Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου


Ἀλλά καί ὁ πιστός ἀγωνιζόμενος χριστιανός, πού βιώνει ἀπλανῶς τήν ἐνέργεια τῆς Νοερᾶς καρδιακῆς προσευχῆς, τήν ἀπόλυτη προσοχή καί τήν νῆψι, καθίσταται ὅλος Φῶς! Ἐλλάμπεται ὑπό τοῦ ἁγίου Πνεύματος! Εἰσέρχεται στόν Γνόφον τοῦ Θεοῦ! Γίνεται μέτοχος τοῦ θαβωρείου Φωτός! Ἵσταται μετά παρρησίας στήν εἴσοδο τοῦ οὐρανίου θυσιαστηρίου τοῦ Πατρός τῶν φώτων καί δύναται ἐπί τοῦ ἀσφαλοῦς νά δυσωπήση Αὐτόν ὑπέρ μυριάδων ἀνθρώπων!

Γιά παράδειγμα θά ἀναφέρουμε τούς τρεῖς Πατέρας, πού ἀναφέρονται στήν “Βίβλο Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου” τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Στήν εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου γίνεται λόγος γιά τρεῖς καταπληκτικούς ἁγίους, πού ἦσαν καί οἱ τρεῖς τους ἄνδρες ὅσιοι, θεοφόροι καί τέλειοι, μέ πλήρη ψυχοσωματική καθαρότητα, μέ διάκρισι καί θεοφορία, θεόπτες καί θαυματουργοί, καί μέ τοιούτους πνευματικούς ἀσκητικούς ἀγῶνας, ὥστε πρό πολλοῦ εἶχαν ὑπερβῆ τά συνήθη μέτρα ἀγιότητος.
Γι᾿ αὐτό καί φαίνεται ὅτι ἔλαβαν κατά Χάριν Θεοῦ δύναμι καί ἐξουσία ὄχι μόνο τοῦ «δεσμεῖν καί λύειν» τίς ἁμαρτίες τῶν χριστιανῶν, ἀλλά ὅλως ἰδιαιτέρως διά τῆς παρρησίας τους νά συγκρατοῦν τήν δικαία ὀργή τοῦ Θεοῦ«ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας». Νά προκαλοῦν δηλαδή τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τήν δικαία Του ὀργή στούς φονεῖς καί ἀπίστους, στούς σκληρόκαρδους, στούς διεστραμένους καί στούς ἀμετανοήτους ἁμαρτωλούς. (Καί νά προσθέσουμε κι ἐμεῖς σ᾿ ὅλους ἐκείνους πού βλασφημοῦν τό πανάγιον Ὄνομά Του καί στίς φόνισσες “μανάδες” μέ τίς ἐκτρώσεις σ᾿ ὅλο τόν κόσμο καί στήν Ὀρθόδοξη Ἐλλάδα μας).

Οἱ τρισευλογημένες αὐτές προσευχές τῶν τριῶν αὐτῶν ἁγίων ἀνδρῶν συναντῶνται ταυτόχρονα στήν εἴσοδο τοῦ οὐρανίου Θυσιαστηρίου τοῦ Θεοῦ Πατρός τῶν Φώτων

καί συνευφραίνονται,
καί συναγάλλονται,

καί συνδοξάζονται

ἀπό τήν θεϊκήν ὅρασι καί ἀκτινοβολία τῆς ἀκτίστου δόξης τῆς τρισηλίου Θεότητος.

Ὅταν ὅμως ἀπό τήν οὐράνια αὐτή λαμπρότητα τά μάτια τῆς ψυχῆς τους ἐστρέφοντο πρός τήν γῆ καί στήν ἀνθρωπίνη ματαιότητα καί τήν ἠθελημένη κακίαν, τότε οἱ ψυχές του συνέπασχον

συνέκλαιον

καί συνωδύροντο!...

γιά τήν ἀθλιότητα τοῦ σύμπαντος κόσμου, καί ὡς ἐκ τούτου ηὔξανον τίς παρακλητικές των δεήσεις γιά νά παραταθῆ τό ἄπειρο ἔλεος καί ἡ ἄκρα μακροθυμία τοῦ Ἁγίου Θεοῦ.

Δόξα στό Πανάγιον Ὄνομά Σου!

Δόξα στή μακροθυμία Σου, Κύριε!


Καί καταλήγει ἐπί λέξει ὁ Ἁγιος Νικόδημος: «Πιστεύω ὅτι ἀνύουσιν τό μέγα ἔλεος. Νά, ἀνύουσιν τοῦτο. Ἄμήν»

Οἱ τρεῖς ὁσιώτατοι ἄνδρες ἦσαν: «Ἰωάννης ἐν Ρώμῃ καί Ἠλίας ἐν Κορίνθῳ καί ὁ ἄλλος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ἱεροσολύμων»(Πρόκειται γιά τόν Μέγα Βαρσανούφιο, πού ἀσκήτευε τότε ἐφησυχάζων στήν Γάζα τῶν Ἱεροσολύμων.1

Ὅταν, ἑπομένως, ἡ Εὐχή στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γίνη Καρδιακή καί διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχει ἡ ψυχή πνευματική Λατρεία, τότε ἡ καρδιά τοῦ “εὐχομένου”καθίσταται, μέ τρόπο ἀκατάληπτο, πανευφρόσυνη“τράπεζα” θείων δωρεῶν καί ὁ ἄνθρωπος ἐνδύεται τήν θεοΰφαντη στολή τῆς ἀκτίστου δόξης καί τῆς θείας ἐλλάμψεως.

Ἄν ὅμως ὁ πιστός χριστιανός βλέπη ὅτι ἀντί γι᾿ αὐτή τήν ὑπέρλαμπρο καί ἄκτιστη στολή, εἶναι ντυμένος μέ τά“κουρέλια” τῆς ἀπροσεξίας τῆς ἡμέρας, τῆς ἀργολογίας, τῆς ἀντιλογίας, τοῦ θυμοῦ, τῆς ἀνυπομονησίας, τῶν νεύρων, τῆς ἀνυπακοῆς, τῆς κατακρίσεως, τῆς μομφῆς, τοῦ ἐγωϊσμοῦ, τῆς ὑπερηφανείας... Ἄν ὅλα αὐτά τά κουρέλια σέ ντύνουν καί μέ ντύνουν, ὅλη τήν ἡμέρα... Τό βράδυ; τί θά γίνη τό βράδυ; Πῶς θά πιάση τόπο ἡ προσευχή καί πῶς θά δώση θεοειδεῖς καρπούς; Κι᾿ ἄς μήν νομίσουμε ὅτι εἶναι μικρό τό ἔργο τῆς νήψεως καί τῆς προσοχῆς! Γιατί ἄν λείπουν ἀπό τήν ἀτομική μας προσευχή, παρ᾿ ὅλο πού μπορεῖ νά ἔχουμε καλή προαίρεσι, θά θερίζουμε μόνο τόν κενό της κόπο καί ὄχι τούς θεοφιλεῖς της καρπούς.

Ἐκεῖνα λοιπόν πού θά μᾶς βοηθήσουν νά κατανοήσουμε κάπως βαθύτερα τήν ἀφανῆ καί “μυστική” ἐργασία τῶν Νηπτικῶν Πατέρων, εἶναι οἱ δικές τους μαρτυρίες καί τά δικά τους ἔμπρακτα βιώματα, πού τό πρωταρχικό ἀπ᾿ αὐτά εἶναι ἡ ΝΗΨΙΣ.

Νῆψις εἶναι, κατά τόν Ἅγιο Ἡσύχιο τόν Πρεσβύτερο, ἐκεῖνος ὁ τρόπος, ὁ ὁποῖος μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ ἀπαλλάσσει ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο ἀπό τά ἐμπαθῆ νοήματα, σκέψεις, λόγια καί ἀπό τά πονηρά ἔργα. Χαρίζει στήν ψυχή, πού ἀγωνίζεται γιά τήν κάθαρσί της ἀσφαλῆ, καί ἀπλανῆ γνῶσι γιά τό ἀκατάληπτον τοῦ Θεοῦ, καθώς καί ἀποκάλυψι τῶν θείων καί ἀποκρύφων Μυστηρίων Του, ὅσον τῆς εἶναι βέβαια ἐπιτρεπτό ἤ μᾶλλον ὅσο νά “χωρέση” καί νά δεχθῆ τό δοχεῖον της....


«....Ὡς ἀγαθή καί τερπή, φωτεινή καί ἡδίστη καί πάγκαλος καί ἀγλαοφανής καί ὡραία ἀρετή ἡ νῆψις, ὑπό Σοῦ, Χριστέ ὁ Θεός, εὐωδουμένη...»2 μᾶς λέγει ὁ ἴδιος Ἅγιος.

Νῆψις εἶναι ἀκόμη ἡ τέλεια καθαρότης τῆς καρδιᾶς, ἡ ὁποία, γιά τό μέγεθος καί τήν καλλονή της πολύ σπάνια εὐρίσκεται σάν ἔνδυμα στίς ψυχές μας, ἐξ αἰτίας τῆς ἀμέλειάς μας.

Ἡ νῆψις, ὅταν παραμένη μέσα στόν ἄνθρωπο, τοῦ γίνεται ἄριστος ὁδηγός γιά μιά ὀρθή καί θεάρεστη ζωή, ἀνοίγοντας τόν δρόμο πρός τήν μίμησι Χριστοῦ, κατά τό «μιμηταί Χριστοῦ γίνεσθε».

Ὁ Μωϋσῆς ἤ μᾶλλον τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ὑποδεικνύοντας τό ἄμεμπτο, τό καθαρό καί τό περιεκτικό τῆς ἀρετῆς τῆς νήψεως, διδάσκει σ᾿ ὅλους μας ὅτι πρέπει γιά τήν διατήρησι τῆς καθαρότητος νά γίνεται ἐπίπονος πνευματικός ἀγῶνας:«Πρόσεχε σεαυτῷ μη γένηται ρῆμα κρυπτόν ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀνόμημα»3«Ρῆμα κρυπτόν» εἶναι ἡ ἀντανάκλασις κάποιου πονηροῦ πράγματος, πού μισεῖ ὁ Θεός μέσα στήν καρδιά. Ἡ ἀντανάκλασις ἤ ἀνταύγεια τοῦ πονηροῦ πράγματος μπορεῖ νά εἶναι ἕνας ἤ περισσότεροι λογισμοί. Εἶναι οἱ διάφορες ἐπιδράσεις πού ἀσκοῦν οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ, οἱ δαίμονες, πάνω στήν ψυχή, μέ σκοπό ν᾿ ἀποσπάσουν τήν προσοχή μας ἀπό τήν πνευματική ἐργασία τῆς Εὐχῆς σέ μάταια πράγματα, ὁπότε ἔχουμε μετεωρισμό, ἤ νά προσβάλουν τόν νοῦ μέ πονηρούς, αἰσχρούς ἤ καί βλάσφημους λογισμούς, μέ σκοπό νά προκαλέσουν ἁμαρτία.

Αὐτή ἡ ξαφνική ξένη παρουσία ἑνός πονηροῦ πράγματος μέ μορφή εἰδώλου ἤ σκέψεως στόν νοῦ ἀπό τόν ἐχθρό μας, τόν διάβολο, καλεῖται ἀπό τούς Πατέρας προσβολή.


συνεχίζεται......



Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων
ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ
τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.



Ἀπό τό βιβλίο: Η ΕΥΧΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 
Ἐκδόσεις: “Γ. Γκέλμπεσης
Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου


1Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ ἁγιορείτου, Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου...., ἔκδ. Σχοινᾶ, Βόλος 1960 σελ. 20.
2Ἁγ. Ἡσυχίου τοῦ Πρεσβυτέρου, Πρός τόν Θεόδουλο...., Φιλοκαλία...., τ. Α΄, σελ. 189.
3Δευτ. 15 : 9.

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Πρωτ. Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...