Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

«Οἱ Χριστιανοί μέσα στόν κόσμο», μέρος θ΄



ΟΜΙΛΙΑ 2η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου
Λόγοι Ἀφυπνίσεως

Χριστιανοί καί κοινωνικές σχέσεις.

Πέμπτο. «Τράπεζαν κοινήν παρατίθενται, ἀλλ᾿ οὐ κοινήν»1. Οἱ Χριστιανοί, λέει, παραθέτουν κοινό τραπέζι, συγκαλοῦν φίλους, ἀλλά τό τραπέζι τους δέν εἶναι ἀκάθαρτο ἀπό εὐωχίες καί ἀπρέπειες.
Ἐδῶ ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει τό ἑξῆς πολύ χαρακτηριστικό: «μέτεχε τραπεζῶν καί λουτρῶν· ἁμαρτίας ἄπεχε»2.
Θές νά πᾶς στά λουτρά; Πήγαινε.
Θές νά πᾶς σ᾿ ἕνα τραπέζι; πήγαινε.
Σέ μία φιλική συγκέντρωση; Πήγαινε.
Πρόσεξε μόνο κάτι· ἀπό τήν ἁμαρτία θά ἀπέχεις! Δέν εἶναι λοιπόν αὐτό καθεαυτό τό τραπέζι. Μάλιστα μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι τό ἁγιώτατο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ Θεία Εὐχαριστία, σέ τραπέζι παρατέθηκε. Σήμερα τό πρωΐ ποῦ καθίσαμε;
Στό τραπέζι τοῦ Χριστοῦ, στό τραπέζι τοῦ Θεοῦ. Καί τί γίναμε; Συνδαιτυμόνες Του. Καθήσαμε μαζί Του, βλέπετε, καί φάγαμε τό Σῶμα Του καί ἤπιαμε τό Αἷμα Του πάνω σέ μία τράπεζα. Δέν εἶναι λοιπόν τό τραπέζι. Μήν ξεχνᾶτε δέ ὅτι οἱ Χριστιανοί πάντοτε ἔκαναν τραπέζια, τίς ἀγάπες· γι᾿ αὐτό καί ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μέ τραπέζι παρομοιάζεται, μέ δεῖπνο, καί μάλιστα μέγα δεῖπνο3. Δέν πρέπει ὅμως τό τραπέζι νά εἶναι βρώμικο, νά γίνονται ἀπρέπειες.
Ἐδῶ νά σᾶς πῶ κάτι. Ὑπάρχει καί μιά ἄλλη γραφή. Τό κείμενο πού ἔχω λέει «κοινήν»· «τράπεζαν κοινήν παρατίθενται, ἀλλ᾿ οὐ κοινήν». Ἐδῶ τό ἑρμηνεύουμε ἔτσι· κοινό τραπέζι παραθέτουν, δηλαδή στούς φίλους. Ὅμως κοινό θά πεῖ καί ἀκάθαρτο. Ἀλλά ὑπάρχει καί ἡ γραφή, σέ ἄλλον κώδικα, πού ἀντί «κοινήν» λέει «θοίνην» –ὄμικρον-γιῶτα καί ἦτα. Θοίνη θά πεῖ τραπέζι μέ εὐωχία καί διασκέδαση· αὐτό πού ὅταν ἀρχίζουμε νά τρῶμε καί νά πίνουμε, μετά ἀρχίζουμε νά μεθᾶμε, νά τραγουδᾶμε, νά τά σπᾶμε, νά χορεύουμε, νά μιλᾶμε ἄσχημα, ἄπρεπα, καί λοιπά! Στρώνουν τραπέζι οἱ Χριστιανοί καί καλοῦν φίλους, ἀλλά δέν διασκεδάζουν ἔτσι.
Πηγαίνουν καί ἐπισκέψεις. «Ἐλᾶτε νά φᾶμε.» θά μᾶς ποῦν κάποιοι Χριστιανοί φίλοι μας· θά πᾶμε. Πῶς θά φᾶμε; Ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος· «μετά σωφροσύνης φάγε καί πίε, ὡς πρέπει τέκνοις Θεοῦ»... ὄμορφα, μετρημένα, χαριτωμένα, σάν παιδιά Θεοῦ!4 Τό θέμα τῶν λεγομένων κοινωνικῶν σχέσεων καί τῆς ψυχαγωγίας πρέπει νά ποῦμε ὅτι ἀποτελοῦν τήν ἀχίλλειο πτέρνα τῶν Χριστιανῶν, ἐπειδή ἀκριβῶς ἐμφοροῦνται οἱ Χριστιανοί μας ἀπό αὐτό τό κοσμικό φρόνημα.

Χριστιανοί καί μοιχεία.

Καί κάτι ἀκόμη. Ἕνα ἄλλο χειρόγραφο, ἀντί «κοινήν», βάζει «κοίτην». Κοίτη θά πεῖ κρεββάτι· κι ἔτσι αὐτό πού γράφει τώρα ἡ Πρός Διόγνητον θά τό ἐξηγήσουμε ὡς ἑξῆς· τράπεζα κοινή παραθέτουν, ἀλλά ὄχι κοινό κρεββάτι. Τί θά πεῖ αὐτό; Ὅτι ὅταν ἀρχίσουν νά χαλαρώνουν τά ἤθη τῶν Χριστιανῶν, τότε νά κοιμᾶται ὁ ἕνας μέ τή γυναῖκα τοῦ ἄλλου. Αὐτό εἶναι φοβερό. Στήν ἐποχή μας βεβαίως ἡ μοιχεία εἶναι ἐλευθερωμένη ἀπό τόν πολιτειακό νόμο, ὅπως καί ἀπό τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί ἀπό κάθε παραδοσιακή δέσμευση. Λέμε: «Καί τί εἶναι ὅλα αὐτά; Προλήψεις εἶναι. Καί τί θά πεῖ μοιχεῖα;»! Δυστυχῶς ἡ μοιχεῖα, σᾶς τό βεβαιώνω, δημιουργεῖ πανωλεθρία –ξέρετε ποῦ;– στούς Χριστιανούς μας! Εἶναι δυνατόν;!... Γιά νά μήν πῶ καί γιά τό προηγούμενο, –πολλοί θά εἶναι μάρτυρες ἀπό σᾶς πού μέ ἀκοῦτε– ὅτι καί Χριστιανοί μας κάνουν ἐκτρώσεις! Καί Χριστιανοί μας κάνουν ἐκτρώσεις, καί Χριστιανοί μας κάνουν μοιχεῖες!...
Θά μοῦ πεῖτε: «Ἔ, τότε... τότε εἴμαστε ἄξιοι πολλῶν δακρύων καί πολλῶν ὀδυρμῶν!». Γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς ἔχουμε πρόβλημα στό πῶς θά σταθοῦμε σάν Χριστιανοί μέσα σ᾿ ἕναν τέτοιο διεφθαρμένο κόσμο.
Λέγει ὁ ἄγιος Ἰγνάτιος στόν ἅγιο Πολύκαρπο πάλι: «Ταῖς ἀδελφαῖς μου προσλάλει ἀγαπᾶν τόν Κύριον, καί τοῖς συμβίοις ἀρκεῖσθαι σαρκί καί πνεύματι.»5. Πές στίς ἀδελφές μου, λέει, στίς γυναῖκες, στίς Χριστιανές, νά ἀγαπᾶνε τόν Θεό καί νά ἀρκοῦνται στόν σύζυγό τους σαρκικά καί πνευματικά. Θά τό ξαναπῶ – εὔσχημος τρόπος: οἱ γυναῖκες νά ἀρκοῦνται στούς συζύγους τους. «Ὁ ἄνδρας μου.»· ἤ: «Ἡ γυναίκα μου.»· τίποτε ἄλλο.
Τό λέγει κι ὁ ἀπόστολος Παῦλος αὐτό· καί μάλιστα, ἀναφερόμενος στό θέμα τῆς ἀνηθικότητος, λέει στούς Θεσσαλονικεῖς τό ἑξῆς: «τό μή ὑπερβαίνειν καί πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τόν ἀδελφόν αὐτοῦ», πλεονεκτεῖν καί ὑπερβαίνειν, δέν θά βγεῖς ἀπό τά ὄρια τοῦ γάμου, δέν θά κοιτάξεις τρίτον ἄνθρωπο, «διότι ἔκδικος ὁ Κύριος περί πάντων τούτων... οὐ γάρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Θεός ἐπί ἀκαθαρσίᾳ ἀλλ᾿ ἐν ἁγιασμῷ6.
Τί θά πεῖ λοιπόν εἶμαι Χριστιανός μέσα στόν κόσμο αὐτό; Δέν τρέχω στή μοιχεία. Κι ἄν εἶμαι νέος, ἄν εἶμαι ἄγαμος, δέν τρέχω στήν πορνεία· μένω σώφρων, γιά νά ἔρθει ἡ Ἐκκλησία μ᾿ ἐκεῖνα τά στεφάνια, εἴτε ἀγόρι εἶμαι εἴτε κορίτσι, νά μέ στεφανώσει στόν στίβο τῆς ἁγνότητος καί τῆς παρθενίας. Καί γιά τό κορίτσι καί γιά τό ἀγόρι. Αὐτό θά πεῖ εἶμαι Χριστιανός μέσα σ᾿ ἕναν κόσμο διεφθαρμένο.


Συνεχίζεται....


Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι
κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.



Ἐκδόσεις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Ἱ. Μ. Κομνηνείου «Κοιμήσεως Θεοτόκου» καί «Ἁγίου Δημητρίου»
400.07 Στόμιον Λαρίσης.
Τηλ. & Fax.: 24950.91220.

1Πρός Διόγνητον, ΒΕΠΕΣ 2, V, 7. Ἔκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθῆναι 1955, σ. 253.


2Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Κατά Μεθυόντων, MPG 50, Λόγος Α΄, παρ. Α΄, σ. 433: «Ἀπόλαυε λουτρῶν, μέτεχε τραπέζης, οἰνοποσίᾳ κέχρησο συμμέτρῳ κἄν κρεῶν ἀπογεύεσθαι μέλλῃς ὁ κωλύων οὐδείς· πάντων ἀπόλαυσον, μόνον ἁμαρτίας ἀπόστηθι.».


3Βλ. Λουκ. Ιδ΄ : 16-24.

4Ἅγ. Ἰσαάκ ὁ Σύρος, Εὑρεθέντα Ἀσκητικά, ἀνατύπ. Ἰωακείμ Σπετσιέρη, Λόγος Ζ΄, Ἐκδ. Ρηγοπούλου, Θεσ/νίκη 1978, σ. 33.

5Ἅγ. Ἰγνάτιος, Πρός Πολύκαρπον, ΒΕΠΕΣ, V, 40. Ἐκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθῆναι 1955, σ. 283.


6Α΄ Θεσ. Δ΄:6-7.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...