Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

«Ἡ προσευχή μέ τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ» μέρος ια΄

Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Τό Ἅγιον Ὄρος εἶναι αὐτό, πού μέ τό ἔμψυχο ὑλικό του συνεχίζει τήν παράδοσι τῆς Νοερᾶς ἡσυχίας, τῆς λεγομένης Νοερᾶς Καρδιακῆς προσευχῆς. Εἶναι αὐτό, πού ἀνέδειξε στά 1000 χρόνια τῆς ἱστορικῆς πορείας του ἀναρίθμητες ὁσιακές μορφές. Καί πιστεύω πώς ὅλοι αὐτοί ὑπῆρξαν ἡ μεγαλυτέρα προσφορά στήν ζωή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὄχι μόνο στήν πατρίδα μας ἀλλά καί σ᾿ ὁλόκληρο τόν κόσμο.
Πολλοί ἀπό αὐτούς τούς ὁσίους μοναχούς, ἀναχωρητάς, ἐρημίτας καί ἡσυχαστάς, ἔγιναν γνωστοί καί εὐμενῶς ἀποδεκτοί ὡς Ἅγιοι καί ἀπό μᾶς, πού ζοῦμε μέσα στόν κόσμο, ἀπό τό ὅλο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Πολλοί ἀπό αὐτούς ἀνεγνωρίσθησαν ἐπισήμως καί ἀπό τήν Ἐκκλησία ὡς Ἅγιοι. Ἄλλοι πάλι -κι αὐτοί ἦσαν οἱ περισσότεροι- θέλησαν νά παραμείνουν στήν ἀφάνεια, ἀκόμα καί μετά τόν ὁσιακό θάνατό τους. Κι αὐτό τό κατόρθωσαν μέ πολύ κόπο καί μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ.
Ὁ ἀληθινός Ἁγιορείτης μοναχός, μέ τήν βοήθεια κυρίως τῆς Νοερᾶς νηπτικῆς ἐργασίας του, μέ τό κομποσχοινάκι του καί τόν κανόνα του, προσπαθεῖ μέ πολλή ἐπιμέλεια νά ζήση στήν ἀφάνεια. Δέν ἐπιζητεῖ καμμιά ἀναγνώρισι σ᾿ αὐτή τή ζωή. Καί μερικές φορές, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, μπορεῖ ἀκόμη νά κάνη καί τόν σαλό, γιά νά ἀποφύγη τιμές καί δόξα.
Κάτι παρόμοιο συνέβη καί μέ τόν ἅγιο Γέροντα Ἰωσήφ τόν Ἡσυχαστή, τόν Ἁγιορείτη αὐτόν ἀσκητή, πού ἔζησε 40 περίπου χρόνια στό Ἅγιον Ὄρος, μέσα στήν ἀφάνεια. Μερικά χρόνια μετά ἀπό τήν ὁσιακή κοίμησί του, στό βιβλίο “Ἔκφρασις μοναχικῆς ἐμπειρίας” δημοσιεύθηκαν ἀρκετές ἐπιστολές του, ἀπ᾿ αὐτές πού διεσώθησαν, διότι περισσότερες ἀπό ἑκατό ἔχουν χαθῆ ἤ καταστραφῆ. Ἐπίσης διασώζονται δώδεκα ἤ δεκατρεῖς ἐπιστολές πρός κάποιον ἐρημίτη μοναχό καί τέλος ἡ “Δεκάφωνος σάλπιγξ”, πού περιέχει “ἰαματικά βότανα” τῆς ψυχῆς, λίαν ὠφέλιμα γιά ὅλους ἐκείνους, πού ἐπιθυμοῦν νά σωθοῦν διά μέσου τῆς νοερᾶς ἡσυχίας καί ἀσκήσεως.
Ταυτόχρονα, δημοσιεύεται καί ἡ ζωή του μέ τά μέχρι τότε ὑπάρχοντα στοιχεῖα. Κι ἔτσι ἔγινε γνωστή ὄχι μόνον ἡ σκληρή ἀσκητική ζωή του ἀλλά καί ἡ νηπτική διδασκαλία του γιά τήν Νοερά Καρδιακή προσευχή.
Οἱ σπηλιές καί τά ἀσκητήρια ὁλοκλήρου τοῦ Ἄθωνος τόν ὑπεδέχοντο ὡς ἐπισκέπτην, ἀδιαλείπτως προσευχόμενον μέ τήν προφορική Εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με»,διότι δέν ἐγνώριζε ἀκόμη νά τήν λέγη μέ τόν νοῦ, δηλαδή ἐσωτερικά, μέ τόν ἐνδιάθετο λόγο. Ἔψαχνε...., ἔψαχνε...., ἔψαχνε γιά νά βρεῖ Πνευματικό ὁδηγό, γιά νά τόν διδάξη πρῶτα τήν κάθαρσι ἀπό τά πάθη του κι ὕστερα οὐράνια θεωρία καί πρᾶξι.
Μετά ἀπό δύο χρόνια φοβερῶν ταλαιπωριῶν καί κολυμβήθρας δακρύων, τοῦ χάρισε ἡ Παναγία μας, μέ θαυματουργικό τρόπο, τήν Νοερά Καρδιακή προσευχή. Ἄρα, ὁ ὁσιώτατος Γέροντας Ἰωσήφ, ὁ τότε Φραγκῖσκος, ὑπῆρξε θεοδίδακτος, ὅπως καί ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος. Νά, πῶς περιγράφει τό γεγονός ὁ ἴδιος:
«Εἶχον συνήθειαν κάθε ἀπόγευμα δυό-τρεῖς ὧρες μέσα εἰς τήν ἔρημον -ὅπου εἶναι μόνον θηρία- ἐκαθήμην καί ἀπαρηγόρητα ἔκλαιγα, ὥσπου ἐγένετο λάσπη τό χῶμα ἀπό τά δάκρυα καί μέ τό στόμα ἔλεγα τήν εὐχήν.
Δέν ἐγνώριζα μέ τόν νοῦν νά τήν λέγω, ἀλλά παρεκάλουν τήν Παναγίαν μας καί τόν Κύριον νά μέ δώσουν τήν χάριν νά λέγω νοερῶς τήν Εὐχήν, καθώς γράφουν εἰς τήν Φιλοκαλίαν οἱ Ἅγιοι. Καθότι διαβάζοντας ἐννοοῦσα ὅτι κάτι ὑπάρχει, ἀλλ᾿ ἐγώ δέν τό εἶχον.
Καί μίαν ἡμέραν μέ ἔτυχαν πολλοί πειρασμοί. Καί ὅλην αὐτήν τήν ἡμέραν ἐφώναζα μέ μεγαλύτερον πόνον. Καί πλέον τό βράδυ, δύοντος τοῦ ἡλίου, κατέπαυσα νηστικός, παϊλτισμένος ἀπό τά δάκρυα. Ἐκοίταζα τήν ἐκκλησίαν τῆς θείας Μεταμορφώσεως εἰς τήν κορυφήν τοῦ Ἄθωνος καί παρεκάλουν τόν Κύριον μαραμένος καί πληγωμένος.
Καί ἀπ᾿ ἐκεῖθεν μοῦ ἐφάνη ὅτι ἦλθε μιά βιαία πνοή. Καί ἐγέμισεν ἡ ψυχή μου ἄρρητον εὐωδίαν. Καί εὐθύς ἤρχισεν ἡ καρδία μου ὡσάν ὡρολόγι νά λέγῃ νοερῶς τήν εὐχήν. Ἠγέρθην λοιπόν πλήρης Χάριτος καί ἀπείρου χαρᾶς καί ἐμβῆκα στό σπήλαιον. Καί σκύψας τήν σιαγόνα μου εἰς τό στῆθος, ἤρχισα νά λέγω νοερῶς τήν εὐχήν.
Καί μόλις εἶπον ὀλίγας φοράς τήν Εὐχήν, εὐθύς ἡρπάγην εἰς θεωρίαν. Καί ἐνῶ ἤμην μέσα στό σπήλαιον -μέ φραγμένη τήν θύραν του- εὑρέθην ἔξω στόν οὐρανόν, εἰς ἕνα θαυμάσιον μέρος ἐν ἄκρᾳ εἰρήνῃ καί γαλήνῃ ψυχῆς. Τελειωμένη ἀνάπαυσις. Τοῦτο μόνον διενοούμην: “Θεέ μου, ἄς μήν γυρίσω πλέον εἰς τόν κόσμον, εἰς τήν πληγωμένην ζωήν, ἀλλά ἄς μείνω ἐδῶ (γιά πάντα, ὅπως εἶπαν καί οἱ τρεῖς μαθηταί διά στόματος Ἀποστόλου Πέτρου στήν θεία Μεταμόρφωσι τοῦ Κυρίου: «Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι»)1. Κατόπιν, ἀφοῦ μέ ἀνέπαυσεν ὅσον ὁ Κύριος ἤθελε, τότε ἦλθα πάλιν στόν ἑαυτόν μου καί εὑρέθην μέσα στό σπήλαιον. Ἔκτοτε δέν ἔπαυσε μέσα μου νά λέγεται νοερῶς ἡ εὐχή».
Ὁ ἅγιος Γέροντας Ἰωσήφ, ὡς θεοδίδακτος, συνέχισε τόν ἀσκητικό αἱματηρό ἀγώνα του μέ τήν Νοερά προσευχή καί δέν τόν ἐγκατέλειψε ποτέ, ἀλλά τόν κράτησε μέχρι καί τῆς τελευταίας του πνοῆς.
Ἀπό τίς προσωπικές μαρτυρίες τοῦ Γέροντός μου Ἐφραίμ τοῦ Φιλοθεΐτου, ἀλλά καί ἀπό τίς μαρτυρίες ἄλλων δύο Γερόντων καί ὑποτακτικῶν του, Ἰωσήφ τοῦ Βατοπαιδινοῦ καί Χαραλάμπους τοῦ Διονυσιάτου, πρός τήν ἀναξιότητά μου, στά πρῶτα χρόνια πού ἐπισκεπτόμουν τό Ἅγιον Ὄρος (1961-1965), καταμαρτυροῦνται κυρίως δύο πράγματα:
Πρῶτον: Ὅτι κατά κύματα καί πλουσιοπάροχα πλημμύριζε ἡ θεία Χάρις τοῦ ὁσίου Γέροντος Ἰωσήφ καί ὁ νοῦς του ἡρπάζετο σχεδόν κάθε μέρα εἰς οὐράνιον θεωρίαν.
Καί δεύτερον, ὅτι ἦτο μέτοχος τοῦ ἀκτίστου Φωτός, “θεωμένος” ἀπό τήν ἄρρητο Δόξα τοῦ Ἁγίου Θεοῦ καί ἄριστος διδάσκαλος τῆς Νοερᾶς προσευχῆς.
Ὅλη του ἡ ζωή ὑπῆρξε ἕνα πνευματικό συναξάρι, πού μᾶς θυμίζει τούς παλαιούς Ἁγίους ἀσκητάς τῆς “ἐρήμου”. Ἦτο βιαστής σέ ἀφάνταστο βαθμό, ἰδίως στήν ἀγρυπνία τῶν ἕξι μέ ὀκτώ ὡρῶν, βυθίζοντας τόν νοῦ του μέσα στήν καρδιά καί μή ἐπιτρέποντας σέ κανέναν λογισμό καμμία ἔννοια, καμμία εἰκόνα, καμμία προσβολή νά τόν ἐνοχλήση. Ποτάμι ὁ ἱδρώτας! Φρικτοί οἱ πόνοι ἀπό τήν ἀκινησία. Πλημμῦρες τά δάκρυά του. Ἀλύπητο τό ξύλο στόν πόλεμο κατά τῆς σαρκός.
Ἔτσι ἀπέκησε τόση πολλή ψυχοσωματική καθαρότητα, ἔχοντας ὡς παράδειγμα τήν Παναγία μας. Ἔγραφε σέ μιά του ἐπιστολή: «Δέν ἡμπορῶ νά σᾶς περιγράψω πόσον ἀρέσκει ἡ Παναγία μας τήν σωρφοσύνην καί καθαρότητα. Ἐπειδή Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἁγνή Παρθένος, δι᾿ αὐτό καί ὅλους τοιούτους μᾶς θέλει καί ἀγαπᾶ»2.
Κατέστη στήν ἐποχή του ὁ πλέον ἔμπειρος διδάσκαλος στήν καλλιέργεια τῆς Νοερᾶς προσευχῆς. Διακριτικός καί ἀπλανής ὁδηγός τῆς πνευματικῆς ζωῆς ὄχι μόνο τῶν μοναχῶν ἀλλά καί τῶν πιστῶν χριστιανῶν μέσα στόν κόσμο. Οἱ ἐπιστολές του τό καταμαρτυροῦν αὐτό, διότι εἶχε ἀλληλογραφία καί μέ μοναχούς καί μοναχές μέσα στόν κόσμο ἀλλά καί μέ πολλούς λαϊκούς στήν Γερμανία, στήν Γαλλία καί στήν Ἀμερική.
.........
Καί νά οἱ θεωρίες, καί νά οἱ ἀποκαλύψεις, καί νά οἱ θεϊκές ἀντιλήψεις καί τά ἀπόρρητα μυστήρια τοῦ Θεοῦ! Ὁ ἁγιασμός, ἡ τελείωσις καί ἡ θέωσις, χριστιανοί μου, πληρώνονται μέ αἷμα, μέ σκληρές στερήσεις καί ἀσκήσεις. Δέν εἶναι λουκούμια καί στραγαλάκια ἤ σοκολάτες πού τά παίρνουμε στό χαρτί!....

συνεχίζεται......

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι
κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Ἀπό τό βιβλίο: Η ΕΥΧΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Ἐκδόσεις:Γ. Γκέλμπεσης
Πρωτ. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Πρωτ. Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
http://hristospanagia3.blogspot.gr/  

1Ματθ. Ιζ΄ : 4.
2Γέροντος Ἰωσήφ, Ἔκφρασις...., σελ. 185.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...