«Ἡ γλῶσσα μας νὰ εἶναι σὰν πηγὴ καθαροῦ νεροῦ»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ἡ γλῶσσα μας νὰ εἶναι σὰν πηγὴ καθαροῦ νεροῦ»

«ἀλλὰ λαλοῦµεν σοφίαν Θεοῦ ἐν µυστηρίῳ, τὴν ἀποκεκρυµµένην, ἣν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡµῶν». (Δηλ.: Ἀλλὰ διδάσκοµεν καὶ ἀναπτύσσοµεν σοφίαν, τῆς ὁποίας χορηγὸς εἶναι ὁ Θεός· σοφίαν µυστηριώδη ποὺ δὲν ἠµπορεῖ πεπερασµένος νοῦς µόνος του νὰ τὴν ἀνακαλύψῃ· σοφίαν, ἡ ὁποία καὶ τώρα ἀκόµη, ποὺ ἀπεκαλύφθη ἀπὸ τὸν Θεόν, µένει κρυµµένη εἰς τοὺς ἀφωτίστους καὶ ξένους πρὸς τὸν Χριστόν· σοφίαν τὴν ὁποίαν προτοῦ ἀκόµη δηµιουργηθοῦν τὰ ἐν χρόνῳ γενόµενα κτίσµατα, προαπεφάσισε καὶ προκαθώρισεν ὁ Θεὸς νὰ µᾶς τὴν ἀποκαλύψῃ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ µᾶς δοξάσῃ δι’ αὐτῆς) (Α΄ Κορ. β΄ 7).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρατηρεῖ:

«Ἄν ἀσκηθῆς νὰ μὴ λέγης τίποτε τὸ περιττό, ἀλλὰ πάντοτε νὰ περιφρουρῆς τὴ διάνοιά σου καὶ τὸ στόμα σου μὲ τοὺς λόγους τῶν Θείων Γραφῶν, ἡ φρουρὰ θὰ γίνη ἀσφαλέστερη κι ἀπὸ διαμάντι. Καθ’ ὅσον ὑπάρχουν πολλοὶ δρόμοι ἀπώλειας μέσῳ τοῦ στόματος, ὅπως ὅταν λέγη κάποιος αἰσχρολογίες, ὅταν λέγη χυδαῖα λόγια, ὅταν ματαιοδοξῆ, ὅταν καυχιέται ὅπως ὁ Φαρισαῖος, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ δὲν ἔβαλε θύρα στὸ στόμα του, ὅλα, ὅσα εἶχε μέσα του, ξεχύθηκαν μὲ λίγα λόγια. Γι’ αὐτό, ἐπειδὴ σὰν οἰκία χωρὶς θύρα δὲν μπόρεσε νὰ συγκρατήση τὸ θησαυρὸ ποὺ ὑπῆρχε, μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ ἔγινε πτωχός».

Συμβουλὲς ἀπὸ τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολὴ τοῦ Ἁγ. Ἰακώβου γιὰ τὴν ἐγκράτεια στὴν γλώσσα:

Μπορῶ νά πῶ ὅτι ἡ κορυφή τῶν ἐγκλημάτων ἀπό τήν γλώσσα ξεκινάει (Γέροντας Ἐφραίμ)

H γλώσσα είναι ένα εργαλείο, που μας δόθηκε από τον Θεό, για να Τον ευλογούμε, να Τον δοξολογούμε, να Τον ευχαριστούμε. Μπορώ να πω ότι η κορυφή των εγκλημάτων από την γλώσσα ξεκινάει. Έρχεται ο κακός δαίμονας και την μεταστρέφει σε ύβρη του Θεού και σε χλευασμό. Παρασύρει τον ταλαίπωρο άνθρωπο να διαπράττει το μεγαλύτερο έγκλημα στον κόσμο, κι αυτό είναι να υβρίζει τον Θεό.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης

https://proskynitis.blogspot.com/2022/04/blog-post_78.h

Νά προσέχουμε τή γλώσσα μας († Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Διαβάζουμε στο Γεροντικό: «Ο τάδε πλανήθηκε». Τι έκανε αυτός ο πλανεμένος; Να, υπερηφανεύθηκε, τον πλάνησε ο διάβολος, τον πήγε στο πηγάδι και του είπε: «Άμα θα πέσεις κάτω, θα στείλει ο Χριστός τους αγγέλους Του και θα σε κρατήσουν, γιατί αυτό είναι γραμμένο στο Ψαλτήρι: “Τοις αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταις οδοίς σου” και “επί χειρών αρούσι σε, ίνα μη προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου”. Επομένως, πέσε κι εσύ κάτω και δεν θα πάθεις τίποτα, θα το δεις στην πράξη». Και έπεσε και πνίγηκε, και αυτό λογίζεται ως αυτοκτονία.

Οι πατέρες το γράφουν στο Γεροντικό όχι για να κατακρίνουν τον πατέρα αυτόν που το έπαθε, αλλά προς παραδειγματισμό των μεταγενεστέρων, να προσέξουν να μη φουσκώνει το μυαλό τους κι έρχονται στην οίηση και καταλήγουν στην πλάνη. Έτσι και εμείς, όταν καμιά φορά διηγούμαστε κάτι, δεν το λέμε για να θεατρίσουμε κάποιον, αλλά για παράδειγμα των νεωτέρων μοναχών.

Γενικά όμως πρέπει να προσέχουμε τη γλώσσα μας, πότε πρέπει να μιλήσουμε και τι πρέπει να πούμε, επειδή δεν είμαστε πνευματικοί άνθρωποι και συνεχώς σφάλλουμε. «Κάλλιον πεσείν εξ ύψους ή από γλώσσης». Καλύτερα είναι κανείς να πέσει από ένα ύψος και να σπάσει το κεφάλι και τα πόδια του, τα οποία είναι σωματικά και θεραπεύσιμα, παρά να πέσει από τη γλώσσα, η οποία κάνει φοβερά σφάλματα και με ένα λόγο μπορεί να οδηγήσει τον άλλο ακόμη και στην αυτοκτονία.

Ἡ Γλῶσσα

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/12/blog-post_308.html

Σοῦ ἔδωσε τή γλώσσα ὁ Θεός γιά νά...

Εγώ δεν σας λέω να πάτε στην Αφρική και να κηρύξετε το Χριστό, αλλά μέσα στο σπίτι σας.

Σου έδωσε τη γλώσσα ο Θεός, όχι για να βρίζεις, να καταριέσαι και να στέλνεις το παιδί σου στο διάβολο, όχι για να βλαστημάς και να κουτσομπολεύεις, όχι για να συκοφαντείς και να αισχρολογείς. Οχι για να κάθεσαι με τις ώρες στα καφενεία και στις τηλεοράσεις και να συζητάς τα αίσχη που βλέπεις..

Σου έδωσε τη γλώσσα ο Θεός για να πείς μόλις σηκωθείς το πρωί: Ευχαριστώ Θεέ μου, που μου έδωσες το φώς. Και όταν έρθει το μεσημέρι να πείς:

Ἡ ἐκστρατεία OHE γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς κόσμου δίχως φῦλα

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Ὅταν ἱδρύθηκαν τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, μετρῶντας ἀπὸ τὸν ἐρχόμενο Ὀκτώβρη 75 χρόνια πίσω, χαιρετίστηκαν ὡς «ἡ τελευταία καὶ μεγαλύτερη ἐλπίδα γιὰ εἰρήνη», τίτλος ποὺ ἀποδείχτηκε οὔτε ἀληθινὸς στὴν πράξη οὔτε ἐφικτὸς (ἂν καί, ὅπως ἄκουσα μιὰ φορὰ ἕναν Ἰσραηλινὸ τῶν εἰδικῶν δυνάμεων νὰ τὸ θέτει, «κανένας δὲν παρακολουθεῖ καλύτερα»). Μιὰ πρόσφατη ἀνάρτηση στὸ Twitter ἀποκαλύπτει πώς ὁ σκοπὸς τοῦ ὀργανισμοῦ ἔχει ἐπεκταθεῖ ὥστε νὰ περιλαμβάνει τὴν ἀνέκαθεν ἀπροσδιόριστη καὶ ἀόριστη ἔννοια τῆς «ἰσότητας»

«Νὰ βοηθήσουμε στὴ δημιουργία ἑνὸς πιὸ δίκαιου κόσμου (μὲ περισσότερες ἴσες εὐκαιρίες καὶ δικαιώματα),» ἔλεγε ἡ ἀνάρτηση στὸ Tweeter, «χρησιμοποιῶντας γλῶσσα οὐδέτερη ὡς πρὸς τὰ φῦλα, ἐὰν δὲν εἴμαστε σίγουροι γιὰ τὸ φῦλο κάποιου ἢ ἀναφερόμαστε σὲ μιὰ ὁμάδα». Ὡς μέρος τῆς «Στρατηγικῆς γιὰ Ἰσοτιμία τῶν Φύλων στὸ σύνολο τοῦ Ὀργανισμοῦ» ὅσοι ἐργάζονται στὸν ΟΗΕ παρακινοῦνται νὰ ὁμιλοῦν καὶ γράφουν μὲ τρόπους ποὺ «δὲν δημιουργοῦν διακρίσεις ἔναντι συγκεκριμένου βιολογικοῦ φύλου, κοινωνικοῦ φύλου ἢ φυλετικῆς ταυτότητας.» (νὰ σημειωθεῖ ὅτι μὲ τὸν ὅρο «κοινωνικὸ φῦλο», αγγλιστί «social gender», ὅρο-κατασκεύασμα τοῦ φεμινισμοῦ, ἐννοοῦνται κυρίως οἱ κοινωνικοὶ ρόλοι ποὺ ἀποδίδονται σὲ κάθε φῦλο οἱ ὁποῖοι προφανῶς θεωροῦνται ἀπὸ τὸ φεμινισμὸ καὶ παρόμοιες θεωρίες ἄδικοι καὶ περιοριστικοὶ γιὰ τὴ γυναῖκα ἔχοντας ἐπιβληθεῖ ἀπὸ μιὰ «ἄδικη, ἀνδροκρατούμενη θρησκεία καὶ κοινωνία», ἐνῶ μὲ τὸν ὅρο «φυλετικὴ ταυτότητα», αγγλιστί «gender identity», ἐννοεῖται το πῶς αἰσθάνεται καὶ ἐκφράζει κάποιος τὸ φῦλο του, ὑπονοῶντας σαφῶς ὅτι ἀπόλυτα φυσιολογικὰ μπορεῖ νὰ διαφέρει αὐτὴ ἡ φυλετικὴ ταυτότητα ἀπὸ τὸ βιολογικὸ φῦλο, δηλαδὴ π.χ. γιὰ ἕνα ἄτομο μὲ βιολογικὸ φῦλο «ἄρρεν» μπορεῖ «φυσιολογικὰ» ἡ «φυλετική του ταυτότητα» νὰ εἶναι «θῆλυ», νὰ νιώθει καὶ νὰ ἐκφράζεται ὡς θηλυκό.)

Διδασκαλία «μακεδονικῆς» γλώσσας σὲ σχολεῖα τῆς Ἔδεσσας ζητάει φιλοσκοπιανή ΑΜΚΕ

Ἡ φιλοσκοπιανὴ ΑΜΚΕ ζητάει νὰ ἐφαρμοστεῖ πρόνοια τῆς … Συνθήκης τῶν Σεβρῶν τοῦ 1923, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία προβλέπεται «ἡ παροχὴ εὐκολιῶν γιὰ τὴ διδασκαλία ἄλλων γλωσσῶν πέραν τῆς ἑλληνικῆς στὰ σχολεῖα τῆς δημόσιας ἐκπαίδευσης»

Αἴτημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ διδασκαλία τῆς «μακεδονικῆς» γλώσσας στὰ σχολεῖα κατέθεσε ἡ φιλοσκοπιανὴ ΑΜΚΕ «Κρστε Μισιρκοβ», ποὺ ἔχει ἕδρα τὴν Ἀριδαία Πέλλας μὲ πρόεδρο τὸν ἀποσχηματισθέντα ἱερέα Νικόδημο Τσαρκνιά.

Ἡ φιλοσκοπιανὴ ΑΜΚΕ ζητάει συγκεκριμένα νὰ ἐφαρμοστεῖ πρόνοια τῆς … Συνθήκης τῶν Σεβρῶν τοῦ 1923, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία προβλέπεται «ἡ παροχὴ εὐκολιῶν γιὰ τὴ διδασκαλία ἄλλων γλωσσῶν πέραν τῆς ἑλληνικῆς στὰ  σχολεῖα τῆς δημόσιας ἐκπαίδευσης»

Παράλληλα μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὸ Δῆμο Ἔδεσσας, ὁ Τσαρκνιᾶς αἰτεῖται τὴν παραχώρηση σχολικῆς αἴθουσας προκειμένου νὰ πραγματοποιοῦνται μαθήματα «μακεδονικῆς» γλώσσας μέσω internet

«Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ θὰ ἀπευθύνεται σὲ δημότες τῆς Ἔδεσσας, θὰ εἶναι πιλοτικό, θὰ ἔχει περιορισμένο ἀριθμὸ συμμετεχόντων καὶ θὰ παρέχεται δωρεὰν ἀπὸ τὴν ΑΜΚΕ «Κρστε Μισιρκοβ» ἡ ὁποία θὰ ἀνλάβει τὰ ἔξοδα ἰντερνετικὴς σύνδεσης τῆς χρήσης πλατφόρμας διδασκαλίας καὶ τὸν ἀπαιτούμενο ἐξοπλισμὸ» ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὴν Πρωτοβάθμια Σχολικὴ Ἐπιτροπὴ Ἔδεσσας.

Πῶς πρέπει νὰ κυβερνᾶμε τὴ γλῶσσα μας. Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου,

Πῶς πρέπει νὰ κυβερνᾶμε τὴ γλῶσσα μας

 Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Ἀνάγκη μεγάλη εἶναι νὰ κυβερνᾷ κάποιος ὅπως πρέπει τὴν γλῶσσα του καὶ νὰ τὴν χαλιναγωγῇ. Γιατὶ, κάθε ἕνας κλίνει πολὺ στὸ νὰ τὴν ἀφήνῃ νὰ τρέχῃ καὶ νὰ ὁμιλῇ γιὰ ἐκεῖνα ποὺ δίνουν εὐχαρίστησι στὶς αἰσθήσεις μας· ἡ πολυλογία, τὶς περισσότερες φορές, προέρχεται ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια, ἀπὸ τὴν ὁποία, φανταζόμενοι ἐμεῖς πὼς γνωρίζουμε πολλά, καὶ ἰκανοποιώντας τὴ γνώμη μας, πιεζόμαστε μὲ πολλὲς ἐπαναλήψεις τῶν λόγων μας, νὰ τυπώσουε τὴν γνώμη μας αὐτὴ στὶς καρδιὲς τῶν ἄλλων, γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε τὸν δάσκαλο, σὰν νὰ ἔχουν ἀνάγκη νὰ μάθουν ἀπὸ μᾶς· καὶ μάλιστα τὴν ἴδια ὑπερηφάνεια δείχνουμε ὅταν τοὺς διδάσκουμε χωρὶς αὐτοὶ νὰ μᾶς ρωτήσουν πρῶτα.

Τὰ κακὰ ποὺ γεννιοῦνται ἀπὸ τὴν πολυλογία, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ τὰ περιγράψουμε μὲ λίγα λόγια· ἡ πολυλογία εἶναι μητέρα τῆς ἀκηδίας· ὑπόθεσις ἄγνοιας καὶ ἀνοησίας· πόρτα τῆς καταλαλιᾶς, ὑπηρέτης τῶν ψεμμάτων καὶ ψυχρότητα τῆς εὐλαβοῦς θερμότητας· τὰ πολλὰ λόγια δυναμώνουν τὰ πάθη καὶ ἀπὸ αὐτὰ κινεῖται μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ἡ γλῶσσα μὲ περισσότερη εὐκολία στὴν ἀδιάκριτη συζήτησι.

 Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος, θέλοντας νὰ φανερώσῃ πόσο δύσκολο εἶναι τὸ νὰ μὴν ἁμαρτάνῃ κάποιος στὰ λόγια ποὺ λέει, εἶπε ὅτι αὐτὸ εἶναι χαρακτηριστικὸ τῶν τελείων ἀνδρῶν· «Ἂν κάποιος δὲν κάνῃ σφάλματα μὲ τὰ λόγια, αὐτὸς εἶναι τέλειος ἄνθρωπος, ἱκανὸς νὰ χαλιναγωγήσῃ ὅλο του τὸν ἑαυτό» (3). 

Γιατὶ, ἀφοῦ ἡ γλῶσσα ἀρχίσει μία φορὰ νὰ μιλάει, τρέχει σὰν ἀχαλίνωτο ἄλογο, καὶ δὲν μιλάει μόνο τὰ καλὰ καὶ αὐτὰ ποὺ πρέπει, ἀλλὰ καὶ τὰ κακά· γι᾿ αὐτὸ καὶ ὀνομάζεται αὐτὴ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἀπόστολο, «μεστὴ ἀπὸ κακό, γεμάτη ἀπὸ δηλητήριο θανατηφόρο».

Ὅπως σύμφωνα καὶ ὁ Σολομώντας εἶπε, ὅτι ἀπὸ τὴν πολυλογία δὲν θὰ ἀποφύγῃς τὴν ἁμαρτία· «ἐκ πολυλογίας οὐκ ἐκφεύξη ἁμαρτίαν» (Παρ. 10,20). Καὶ γιὰ νὰ μιλήσουμε γενικά, ὅποιος μιλάει πολύ, δείχνει ὅτι εἶναι ἀνόητος· «ὁ ἄφρων πληθύνει λόγους» (Ἐκκλ. 10,14).

Τὸ μεγαλεῖο καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας

Δρ. Ἐρατῶς Ζέλλιου – Μαστοροκώστα,

ἐπ. προϊσταμένης Δευτεροβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως

Κατὰ τὸν Ἠσύχιο οἱ Λάκωνες ὀνομάζουν ἑλλὰ τὴν καθέδρα. Ἑπομένως καὶ τὸ ὄνομα Ἑλλὰς πιθανὸν νὰ σημαίνει τὴν καθέδρα τῶν ἀνθρώπων, τὴ χώρα τῶν αὐτοχθόνων ἀνθρώπων, κάτι ποὺ ἀπέδειξαν καὶ ἔρευνες τοῦ DNA καὶ ἀρχαιολογικὲς ἔρευνες, ἀφοῦ πρὶν 200.000 ± 40.000 ἔτη ἔχουμε τὸ κρανίο τῶν Πετραλώνων [1], πρὶν 135.000 ἔτη ἀποτυπώματα ἀνθρωπίνων πελμάτων στὸ σπήλαιο τῆς Θεοπετρας [2] Τρικάλων, ὅπου ἡ κατοίκηση τῶν ἀνθρώπων εἶναι συνεχὴς ἕως τὴν νεολιθικὴ ἐποχὴ καὶ ἀπὸ τὸ 23.000 ἔχουν καὶ τεχνογνωσία, πρὶν ἀπὸ 100.000 ἔτη ἔχουμε κατοίκηση ἀνθρώπων στὶς ὄχθες τοῦ Πηνειοῦ ποταμοῦ, πρὶν ἀπὸ 35.000 ἔτη στὸν Κοκκινόπηλο τῆς Ἠπείρου καὶ μετὰ τὰ 30.000 ἔτη πολὺ περισσότερα ἀρχαιολογικὰ...

εὑρήματα κατοικήσεως ἀνθρώπων στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο.

Ἀλλὰ καὶ ἡ μυθολογία προτάσσει τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ σὲ ὅλη σχεδὸν τὴν Εὐρώπη, ἀφοῦ θεωρεῖ υἱοὺς τοῦ Ἡρακλέους τὸν Κελτό, τὸν Γαλάτη καὶ τὸν Σκύθη, τοὺς γενάρχες τῶν ὁμωνύμων εὐρωπαϊκῶν λαῶν, Κελτῶν, Γαλατῶν καὶ Σκυθῶν. Τὰ δὲ ταξίδια τοῦ Ἠρακλέους στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Λιβύη [3] ἑρμηνεύονται ὡς οἱ διὰ ξηρᾶς δρόμοι τῶν Ἑλλήνων, ἴσως ἐμπόρων, τῆς παλαιοτάτης ἐποχῆς, ἡ δὲ Ἀργοναυτικὴ ἐκστρατεία καὶ οἱ πρὸ αὐτῆς ὡς οἱ θαλάσσιες καὶ οἱ τῶν παραλίων ἐξερευνήσεις, ἀλλὰ καὶ οἱ θαλάσσιοι ἐμπορικοὶ δρόμοι τῶν Ἑλλήνων τῆς μακρινῆς ἐκείνης ἐποχῆς.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Πρέπει νά σεβόμαστε τή γλῶσσα πού ἔχει ἡ Ἐκκλησία μας

Πρέπει να σεβόμαστε τη γλώσσα που έχει η Εκκλησία μας

 

Του π.Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

 

Η Ορθοδοξία, ως η Εκκλησία του Χριστού, έχει σώσει την ελληνική μας γλώσσα σ' όλη την ιστορική διαχρονία της, από τον Ομηρο έως σήμερα, στη Θεολογία και τη λατρεία της. Αλλωστε ο αποστολικός και πατερικός λόγος διαχέεται συνεχώς στα λειτουργικά μας δρώμενα, ώστε να γίνεται «άκουσμα και λάλημα» του εκκλησιαστικού σώματος.

 Η διάκριση μεταξύ «αρχαίας» και «νέας» ελληνικής για την Ορθοδοξία δεν είναι πρόβλημα, διότι τον 16ο αιώνα, με την εξάπλωση στην «καθ' ημάς Ανατολή» των δυτικών προπαγανδών, παπικής και προτεσταντικής, που χρησιμοποιούσαν τη «δημοτική», το Εθναρχικό μας Κέντρο (Οικουμενικό Πατριαρχείο) έλαβε μια σημαντική απόφαση: η μεν λατρεία να διατηρήσει τη γλωσσική μορφή της, το κήρυγμα όμως να γίνεται στην καθημερινή γλώσσα του λαού. Αλλωστε και η γλώσσα της λατρείας, λόγω της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, προσφέρει γλωσσικό πλούτο, που ηχεί στα ώτα του λαού όχι ως κάτι το ξένο και, συνεπώς, ακατανόητο.

Ἡ ζωή καί ὁ θάνατος εἶναι στή δύναμη τῆς γλώσσας

  Aυτό δεν επιβεβαίωσε ο Κύριος όταν είπε ότι οι άνθρωποι θα δώσουν λόγο κατά την Ημέρα της Κρίσεως για κάθε αργολογία τους; Δεν είπε σαφώς: «Από τα λόγια σου θα δικαιωθείς και από τα λόγια σου θα καταδικασθείς»(Ματθ. 12, 37); Όποιος δικαιωθεί θα λάβει τη ζωή. Όποιος καταδικαστεί θα λάβει τον θάνατο. Βλέπετε, επομένως, ότι η ζωή και ο θάνατος είναι στη δύναμη της γλώσσας; «Αν κάποιος δεν κάνει σφάλματα με τα λόγια, αυτός είναι τέλειος άνθρωπος και ικανός να χαλιναγωγήσει όλον τον εαυτό του»(Ιακ. 3,2).

  Το ανεξερεύνητο μυστήριο των λέξεων είναι πράγματι μεγάλο και η επιρροή των λέξεων δεν μπορεί να μετρηθεί ή να αξιολογηθεί. Σήμερα τα λόγια των ανθρώπων μπορούν να μεταφερθούν με τεχνητά μέσα (τηλεπικοινωνίας) από τη μία άκρη του πλανήτη στην άλλη.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος γιά τήν παιδεία καί ὅσους προσπαθοῦν νά τή διαλύσουν

ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

 

Εδώ και δεκαετίες έλεγε ο Γέροντας αυτά που συμβαίνουν σήμερα από τον εθνοπροδοτικό και ανελλήνιστο συρφετό των "προοδευτικών", που έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν τα πάντα.

- Γέροντα, συχνά λέτε ότι πάνε τα πάντα να διαλύσουν. Εννοείτε και την παιδεία;

- Ναι, δεν βλέπετε τι γίνεται; Σχολεία είναι αυτά; Γλώσσα είναι αυτή που διδάσκουν σήμερα στα παιδιά; Ποια είναι η ιστορία μας; Αλλά και στην Θεολογία τι γίνεται; Έχει ένας άθεος πτυχίο της Θεολογίας και τον αφήνουν να διδάσκη θρησκευτικά. Δεν εξετάζουν όμως· θρησκευτικά διδάσκει ή αθεΐα; «Δεν μπορούμε, λένε, να τον βγάλουμε». Αν ένας φιλόλογος πάη να διδάξη μαθηματικά, θα τον αφήσουν;

ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΟΜΙΛΟΥΜΕ;_ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ_ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ_mp3

Π. Σάββας 2010-02-07_ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΟΜΙΛΟΥΜΕ;_ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ_ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 07-02-2010 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης ).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Πῶς στή Βαβέλ ἀναφέρεται ὅτι δημιουργήθηκαν οἱ γλῶσσες;

Η ιστορία της Βαβέλ είναι και πραγματική αλλά και μεταφορική-συμβολική. Ο εγωισμός των ανθρώπων εκείνων έναντι του Θεού προξένησε και τη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Όποιος δε σέβεται το Θεό και δε ζει με την αίσθηση ότι βρίσκεται κάτω από την Πρόνοιά Του, αυτός βλέπει και το συνάνθρωπό του ως αντίπαλο και εχθρό.

Χωρίς Θεό πατέρα δεν υπάρχει και αδελφός συνάνθρωπος. Η άρνηση του Θεού είχε ως συνέπεια το μεταξύ των ανθρώπων μίσος, το οποίο τους απομόνωσε και τους αποξένωσε μεταξύ τους.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς:Ὁ θάνατος καί ἡ ζωή ἐξαρτῶνται ἀπό τή γλώσσα

Αυτό δεν επιβεβαίωσε ο Κύριος όταν είπε ότι οι άνθρωποι θα δώσουν λόγο κατά την Ημέρα της Κρίσεως για κάθε αργολογία τους; Δεν είπε σαφώς: «Από τα λόγια σου θα δικαιωθείς και από τα λόγια σου θα καταδικασθείς»(Ματθ. 12, 37); Όποιος δικαιωθεί θα λάβει τη ζωή. Όποιος καταδικαστεί θα λάβει τον θάνατο. Βλέπετε, επομένως, ότι η ζωή και ο θάνατος είναι στη δύναμη της γλώσσας; «Αν κάποιος δεν κάνει σφάλματα με τα λόγια, αυτός είναι τέλειος άνθρωπος και ικανός να χαλιναγωγήσει όλον τον εαυτό του»(Ιακ. 3,2).

Το ανεξερεύνητο μυστήριο των λέξεων είναι πράγματι μεγάλο και η επιρροή των λέξεων δεν μπορεί να μετρηθεί ή να αξιολογηθεί.

Τά εἰσερχόμενα καί τά ἐξερχόμενα (Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας)

Μόνο αυτό που βγαίνει από το στόμα μας μάς κάνει ακάθαρτους

«Ουδέν εστιν έξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον εις αυτόν ο δύναται αυτόν κοινώσαι, αλλά τα εκπορευόμενα εστί τα κοινούντα τον άνθρωπον»
(Μρ. 7, 15). Αυτά τα λόγια του Χριστού οι άνθρωποι που δεν θέλουν να νηστεύουν τα ερμηνεύουν με τον δικό τους τρόπο. Λένε πως δεν υπάρχουν φαγητά ακάθαρτα, γι’ αυτό και δεν νηστεύουν. Είναι σωστό αυτό που λένε;
Όχι, καθόλου δεν είναι σωστό. Λέγοντας αυτό η αγία μας Εκκλησία δεν εννοεί ότι υπάρχουν φαγητά που κάνουν τον άνθρωπο ακάθαρτο, ότι υπάρχουν τρόφιμα ακάθαρτα.
Τίποτα απ’ αυτά που δημιούργησε ο Θεός δεν είναι ακάθαρτο, όλα είναι καθαρά και καλά λίαν», αν τα δεχόμαστε με ευχαρίστηση, και κανένα φαγητό που μπαίνει στο στόμα μας δεν μας κάνει ακάθαρτους, διότι τίποτα που μπαίνει στον άνθρωπο από έξω δεν μπορεί να τον κάνει ακάθαρτο.

Εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα

     Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε, ότι το μεγαλύτερα κακά μεταξύ των ανθρώπων δημιουργούνται από την γλώσσα. Ενώ μ' αυτή είναι δυνατό να προσφέρει ο άνθρωπος ύμνους λατρείας προς το Θεό και προσευχές και λόγια αγάπης προς τον πλησίον και συμβουλές και διδασκαλίες ωφέλιμες και πολύτιμους λόγους παρηγοριάς, άλλο τόσο είναι δυνατό να εκστομίζει λόγια ασεβή, ψεύδη, συκοφαντίες, αδικίες,  φαυλότητας, εμπάθειας και μίσους. Η γλώσσα λοιπόν γίνεται κοφτερό μαχαίρι που πληγώνει και τραυματίζει, ακόμη και θανατώνει.

«Ἐκ τῶν λόγων σου δικαιωθήσεται καί ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήση» (Ματθ. 12, 37)

 

«Εκ των λόγων σου δικαιωθήσεται

και εκ των λόγων σου καταδικασθήση»

(Ματθ. 12, 37)

          Με όσα λέγει και εκφράζει με τη γλώσσα του ο άνθρωπος φανερώνει τις εσωτερικές  του διαθέσεις, τις αρχές του, τον χαρακτήρα του, ολόκληρο τον ψυχικό του κόσμο. Και αν θελήσει προς στιγμή να υποκριθεί και να δείξει άλλη εικόνα του εαυτού του, έπειτα όμως θα έλθουν τα πράγματα για να φανερώσουν την πραγματική του ποιότητα.

Περί ὁρολογίας, ὡς καί περί τῶν ρητῶν καί τῶν νοημάτων στήν Θεολογία

Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

 

Επιμέλεια - Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

21. Περί ορολογίας, ως και περί των ρητών και των νοημάτων στην Θεολογία

Οι Πατέρες λοιπόν τονίζουν ότι όλα τα ρητά και τα νοήματα, που έχει ο άνθρωπος, είναι δημιουργήματα της ανθρωπίνης διανοήσεως. Δεν κατεβαίνουν από τον ουρανό ούτε νοήματα ούτε ρητά. Ο Θεός δεν δημιουργεί ο ίδιος στους ανθρώπους ούτε νοήματα ούτε ρητά. Και από αυτής της απόψεως τονίζουν οι Πατέρες, με βάσι την εμπειρία τους της θεώσεως, ότι κάθε ανθρώπινη γλώσσα είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα. Ο άνθρωπος είναι εκείνος, ο οποίος εδημιούργησε την γλώσσα με την οποία επικοινωνεί με τον συνάνθρωπό του. Θεϊκή γλώσσα δεν υπάρχει. Ο Θεός δηλαδή δεν έχει δική Του γλώσσα, που έδωσε στον άνθρωπο ούτε ο Θεός επικοινωνεί με τον άνθρωπο με κάποια ιδιαίτερη γλώσσα, που την δίνει σε όσους επικοινωνεί μαζί τους. Η γλώσσα είναι αποτέλεσμα των ανθρωπίνων αναγκών. Διαμορφώθηκε δηλαδή από τους ανθρώπους για να εξυπηρετήση τις σχέσεις και τις ανάγκες επικοινωνίας των ανθρώπων.

Δημήτρης Νατσιός, Οἱ ξενισμοί στή γλῶσσα μας

Οι ξενισμοί στη γλώσσα μας

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος -Κιλκίς

Ξενισμός είναι η γλωσσική ξενομανία, η γλωσσική μας εξάρτηση από τις ξένες γλώσσες –μακροπρόθεσμα η πιο επικίνδυνη- κυρίως από την Αγγλική. Ο μεγάλος μας ποιητής Γ. Σεφέρης είχε επισημάνει το πρόβλημα από πολύ παλιά, όταν έλεγε πως «….στα χρόνια μας, πρέπει να μην το ξεχνάμε, το ζήτημα δεν είναι πια αν θα γράφουμε καθαρεύουσα ή δημοτική. Το τραγικό ζήτημα είναι αν θα γράφουμε, ή όχι, ελληνικά». Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που οδηγούν στην άλωση της γλώσσας μας από τους ξενισμούς; Πού οφείλεται αυτή η αδικαιολόγητη χρήση ξένων λέξεων και φράσεων; Εν τάχει απαριθμούμε κάποιους απ’ αυτούς.

Πρώτον: Η κάμψη των παραγωγικών και αφομοιωτικών ικανοτήτων της γλώσσας μας. Δείγμα ευρωστίας μιας γλώσσας είναι να εντάσσει και να προσαρμόζει στο δικό της κλιτικό σύστημα ξένες λέξεις ή να πλάθει ελληνολεκτικά αντίστοιχα στοιχεία.