Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ





ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.

Κυριακή 30 Απριλίου 2023

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Δύο πίστεις καί δύο γνώσεις"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 23 Ἀπριλίου 2023]
http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2023/04/blog-post_31.html#more

Μαρτυρικό φρόνημα (ὁμιλία σέ παιδιά), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Μαρτυρικό φρόνημα (ὁμιλία σέ παιδιά), 29-5-2010, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

30 Ἀπριλίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ́ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ. «Τῶν ἁγίων μυροφόρων γυναικῶν, ἔτι δὲ Ἰωσὴφ τοῦ ἐξ Ἀριμαθαίας καὶ τοῦ νυκτερινοῦ μαθητοῦ Νικοδήμου». Ἰακώβου ἀποστόλου, ἀδελφοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου (†44). Κλήμεντος ὁσίου, Δονάτου ἐπισκόπου Εὐροίας, Ἀργυρῆς νεομάρτυρος (†1725). Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ: α ́) πάντων τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ διαλαμψάντων ἁγίων· β ́) Δημητρίου νεομάρτυρος ἐκ Χώρας Τριφυλίας (14 Ἀπριλίου)· γ ́) Ἠλία νεομάρτυρος τοῦ Ἀρδούνη (†1685)· δ ́) Σεραφεὶμ ἱερομάρτυρος ἐπισκόπου Φαναρίου καὶ Νεοχωρίου (4 Δεκεμβρίου), ἐν Καρδίτσῃ· ε ́) τῶν παμμεγίστων Ταξιαρχῶν ἐν Μανδαμάδῳ Μηθύμνης ἐπὶ τοῖς ἐγκαινίοις τοῦ ἱ. ναοῦ τοῦ προσκυνήματος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς γ΄ Πράξεων (Πρξ. ς΄ 1-7).

Πραξ. 6,1           Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν.

Πραξ. 6,1                  Κατά τας ημέρας δε αυτάς, καθώς ηύξανε ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί, οι οποίοι κατήγοντο από ξένας περιοχάς και ωμιλούσαν την ελληνικήν γλώσσαν και ελέγοντο Ελληνισταί, ήρχισαν να γογγύζουν και να παραπονούνται εναντίον των Εβραίων Χριστιανών της Ιουδαίας, διότι αι χήραι αυτών παρεμερίζοντο και παρημελούντο εις την καθημερινήν υπηρεσίαν της διανομής τροφών και βοηθημάτων.

ΚΓ΄. Γερω–Μητροφάνης Ἁγιοπαυλίτης


Απο την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

Ὁ γερω–Μη­τρο­φά­νης προ­ερ­χό­ταν ἐξ ἐγ­γά­μων. Γεν­νή­θη­κε στίς 21 Φε­βρου­α­ρί­ου τό 1917 στό χω­ριό Κόρθιον τῆς Ἄν­δρου ἀ­πό τόν Ἰ­ω­άν­νη Κόντη καί τήν Ἑ­λέ­νη, καί στό ἅ­γιο Βάπτισμα τοῦ ἔ­δω­σαν τό ὄ­νο­μα Γε­ώρ­γιος. Ἔ­γι­νε ὑ­πα­ξι­ω­μα­τι­κός τοῦ Βα­σι­λι­κοῦ Ναυ­τι­κοῦ. Μό­λις παν­τρεύ­τη­κε, ἀρ­ρώ­στη­σε ἡ γυ­ναῖ­κα του καί τῆς ἔ­κο­ψαν τά πό­δια. Τήν ὑ­πη­ρέ­τη­σε πε­ρί­που ἕ­να ἑ­ξά­μη­νο μέ χρό­νο καί με­τά ἡ γυναῖκα του ἐ­κοι­μή­θη. Δι­ά­βα­σε στόν Ἀ­πό­στο­λο Παῦ­λο καί στόν ἅ­γιο Κο­σμᾶ τόν Αἰ­τω­λό ὅ­τι κα­λύ­τε­ρα ὁ ἄν­θρω­πος πού χη­ρεύ­ει νά μήν ξαναπαν­τρεύ­ε­ται καί νά γί­νε­ται μο­να­χός. Παι­διά δέν εἶ­χαν ἀ­πο­κτή­σει, ὁ­πό­τε δέν εἶ­χε ὑ­πο­χρε­ώ­σεις. Ἐγ­κα­τέ­λει­ψε τόν κό­σμο καί ἦρ­θε στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος σέ ἡ­λι­κί­α 45 πε­ρί­που ἐ­τῶν. Σκόρ­πι­σε σέ ἐ­λε­η­μο­σύ­νες ὅ­λη του τήν πε­ρι­ου­σί­α καί πῆ­ρε μα­ζί του εἴ­κο­σι χι­λιά­δες δραχ­μές. Ἔ­κα­νε μία πε­ρι­ο­δεί­α στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος καί γύ­ρι­σε ὅ­λα τά Μο­να­στή­ρια. Ξα­νά­κα­νε ἄλ­λη μί­α καί με­τά ἔ­μει­νε στόν Ἅ­γιο Παῦ­λο. Εἶ­πε στήν Σύ­να­ξη τῆς Μο­νῆς, ὅ­ταν πῆ­γε νά βά­λη με­τά­νοι­α γιά δό­κι­μος: «Πε­ρι­δι­ά­βηκα ὅ­λα τά Μο­να­στή­ρια. Ἐ­δῶ ἀ­να­παύ­τη­κα». Ἔ­δω­σε τίς εἴ­κο­σι χι­λιά­δες δραχ­μές στόν Γέ­ρον­τα. Τόν ρώ­τη­σαν: «Δέν ἔ­χεις συγ­γε­νεῖς;». «Πῆ­ραν αὐ­τοί, αὐ­τά εἶ­ναι γιά τίς ψυ­χές τῶν γο­νέ­ων μου», ἀ­πάν­τη­σε.

Ἔ­γι­νε μο­να­χός τό 1965 στίς 30 Ἰ­α­νου­α­ρί­ου μέ τό ὄ­νο­μα Μη­τρο­φά­νης.

Ὁ προ­η­γού­με­νός του βί­ος εἶ­ναι τε­λεί­ως ἄ­γνω­στος, δι­ό­τι ὁ ἴ­διος δέν ἀ­νέ­φε­ρε πο­τέ τί­πο­τε. Ἔ­γι­νε μο­να­χός καί ἔ­ζη­σε βί­ο ἀ­νε­πί­λη­πτο, μέ κρυ­φή ἐρ­γα­σί­α. Ἦ­ταν ὑ­πό­δειγ­μα ξε­νιτεί­ας, ὑ­πα­κο­ῆς, νη­πτι­κῆς ἐρ­γα­σί­ας καί μο­να­χι­κῆς ἀ­κρι­βεί­ας.

Πο­τέ του δέν βγῆ­κε στόν κό­σμο, πα­ρά μό­νο τά τε­λευ­ταῖ­α χρό­νια τῆς ζω­ῆς του γιά για­τρό. Μέ τούς συγ­γε­νεῖς του δέν εἶ­χε καμ­μί­α ἐ­πι­κοι­νω­νί­α. Ἔ­φθα­σε στό ὕ­ψος τῆς ξε­νι­τεί­ας. Κά­πο­τε ἦρ­θε ὁ ἀ­δελ­φός του στό Μο­να­στή­ρι. Τόν χαι­ρέ­τη­σε καί αὐ­τό ἦ­ταν ὅ­λο. Ἔ­τρε­χε ἐ­κεῖ­νος ἀ­πό πί­σω του νά τοῦ μι­λή­ση, ἀλ­λά ὁ γε­ρω–Μη­τρο­φά­νης κοί­τα­ζε τό δι­α­κό­νη­μά του. Ὅ­ταν ἔ­φυ­γε, ἔ­βγα­λε νά τοῦ ἀ­φή­ση εἴ­κο­σι χι­λιά­δες δραχ­μές· τό ᾿70 ἦ­ταν πολ­λά χρή­μα­τα. «Ἔ­χει τό Μο­να­στή­ρι μου ἀ­πό ὅ­λα», τοῦ εἶ­πε. Ἄλ­λη φο­ρά δέν ξα­νάρ­θε ὁ ἀ­δελ­φός του. Ἄλ­λο­τε ἦρ­θαν τά ἀ­νί­ψια του. Τούς χαι­ρέ­τη­σε στήν αὐ­λή καί ἄλ­λη φο­ρά δέν το­ύς ξα­να­μί­λη­σε. Αὐ­τοί τοῦ ἔ­στει­λαν μί­α ἐ­πι­τα­γή. Πῆ­γε στε­νο­χω­ρη­μέ­νος στόν Γέροντα καί τοῦ εἶ­πε: «Γέροντα, συγ­χώ­ρε­σέ με. Αὐ­τοί μέ ἔ­βα­λαν σέ πει­ρα­σμό. Πάρτα ἐ­σύ, Γέροντα, τά χρή­μα­τα γιά τίς ἀ­νάγ­κες τοῦ Μο­να­στη­ριοῦ, νά μήν τά στε­ί­λω πί­σω».

Ἔ­κα­νε περίπου εἴ­κο­σι χρό­νια στό Ἀρ­χον­τα­ρί­κι πού εἶ­ναι τό­πος γνω­ρι­μί­ας. Ὑ­πῆρ­χαν ἄν­θρω­ποι πού ἔρ­χον­ταν στόν Ἅ­γιο Παῦ­λο μό­νο γιά νά τόν δοῦν, για­τί ἤ­ξε­ραν ὅ­τι δέν μι­λοῦ­σε. Τοῦ ἔ­στελ­ναν εὐ­χη­τή­ρια. Δέν τ᾿ ἄ­νοι­γε. Τόν ρω­τοῦ­σαν με­ρι­κοί:

–Πά­τερ Μη­τρο­φά­νη, μᾶς θυ­μᾶ­σαι; Ἤρ­θα­με καί πέ­ρυ­σι.

Γιά νά ἀ­πο­φύ­γη τήν συ­ζή­τη­ση ἔ­λε­γε:

–Ἔ, εὐ­λο­γη­μέ­νε, θά ση­μά­νει τώ­ρα, θά ση­μά­νει ἡ Ἐκ­κλη­σί­α.

–Δέν θυ­μᾶ­σθε, ἤ­μα­σταν κά­ποι­α παι­διά ἀ­πό τήν Θε­ο­λο­γι­κή Σχο­λή…

Παναγία Καστρέλλα

Στα Πυργιαδίκια του δήμου Αριστοτέλη Χαλκιδικής , η παράδοση θέλει την εικόνα αυτή να ρίχτηκε από τα κάστρα της Κωνσταντινούπολης στη θάλασσα για να διασωθεί από τους εικονομάχους της εποχής εκείνης.
Πολλοί δε είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι η εικόνα αυτή είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Αφού λοιπόν ταξίδεψε για πολύ καιρό στην Θάλασσα (εξ ου και το όνομα Καστρέλλα) τα κύματα την έφεραν κοντά στις ακτές της Αφθόνης.
Κάποιος βαρκάρης από την Αφθόνη έβλεπε στον ύπνο του μια μελαχρινή γυναίκα που κολυμπούσε και ζητούσε βοήθεια. Ο αγαθός Βαρκάρης ξύπνησε και άρχισε να ψάχνει με την βάρκα του, κωπηλατώντας για πολλές ώρες, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το όνειρο επαναλήφθηκε για πολλές νύχτες έως ότου ο βαρκάρης καταφέρνει να εντοπίσει την εικόνα της Παναγίας στη θάλασσα και βλέποντάς την, αναγνωρίζει στο πρόσωπό της την κοπέλα που στο όνειρό του ζητούσε βοήθεια. Την έφερε στο χωριό. Οι κάτοικοι θεώρησαν το γεγονός αυτό θείο δώρο. Την μετέφεραν στην εκκλησία του χωριού, όπου έγινε κατανυκτική παράκληση και δοξολογία.

Κυριακή τῶν Μυροφόρφων «Ταφή ἤ καύσις τῶν νεκρῶν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ.15,43-16,8]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑΦΗ Η΄ ΚΑΥΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ;»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-4-1996]

(Β334)

Προς τιμήν όλων εκείνων των προσώπων, ανδρών και γυναικών, που συνετέλεσαν στην φροντίδα του νεκρού σώματος του Χριστού, είναι αφιερωμένη τούτη η Κυριακή, αγαπητοί μου. Και ονομάζεται Κυριακή των Μυροφόρων. Όπως της Μαρίας της Μαγδαληνής, της Μαρίας του Ιωσή, της Μαρίας του Ιακώβου και άλλων γυναικών, αλλά και ανδρών, όπως ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, και μάλιστα ευσχήμων βουλευτής και ο Νικόδημος, ένας πλούσιος άνθρωπος, που είχε εν καιρώ νυκτός επισκεφθεί τον Κύριον και τον ερώτησε πώς μπορεί να αναγεννηθεί ο άνθρωπος. Αυτοί που απεκαθήλωσαν το σώμα του Ιησού και το ενεταφίασαν.

Μάλιστα δια τον Ιωσήφ, μας πληροφορεί ο Μάρκος ο Ευαγγελιστής ότι: «Τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ». Προσέξτε. Ήτο βουλευτής. Και ήτο εὐσχήμων. Ήταν σπουδαίος, σοβαρός άνθρωπος. Το να ζητήσεις δε εσύ, ο βουλευτής, το σώμα ενός καταδίκου από τον Ρωμαίον διοικητή ήταν πράγματι θέμα τόλμης. Γι'αυτό λέγει εδώ ο Μάρκος: «Τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο», «και εζήτησε το σώμα του Ιησού». Και αφού εκείνος του το παρεχώρησε, λέγει στη συνέχεια: «Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν (:αγόρασε καινούριο σεντόνι, Τον αποκαθήλωσε, τον ξεκάρφωσε από τον Σταυρόν) ἐνείλησε τῇ σινδόνι (:τον τύλιξε με το σεντόνι) καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν τῷ μνημείῳ (:τον έβαλε… προσέξτε ενάρθρως: ἐν τῷ μνημείῳ· ήταν δικό του), ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου». Ήταν οικογενειακός τάφος, στον οποίον όμως, όπως μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, κανείς ποτέ δεν είχε εκεί ενταφιαστεί. Ήταν καινούριος τάφος.

Η πράξις αυτή των δύο αντρών, όπως και των Μυροφόρων γυναικών, θεωρείται πράξις τιμής και σεβασμού προς το νεκρό σώμα του Ιησού, αλλά και προς πάντα άλλον νεκρόν άνθρωπον.

Στις μέρες μας όμως ανακινείται το θέμα και θα το έχετε ασφαλώς ακούσει, το θέμα αν πρέπει να υπάρχει η ταφή ή η καύσις των νεκρών. Θα το έχετε σίγουρα ακούσει. Δεν είναι δε η πρώτη φορά που το θέμα αυτό ανακινείται. Αλλά και αυτές τις μέρες πάλι ανακινείται. Ωστόσο η Ιστορία και το παρελθόν θα μας βοηθήσουν, με την ευκαιρία της ευαγγελικής περικοπής, να απαντήσομε.

Η ταφή των νεκρών, δηλαδή στη γη, σκάβομε έναν λάκκο και θάπτομε το νεκρό σώμα, αυτό λέγεται ταφή, η ταφή των νεκρών είναι η πρώτη και αρχαιοτάτη πράξις της ανθρωπότητος. Σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη. Όλων των εποχών ευρέθησαν τάφοι με σκελετούς ανθρώπους. Δηλαδή εγίνετο ταφή. Και πολιτισμένοι και απολίτιστοι λαοί εχρησιμοποίουν την ταφήν. Όπως οι Σκύθοι - ήτανε άγριοι άνθρωποι, βορείως της Ελλάδος- οι Σκύθοι, οι αρχαίοι Σλάβοι, οι Ινδοί, οι Πέρσαι, οι Έλληνες, οι Ασσύριοι, οι Αιγύπτιοι και βέβαια οι Ιουδαίοι. Όλοι αυτοί χρησιμοποιούσαν την ταφήν. Εξάλλου έχομε την μαρτυρία των ταφικών μνημείων. Εκ των οποίων τα σπουδαιότερα είναι τα ταφικά μνημεία της Αιγύπτου, οι γνωστές μας πυραμίδες. Κάτω από την κάθε πυραμίδα υπήρχε ένας τάφος. Εννοείται βασιλικός.

Κηρύσσοντας τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ στόν σύγχρονο κόσμο. Μέρος Α.

Ιερομόναχος Δαμασκηνός (Christensen)

Διάλεξη του Ιερομόναχου Δαμασκηνού (Christensen), Μονή Γερμανού της Αλάσκας (ΗΠΑ)

Πρέπει να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού στην εποχή μας; Και ποιο πρέπει να είναι το Ορθόδοξο κήρυγμα σήμερα; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν πολλούς πιστούς. Για τη Ρωσία, η οποία έχει υποστεί ισχυρές επιθέσεις από ετεροδόξους ιεραποστόλους τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τα θέματα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Είναι, επίσης, ιδιαζόντως σημαντικά στην Αμερική, μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός, αν και προσκολλημένος στις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι στη Δυτική Ευρώπη, ακολουθεί κυρίως τον Προτεσταντισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι στις 21 Οκτωβρίου 2006, η Αδελφότητα των Ορθοδόξων Κληρικών στην Εκκλησία του Ευαγγελίου στο Σακραμέντο (Καλιφόρνια, ΗΠΑ, δικαιοδοσία της Ελληνικής Αρχιεπισκοπής στην Αμερική) διοργάνωσε ένα συνέδριο με θέμα «Το κήρυγμα του Ευαγγελίου στον σύγχρονο κόσμο», στο οποίο έδωσε διάλεξη ο ηγούμενος της Μονής του Οσίου Γερμανού της Αλάσκας (Πλατίνα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, δικαιοδοσία της Σερβικής Αρχιεπισκοπής στην Αμερική) Ιερομόναχος Δαμασκηνός (Christensen).

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Το ερώτημα σχετικά με το τι και ποιο πρέπει να είναι σήμερα το κήρυγμα του Ευαγγελίου του Χριστού στον σύγχρονο κόσμο δεν αφορά μόνο σε αυτούς που καλούνται να κάνουν κηρύγματα από τον άμβωνα, αλλά και σε κάθε πιστό. Όλοι μας καλούμαστε να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο, προσφέροντας τη μαρτυρία μας, πρώτα απ' όλα μέσα από τη δική μας ζωή. Αλλά πρέπει, επίσης, να μιλήσουμε για το Ευαγγέλιο, κηρύττοντάς το και σε εκείνους που είναι ακόμα μακριά από τη θρησκεία.

Το Ευαγγέλιο συμπυκνώνει όλη την ουσία της χριστιανικής πίστης. Είναι το χαρμόσυνο νέο ότι ο Χριστός έσωσε την ανθρωπότητα από την αιώνια δουλεία στην αμαρτία, ότι νίκησε το κύριο κακό του κόσμου -τον θάνατο- σωματικά, ψυχικά και πνευματικά, μέσω της Ενσάρκωσης, του Θανάτου και της Ανάστασής Του.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων:«Ἡ γυναίκα στόν χῶρο τῆς Καινῆς Διαθήκης». π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ.15,43-16,8]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-5-1998]

(Β374)

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας, Κυριακή των Μυροφόρων γυναικών, τιμά όλως ιδιαιτέρως τα πρόσωπα εκείνα που συνετέλεσαν εις την φροντίδα του νεκρού σώματος του Ιησού, όπως του Ιωσήφ, του Νικοδήμου και των λοιπών μυροφόρων γυναικών.

Για να καταλάβουμε τι υπηρεσίες προσέφεραν και κάτω από ποιες συνθήκες προσέφεραν αυτές των τις υπηρεσίες, θα πρέπει να μεταφερθούμε στο κλίμα των ημερών εκείνων, του πώς δηλαδή εθεωρείτο για τους άρχοντες ο Ιησούς μετά την Σταύρωσή Του· ώστε να γράφει ο Μάρκος ο Ευαγγελιστής ότι ο βουλευτής Ιωσήφ «τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ». Τολμήσας… Επήρε την τόλμη να πάει εκεί στο Διοικητήριον του Πιλάτου να ζητήσει το σώμα του Ιησού. Γιατί βάζει «τολμήσας»; Διότι εθεωρείτο κάτι πολύ φοβερό να υπήρξες γνωστός, μέτοχος του Ιησού Χριστού, του καταδικασθέντος ως κακούργου επί του Σταυρού.

Ωστόσο, η στάσις των γυναικών εκείνων που η Εκκλησία μας, σας είπα, τις ονόμασε «Μυροφόρες γυναίκες» γιατί αγόρασαν μύρα και ήθελαν να αλείψουν το σώμα του Ιησού, φυσικά πάνω από τα εντάφια σπάργανα, αυτό το θέμα, ιδιαιτέρως σήμερα θα μας απασχολήσει.

Είναι γνωστή, αγαπητοί μου, η θέσις της γυναικός εις τον αρχαίον κόσμον. Ακόμη και εις τον πολιτισμένον κόσμον των Ελλήνων. Η θέσις, όμως, της γυναικός στον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης κατά πολύ υπερέβαλε την κατάστασιν της εξωβιβλικής γυναικός, της γυναικός που ήταν έξω από τον λαό του Θεού. Δηλαδή της Βίβλου, της Παλαιάς Διαθήκης. Αλλά και αυτήν την θέση της γυναικός στην Παλαιά Διαθήκη κατά πολύ υπερβάλλει η θέσις της γυναικός εις την Καινήν Διαθήκην.

Χωρίς υπερβολή, η θέσις της γυναικός μέσα στον Χριστιανισμό, είναι η θέσις της Εύας εις τον Παράδεισον πριν πέσει. Ακόμη περισσότερο η καταξιωμένη χριστιανή γυναίκα είναι και έχει ως πρότυπον την Θεοτόκον. Αυτήν την γυναίκα προβάλλει η Καινή Διαθήκη: την Θεοτόκον· η οποία βεβαίως, απείρως ανωτέρα είναι της παλαιάς Εύας, πριν αυτή πέσει. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι ο πρώτος άνθρωπος που εισέρχεται εις την Βασιλείαν του Θεού είναι η Θεοτόκος, δηλαδή γυναίκα. Είπα «εισέρχεται»· διότι η Εκκλησία μας πιστεύει απολύτως ότι η Θεοτόκος ανεστήθη, όπως και ο Υιός της και όπως Εκείνος Ανελήφθη μετά της σαρκός εις την Βασιλείαν Του, κατά τον ίδιον τρόπο και η Θεοτόκος ανελήφθη, ανεστήθη, ανελήφθη μετά της σαρκός της. Ενώ εις την Βασιλείαν του Θεού δεν υπάρχει κανείς με την σάρκα του.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. ΙΕ΄, εδάφια 42-47 και κεφ. ΙΣΤ΄, εδάφια 1-8

Κεφ. ΙΕ΄ 42 Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον, 43 ἐλθὼν ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀπὸ ᾿Αριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ. 44 Ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ ᾿Ιωσήφ. 46 Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ᾿Ιωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.

Κεφ. ΙΣΤ’ 1 Καί διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ ᾿Ιακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 Καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 Καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 Ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· ᾿Ιησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 Ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 Καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

Κεφ. ΙΕ΄ 42 Και σαν άρχισε πλέον να βραδιάζει, επειδή ήταν ημέρα Παρασκευής και προετοιμασίας, δηλαδή παραμονή του Σαββάτου, προτού δύσει ο ήλιος και αρχίσει η ημέρα του Σαββάτου, η οποία συνέπιπτε και με το πάσχα, 43 ήλθε ο Ιωσήφ που καταγόταν απ’ την πόλη Αριμαθαία, ένα σεβαστό και επίσημο μέλος του ιουδαϊκού συνεδρίου, που είχε πιστέψει κι αυτός στο κήρυγμα του Ιησού για τη βασιλεία του Θεού και περίμενε τη βασιλεία αυτή χωρίς να κλονιστεί η ελπίδα του από τον θάνατο του Ιησού˙ αυτός λοιπόν τόλμησε και παρουσιάστηκε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 30-4-2023

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 30-4-2023
https://www.youtube.com/live/QYk0ZwK_LpM?feature=share

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. ΣΤ΄, εδάφια 1-7

1Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. 2 Προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. 3 Ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος ῾Αγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· 4 ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. 5 Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον ᾿Αντιοχέα, 6 οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας 7 καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ᾿Ιουδαίων ὑπήκουον τῇ πίστει.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα

1Τις ημέρες αυτές, ενώ αυξανόταν ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί που ήταν από ξένα μέρη και γι’ αυτό μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, άρχισαν να γογγύζουν εναντίον των ντόπιων Εβραίων Χριστιανών, που μιλούσαν την αραμαϊκή γλώσσα.

Λόγος περί νήψεως, ἀρετῆς, καί καρδιακῆς προσευχῆς

 
ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ


Τα συστήματα των θαλασσών τ’ αποτελεί πολύ νερό. Σύστημα και δύναμη της νήψεως και της νηφαλιότητας και της βαθιάς ψυχικής ησυχίας, και άβυσσος θεωριών φοβερών και απορρήτων και μετανοητικής ταπεινώσεως και ειλικρίνειας και αγάπης, είναι η τέλεια νήψη και η χωρίς λογισμούς ευχή του Ιησού Χριστού.

Σάββατο 29 Απριλίου 2023

α) Ἁμαρτωλές προσευχές στά ὅρια τῆς μαγείας - β) Περί βασκανίας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ποιές προσευχές μποροῦμε νά κάνουμε γιά ἕνα ζήτημα πού μᾶς ἀπασχολεί , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου



Απόσπασμα_α) Ποιες προσευχές μπορούμε να κάνουμε για ένα ζήτημα που μας απασχολεί 
-β) να πιάσουμε φιλία με τους Αγίους , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Πῶς μποροῦμε νά ἑρμηνεύσουμε τίς ἀπαντήσεις τοῦ Θεοῦ στίς προσευχές μας , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ μέ μέτρο ἱκανοποίηση τῶν ἀδιάβλητων παθῶν δέν εἶναι ἁμαρτία , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

«Εἰρήνευσε ἐσύ καί θά εἰρηνεύσουν ἄλλοι χίλιοι μαζί σου» , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ὁ παράδεισος καί ἡ κόλαση εἶναι κατάσταση ἤ τόπος; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

α) Ἐκκοπή θελήματος - β) μέσω τοῦ ἱερέα σωζόμαστε , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Κυριακή τῶν Μυροφόρων. Ἑρμηνεία τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ.15,43-16,8]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[υπομνηματισμός των χωρίων: Ματθ.27,57-66 και Ματθ.28,1-10]

«Ὀψίας δὲ γενομένης ἦλθεν ἄνθρωπος πλούσιος ἀπὸ Ἀριμαθαίας, τοὔνομα Ἰωσήφ, ὃς καὶ αὐτὸς ἐμαθήτευσε τῷ Ἰησοῦ· οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Τότε ὁ Πιλᾶτος ἐκέλευσεν ἀποδοθῆναι τὸ σῶμα. Καὶ λαβὼν τὸ σῶμα ὁ Ἰωσὴφ ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι καθαρᾷ, καὶ ἔθηκεν αὐτὸ ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ ὃ ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ, καὶ προσκυλίσας λίθον μέγαν τῇ θύρᾳ τοῦ μνημείου ἀπῆλθεν(: Όταν προχώρησε το δειλινό, ήλθε κάποιος άνθρωπος πλούσιος που καταγόταν από την Αριμαθαία και ονομαζόταν Ιωσήφ, που κι αυτός υπήρξε μαθητής του Ιησού. Αυτός πήγε στον Πιλάτο και του ζήτησε το σώμα του Ιησού. Τότε ο Πιλάτος διέταξε να του δοθεί το σώμα. Κι αφού ο Ιωσήφ πήρε το σώμα, το τύλιξε σε καθαρό και αμεταχείριστο σεντόνι και το έβαλε στο δικό του καινούριο μνημείο, το οποίο είχε σκαλίσει στον βράχο. Κι αφού κύλισε ένα μεγάλο λίθο στη θύρα του μνημείου, την έκλεισε με τον λίθο αυτόν κι έφυγε)»[Ματθ. 27, 57-60].

Αυτός είναι ο Ιωσήφ, ο οποίος προηγουμένως κρυβόταν. Τώρα όμως, μετά τον θάνατο του Χριστού, έδειξε μεγάλη τόλμη. Διότι ούτε ασήμαντος ήταν, ούτε από εκείνους που μένουν απαρατήρητοι, αλλά ένας από τα μέλη του Συνεδρίου[πρβλ. Λουκ.23,51: «Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι Ἰωσήφ, βουλευτὴς ὑπάρχων καὶ ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ δίκαιος·οὗτος οὐκ ἦν συγκατατεθειμένος τῇ βουλῇ καὶ τῇ πράξει αὐτῶν- ἀπὸ Ἀριμαθαίας πόλεως τῶν Ἰουδαίων, ὃς προσεδέχετο καὶ αὐτὸς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ(:Και ιδού, παρουσιάζεται τότε ένας άνθρωπος που λεγόταν Ιωσήφ και ήταν βουλευτής, δηλαδή μέλος του ιουδαϊκού συνεδρίου,άνθρωπος καλοκάγαθος και ενάρετος. Αυτός δεν είχε συμφωνήσει με την απόφαση που πήραν τα μέλη του συνεδρίου εναντίον του Ιησού, ούτε με τα μέτρα και τις πράξεις που έκαναν για να εξασφαλίσουν την επικύρωση και την εκτέλεση της αποφάσεως. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν ήταν από την πόλη των Ιουδαίων Αριμαθαία. Είχε πιστέψει στο κήρυγμα του Ιησού για τη βασιλεία του Θεού και περίμενε κι αυτός μαζί με τόσους άλλους μαθητές τη βασιλεία αυτή)»], και πολύ επιφανής.

Ἅγιος Πορφύριος: Μέ φίλησε στό μέτωπο καί χωρίσαμε κλαίγοντας

Με εκείνο, όμως, το κρυολόγημα εγώ έπαθα υγρά πλευρίτιδα και πονούσα πολύ. Δεν είχα διάθεση, δεν ήθελα να φάω. Ειδοποίησαν οι Γέροντες κι ήλθε ένας ψηλός, αγιότατος ασκητής, ο πατήρ Αντώνιος. Ήταν οσιοπατερείτης. Η εκκλησία τού κελλιού του ήταν ἐπ’ ὀνόματι τῶν Ὁσίων Πατέρων τῶν ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τᾠ Ἄθῳ ἀσκησάντων, τῶν ἐν ἀσκήσει λαμψάντων. Αυτός έκανε και λίγο τον γιατρό. Ήλθε, με είδε, πάει στην καλύβη του και μου φέρνει ένα είδος δέρματος, που το λένε εκδόριον, και μου το βάζει πίσω στην πλάτη μου. Αυτό όλη τη νύχτα βύζαινε το υγρό τής πλάτης μου. Την άλλη μέρα, κατά τις δέκα η ώρα, παίρνει ένα ψαλίδι, το απολυμαίνει με οινόπνευμα και μου κόβει το εκδόριον, που είχε γεμίσει υγρό κι έγινε σαν μαξιλαράκι μαζί με το δέρμα μου. Ο πόνος μου εκείνη τη στιγμή ήταν αφόρητος. Η εξάντλησή μου πολύ μεγάλη. Λιποθύμησα. Κι όταν συνήλθα λίγο, ένιωσα μεγάλη χαρά μέσα μου, γιατί μπορούσα και προσευχόμουνα. Άρχισα τότε να ψάλλω: “Ἀπό τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἀσθενεῖ τό σῶμα, ἀσθενεῖ μου καί ἡ ψυχή…”. Έτσι που μ’ άκουσε ο παπα – Ιωαννίκιος, έρχεται κοντά μου, με αγκαλιάζει, με φιλεί στο μέτωπο και μου λέει:

– Παιδί μου, να με συγχωρέσεις!

Έρχεται ο Γέροντας. Τού λέγει άγρια:

– Α, τον στραβό τον άνθρωπο!

Εγώ δεν είχα όρεξη, δεν ήθελα να φάω, έτρωγα πολύ λίγο και κάθε μέρα και χειρότερα· πήγαινα για θάνατο. Φοβηθήκανε οι Γέροντες μήπως πεθάνω, το ίδιο κι ο πατήρ Αντώνιος, που έκανε τον γιατρό.

Ἀναφορά στόν ἐπερχόμενο διατροφικό ἐφιάλτη. (Ἡ διατροφική παράνοια πού μᾶς σερβίρεται ὼς «βιώσιμη ἐπανάσταση»)


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 24η Απριλίου 2023.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟ ΕΦΙΑΛΤΗ

(Η διατροφική παράνοια που μας σερβίρεται ως «βιώσιμη επανάσταση»)

Το κακό που κυριαρχεί στις τραγικές ημέρες μας, καλύπτει όλες τις πτυχές της ζωής μας. Ο υποβολέας διάβολος πασχίζει να καταστρέψει τον κάθε άνθρωπο, με κάθε μέσον και σε κάθε τομέα της ζωής του, τόσο την ψυχή του, θεριεύοντας τα πάθη, όσο και το σώμα του με την ηδονοθηρία και την ακολασία.

Όπως διδάσκει η Εκκλησία μας, η αμαρτία είναι μια αφύσικη, μια παρά φύσιν, κατάσταση στον άνθρωπο και ως εκ τούτου έχει ολέθριες επιπτώσεις, τόσο στον ίδιο, όσο και στον κοινωνικό περίγυρό του. Όπως μας βεβαιώνει η καθημερινή πραγματικότητα, ο άνθρωπος που ζει μακριά από τον Θεό, φθείρεται και καταστρέφεται ασύγκριτα περισσότερο σε σχέση με όσους τιθασεύουν τα πάθη τους και ζουν με εγκράτεια, μετανοούντες και αναθέτοντας τη ζωή τους στον χορηγό της όντως ζωής και παντός αγαθού.

Αυτό που γιγαντώνει το κακό και την αμαρτία ακόμη περισσότερο και την καθιστά εσχατολογικού χαρακτήρα, είναι η αντιστροφή των όρων καλού και κακού. Σήμερα δυστυχώς που κυριαρχεί η ιδεολογία της Νέας Εποχής, το κακό λογίζεται ως καλό και το καλό ως κακό! Ο σημερινός άνθρωπος διαπράττει το κακό και την αμαρτία ως «απελευθέρωση» από τα «δεσμά» του παρελθόντος, που επέβαλαν οι προαιώνιοι ηθικοί κανόνες, η χριστιανική ηθική, αλλά και ο έμφυτος ηθικός νόμος της συνειδήσεώς του. Το ακόμη τραγικότερο και λίαν ανησυχητικό είναι η θεσμοθέτηση της αμαρτίας από διεθνείς οργανισμούς και εθνικά κοινοβούλια, ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες για την διάπραξη της αμαρτίας με την προστασία των νόμων. Κάθε αντίσταση, ή και απλή διαμαρτυρία κατά του θεσμοποιημένου κακού θεωρείται «αντικοινωνική πρακτική» και συχνά τιμωρείται από τους νόμους! Κλασικό παράδειγμα ο «αντιρατσιστικός νόμος» στην πατρίδα μας, ο οποίος σε πάμπολλες περιπτώσεις προβλέπει σοβαρές τιμωρίες σε όσους επικαλούνται το νόμο του Ευαγγελίου.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ἐκλογή τῶν ἑπτά διακόνων


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Πράξ.6,1-7]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΔΙΑΚΟΝΩΝ

[υπομνηματισμός των χωρίων Πράξ.6,1-7]

«Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν(:Τις ημέρες αυτές, ενώ αυξανόταν ο αριθμός των πιστών, οι Εβραίοι Χριστιανοί που ήταν από ξένα μέρη και γι’ αυτό μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, άρχισαν να γογγύζουν εναντίον των ντόπιων Εβραίων Χριστιανών, που μιλούσαν την αραμαϊκή γλώσσα. Τα παράπονα αυτά προέκυψαν, διότι οι χήρες των ελληνόφωνων Ιουδαίων Χριστιανών που δεν ήταν ντόπιοι, παραμελούνταν στην καθημερινή περίθαλψη και υπηρεσία της διανομής τροφών και ελεημοσυνών)»[Πράξ.6,1].

«Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις(:Κατά τις ημέρες αυτές)»[Πράξ.6,1].Ποιες ημέρες εννοεί; Όταν συνέβαιναν αυτά, όταν μαστιγώνονταν, όταν απειλούνταν, όταν αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών, τότε «άρχισαν να γογγύζουν». Ίσως μάλιστα να συνέβηκε αυτό από το πλήθος, διότι δεν είναι δυνατό στο πλήθος να υπάρχει ακρίβεια και τελειότητα. Δεν εννοεί οπωσδήποτε τις ημέρες εκείνες, αλλά συνηθίζει η Γραφή, και τα μέλλοντα να συμβούν να τα αναφέρει σαν να συνέβησαν, και γι' αυτό μίλησε έτσι. «῾Ελληνιστές» νομίζω ότι ονομάζει εκείνους που ομιλούν την ελληνική γλώσσα· διότι αυτοί μιλούσαν ελληνικά, αν και ήταν εβραίοι. Να και άλλη δοκιμασία· πόσο μάλλον και εσύ, αν θέλεις να εξετάσεις, θα διαπιστώσεις ότι από την αρχή οι πόλεμοι γίνονται και από μέσα και από έξω.

«Ἐγένετο(:άρχισαν), λέει, «γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν(:οι Εβραίοι Χριστιανοί που ήταν από ξένα μέρη και γι’ αυτό μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, να γογγύζουν εναντίον των ντόπιων Εβραίων Χριστιανών, που μιλούσαν την αραμαϊκή γλώσσα. Τα παράπονα αυτά προέκυψαν, διότι οι χήρες των ελληνόφωνων Ιουδαίων Χριστιανών που δεν ήταν ντόπιοι, παραμελούνταν στην καθημερινή περίθαλψη και υπηρεσία της διανομής τροφών και ελεημοσυνών)».

«Συσταυρωθώμεν Αυτώ και συνανυψώμεν» (Μέρος Β’)


Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων

Η Ανάσταση του Χριστού, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι «μεταξύ των θαυμάτων του Κυρίου, το μεγαλύτερο θαύμα».

Είναι το επόμενο στάδιο της θείας Οικονομίας, μετά την εκούσια Σταύρωση, με την οποία ο Χριστός καταδέχτηκε να υποστεί τον πλέον ταπεινωτικό θάνατο υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας, ακολουθώντας πιστά το λυτρωτικό σχέδιο του Πατέρα Του και Θεού των όλων.

Ο θάνατος είχε μπει στη ζωή των ανθρώπων, ως συνέπεια της κακής χρήσεως της ελευθερίας των Πρωτοπλάστων, του εγωϊσμού, της ανυπακοής, της αποστασίας τους από τον Θεό και, τελικά, της υποδουλώσεώς τους στα αμαρτωλά δίκτυα του διαβόλου.

Ο Χριστός, όμως, ως άνθρωπος, ήταν αναμάρτητος και, κατά συνέπεια, ο θάνατος γι’ Αυτόν δεν ήταν φυσική συνέπεια της αμαρτωλότητας, όπως συνέβαινε στους ανθρώπους, αλλά εκούσια επιλογή Του, «ίνα σώση τον άνθρωπο».

Καταδέχτηκε να ταπεινωθεί και να σταυρωθεί, διότι σκοπός της θείας Ενανθρωπήσεως και Κενώσεώς Του ήταν να θυσιαστεί χάριν της ανθρώπινης φύσεως, που είχε προσλάβει, έτσι ώστε, διά του εκουσίου θανάτου Του, να θανατώσει τον θάνατο που την εξουσίαζε.

Ο διάβολος σχεδίαζε να συντρίψει τον Υιό του Θεού στον Σταυρό και στον Τάφο, αλλά δεν γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να Τον κρατήσει στο βασίλειο του θανάτου, που βασίλευε. Ο Θεάνθρωπος, όμως, σε τρεις ημέρες αναστήθηκε, όπως, ακριβώς είχε πει στους μαθητές του –και όχι μόνον- καθώς ήθελε να συντρίψει διαπαντός, την εξουσία και τον φόβο που ασκούσε ο διάβολος στον άνθρωπο, με την απειλή του θανάτου, και να χαρίσει στο πλάσμα Του, διά της Αναστάσεώς Του, τη χαρά και τη νίκη της Αθανασίας που είχαν απολέσει οι Πρωτόπλαστοι με την πτώση τους.

Ὁ Διευθυντής πού ἔλεγε γιά 40 ἡμέρες «Χριστός Ἀνέστη»

Ένας Διευθυντης Δημοτικού σχολείου, προσερχόμενος επί 40 μέρες μετά το Πάσχα στο σχολείο, χαιρετούσε τους συναδέλφους του με το χαιρετισμό των ημερών «Χριστός Ανέστη». Κάποια μέρα του λέει ο υποδιευθυντής του:
«Καλά βρε Γιώργο, δε βαρέθηκες επί 40 μέρες να μας λες «Χριστός Ανέστη» και «Χριστός Ανέστη»;
Και η απάντηση του Διευθυντή:

Παναγία γοργοεπήκοος


ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΟΣ
Αγ.Στέφανος Καστοριάς

https://proskynitis.blogspot.com/2023/04/blog-post_287.html

29 Ἀπριλίου. «Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τοῦ Θωμᾶ». Ἰάσωνος καὶ Σωσιπάτρου ἀποστόλων ἐκ τῶν 70· Κερκύρας μάρτυρος. Ἰωάννου μητροπολίτου Θηβῶν (ιβ ́ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαβ. β΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ε΄ 21-32).

Πραξ. 5,21         ἀκούσαντες δὲ εἰσῆλθον ὑπὸ τὸν ὄρθρον εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκον. παραγενόμενος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ συνεκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ πᾶσαν τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἀπέστειλαν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀχθῆναι αὐτούς.

Πραξ. 5,21                Ηκουσαν οι Απόστολοι αυτά, εισήλθαν, ενώ ακόμη ήτο όρθρος, στον ιερόν τόπον και εδίδασκον. Ηλθε δε κατά την πρωΐαν ο αρχιερεύς και όσοι ήσαν μαζή του στον τόπον των συνεδριάσεων, εκάλεσαν το συνέδριον και όλην την γερουσίαν των Ισραηλιτών και έστειλαν ανθρώπους εις την φυλακήν, δια να φέρουν προ του συνεδρίου τους Αποστόλους.

Παρασκευή 28 Απριλίου 2023

Ἡ ἐξάσκηση τῆς θέλησής μας (Α') , Ἀόρατος πόλεμος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 ΟΜΙΛΙΑ_12.Η εξάσκηση της θέλησης μας (Α') ώστε να θέλουμε όλα για την ευχαρίστηση του Θεού, Αγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Αόρατος πόλεμος, 22- 4-2023, Αρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Ἡ στεναχώρια γιά τήν κοίμηση ἑνός οἰκείου προσώπου , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

«Παθοκτόνοι καί ὄχι σωματοκτόνοι» , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ἡ ταπεινολογία εἶναι κρυμμένη ὑπερηφάνεια , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Εὐαγγελία Λάππα: Ὁ Ἐθνάρχης

Ἰωάννης Καποδίστριας (Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 - Ναύπλιο, π.ημ. 27 Σεπτεμβρίου / ν.ημ. 9 Ὀκτωβρίου 1831)

Εὐαγγελία Κ. Λάππα

Ἐθνάρχης εἶναι ὁ ἡγέτης, ὁ ΕΝΑΣ, αὐτὸς ποὺ ὁδηγεῖ τὸ ΕΘΝΟΣ μὲ γνώμονα τὸ ἐθνικὸ συμφέρον καὶ μὲ βάση τὰ ἰδανικά της ΠΙΣΤΕΩΣ1 καὶ τῆς ΠΑΤΡΙΔΟΣ. Φροντίζει2, μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση, ὄχι μόνο τοὺς Ἕλληνες ποὺ ζοῦν μέσα στὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπόδημους καὶ τοὺς ἀλύτρωτους.

Ὁ Ἐθνάρχης δὲν ὑπακούει σὲ ξένα συμφέροντα παρὰ μόνον στὴ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος. Πάνω κι ἀπ᾿ τίς συμμαχίες καὶ τίς διπλωματικὲς σχέσεις, βάζει τὸ ἐθνικὸ συμφέρον, τὸ ὁποῖο ἀπαιτεῖ ἐθνικὴ ἐνότητα3, ἀλλὰ καὶ γενναῖες, ἄλλοτε εὐχάριστες καὶ ἄλλοτε «δυσάρεστες», ἀποφάσεις. Δὲν δίνει ποτὲ τὸ κίνητρο νὰ διχαστοῦν οἱ Ἕλληνες σὲ διάφορες ἀντίπαλες παρατάξεις, κάτι ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ γιὰ κανέναν ἀπολύτως λόγο. Δὲν θὰ πεῖ, οὔτε κἂν θὰ μπῇ στὴ διαδικασία νὰ σκεφτῇ, προδοτικὲς φράσεις ὅπως «ἡ Κύπρος, ὁ Πόντος ἢ ἄλλες ἀλύτρωτες πατρίδες, κείτονται μακράν». Δὲν εἶναι ἀπαραίτητο κριτήριο ὑπέρ του, ἡ ἔνδειά του ἢ καὶ τὸ καταπονημένο ἀπὸ πολέμους σῶμα του. Μπορεῖ, κάποιος νὰ ξόδεψε ὅλη του τὴν περιουσία καὶ νὰ πλήγωσε τὸ σῶμα του πολεμῶντας σὲ ἐμφυλίους ποὺ ὁ ἴδιος ἢ καὶ οἱ ὁμοϊδεάτες του δημιούργησαν. Δὲν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ χαρακτηρίζεται ὡς ἰδιαίτερης εὐφυΐας -τ᾿ ὁποῖο βέβαια θὰ ἦταν τὸ ἰδανικό- ἀλλὰ τὸ σημαντικότερο χάρισμά του θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπόλυτα ἐπιτυχημένη ἐπιλογὴ τῶν συνεργατῶν του, προφανῶς μακρὰν ἀπὸ ὕποπτες ἰσορροπίες καὶ διαπλεκόμενα συμφέροντα ἢ ἔξωθεν ἐντολές.

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ γέρο-Ἐνώχ


Είχε έρθει απρόοπτα και χωρίς επίσημη υποδοχή στο μοναστήρι, σαν ένας ταπεινός προσκυνητής που μέλημά του ήταν ν’ απολαύσει τη Χάρη του Θεού σ’ όλη τη ζωή του κοινοβίου.

Δεν τον γνωρίζαμε από πριν οι πιο πολλοί, μολονότι είχαμε ακουστά την αρετή του. Όμως δεν χρειάστηκαν συστάσεις πολλές, τον νοιώσαμε αμέσως, μόλις τον είδαμε. Ήταν ένα απ’ τα παιδάκια αυτά που είπε ο Κύριος ότι θα κάνουν δική τους την Ουράνια Βασιλεία. Ρωτήσαμε για τ’ όνομά του κι όταν το μάθαμε, πετάξαμε: Ο γέρο-Ενώχ, ο Ρουμάνος ασκητής από την Καψάλα. Μυστικά το μοναστήρι πανηγύριζε!

Στην εκκλησία στεκόταν ήσυχα στο στασίδι του και την ώρα του προσκυνήματος ήταν όλο μετάνοιες. Το προσωπάκι του έλαμπε. Κρατούσε ένα κομποσκοίνι και το γυρνούσε άρρυθμα. Φορούσε κάτι μπότες δερμάτινες και τριμμένο ράσο και σκούφο. Τα χαρακτηριστικά του μαρτυρούσαν άσκηση, κόπο, κακοπάθεια.

Σαν βγήκαμε απ’ τον εσπερινό, τα’ χε χαμένα, δεν ήξερε πού είναι τ’ αρχονταρίκι. Και όπως το παιδάκι που δεν μπορεί να προσανατολισθεί, ρωτούσε να μάθει πού είναι το δωμάτιό του. Ήταν τόσο χαριτωμένος, ώστε σου έφτανε μόνο να τον βλέπεις! Κάποιος του είπε ότι είχε τράπεζα εκείνη την ώρα.

«Α! Καλά, καλά», απάντησε με χαμόγελο.

Την ίδια στιγμή κάποιος άλλος αδελφός τού είπε αστειευόμενος: «Εσύ δεν θα φας στην τράπεζα!» Και εκείνος, το ίδιο αθώα και απλά πρόφερε: «Ακόμα καλύτερα!»

Πάντως έφαγε κι αυτός στην τράπεζα μ’ όλους τους πατέρες και γεμάτος χαρά μετά το δείπνο, έπαιρνε την ευχή του Γέροντα, αποσυρόμενος στο κελί του.

Χωρίζουμε… ψηφιακά!


Χωρίζουμε… ψηφιακά!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Εἶναι ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, ὅτι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι εἴμασθε πλασμένοι γιὰ νὰ ζοῦμε μαζί. Καὶ ἐπιπλέον εἴμασθε πλασμένοι νὰ ἐπικοινωνοῦ­με καὶ μάλιστα πρόσωπο μὲ πρόσωπο. Ὅμως ἔρχονται καὶ κάποιες φορὲς ποὺ δὲν πᾶνε καλὰ οἱ σχέσεις μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, ὁπότε ἀκολουθεῖ τὸ «χωρίζουμε»! Καὶ ποιὸς εἶναι ὁ χειρότερος τρόπος χωρισμοῦ; Ὁ… ψηφιακός! Αὐτὸς ὁ «μοντέρνος» τρόπος ποὺ ἔχει ἐφεύρει ἡ ψηφιακὴ ἐποχή μας! Ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε…

* * *
Αὐτὸ τὸ ὁποῖο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πρέπει νὰ ποῦμε εἶναι ὅτι, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἱ. Χρυσόστομος, ὁ Θεὸς μετὰ τὴν ἐκδίωξη τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Παράδεισο, κινούμενος ἀπὸ φιλανθρωπία, ἔβαλε στὴ ζωή μας τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Δηλαδὴ τοὺς συγγενεῖς, τοὺς φίλους, τοὺς συμμαθητές, τοὺς συμφοιτητές, τοὺς συναδέλφους, τοὺς γείτονες κ.λπ. Ἔτσι ζώντας μαζὶ μὲ αὐτούς, ἀλλὰ καὶ ἐπικοινωνώντας μαζί τους, ἁπαλύνεται ὁ πόνος αὐτῆς τῆς ἀπώλειας τοῦ Παραδείσου. Διαφορετικὰ ἡ ζωή μας θὰ ἦταν κόλαση καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ἐπιβιώσουμε!

Εἶναι λογικό, λοιπόν, ὅλα νὰ ἀποβλέπουν στὸ νὰ μένουμε στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, νὰ ἀπομακρύνουν τὰ ὅποια προβλήματα καὶ τὶς δυσ­κολίες καὶ ὅλα νὰ κατατείνουν στὸ πῶς νὰ ζοῦμε μαζὶ μὲ τὸν καλύτερο δυνατὸ τρόπο.

Ὅμως ἔρχονται καὶ ὄντως δύσκολες στιγμὲς ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ συνεχίσουμε μία σχέση, μία συνεργασία, μία ἐπαφή. Τότε ποὺ πρέπει νὰ ποῦμε καθαρὰ καὶ ξάστερα στὸν ἄλλο «χωρίζουμε»!

Καὶ ἐνῷ συναντᾶ κανεὶς πλῆθος ἀπὸ συμβουλὲς καὶ μάλιστα πολλῶν εἰδικῶν γιὰ τὸ πῶς νὰ διατηρήσει κανεὶς τὶς σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ ξεπεράσει τὰ ὅποια προβλήματα ποὺ δημιουργοῦνται, ὡστόσο σπάνια θὰ δεῖ κανεὶς τοὺς εἰδικοὺς νὰ μᾶς λένε κάτι γιὰ τό… πῶς χωρίζουμε!

Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος: Μακάριος ἐκεῖνος πού γεύθηκε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ


Δόξα στη φιλανθρωπία του Θεού, και δοξολογία στην αγαθότητά του, και προσκύνηση στην ευσπλαχνία του. Ποιος είναι τόσο οικτίρμων πατέρας; Ποιος είναι τόσο ελεήμων πατέρας; Και ποιος πατέρας αγαπά τόσο πολύ, όπως ο δικός μας Δεσπότης, ο οποίος αγαπά εμάς τους δούλους του;

Όλα τα προσφέρει και όλα τα μοιράζει με το παραπάνω. Γιατρεύει τα τραύματα των ψυχών μας και μακροθυμεί, όταν παραβαίνουμε τις εντολές του. Θέλει να γίνουμε όλοι εμείς κληρονόμοι της βασιλείας του. Ακόμη θέλει να επαινείται από τον ίδιο και η προαίρεσή μας, διότι θα θεραπεύει μόνη της τα εύκολα και απλά νοσήματα της ψυχής, επειδή τα βαριά και δυσκολοθεράπευτα τα θεραπεύει ο ίδιος.

Γιατρεύει τα τραύματα του οκνηρού ανθρώπου, επειδή αυτός ανοίγει το στόμα του να τον δοξολογήσει. Και συγχωρεί τις αμαρτίες του αμαρτωλού, για να τον διεγείρει στην προθυμία. Τον αδύνατο στην πίστη, τον ακούει και ανταποκρίνεται γρήγορα στις ανάγκες του, για να μη λιποψυχήσει· στους καρτερικούς και εκείνους που χτυπούν την πόρτα του ελέους του με υπομονή, προσφέρει και τα δύο μαζί: και τη θεραπεία και την αμοιβή. Μπορούσε βέβαια να γιατρέψει όλα τα τραύματα των ψυχών μας, και με τη βία να μας μεταστρέψει και να μας κάνει αγαθούς, αλλά δεν το θέλει, για να μη στερηθεί από τους επαίνους του η προαίρεσή μας.

Εμείς λοιπόν αμελούμε να επικαλούμαστε το όνομά του, για να μας βοηθήσει και να μας προστατεύσει, ενώ αυτός μας αγαπά και μας ευσπλαχνίζεται. Ο ίδιος μας ελευθέρωσε και φώτισε τα μάτια του νου μας. Ο ίδιος πρόσφερε σ’ εμάς τη γνώση που αναφέρεται στη θεότητά του, και μας έδωσε να γευθούμε από τη γλυκύτητά της, για να τον ζητούμε συνεχώς.

Μακάριος είναι εκείνος που γεύθηκε από την αγάπη του και έκανε τον εαυτό του έτοιμο να γεμίζει πάντοτε από την αγάπη αυτή, διότι με το να γεμίσει ο ίδιος από τέτοια αγάπη, δεν ανέχεται άλλη αγάπη μέσα του.

Ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δέν ἐντρέπεται;

Τοῦ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, (ὅπως ἐτίμησεν αὐτόν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν)

Κατὰ τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον 2023, μὲ ἐκτενὲς κείμενόν μου, ἐκάλεσα τὴν ἀναξιοκρατικῶς ἐπιλεγεῖσαν ὡς Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας νὰ παραιτηθῆ διὰ 16 λόγους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ διότι ζῆ ἀνήθικον βίον καὶ πορνεύει μὲ ἀστεφάνωτον ἄνδρα.

Εἰς μίαν πρόσφατον συνέντευξίν της («Καθημερινή», 2-4-2023), ἠρωτήθη πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ γεγονὸς ὅτι συμβιεῖ μὲ ἄνδρα, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι σύζυγός της. Ἡ τοιαύτη Πρόεδρος, Αἰκατερίνη Σακελλαροπούλου, ὡς ἑξῆς ἀπήντησε:

«Δὲν ὑπάρχει ὁποιοσδήποτε προβληματισμός. Μὴ ξεχνᾶμε ὅτι στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερικὴ αὐτὰ εἶναι τελείως ξεπερασμένα. Ὅσοι τυχὸν ἐμφανίζονται ἐνοχλημένοι ἔχουν συγκεκριμένη στόχευση. Ἡ ἐποχὴ μας ἔχει πραγματικὰ ἀφήσει πίσω αὐτὲς τὶς προκαταλήψεις».

Αἶσχος! Ἐντροπή! Αἰσχύνη! Αἰσχύνη καὶ καταισχύνη. Ἡ ἀνήθικος αὐτὴ γυνὴ προσβάλλει τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου καὶ ἀτιμάζει τὸν ἱερὸν θεσμὸν τῆς οἰκογενείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ζευγαρώνουν καὶ τὰ ζῷα. Ἡ ἀναξία αὐτὴ Πρόεδρος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πατρίδος διδάσκει νέα ἀήθη ἤθη καὶ προπαγανδίζει μὲ τὴν ζωήν της.

Τί προφήτευσε ὁ προφήτης Ἠσαΐας 700 χρόνια πρίν τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ γιά τόν θάνατο καί τήν ταφή Του


Ησ. 53:5. Αλλ’ αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών· η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ’ αυτόν· και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν.

Ησ. 53:6. Πάντες ημείς επλανήθημεν ως πρόβατα· εστράφημεν έκαστος εις την οδόν αυτού· και ο Κύριος έθεσεν επ’ αυτόν την ανομίαν πάντων ημών.

Ησ. 53:7. Αυτός ήτο κατατεθλιμμένος και βεβασανισμένος αλλά δεν ήνοιξε το στόμα αυτού· εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν, και ως πρόβατον έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον, ούτω δεν ήνοιξε το στόμα αυτού.

Ὅσο περισσότερο οὐρανό ἔχεις στήν καρδιά σου, τόσο λιγότερη γῆ ἐπιθυμεῖς ..."


" Όσο περισσότερο ουρανό έχεις στην καρδιά σου, τόσο λιγότερη γή επιθυμείς ..."
Χριστός Ανέστη Χαρά μου !


https://proskynitis.blogspot.com/2023/04/blog-post_450.html

28 Ἀπριλίου. Τῶν ἐν Κυζίκῳ ἐννέα μαρτύρων (γ ́ αἰ.), Μέμνονος ὁσίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρ. β΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ε΄ 1-11).

Πραξ. 5,1           Ἀνὴρ δέ τις Ἀνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησε κτῆμα

Πραξ. 5,1                  Ενας άνθρωπος, Ανανίας ονόματι, μαζή με την γυναίκα του την Σαπφείραν επώλησε το κτήμα του

Πραξ. 5,2           καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν.

Πραξ. 5,2                 και εξεχώρισε και εκράτησε δια τον εαυτόν του ένα μέρος από τα εισπραχθέντα χρήματα, με γνώσιν και συγκατάθεσιν της γυναικός του, εν αγνοία των Αποστόλων. Και αφού έφερε το υπόλοιπον μέρος των χρημάτων, το έθεσε στους πόδας των Αποστόλων.

Πέμπτη 27 Απριλίου 2023

Ἅγιος Πορφύριος: Πολλοί ἄνθρωποι δέν μποροῦν νά δεχθοῦν τήν ἀγάπη πού τούς δείχνουν οἱ ἄλλοι!


Άγιος Πορφύριος:

Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να δεχθούν την αγάπη που τους δείχνουν οι άλλοι!

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Πολύ πριν ξεσπάσει η εχθρότητα ενός ζευγαριού εναντίον όλης της οικογένειας μας, ενώ εμείς αγαπούσαμε με απλότητα όλη την οικογένεια τους, μου είπε μια μέρα ξαφνικά:

-Ξέρεις, πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να δεχθούν την αγάπη που τους δείχνουν οι άλλοι. Διερωτώνται γιατί τους αγαπούν, κουμπώνονται.

Αισθάνονται πως η αγάπη που τους δείχνουν τους δεσμεύει και αντιδρούν πολύ άσχημα και μαζεύονται στον εαυτό τους και απομονώνονται. Αυτό πληγώνει αυτούς που αγαπούν.

Γι’ αυτό να μη δείχνουμε την αγάπη μας.

Ακόμα και οι γονείς, να μη δείχνετε πολύ την αγάπη στα παιδιά και κυρίως η μάνα, να μην δείχνει την ανησυχία της.

Ἕνας ἦταν καί τράβηξε στόν Παράδεισο ἑκατοντάδες..!


Αλεξάνδρα, Πολυχρονία, Νίκη, Ανατόλιος, Πρωτολέων, Βίκτωρ, Ακίνδυνος, Ζωτικός, Ζήνωνας, Χριστοφόρος, Σεβιριανός, Θεωνάς, Καισάριος, Αντώνιος, Απολλώ, Ισαάκιος, Κοδράτος και πολλοί άλλοι, άγνωστοι οι περισσότεροι σε μας, μα γνωστοί, αγαπημένοι κι άγιοι στην αγκαλιά του Χριστού μας.
Όλοι έχουν κάτι κοινό: γιορτάζουν το τελευταίο δεκαήμερο του Απρίλη.
Συγκεκριμένα γιορτάζουν από τις 20 ως τις 25 του Απρίλη, δηλαδή γύρω - γύρω από τον Αη Γιώργη το μεγαλομάρτυρα.
Καθόλου τυχαίο, αυτό το τελευταίο.
Γιατί ο άγιος ήταν η αιτία να γνωρίσουν το Χριστό και να δώσουν τη ζωή τους γι' Αυτόν.

Αγία Αλεξάνδρα (21 Απριλίου)


Είναι η αυτοκράτειρα, μία από τις συζύγους του Διοκλητιανού.
Βέβαια, οι ιστορικοί ελάχιστα έως καθόλου ασχολήθηκαν μαζί της, αφού ούτε σε ραδιουργίες της αυλής αναμείχθηκε ούτε με τη ζωή της προκαλούσε.
Και θα παρέμενε τελικά άγνωστη, αν δεν επέλεγε στο τέλος της!
Εντελώς διαφορετική από τον τραχύ και αδίστακτο αυτοκράτορα σύζυγό της, βλέποντας το μαρτύριο του αγίου Γεωργίου, τον παρακάλεσε να σταματήσει τα μαρτύρια κατά των Χριστιανών.

Ἡ Συνοδικότητα, ὡς ἁγιοπνευματικός τρόπος ὁριοθετήσεως τῆς Πίστεως καί τῆς Ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καί οἱ Θεολογικές προϋποθέσεις της.


Δημήτριος Ι. Τσελεγγίδης, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.
Αντιαιρετικό Σεμινάριο Ι.Μ. Γλυφάδας, 17-10-2016

Σεβασμιώτατε,
Σεβαστοί Πατέρες, ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Καταρχήν, θά προβῶ σέ κάποιες ἀπαραίτητες ἐννοιολογικές διευκρινίσεις. Καί, ἐπειδή οἱ λέξεις εἶναι φορεῖς νοημάτων, θά πρέπει νά διασαφηνίσω πρωτίστως τή σημασία τους. Ἡ λέξη «Συνοδικότητα» εἶναι οὐσιαστικοποιημένο ἐπίθετο, πού προκύπτει ἀπό τό οὐσιαστικό «Σύνοδος». Ἡ λέξη «Σύνοδος» εἶναι σύνθετη. Ἀποτελεῖται ἀπό τό συνθετικό «σύν», πού σημαίνει μαζί, καί τή λέξη «ὁδός», πού σημαίνει τόν δρόμο, τόν τρόπο δηλαδή ἀφίξεως σέ κάποιο τόπο ἤ σκοπό.

Στή Βιβλική γλώσσα ἡ λέξη «ὁδός» νοηματοδοτήθηκε κατά ἕνα μοναδικό τρόπο. Ὁ Χριστός ὀνόμασε τόν ἑαυτό Του ὡς Ὁδό, Ζωή καί Ἀλήθεια. Οἱ λέξεις Ὁδός, Ζωή καί Ἀλήθεια, πῆραν ὑποστατικό περιεχόμενο, τό περιεχόμενο τοῦ Δευτέρου Προσώπου τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας.

Ἔτσι, ὁ Χριστός εἶναι ὄχι μόνον ἡ Ὑποστατική Ἀλήθεια καί ἡ Ὑποστατική Ζωή, ἀλλά καί ἡ Ὑποστατική Ὁδός, ὁ τρόπος δηλαδή πρόσβασης στήν ὄντως Ἀλήθεια καί Ζωή, πού εἶναι ὁ Ἴδιος.

Ἡ Ὑποστατική Ὁδός δέν εἶναι μιά ἀντικειμενοποιημένη πραγματικότητα, πού μπορεῖ νά τήν προσεγγίσει καί νά τήν ἐννοήσει κάποιος ἁπλῶς διανοητικά, ἀλλά εἶναι κυριολεκτικά μιά ζωντανή πραγματικότητα, ἡ ὁποία γνωρίζεται βιωματικά καί κατά μετοχή, μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία, καί ὁπωσδήποτε κάτω ἀπό πολύ συγκεκριμένες θεολογικές καί ἁγιοπνευματικές προϋποθέσεις, στίς ὁποῖες καί θά ἀναφερθοῦμε.

Ἐδῶ, ἁπλῶς, θά ὑπενθυμίσω τήν σχετική Βιβλική μαρτυρία. Ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος –πρίν τήν Πεντηκοστή- ζητᾶ ἀπό τόν Χριστό νά τοῦ δείξει τόν Θεό Πατέρα καί ὁ Χριστός τοῦ ἀποκαλύπτει τόν τρόπο γνώσεως τοῦ Ἀνάρχου Πατρός. «Λέγει αὐτῷ ὁ Φίλιππος· Κύριε, δεῖξον ἡμῖν τόν Πατέρα, καί ἀρκεῖ ἡμῖν. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι καί οὐκ ἔγνωκάς με Φίλιππε; Ὁ ἑωρακώς ἐμέ ἑώρακεν τόν Πατέρα· πῶς σύ λέγεις· δεῖξον ἡμῖν τόν Πατέρα; Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγώ ἐν τῷ Πατρί καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμοί ἐστίν;» (Ἰω. 14, 8-10). Ἤδη, λίγο νωρίτερα, ὁ Χριστός ἀπεκάλυψε στούς μαθητές Του τήν νέα ἀσύλληπτη πραγματικότητα τῆς Ἐκκλησίας. «Πορεύομαι», τούς εἶπε, «ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν· καί ἐάν πορευθῶ καί ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καί παραλήψομαι ὑμᾶς πρός ἑμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ καί ἡμεῖς ἦτε. Καί ὅπου ἐγώ ὑπάγω οἴδατε τήν ὁδόν. Λέγει αὐτῷ Θωμᾶς· Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις· πῶς οἴδαμεν τήν ὁδόν; Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή· οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα, εἰ μή δι’ ἐμοῦ. Εἰ ἐγνώκειτέ με, καί τόν Πατέρα μου ἄν ᾔδειτε. Ἀπ’ ἄρτι γινώσκετε αὐτόν καί ἑωράκατε» (Ἰω. 14, 2-7).

Ἅγιος Παΐσιος: Ὅποιος θάβει τά δικά του χαρίσματα, ζηλεύει τά χαρίσματα τῶν ἄλλων


– Γέροντα, πῶς θὰ βοηθηθῆ κάποιος ποὺ ζηλεύει νὰ ξεπεράση τὴν ζήλεια;

– Ἂν γνωρίση τὰ χαρίσματα μὲ τὰ ὁποῖα τὸν ἔχει προικίσει ὁ Θεὸς καὶ τὰ ἀξιοποιήση, τότε δὲν θὰ ζηλεύη καὶ ἡ ζωή του θὰ εἶναι Παράδεισος. Πολλοὶ δὲν βλέπουν τὰ δικά τους χαρίσματα· βλέπουν μόνον τὰ χαρίσματα τῶν ἄλλων καὶ τοὺς πιάνει ἡ ζήλεια. Θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους ἀδικημένο, μειωμένο, κι ἔτσι βασανίζονται καὶ κάνουν τὴν ζωή τους μαύρη. «Γιατί αὐτὸς νὰ ἔχη αὐτὰ τὰ χαρίσματα κι ἐγὼ νὰ μὴν τὰ ἔχω;», λένε. Μὰ ἐσὺ ἔχεις ἄλλα χαρίσματα, ἐκεῖνος ἄλλα. Θυμᾶστε τὸν Κάιν καὶ τὸν Ἄβελ; Δὲν ἔψαξε ὁ Κάιν νὰ βρῆ τὰ δικά του χαρίσματα, ἀλλὰ κοιτοῦσε τὰ χαρίσματα τοῦ Ἄβελ· ὁπότε καλλιέργησε τὸν φθόνο πρὸς τὸν ἀδελφό του, μετὰ τὰ ἔβαλε καὶ μὲ τὸν Θεὸ καὶ τελικὰ ἀπὸ τὸν φθόνο ἔφθασε στὸν φόνο[1]. Καὶ μπορεῖ αὐτὸς νὰ εἶχε περισσότερα καὶ μεγαλύτερα χαρίσματα ἀπὸ τὸν Ἄβελ.

– Γέροντα, πῶς μπορεῖ κανείς, ὅταν βλέπη τὰ χαρίσματα τῶν ἄλλων, νὰ μὴ ζηλεύη, ἀλλὰ νὰ χαίρεται;

– Ἂν ἀξιοποιῆ τὰ δικά του χαρίσματα καὶ δὲν τὰ θάβη, τότε θὰ χαίρεται μὲ τὰ χαρίσματα τῶν ἄλλων. Χρόνια τώρα βλέπω ἐδῶ μιὰ ἀδελφὴ τί φωνὴ ἔχει, τί εὐλάβεια, καὶ ὅμως δὲν πάει νὰ ψάλη. Καὶ ἐπειδὴ τὸ δικό της χάρισμα τὸ θάβει καὶ δὲν ψάλλει, μαραζώνει, ὅταν ἀκούη τὴν ἄλλη ποὺ δὲν ἔχει καὶ τόσο καλὴ φωνὴ νὰ ψάλλη. Δὲν σκέφτεται ὅτι σ᾿ αὐτὴν ἔδωσε ὁ Θεὸς καλύτερη φωνή, ἀλλὰ δὲν τὴν καλλιεργεῖ.

Στὴν ἀρρώστια - Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου


ΠΘ΄
Στὴν ἀρρώστια

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ὑπῆρχα τότε ποὺ ἀνθοῦσα· τώρα εἶμαι ἄχλοος.
Οὔτε πρῶτα ψήλωσα οὔτε τώρα ἔχω καταπέσει.
Τὸ ν᾽ ἀνθεῖς καὶ ν᾽ ἀπανθεῖς εἶναι διαφορετικά, ἐγὼ ὁ ἴδιος.
Κέρδος μου τοῦτο εἶναι ἀπ᾽ τοὺς γιατρούς,
νὰ μὴ θεωρῶ τίποτα, Χριστέ μου, ἀνώτερο ἀπὸ ἐσένα· ἀπὸ ἐσένα ἔρχονται ὅλα καὶ ἡ δύναμη τῶν φαρμάκων.
Νά, τὸ θερμὸ λουτρό. Ἔχω τὴν κολυμπήθρα.
Ἀλλὰ ποῦ εἶναι ὁ ἄγγελος; Ἔλα, ἑτοίμασε τὸ νερό.
Ἂν ὄχι, ἐσύ, Κύριε, πὲς καὶ θὰ στηλωθῶ.
Εἶμαι τραυματισμένος· ἔχω ἕνα ἀγκάθι νὰ φοβοῦμαι τὸ Θεό.
Ξέρω ὅτι εὐεργετήθηκα. Ἀλλὰ σταμάτα τὴν ἀρρώστια.
Ἂν ἐσὺ δὲ θέλεις, δῶσε μου καρτερία νὰ τὴν ὑποφέρω.
Εἶμαι, Χριστέ μου, σ᾽ ἀμηχανία, τί νὰ κάνω;
Εἶσαι κριτής, ναί, δίκαιος ἀλλὰ καὶ πράος.
Ποῦ εἶναι ἡ καλοσύνη σου ἢ ἐμένα μόνο λησμόνησες;
Μὲ πέταξε κάτω, συντρίβοντάς μὲ ὁ Σατανὰς
κι ἐσὺ μὲ παρέδωσες στὸ κακό. Γιὰ ποιό λόγο;
Δὲν ἐλπίζομε πὼς θὰ πατήσομε ἐπάνω σὲ σκορπιούς;

Στήν Περιφέρεια Τσερνιβτσί ἔκαψαν Ναό τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.


σ.σ. Στην Ουκρανία τα ουνιτικά νεοναζιστίδια που έχει αναγνωρίσει η Εκκλησία της Ελλάδος καίνε Ναούς της κανονικής Εκκλησίας του Μάρτυρα Ονουφρίου. Τί άλλο να πει κανείς; Πώς να περιγράψει αυτήν την Αποκάλυψη που ζούμε στις μέρες μας;

Ο ναός, που χτίστηκε από τους ενορίτες για να αντικαταστήσει αυτόν που είχε καταληφθεί από την UOC-KP του Φιλάρετου Ντενισένκο το 2004, κάηκε σχεδόν ολοσχερώς.

Στις 24 Απριλίου 2023, ιερός ναός του οσίου Ιώβ του Ποτσάεφ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κάηκε στην Περιφέρεια Τσερνιβτσί.

Στο telegram κανάλι της επισκοπής Τσερνιβτσί και Μπουκοβίνα, έγραψαν ότι «απόψε το βράδυ κάηκε μία από τις πιο όμορφες εκκλησίες στην περιοχή Vyzhnytsia, ο ναός του οσίου Ιώβ του Ποτσάεφ στο χωριό Μιλίεβο, στην Μπουκοβίνα».

Λόγος περί νήψεως, ἀρετῆς, καί καρδιακῆς προσευχῆς

ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ Αν γνωρίζεις και σου δόθηκε η χάρη το πρωί να στέκεσαι εμπρός στο Θεό και να εξετάζεσαι, αλλά και να εξετάζεις τον εαυτόν σου, εννοείς τι λέω για την νήψη. Αν όχι, έχε νήψη και θα λάβεις τη χάρη.


Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος
________________________________

Απόσπασμα απο: ”Προς το Θεόδουλο, λόγος περί νήψεως και αρετής, χωρισμένος σε 203 κεφάλαια (τα λεγόμενα αντιρρητικά και ευκτικά).” Πηγή: greekdownloads.wordpress.com


27 Ἀπριλίου. Συμεὼν ἐπισκόπου Ἰεροσολύμων, συγγενοῦς τοῦ Κυρίου, ἱερομάρτυρος (†107). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμ. β΄ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. δ΄ 23-31).

Πραξ. 4,23         Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον.

Πραξ. 4,23               Οταν δε οι Απόστολοι απελύθησαν, ήλθαν στους άλλους πιστούς, με τους οποίους στενότατα, ως αδελφοί της αυτής πνευματικής οικογενείας, συνεδέοντο και τους ανήγγειλαν όσα οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι είχαν είπει εις αυτούς.

Τετάρτη 26 Απριλίου 2023

Γερόντισσα Μακρίνα: «Μοῦ φάνηκε ὅτι ἡ Ἁγία Ἀνάσταση ἦρθε μέσα στήν καρδιά μου καί τήν κατάπια»

Θα σας πω κάτι που μου συνέβη τότε στην πείνα, στην Κατοχή. Είχα ένα χρέος, που έπρεπε να το δώσω. Είχα εντολή να το εξοφλήσω μέχρι το Πάσχα. Και έκανα μεγάλη οικονομία, για να κλείσω το χρέος. Έτρωγα όλη την Μεγάλη Εβδομάδα λίγο ψωμάκι, πενήντα δράμια ψωμί, που και αυτό ακόμη δεν μπορούσα να το αγοράσω- έβρεχα το ψωμί μου μέσα στο νερό και το έτρωγα, δεν είχα τίποτε άλλο. Θέλω να σας πω, τι κάνει ο Θεός στην στέρησι, στην ανέχεια την μεγάλη και πως βοηθάει. Όχι ότι είχα άξια, αλλά με γλύκανε, για να μου δείξη πόσο δυνατός είναι και πόσο πρέπει να Τον λατρεύουμε.

Ήλθε το Μέγα Σάββατο και πήγα στις οκτώ το βράδυ στην εκκλησία, γιατί ο πνευματικός μας διάβαζε νωρίς τις Πράξεις των Αποστόλων. Όπως γίνεται στο Άγιον Όρος. Και κάθησα σε μία γωνιά και τραβούσα κομποσχοινάκι. Όλοι κρατούσαν λαμπάδες, εγώ δεν είχα τίποτε, ούτε ένα κεράκι, τίποτε. Τώρα πως να πήγαινα στο «Δεύτε λάβετε φως», δεν είχα κερί. Είπα με το νου μου: «Αφού θέλεις, Χριστέ μου, να μη έχω μία λαμπαδούλα να πάρω το άγιο Φως, νάναι εύλογημένο το θέλημά Σου».

Έλεγα λόγια στον Χριστό, παράπονα, έλεγα τον πόνο μου. Θυμήθηκα τους άσκητάδες και σκεφτόμουν: «Πως οι ασκητάδες στην έρημο δεν έχουν ψωμάκι, δεν έχουν φαγάκι και κείνους ο Θεός τους φροντίζει, τι στενοχωριέμαι; Και μένα ο Θεός θα με φροντίση.

Άμα θελήση ο Θεός, θα στείλη ανθρώπους να μου φέρουν και μένα κάτι, θα φωτίση να μου φέρουν και μία λαμπαδούλα». Είδα λοιπόν μία γυναίκα να έρχεται και να μου λέη:

-Δεν έχεις λαμπάδα;

-Όχι δεν έχω, της απάντησα.

Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η αγία μας Εκκλησία έχει να επιδείξει νέφη Μαρτύρων. Μυριάδες πιστοί βασανίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού, την σώζουσα πίστη της Εκκλησία μας. Πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζονται ως Μεγαλομάρτυρες, διότι βασανίστηκαν περισσότερο από τους άλλους και έδειξαν μεγάλη ανδρεία. Ένας από αυτούς είναι και ο λαοφιλής άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος, ο οποίος έλαβε και την προσωνυμία Τροπαιοφόρος, διότι κατατρόπωσε τους διώκτες του ειδωλολάτρες και θριάμβευσε έτσι η χριστιανική πίστη, στα μάτια των ισχυρών της εποχής του.
Γεννήθηκε στην Καππαδοκία της Μ. Ασίας στα τέλη του 3ου μ. Χ. αιώνα, από ευσεβής και εύπορους γονείς. Δεν γνωρίζουμε δυστυχώς τα ονόματά τους, ούτε περισσότερα στοιχεία γι’ αυτούς. Γνωρίζουμε όμως ότι, ως συνειδητοί χριστιανοί, μεγάλωσαν το Γεώργιο με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Του ενέπνευσαν ακράδαντη πίστη στο Σωτήρα Χριστό, αφοσίωση στην μοναδική χριστιανική διδασκαλία και βίωση της ευαγγελικής ηθικής. Φρόντισαν ακόμα να λάβει σοβαρή μόρφωση στα ονομαστά σχολεία της περιοχής.
Η ομορφιά της ψυχής του σε συσχετισμό μα το κλασικό σωματικό του κάλλος συνέθεταν μια σπάνια προσωπικότητα, φωτεινό παράδειγμα και πρότυπο για τους νέους της ευρύτερης περιοχής της Καππαδοκίας. Τέτοιοι υπήρξαν άλλωστε οι καλλίμαχοι μάρτυρες της Εκκλησίας μας, όπως ο Δημήτριος, ο Προκόπιος, οι Θεόδωροι κ.α., οι οποίοι, ως θεοφόροι, ξεχώριζαν από τους εμπαθείς ειδωλολάτρες.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία:
Kyria.theotokos@gmail.com .
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό
Kyria.theotokos@gmail.com .
Home of the Greek Bible