Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Ὁ εὐλαβής λεπρός στό Ἅγιον Ὄρος

Η μεταφυσική αξία των ασθενειών και των θλίψεων
«Υιέ μου, μη ολιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδέ εκλύου υπ  αὐτοῦ ελεγχόμενος. Ον γαρ αγαπά Κύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται. Ει παιδείαν υπομένετε, ως υιοίς υμίν προσφέρεται ο Θεός• τις γαρ εστιν υιός ον ου παιδεύει πατήρ; ει δε χωρίς εστε παιδείας, ης μέτοχοι γεγόνασι πάντες, άρα νόθοι εστέ και ουχ υιοί… Ο δε (Θεός παιδεύει υμάς) επί το συμφέρον, εις το μεταλαβείν της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν ου δοκεί χαράς είναι, αλλά λύπης, ύστερον δε καρπόν ειρηνικόν τοις δι  αὐτῆς γεγυμνασμένοις αποδίδωσι δικαιοσύνης» (Εβρ. 12,5-8,10-11)
«Λογίζομαι γαρ ότι ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» ( Ρωμ. 8,18)
 Όπως καταλαβαίνετε εκ των ανωτέρω χωρίων της Κ. Διαθήκης, οι ασθένειες και οι θλίψεις της παρούσης ζωής έχουν άπειρον μεταφυσικήν αξίαν• δια τούτο πρέπει να τας δεχώμεθα με ευχαρίστησιν, ως επίσκεψιν του Θεού, ως φάρμακα που θεραπεύουν την ψυχήν από το δηλητήριον της αμαρτίας, αν και οι πολλοί τα θεωρούν ως τιμωρίαν Θεού και μεγάλην συμφοράν, και αγανακτούν κατά του Θεού και χάνουν τον αιώνιον μισθόν, και αμαρτάνουν.

Δια τούτο και ο Κύριος, γνωρίζοντας την αδυναμίαν ημών, μας λέγει εις την Κυριακήν προσευχήν, το «Πάτερ ημών…», να παρακαλούμεν τον Θεόν να μη επιτρέψη εις τον σατανάν να μας πειράξη, δια να μη αμαρτήσωμεν αγανακτούντες κατά του Θεού και αντί ωφελείας κολασθούμε.
Για να δούμε όμως πως οι άγιοι έβλεπαν αυτά που εμείς τα θεωρούμε συμφορές και χάνομε τον μισθόν μας, θα σας διηγηθώ μια πραγματική ιστορία που συνέβη σε κάποιον πρόγονόν μου.
Εικοσιπέντε ετών προσεβλήθη από την πλέον φοβεράν ασθένειαν των προηγουμένων γενεών, την λέπραν.
Όταν αντελήφθη ότι η ασθένειά του είναι αθεράπευτη, αντί να βαρυγγωμήση κατά του Θεού, προσέφυγε προς τον Θεόν και έφυγε, χωρίς να το αναφέρη σε κανένα εκ της οικογενείας του, για το Άγιον Όρος, στην Μονήν Παντοκράτορος, όπου του έδωσαν, λόγω λέπρας, ένα κελλί εκτός της Μονής.
Η οικογένειά του ενόμισε την εξαφάνισίν του ως αυτοκτονία, λόγω της ασθενείας του.
Έπειτα από εικοσιπέντε χρόνια από την εξαφάνισίν του επήγε ο μεγάλος του αδελφός με το καράβι του εις την Μονήν Παντοκράτορος να φορτώση ξυλείαν. Ο μοναχός που επέβλεπε την φόρτωσι ηρώτησε τον καπετάνιο•
–Ποιός είναι ο τόπος της καταγωγής σου;
–Κατάγομαι από την Χίο.
–Υπάρχει εις την Μονήν μας ένας πολύ ευσεβής μοναχός από την Χίο.
–Και από ποιό μέρος της Χίου είναι ο μοναχός;
Έκπληκτος ο καπετάνιος, ακούει ότι ο μοναχός κατάγεται από το χωριό του!
–Αδύνατον! λέει, να κατάγεται μοναχός από το χωριό μου και να μη γνωρίζω ότι ευρίσκεται εις το Άγιον Όρος.
Εξεπλάγη δε ακόμα περισσότερον όταν άκουσε ότι ο μοναχός έχει το ίδιο επώνυμο με το δικό του. Από την συνέχεια της συζητήσεως έμαθε τέλος, ότι ο λεπρός μοναχός είναι ο προ εικοσιπέντε ετών εξαφανισθείς αδελφός του.
Μετά την αναγνώρισιν αυτήν συνέχισαν την επικοινωνίαν των δι  ἀλληλογραφίας. Εις την πρώτην των αλληλογραφίαν έγραφε ο μοναχός εις τον αδελφό του, ο οποίος φαίνεται ότι τον ερωτούσε πως αισθάνεται με την ασθένειάν του:
«Τι να σου γράψω, αδελφέ, και πλοίαρχε Μιχάλη,
χαράν πολλήν αισθάνομαι, χαράν πολύ μεγάλη,
που δεν την έχουν βασιλείς, ρούσοι και αγγλογάλλοι…
Λίρες να με φορτώσουνε, όσες και να σηκώσω,
να δώσω την ασθένειαν, δεν θα τους τήνε δώσω.
Γι᾽ αυτό δοξάζω τον Θεόν μ  ὅλην μου την καρδία,
γιατί κάτι εκατάλαβα, κατ  εἶδα στα βιβλία.
Δόξα στον Ιησούν Χριστόν, δόξα στην Παναγίαν,
ούτε πολλήν ασθένειαν, ούτε πολλήν υγείαν.
Το τι μισθόν θα λάβουνε όσοι έχουν ασθενεία,
αν ήξερες, ήθελες πα᾽ μεσ  στὰ Νοσοκομεία.
Να πω καλήν αντάμωσιν; και που ν  ἀνταμωθοῦμε;
ελπίζω στον παράδεισο όλοι μας να βρεθούμε.
 Έτσι έβλεπαν οι άγιοι τις θλίψεις και τις ασθένειες, ως επίσκεψιν του Θεού και όχι σαν συμφορά και τιμωρία. Και όπως οι άγιοι μάρτυρες υπέμεναν τα φοβερά – φρικτά εκείνα μαρτύρια και ευχαριστούσαν τον Θεόν που τους ετίμησε και τους αξίωσε να χύσουν το αίμα των για την δόξαν Του, έτσι πρέπει και όσοι υποφέρουν από θλίψεις η ασθένειες να δοξάζουν τον Θεόν σκεπτόμενοι ότι «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» ( Ρωμ. 8,18). Αν, πάλι, όλα αυτά προέρχωνται από δική μας υπαιτιότητα, πάλι πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεόν που μας αξιώνει με ολίγην ταλαιπωρίαν η πόνον να εξαγοράσωμε τις αμαρτίες μας και να φύγωμε εξαγνισμένοι και καθαροί για την άλλη ζωή.

Αρχιμ. Μάξιμος Καραβάς
καθηγούμενος ι. μονής Αγ. Παρασκευής
Μηλοχωρίου – Εορδαίας
1-11-2013 των αγ. Αναργύρων
 Πηγές:xrspitha.gr -apantaortodoxias.blogspot.gr
 http://www.diakonima.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...