Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

«Εὐχαριστήσωμεν τῷ Κυρίῳ»

 
Μετά τήν διαβεβαίωσι τῶν πιστῶν ἐκκλησιαζομένων χριστιανῶν πρός τόν Λειτουργό Ἱερέα ὅτι ὄντως οἱ καρδιές τους εἶναι ἀνεβασμένες κοντά στόν Θρόνο τοῦ Θεοῦ, ὁ ἱερεύς τούς καλεῖ νά προχωρήσουν στήν τέλεσι τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀφοῦ προηγουμένως εὐχαριστήσουν τόν Πανάγιο Θεό. Γι᾿ αὐτό καί τούς προτρέπει: “Εὐχαριστήσωμεν τῷ Κυρίῳ”.
Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γράφει ὅτι τό φρικτό Μυστήριο, πού τελεῖται πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα καί ἀπό τό ὁποῖο προσφέρεται ἄφθονη ἡ σωτηρία, καλεῖται “Εὐχαριστία”, διότι ἀποτελεῖ ἀνάμνησι τῶν πολλῶν εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ἀποκαλύπτει τό ἀποκορύφωμα τῆς Θείας Πρόνοιας. Τό θεῖο τοῦτο Μυστήριο μᾶς παρακινεῖ μέ κάθε τρόπο νά εὐχαριστοῦμε τόν Θεό.
Γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς καί ὁ ἱερεύς μᾶς προτρέπει, τήν ὥρα πού τελεῖται ἡ Θυσία αὐτή, νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό γιά τήν οἰκουμένη ὁλόκληρη καί γιά ὅλα ὅσα μᾶς δώρησε, γιά τά παρελθόντα καί γιά τά παρόντα, γιά ὅσα συνέβησαν καί γιά ὅσα θά συμβοῦν. Ἡ εὐχαριστία αὐτή μᾶς ἀπελευθερώνει ἀπό τή γῆ καί μᾶς μεταθέτει στόν οὐρανό. Ἀπό ἀνθρώπους μᾶς κάνει ἀγγέλους1.

Εὐχαριστοῦμε λοιπόν τόν Θεό γιά τίς ἄπειρες εὐεργεσίες Του, ἀλλά κυρίως γιά τό μέγιστο τῶν θείων Του δώρων, τή Θεία Εὐχαριστία. Διότι σ᾿ Ἐκεῖνον (τόν Θεό δηλαδή) δέν προσθέτει τίποτα, ἐνῶ ἐμᾶς “οἰκειοτέρους Αὐτῷ κατασκευάζει”. Μέ τή Θεία Εὐχαριστία γινόμαστε οἱ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ!



Ἐδιηγεῖτο ὁ π. Παΐσιος, ὁ γνωστός Μοναχός, ὅτι στήν μεγάλη πεῖνα τοῦ 1917 οἱ Ἰβηρῖτες Μοναχοί, βλέποντας τίς ἀποθῆκες τῆς Μονῆς νά ἀδειάζουν, εἶχαν ἐλαττώσει κατά πολύ τήν φιλοξενία. Μάλιστα, ἕνας προϊστάμενος ἦταν τόσο τσιγγούνης, πού ἐπέμενε καί τήν διέκοψαν τελείως. Ἑπόμενο ἦταν ὁ Χριστός νά σταματήση κάθε εὐλογία Του. Τότε ἄρχισαν νά πεινᾶνε οἱ πατέρες καί νά παραπονιοῦνται στόν Χριστό καί στήν Παναγία, πώς δέν φρόντιζαν πλέον τήν Μονή Τους. Δυστυχῶς, δέν εἶχαν καταλάβει τό μεγάλο σφάλμα τους.

Μιά μέρα λοιπόν, παρουσιάσθηκε ὁ Χριστό στόν πορτάρη τῆς Μονῆς σάν φτωχός ρακένδυτος καί τοῦ ζήτησε λίγο ψωμί. Καί ὁ πορτάρης λυπημένος Τοῦ εἶπε:
  • Δέν ἔχουμε, ἀδελφέ μου, γι᾿ αὐτό καί κόψαμε τήν φιλοξενία. Περίμενε ὅμως λίγο, νά Σοῦ φέρω τό κομματάκι, πού ἔχω στό κελλί μου γιά τόν ἑαυτό μου.
Ἔτρεξε, πῆγε στό κελλί του, ἔφερε τό ψωμί, πού εἶχε γιά τόν ἑαυτό του καί Τοῦ τό ἔδωσε. Ἔβλεπε ὅμως ὅτι τό Πρόσωπο τοῦ Φτωχοῦ ἄρχισε νά λάμπη.

Ἀφοῦ λοιπόν πῆρε ὁ Φτωχός ἐκεῖνος τό ψωμί, λέει στόν πορτάρη:
  • Ξέρετε γιατί ἦρθε αὐτή ἡ δυστυχία στήν Μονή σας; Ἐπειδή διώξατε ἀπό τό Μοναστήρι δύο: τόν “δότε” καί τόν “δοθήσεται”.
  • Ποιούς; ρωτάει ὁ πορτάρης.
  • Τόν “δότε” καί τόν “δοθήσεται”.

Μετά ἀπό αὐτά τά λόγια ἔγινε ἄφαντος ὁ Φτωχός, σκορπίζοντας μιά λάμψι, πού θάμπωσε τόν πορτάρη. Τά ᾿χασε τότε αὐτός καί φοβισμένος ἔτρεξε στούς προϊσταμένους τῆς Μονῆς (γιατί ἦταν ἰδιόρρυθμο) καί διηγήθηκε τό γεγονός.

Οἱ πατέρες στήν ἀρχή βασάνιζαν τό μυαλό τους νά θυμηθοῦν ποιούς ἀνθρώπους ἔδιωξαν. Μετά ὅμως κατάλαβαν ὅτι τά λόγια αὐτά εἶναι εὐαγγελικά, ἄρα κι ἐκεῖνος ὁ Φτωχός ἦταν ὁ Χριστός!
Τά ἴδια περίπου εἶχα ἀκούσει κι ἐγώ τό 1959 στίς Καρυές τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀπό ἕναν Ἐρημίτη, τόν π. Ἰωακείμ.

Μοῦ μιλοῦσε γιά τήν ἀξία τῆς ἐλεημοσύνης, τῆς πρακτικῆς καί τῆς πνευματικῆς, σέ σχέσι μέ τήν Θεία Κοινωνία:

Ὅσο περισσότερο θά ἐλεῆς ἀπό τό ὑστέρημά σου, μοῦ ἔλεγε ὁ πατήρ Ἰωακείμ, τόσο καί περισσότερα χαρίσματα θά λαμβάνης – καί ὑλικά καί πνευματικά – εἰδικά ὅταν θά λειτουργῆς καί μάλιστα ὅταν θά κοινωνῆς τῶν ἀχράντων Μυστηρίων.

Αὐτό συνέβη καί μέ τόν πορτάρη τῆς Μονῆς Ἰβήρων τό 1917. Ὅταν κοινώνησε τήν ἄλλη ἡμέρα, ἔγινε ὅλος φῶς, ὁλόλαμπρος καί ὁλοφώτεινος. Ἔνοιωσε μέσα του – καί τό αἰσθάνθηκε – τή Θεία Κοινωνία νά σκορπᾶ, ν᾿ ἁπλώνη παντοῦ, σέ ὁλόκληρο τό εἶναι του θεία εὐφροσύνη. Τόν κατέλαβε, τόν πλημμύρισε ἄκρα ταπείνωσις καί συντριβή. Ἔκλαιγε καί δέν ἤξερε γιατί. Κι ὕστερα ἄρχισε νά ντρέπεται. Ἐντρέπετο τόν Σωτῆρα του Χριστό καί Κύριό του, πού καταδέχθηκε νά Τόν γεμίση μέ τόσες ἀκατάληπτες δωρεές.”

καί τελείωσε ὁ π. Ἰωακείμ λέγοντάς μου: “Δοκίμασέ το, διάκο, καί θά τό δῆς καί στήν πρᾶξι...”

Ἡ συνέχεια, μετά ἀπ'αὐτό τό γεγονός εἶναι γνωστή. Οἱ πατέρες μετενόησαν γιά τό σφάλμα τους καί μόλις ἄρχισαν νά δίνουν ἀπό τό ὑστέρημά τους στούς φτωχούς, μοναχούς καί λαϊκούς, κατέφθασαν καί οἱ πλούσιες εὐλογίες τοῦ Θεοῦ, καταλήγει ὁ πατήρ Παΐσιος2.


Συνεχίζεται...

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι
κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.




Ἀπό τό βιβλίο: ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Πρωτ. π. Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστόπουλου

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Πρωτ. π. Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
http://HristosPanagia3.blogspot.com



1“Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, εἰς τό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο, ὁμιλία ΚΕ΄, ΕΠΕ 10, 158.
2Παϊσίου Γέρ. Ἁγιορείτου, “Ἁγιορεῖται Πατέρες...”, ὅ.π., σελ. 135.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...