Ποιός εἶναι ὁ ὀρθός βίος τῶν γονέων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ποιός εἶναι ὁ ὀρθός βίος τῶν γονέων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἁγίου Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Β΄ Μέρος 5ον Κεφάλαιο 2ον.1)«Κινδυνεύει ὁ Μοναχισμός» 2)«Νά ἀφήσουμε κληρονομιά »

Λόγοι Β΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Τα μοναστήρια είναι τα οχυρά της Εκκλησίας

«Κινδυνεύει ό Μοναχισμός»

Ό κόσμος σήμερα καίγεται και ό Μοναχισμός αποδυναμώνεται, ξεφτάει, χάνει τήν αξία του. Αν φύγη τό πνευματικό άπό τον Μοναχισμό, δεν μένει τίποτε μετά.

Στό Αγιον Όρος κάποιος προσκυνητής είπε σέ έναν καλόγερο: «Καλά, έδώ δέν υπάρχει ασκητικό πνεύμα;». «Τώρα, του είπε εκείνος, είναι νέα εποχή· πάνε αυτά τά πράγματα»! Θά πή κανείς ότι βρέθηκε ένας παλαβός.

Μπορεί νά υπάρχουν ακόμη πέντε-δέκα παλαβοί· άλλα, άν λένε τέτοιες ανοησίες, νά τους κλείσουν στον Πύργο! Δέν έχουν τό δικαίωμα νά λένε τέτοιες κουβέντες, πού βρίζουν τον Μοναχισμό στην εποχή μας και νά σκανδαλίζουν τον κόσμο. Αφορμή ζητάει ό άλλος.

Θά δήτε, σιγά-σιγά σέ μερικά μοναστήρια θά καταργήσουν τις πατερικές αναγνώσεις, γιά νά μήν έλέγχωνται. Θά διαβάζουν βιβλία κοινωνικά, γιατί δήθεν αυτά στην εποχή μας βοηθούν. Eκεΐ πάμε! Και έρχονται οί καημένοι οί λαϊκοί στά μοναστήρια, γιά νά βοηθηθούν... Όπως ό ευλαβής στον κόσμο περιφρονείται, έτσι και ό καλός μοναχός σέ λίγο θά περιφρονήται.

Γιατί, άλλοίμονο, άν δέν προσέξουμε τό κοσμικό πνεύμα, σέ λίγο καιρό, άν κάποιος νέος πηγαίνη στό μοναστήρι και θέλη νά ζήση σωστά μοναχικά, θά τού λένε οί άλλοι: «Τί δουλειά έχεις εσύ εδώ;». Οι άνθρωποι, όταν βλέπουν μοναχούς να μη διαφέρουν από τους κοσμικούς, απογοητεύονται από τον Μοναχισμό. Πολλοί έρχονται καί μού λένε πόσο σκανδαλίζονται από μερικά μοναστήρια, καί πώς να διορθώνω λογισμούς τώρα;

Μπήκε στον Μοναχισμό πολύ το κοσμικό πνεύμα καί δεν σταματάει το κακό. Οι μοναχοί πρέπει νά σταθούν ώς μοναχοί, όχι ώς κοσμικοί.

Έχουμε χάσει τήν απλότητα πού είχαν οι παλιές γενιές. Τώρα οί νέοι μοναχοί κινούνται με μιά λογική ανθρώπινη καί μέ μιά κοσμική ευγένεια· κοιτούν πώς νά μή χάσουν τήν υπόληψη τους κ.λπ. Πριν από λίγα χρόνια έβλεπες στά Κοινόβια μιά κατάσταση Λαυσαϊκού[1].

Άλλοι πήγαιναν στά μοναστήρια άπό θείο ζήλο, άλλοι από μετάνοια. Καί ήταν διάφορες περιπτώσεις. Άλλου πέθαινε ή γυναίκα καί εκείνος πήγαινε στό μοναστήρι. Άλλος χρόνια ζούσε μιά κοσμική ζωή καί ύστερα μετανοούσε καί πήγαινε στό μοναστήρι.

Έβρισκες καί δαιμονισμένους στά μοναστήρια, πού κατέφευγαν εκεί καί θεραπεύονταν μέ τις προσευχές τών Πατέρων καί έμεναν ύστερα καί γίνονταν μοναχοί. Αν έπειτα έκαναν καμμιά αταξία, δαιμονίζονταν πάλι, καί έτσι υπήρχαν καί δαιμονισμένοι στά μοναστήρια.

Έβρισκες καί πλανεμένους καί δια Χριστόν σαλούς καί μοναχούς μέ διορατικό χάρισμα καί μέ ιαματικά χαρίσματα. Μεγάλη ποικιλία! Σήμερα ούτε μέ διορατικό χάρισμα βρίσκεις ούτε μέ ιαματικά χαρίσματα ούτε δαιμονισμένους ούτε διά Χριστόν σαλούς. Eμείς έχουμε τήν άλλη σαλάδα, την σαλάδα τοϋ κόσμου.

Τά πάθη δέ σβήνουν γρήγορα

Ὅταν ἡ ζωή σου περάσει ἀπὸ τὴν ἀρετὴ στὴν ἀμέλεια, τὰ πάθη θὰ σὲ ἐνοχλοῦν καὶ δὲ θὰ βρίσκεις εἰρήνη στὴν ψυχή σου. Ἀλλὰ μὴν ἀπορήσεις γι’ αὐτό. Κοίταξε τί συμβαίνει μὲ τὸ ἔδαφος. Ἐὰν οἱ ἀκτίνες τοῦ ἥλιου πέσουν βαθιὰ μέσα στὴ γῆ, μετὰ ἀπὸ πολλὴ ὥρα διατηρεῖται ἀκόμη ἡ θερμότητά της. Τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὰ φάρμακα καὶ μὲ τὸ μύρο. Ἡ ὀσμὴ τῶν φαρμάκων καὶ ἡ εὐωδία τοῦ μύρου, ποὺ διαχέεται στὸν ἀέρα, παραμένει πολλὴ ὥρα, μέχρι νὰ σκορπίσει καὶ νὰ ἐξαφανισθεῖ. Πόσο μᾶλλον τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὰ πάθη! Γιατί αὐτὰ εἶναι σὰν τὰ σκυλιά, ποὺ συνήθισαν νὰ γλύφουν τὸ αἷμα τῶν ζώων στὸ σφαγεῖο καί, ὅταν δὲν ὑπάρχει πιὰ αἷμα, συνεχίζουν καὶ γαβγίζουν μπροστὰ στὶς εἰσόδους τοῦ σφαγείου, μέχρι νὰ σβήσει ἡ δύναμη τῆς συνήθειάς τους.

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο: Τιμή στίς ἑορτές

ΕΝΟΤΗΤΑ Β’ – ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Μία γε­ρόντισ­σα Καπ­πα­δό­κισ­σα ἀ­πό τό Τα­σλίκ, πού ἔ­ζη­σε στήν Θη­ρι­ό­πε­τρα Ἀ­ρι­δαί­ας, ἡ Ἀ­θη­νᾶ Γε­ωρ­γί­ου Γα­λα­νο­πού­λου, δι­η­γή­θη­κε τό ἑ­ξῆς ὅ­πως τό ἄ­κου­σε ἀ­πό τήν για­γιά της:

«Οἱ νοι­κο­κυ­ρές τοῦ χω­ριοῦ ὅταν γι­νό­ταν Λει­τουρ­γία πή­γαι­ναν τά πρό­σφο­ρα στήν Ἐκ­κλη­σί­α τήν ὥρα πού ὁ πα­πᾶς “­ἔ­παιρ­νε και­ρό­” (προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν γιά νά φο­ρέ­ση τήν ἱ­ε­ρα­τι­κή του στο­λή) καί με­τά γύ­ρι­ζαν σπί­τι γιά νά προ­ε­τοι­μά­σουν τά παι­διά τους νά πᾶ­νε ὅ­λοι μα­ζί γιά τήν θεί­α Λει­τουρ­γί­α.

»Κά­ποια χρο­νιά, ἦταν πα­ρα­μο­νή Φώ­των κα­τά τήν ὁποία γί­νε­ται ἡ θεία Λει­τουρ­γία τοῦ Μ. Βα­σι­λείου, ἡ για­γιά μου ξύ­πνη­σε μέν, ἀλ­λά πα­ρέ­μει­νε στό κρεβ­βά­τι της καί κα­θυ­στε­ροῦ­σε νά πά­η στήν Ἐκ­κλη­σί­α.

π.. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος: Ὄχι στούς διαθρησκειακούς διαλόγους

π.ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ:

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ

προειδοποιούσε για τους κινδύνους αλλοίωσης του εκκλησιαστικού φρονήματος του Ορθοδόξου λαούαπό συναντήσεις, συνέδρια, συνδιασκέψεις, κ.λπ. στις οποίες θα παρευρίσκονται και ποιμένες μας και μάλιστα κορυφαίοι.

Οι παλαιοί συνεργάτες της Π.Ε.Γ. θα θυμούνται όσα έλεγε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος κατά καιρούς, όταν ετίθετο θέμα διαθρησκειακού διαλόγου στη διαθρησκειακή «Συνάντηση» της Ασίζης το 1986 με πρωτοβουλία του προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Επεδείκνυε μάλιστα σχετική φωτογραφία συμπροσευχής όλων των εκπροσώπων των διαφόρων θρησκειών που συμμετείχαν στη συνάντηση, όπως ινδουιστών, βουδιστών, χριστιανικών ομολογιών, κ.λπ., κ.λπ. (μεταξύ αυτών και Ορθοδόξου Ιεράρχου).

Ο αείμνηστος πατήρ ήταν «κάθετα» αντίθετος με κάθε είδους διαλόγου με τις «θρησκείες όλου του κόσμου» για λόγους κυρίως ποιμαντικούς. Ο πατήρ Αντώνιος είχε μελετήσει, σε βάθος όλες τις επιδιώξεις και μεθόδους των «άλλων» θρησκειών και προειδοποιούσε σε ομιλίες και γραπτά του για τους κινδύνους αλλοίωσης του εκκλησιαστικού φρονήματος του Ορθοδόξου λαού από συναντήσεις, συνέδρια, συνδιασκέψεις, κ.λπ. στις οποίες θα παρευρίσκονται και ποιμένες μας και μάλιστα κορυφαίοι.

«Η εποχή μας -έλεγε- είναι εποχή διαλόγου και εναρμονίσεως των πάντων, ακόμη και των διαφόρων θρησκειών, κοσμοθεωριών, φιλοσοφικών ομάδων και τάσεων. Αυτός ο διάλογος -προσέθετε- προβάλλεται σήμερα με κάθε τρόπο και σε κάθε μορφή κι έχει επιπτώσεις στην ποιμαντική βάση».

Οἱ σχεδιασμοί τῶν δαιμόνων καί πῶς διαλύονται…

Οἱ σχεδιασμοί τοῦ διαβόλου καί ὅλων τῶν δαιμόνων καί μάλιστα τῶν Ἀρχηγῶν τους γιά τήν αἰώνια καταστροφή-κόλαση τοῦ ἀνθρώπου καταλύθηκαν καί ματαιώθηκαν ἀπό τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Χριστοῦ μας.

Γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος στήν εἰσαγωγή του στή Φιλοκαλία : «Εὐδόκησε ὁ ἴδιος ὁ Θεαρχικώτατος Λόγος τοῦ Πατρός στίς ἔσχατες ἀπό τίς ἡμέρες ἐξ αἰτίας τοῦ σπλαχνικοῦ [Του] ἐλέους, νά ἀθετήσῃ τίς ἀποφάσεις τῶν ἀρχόντων τοῦ σκότους [τῶν δαιμόνων], καί νά περατώσῃ καί νά προωθήσῃ σέ ἔργο τήν ἀρχαία μαζί καί ἀληθινή ἀπόφασι, τήν ὁποία ὅρισε».

Ἡ πρό πάντων τῶν αἰώνων ἀπόφαση τῆς Ἁγίας Τριάδος ἦταν ὁ ἄνθρωπος νά θεωθεῖ. Αὐτή ἡ προαιώνια ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ ἔπρεπε νά ἐκπληρωθεῖ ὁπωσδήποτε. Καί πράγματι ἐκπληρώθηκε διά τοῦ Χριστοῦ ὁ Ὁποῖος συνέπηξε στή γῆ τό «ἐργαστήριο τῆς θεώσεως» τοῦ ἀνθρώπου, τήν Ἐκκλησία Του.

Ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς σῶμα Χριστοῦ μέ κεφαλή Της τόν Ἴδιο, εἶναι αὐτή πού ἀφ’ ἑνός πραγματοποιεῖ τήν ἀρχική ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ γιά τήν θέωση τοῦ ἀνθρώπου καί ἀφ’ ἑτέρου καταλύει τά ἔργα τοῦ διαβόλου.

Ἡ ἁμαρτία εἶναι τό ἀκριβότερο προϊόν παγκοσμίως…

Η αμαρτία είναι το ακριβότερο προϊόν παγκοσμίως, που πωλείται από τον σατανά με αντίκρυσμα την ψυχή του ανθρώπου. Το προϊόν του, την αμαρτία, την ζαχαρώνει, την καμουφλάρει, ώστε να ελκύει και να κεντάει τον άνθρωπο και να γίνεται ποθητή σε όλους τους ανθρώπους…

~ ~ ~ Η αμαρτία δεν είναι απλώς ένα καψίλιο που μας παίρνει την πρόσκαιρη ζωή, αλλά μας χαλάει την αιωνιότητα, γιατί μας κόβει κάθε σχέση με τον Θεό. Και όμως παρ’ όλα αυτά, άνθρωπε, όταν σου μιλά ο διάβολος για την αμαρτία και σε υποβάλλει στην διαφθορά και πάσης φύσεως αμαρτία, τον ακολουθείς με χέρια και με πόδια. Οι περισσότεροι άνθρωποι, έχουν τον διάβολο, ως τον καλύτερο φίλο τους, αλλά ουσιαστικά είναι η καταστροφή και η απώλεια της ψυχής τους. Που είναι η λογική μας; που είναι η ανωτερότητά μας; που είναι η επιτυχία μας;

~ ~ ~ Πως κάθεσαι άνθρωπε και μαθαίνεις όλες τις λεπτομέρειες για τις αμαρτίες και όλες τις κακίες του κόσμου και δεν ενδιαφέρεσαι για να μάθεις πως θα σωθείς;

Ὅλες οἱ ἀρετές καί τά ἔργα ἔχουν κάποιο σκοπό

«Παιδιά μου, όλες οι αρετές και τα έργα έχουν κάποιο σκοπό, κι εκείνοι που αποβλέπουν σ’ αυτόν τακτοποιούν τον εαυτό τους και φτάνουν στον ποθούμενο στόχο. Όπως ο γεωργός υποφέρει και τη ζέστη και το κρύο, δουλεύοντας με προθυμία τη γη, έχοντας σκοπό να την καθαρίσει από αγκάθια και ξένα χόρτα και στόχο την απόλαυση των καρπών.

Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς: «Κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς μου εἶναι τοῦ Θεοῦ. ..

Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς: «Κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς μου εἶναι τοῦ Θεοῦ. Τότε γιὰ ποιό λόγο νὰ φοβοῦμαι ὁ,τιδήποτε ἢ ὁποιονδήποτε πλὴν τοῦ Θεοῦ;»

https://paraklisi.blogspot.com/2019/09/blog-post_42.html

8 Όκτωβρίου. Πελαγίας ὁσίας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Τρ. ιζ´ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἐφεσ. β´ 19 - γ´ 7).

Εφ. 2,19            ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ, 

Εφ. 2,19                    Αρα δεν είσθε πλέον ξένοι, όπως προηγουμένως, και προσωρινοί πολίται της Εκκλησίας του Χριστού, αλλ' είσθε συμπολίται όλων των αγίων, και οικιακοί του Θεού. 

Κατάκριση: Ἡ μεγάλη ἀδικία, Ἅγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - «Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε»

Η κατάκριση είναι γεμάτη από αδικία

Γέροντα, εύκολα κρίνω και κατακρίνω.

- Η κρίση που έχεις, είναι φυσικά, χάρισμα που σου έδωσε ο Θεός, αλλά την εκμεταλλεύεται το ταγκαλάκι και σε κάνει να κατακρίνεις και να αμαρτάνεις. Γι’ αυτό, μέχρι να εξαγνισθεί η κρίση σου και να έρθει ο θείος φωτισμός, να μη την εμπιστεύεσαι. Όταν κανείς ασχολείται με τους άλλους και τους κρίνη, ενώ ακόμα δεν έχει εξαγνισθή η κρίση του, πέφτει συνέχεια στην κατάκριση.

- Και πώς, Γέροντα, θα εξαγνισθεί η κρίση μου;

- Πρέπει να την λαμπικάρεις. Μπορεί να έχεις καλή διάθεση και μια δύναμη μέσα σου, αλλά πιστεύεις ότι κρίνεις πάντοτε σωστά. Η κρίση σου είναι όμως είναι ανθρώπινη, κοσμική. Προσπάθησε να απαλλαγείς από το ανθρώπινο στοιχείο, να αποκτήσεις ανιδιοτέλεια, για να έρθει ο θείος φωτισμός και να γίνει η κρίση σου πνευματική, θεϊκή. Τότε η κρίση σου θα είναι σύμφωνη με την δικαιοσύνη του Θεού και όχι με την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Με την αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού και όχι με την λογική την ανθρώπινη.

Μόνον ο Θεός κρίνει δίκαια, γιατί μόνον Αυτός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Εμείς, επειδή δεν ξέρουμε την δίκαιη κρίση του Θεού, κρίνουμε “κατ’ όψιν”, εξωτερικά, και γι’ αυτό πέφτουμε έξω και αδικούμε τον άλλον. Η ανθρώπινη κρίση μας δηλαδή είναι μία μεγάλη αδικία. Είδες τι είπε ο Χριστός: “Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε”.

Θέλει πολλή προσοχή. Ποτέ δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Πριν από χρόνια σε ένα μοναστήρι στο Άγον Όρος ήταν ένας πολύ ευλαβής διάκος, Κάποτε όμως φόρεσε ρούχα κοσμικά και γύρισε στη πατρίδα του. Τότε πολλοί Πατέρες είπαν διάφορα εναντίον του. Αλλά τι είχε γίνει; Κάποιος του είχε γράψει ότι οι αδελφές του ήταν ακόμα ατακτοποίητες και, επειδή φοβήθηκε μήπως παραστρατήσουν, πήγε να τις βοηθήση. Έπιασε δουλειά σε ένα εργοστάσιο και ζούσε πιο καλογερικά από ό,τι προηγουμένως. Μόλις τακτοποίησε τις αδελφές του, άφησε τη δουλειά του και πήγε πάλι σε μοναστήρι, για να μείνει. Ο ηγούμενος, όταν είδε ότι τα ήξερε όλα, τυπικό, διακονήματα κ.λ.π., τον ρώτησε πού τα ήξερε και εκείνος άνοιξε τη καρδιά του και του τα είπε όλα. Τότε ο ηγούμενος ενημέρωσε τον επίσκοπο και εκείνος τον χειροτόνησε αμέσως ιερέα. Μετά πήγε σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι και εκεί ζούσε πολύ πνευματική ζωή, πολλή άσκηση. Έφθασε σε άγια κατάσταση και βοήθησε πνευματικά πολλούς ανθρώπους. Μερικοί που δεν ξέρουν τι απέγινε μπορεί ακόμη να τον κατακρίνουν.

Ἔπεσε ἀπό τήν κινούμενη ὑπερταχεία καί σώθηκε!

Η αχειροποίητος εικόνα της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας.

Μια συντροφιά προσκυνητών μας αφηγήθηκε, το έτος, 1970, ένα μεγάλο θαύμα που έγινε στην Γερμανία, όπου εργάζονταν. Ταξίδευε με την υπερταχεία αμαξοστοιχία μια ελληνίδα μαζί με το άρρωστο παιδάκι της.

Επειδή το βρέφος ήταν ανήσυχο, η μητέρα του, κρατώντας το στην αγκαλιά της, του έκανε βόλτες μέσα στο τρένο. Σε μια στιγμή που βρισκόταν στο σημείο ανάμεσα σε δύο βαγόνια, ζαλίστηκε και έπεσε κάτω ενώ -δυστυχία της!- το μωρό γλίστρισε ανάμεσα από κάποιο μικρό κενό και βρέθηκε στις σιδηροτροχιές!

Έξαλλη η μητέρα και οι συνταξιδιώτες που βρίσκονταν κοντά της, τράβηξαν το σήμα κινδύνου, αλλ’ ώσπου να σταματήσει η υπερταχεία πέρασαν απ’ το σημείο που είχε πέσει το μωρό όλα τα βαγόνια (και δεν ήταν λίγα).

Με σφιγμένη καρδιά γύρισαν πίσω, όταν σταμάτησε η αμαξοστοιχία, μερικοί άνδρες για να μαζέψουν έστω ίχνη από το σωματάκι του μωρού, που το θεωρούσαν πολτοποιημένο.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί ἡ «Ἐκκλησία» τοῦ Παπισμοῦ (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 30η Σεπτεμβρίου 2019

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Τι είναι η Εκκλησία στο εσώτατο είναι της; Ποια είναι η ταυτότητά της και ποια τα όριά της; Ταυτίζονται τα χαρισματικά με τα κανονικά της όρια, ή όχι; Υπάρχουν στοιχεία ή (και) διαβαθμίσεις εκκλησιαστικότητος στις ετερόδοξες χριστιανικές ομολογίες; Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα του παραλληλισμού μεταξύ των σχέσεων ανδρός και γυναικός και Χριστού και Εκκλησίας στην προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου;

Ιδού μερικά χαρακτηριστικά ερωτήματα, που προβληματίζουν και βασανίζουν πολλούς συγχρόνους θεολόγους, επηρεασμένους, και διαβρωμένους λιγότερο, ή περισσότερο, από τις σύγχρονες περί Εκκλησίας οικουμενιστικές θεωρίες, όπως η προτεσταντική θεωρία των κλάδων, η θεωρία της βαπτισματικής θεολογίας, η θεωρία της διευρυσμένης εκλησιολογίας, η θεωρία περί ορατής και αοράτου Εκκλησίας κ.α. Η εκκλησιολογική σύγχυση γύρω από τα παρά πάνω ερωτήματα αυξήθηκε ακόμη περισσότερο μετά την εκκλησιολογική αναθεώρηση της Β΄ Βατικανής Συνόδου, (1962-1965), στην οποία ως γνωστόν υιοθετήθηκαν και νομοθετήθηκαν διαβαθμίσεις εκκλησιαστικής πληρότητος στις εκτός του Παπισμού ετερόδοξες ομολογίες. Ωστόσο οι ιεροί και θεόπνευστοι συγγραφείς των βιβλικών κειμένων και οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν δώσει αυθεντικές απαντήσεις σ’ όλα τα εν λόγω ερωτήματα, τις οποίες είτε αγνοούν, είτε θέλουν να αγνοούν πολλοί σύγχρονοι «Ορθόδοξοι» υψηλόβαθμοι κληρικοί και θεολόγοι, μέσα στο χώρο της Ορθοδοξίας. Διαθέτοντες πλούσιο τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος όχι μόνο εισεχώρησαν, (όσο είναι δυνατόν να εισχωρήσει κτιστός νους), στο μυστήριο της Εκκλησίας, αλλά και την οριοθέτησαν από τις ποικίλες πλάνες και αιρέσεις με την συγκρότηση Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων. 

Μέσα στα πλαίσια της παρούσης σύντομης ανακοινώσεώς μας θα προσπαθήσουμε, με την Χάρη του Θεού, να παραθέσουμε ελάχιστα μόνο στοιχεία περί Εκκλησίας, παίρνοντας αφορμή από πρόσφατο άρθρο, στην εφημερίδα της εν Ελλάδι παπικής θρησκευτικής κοινότητας «Καθολική» (31-8-2019), του παπικού «κληρικού» κ. Ι. Μαραγκού, με τίτλο: «Εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, ως τη συντέλεια του κόσμου».

Ἀπελπισία

Απελπισία! Φρικτό άκουσμα, πλήρες καταστροφής και παντός είδους κακών! Ποιός μπορεί να αριθμήσει όλα τα δεινά που την ακολουθούν; Ποιός μπορεί να εικονίσει τον χαρακτήρα της; Είναι μαύρη σαν κόρη του Άδη και αποτρόπαιη σαν ερινύα. Πατέρας της είναι ο Τάρταρος.

Ανέβηκε από τις σπηλιές του Άδη πάνω στη γη, για να βυθίσει τον κόσμο στον ζοφερό Τάρταρο. Γεννήθηκε για να καταστρέψει την ύπαρξη των ανθρώπων και να τους εξαφανίσει και από προσώπου γης.

Όπου αντηχήσει τ’ όνομά της, εκεί η φθορά και η καταστροφή εγκαθιδρύουν το κράτος τους. Η ερήμωση και ο αφανισμός ακολουθούν στα ίχνη της. Δαίμονας εκδικητικός διευθύνει την πορεία της και φρίκη συνοδεύει την εμφάνισή της.

Απελπισία! Το όνομά σου εκφράζει άρνηση των πάντων, άρνηση της ελπίδας, άρνηση του ουρανού, άρνηση του Δημιουργού του κόσμου. Η δε άρνησή σου εκφράζει την ασέβειά σου προς τον Θεό.

Αρνείσαι την πρόνοια και την παντοδυναμία Του και αθετείς την ύπαρξη του Σωτήρα Χριστού, του λυτρωτή αυτών που κινδυνεύουν. Όπου εισέλθεις, διώχνεις απ’ εκεί την ελπίδα, πάνω στην οποία θεμελιώθηκε ο κόσμος.

Το έργο σου είναι η καταστροφή, η δε αποστολή σου ο αφανισμός. Εσύ αποκαρδιώνεις και τον φύσει θαρραλέο και εκφοβίζεις τον φύσει γενναίο.

Τον ανδρείο φανερώνεις ως δειλό, τον τολμηρό καθιστάς άτολμο, αποθαρρύνεις τους θαρραλέους αγωνιστές και καταβάλλεις τους γενναίους μαχητές που αγωνίζονται υπέρ της ελευθερίας της πατρίδας συνθλίβεις αυτούς που αγωνίζονται, που αθλούνται υπέρ της αρετής και της αλήθειας αυτούς που μοχθούν για το δίκαιο, το καλό, το αγαθό και την πρόοδο της επιστήμης, τους κάνεις δραπέτες και ριψάσπιδες και τους παραδίδεις όλους αιχμάλωτους στους εχθρούς.

Βγήκες μέσα από τον Τάρταρο, διότι φθόνησες την ευτυχία και τη μακαριότητα του ανθρώπου και έβαλες στόχο τη γη για να ανακόψεις την πορεία του προς την πρόοδο. Να τον κάνεις να οπισθοδρομήσει ενώ τρέχει στο στάδιο του αγώνα του να ανακόψεις την εργασία του υπέρ ευδαιμονίας και της τελειότητας.