Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

7. Ἐάν κάποιος δέν μπορεῖ νά μονάσει καί νά κάνει ἄσκηση, εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ; , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

7. Ἐάν κάποιος δέν μπορεῖ νά μονάσει καί νά κάνει ἄσκηση, εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ;, Ἐρωταποκρίσεις Ἁγ. Ἀναστασίου Σιναΐτου (Ἐρώτηση 5η), 13-2-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, http://hristospanagia3.blogspot.gr/ , http://www.hristospanagia.gr/ , http://agiapsychanalysi.blogspot.gr , Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube: http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

Ἀλαζονεία καί κενοδοξία, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 9-14)
   Πνευματικά  θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

                                   ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ

      Αν θέλεις να συνετίσεις έναν υπερήφανο άνθρωπο, μη μεταχειριστείς πολλά λόγια. Θύμισέ του μόνο την ανθρώπινη φύση του και τη ρήση του σοφού Σειράχ: «τί περηφανεύεται γ κα σποδός;(:Γιατί έχει τόση αλαζονεία και υπερηφανεύεται ο άνθρωπος, που είναι χώμα και στάχτη;)»[Σοφία  Σειράχ 10,9]. Κι αν εκείνος σου πει ότι χώμα και στάχτη θα γίνει μετά τον θάνατό του, δώσε του να καταλάβει ότι και τώρα, που ζει δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μην ξεγελιέται, βλέποντας την ομορφιά του· έχοντας την υγεία του, νιώθοντας τη δύναμη του, απολαμβάνοντας τις χαρές της σύντομης επίγειας ζωής. Χώμα και στάχτη είναι, «αφού, και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του»[Σοφ. Σειρ.10,9: «τι ν ζω ἔῤῥιψα τ νδόσθια ατοῦ(:διότι του υπερήφανου ανθρώπου, ενόσο ακόμη ζούσε, έριξα κάτω τα εντόσθιά του].
    Ας παρατηρήσει ο καθένας μας, πόσο ασήμαντη είναι η ύπαρξή μας. Ας μην περιμένει τη μέρα του θανάτου του, για να συνειδητοποιήσει τη μηδαμινότητά του. Ας την αντιληφτεί από τώρα, στρέφοντας φιλοσοφημένα τη σκέψη του μέσα του και γύρω του, στον εαυτό του και στους άλλους. Ας μη χάσει, όμως, το θάρρος του, διαπιστώνοντας την ανθρώπινη φθαρτότητα, ο Θεός δεν έκανε έτσι τα πράγματα επειδή μας μισεί, αλλά απεναντίας επειδή μας αγαπά και νοιάζεται για μας. Με αυτόν τον τρόπο μας παρέχει πολλές αφορμές για να γινόμαστε ταπεινοί. Αλήθεια, αν ο άνθρωπος, παρόλο που είναι πλασμένος από το χώμα της γης, τόλμησε να πει «Θα ανέβω στον ουρανό» [βλ. Ησ. 14,13-16: «σ δ επας ν τ διανοί σου· ες τν ορανν ναβήσομαι, πάνω τν στέρων το ορανο θήσω τν θρόνον μου, καθι ν ρει ψηλ, π τ ρη τ ψηλ τ πρς Βοῤῥᾶν, ναβήσομαι πάνω τν νεφν, σομαι μοιος τ ψίστῳ,νν δ ες δην καταβήσ κα ες τ θεμέλια τς γς. ο δόντες σε θαυμάσονται π σο κα ροσιν· οτος νθρωπος παροξύνων τν γν, σείων βασιλες;(: εσύ λοιπόν όταν ζούσες, είπες με τον νου σου:’’Θα ανεβώ στον ουρανό, επάνω στα αστέρια του ουρανού θα στήσω τον θρόνο μου, θα καθίσω ένδοξος βασιλιάς σε όρος υψηλό, στα όρη τα υψηλά, που βρίσκονται προς τον Βορρά. Θα ανεβώ’’, είπες, ‘’επάνω από τα σύννεφα, θα γίνω όμοιος προς τον Ύψιστο Θεό’’. Τώρα ιδού, θα κατεβείς στον άδη, στα βάθη, όπου υπάρχουν τα θεμέλια της γης. Οι άνθρωποι, οι οποίοι θα δουν το κατάντημά σου, θα καταπλαγούν και θα πουν:’’αυτός λοιπόν είναι ο άνθρωπος που ανετάρασσε και τρομοκρατούσε την οικουμένη, συγκλόνιζε και κατεκρήμνιζε τους βασιλείς;’’»],πού θα έφτανε με το λογισμό του αν δεν τον συγκρατούσε σαν χαλινάρι η αδύναμη φύση του;.
    Όταν λοιπόν δεις κάποιον να φουσκώνει από υπερηφάνεια, να τεντώνει τον λαιμό του, να ανασηκώνει τα φρύδια του, να κυκλοφορεί με ακριβά αμάξια, να απειλεί να κάνει κακό στους συνανθρώπους του, πες του: «Γιατί έχει τόση αλαζονεία το χώμα και η στάχτη, αφού και όσο ακόμα ζει, αρχίζει η φθορά του;»( Σοφ. Σειρ. 10,9)
   Αυτό ισχύει όχι μόνο για τον κοινό άνθρωπο, αλλά και γι’ αυτόν που κάθεται σε βασιλικό θρόνο. Μην κοιτάς τη βασιλική πορφύρα, το στέμμα, τα χρυσοκέντητα ενδύματα. Κοίτα και στοχάσου την ανθρώπινη φύση του βασιλιά. Τότε θα αναφωνήσεις και εσύ μαζί με τον προφήτη: «πσα σάρξ χόρτος, κα πσα δόξα νθρώπου ς νθος χόρτου(:Κάθε άνθρωπος είναι σαν το χορτάρι και η δόξα του όλη φευγαλέα σαν το αγριολούλουδο)»[Ησ. 40,6].

Γερω–Δαυΐδ Διονυσιάτης

 

Ἀπὸ τὴν Ἀσκητικὴ καὶ Ἡσυχαστικὴ Ἁγιορείτικη Παράδοση
 
Ο κα­τά κό­σμον Δῆ­μος Φλῶ­ρος, ὁ με­τέ­πει­τα μο­να­χός Δαυ­ΐδ, γεν­νή­θη­κε τό ἔ­τος 1889 στό χω­ριό Κτι­στά­δες τῆς ὀ­ρει­νῆς Ἄρ­τας. Εἶ­χε ἄλ­λα δύ­ο ἀ­δέλ­φια. Οἱ γο­νεῖς το­ύς δί­δα­ξαν μέ τό πα­ρά­δειγμά τους τήν εὐ­λά­βεια καί τήν ἀ­γά­πη στόν Θεό· το­ύς ἔ­μα­θαν νά πη­γα­ί­νουν στήν Ἐκ­κλη­σί­α καί νά προ­σε­ύ­χων­ται.
Ὅ­ταν ὁ Δῆ­μος ἦ­ταν πέν­τε χρό­νων, εἶ­δε στόν οὐ­ρα­νό φῶς, ἐ­νῶ ἡ μη­τέ­ρα του, στήν ὁ­πο­ί­α τό ἔ­δει­χνε, δέν ἔ­βλε­πε τί­πο­τε.
Ἄλ­λη φο­ρά εἶ­δε νά ἀ­νο­ί­γη ὁ οὐ­ρα­νός καί εἶ­δε μέ­σα σέ ἀ­πε­ρί­γρα­πτη δό­ξα τάγ­μα­τα Ἁ­γί­ων καί Ἀγ­γέ­λων νά δο­ξο­λο­γοῦν τόν Θεό πού κα­θό­ταν πά­νω στόν θρό­νο Του.
Ἀ­πό μι­κρός ἔ­μα­θε τήν τέ­χνη τοῦ...κτί­στου καί ἐρ­γα­ζό­ταν φι­λό­πο­να. Ὅ­ταν ἔ­γι­νε 16 ἐ­τῶν, ἐρ­γα­ζόταν σέ κά­ποι­ο ἐ­ξωκ­κλή­σι τοῦ χω­ριοῦ του. Ἐ­κεῖ εἶ­δε κά­ποι­α ἀ­πο­κά­λυ­ψη, πού ὅ­ταν θέ­λη­σε ἔ­πει­τα νά τήν δι­η­γη­θῆ, κό­πη­κε ἡ φω­νή του γιά μι­σή ὥ­ρα. Κα­τά­λα­βε ὅ­τι δέν πρέ­πει νά πῆ σέ κα­νέ­ναν αὐ­τό πού εἶ­δε.
 
Κάποτε πού περ­νοῦ­σε ἀ­πό ἐ­ρε­ί­πια ἐ­ξωκ­κλη­σί­ου τοῦ πα­ρου­σι­ά­στη­κε ἡ ἁ­γί­α Πα­ρα­σκευή καί τοῦ εἶ­πε: «Νά μοῦ κτί­σης τό ναό μου». «Θά στόν κτί­σω, Κυ­ρία­ μου», ἀ­πάν­τη­σε μέ τήν ἁ­γί­α του ἀ­φε­λό­τη­τα, ἀ­φοῦ τήν προ­σκύ­νη­σε. Τήρησε τόν λό­γο του καί ὡς κα­λός κτί­στης πού ἦ­ταν, τόν ἔ­κτι­σε.
 
Ὁ Δῆ­μος μέ τήν εὐ­λά­βεια πού εἶ­χε, τήν με­γά­λη ἁ­πλό­τη­τα καί τήν κα­θα­ρό­τη­τά του ἔ­βλε­πε Ἁ­γί­ους ἀ­πό νέ­ος, ἀλ­λά καί τόν δι­ά­βο­λο.
 
Κάποτε, ἐ­νῶ ἐρ­γα­ζό­ταν, τοῦ εἶ­πε ὁ ἐρ­γο­δό­της του νά κοι­μη­θῆ στό κρεβ­βά­τι τοῦ γυι­οῦ του Κωνσταν­τί­νου πού ἀ­που­σί­α­ζε στήν Ἀ­με­ρι­κή. Ὁ Κωνσταν­τῖ­νος δυ­στυ­χῶς εἶ­χε γί­νει χι­λια­στής καί ἐ­πη­ρέα­­ζε ὅ­λη τήν οἰ­κο­γέ­νειά του. Ἐνῶ ἑτοιμαζόταν νά ξαπλώση, εἶδε τόν διάβολο πού καθόταν πάνω στό κρεββάτι νά τόν ἀπειλῆ καί νά τόν πετᾶ μέ δύ­να­μη σέ ἀ­πό­στα­ση τρι­ῶν μέ­τρων.

"Δέν ξέρετε, ὅτι τσιμπάει τό παιδί γιά νά κλάψει καί νά βγάλει ἡ μάνα ἔξω τό μωρό της; " Ἱεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος

 Στις 13 Φεβρουαρίου 1982 κοιμήθηκε ο αείμνηστος ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος. 

 "Μιλούσα κάποτε στον άμβωνα και μπροστά υπήρχε μια μάνα που είχε ένα μωρό, που άρχισε να κλαίει και να φωνάζει, δημιουργώντας μια κατάσταση. 
 
Οι γύρω της, την παρακινούσαν να βγει έξω. 
 
Εγώ θα κατέβω από τον άμβωνα τους είπα, αν βγει το μωρό έξω και πάνω σας θα είναι η αμαρτία. 
 
Ξέρετε, ότι ο σατανάς τσιμπάει το παιδί για να κλάψει και να βγάλει η μάνα έξω το μωρό της; 
 
Το ξέρετε ή δεν το ξέρετε; 
 
Και απευθυνόμενος στο παιδί, λέω: 

Ἀγγελοθεραπεία: Μία ἀποκρυφιστική προσέγγιση στό θέμα τῆς ἀσθένειας (Πρωτοπρ. Βασίλειος Γεωργόπουλος, Ἐπίκ. Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ)

 

 Το πρόβλημα της ασθένειας και του πόνου διαχρονικά, είναι παράγοντες υψηλού κινδύνου για την παγίδευση ανίσχυρων πνευματικά ανθρώπων και ακατήχητων χριστιανών για να παγιδευθούν στις διάφορες «προσφορές» αντιμετώπισης της ασθένειας, που προέρχονται από αιρετικές και αποκρυφιστικές ομάδες.
Μια τέτοια σύγχρονη νεοεποχίτικη και αποκρυφιστική προσέγγιση στο πρόβλημα της ασθένειας είναι και η λεγόμενη «Αγγελοθεραπεία». Μια τάση που πρωτοεμφανίστηκε σε νεοεποχίτικες κινήσεις των ΗΠΑ, είναι υπαρκτή διεθνώς και τα τελευταία χρόνια είναι παρούσα, δυστυχώς ακόμα και στην Ελλάδα.
Εξ αρχής πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο όρος «άγγελος» στα πλαίσια της λεγόμενης «αγγελοθεραπείας» ως νεοεποχίτικης και αποκρυφιστικής πρακτικήςδεν έχει καμία σχέση με τη θεώρηση και τη νοηματοδότηση του όρου, όπως αυτός γίνεται αποδεκτός από την Ορθόδοξη χριστιανική μας πίστη.
Η νοηματοδότηση του όρου «άγγελος» είναι άκρως αντιχριστιανική. Στα ίδια πλαίσια, σε διάφορα έντυπα, βιβλία, άρθρα και ιστοσελίδες του χώρου θα συναντήσουμε ονόματα «αγγέλων» που έχουν σαφώς αποκρυφιστική προέλευση και προέρχονται, συνήθως, από την αποκρυφιστική παράδοση του Ιουδαισμού Καμπαλά (Κabbalah).
Τέτοια ονόματα υποτιθέμενων «αγγέλων», που συναντάμε σ᾽ αυτούς τους χώρους είναι: «Αζαριήλ, Αραλίμ, Αριήλ. Ζαριήλ, Κασμαράν, Μελεχίμ, Ρουχιήλ, Κασιήλ, Ταλιαχάλ κ.α. ». Στον ίδιο χώρο συναντάμε την παράδοξη θέση ότι κάθε δημιούργημα πάνω στη γη π.χ. λουλούδια, δέντρα, πουλιά, ζώα έχουν ένα φύλακα άγγελο.

Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου, Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 9-14)

                  Αγίου Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας,

       ξήγησις πομνηματική ες τό κατά Λουκάν Εαγγέλιον,
  κεφ.ιη΄[Λουκά 18,9-14: η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου]

 […] Για να μάθεις όμως πόση ζημία προκαλεί το να κατακρίνουμε τους άλλους και να μη μετανοούμε για τα δικά μας πταίσματα, θα σου το επιβεβαιώσω και από τα ίδια τα Ευαγγέλια. Λέγει πράγματι αυτός ο μακάριος Λουκάς για τον Σωτήρα μας Χριστό· «Επε δ κα πρός τινας τος πεποιθότας φ᾿ αυτος τι εσ δίκαιοι, κα ξουθενοντας τος λοιπούς, τν παραβολν ταύτην(:Σε μερικούς μάλιστα που είχαν τη βεβαιότητα και την αυτοπεποίθηση ότι είναι δίκαιοι και ενάρετοι, και γι’ αυτό περιφρονούσαν τους άλλους, είπε την παραβολή αυτή»[Λουκ.18,9]. Και ποια είναι η παραβολή;
  «νθρωποι δύο νέβησαν ες τ ερν προσεύξασθαι, ες Φαρισαος κα τερος τελώνης. Φαρισαος σταθες πρς αυτν τατα προσηύχετο· Θεός, εχαριστ σοι τι οκ εμ σπερ ο λοιπο τν νθρώπων, ρπαγες, δικοι, μοιχοί, κα ς οτος τελώνης· νηστεύω δς το σαββάτου, ποδεκατ πάντα σα κτμαι. κα τελώνης μακρόθεν στς οκ θελεν οδ τος φθαλμος ες τν ορανν πραι, λλ᾿ τυπτεν ες τ στθος ατο λέγων· Θεός, λάσθητί μοι τ μαρτωλ. λέγω μν, κατέβη οτος δεδικαιωμένος ες τν οκον ατο γρ κενος· τι πς ψν αυτν ταπεινωθήσεται, δ ταπεινν αυτν ψωθήσεται (:Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ιερό για να προσευχηθούν·  ο ένας ήταν Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος στάθηκε όρθιος, για να φαίνεται καλά, και προσευχόταν προς τον εαυτό του και για τον εαυτό του με τα εξής λόγια: ‘’Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, διότι δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους, που είναι άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και σαν αυτόν εκεί τον τελώνη. Ενώ δηλαδή όλοι οι άλλοι είναι ένοχοι και αξιοκατάκριτοι, εγώ είμαι ο μόνος ανένοχος. Σ’ ευχαριστώ λοιπόν, διότι δεν βλέπω στον εαυτό μου τις τόσες κακίες που έχουν οι άλλοι. Έχω όμως και αρετές: Νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα και Πέμπτη. Δίνω το ένα δέκατο απ’ όλα εκείνα που αποκτώ, ακόμη και από τα πιο μικρά και τιποτένια, για τα οποία δεν επιβάλλει ο νόμος τη «δεκάτη»’’.
    Ο τελώνης, αντίθετα, στεκόταν μακριά από το θυσιαστήριο όπου καίγονταν οι θυσίες, και δεν είχε την τόλμη όχι μόνο τα χέρια του, αλλά ούτε τα μάτια του να σηκώσει επάνω προς τον ουρανό. Αλλά χτυπούσε συνεχώς το στήθος του, που περιέκλεινε την αμαρτωλή και ακάθαρτη καρδιά του, και έλεγε: ‘’Κύριε και Θεέ, σπλαχνίσου με και συγχώρησέ με τον αμαρτωλό’’. Σας βεβαιώνω ότι αυτός ο περιφρονημένος τελώνης κατέβηκε από το ιερό και πήγε στο σπίτι του αθωωμένος και δικαιωμένος από τον Θεό και όχι ο Φαρισαίος εκείνος. Δικαιώθηκε λοιπόν ο τελώνης και κατακρίθηκε ο Φαρισαίος, διότι όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί από τον Θεό και θα κατακριθεί. Αντίθετα, όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί και θα τιμηθεί από τον Θεό)»[Λουκ. 18,9-14].
     Εδώ λοιπόν ο Κύριος μάς διδάσκει με ποιον τρόπο να κάνουμε τις προσευχές μας προς Αυτόν, για να μη βρεθούν χωρίς ανταπόκριση τα αιτήματα όσων τις χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν με τον Θεό, ούτε και με αυτά που κάποιος νομίζει ότι  μπορεί να ωφελείται, με αυτά τα ίδια να στρέφει ενάντια  στον εαυτό του τον χορηγό των ουρανίων χαρισμάτων Θεό· διότι έχει γραφεί: «στι δίκαιος πολλύμενος ν δικαί ατοῦ (:υπάρχει δίκαιος ο οποίος χάνεται κατά την αυτοδικαίωσή του)»[Εκκλ. 7,15]. Διότι ιδού εδώ  για τον Φαρισαίο έχει εκδοθεί καταδικαστική απόφαση, επειδή δεν έκανε την προσευχή του με επίγνωση και σύνεση.

Τό... «δικαίωμα τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς» δολοφονεῖ τά ἔμβρυα!

ΤΟ ...«ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ» ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΑ ΕΜΒΡΥΑ!


Ἀγγελική Εὐθ. Ζώη

Τόν Ἰούνιο τοῦ 1969, ἡ τότε εἴκοσιἑνός ἐτῶν Norma McCorveyἀνακάλυψε πώς κυοφορεῖ τότρίτο παιδί της. Ἀποφάσισε νά διακόψει τήν ἐγκυµοσύνη της, πού ἦταν ἀποτέλεσµα ἐξωσυζυγικῆς σχέσης. Ἡ νοµοθεσία τῆς Πολιτείας τοῦ Τέξας, ὅπου ζοῦσε, ὅριζε πώς ἡ ἄµβλωση εἶναι ποινικό ἀδίκηµα. Τήν ἐπέτρεπε µόνο κατ’ ἐξαίρεση, προκειµένου νά σωθεῖ ἡ ζωή τῆς µητέρας, ἄν βρίσκεται σέ κίνδυνο ἐξαιτίας τῆς ἐγκυµοσύνης. Ἡ McCorvey δέν µπόρεσε νά ἐπικαλεστεῖ ἰατρικούς λόγους πού νά δικαιολογοῦν τή νόµιµη ἄµβλωση. Προσπάθησε νά τερµατίσει τήν ἐγκυµοσύνη καί µέ παράνοµα µέσα, ἀλλά καί αὐτή ἡ προσπάθεια ἀπέτυχε.
Τό 1970 κατέθεσε ἀγωγή κατά τῆς Πολιτείας τοῦ Τέξας, χρησιµοποιῶντας τό ψευδώνυµο Τζέην Ρόϋ (Jane Roe). Ἰσχυρίστηκε, ὅτι ὁ νόµος τοῦ Τέξας, πού ποινικοποιεῖ τήν ἄµβλωση εἶναι ἀόριστος καί ἀντισυνταγµατικός, καθώς παραβιάζει τό συνταγµατικό  δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς της ζωῆς (right to privacy). Ἡ Πολιτεία τοῦ Τέξας ἐκπροσωπήθηκε στή δίκη ἀπό τό δικηγόρο Χένρυ Γουέϊντ (Henry Wade), γιά αὐτό ἡ ὑπόθεση ὀνοµάστηκε «Ρόϋ κατά Γουέϊντ» (Roe v. Wade)1.  
Ἡ ὑπόθεση ἔφτασε καί στό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῶν Ἡνωµένων Πολιτειῶν Ἀµερικῆς.  Τό Δικαστήριο, ἐξέδωσε τήν ἀπόφασή του το1973. Μέ πλειοψηφία ἑπτά δικαστῶν ἔναντι δύο, ἀναγνώρισε τό «δικαίωµα στήν ἄµβλωση» ὡς θεµελιῶδες συνταγµατικό δικαίωµα, πού περιλαµβάνεται  στό  συνταγµατικά κατοχυρωµένο δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς.
Ὅπως ἀναγράφεται στήν ἴδια τή δικαστική ἀπόφαση, «τό Σύνταγµα δέν ἀναφέρει ρητά κανένα δικαίωµα σεβασµοῦ τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς». Ἐπίσης, δέν κατοχυρώνει ρητά κανένα «δικαίωµα στήν ἄµβλωση».

Νά αἰσθανόμαστε τήν κακία τοῦ ἄλλου σάν ἀρρώστια πού τόν βασανίζει...

 Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 
«...Να αισθανόμαστε την κακία του άλλου σαν αρρώστια που τον βασανίζει και υποφέρει και δεν μπορεί να απαλλαγεί.Γι’ αυτό να βλέπομε τους αδελφούς μας με συμπάθεια και να τους φερόμαστε με ευγένεια λέγοντας μέσα μας με απλότητα το «Κύριε Ιησού Χριστέ», για να δυναμώσει με τη θεία χάρι η ψυχή μας και να μην κατακρίνομε κανένα.

Εἴμαστε περαστικοί...

  "Είμαστε περαστικοί, όπως οι ενοικιαστές, και μόνον, σε τούτη τη ζωή. Είμαστε ένα λυχναράκι, που θα σβήσει κάποια στιγμή, αργά ή και πολύ σύντομα, απότομα, αιφνίδια!"


+ 1898-2003 Αρχιμ. Σεραφείμ Τραβασάρος εκ Κυθήρων, πνευματικός της Λαύρας του Αγίου Σάββα-Αγία Γη.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/02/blog-post_823.html

17 Φεβρουαρίου. ♰ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Κυρ. λγ΄ ἐπιστ. (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15).
Β Τιμ. 3,10         Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,
Β Τιμ. 3,10                Συ όμως έχεις παρακολουθήσει την διδασκαλίαν, την συμπεριφοράν και αναστροφήν μου, τας αγνάς μου διαθέσεις, την φωτισμένην και ζωντανήν πίστιν μου, την μακροθυμίαν μου, την αγάπην και την υπομονήν μου.

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...