16 Φεβρουαρίου. Δευτέρα τῆς τυρινῆς. Παμφίλου μάρτυρος (†307) καὶ τῶν σὺν αὐτῷ. Φλαβιανοῦ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Δευτέρας Τυροφάγου (Γ΄ Ἰωάν. 1-15).

Γ Ιω. 1,1            Ὁ πρεσβύτερος Γαΐῳ τῷ ἀγαπητῷ, ὃν ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ.

Γ Ιω. 1,1                     Εγώ, ο μεγαλύτερος κατά την ηλικίαν και κατά το αξίωμα, το οποίον μου έχει δώσει ο Θεός, προς τον αγαπητόν Γαϊον, τον οποίον εγώ αγαπώ με την αγνήν και άδολον αγάπην του Χριστού.

Γ Ιω. 1,2            Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή.

Γ Ιω. 1,2                    Αγαπητέ, εύχομαι να κατευοδώνεσαι και να προοδεύης εις όλα και να υγιαίνης, όπως προοδεύει και κατευοδώνεται η ψυχή σου.

Βουλευτικὸ κακούργημα κατὰ τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου- Δημοσιογράφου-Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.

 

Κατὰ τὴν πολύλογον δημοσίαν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας περὶ τοῦ κακουργηματικοῦ ἐγκλήματος τῶν ἐκτρώσεων, διεπιστώθη ὅτι τὰ περισσότερα μέσα ἐνημερώσεως τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἄλλοι παράγοντες ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆς γενοκτονίας τῶν ἐκτρώσεων.

Ἰδιαιτέραν δὲ δυσμενῆ ἐντύπωσιν καὶ ἀγανάκτησιν προεκάλεσεν ἡ ἀπάνθρωπος δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως (διὰ τοῦ ἐκπροσώπου αὐτῆς) ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει ρυθμισθῆ παγίως. «Ἡ ἑκάστη γυνὴ ὁρίζει ἡ ἰδία τὸ σῶμα της. Τελεία καὶ Παύλα».

Ὁ σχετικὸς ἀνθρωποκτόνος νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψήφισαν οἱ περισσότεροι βουλευταὶ εἶναι ὁ ἑξῆς: 1609/ 3-7-1986 (ΦΕΚ 86Α΄).

Ὡς γνωστόν, εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ ἐκτρώσεις ὑπερβαίνουν τὰς 300.000 ἐτησίως καὶ μάλιστα ὅταν τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα τῆς Πατρίδος μας εἶναι τὸ δημογραφικόν.

Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήση μὲ σοβαρότητα ὅτι ἐξ ἄκρας συλλήψεως δημιουργεῖται ὁ πραγματικὸς ἄνθρωπος μὲ τελείαν ψυχὴν καὶ μὲ σῶμα εἰς ζῶσαν ἐξελικτικὴν κατάστασιν. Συνεπῶς, πᾶσα ἄμβλωσις εἶναι καὶ μία βιαία δολοφονία ἀνθρώπου.

Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ παρόντος κειμένου συνέλαβεν ἡ σκέψις μου μίαν σχετικὴν παραστατικότητα, ἡ ὁποία, ὡς ἐκτιμῶ, εἶναι πρωτότυπος. Ὑποτίθεται ὅτι εἰς ἓν ἀγρόκτημα ὑπάρχουν ἓν καρποφόρον δένδρον ὕψους περίπου 8 μέτρων καὶ ἓν φύτρον (βλάστημα) ἀκριβῶς τοῦ ἰδίου δένδρου ὕψους περίπου 30 ἑκατοστῶν τοῦ μέτρου (πόντοι). Συναντῶνται ἐκεῖ καὶ δύο δράσται. Ὁ εἷς κόπτει τὸ δένδρον μὲ πριόνι καὶ ὁ ἕτερος ξερριζώνει τὸ φύτρον. Αὐτοὶ διαπράττουν τὸ ἴδιον ἀδίκημα εἰς βάρος τοῦ ἰδιοκτήτου μὲ τὴν καταστροφὴν δύο δένδρων καὶ κατὰ τὸν νόμον τιμωροῦνται ὁμοίως. Τὸ δένδρον συμβολίζει τὸν τέλειον ἄνθρωπον καὶ τὸ φύτρον τὸν κυοφορούμενον ἄνθρωπον.

Ἡ ἔκτρωσις, ὡς πραγματικὸς φόνος, εἶναι ποινικὸν ἀδίκημα κακουργηματικοῦ χαρακτῆρος. Εἶναι ὅμως καὶ Συνταγματικὸν ἀδίκημα. Ἰδού: Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Συντάγματος (παρ. 1), «Ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ προστασία τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν τὴν πρωταρχικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας». Ἡ πρώτη ἀξία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ζωή του.

https://tasthyras.wordpress.com/2026/02/05/βουλευτικό-κακούργημα-κατά-της-ανθρώ/#more-128762

Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης. Σπάνια φωτογραφία

ΆΓΙΟΣ ΕΦΡΑΊΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΏΤΗΣ. ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_421.html

Τό σημεῖο τῆς Β' Παρουσίας -ὁ τρόπος τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν προβάτων ἀπό τά ἐρίφια, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων - Ὁμιλία στήν Κυριακή τῆς Κρίσεως, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό σημεῖο τῆς Β' Παρουσίας -ὁ τρόπος τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν προβάτων ἀπό τά ἐρίφια, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων - Ὁμιλία στήν Κυριακή τῆς Κρίσεως, 14-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.(Παρ. 21,31) Δι' ἡμέραν πολέμου ἑτοιμάζεται τό ἱππικόν... Παροιμίαι Κεφ.21, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.(Παρ. 21,31)  Δι' ἡμέραν πολέμου ἑτοιμάζεται τό ἱππικόν. Ἀπό τόν Κύριον ὅμως θά σταλῇ ἡ βοήθεια διά την κατόρθωσιν τῆς νίκης. Παροιμίαι  Κεφ.21, 13-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Ἄ, 14-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

. Περί τῆς ἀγρυπνίας τῆς νυκτός καί περί τῆς τάξεώς της, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ ψιλή πνευματική γνώση χωρίς τήν ἀγάπη στόν Θεό δέν ὠφελεῖ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ψιλή πνευματική γνώση χωρίς τήν ἀγάπη στόν Θεό δέν ὠφελεῖ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 14-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ καί τῶν θείων ὁδηγεῖ στήν καταφρόνηση τῶν γήινων ἡδονῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ καί τῶν θείων ὁδηγεῖ στήν καταφρόνηση τῶν γήινων ἡδονῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 13-2-2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 10

332. Ποιος ίδρυσε τις νηστείες;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιος καθιέρωσε τις νηστείες;

Η απάντηση του ιερέα : Η νηστεία, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, καθιερώθηκε στον Παράδεισο ( Γέν. 2:17 ). Η Παλαιά Διαθήκη περιέχει πολλά παραδείγματα νηστείας. Έτσι, οι Μακκαβαίοι, πριν από τη μάχη, ντύνονταν με σάκο και νήστευαν (Α' Μακκ. 3:47). Ο Δαβίδ επαναλαμβάνει συχνά στους ψαλμούς του ότι συχνά συνδύαζε τη νηστεία με την προσευχή, και η ψυχή του, όπως ο ίδιος εξηγεί, ταπεινώθηκε νηστεύοντας ενώπιον του Κυρίου ( Ψαλμός 34:13 ). Στις ημέρες του Σαμουήλ, σε δύσκολες συνθήκες, οι Ισραηλίτες συνδύαζαν τη δημόσια προσευχή με τη νηστεία. Σύμφωνα με τον θεσμό του Μωυσή, η Ημέρα του Εξιλασμού συνδυαζόταν με νηστεία και κατάνυξη (Αριθμοί, κεφάλαιο 29). Ο Σωτήρας, που ήρθε όχι για να καταστρέψει αλλά για να εκπληρώσει τον Νόμο, ο ίδιος, πριν αναλάβει τη δημόσια διακονία, αγίασε τη νηστεία με σαράντα ημέρες νηστείας στην έρημο. Αυτός, εκτός από το παράδειγμά του, δίδαξε και τη νηστεία με τον λόγο του ( Ματθαίος 6:16 ). Η Εκκλησία ακολουθούσε πάντα ακλόνητα όσα δίδαξε και πρόσταξε ο Ιησούς Χριστός . Οι Πράξεις των Αποστόλων περιέχουν πολλά παραδείγματα αυστηρής τήρησης της νηστείας από τους πρώτους πιστούς. Τέσσερις νηστείες έχουν καθιερωθεί στην Εκκλησία, που αντιστοιχούν στις τέσσερις εποχές του έτους, ως περίοδοι δημόσιας μετάνοιας: δύο νηστείες προς τιμήν του Κυρίου Ιησού - Μεγάλη Νηστεία και Νηστεία της Γέννησης· μία προς τιμήν της Μητέρας του Θεού - η Νηστεία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου· και μία προς τιμήν της καθόδου του Αγίου Πνεύματος στους αποστόλους - η Νηστεία των Αποστόλων. Αυτές περιλαμβάνουν νηστείες μιας ημέρας: την ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού και της Αποκεφαλισμού του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και Βαπτιστή του Χριστού· την Τετάρτη - στη μνήμη της προδοσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στο μαρτύριο· και την Παρασκευή - στη μνήμη των παθών και του θανάτου Του.

333. Ποιο είναι το όφελος της νηστείας;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιο είναι το όφελος της νηστείας;

Η απάντηση του ιερέα .

α) Η γρήγορη και σαφής νηστεία δείχνει στον άνθρωπο ότι λίγα χρειάζονται για να διατηρηθεί η ζωή και ότι η υγεία δεν εξαρτάται από εκλεκτά, επιδέξια παρασκευασμένα φαγητά ούτε από πολύτιμα ποτά, αλλά από απλά φαγητά και φυσικά ποτά.

Σὲ ἀργία ὁ Δήμαρχος Πάφου, βασικὸς κατήγορος τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ

Σε αργία ο Δήμαρχος Πάφου, βασικός κατήγορος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Η αντικανονική έκπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού – Κανονική και νομική αποτίμηση υπό το φως των εξελίξεων της 4ης Φεβρουαρίου 2026

Η υπόθεση της εκπτώσεως του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πλέον να εξετάζεται ως ένα απλό εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα ή ως προϊόν «ποιμαντικής ανεπάρκειας», όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί. Υπό το φως των σημερινών εξελίξεων της 4ης Φεβρουαρίου 2026, και ιδίως μετά τη θέση σε αργία του Δημάρχου Πάφου για σοβαρά ποινικά αδικήματα, η όλη διαδικασία αποκαλύπτεται ως θεσμικά διάτρητη, κανονικά άκυρη και ηθικά προβληματική.

Πρόκειται για τον ίδιο δήμαρχο που αναδείχθηκε σε βασικό, επίμονο και δημόσιο κατήγορο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, με συνεχείς παρεμβάσεις, δηλώσεις και καταγγελίες, ακόμη και κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη δημιουργία κλίματος απαξίωσης και προειλημμένης ενοχής. Η σημερινή του αργία δεν αποτελεί απλώς ένα πολιτειακό γεγονός· αποτελεί κομβικό νομικό και κανονικό δεδομένο, το οποίο ανατρέπει εκ των υστέρων τη βάση αξιοπιστίας πάνω στην οποία οικοδομήθηκε μια εξαιρετικά βαριά εκκλησιαστική απόφαση.

…………………………………..

Ι. Η αργία του Δημάρχου Πάφου και η κατάρρευση της κατηγορίας

Θεολογικὲς παράμετροι τῶν Ἑλληνορθοδόξων ταφικῶν μας παραδόσεων

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 3η Φεβρουαρίου 2026

ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΤΑΦΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ

Ο θάνατος είναι αναμφίβολα το φοβερότερο και το πλέον αναπόφευκτο γεγονός στον άνθρωπο. Γενεσιουργός του αιτία του η έκπτωση από την αυθεντικότητά του δια της παρακοής των Πρωτοπλάστων, παρά το ότι ο Θεός τους είχε προειδοποιήσει πως, «η δε αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού [του καρπού της αμαρτίας] θανάτω αποθανείσθε» (Γεν.2,17). Ο απόστολος Παύλος διευκρινίζει πως «δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διήλθεν» (Ρωμ.5,12). Η αμαρτία, δηλαδή η εθελούσια απομάκρυνση από το Θεό, την πηγή και τον χορηγό της ζωής, γεννά τη φθορά και αυτή οδηγεί στο θάνατο, διότι «τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος» (Ρωμ.6,23).

Ο άνθρωπος αυτοεξόριστος μακριά από την κοινωνία του Θεού και αποκομμένος από την ζωογόνο χάρη Του, άρχισε να βιώνει το απύθμενο κενό της απουσίας Του, την φρίκη της μοναξιάς του και προπαντός το φόβο και την φρικαλεότητα του θανάτου. Στο εξής η ανθρώπινη ιστορία θα είναι ένας αδιάκοπος αγώνας απώθησής του. Και επειδή δεν μπορούσε να λυτρωθεί απ’ αυτόν, προσπαθούσε να αποφεύγει οτιδήποτε είχε σχέση με αυτόν. Τον τρομοκρατούσε η θέα των νεκρών σωμάτων και γι’ αυτό πάσχιζε να τα αποστρέφεται και να τα καταστρέφει.

Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω:«Μία σύντομη θεώρηση τοῦ εὐαγγελικοῦ κειμένου τῆς κρίσεως» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [: Ματθ. 25,31-46]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-2-1995]

[Β 313]

Η αγάπη του Θεού, όπως γνωρίζομε, αγαπητοί μου, εργάστηκε την σωτηρία μας. Και η σωτηρία μας είναι η Ενανθρώπησις του Υιού του Θεού, που όχι μόνο μας μετέφερε την βουλήν του Πατρός, αλλά και έπαθε για μας πάθος Σταυρού. Και αυτή η αγάπη του Θεού ζητά ανταπόκριση, ζητά αποδοχή. Και η αποδοχή είναι η οικείωσις του Υιού του Θεού δια της πίστεως και της αγάπης. Όταν δεν γίνει αυτή η αποδοχή και απορριφθεί από τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού, τότε ζητείται λόγος από τον Θεόν, για την ακατανόητη προσβολή.

Ό,τι ο Θεός φέρει στην ύπαρξη, θέτει και έναν σκοπό. Αν αυτός ο σκοπός εν εκπληρωθεί, τότε ο Θεός καλεί σε απολογία. Ζητά, όπως λέγει ο Ίδιος ο Χριστός, στην ανάλογη σχετική εκείνη παραβολή Του, ζητά «συνᾶραι λόγον». Να λογαριαστεί. Γι'αυτό το βιβλίον «Ἐκκλησιαστής», της Παλαιάς Διαθήκης βιβλίο, τελειώνει έτσι: «Τέλος λόγου, τὸ πᾶν ἄκουε· τὸν Θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε, ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος. Ὃτι σύμπαν τὸ ποίημα ὁ Θεὸς ἄξει ἐν κρίσει, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». Δηλαδή: «Όλα τα λόγια αυτά του βιβλίου -του Εκκλησιαστού- άκουέ τα. Να φοβείσαι τον Θεόν, δηλαδή μία περίληψις, να φοβείσαι τον Θεόν, να τηρείς τις εντολές Του, γιατί σ’ αυτό έγκειται η αξία και ο προορισμός κάθε ανθρώπου. Γιατί ο Θεός θα κρίνει όλες ανεξαιρέτως τις πράξεις των ανθρώπων, όσο απόκρυφοι και ξεχασμένες αν είναι αυτές, τόσο τις καλές, όσο και τις κακές». Η κρίσις!

Ἡ εὐαγγελική περικοπή Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

Κατά Ματθαίον, κεφ. ΚΕ΄, εδάφια 31-46

31Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, 32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με,36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.

41 Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 Ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

31 Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με τη δόξα Του και μαζί Του όλοι οι άγιοι άγγελοι, τότε θα καθίσει σε θρόνο ένδοξο και λαμπρό. 32 Και θα συναχθούν μπροστά Του όλα τα έθνη, όλοι δηλαδή οι άνθρωποι που έζησαν απ’ την αρχή της δημιουργίας μέχρι το τέλος του κόσμου. Και θα τους χωρίσει τον ένα από τον άλλο, όπως ο βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα γίδια.