Ἀποκρυφισμὸς καὶ ἀστρολογία

Αποκρυφισμός και αστρολογία

π. Διονύσιος Κατσούλης, Εφημέριος Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Ν. Σμύρνης

Μία από τις χειρότερες αμαρτίες, που μπορεί να διαπράξει ο άνθρωπος προσβάλλοντας το θέλημα του Θεού, είναι η ενασχόληση με τον αποκρυφισμό. Η έννοια του αποκρυφισμού (ή απόκρυφη γνώση ή απόκρυφες τέχνες) είναι άμεσα συνδεδεμένη με την μαγεία, δηλαδή είναι ένα είδος γνώσης ή δύναμης, το οποίο παρέχει ο Διάβολος στον άνθρωπο.

Και καθώς αυτού του είδους η γνώση είναι κρυφή από το ευρύ κοινό, ονομάστηκε απόκρυφη. Ο Θεός, ωστόσο, ξεκαθαρίζει στην πρώτη Εντολή του Δεκαλόγου ότι δεν πρέπει να αναγνωρίζουμε άλλους (ψεύτικους) θεούς ή να συσχετιζόμαστε μαζί τους. Ένας είναι ο αληθινός Θεός, οποιαδήποτε άλλη «θεότητα» είναι δαίμονας, δεν υπάρχουν άλλοι θεοί. Αλλά δεν αρκεί μόνο να μην αναγνωρίζουμε άλλο Θεό, εκτός του αληθινού, πρέπει να μην έχουμε σχέση με τους ψεύτικους θεούς, τα δαιμόνια.

Η οποιαδήποτε συνεργασία του ανθρώπου με τον Διάβολο (Εωσφόρο) και τους δαίμονες ονομάζεται μαγεία και είναι απαγορευμένη και καταδικασμένη από τον Θεό. Αυτό, ωστόσο, γινόταν σε όλες τις πολυθεϊστικές θρησκείες της αρχαιότητας, οι άνθρωποι θεωρούσαν θεούς τα διάφορα δαιμόνια, τους απέδιδαν λατρεία και ζητούσαν την βοήθειά τους, μέσω της μαγείας.

Ο πνευματικός ξεπεσμός των ανθρώπων στην προ Χριστού εποχή, εκτός από την μαγεία, συνδέεται και με τις ανθρωποθυσίες. Οι πολυθεϊστές πίστευαν ότι οι «θεοί» διψούν για ανθρώπινο αίμα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε τελετουργικές θυσίες ανθρώπων, για να εξευμενίζουν τους θεούς ή να εναγίζουν τα πνεύματα των νεκρών. Στην Ιλιάδα (Ψ΄ 175) ο Αχιλλέας σφάζει δώδεκα νεαρούς Τρώες, για να εναγίσει τον νεκρό Πάτροκλο.

Ἐπιστημονικὴ ἀνάλυση τῶν ἀστρολογικῶν ἀντιλήψεων

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ

ΕπιστημονικΗ ανΑλυση των αστρολογικΩν αντιλΗψεων

Το ζήτημα της αλήθειας των αστρολογικών προβλέψεων ήταν επίκαιρο ήδη στην αρχαιότητα. Πολλά έργα των αρχαίων φιλοσόφων έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα, στα οποία η αστρολογία αμφισβητείται. Σε αυτά περιλαμβάνονται, για παράδειγμα, ο Κικέρων («Περί μαντικής»), ο Σέξτος Εμπειρικός («Βιβλίο κατά των αστρολόγων») και άλλοι. Τα διάφορα επιχειρήματα κατά της αστρολογίας επαναλαμβάνονταν από αιώνα σε αιώνα, χωρίς όμως να επηρεάζεται η δημοτικότητά της. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η αντιπαράθεση γινόταν στον χώρο της φιλοσοφίας.

Η ανάπτυξη της φυσικής επιστήμης και της επιστημονικής μεθοδολογίας οδήγησε στο ότι από τα μέσα του 20ού αιώνα εμφανίστηκαν πολλές κριτικές μελέτες, όπου το φαινόμενο της αστρολογίας εξετάζεται από την επιστημονική σκοπιά. Ψυχολόγοι, φιλόσοφοι, στατιστικολόγοι, αστρονόμοι, φυσικοί, βιολόγοι και άλλοι επιστήμονες πραγματοποίησαν επιστημονική ανάλυση των αστρολογικών εννοιών, του ίδιου του φαινομένου της αστρολογίας και της επίδρασής της στους ανθρώπους. Τα συμπεράσματα ήταν ανεπαρκή για την αστρολογία.

Κατά προσέγγιση, η αστρολογία μπορεί να χωριστεί σε τρία μέρη: την δημοφιλή αστρολογία, την παραδοσιακή αστρολογία και την κοσμοβιολογία (που περιλαμβάνει τη μελέτη της επίδρασης των κοσμικών παραγόντων στους οργανισμούς της γης).

Πολλαπλές στατιστικές έρευνες σύγχρονων επιστημόνων δείχνουν ότι το πρώτο μέρος είναι άχρηστο και συνιστά εκμετάλλευση των μαζών για προσωπικό όφελος ή για την επιβολή αστρολογικού κοσμοθεωρητικού πλαισίου.

Ο δεύτερος τύπος αστρολογίας απαιτεί πολυδιάστατη και εντατική επιστημονική μελέτη. Υπάρχει περίπλοκος συμβολικός φορμαλισμός, που διαμορφώθηκε για πολλούς αιώνες. Έργα πολλών αναλυτών δείχνουν ότι μπορεί να μην αφορά σε καμία πραγματική επίδραση των πλανητών και των αστεριών στον ανθρώπινο χαρακτήρα. Αυτό το σύστημα συμβόλων εκτιμάται από πολλούς ανθρώπους ως χρήσιμο για την αίσθηση της σύνδεσης του ανθρώπου με το Σύμπαν, δηλαδή έχει κυρίως ψυχολογικό και όχι φυσικοεπιστημονικό χαρακτήρα.

Ο τρίτος τύπος αστρολογίας, στον οποίο πολλοί ερευνητές προσπαθούν να εντάξουν και την κοσμοβιολογία, μπορεί να δείξει ότι η σύγχρονη αντίληψη του Σύμπαντος, στην οποία ζούμε, δεν είναι τόσο ολοκληρωμένη και πλήρης όσο συνηθίζουμε να πιστεύουμε. Υπάρχουν ορισμένα δεδομένα που απαιτούν προσεκτική εξέταση και καλή υπόθεση για την ερμηνεία τους. Ωστόσο, η κοσμοβιολογία δεν μπορεί να θεωρηθεί παράγοντας που επιβεβαιώνει την παραδοσιακή αστρολογία, καθώς τα αποτελέσματά της δεν συνδέονται ακόμη με τον αστρολογικό φορμαλισμό.

«Ὁ Σατανισμὸς στὴν καθημερινότητα»

 

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 18.07.2025: «Ὁ Σατανισμός στήν καθημερινότητα»

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ὁ δημοσιογράφος – προγραμματιστής κ. Νικόλαος Μηλιώνης, ἐρευνητής τοῦ σκηνικοῦ τῆς παραθρησκείας καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, μᾶς ἐξηγεῖ τὴ σύνδεση τῆς Ἀστρολογίας μὲ τὸ κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ ὑπάρχουν γιὰ τοὺς χριστιανούς στὴν ἐνασχόληση μέ τὴν μελλοντολογική μελέτη τῶν ἄστρων. ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

Εστία Πατερικών Μελετών youtube.com

https://aktines.blogspot.com/2025/07/blog-post_562.html#more

Ἡ Ἀστρολογία ὡς ἀποκρυφιστικός κλάδος τῆς Νέας Ἐποχῆς

 

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν: «Ἡ Ἀστρολογία ὡς ἀποκρυφιστικός κλάδος τῆς Νέας Ἐποχῆς»

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ὁ δημοσιογράφος – προγραμματιστής κ. Νικόλαος Μηλιώνης, ἐρευνητής τοῦ σκηνικοῦ τῆς παραθρησκείας καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ, μᾶς ἐξηγεῖ τὴ σύνδεση τῆς Ἀστρολογίας μὲ τὸ κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ τοὺς κινδύνους ποὺ ὑπάρχουν γιὰ τοὺς χριστιανούς στὴν ἐνασχόληση μέ τὴν μελλοντολογική μελέτη τῶν ἄστρων.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας

π. Σάββας Ἀχιλλέως καὶ ἡ μετάνοια τῆς ἀστρολόγου

Στο περιοδικό “Ρομάντζο” κάποτε διαφημιζόταν μιά αστρολόγος ξακουστή στον Πειραιά. Για να έχει επιτυχία έδωσε όρκο στον αρχηγό της κολάσεως να μην κάνει στον σταυρό της, να μην εκκλησιάζεται και να μουτζώνει όταν συναντά ιερέα.

Ο μακρόθυμος Κύριος επέτρεψε να σκοντάψει ο ηλικιωμένος πατέρας της και να σπάσει το χέρι του. Αυτή μόλις το έμαθε, ασυναίσθητα έκανε τον σταυρό της κι επικαλέστηκε την Παναγία.

Εκείνη τη στιγμή ξεράθηκε το χέρι της κι άρχισε να τραυλίζει. Ο “αρχηγός” δεν μπόρεσε να της προσφέρει τίποτα – ο δικός της αρχηγός. Οι φυσιοθεραπείες δεν απέδωσαν κι όπως της είχαν πει οι γιατροί θα έμενε ανάπηρο το χέρι της.

Κάποτε διαβάζοντας ένα δημοσίευμα εφημερίδας για τον Άγ. Γεώργιο Καρέα, ότι γίνονται θαύματα, ήρθε στον π. Σάββα, ο οποίος, αφού την εξομολόγησε, την προέτρεψε να φέρει τα εργαλεία της μαγείας προκειμένου να τα καταστρέψουμε και με τις πρεσβείες της Παναγίας και του Αγ. Γεωργίου να γινόταν καλά.

Ἡ ἀπάτη τῆς ἀστρολογίας

Ἡ ἀπάτη τῆς ἀστρολογίας

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ’ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Ἡ ἀστρολογία δὲν ἀνήκει στὸ χῶρο τῆς ἐπιστήμης, ἀλλὰ εἶναι μία ψευδοεπιστήμη, δεδομένου ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ τὶς ἐπιστημονικὲς μεθόδους γιὰ τὴν ἐξαγωγὴ συμπερασμάτων. Οἱ ἀπαρχές της ἀνάγονται στὴν ἀρχαία Μεσοποταμία, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι συστηματοποιήθηκε κατὰ τοὺς ἑλληνιστικοὺς χρόνους (1ος π.Χ. αἰώνας).

Οἱ ἄνθρωποι τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, γνώριζαν ἐλάχιστα γιὰ τὴ φύση τῶν οὐρανίων σωμάτων καὶ τοὺς νόμους ποὺ τὰ διέπουν. Εἶχαν πλανηθεῖ, πιστεύοντας ὅτι ἡ θέση ποὺ εἶχε ὁ Ἥλιος καὶ οἱ πλανῆτες σὲ σχέση μὲ κάποιους ἀστερισμούς, κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς γέννησης ἑνὸς ἀνθρώπου, καθόριζε τὸ μέλλον του. Ἔτσι, ἀναπτύχθηκε ὁλόκληρη τεχνική, γιὰ τὴν κατασκευὴ ἀτομικοῦ ὡροσκοπίου. Πίστευαν ὅτι τὸ ὡροσκόπιο αὐτὸ ἀντανακλοῦσε τὴν τύχη τοῦ συγκεκριμένου ἀνθρώπου.

Τὸ ὅτι πολλοὶ συνάνθρωποί μας δίνουν βάση στὶς ἀστρολογικὲς προβλέψεις, δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ἀστρολογία εἶναι ἀληθινή. Ἔτσι, πολλοὶ ἄνθρωποι πιστεύουν ἀπὸ παράδοση, μία καὶ ἡ ἀστρολογία εἴδαμε ὅτι ἔχει βαθὺ ἱστορικὸ παρελθόν. Πιστεύουν ἐπίσης κι ἀπὸ ἄγνοια, ἀφοῦ δὲν ἔχουν λάβει ὑπόψη τους τὰ πορίσματα τῆς ἀστρονομικῆς ἐπιστήμης. Πιστεύουν τέλος, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν ἔμφυτη περιέργεια, μία καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀγωνιᾶ καὶ ἀναζητᾶ διάφορους τρόπους, γιὰ νὰ μάθει τὸ μέλλον του. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ποὺ ἐκμεταλλεύονται οἱ ἀστρολόγοι.

Γιατί δέν ἰσχύει ἡ ἀστρολογία;

 

Ισχύουν οι αστρολογικές προβλέψεις; Στο βίντεο αυτό μαθαίνουμε αστρονομία καταρρίπτοντας την αστρολογία. Παρουσιάζονται τα βασικά επιχειρήματα που δείχνουν ότι η αστρολογία δεν είναι δυνατόν να ισχύει και ότι δίκαια θεωρείται ψευδοεπιστήμη από την επιστημονική κοινότητα.

Ἡ ἀστρολογία στό φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας

του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου (†)

Απόσπασμα από την τελευταία ομιλία του στο Ε' Σεμινάριο Πίστεως (Αίγινα 21-27 Αύγουστου 1993)

Ορθόδοξη θεώρηση

Η αστρολογία είναι ασυμβίβαστη με την Χριστιανική πίστη για πολλούς λόγους. Το φρόνημα της αστρολογίας και η ελπίδα που θεμελιώνεται στις κινήσεις των άστρων είναι πράγματα ασυμβίβαστα με το φρόνημα ενός χριστιανού και με την εν Χριστώ ελπίδα.

Κατά την χριστιανική αντίληψη ο άνθρωπος είναι το κατ' εικόνα του Τριαδικού Θεού που είναι αγάπη και ελευθερία. Η συμπεριφορά της αλόγου κτίσεως και οι φυσικοί νόμοι που τη διέπουν δεν εναρμονίζονται με τη ζωή του ανθρώπου. Η αγάπη και η ελευθερία, δηλαδή η ανθρώπινη προαίρεση είναι κατά τη χριστιανική αντίληψη προσδιοριστικά στοιχεία του ανθρωπίνου προσώπου. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου δε διαμορφώνεται από ανάγκη, ως αποτέλεσμα επενεργείας τυφλών νόμων, αλλά με βάση την αληθινή του φύση και την προαίρεσή του.

Σύμφωνα με το δόγμα της αστρολογίας, ακόμα και η αγάπη και όλες οι διαπροσωπικές σχέσεις του ανθρώπου υποτάσσονται στις κινήσεις και στους συνδυασμούς των άστρων. Γίνεται δηλαδή φανερό ότι η αστρολογία δε συμβιβάζεται με τη χριστιανική πίστη απορρίπτει την ελευθερία του ανθρώπου αλλά και τη ελευθερία του Θεού να ασκεί τη θεία Του Πρόνοια και να προσφέρει στον άνθρωπο τη Θεία Του χάρη.

Λόγος Β΄: Διάλογος τῆς ψυχῆς μέ τόν νοῦ, μέ τήν μορφή ἐρωτήσεων καί ἀπαντήσεων σχετικά μέ τήν προέλευση τῶν παθῶν μέσα μας. Ἐπίσης λόγος περί θείας πρόνοιας καί κατά τῶν ἀστρολόγων (Ἅγιος Μάξιμος Γραικός)

Ψυχή: Αγαπημένε νου μου! Προς σε στρέφω τώρα τούτα τα απλά μου λόγια. Μου προκαλεί μεγάλη απορία το γεγονός ότι εσύ που ορίστηκες από τον Δημιουργό ως κυβερνήτης όλων των δυνάμεών μου, κυβερνάς το σώμα ολάκερο με τις πιο ευέλικτες νοητικές κινήσεις, ως βασιλέας που κυβερνάει μια περιτειχισμένη πόλη ή ως ένας έμπειρος πηδαλιούχος, όταν σε κυριεύει κάποιο σκοτεινό πάθος, είτε φθόνος, είτε οργή, είτε θλίψη, παθαίνεις αμέσως δυνατή σύγχυση και πέφτεις σε βαθειά θλίψη και μοιάζεις με ιππέα, που, όταν τον ρίξει κάτω το ατίθασο άλογό του, χάνει την νίκη. Τότε όλοι οι συλλογισμοί σου και τα λόγια σου γίνονται απρεπή και, με λίγα λόγια, δεν αναγνωρίζεις κανέναν, ούτε τους συγγενείς ούτε τους πιο αγαπημένους φίλους σου. Εκστομίζεις τότε τις πιο άνομες βλασφημίες εναν­τίον εκείνου που είναι ο μόνος αγαθός. Πες μου, σε παρακαλώ, γιατί συμβαίνουν αυτά σε εμένα και σε εσένα; Θα ήθελα πολύ, αγαπημένε μου, να μου το έλεγες.

Νους: Θέλεις να μάθεις από μένα, ψυχή, κάτι εξαιρετικά ακατάληπτο και ασύλληπτο για την σκέψη. Γι’ αυτό θα προτιμούσα με μεγάλη ευχαρίστηση την απόλυτη σιωπή, αν δεν είχα τύψεις μπροστά στον θείο ευαγγελιστή, που απαιτεί να είμαστε «έτοιμοι δε αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι υμάς λόγον περί της εν ημίν ελπίδος μετά πραότητος και φόβου»[Α΄ Πέτρ. 3, 15]. Θα σου δώσω λοιπόν, με την βοήθεια του Θεού, μία σύντομη απάντηση σε αυτά που ρωτάς.

Τρομερή, πολύ τρομερή αρρώστια είναι, ψυχή μου, ο εγωισμός που έχει ριζωθεί στις ψυχές μας και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και πολλούς αγώνες για να εκδιωχθεί από μέσα μας. Κάποτε εμείς οι δύο ήμασταν ελεύθεροι από αυτά τα πάθη και ζούσαμε μία ζωή πολύ ήσυχη και γαλήνια, με υψηλές και καθαρές σκέψεις και θείες επιθυμίες. Τότε δεν μας αναστάτωναν ματαιοδοξίες, μήτε φιλονικίες, φθόνος και υπερηφάνεια, αλλά κατευθυνόμασταν πάντοτε προς τα υψηλά με απλή, ήρεμη και σταθερή σκέψη, αφού μας έδινε θάρρος η επιθυμία του πιο τέλειου αγαθού.

Ο Δημιουργός μας είναι απλός, ψυχή μου, και δεν μετέχει ούτε κατ᾽ ελάχιστον στην κακία και την πονηρία. Είναι ο μόνος αγαθός, η μόνη σοφία και η μόνη αλήθεια. Είναι φιλεύσπλαγχνος, γενναιόδωρος, πανάγιος και δίκαιος. Από Αυτόν πηγάζει πλούσια η αγιότητα, η αγαθότητα και όλα τα πνευματικά αγαθά. Αυτός, ως πανάγαθος, έδωσε τις θείες εντολές, από επιθυμία να οδηγήσει εξαρχής σε αυτήν την τελειότητα και το κατά την θεία εικόνα Του δημιούργημά Του. Αν ο άνθρωπος είχε τηρήσει τις θείες αυτές εντολές, θα ήταν αληθινά μακάριος και θα απολάμβανε την συνομιλία με τον ίδιο τον Θεό πάντοτε καθαρά και χωρίς πάθος. Με την ίδια την θεία πνοή Του έδωσε στον άνθρωπο όλες τις αρετές που βρίσκονται στην θεία και πανάγια φύση Του και αυτές είναι η αγαθότητα, η ευσπλαγχνία, η πραότητα, η αλήθεια, και η αγάπη.

Ἀστρολογία: Ἀποκρυφισμός, μαγεία - σατανισμός

Η Αστρολογία έχει τις ρίζες της στη εποχή που ο άνθρωπος άρχισε να αντιλαμβάνεται τις εναλλαγές της ημέρας, των εποχών και των ετών και με βάση αυτές να οργανώνει την καθημερινή και κοινωνική του ζωή. Ο Ήλιος, η Σελήνη και μερικοί από τους σημαντικότερους αστέρες θεωρήθηκαν από τους ανθρώπους ως υπερφυσικές δυνάμεις και προσωποποιήθηκαν. Έτσι οδηγήθηκε ο άνθρωπος στην Αστρολατρία.

Αυτή αναπτύχθηκε κατ’ αρχάς στη Μεσοποταμία, περίπου το 1000 π.χ. Οι Βαβυλώνιοι, βρισκόμενοι μπροστά στο δυσεξήγητο γι’ αυτούς φαινόμενο των αστέρων και πλανητών άρχισαν να κτίζουν ναούς για να λατρεύουν το φεγγάρι, τον ήλιο, τ’ άστρα και τους διάφορους πλανήτες.

Μετά την πτώση της Βαβυλώνας, η αστρολογία εξαπλώθηκε με γοργό ρυθμό στην Αίγυπτο, την Ελλάδα, τη Ρώμη και στις περιοχές της Ανατολής. Συνεπώς, η σύγχρονη αστρολογική πρακτική βασίζεται πάνω σ’ αυτή την αρχαία απόκρυφη αντίληψη της αστρολογίας (W. Watson, A Concise Dictionary of Cults & Religions, 1991, p. 31).

Άρα θα πρέπει από την αρχή να κάνουμε ξεκάθαρο το γεγονός ότι άλλο είναι η Αστρονομία, η οποία ως επιστήμη μελετά την κίνηση των πλανητών και προσδιορίζει τη θέση τους σε σχέση με τη γη· και άλλο η Αστρολογία, η οποία μεταβλήθηκε σε κερδοσκοπική επιχείρηση που, όπως θα δούμε στη συνέχεια, κινείται μεταξύ του μυστικισμού -αποκρυφισμού, της εμπειρικής γνώσεως και της δεισιδαιμονίας.

Τά ὡροσκόπια

Τα Ωροσκόπια

Μητροπολίτης Ναυπάκτου και αγίου Βλασίου Ιερόθεος

Πολλές εφημερίδες και περιοδικά δημοσιεύουν ωροσκόπια και αρκετοί άνθρωποι «πολιτισμένοι» τα διαβάζουν. Άλλοι το κάνουν από περιέργεια, άλλοι για να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα χιουμοριστική και πολλοί για να δουν το μέλλον της ζω­ής τους, γιατί πιστεύουν ότι επαληθεύονται. Είναι πολύ σημαντι­κό ότι πριν από μερικά χρόνια στις Η.Π.Α, από τις 1750 εφημε­ρίδες που κυκλοφορούσαν οι 1200 είχαν ειδική στήλη αστρολογίας.
Τα ωροσκόπια είναι περιγραφές και συμβουλές που δίνον­ται από τους αστρολόγους ύστερα από παρατηρήσεις στην κίνηση των άστρων και ιδιαιτέρως από τις παρατηρήσεις των ζωδίων. Αρχαίοι αστρολόγοι έχουν παρατηρήσει ότι «τα άστρα στην φαι­νομενικήν των κίνησιν πέριξ της γης, διαγράφουν στον ουρανόν μίαν κυκλικήν τροχιάν. Αποκαλείται δε αύτη ζωδιακή». Η ζώ­νη αυτή διαιρείται σε 12 μέρη. Τα μέρη αυτά λέγονται ζώδια. Κάθε μέρος - ζώδιον έχει ειδική ονομασία. Πρέπει να σημειωθή ότι εκείνοι που ανακάλυψαν τα ζώδια ήταν οι αρχαίοι Χαλδαίοι και από εκείνους τα παρέλαβαν κατ’ αρχάς οι Αιγύπτιοι και έπειτα οι αρχαίοι Έλληνες. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, δεχόμενος την επιστήμη της εποχής εκείνης, γράφει «ότι οι επτά πλανήτες περνούν από τα δώδεκα ζώδια. Και ο ήλιος στο κάθε ζώδιο κάνει ένα μήνα και στους δώδεκα μήνες περνά τα δώδεκα ζώδια».
Το γεγονός είναι ότι η παλαιά και σύγχρονη αστρολογία παραδέχεται ότι τα ζώδια διευθύνουν την ζωή των ανθρώπων.

Τό παράλογον τῆς ἀστρολογίας

Το παράλογον της αστρολογίας

Μιχαήλ Χούλης, Θεολόγος

Τόσο φιλοσοφικά όσο και επιστημονικά η αστρολογία καταρρίπτεται. Ακόμη, χριστιανική ζωή και αστρολογία δεν συμβιβάζονται μεταξύ τους. Αυτό επισημαίνουν τόσο η Παράδοση της Εκκλησίας, όσο και η Αγία Γραφή. Από την στιγμή που ορίζουμε το Θεό ως οδηγό μας, παύει πλέον να ισχύει κάθε άλλη απόλυτη εξάρτηση από είδωλα, δεισιδαιμονίες και πεπρωμένο. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Επρόκειτο για θρησκοληψίες και πνιγηρή ζωή επί ειδωλολατρικού εδάφους. Ο Θεός μάς θέλει ελεύθερους και ρωμαλέους, όχι υποταγμένους σε αδιέξοδους και ψεύτικους ντετερμινισμούς. Οι πιστοί εμπιστεύονται στο θέλημα του παντοδύναμου Θεού και όχι στη μαγεία και δουλεία αστρολογικών υπολογισμών και αστερισμών, των οποίων άλλωστε οι ενδείξεις και οι θέσεις έχουν αλλάξει κατά πολύ από το παρελθόν, σύμφωνα και με τα πορίσματα της αστρονομίας. Εξάλλου, οι εσωτερικοί αστρολόγοι αντιμετωπίζουν την αστρολογία σαν πίστη, όχι σαν επιστήμη, και μάλιστα αποκρυφιστική, ΣΑΝ “ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ”. Στο ίδιο πλαίσιο, ο χριστιανός που έχει ουσιαστική σχέση με την αστρολογία, οφείλει να γνωρίζει ότι άγεται και φέρεται από μια προχριστιανική πλάνη, της οποίας το θρησκευτικό κοσμοείδωλο δεν ισχύει πλέον.

Τί νά ξέρουμε γιά τήν μαγεία; (Γέροντας Κλεόπας Ἡλίε)

  

Πάτερ Κλεόπα, Τί εἶναι ἡ μαγεία καί ποιά εἶναι τά εἴδη της;

Μέ τήν λέξη μαγεία ἐννοοῦμε τήν ἐπίκληση δαιμονικῆς δυνάμεως πρός βοήθεια τῶν ἀνθρώπων, ἀντί τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ, μέ σκοπό τήν πραγματοποίηση συγκεκριμένων ἀνθρωπίνων ἐπιδιώξεων. Ἡ μαγεία ἐξασκήθηκε τόσο στόν ἑβραϊκό λαό, τήν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅσο καί στούς χριστιανούς τοῦ Νόμου τῆς Χάριτος μέχρι καί τῶν ἡμερῶν μας. Στήν Παλαιά Διαθήκη ζήτησε τήν βοήθεια τοῦ διαβόλου διά τῆς μαγικῆς τέχνης ὁ βασιλεύς Σαούλ καί εὐθύς τιμωρήθηκε ἀπό τόν Θεό, Μάγοι ἦταν ὁ Βαλαάμ καί οἱ τρεῖς μάγοι οἱ ὁποῖοι ἀσχολιόντουσαν μέ τήν ἀστρολογία.

Κατά τήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Νικόδημου τοῦ Ἁγιορείτου, ἡ μαγείαδιαιρεῖται σέ πολλά εἴδη καί συγκεκριμένα:

Ἡ κυρίως μαγεία διά τῆς ὁποίας ἐννοοῦμε τήν ἐπίκληση τῶν δαιμόνων γιά νά ἀποκαλύψουν στούς ἀνθρώπους κρυμμένους θησαυρούς, χαμένα ἀντικείμενα καί ἄλλα παρόμοια.

Ἡ μαντεία, τό δεύτερο εἶδος μαγείας, μέ τό ὁποῖο μερικοί ἄνθρωποι ὁμιλοῦν γιά τό μέλλον ἀπό διάφορα σημεῖα τοῦ χεριοῦ ποὺ ἐξηγοῦν, γι’ αὐτό καί ὀνομάζεται καί χειρομαντεία, καί ἀπό ἄλλα βέβαια ἀντικείμενα, ὅπως χαρτοπαίγνια, καφέδες, σπυριά κλπ.

Νεκρομαντεία, δηλαδή ἐπίκληση τῆς βοηθείας τῶν δαιμόνων στά μνήματα γιά νά παιδεύση αὐτούς ποὺ εἶναι στήν ζωή. Οἱ νεκρομάντεις ἀπαιτοῦν νά κληθεῖ ἡ νεκρή ἀπό τόν Ἅδη ψυχή ὅπως ἔκαναν οἱ μάντεις στήν ἐποχή τοῦ προφήτου Σαμουήλ (Α’ Βασ. 28,3), γιά νά μάθουν τό μέλλον ἤ γιά νά ἐκδικηθοῦν κάποιον. Στίς ἡμέρες μας δρᾶ ἡ νεκρομαντεία συστηματικά στούς πιστούς, ὅπως π.χ. τό σβήσιμο τῶν ἀνθράκων, ἡ ἀπαγγελία συγκεκριμένων λέξεων ἀνακατωμένων μέ προσευχές γιά τούς ἀσθενεῖς καί οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι μάντεις.

Περί πολυθεΐας, ἀστρολογίας, εἰμαρμένης καί τύχης (Ἅγιος Συμεών Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης)

  

Διάλογος αρχιερέως και κληρικού

Κληρικός: Αρκετά είναι αυτά, Δέσποτα, προς ανατροπήν των αθέων, και νομίζω ότι κανείς δεν θέλει αντειπή εις αυτά, ειμή αν είναι χειρότερος και από αυτούς τους δαίμονας, επειδή και αυτοί οι ίδιοι ομολόγησαν, και μη θέλοντες, τον Υιόν του Θεού του ζώντος. Τι δε όμως πάλιν θέλομεν ειπή και προς εκείνους όσοι είναι παραδεδομένοι εις την πολυθεΐαν και πλανώνται εις τηνΑστρολογίαν και Γένεσιν των Αστέρων, και Ειμαρμένην και Τύχην;

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε.

Κατά των πολυθέων Ελλήνων.

Αρχιερεύς: Είναι προφανής η απάτη αυτών και εύκολος να ελεχθή, η οποία και κατεβλήθη ήδη λαμπρώς με την δύναμιν του Χριστού, και κανείς την σήμερον δεν διαμάχεται μήτε αγωνίζεται δι’ αυτήν. Διότι με αλιείς εκρήμνισε την μωράν σοφίαν των Ελλήνων, Εκείνος ο οποίος εσταυρώθη υπέρ ημών, η ζώσα και ενυπόστατος Σοφία του Πατρός. Όμως από εκείνα τα οποία γράφει και ο Παύλος, και από την Κτίσιν αυτήν, ημπορεί τις να μάθη ότι Εις είναι ο εν Τριάδι μόνος Θεός, και ουδείς άλλως έξω από Αυτόν. Επειδή αν είναι πολλοί και διάφοροι οι θεοί, καθώς οι έλληνες λέγουσιν, ακολουθεί να είναι και αι δυνάμεις των, και ενέργειαι διάφοροι, και μήτε θέλουν είναι δυνατοί να συνέχουν και να διοικούν το Παν. Αλλά, όντες αυτοί εν πλήθος, θέλουν είναι και στασιώδεις και ασύμφωνοι και εναντίοι μεταξύ των, κατά την δύναμιν, και όχι θεοί. Διότι Θεός αληθινός και πάντων Δεσπότης είναι ο Δημιουργός του Παντός, όστις ημπορεί να διακυβερνά πανσόφως τα πάντα. Ακολουθεί προσέτι να είναι και περιγραπτοί οι θεοί, αν είναι πολλοί και διάφοροι. Και αν είναι περιγραπτοί, ακολούθως πρέπει να είναι και ασθενείς. Και αν ασθενείς, δεν είναι άρα και παντοδύναμοι. Διότι και το να έχωσι διαφόρους δυνάμεις, και αυτό δεν μας παριστά παντοδυνάμους, αλλά εναντίους μεταξύ των και μαχομένους, κατά την διαφοράν της δυνάμεως.

Γιατί δέν πρέπει νά καταφεύγουμε σέ ἀστρολόγους, μέντιουμ, φλιτζανοῦδες καί χαρτορίχτρες;

Η καταφυγή μας σε «μελλοντολόγους» αποτελεί δείγμα απιστίας στο Θεό. Ο πιστός εμπιστεύεται όλη τη ζωή του στα χέρια του Θεού και καταφεύγει πάντοτε σ’ Αυτόν ζητώντας τη θεία πρόνοια. Αυτή η πίστη του δίνει κουράγιο στις δυσκολίες και τις περισσότερες φορές ελκύει τη βοήθεια του Θεού.

Σε πολλούς ανθρώπους η ενασχόληση με τα αστέρια λειτουργεί ως μετάθεση των λαθών της ζωής τους στα αστέρια. Λένε: «το ότι εγώ έχω νεύρα ή επικίνδυνο αυθορμητισμό ή οτιδήποτε άλλο αρνητικό, αυτό οφείλεται στο ζώδιό μου».

Τί εἶναι ἡ ἀστρολογία καί γιατί ἡ ἀποδοχή της ἀποτελεῖ ἄρνηση τῆς Θείας Πρόνοιας;

Αστρολογία είναι η ενασχόληση με τα άστρα για την πρόγνωση του μέλλοντος. Αναπτύχθηκε στους αρχαίους λαούς, οι οποίοι λάτρευαν τον ήλιο, τη σελήνη και κάποια αστέρια ως θεούς. Υπήρχαν καλά και κακά αστέρια. Η σελήνη ήταν κακός θεός, γι’ αυτό, όταν κάποιος πάθαινε δαιμονοληψία, έλεγαν ότι έπαθε σεληνιασμό, ότι δηλαδή τον επηρέασε η κακή σελήνη.

Οι αστρολόγοι έχουν ως κεντρική θέση της διδασκαλίας τους τα εξής: Οι συσχετισμοί και η θέση των άστρων κατά την ώρα της γέννησης επηρεάζουν το χαρακτήρα και όλη τη ζωή του κάθε ανθρώπου. Το ζώδιο, δηλαδή ο αστερισμός που προηγείται της ανατολής του ηλίου κατά την ημέρα της γέννησης, προσδιορίζει απόλυτα τον άνθρωπο. Στους δώδεκα μηνιαίους αστερισμούς οι αρχαίοι έδωσαν ονόματα ως επί το πλείστον ζώων (Κριός, Λέων, Ταύρος, Ιχθείς, Αιγόκερως, Καρκίνος, Σκορπιός), και γι’ αυτό λέγονται ζώδια.

Πορίσματα ΚΖ' Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων γιά θέματα αἱρέσεων καί Παραθρησκείας (Ὄψεις τοῦ συγχρόνου Ἀποκρυφισμοῦ)

Ἡ ΚΖ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλη­σιῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων γιά θέματα αἱρέσεων καί παραθρησκείας, πού πραγμα­τοποιήθηκε, ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Μακαριω­τά­του Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στό Συνεδριακό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορίνθου, ἀπό 2 ἕως 4.11.2015, μέ τή φιλόξενη φροντίδα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Διονυσίου καί ὑπό τήν προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας κ. Παύλου, Μέλους τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Αἱρέσεων, μέ θέμα: «Ὄψεις τοῦ συγχρόνου Ἀποκρυφισμοῦ», μετά ἀπό ἐκτενῆ συζήτηση ἐπί τῶν εἰσηγήσεων, ἐνέκρινε ὁμοφώνως τά ἀκόλουθα Πορίσματα:

1. Ἡ Συνδιάσκεψη διαπίστωσε τή μεγάλη ἔξαρση τοῦ ἀποκρυφιστικοῦ φαινομένου στήν ἐποχή μας. Ἀποκρυφισμός εἶναι ἡ πίστη σέ ἀπόκρυφες πραγματικότητες, ὀντότητες καί δυνάμεις, οἱ ὁποῖες προσεγγίζονται μέ ἀπόκρυφες τεχνικές. Πρόκειται γιά ἀρχαῖο καί διαχρονικό, πολύμορφο καί μέ ἀπόλυτα ἀνθρωποκεντρικό χαρακτήρα δαιμονοκίνητο σύστημα, τό ὁποῖο ἀπομακρύνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν πραγματικό προορισμό του, πού εἶναι ἡ κατά Χάριν θέωσή του, δίνοντάς του τήν ψευδαίσθηση τῆς αὐτοθέωσης.

Ἐπικίνδυνες πόρτες· Μάγοι καί μαγεία: Τά εἴδη τῆς μαγείας

Με τον όρο μαγεία, εννοούνται πολλές πράξεις. Δεν εξαντλείται η μαγεία μόνο σε μία ενέργεια, το να καταφύγει, δηλαδή, κανείς σε μάγους και μάγισσες. Η ανάλυση που θα ακολουθήσει, την οποία δανειζόμαστε από τον άγιο Νικόδημο, θα δείξει την ευρύτητα της μαγείας και των μάγων.

Κατ’ αρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι η μαγεία δεν είναι ανεξάρτητη από τις σατανικές και διαβολικές ενέργειες. Αφού ο διάβολος χωρίστηκε από τον ένα Θεό, έγινε «νούς ποικίλος και πολυμέριστος». Έτσι και τα είδη της κακίας και των μαγικών που επινόησε και έσπειρε στους ταλαίπωρους ανθρώπους, είναι ποικίλα, σχεδόν αναρίθμητα. Ας δούμε τα βασικότερα είδη, όπως τα περιγράφει ο άγιος Νικόδημος.

Πρώτο είδος είναι «η κυρίως και καθαυτό λεγάμενη μαγεία», που είναι η μέθοδος εκείνη διά της οποίας οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με τους δαίμονες, για να τους ρωτήσουν διάφορα θέματα που τους απασχολούν. Όσοι ασκούνται σ’ αυτή την τέχνη λέγονται μάγοι.

Πρώην ἀστρολόγος: Οἱ ἀστρολόγοι εἶναι ὄργανα τοῦ διαβόλου!

Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ εἶναι συνδυασµὸς δαιµονικῆς ἐνέργειας καὶ ἀπάτης. Καὶ τὰ δύο «προϊόντα» τοῦ διαβόλου. Οἱ πολυπληθεῖς ἀστρολόγοι εἶναι οἱ πλέον «συνεπεῖς» ὑπηρέτες τοῦ διαβόλου, οἱ ὁποῖοι µέσῳ τῆς ἀπάτης τῆς ἀστρολογίας, προωθοῦν τὸν ἀποκρυφισµό, δηλαδὴ τὴ λατρεία τοῦ διαβόλου, στὶς πλατιὲς µᾶζες. Ἡ ἀστρολογία εἶναι πιὰ «τρόπος ζωῆς» στὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν σηµερινῶν ἀνθρώπων. Ἀλλὰ ἕνας πρώην ἀστρολόγος, εἶχε τὸ θάρρος καὶ τὴν παλληκαριὰ νὰ «ξεµπροστιάσει» τοὺς τέως συναδέλφους του. Πρόκειται γιὰ τὸν κ. Ἠλία Χατζηνικολάου, ὁ ὁποῖος ἔκανε µία ἀποκαλυπτικὴ εἰσήγηση, πρὶν λίγο καιρό, στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Γλυφάδας, µέσῳ τῆς ὁποίας ἀπόδειξε τὴν ἀπάτη τῆς ἀστρολογίας. ∆εῖτε πὼς ἔκλεισε τὴν εἰσήγησή του:

Ἡ θέσις τῆς Ἁγίας Γραφῆς διά τήν Ἀστρολογίαν

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Επικ. Καθ. Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

 

Αφορμή για το σημερινό μας άρθρο υπήρξε εκπομπή μικρού τηλεοπτικού σταθμού της Αττικής, στην οποία κάποια κυρία που αυτοπροσδιοριζόταν «Ερευνήτρια πνευματικών φαινομένων», μεταξύ των άλλων παράδοξων επιχειρημάτων της, υποστήριξε, ότι η Βίβλος σε πολλά σημεία ομιλεί για την «καταλυτική επίδραση των άστρων στη ζωή του ανθρώπου».

Στοιχειώδης όμως γνώση της Αγίας Γραφής αποδεικνύει ακριβώς το  αντίθετο. Όχι μόνο δεν γίνεται λόγος για «καταλυτική επίδραση των άστρων στη ζωή του ανθρώπου» αλλά, αντιθέτως, η Αστρολογία συναριθμείται στην Αγία Γραφή στις αποκρυφιστικές και παγανιστικές εκείνες πρακτικές, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «βδέλυγμα» ενώπιον του Κυρίου.