Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης ιε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. γ´ 23 - δ´ 5).
Γαλ. 3,23 Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.
Γαλ. 3,23 Πριν δε να έλθη η δια της πίστεως λύτρωσις και σωτηρία, όλοι εφρουρούμεθα από τον Νομον, κλεισμένοι και περιμανδρωμένοι, προοριζόμενοι δια την πίστιν, που έμελλε εν καιρώ να αποκαλυφθή.
Στό Γενέσιο τῆς Θεοτόκου Γ', Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, 9-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Στό Γενέσιο τῆς Θεοτόκου Β', 8-9-2026, Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Το 1934, στο Μαρούσι, όταν η νεογέννητη Αλίκη Βουγιουκλάκη αρρώστησε βαριά από πνευμονία και οι γονείς της έσπευσαν να τη βαπτίσουν, ο ιερέας που τη βάπτισε ήταν ο Αθανάσιος Χαμακιώτης, ο μετέπειτα Όσιος Αθανάσιος ο εν Αμαρουσίω και Ροδοπόλει ασκήσας.Δεν χρειάζεται να φορτώσουμε τη σύμπτωση με συμβολισμούς που δεν της ανήκουν. Αρκεί η εικόνα.Ένας άγνωστος ακόμη ιερομόναχος σκύβει επάνω από ένα άρρωστο βρέφος και προφέρει το όνομά του μέσα στο νερό του βαπτίσματος. Το παιδί θα γίνει αργότερα η διασημότερη ίσως εικόνα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ο ιερέας θα περάσει τη ζωή του ακολουθώντας σχεδόν την αντίθετη πορεία: μαθαίνοντας να αποσύρεται από την εικόνα του.Ο κατά κόσμον Γεώργιος Χαμακιώτης γεννήθηκε το 1891 στην Τουρλάδα των Καλαβρύτων και μπήκε δεκαπέντε ετών στην Αγία Λαύρα. Το 1913 έγινε μοναχός Αθανάσιος, σπούδασε στην Ιερατική Σχολή της Άρτας, χειροτονήθηκε διάκονος το 1916 και πρεσβύτερος το 1921. Το 1931 κατέβηκε στην Αθήνα και λίγα χρόνια αργότερα, το 1936, ανέλαβε τη Νερατζιώτισσα στο Μαρούσι.Εκεί αρχίζει ουσιαστικά η μεγάλη, αφανής περίοδος της ζωής του. Η λέξη «αφανής» χρειάζεται προσοχή, επειδή στη χριστιανική παράδοση δεν δηλώνει απλώς την έλλειψη δημοσιότητας. Δηλώνει έναν ολόκληρο τρόπο υπάρξεως. «Ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ», γράφει ο Παύλος. Το κρυμμένο εδώ δεν είναι το ασήμαντο. Είναι εκείνο που έχει παραιτηθεί από την απαίτηση να αποδεικνύει διαρκώς την αξία του μέσω της αναγνωρίσεως.Ο Αθανάσιος δεν έφτιαξε γύρω του σχολή, δεν καλλιέργησε την εικόνα του χαρισματικού γέροντα, δεν συγκρότησε μια πνευματική αυλή που να πιστοποιεί καθημερινά τη σημασία του. Έζησε μέσα σε εκείνη την παλαιά εκκλησιαστική αντίληψη κατά την οποία ο πνευματικός πατέρας δεν γεννά ανθρώπους για να τους κρατήσει γύρω του. Τους γεννά για να μπορέσουν κάποτε να σταθούν χωρίς αυτόν.
Θα μας κοσκινίσει.Μαρτυρία κ. Εμμανουήλ Ρουσσάκη. Καθηγητής Θεολογίας Ηράκλειο ΚρήτηςΤό 1998, γιά µία περίοδο, ἤμουν σέ πολύ δύσκολη κατάσταση. Περνοῦσα μεγάλους πειρασμούς καί ἔνιωθα ἕναν διαρκή πόλεμο ἀπό τόν πονηρό. Εἶχα τόσους πολλούς καί µπερδεµένους λογισμούς πού ἔνιωθα σάν μεθυσμένος. Δέν καταλάβαινα τί μοῦ γινότανε καί μόλις μπῆκα στό Κελλί του, µέ ρώτησε:"Ἔχεις πολλούς πειρασμούς ἐσύ τώρα... Ἔεε;-Ναί, Γέροντα, ἔχω...-Τί θά πεῖ; “ Ἰδού ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τόν σῖτον”,1-Ὁ Σατανᾶς ζήτησε ἀπό τόν Θεό τό δικαίωµα νά μᾶς κοσκινίσει σἀν τό σιτάρι.-“Άχ µωρέ, αὐτό κάνει τώρα μέ σένα! Ἄκουσε, ὅταν ἤμουν στό Ἅγιον Ὄρος γνώρισα ἕναν ἀσκητή πού εἶχε µεγάλη ἀγάπη, θεῖο ἔρωτα..., εἶχε πόθο γιά τόν Θεό. Ἔτρεχε στήν ὑπακοή του καί ἦταν ὅλος φωτιά! Μία ἡμέρα βλέπει ἕναν δαιμονισµένο, τόν λυπήθηκε καί εἶπε στό δαιμόνιο:
Τί διακηρύσσει σχετικῶς ἡ γαλλική μασονική Στοά «Τό Ρόδον τῆς Ἐντελοῦς Σιωπῆς» (“La Rose du Parfait Silence”) ἤδη τό 1866!ΕἰσαγωγήΟἱ ἐξελίξεις καί οἱ ἀντιδράσεις περί τό Μάθημα Ἠθικῆς πού προβλέπεται νά ἐφαρμοσθεῖ τό προσεχές ἀκαδημαϊκό ἔτος (2026-2027) στά σχολεῖα, παραλλήλως πρός τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἤδη «τρέχουν».Ἡ εἰσαγωγή τοῦ Μαθήματος τῆς Ἠθικῆς, τό ὁποῖο προορίζεται νά διδάσκεται σέ ὅσους ἐκ τῶν μαθητῶν δέν εἶναι Ὀρθόδοξοι, ἔχει ἤδη δρομολογηθεῖ ἀπό χρόνια (2019), κατ’ ἀρχάς μέ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (σέ ὁλομέλεια) ὑπέρ τῆς «θεσπίσεως ἐναλλακτικοῦ μαθήματος πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν», καί ἔπειτα μέ ὑπουργικές ἀποφάσεις τοῦ Νοεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους (2025), συγκεκριμένα πλέον περί μαθήματος Ἠθικῆς στό Γυμνάσιο καί τό Λύκειο [1].Ἡ ἀνάλυση τῆς τωρινῆς καταστάσεως δεικνύει, ὅτι δέν ἀπειλεῖται κατ’ ἀρχάς οὔτε τό ἴδιο τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, οὔτε τά δικαιώματα ἐργασίας τῶν Θεολόγων μας τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι κυρίως θά ἀποτελέσουν καί τούς διδάσκοντες τό νέο αὐτό μάθημα Ἠθικῆς [2].Ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ) ἔχει ἐκφράσει τόν προβληματισμό της γιά τόν θεωρητικό-φιλοσοφικό χαρακτῆρα τῆς ὕλης τοῦ σχεδιαζομένου νέου μαθήματος σέ Δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο καί τό ἀσυμβίβαστό της πρός τήν Παράδοση τοῦ Γένους [3].Ἐκφράσθηκε ἀκόμη καί ἀνησυχία γιά ἐνδεχόμενη σταδιακή κατάργηση στο μέλλον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (ἰδίως ἄν διασαλευθοῦν οἱ προϋποθέσεις ἀπαλλαγῆς ἀπό αὐτά) καί ἡ ἀντικατάστασή του ἀπό τό Μάθημα τῆς Ἠθικῆς [4]. Συμφωνοῦμε μέ τήν ἀνησυχία αὐτή, δεδομένου, ὅτι καί ἡ «ἀνώδυνη» ἀρχικῶς εἴσοδος τοῦ «περιθωριακοῦ» θεσμοῦ τοῦ πολιτικοῦ γάμου στήν Ἑλλάδα τό 1982 ἔχει ὁδηγήσει τελικῶς στήν οὐσιαστική ἐκθρόνιση τοῦ θρησκευτικοῦ γάμου στίς μέρες μας ἀπό τά ἀπόλυτα πρωτεῖα του: τό 2024, ἀπό τούς τρεῖς ἰσχύοντες τρόπους νομικῆς κατοχυρώσεως μιᾶς σχέσεως (γάμο θρησκευτικό, γάμο πολιτικό, καί σύμφωνο συμβιώσεως), ὁ θρησκευτικός γάμος εἶχε ποσοστό 38,5%, ὁ πολιτικός γάμος τό 33,2% καί τό σύμφωνο συμβιώσεως 28,3% [5]. Καί ἡ ἐπιτάχυνση τῆς πολιτισμικῆς παρακμῆς εἶναι τώρα πιά πολύ ταχύτερη ἀπό ὅ,τι στήν δεκαετία τοῦ 1980.Ἀλλά ἄς μή μακρύνουμε τόν λόγο… Τό θέμα τοῦ παρόντος ἀποκαλυπτικοῦ ἄρθρου εἶναι, ὅτι ἡ ἀντικατάσταση τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς μέ ἕνα μάθημα «ἠθικῆς», «καθολικῆς (δηλαδή, γενικῆς) ἠθικῆς» (“moraleuniverselle”), ἀποτελεῖ παλαιότατη στόχευση τῆς Μασονίας, τό ἀργότερο ἀπό τό 1866, ὅπως προκύπτει ἀπό μασονικό δημοσίευμα τοῦ ἔτους ἐκείνου.
Ἀντί τῶν Θρησκευτικῶν ἡ «ἠθική», ἀπό Γαλλική Στοά τό 1866
Τό μασονικό ἀντι-χριστιανικό δημοσίευμα ἀποκαλύπτεται ἐν πρώτοις σέ ρωμαιοκαθολικό ἀντιμασονικό βιβλίο τοῦ 1875 τοῦ ἐπισκόπου Φηλίξ Ντυπανλού, πού μεταφράσθηκε (καί διασκευάσθηκε) στά ἑλληνικά τό 1877 ἀπό τόν Ἱερομόναχο π. Ἀρσένιο Πανδῆ (1822-1880, τῆς ἱστορικῆς οἰκογένειας Πανδῆ τῆς Κερκύρας). Ἀντίγραφο τῆς ἑλληνικῆς ἐκδόσεως εὑρίσκεται σήμερα καί ἔντυπο καί ψηφιοποιημένο στό ΑΠΘ, προερχόμενο ἀπό τήν βιβλιοθήκη τοῦ γνωστοῦ λαογράφου Νικολάου Γ. Πολίτη (1852-1921), πατέρα τοῦ γνωστοῦ φιλολόγου, ἀρχαιολόγου, παλαιογράφου καί Ἀκαδημαϊκοῦ Λίνου Πολίτη (1906-1982).
Ἐν Κυθήροις τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2026Ἀριθ. Πρωτ.: 492ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΝΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣ. ΕΤΟΥΣ(ὑπ’ ἀριθ. 259/2026)ΠρόςΤόν Ἱερόν Κλῆρον καίτόν Χριστώνυμον Λαόντῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς ΜητροπόλεωςΚυθήρων καί Ἀντικυθήρων«Ὁ τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει Σου τῷ ἀπείρῳ, Οἰκτίρμον, πάντας τούς λατρεύοντας Σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ, Λυτρωτά· εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον» (Κοντάκιον τῆς 1ης ἡμέρας τοῦ Ἐκκλησ. ἔτους)Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·Εὐλογημένη ἀπό τόν Κύριον τῆς δόξης ἄς εἶναι ἡ εἴσοδός μας εἰς τό νέον Ἐκκλησιαστικόν ἔτος (1η Σεπτεμβρίου 2026 – 31η Αὐγούστου 2027) καί εἴθε νά ἀποβῇ εὐλογημένον, εἰρηνικόν κατά Θεόν, ἔτος μετανοίας καί πνευματικῆς ἀνανήψεως, ἔτος καρποφορίας πνευματικῆς καί εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς, ἔτος εἰλικρινοῦς ἐπιστροφῆς εἰς τόν Πλάστην καί Πάνσοφον Δημιουργόν μας καί Θεόν.Τέλος Αὐγούστου ἔκλεισε τό διαρρεῦσαν παλαιό πλέον Ἐκκλησιαστικόν ἔτος μέ τήν Θεομητορικήν ἑορτήν τῆς προσκυνήσεως τῆς Τιμίας Ζώνης. Καί ἰδού, ἄνοιξε ἡ αὐλαία τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους μέ τήν ἑορτήν τῆς Συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν Μιασηνῶν καί τήν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας Θεομητορικήν Ἑορτήν τοῦ Γενεσίου τῆς Κυρίας Θεοτόκου.
Κρατήστε τα βιβλία, οτιδήποτε βιβλία έχετε, ως κόρη οφθαλμού για να έχει η επόμενη γενιά γνήσια ιστορική συνέχεια.Από πάρα πολλές διασταυρωμένες πηγές μαθαίνουμε οτι έχει αρχίσει από τα συγκροτήματα- τέρατα που στεγάζουν τις εκάστοτε Τεχνητές Νοημοσύνες, όργιο εξαγοράς βιβλίων, οτιδήποτε βιβλίων, για να ταΐσουν σκανάροντας τις σελίδες τους τις βάσεις δεδομένων των τεράτων της τεχνητής νοημοσύνης, και αφού ολοκληρωθεί το σκανάρισμα τα καταστρέφουν οριστικά.Ειδικά τα θεολογικά και τα ιστορικά βιβλία είναι τροφή και στήριγμα για τις επόμενες γενιές. Τα υπόλοιπα λογοτεχνικά είναι η επιβίωση του πολιτισμού όπως τον γνωρίσανε οι δικές μας γενιές μέχρι σήμερα.[Εισαγωγκό Σχόλιο Σπυρίδων Αρναούτογλου]Όταν μια εκπληκτική παραγγελία 1.000 παλιών βιβλίων φτάνει στο γραφείο ενός εξειδικευμένου βιβλιοπώλη, η κατανόηση είναι μηδενική.Ο μυστηριώδης αγοραστής δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αξία των έργων, ούτε για την σπανιότητά τους, ούτε καν για το περιεχόμενό τους: θέλει απλώς χαρτί, σε βιομηχανικές ποσότητες.Μυρίζοντας μια ύποπτη υπόθεση, ο βιβλιοπώλης συνδέεται με τους δημοσιογράφους του μέσου 404 Media και γλιστράει κρυφά μια μικρή ετικέτα Apple AirTag σε ένα από τα κουτιά.Κανείς δεν ήξερε ακόμη ότι αυτό το απλό ίχνος GPS θα φέρει στο φως ένα από τα πιο σκοτεινά μυστικά της σύγχρονης τεχνολογίας.
Θα ήθελα να σας πω την ιστορία για το πώς γνώρισα τον πατέρα Γαβριήλ.Μια μέρα, έφτασα στο Ντιβέγιεβο με μεγάλο συναισθηματικό πόνο. Έκλαιγα στην εκκλησία, δάκρυα έτρεχαν στο πρόσωπό μου, και ξαφνικά ένιωσα τόσο ζεστά, σαν κάποιος να με αγκάλιασε και να με κράτησε σφιχτά. Η ψυχή μου ένιωθε τόσο ελαφριά και ήρεμη, σαν να ήμουν στην αγκαλιά του πατέρα μου.
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ.https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_10.html
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῶν αγίων, Σεπτεμβρίου 23 (Γαλ. δ´ 22-27).
Γαλ. 4,22 γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.
Γαλ. 4,22 Διότι εκεί έχει γραφή, ότι ο Αβραάμ απέκτησε δύο παιδιά, ένα παιδί από την δούλην του, την Αγαρ, και ένα παιδί από την ελευθέραν, από την Σαρραν.
Στό Γενέσιο τῆς Θεοτόκου Α', 7-9-2026, Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ο κ. Χρῆστος.Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, ἈθήναΣτις κατηχήσεις τοῦ κ. Μιχάλη ἐρχότανε καί ὁ κ. Χρῆστος. Ἕνας ἄνθρωπος μέ μεγάλη πίστη καί ζῆλο γιά τά πνευματικά. Ἔκανε πολλές νηστείες, προσευχές καί μελετοῦσε πολλά βιβλία.Κάποτε ἀρρώστησε βαριά, ἦταν καί ἡλικιωμένος καί οἱ συγγενεῖς θέλησαν να φέρουνε τόν παπά γιά νά τόν κοινωνήσει, ἀλλά ἐκεῖνος ἀρνήθηκε. Ὅταν ἐπέμεναν ὅτι ἔπρεπε νά κοινωνήσει, τούς ἀποκάλυψε τό ἑξῆς μυστικό του. Πρίν ἀπό μῆνες ἦταν στο δωμάτιό του καί προσευχότανε μέσα στη νύχτα. Ξαφνικά όλο τό δωμάτιο φωτίστηκε καί τοῦ παρουσιάστηκε μπροστά του ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί τοῦ εἶπε φιλικά:«Μπαρμπα-Χρῆστο, ἐσύ ἔχεις προχωρήσει... δέν ἔχεις πλέον ἀνάγκη νά κοινωνεῖς ἀπ' τόν παπά. Θά ἔρχομαι καί θά σέ κοινωνῶ ἐγώ ὁ ἴδιος, ἀλλά νά μήν τό πεῖς σέ κανέναν!».
