Ὁ κοσμικὸς «ἑορτασμὸς» τοῦ Πάσχα

ΤΟ ΜΕΓΑ καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ γιὰ μᾶς τοὺς πιστοὺς ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τῆς ὑπάρξεώς μας, γιὰ τοὺς ἀρνητές της ἀποτελεῖ τὸ «μεγάλο σκάνδαλο» καὶ τὴν «ἔσχατη μωρία» καὶ γι’ αὐτὸ πασχίζουν ἐδῶ καὶ δύο χιλιάδες χρόνια νὰ ἀπομειώσουν τὴ σημασία του, νὰ τὸ ἐξαφανίσουν. Ἀλλὰ μάταια κοπιάζουν καὶ ἀγχώνονται! Ἡ πίστη στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ συνεχίζει νὰ ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς πίστεως, τὴν κινητήρια δύναμη τῆς ἱστορίας!

Εἰς τό Πάσχα δέν πρέπει οἱ Χριστιανοί νά ρίπτουν τουφέκια, ἡ πιστόλας, ἡ μάσκουλα...

Εἰς τὸ Πάσχα καὶ εἰς τὰς ἡμέρας τῆς Λαμπρᾶς δὲν πρέπει οἱ Χριστιανοὶ νὰ ρίπτουν τουφέκια, ἡ πιστόλας, ἡ μάσκουλα, καὶ ἄλλα ὅμοια πολυβόλα, ἐπειδὴ ὁ Ἀναστὰς Χριστός, ὄχι μόνον δὲν χρειάζεται ταῦτα ἄλλα καὶ πρὸς τούτοις τὰ μισεῖ καὶ τὰ ἀποστρέφεται, α' διότι αὐτὰ μισερώνονται πολλοὶ ἄνθρωποι, πὸλλάκις θανατώνονται, β' διότι αὐτὰ μὲ τὸν κρότον τους δὲν ἀφίνουν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀκούσουν τὴν ἀκολουθίαν καί τα πνευματικά τροπάρια καὶ ἄσματα τῆς ἀναστάσεως.

Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατήχηση ΙΔ:Οἱ ἐκπληρωμένες προφητεῖες καί γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου

Α´. Είναι καιρός να ευφρανθείς,Ιερουσαλήμ, και να πανηγυρίσετε όλοι όσοι αγαπάτε τον Ιησού [πρβ.Ησ.66,10: «Eὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ»], διότι ο Κύριος αναστήθηκε. Χαρείτε όλοι, όσοι προηγουμένως είχατε πένθος, όταν ακούσατε όσα παράνομα και εγκληματικά τόλμησαν να πράξουν οι Ιουδαίοι· διότι Αυτός που εκείνοι ατίμασαν αλαζονικά, ιδού, αναστήθηκε! Και όπως το να ακούει κανείς για τη Σταύρωση είναι κάπως λυπηρό, έτσι η καλή αγγελία της Αναστάσεως ας ευφραίνει τους παρόντες. Το πένθος ας γίνει ευφροσύνη και ο θρήνος ας μεταστραφεί σε χαρά. Και ας γεμίσει το στόμα μας χαρά και αγαλλίαση, γιατί Εκείνος, μετά την Ανάστασή Του, μας είπε: «Χαίρετε(:Νά χαίρεστε)» [Ματθ. 28, 9].

Διότι διεπίστωσα τη λύπη που είχαν τις προηγούμενες ημέρες όσοι αγαπούν τον Ιησού. Επειδή όσα λέγονταν είχαν ως τέλος τον θάνατο και την Ταφή και δεν ακούστηκε η καλή αγγελία της Αναστάσεως, η καρδιά τους περίμενε με ιερή αγωνία να ακούσει εκείνο που ποθούσαν. Αναστήθηκε λοιπόν ο νεκρός, ο «ελεύθερος ανάμεσα στούς νεκρούς»[πρβ. Ψαλμ.87,5: «Προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος(:Θεωρήθηκα όμοιος με εκείνους, οι οποίοι κατέρχονται στο βαθύ λάκκο του τάφου. Έγινα σαν άνθρωπος που στερείται οποιασδήποτε βοήθειας, εγκαταλελειμμένος ανάμεσα στους νεκρούς, μακριά από κάθε επικοινωνία με τους ζωντανούς)»] και ελευθερωτής των νεκρών. Εκείνος που με υπομονή δέχτηκε να φορέσει το ατιμωτικό ακάνθινο στεφάνι, Αυτός, αφού αναστήθηκε, φόρεσε το διάδημα της νίκης κατά του θανάτου.

Β´ . Αλλά όπως ακριβώς παραθέσαμε τις μαρτυρίες περί του Σταυρού, έτσι και τώρα, έλα να επιβεβαιώσουμε και να παρουσιάσουμε τις αποδείξεις περί της Αναστάσεως. Διότι ο Απόστολος που διαβάσαμε λέει: «καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτη ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς(:και ότι ενταφιάστηκε και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, σύμφωνα με όσα προφητεύτηκαν στις Γραφές)» [Α´ Κορ. 15, 4]. Και εφόσον ο Απόστολος μάς παραπέμπει στις μαρτυρίες των Γραφών, είναι καλό για μας να γνωρίσουμε την ελπίδα της σωτηρίας μας και να μάθουμε πρώτα, αν οι θείες Γραφές μάς λένε ποιος είναι ο καιρός που έγινε η Ανάστασή Του. Άραγε έγινε το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο ή μετά το χειμώνα και σε ποιο τόπο έγινε η Ανάστασή Του και ποιο είναι το όνομα του τόπου που διακηρύχτηκε από τους λαμπρούς Προφήτες ως τόπος της Αναστάσεώς Του; Και αν οι γυναίκες που Τον ζητούσαν και δεν Τον εύρισκαν, όταν Τον βρήκαν πάλι, χάρηκαν. Ώστε όταν διαβάζεται το άγιο Ευαγγέλιο, να μη θεωρούνται ότι είναι μύθοι ή επικά πολύλογα και φανταστικά αφηγήματα αυτά που μας εξιστορεί.

Γι’ αὐτό λέμε «θανάτῳ θάνατον πατήσας»

❈ Ὁ Διάβολος ξεγελάστηκε. Νόμιζε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἁπλός ἄνθρωπος γιατί Τόν ἔβλεπε πού πονοῦσε, πού δάκρυζε, πού ἔτρωγε. Ὡς ἄνθρωπος ὁ Χριστός τά ἔκανε ὅλα. Ἦταν τέλειος ἄνθρωπος. Ὁ Διάβολος ἤθελε νά τόν βγάλει ἀπό τή μέση νομίζοντας ὅτι θά τελειώνει μέ αὐτόν Τόν «ἐνοχλητικό».

Τί λέει ἐπίσης στόν κατηχητικό λόγο του ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος; «Νόμιζε ὅτι παίρνει ἄνθρωπο καί συνάντησε Θεό».

Ὁ Χριστός κατέβηκε στόν Ἅδη μέ τήν ψυχή του, γιατί πάνω στόν Σταυρό πέθανε, δηλαδή χωρίστηκε ἡ ψυχή ἀπό τό σῶμα. Ἀλλά ἡ ψυχή δέν κατέβηκε μόνη της, κατέβηκε μαζί μέ τήν Θεότητα. Ἡ Θεότητα ὑπῆρχε πάντοτε ἑνωμένη καί μέ τήν ψυχή καί μέ τό σῶμα καί μέ τόν νοῦ τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἀδιαίρετη καί ἀχώριστη ἀπό τήν στιγμή πού ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Ὁπότε ἡ ψυχή μαζί μέ τήν Θεότητα κατέβηκε στόν Ἅδη καί ὁ Ἅδης συντρίφτηκε γιατί συνάντησε Θεό.

Ἔτσι νικήθηκε καί τό ἐμπόδιο αὐτό πού λέγεται θάνατος καί τώρα ὁ Χριστιανός, ὁ ἄνθρωπος δηλαδή πού βαπτίζεται, εἶναι σάν νά θάβεται ὅπως μπαίνει μέσα στήν κολυμβήθρα. Συνθαπτόμεθα μαζί μέ τόν Χριστό.

Γιατί οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ δὲν ἑορτάζουν τὸ Πάσχα; (Ἀντὶ γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ «ἑορτάζουν» τὸν θάνατό του)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 7η Απριλίου 2025

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ;

(Αντί για την Ανάσταση του Χριστού «εορτάζουν» τον θάνατό του)

Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία μας, η μόνο αληθινή, Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, καθότι, μόνη αυτή διατηρεί ανόθευτη και απαραχάρακτη την σώζουσα αλήθεια, όπως κηρύχτηκε από τον Κύριο, παραλήφτηκε και διαδόθηκε στα πέρατα της οικουμένης από τους Αγίους Αποστόλους, οριοθετήθηκε από τις Άγιες Συνόδους, τηρήθηκε από τους Αγίους Πατέρες και διαφυλάχτηκε από το εκκλησιαστικό πλήρωμα. Αντίθετα, τα σχίσματα και οι παντοειδείς αιρέσεις, υπό την επήρεια του Σατανά την παράλλαξαν, χάνοντας έτσι τον σωστικό της χαρακτήρα.

Ιδιαίτερα, παράλλαξε την «άπαξ αποκαλυφθείθη τοις αγίοις πίστη» (Ιουδ.3), η πανσπερμία των πολυπληθών αιρετικών ομάδων του ευρύτερου προτεσταντικού χώρου και ως εκ τούτου εξέπεσαν μοιραίως και του εκκλησιαστικού ήθους. Μια από αυτές τις ομάδες είναι και η Εταιρία «Σκοπιά», η γνωστή οργάνωση των λεγομένων Μαρτύρων του Ιεχωβά, η οποία αποδεδειγμένα, αποτελεί μια φοβερή σύμπηξη όλων των κακοδοξιών που εμφανίστηκαν στην ιστορική πορεία της Εκκλησίας μας.

Εκτός από τις φρικώδεις αιρετικές τις κακοδοξίες, οι οποίες στο σύνολό τους, ανατρέπουν τις παραδεδομένες διδασκαλίες της Εκκλησίας, παράλλαξαν και τον βίο των οπαδών τους, απομακρύνοντας τους από το παραδεδομένο εκκλησιαστικό ήθος. Μια πτυχή αυτής της απομάκρυνσης είναι και η απόρριψη εορτασμού, με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, των μεγάλων χριστιανικών εορτών. Μάλιστα, για να πείσουν τους αφελείς οπαδούς τους, τις χαρακτηρίζουν ως δήθεν «ειδωλολατρικές εορτές»[1], ταυτίζοντας την ουσία των εορτών με κάποια έθιμα άσχετα με την Εκκλησία![2] Ως τέτοιες αρνούνται μετά βδελυγμίας να εορτάσουν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, την Ανάληψη, την Πεντηκοστή, τα Φώτα, κλπ. ότι δήθεν «δεν είναι αρεστός αυτός ο εορτασμός στον Ιεχωβά»! Ιδού τι ισχυρίζονται: «Πιστεύουμε ότι η προέλευση των εθίμων του Πάσχα καθιστά αυτή τη γιορτή απαράδεκτη για τον Θεό, επειδή τα περισσότερα από αυτά τα έθιμα έχουν τις ρίζες τους σε αρχαίες τελετές γονιμότητας. Ο Θεός απαιτεί “αποκλειστική αφοσίωση”, και προσβάλλεται αν η λατρεία μας περιλαμβάνει πράξεις τις οποίες δεν επιδοκιμάζει»[3].

Ἡ woke δικτατορία ἐπελαύνει σὲ ΕΕ-Βρετανία: Δημοτικὸ σχολεῖο στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο ἀπαγόρευσε τὴ γιορτὴ τοῦ Πάσχα λόγῳ «συμπεριληπτικότητας»

Η woke δικτατορία επελαύνει σε ΕΕ-Βρετανία: Δημοτικό σχολείο στο Ηνωμένο Βασίλειο απαγόρευσε τη γιορτή του Πάσχα λόγω «συμπεριληπτικότητας»

Ο διωγμός του Χριστιανισμού συνεχίζεται - Σταμάτησαν τους καθιερωμένους εορτασμούς του Πάσχα για να μην ενοχλούνται οι μουσουλμάνοι μετανάστες!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Τα δυτικά κράτη που παραμένουν προσδεμένα στο άρμα του Νταβός, συνεχίζουν ακάθεκτα την κάθοδό τους προς τον πάτο του πολιτισμού, επιμένοντας να πολεμούν λυσσαλέα τη χριστιανική ρίζα των λαών, αλλά και τον ίδιο τον Χριστό.

Στα πλαίσια της πρόθεσης να λειτουργεί συχνά αυτή η στήλη ως παρατηρητήριο των χριστιανοφοβικών εξάρσεων που συμβαίνουν διεθνώς, αναφέρω μια υπόθεση που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, και αφορά την απόφαση ενός δημοτικού σχολείου να ακυρώσει για πρώτη φορά τα παραδοσιακά δρώμενα που γίνονται για τη γιορτή του Πάσχα.

Η διεύθυνση του σχολείου πήρε αυτήν την απόφαση χωρίς καμία προειδοποίηση και τη γνωστοποίησε με ανακοίνωση στο Facebook προς τους γονείς, σαν κάτι τετελεσμένο. Με τη λογική του «αποφασίζουμε και διατάζουμε» η διεύθυνση επικαλείται για τη χριστιανοφοβική πράξη της, λόγους «συμπεριληπτικότητας» και «αποδοχής στη διαφορετικότητα».

Μάλιστα στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι εξετάζουν «εναλλακτικούς τρόπους» για να γιορτάζεται το Πάσχα στο μέλλον, που θα είναι «συμπεριληπτικοί» για όλα τα παιδιά και θα αντανακλά «την πλούσια πολιτιστική πολυμορφία της κοινότητάς μας». Με λίγα λόγια δηλαδή ετοιμάζουν έναν new-age αχταρμά που θα αποσαθρώσει πλήρως το νόημα της εορτής του Πάσχα.

Η είδηση αυτής της φασιστικής «διαγραφής» του Πάσχα, ακολουθήθηκε από ένα πλήθος αρνητικών αντιδράσεων από γονείς και επικριτές γενικότερα που χαρακτήρισαν «επαίσχυντη» τη συγκεκριμένη απόφαση.

Η Stephanie Mander, διευθύντρια του συγκεκριμένου δημοτικού σχολείου στο Eastleigh του Hampshire απάντησε στις επικρίσεις δηλώνοντας ότι:

«Με το να μην διοργανώνουμε συγκεκριμένους θρησκευτικούς εορτασμούς, στοχεύουμε να δημιουργήσουμε μια ατμόσφαιρα πιο περιεκτική που τιμά και σέβεται τις πεποιθήσεις όλων των παιδιών μας και των οικογενειών τους».

Βρετανικὰ σχολεῖα ἀκυρώνουν τὸν ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα γιὰ χάρη τοῦ Ἰσλάμ!

Πρωτοσέλιδο του γαλλικού περιοδικού «Le Figaro Magazine» με τίτλο «Ταξίδι στο Βελγιστάν» και υπότιτλο «Πώς το Ισλάμ επιβλήθηκε στο Βέλγιο» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον εξισλαμισμό και της Γαλλίας

Από την Μαρία Δεναξά, εφημερίδα «Εστία της Κυριακής»

Μετά την εορτή των Χριστουγέννων, όπου απαγορεύτηκαν οι φάτνες, οι στολισμοί στους δρόμους, αλλά και οι ευχές που παραπέμπουν στη γέννηση του Θεανθρώπου, μια άλλη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης, το Πάσχα, επιχειρείται μεθοδικά και με ύπουλο τρόπο να διαγραφεί από τη συλλογική συνείδηση, όπως και οι παραδόσεις που το συνοδεύουν, στο όνομα μιας δήθεν άψυχης ουδετερότητας. Στον οδοστρωτήρα της πολιτικής ορθότητας, ένα δημοτικό σχολείο στη Βρετανία ακύρωσε τον ετήσιο εορτασμό και τη λειτουργία του Πάσχα «για να σεβαστεί τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις».

Το Norwood Primary School στο Eastleigh του Hampshire ενημέρωσε γονείς, κηδεμόνες και μαθητές ότι φέτος δεν θα πραγματοποιηθούν ούτε η παραδοσιακή παρέλαση με τα πασχαλινά καπέλα, ούτε και η πασχαλινή λειτουργία. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέφανι Μάντερ, εξήγησε στην επιστολή της πως η απόφαση αυτή ελήφθη για να διαμορφωθεί ένα πιο «συμπεριληπτικό περιβάλλον» που θα τιμά και θα σέβεται τις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων των μαθητών και των οικογενειών τους.

Ωστόσο, πολλοί γονείς εξέφρασαν την αγανάκτηση τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτηρίζοντας την απόφαση «ντροπιαστική» και «χαοτική». Μερικοί, μάλιστα, αναρωτήθηκαν αν η επόμενη κίνηση θα είναι και η πλήρης κατάργηση των Χριστουγεννιάτικων εορτασμών, ό,τι, τέλος πάντων, έχει απομείνει απ’ αυτήν τη γιορτή.

Το σχολείο, το οποίο δεν έχει θρησκευτική ταυτότητα και δέχεται μαθητές ηλικίας τριών έως 11 ετών, υπεραμύνθηκε της επιλογής του, υποστηρίζοντας ότι θέλει να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου όλοι οι μαθητές νιώθουν ευπρόσδεκτοι, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους.

Αντί για τους εορτασμούς του Πάσχα, η Εβδομάδα των Προσφύγων

Η επιστολή της Στεφανί Μάντερ, διευθύντριας του σχολείου, αναρτήθηκε σε μια ομάδα στο Facebook, όπου ένας από τους γονείς σχολίασε: «Θα νόμιζα ότι το καλύτερο θα ήταν να γιορτάζουμε τα πάντα, όχι τίποτα». Ένα άλλο άτομο έγραψε: «Δεν το καταλαβαίνω προσωπικά. Οι γονείς είχαν πάντα την επιλογή να μην παρευρεθούν στις χριστιανικές γιορτές. Το σχολείο ήταν πάντα ποικιλόμορφο και δεκτικό σε όλους».

Ἀνάσταση τὸ 1954.

Ανάσταση το 1954

Ο πατέρας Iustin Pârvu μας διδάσκει για τη γιορτή της Ανάστασης, ότι ανέδειξε την τραυματική προσωπική εμπειρία που υπέστησαν τα χρόνια του κομμουνισμού οι ομολογητές της αληθινής πίστης.

«Ο Χριστιανός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αν έχει δίπλα του, Δάσκαλο και Βασιλιά τον Χριστό τον Σωτήρα.

Προχώρα μαζί Του και μη φοβάσαι τι θα σου πουν, μη φοβάσαι καθόλου!».

«Το 1954 γιορτάσαμε την Ανάσταση του Χριστού 800 μέτρα κάτω από τη γη σε ένα αλατωρυχείο.

Πώς θα μπορούσαμε να γιορτάσουμε το Πάσχα;

Πήρα όλα τα μεταλλικά κομμάτια από τους βραχοκόπτες και τα έβαλα σε ένα κορδόνι.

Έκαναν υπέροχο θόρυβο. Τα χτύπησα όλα με μια μεταλλική ράβδο από τη μια άκρη της χορδής στην άλλη. Η ώρα της συνέλευσης ήταν 2:30.

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ 1991 ΣΤΟ ΕΛΜΠΑΣΑΝ ΣΕ ΜΙΣΟΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ 1991 ΣΤΟ ΕΛΜΠΑΣΑΝ ΣΕ ΜΙΣΟΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΠΟ 24 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ.

Πασχαλινή περίοδος του 1991 στην Αλβανία. Πριν 34 ολόκληρα χρόνια. Μόλις είχε συμβεί η κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος και το πέρασμα στη δημοκρατία.

Για έναν 77χρονο ταλαιπωρημένο ιερέα στο Ελμπασάν, τον αείμνηστο π. Σπυρίδων Βέλη, από τους λίγους, που βρήκε ζωντανούς ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, με αδύναμο και σκελετωμένο σώμα, ο οποίος είχε αποσχηματιστεί στα χρόνια της αθεΐας, η Πασχαλιά αυτή ήταν ορόσημο στη ζωή του.

Ποῦ θὰ κάνεις Πάσχα; (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Καθὼς πλησιάζουν οἱ ἡμέρες τοῦ Πάσχα, καλοί μου φίλοι, εἶναι ἀλήθεια πὼς μία σκέψη μᾶς διακατέχει ὅλους. Ποῦ θὰ κάνουμε Πάσχα; Καὶ μὲ ποιούς; Ὁπότε καταστρώνουμε σχέδια, τὸ συζητᾶμε μὲ τὴν οἰκογένεια καὶ τοὺς φίλους μας, κάνουμε ἕνα σωρὸ προετοιμασίες κ.λπ. Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ «περάσουμε καλὰ» τὸ Πάσχα.

Εἶναι κακὸ αὐτό; Θὰ πεῖτε. Ἀσφαλῶς ὄχι! Μὴ ξεχνᾶμε πὼς καὶ οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ τὴν ἴδια σκέψη εἶχαν γι’ αὐτὸ τὸ θέμα, ὁπότε καὶ Τὸν ἐρώτησαν: «Ποῦ θέλεις νὰ πᾶμε καὶ νὰ Σοῦ ἑτοιμάσουμε τὸ Πάσχα;» (Ματθ. 16,17). Κι Ἐκεῖνος, ποὺ δὲν κατήργησε οὔτε καὶ ὑποτίμησε τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα, τοὺς εἶπε τί ἀκριβῶς νὰ κάνουν, γιὰ νὰ τὸ ἑορτάσουν ὅλοι μαζί. Κι αὐτὸ μάλιστα ἔγινε στὰ Ἱεροσόλυμα ἀκριβῶς πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος Του. Μόνο ποὺ στὸ Πάσχα ἔδωσε ἄλλο νόημα. Ποιό; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

* * *

Ἆραγε τί σημαίνει Πάσχα; Ἡ λέξη αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑβραϊκὴ «πεσὰχ» ποὺ σημαίνει πέρασμα. Μάλιστα οἱ Ἑβραῖοι μὲ τὸ Πάσχα ἑόρταζαν τὸ πέρασμά τους ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα στὴ «γῆ τῆς ἐπαγγελίας», τὴ διάβασή τους ἀπὸ τὴν δουλεία τῶν Αἰγυπτίων στὴν ἐλευθερία. Ἕνα πολὺ μεγάλο γεγονὸς ποὺ συνέβη μὲ τὶς ὄντως θαυμαστὲς παρεμβάσεις τοῦ Θεοῦ. Ἦταν ἡ ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς ἐξόδου τους, τὸ πέρασμά τους σὲ μία πραγματικὰ ἐντελῶς νέα ζωή.

Χάθηκε ὁ θάνατος!!!

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/05/blog-post_34.html

Τὸ ἰδιότυπο ἑορτολογικὸ σχίσμα τῆς Ὀρθοδόξου Φινλανδικὴς Ἐκκλησίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 29η Απριλίου 2024

ΤΟ ΙΔΙΟΤΥΠΟ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΙΝΛΑΝΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η μακροχρόνια δράση του επάρατου και παναιρετικού Οικουμενισμού στην Εκκλησία συνεχίζει να προκαλεί σοβαρότατα προβλήματα, τόσον ως προς την αλλοίωση της ορθοδόξου πίστεως, όσο και ως προς την πρόκληση σχισμάτων, με εμφανές αυτό της Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Ως γνωστόν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, παρερμηνεύοντας τους ιερούς κανόνες και μετά 330 χρόνια, ανακαλώντας αντικανονικώς την πράξιν παραχωρήσεως της Μικράς Ρωσίας, (Ουκρανίας), στο πατριαρχείο της Ρωσίας, που είχε παραχωρηθεί για να σωθεί από τον εξουνιτισμό μετά την προδοτική «Σύνοδο του Μπρέστ» και την επίθεση του πολωνο-λιθουανικού στρατού με την επέμβαση του ρώσου ηγεμόνα, παραχώρησε «αυτοκεφαλία» στους αμετανόητους σχισματικούς φιλοουνίτες και φιλοδυτικούς, υπό τον «Μητροπολίτη» Επιφάνιο Ντουμένκο, θέτοντας στο περιθώριο την κανονική Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία, υπό τον κανονικό και αναγνωρισμένο από τις δέκα από τις δεκατέσσερις Ορθόδοξες Εκκλησίες Μητροπολίτη Ονούφριο με τους 100 Ιεράρχες, τις 12.500 ενορίες και τους 5.000 μοναχούς. Όλοι γνωρίζουν σήμερα ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο προώθησε γεωπολιτικά συμφέροντα και σκοπιμότητες των δυτικών, όπως αποδείξαμε σε παλαιότερη ανακοίνωσή μας: (βλ. «Έκκληση προς την Ιερά Συνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με το Ουκρανικό ζήτημα», 21.1.2019). Και ότι το «Αυτοκέφαλο» δόθηκε, για να αποσπασθεί και εκκλησιαστικά η Ουκρανία από την σφαίρα επιρροής της Ρωσίας, ώστε να ματαιωθεί κάθε προσπάθεια δημιουργίας μιας μεγάλης συνομοσπονδίας Ορθοδόξων κρατών στην ανατολική Ευρώπη με κυρίαρχη δύναμη την Ρωσία.

Περὶ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα μετὰ τῶν ἑτεροδόξων († Ἀρχιμ. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

Η Εκκλησία της Ελλάδος, αν ευρεθή ενώπιον προτάσεως περί κοινού εορτασμού του Πάσχα ή οιασδήποτε άλλης εορτής μετά των ετεροδόξων, οφείλει να αρνηθή και συζήτησιν καν περί του θέματος. Τοιαύτη συζήτησις πρέπει να αποκλεισθή παντί σθένει και πάση θυσία, διότι αποτελεί ανατροπήν εκ των θεμελίων της Ορθοδόξου Δογματικής και ιδία της Εκκλησιολογίας. Ή πιστεύομεν ότι είμεθα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία ή δεν πιστεύομεν. Η Ορθόδοξος Εκκλησία, πεποιθυία ότι αύτη και μόνη είνε το Σώμα του Χριστού, ο στύλος και το εδραίωμα της Αληθείας, το Ταμείον της Χάριτος, το Εργαστήριον της Σωτηρίας, ενδιαφέρεται μεν ζωηρότατα περί της εις αυτήν επιστροφής των πεπλανημένων, αδιαφορεί όμως τελείως περί των εσωτερικών αυτών ζητημάτων, εν όσω ούτοι μένουν εν τη πλάνη. Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος ηθέλησε να θεσπίση κοινόν εορτασμόν, αλλά διά τα μέλη της Εκκλησίας, ουχί διά τους εκτός αυτής ευρισκομένους. Δεν συνεζήτησεν ούτε μετά των Γνωστικών, ούτε μετά των Μαρκιωνιτών, ούτε μετά των Μανιχαίων, ούτε μετά των Μοντανιστών, ούτε μετά των Δονατιστών, ίνα εύρη βάσιν συνεννοήσεως περί κοινών εορτασμών. Και ότε βραδύτερον απεκόπησαν εκ του Σώματος της Εκκλησίας οι Αρειανοί, οι Νεστοριανοί, οι Μονοφυσίται, οι Εικονομάχοι κλπ. κλπ., η Εκκλησία ουδέποτε διενοήθη να προέλθη εις συνεννοήσεις μετ’ αυτών προς θέσπισιν κοινού εορτασμού είτε του Πάσχα είτε οιασδήποτε άλλης εορτής.

Τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀπεργάζεται νέο παγκόσμιο σκάνδαλο εἰς βάρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἑνότητος καί τῆς ὀρθοδόξου Παραδόσεως/

• Οἰκουμενικός Πατριάρχης: «Ἀποτελεῖ σκάνδαλον ὁ χωριστός ἑορτασμός τοῦ μοναδικοῦ γεγονότος τῆς μιᾶς Ἀναστάσεως τοῦ Ἑνός Κυρίου» (31.3.2024)

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

«Τις εγκάρδιες ευχές του προς όλους τους μη Ορθοδόξους Χριστιανούς που εόρτασαν το Άγιο Πάσχα την Κυριακή, 31 Μαρτίου, απηύθυνε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά τη χοροστασία του κατά την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στον προσφάτως πανηγυρίσαντα Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων της Κοινότητας Βλάγκας.

“Κατά την ημέρα αυτή, το κοσμοχαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως αποκτά πρόσθετη επικαιρότητα, καθώς οι μη Ορθόδοξοι Χριστιανοί αδελφοί μας εορτάζουν σήμερα την εκ νεκρών έγερσι του Κυρίου μας, το Άγιον Πάσχα. Έχουμε ήδη αποστείλει εκπροσώπους μας σε όλες τις Χριστιανικές Κοινότητες των άλλων Ομολογιών ενταύθα, για να διαβιβάσουν σ᾽ αυτές τις εόρτιες ευχές της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και τα Πατριαρχικά μας συγχαρητήρια. Αλλά και από της θέσεως αυτής απευθύνουμε εγκάρδιο χαιρετισμό αγάπης προς όλους τους απανταχού της γης Χριστιανούς που εορτάζουν το Άγιον Πάσχα σήμερα.

Ἐν πόνω καί χαρά († Ἀρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ἱ. Μ. Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους)

Μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα

Ἡ ὑμνολογία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου μᾶς καλεῖ νά ἑορτάσουμε τά σωτήρια αὐτά γεγονότα μέ κατάνυξι, πόνο καί χαρά.

Πόνο, γιατί οἱ ἁμαρτίες μας, οἱ ἁμαρτίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων –τῶν πρό Χριστοῦ καί μετά Χριστόν- ἀνέβασαν τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ στόν Σταυρό.

Πόνο, γιατί ἦταν τόσο πολύ τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν μας, ὥστε μόνο τό αἷμα τοῦ Σαρκωθέντος Θεοῦ θά ἠμποροῦσε νά τίς ἀποπλύνῃ.

«Αἴρων τά ἁμαρτίας τοῦ κόσμου», ὁ Κύριος ἐπόνεσε ἐπί τοῦ Σταυροῦ.

Ἐπόνεσε σωματικά, γιατί ὁ σταυρικός θάνατος εἶναι ὄχι μόνο ὁ πιό ἐπονείδιστος θάνατος ἀλλά καί ὁ πιό ὀδυνηρός. Ἐπόνεσε ὅμως καί ψυχικά, ἐπειδή ἐγνώριζε γιατί πάσχει καί πόσο μεγάλη ἀχαριστία καί ἀνταρσία κατά τοῦ Θεοῦ ἐκφράζει ἡ ἁμαρτία.

Γιά τόν πόνο τοῦ Μεσσία ὡμίλησε προφητικά ὁ μεγαλοφωνότερος τῶν Προφητῶν Ἡσαΐας 800 χρόνια πρός Χριστοῦ: «καί εἴδομεν αὐτόν καί οὐκ εἶχεν εἶδος (ὡραίαν ἐμφάνισιν) οὐδέ κάλλος. Ἀλλά τό εἶδος αὐτοῦ ἄτιμος καί ἐκλεῖπον παρά πάντας τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων… οὗτος τάς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καί περί ἡμῶν ὀδύνᾶται… αὐτός δέ ἐτραυματίσθη διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν… τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν’» (νγ΄, 2-5).

Τό ἴδιο ἔνοιωσε καί ἡ Παναγία μας κατά τήν προφητεία τοῦ δικαίου Συμεών: «Σοῦ δέ αὐτῆς τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία» (Λουκ. β΄, 35).

Ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας ἀναφερόμενος στόν πόνο τῆς Παναγίας γράφει: «Τήν ὥρα τῶν Παθῶν κατέλαβε τήν Παρθένο θλίψις ὑπερβολική καί ἀπερίγραπτη, τέτοια πού παραπλήσια ποτέ δέν ἔνοιωσε ἄνθρωπος. Γιατί αὐτή εἶδε τήν Σταύρωσι σάν μητέρα, ἀλλά καί σάν ἄνθρωπος μέ σωστή κρίσι, σάν κάποιος πού μπορεῖ νά διακρίνῃ καθαρά τήν ἀδικία» (Λόγος εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου,§11).

Τόν ἴδιο πόνο νοιώθουν καί οἱ Ἅγιοι ὅλων αἰώνων.

Ἔλεος πιά, μέ τίς αὐθαίρετες, ἄσχετες, ἀνάρμοστες καί ἀσεβεῖς ἑρμηνεῖες τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ΕΟΡΤΗΣ τῶν ἑορτῶν, τοῦ Ἁγίου Πάσχα, δηλαδή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, μέσα ἀπό τίς ἀπαράδεκτες εὐχές τῶν Ἑλλήνων Πολιτικῶν.

Έλεος πια, με τις αυθαίρετες, άσχετες, ανάρμοστες και ασεβείς ερμηνείες του εορτασμού της ΕΟΡΤΗΣ των εορτών, του Αγίου Πάσχα, δηλαδή της Αναστάσεως του Χριστού, μέσα από τις απαράδεκτες ευχές των Ελλήνων Πολιτικών.

του κ. Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

* Πάσχα = Η Ανάσταση του Χριστού!

* Ορθόδοξο Πάσχα των Ελλήνων δεν σημαίνει ούτε γιορτή της Άνοιξης, ούτε αναγέννηση της φύσης, ούτε νίκη ενός κάποιου φωτός εναντίον κάποιου σκότους, ούτε της ζωής, γενικώς και αορίστως, κατά του θανάτου.

"Η Ανάσταση είναι ταυτισμένη στη συλλογική συνείδηση του λαού μας με την ελπίδα, την άνοιξη, την αλλαγή. Συμβολίζει το φως που νικάει πάντα το σκοτάδι. Τη ζωή που ξεπερνά το Γολγοθά και τη Σταύρωση.

Μέρες ελπίδας είναι και οι σημερινές για το λαό μας, που προσδοκά Ανάσταση συλλογική. Για μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο αύριο.

Εύχομαι από καρδιάς σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες, χρόνια πολλά, με υγεία, δύναμη και δικαιοσύνη.

Αλέξης Τσίπρας"

Αγαπητέ κ. Τσίπρα,

Σεβαστή η δυσκολία σας, ως μη πιστεύοντος κατά δήλωσή σας, να κάνετε αναφορά στον πραγματικό πυρήνα και την αδιαμφισβήτητη ουσία της ΕΟΡΤΗΣ της Αναστάσεως που αποδίδεται με μόλις δύο λέξεις:

Χριστός Ανέστη!

Όμως, δεν είναι αποδεκτό, ούτε έντιμο να παραποιείτε το πνευματικό περιεχόμενο της ΕΟΡΤΗΣ αλλά και της ευσέβειας των Ελλήνων πιστών με δικές σας αθεο-λόγητες και αυθαίρετες ερμηνείες, οπως είναι οι παραπάνω δηλώσεις σας. Γι' αυτό και προς εσάς ο δικός μας χαιρετισμός είναι ο μοναδικός αυτών των ημερών, έστω κι αν αδυνατείτε να τον απαντήσετε καταλλήλως : Χριστός Ανέστη!

Βεβαίως, για την δικαιοσύνη και την ακρίβεια των πραγμάτων, πρέπει να δηλώσουμε ότι και για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών, όλων των αποχρώσεων, καθώς και πολιτειακών προσώπων (για να μην αναφερθούμε και στους ανεκδιήγητους τηλεοπτικούς δημισιογράφους), δυστυχώς, οι ευχές τους για την Εορτή της Αναστάσεως ήταν για άλλη μια χρονιά, όσον αφορά την "καταλληλότητά" τους, άσχετες και ανάρμοστες, αν όχι προκλητικές, κυριολεκτικώς ειπώθηκαν "άλλα αντ' άλλων", με πρώτη περίπτωση την κυρία Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Και μία πρακτικής αξίας υπενθύμιση:

Το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" είναι άγγελμα, χαρμόσυνη είδηση και ομολογία που αντικαθιστά για σαράντα ημέρες στη ζωή των Χριστιανών κάθε άλλον χαιρετισμό, ο οποίος σχετίζεται με τον ημερήσιο κύκλο του χρόνου (καλημέρα, καλησπέρα, κοκ). Δεν είναι τυπική ευχή, ούτε βεβαίως απαντάται με το "επίσης" ή το "ευχαριστούμε", γιατί κι αυτά τα τραγελαφικά έχουν ακουστεί. Μοναδική απάντησή του είναι το : ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! Το οποίο αντιστοίχως αποτελεί επιβεβαίωση, αποδοχή και μαρτυρία πίστεως.

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: «Εὐχή καί προσπάθεια» γιά κοινό Πάσχα Ὀρθόδοξων - Καθολικῶν

Σχόλιο Σάββας Ἠλιάδης:

Θά ἔχουμε καί Παλαιοπασχίτες;

Πρίν ἀπό τριάντα τοὐλάχιστον χρόνια, βρεθήκαμε σέ μιά σύναξη μέ τόν ἀλησμόνητο διδάσκαλο Στέργιο Σάκκο. Δίδαξε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἀπηύθυνε συμβουλές καί παραινέσεις. Στήν συνέχεια ἀκολούθησε συζήτηση μέ ἐρωταπαντήσεις ποικίλων θεμάτων.

Κάποια στιγμή σταμάτησε, ἔμεινε σιωπηλός καί, δέν θυμᾶμαι σε ποιά ἐρώτηση, κούνησε τό κεφάλι του καί ψέλλισε μέ πονεμένο ὕφος:"Δέν θά περάσει πολύς καιρός καί, ὅπως προέκυψαν οἱ Παλαιοημερολογίτες, θά χρειαστεῖ νά διαχωρίσουν τήν θέση τους καί οἱ Παλαιοπασχίτες"!

Ἰδού νῦν ὁ καιρός! Ἦρθε ἡ ὥρα! Οἱ ἀποστασίες τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν ἐπεκτείνονται ἐρήμην τοῦ λαοῦ. Οἱ προαναγγελίες εὐσεβῶν καί ἁγίων ἀνθρώπων ἐπιβεβαιώνονται! Οἱ ἀγῶνες, οἱ ἀνακατατάξεις καί ἐπανατοποθετήσεις θά εἶναι ἀναπόφευκτες.

Δέν μπορεῖ νά μείνει ἄπραγος καί ἀμέτοχος ὁ λαός τοῦ Θεοῦ μπροστὰ σέ μιά τέτοια ἐπικείμενη προδοσία! Ἡ συνενοχή μας θά εἶναι βαρύτερη αὐτῶν πού τήν σχεδιάζουν!

Κοινό ἑορτασμό τοῦ Πάσχα ἀπό τήν Ὀρθόδοξη καί τήν Καθολική Ἐκκλησία ἐπιθυμεῖ ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, Βαρθολομαῖος, ὅπως ἐπανέλαβε σέ ὁμάδα ἰταλῶν κληρικῶν καί δημοσιογράφων πού ἐπισκέφθηκαν τό Φανάρι.

Τήν εὐχή του γιά κοινό ἑορτασμό τοῦ Πάσχα ἀπό τήν... Ὀρθόδοξη καί τήν Καθολική Ἐκκλησία ἐξέφρασε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, Βαρθολομαῖος, σέ ὁμάδα ἰταλῶν κληρικῶν καί δημοσιογράφων πού ἐπισκέφθηκαν τό Φανάρι.

«Εὐχόμαστε καί προσπαθοῦμε νά βροῦμε σύντομα τήν ἀπαραίτητη λύση, πού θά ἐπιτρέψει σέ ὅλους τούς Χριστιανούς ὅλου τοῦ κόσμου νά ἑορτάσουν τήν πιό σημαντική ἑορτή τῆς πίστης μας τήν ἴδια ἡμερομηνία» τόνισε ὁ προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως ἔγραψαν ἰταλικές ἱστοσελίδες καί ἐπιβεβαίωσε ἡ «Ναυτεμπορική».

Ἐκκλησιαστικοί κύκλοι τόνισαν στή «Ναυτεμπορική» ὅτι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔχει ἐπαναλάβει τή θέση του αὐτή καί πρίν ἕναν χρόνο, κατά τή συνάντησή του μέ τόν Πάπα Φραγκίσκο, στή Βουδαπέστη.

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀνέφερε ὅτι «στίς 1 καί 2 Δεκεμβρίου θά πραγματοποιηθεῖ στήν Κωνσταντινούπολη συνέδριο μέ θέμα τήν προετοιμασία τῶν πανηγυρικῶν ἐκδηλώσεων πού θά πραγματοποιηθοῦν τό 2025 γιά τά 1700 χρόνια τῆς πρώτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς Νίκαιας, πού καθιέρωσε τό περιεχόμενο τῆς χριστιανικῆς μας πίστης».

Πάσχα μέ τούς λεπρούς τῆς Καμτσάτκας

ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΕΠΡΟΥΣ

ΤΗΣ ΚΑΜΤΣΑΤΚΑΣ

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, το Πάσχα, που έκανα ανάμεσα στους λεπρούς, το 1908.

Η μικρή παροικία των λεπρών που οργάνωσα στις αρχές του 20ου αιώνα στην Καμτσάτκα, ήταν το πιο αγαπητό μου δημιούργημα. Ο Θεός με αξίωσε να το ολοκληρώσω πολύ σύντομα και με λίγο κόπο. Τα χρόνια εκείνα η λέπρα αποτελούσε μια τρομερή μάστιγα της ανθρωπότητας, γιατί δεν είχε ακόμα τεθεί κάτω από τον έλεγχο της ιατρικής επιστήμης. Για το λόγο αυτό οι λεπροί, αποδιωγμένοι από τις οικογένειες, τα χωριά και τις πατρίδες τους, ζούσαν απομονωμένοι σε μέρη έρημα και ακατοίκητα.

Η παροικία οργανώθηκε στα βόρεια παράλια της χερσονήσου, σ’ ένα ερημικό μέρος, ανάμεσα στα βουνά. Απαρτιζόταν από τρία οικήματα. Στο ένα έμεναν οι λεπρές γυναίκες και τα παιδιά. Στο άλλο οι άντρες. Και στο τρίτο, μικρότερο και κάπως απομονωμένο, η αδελφή νοσοκόμα Α. Μ. Ουρούσοβα. Αυτή η αγία ψυχή είχε ανταποκριθεί σε σχετική έκκλησή μου και ήρθε σ’ εκείνη την ερημιά, θυσιάζοντας κυριολεκτικά τη ζωή της, για να υπηρετήσει τους δυστυχισμένους ασθενείς. Η θεάρεστη εργασία της ήταν εθελοντική. Καμιά αμοιβή δεν έπαιρνε. Είχε μόνο την ελπίδα της ουράνιας αμοιβής στη βασιλεία του Θεού.

Διακονούσε με συγκινητική αυτοθυσία τους λεπρούς. Δεν ήξερε τι θα πει ωράριο εργασίας, ανάπαυση, ύπνος, ψυχαγωγία. Είχε εκμηδενίσει τις προσωπικές της ανάγκες.

Να βλέπατε, με τι εγκαρδιότητα συνομιλούσε με «τα παιδιά της», όπως αποκαλούσε τους ασθενείς· με τι τρυφερότητα τους παρηγορούσε· με τι υπομονή έπλενε και καθάριζε τις πληγές τους· με τι γλυκύτητα τους έκανε να ηρεμούν, όταν πάθαιναν υστερικές κρίσεις απελπισίας· και με τι ικανότητα κατόρθωνε να εμψυχώνει όσους, σε στιγμές απογνώσεως, έφταναν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας! Ήταν γι’ αυτούς όχι νοσοκόμα, αλλά μητέρα και αδελφή και φύλακας άγγελος. Την αποκαλούσαν τρυφερά «αδελφή της ευσπλαχνίας».

Στην παροικία πήγαινα κατά διαστήματα, με τα έλκηθρα φορτωμένα τρόφιμα και δώρα. Στον καθένα έφερνα και κάτι, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο του: υλικά και εργαλεία για χειροτεχνία, βιβλία, περιοδικά, γλυκά και παιγνίδια για τα παιδιά. Όλ’ αυτά τους έκαναν να ξεχνούν για λίγο τα βάσανα και την κατάθλιψή τους. Γι’ αυτό με περίμεναν κάθε φορά με ανυπομονησία.

Ένα δωμάτιο του οικήματος των ανδρών το είχα διαμορφώσει σε παρεκκλήσι. Ήταν μικρό και ταπεινό, αφιερωμένο στον άγιο πολύαθλο Ιώβ. Όσο καιρό έμενα στην παροικία, τελούσα εκεί καθημερινά τις ακολουθίες. Και τον υπόλοιπο χρόνο τον αφιέρωνα στην επικοινωνία με τους ασθενείς. Μοιραζόμουν μαζί τους όλα τα θέματα που τους απασχολούσαν. Από τα πιο απλά και καθημερινά, μέχρι τα πιο σοβαρά πνευματικά. Δημιουργήθηκαν έτσι μεταξύ μας αμοιβαίες σχέσεις βαθιάς αγάπης και κατανοήσεως.

Ἡ Α' Οἰκουμενική Σύνοδος εἶναι αὐτή πού καθόρισε τόν ἑορτασμό τοῦ Πάσχα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Η Α' Οικουμενική Σύνοδος είναι αυτή που καθόρισε τον εορτασμό του Πάσχα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου