Ἄβρεχτοι. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΑΒΡΕΧΤΟΙ.

Κάποιο ἀπόγευμα ἡ ὁμάδα τοῦ κ. Μιχάλη πῆγε στὀν Ἅγιο, στά Καλλίσια. Τό πούλμαν τούς περίμενε στὀν κεντρικό δρόµο καί αὐτοί ἀνηφόρισαν μέ τά πόδια στό Μονύδριο.

Ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Ἅγιο Νικόλαο καί συνοµίλησαν µέ τόν Ἅγ. Πορφύριο θέλησαν νά φύγουν, ἀλλά ἔπιασε βροχή.

Τὸ μέλλον. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

Μαρτυρία κ. Δούκα Μπυγιατιώτη. Κτηματομεσίτης. Αθήνα. 

Το μέλλον 

Στις πρῶτες ἐπισκέψεις μου στόν Ἅγιο, τό 1984-5, μοῦ εἶχε πεῖ τό ἑξῆς σημαντικό:

-Γέροντα, πῶς βλέπετε γενικά τό μέλλον;

-Θά ἔρθουν πολύ δύσκολες ἡμέρες, ιδιαίτερα όταν θα ἀρχίσουν να μετακινοῦνται οἱ λαοί. Ὁ κόσμος δέν θά μπορεῖ νὰ ἀντέξει. Ἡ Ἑλλάδα θά εἶναι μία ἀπό τίς χῶρες πού θα σηκώσει τό πιό πολύ βάρος. Πρέπει να κρατηθοῦμε ἑνωμένοι, νά κάνουμε προσευχή καί νά μή φοβόμαστε.

-Τί εἶναι ἡ Εὐρωπαϊκή Κοινότητα; Εἶναι καλά πού μπήκαμε;

-Γιά τά μεγάλα κράτη καλά εἶναι. Ὅταν ὅμως ἀρχίσουν οἱ μετακινήσεις τῶν λαῶν, ἐμεῖς θά ὑποφέρουμε. Θά εἶναι δύσκολα γιά ὅλους, ἀλλά κυρίως γιά τήν Ἑλλάδα πού θά δεχτεῖ τό μεγαλύτερο βάρος. Θά πέσουν ὅλοι ἐπάνω μας...!

-Τί πρέπει νά κάνουμε τότε;

-Ὁ Θεός θά τά φροντίσει ὅλα. Ἐμεῖς νά προσευχόμαστε μέρα-νύχτα, νά εἴμαστε ἑνωμένοι καί ὁ Θεός ἔχει τή μέριμνά του γιά ἐμᾶς.

Κατάλαβα πώς ή Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) δημιουργήθηκε γιά νά ἐξυπηρετεῖ τά συμφέροντα τῶν μεγάλων καί δυνατῶν κρατῶν. Τότε αὐτά μοῦ φάνηκαν παράξενα καί ταλαντευόμουνα νά τά πιστέψω ἀλλά σήμερα, 35 χρόνια μετά, τά βλέπω νά ἐπαληθεύονται καί σκέφτομαι πόσο πολύ φωτισμένος ἦταν ὁ Ἅγιος. Τώρα τά βλέπω ζωντανά μπροστά μου, ἐνῶ τότε μοῦ φαίνονταν ἀπίστευτα. Ὁ Ἅγιος μοῦ εἶχε πεῖ κι ἄλλα γιά τό μέλλον μας, ἀλλά δυστυχῶς δέν τά ἔγραψα καί δέν τά θυμᾶμαι καλά.

Γέρων Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτης. Μὲ τὸν ἅγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη.

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.

Κάποτε ὁ Ἅγιος ἔπιασε τόν σφυγμό μίας κυρίας καί τῆς ἀποκάλυψε πολλά προσωπικά της μυστικά. Αὐτή ενημέρωσε τόν μακαριστό Γέροντα Εφραίμ πού τότε ἦταν Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Φιλοθέου (και κατόπιν Ἡγούμενος στην Αριζόνα) καί ἐκεῖνος προβληματίστηκε, ἐπειδή, ἱστορικά, κανένας ἄλλος Ἅγιος δέν ἔπιανε τόν σφυγμό τῶν ἀνθρώπων. Καλοπροαίρετος ὅπως ἦταν, πῆγε νά τόν γνωρίσει προσωπικά.

Ὁ Ἅγιος, μεταξύ ἄλλων, τοῦ εἶπε: «Γιά τή δύσκολη ὑπακοή πού ἔκανες στούς αυστηρούς γεροντάδες του, ο Θεός θά σοῦ δώσει μεγάλα χαρίσματα. Μεγάλος θά γίνεις καί δαιμόνια θα διώχνεις».

Ὁ κύριος Γαβριήλ. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ο κύριος Γαβριήλ 

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Σέ αὐτές τίς κατηχήσεις ἐρχότανε καί ὸ κ κ. Γαβριήλ µέ τή γυναίκα του. Δέν εἶχαν παιδιά καί εἶχαν οἰκοδομήσει ἕναν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου στήν Άμαλιάδα. Ἐπίσης στήν αὐλή τους, πίσω ἀπό τό σπίτι, κάνανε ἕνα µικρό Ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου ὅπου πήγαινε πολύς κόσμος καί προσκυνοῦσε. Γιά νά προσκυνήσει κάποιος ἔπρεπε νά περάσει κυριολεκτικά µέσα ἀπό τὀ σπίτι καί, ὅταν τό ζευγάρι ἔφευγε, ὄχι µόνο δέν κλείδωνε τήν πόρτα ἀλλά τήν άφηνε καί διάπλατα ἀνοιχτή. Κάποιοι γείτονες πού άνησυχοῦσαν µήπως μποῦνε κλέφτες πηγαίνανε καί τήν κλείνανε, ἀλλά µετά ἔβλεπαν ἕναν Παππούλη νά κάθεται στό πεζούλι δίπλα στήν πόρτα. Ρώτησαν τόν Ἅγ. Πορφύριο καί τούς ἀπάντησε: «Εἶναι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος! θέλει νά παραμένει ἀνοιχτή ἡ πόρτα, γιά νά πηγαίνει ὁ κόσμος νά προσκυνά»,

Γέρων Γαβριήλ Διονυσιάτης καί ἄγιος Πορφύριος

ΓΈΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ.

Γέρων Γαβριήλ Διονυσιάτης

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Εἶχα πάει κάποτε στόν Ἅγιο καί μοῦ μίλησε μέ πολύ έπαινετικά λόγια γιά τόν Γέροντα Γαβριήλ, τον Ηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Διονυσίου στό Ἅγιον Ὄρος. Συγκεκριμένα μοῦ εἶπε: «Αὐτός ἀγαπᾶ πάρα πολύ τήν περιφρόνηση. Εἶναι πολύ ταπεινός.

Αὐτός... πῶ, πῶ! Αὐτός εἶναι ὁ πιό βαθύς ἀπ᾿ ὅλους στό Ἅγιον Ὄρος! Εἶναι ὁ βαθύτερος... Σ' αὐτόν νά πηγαίνεις να ἐξομολογεῖσαι».

Ὁ Γέροντας Γαβριήλ δέν ὑποκρινότανε τόν ταπεινό.

Στήν κόλαση!!! Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ .ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. 

Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.

Στην κόλαση!

Κάποτε ἀρρώστησα σοβαρά ἀπό τό ἔντερό μου καί νοσηλευόμουνα στο ΝΙΚΕ (Νοσηλευτικό Ἵδρυμα Κληρικῶν Ἑλλάδος) στα Πατήσια. Μία άγνωστη κοπέλα ἐπισκεπτότανε στο διπλανό θάλαμο τή νύφη της καί μία ἡμέρα ἦρθε καί σέ 'μένα καί ἄρχισε νά μέ ρωτάει γιά τήν εὐχή.

-Πάτερ, θέλω να μάθω γιά τήν νοερά προσευχή.

- Νά πᾶς στόν Πνευματικό σου νά σοῦ μάθει.

-Από ἁγιορείτη θέλω να μάθω...! Πεῖτε μου πνευματικά...

Στεκότανε μπροστά μου σε στάση προσοχῆς, σάν νά ἦταν μαρμαρωμένη. Τελικά ἀρχίσαμε νά λέμε τήν εὐχή. Προσκολλήθηκε σέ 'μένα καί ἐρχότανε συνέχεια. Ἀποκτήσαμε φιλία καί, ὅταν ἐπέστρεψα στό Ἅγιον Ὄρος, ἀρχίσαμε τήν ἀλληλογραφία. Σύντομα κατέβηκα στήν Ἀθήνα καί πήγαμε μαζί στόν Ἅγιο Νεκτάριο στήν Αἴγινα καί σέ ἄλλα προσκυνήματα.

Ἡ Σοφία ἦταν περίπου 25 χρονῶν, ἦταν πολύ εὐσεβής καί εἶχε μεγάλο ζῆλο στα πνευματικά. Ἦταν ἅγιος ἄνθρωπος καί τήν ἀγάπησα πολύ. Τήν ἀγαποῦσα πνευματικά σάν ἀδερφή μου, σάν ἕναν συνάνθρωπο πού κάνει τόν καλό αγώνα γιά νά γνωρίσει καί νά ἀγαπήσει τόν Θεό.

Ὅταν πῆγα στόν Ἅγιο, μοῦ εἶπε μέ πολύ σοβαρό ὕφος:

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»

Μαρτυρία κ. Ἄννας Νάσσερ, Ἄστρος Κυνουρίας

Νουθεσίες

Μία Κυριακή, τὸ φθινόπωρο τοῦ 1981, ξεκινήσαμε πέντε γυναῖκες γιὰ νὰ πᾶμε στὸ Μήλεσι καὶ ἡ φίλη μου ἄρχισε νὰ μᾶς μιλάει μὲ πολὺ εὐλάβεια γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ Γέροντα ποὺ θὰ γνωρίζαμε σὲ λίγο. Μία κυρία στὸ πίσω κάθισμα ταράχτηκε τόσο πολὺ ποὺ ζήτησε ἀμέσως νὰ σταματήσει τὸ αὐτοκίνητο, κατέβηκε καὶ ἔφυγε βιαστικά. Ἦταν κάτι πειρασμικό.

Ὅταν φτάσαμε, ἐπειδὴ ὑπῆρχε πολὺς κόσμος, ὁ Ἅγιος μᾶς μίλησε καὶ στὶς τέσσερις μαζί. Στην καθεμία εἶπε διακριτικὰ καὶ κάτι ποὺ ἀποδείχτηκε ἡ πιὸ κατάλληλη συμβουλή. Σὲ ἐμένα εἶπε: «Νὰ πηγαίνεις πιο συχνὰ στὴν Ἐκκλησία!». Πράγματι, πήγαινα σπάνια καὶ ὅταν πήγαινα ἀργοῦσα, διότι κάθε ἡμέρα ξύπναγα πολὺ πρωὶ καὶ ἤθελα τὴν Κυριακὴ νὰ εὐχαριστηθῶ τὸν πρωινὸ ὕπνο, περιφρονώντας τη βασικὴ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πνευματικὸ ὄφελος τοῦ ἐκκλησιασμοῦ.

Έκανα Πνευματικό μου τὸν π. Ἱερόθεο Νικολάκη, πνευματικὸ παιδὶ τοῦ π. Φιλόθεου Ζερβάκου ἀπὸ τὴν Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας, καὶ ἄρχισα να κάνω καθημερινὰ τὸ Ἀπόδειπνο καὶ αμέσως μετὰ πολλὲς στρωτές μετάνοιες. Αρκετούς μῆνες ἀργότερα, πήγαμε πάλι στὸν Ἅγιο καὶ καθὼς μᾶς μιλοῦσε, ἀπευθύνθηκε σὲ ἐμένα καὶ εἶπε: «Καὶ ἐγὼ ποὺ εἶμαι γέρος τὶς μετάνοιες δὲν τὶς ἀφήνω». Πάλι ἔνιωσα τὸ χάρισμά διότι τὶς τελευταῖες ἡμέρες εἶχα σταματήσει τὶς μετάνοιές μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ἔλεγε πὼς ὅλη ἡ φύση εὐχαριστεῖ διαρκῶς τὸν Θεό. Τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τα πουλιά... ὅλα δοξολογοῦνε τὸν Θεό!

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

ΆΓΙΟΣ Ιάκωβος Τσαλίκης.

Μαρτυρία π. Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Κάποτε πῆγα στήν Ἱ. Μ. Ὁσίου Δαυίδ στήν Εύβοια καί ἐξομολογήθηκα στόν Ἅγιο Ἰάκωβο. Καθώς μοῦ μιλοῦσε, ἔνιωσα ἔντονα κύματα εὐωδίας να βγαίνουνε µέσα ἀπό τό στόµα του.

Τί βάσανα!!! Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΤΙ ΒΑΣΑΝΑ!!!ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Τί βάσανα!

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Κάποτε ἡ κ. Ζωή, συγγενής τοῦ κατηχητῆ µας κυρίου Μιχάλη Μανωλᾶ, πῆγε στὀν Ἅγιο καί, πάρα πολύ χαρούμενη, τοῦ εἶπε:

«Γέροντα, ὁ γιατρός μοῦ εἶπε πώς περιμένω παιδί!!!

«Ἄχ Ζωή, να ήξερες τί ἔχεις νά περάσεις ἀπ᾿ αυτό το παιδί.. Τί βάσανα σέ περιμένουν.

Κα στεναχωρηµένος σηκώθηκε, ἑτοίμασε τό λιβανιστήρι καί ἄρχισε νά τή θυµιατίζει στήν κοιλιά, ἀλλά ἀρκετές φορές τοῦ ἔφευγε τό λιβανιστήρι ἀπό τό χέρι, σάν νά τό τραβοῦσε κάποιος ἀόρατος γιά νά τοῦ τό πάρει.

Ὅταν τό παιδί αὐτό, ὁ Δημήτρης, ἔγινε 15 χρονῶν, πέθανε ὁ σύζυγος τῆς κ. Ζωῆς καί ἀμέσως ἔμπλεξε στά ναρκωτικά. Ἀπό ἐκείνη τή στιγµή ξεκίνησε ὁ μεγάλος Γολγοθάς γιά αὐτὴ τή γυναίκα. Ὁ Δημήτρης ἔκλεβε ὅ,τι ἔβρισκε (χρήματα, πολύτιµα ἀντικείμενα... κ.ἄ.) καί τά πουλοῦσε γιά νά παίρνει τίς δόσεις του.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.Στό μοναστήρι

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Στό Μοναστήρι.

Κοντά του, ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη µου γιὰ τὸν θεό πῆραν ἄλλες διαστάσεις καί ἐνθουσιασμένὴ ἀποφάσισα νά ἀφιερώσω τή ζωή µου στόν Θεό. Μέ τήν ὀλόψυχη εὐλογία τοῦ Ἁγίου, ἔγινα µοναχή σέ κάποιο Μοναστήρι τῆς Ἀθήνας,. Ἐκεῖ ὅμως ἀντιμετώπισα διάφορα προβλήµατα καί ὁ Ἅγιος στάθηκε πάλι βοηθός µου.

Ὑπῆρχαν δύο ἀντίπαλα στρατόπεδα καί µία διαμάχη πού μοῦ προκαλοῦσε µεγάλη στεναχώρια. Πῆγα στὀν Ἅγιο γιά νά τοῦ μιλήσω καί ἐκεῖνος ἔβαλε τό δάχτυλο στό στόµα του καί μὲ διέκοψε: «Σσσς... µή μιλᾶς, µή μιλᾶς καθόλου Ὁ Χριστός θά δώσει τή λύση. Ἄστο στόν Χριστό καί τήν Παναγία. Ἐσύ µήν παίρνεις τὸ µέρος Κανενός.. Ἔχει πέσει µεγάλη ζήλια».

Ἄλλοτε μοῦ ἔλεγε: «Περισσότερο οἱ μοναχές θέλουν νά φεύγουνε ἀπό τό Μοναστήρι τους γιά νά ζήσουνε ἐλεύθερες µέ τό θέληµά τους, γιατί µέσα στό Μοναστήρι πρέπει νάἁ κάνουν ὑπακοή καί νά ταπεινώνονται. Τό Μοναστήρι ἀπαιτεῖ ὑποταγή, ἔχει στρίµωγµα, ἔχει πίεση... Ἐσύ νά τίς ἀγαπᾶς ὅλες καί νἁ προσεύχεσαι θερµά στὀν Κύριο γιά ὅλη τή συνοδεία, Οὔτε θά τίς ἀποφεύγεις, ἀλλά οὔτε καί θά κάνεις φιλίες,

«Θα σωθῶ ἐγώ;»

«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»

Μαρτυρία μοναχοῦ Ἱερᾶς Μονῆς

Μεγίστης Λαύρας, Ἅγιον Ὄρος

Το 1976 εἶχα κατέβει στήν Ἀθήνα για κάποια ἐργασία τοῦ Μοναστηριοῦ καί ἕνας γνωστός μου μέ πῆγε στα Καλίσσια γιὰ νὰ γνωρίσω, ὅπως μοῦ εἶπε, κάποιον πολύ χαρισματικό Γέροντα.

Μπῆκα μέσα σέ ἕνα πάμφτωχο Κελλί καί, μόλιςσυνάντησα τόν σημερινό Ἅγιο Πορφύριο, τοῦ εἶπα:

-Γέροντα, ἐγώ εἶμαι ἀπό τήν Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας.

-Ἄαα..., κι ἐγώ Λαυριώτης εἶμαι!

Τό εἶπε αὐτό, διότι τά Καυσοκαλύβια ὅπου ἀσκήτεψε καί τα ὁποία ὑπεραγαποῦσε, ἀνήκουν στήν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας.

Ἔνιωσα τόσο όμορφα καί ἄνετα μαζί του, πού ἀμέσως αἰσθάνθηκα έντονα καί τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἐξομολογηθῶ τίς ἁμαρτίες μου. Ἀφοῦ τοῦ ἄνοιξα τήν ψυχή μου καί τοῦ εἶπα τά πάντα..., στό τέλος μέ αἰφνιδίασε μόλις τόν ἄκουσα νά λέγει:

-Νά μεταλάβεις...

- Να μεταλάβω;

-Ναί, ναί..., νά πᾶς νά μεταλάβεις.

Ἔνιωθα πολύ ἁμαρτωλός καί ξαφνιάστηκα μ' αὐτό πού μοῦ εἶπε. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος πού μέ πῆγε ἐκεῖ, μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ἔχει μεγάλα χαρίσματα, προορατικό, διορατικό, προφητικό κ.ά., τό σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα... καί στό τέλος πίεσα τόν ἑαυτό μου, πῆρα τό θάρρος καί πολύ διστακτικά και φοβισμένα τόν ρώτησα:

- Γέροντα..., θα σωθῶ ἐγώ;

Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης καὶ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

 Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Πῆγαν κάποιοι γνωστοί µου στὀν Ἅγιο Ἅγιος Έφραίμ Έφραίμ τόν Κατουνακιώτη καὶ συζητώντας, τοῦ μίλησαν γιά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Τότε σηκώθηκε καὶ δείχνοντας τή θάλασσα ποὺ ἁπλωνότανε ἀπέραντη κάτω ἀπό τά πόδια τους, κάτω ἀπό τά ἀσκητικά Κατουνάκια, τούς εἶπε µέ µεγάλο θαυμασμό:

Διάφορα περιστατικά. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Διάφορα θαυμαστά .

(1)Κάποιος πολύ ἐνάρετος καί μεγάλος ἀσκητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γνωστός σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί ὄχι µόνο, ἔκανε πολλή προσευχή γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τοῦ Γέροντός του πού εἶχε πρόσφατα κοιμηθεῖ. Σύντομα ἄρχισε νά τοῦ παρουσιάζεται ζωντανά μέσα στο κελλί ο πεθαμένος Γέροντας του και σχεδόν κάθε βράδυ συνομιλουσανε.

Ο Άγιος Πορφύριος έστειλε κάποιον γνωστό μου μοναχό νά τόν συνάντηση και νά τού μεταφέρει το εξής μήνυμα.

Μου είπε ο ο. Πορφύριος ότι αυτός που έρχεται κάθε βράδυ στο Κελλί σου μετά τήν προσευχή δέν είναι ο γέροντας σου, αλλά ο διάβολος μεταμορφωμένος!

Πω,πω... τί θά πάθαινα; Πώς τό γνώριζε αυτό; Δεν τό είχα πει σέ κανέναν!!

Ο ερημίτης έμεινε εμβρόντητος και παραμιλουσε. Από εκείνη τήν ημέρα δεν του ξαναπαρουσιάστηκε ο διάβολος πού ήθελε να τον πλανέψει και να τον καταστρέψει.

(2] Ἔμαθα πώς κάποιοι μοναχοί, μὲ μεγάλο ἀγωνιστικό φρόνημα καὶ αὐταπάρνηση, ὅταν ἀντιμετώπιζαν πειρασμό μέ αἰσχρούς σαρκικούς λογισμούς, δέρνανε τό σῶμα τους. Προβληματισµένος, ρώτησα τόν Ἅγιο καὶ μοῦ ἀπάντησε: «Ἔεε.., ὄχι, ὄχι. Ἄλλα χρειάζονται.., θἐλει ταπείνωση, περιφρόνηση».

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ... Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ...

Μαρτυρία π. Ιωακείμ ἱερομονάχου, Ἱ. Κ. Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου, Ἱ. Μ. Σιµωνόπετρας, Ἅγιον Ὄρος

(Ὁ ἐνάρετος Γέροντας Ἰωακείμ ἀπό νέος, μόλις 18 ἐτῶν, ἀφιέρωσε τή ζωή του στόν Θεό. Ἐγκαταβίωσε στήν Ἱ. Μονή Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου καί 84 χρόνια µετά, στίς 8 Σεπτεµβρίου 2019 (νέο ἡμερολόγιο), ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, σάν γνήσιο παιδί της, τόν παρέλαβε ἡ Θεοτόκος κοντά της. Κοιμήθηκε µέσα στό περιβόλι της, στό Ἅγιον Ὄρος, στό Ἱ. Κελλί Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου.)

Σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν πῆγα στήν Ἱ. Μ. Κατερινούς (Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου) στή Γαβαλού χωρίς νά γνωρίζω τίποτα περί μοναχισμοῦ. Δέν εἶχα ούτε βιβλία, οὔτε ἕναν ἄνθρωπο νά μοῦ πεῖ κάποιο πνευματικό λόγο. Στό Μοναστήρι πού πῆγα ἥμουν ἐγώ καί ὁ Γέροντάς µου, ὁ π. Χρυσόστομος, πού µέ ἔκανε ἀμέσως μοναχό.

Ἀπό κάποια παρεξήγηση ἔφυγα καί τόν κατηγοροῦσα χωρίς νά γνωρίζω τήν ἁμαρτία τῆς κατάκρισης. Λίγο ἀργότερα ἐπέστρεψα, ἀλλά ἤδη οἱ κομμουνιστές εἶχαν σκοτώσει 144 ἀνθρώπους καί εἶχαν συλλάβει τόν Γέροντά µου. Ἀναστατωμένος ἐγκατέλειψα τή Μονή καί ἔγινα παπάς στὀ Ἀγρίνιο.

Ἕνα βράδυ, πρίν κοιμηθῶ, µία µεγάλη φλόγα κατέβηκε καί μπῆκε µέσα στό στῆθος µου, καί χωρίς νά καταλάβω πῶς γίνεται αὐτό, ἄρχισα νά λέω τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν µε..!». Μέχρι ἐκείνη τή στιγµή, ὄχι µόνο δέν γνώριζα ὅτι ὑπάρχει τέτοια εὐχή, ἀλλά δέν ἤξερα οὔτε καί νά προσεύχοµαι σωστά. Μία φωνή µέσα στήν καρδιά µου, ἀνεξάρτητη ἀπό΄᾽µένα, ἐπαναλάμβανε ἀσταμάτητα, ἀκόμη καί τή νύχτα πού κοιµόμουν: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...!» καί ἄρχισα νά περιφρονῶ ὅλες τς µάταιες Κοσμικές µέρινες.

Ἡ μάνα. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Η ΜΑΝΑ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Κάποτε ὁ Ἅγιος πῆγε σέ ἕνα γνωστό µου γυναικεῖο Μοναστήρι καί, ἀφοῦ ἐπισκέφτηκε διάφορους χώρους τῆς Μονῆς, τοῦ ζητήσανε καί ἐκεῖνος ὑπέδειξε δύο σημεῖα γιά νά κάνουνε γεώτρηση. Πράγματι, ἀρκετό καιρό ἀργότερα κάνανε γεώτρηση σέ αὐτά τά σημεῖα καί βρέθηκε τό νερό.

Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα γιά νά φύγει, συγκεντρώθηκαν ὅλες οἱ μοναχές στὀ προαύλιο τῆς Μονῆς καί πήρανε τήν εὐχή του. Στό τέλος ὁ Ἅγιος τίς ρώτησε:

«Ἑσεῖς εἶστε ὅλες ἐδῶ; Δέν εἶναι κανείς ἄλλος;

Ὁ ταξιτζῆς. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 Ὁ ταξιτζής

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε ὁ Ἅγιος μᾶς εἶπε τήν ἑξῆς ἱστορία:

«Εἶχα πάει στή µάντρα τοῦ κ. Κώστα (Κελαϊδῆ), γιά νά παραγγείλω οἰκοδομικά ὑλικά καί πῆρα ταξί γιά νά φύγω. Ὁ ταξιτζής, σέ ὅλο τόν δρόµο, μιλοῦσε ἄσχημα γιά τούς παπάδες καί τούς Δεσποτάδες καί προσπαθούσε νά μέ ἐκνευρίσει, ἀλλά ἐγώ δέν τοῦ μιλοῦσα καθόλου. “Είδα” ὅτι εἶχε ὅλη τήν οἰκογένειά του διασκορπισµένη. Ἕνα παιδί τό εἶχε σέ συγγενεῖς, ἄλλο τό εἶχε στούς παπποῦδες, ἀλλοῦ ἦταν ἡ γυναίκα του, ἀλλοῦ ἔμενε αὐτός... Ὅταν φτάσαμε, τόν πλήρωσα καί ἤρεμα τοῦ εἶπα:

Δαιμονικός πόνος, Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Δαιμονικός πόνος

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ὁ ἀδερφός τῆς κουμπάρας μου, ὁ κ. Φάνης Τ., ἦταν παλιά ναυτικός καί τοῦ παρουσιάστηκε ἕνα περίεργο πρόβλημα υγείας. Τοῦ πονούσανε φοβερά οἱ πατοῦσες τῶν ποδιῶν καί οἱ ἐξετάσεις δέν ἔβρισκαν τήν αἰτία. Τοῦ μιλήσαμε γιά τόν Ἅγιο, καί αὐτός δέν μᾶς πίστευε, ἀλλά τελικά, μέ πολλή περιέργεια καί δυσπιστία, πῆγε νά τόν συναντήσει. Ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε μόνο αυτό:

«Μήν τρέχεις στούς γιατρούς, γιατί δέν ἔχεις τίποτα».

Πρόβλεψη καιροῦ. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Πρόβλεψη καιρού

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Μία ἄλλη φορά ὁ ἄντρας μου διοργάνωσε προσκυνηματική εκδρομή στήν Ἱ. Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυίδ στήν Εὔβοια, ἐπειδή πανηγύριζε το Μοναστήρι, καί συμπεριλάβανε στο ταξίδι καί τόν Ἅγιο.

Περίπου δύο εβδομάδες πρίν ἀπό τό ταξίδι ὁ Ἅγιος τηλεφώνησε στόν κ. Μιχάλη καί τοῦ εἶπε: «Εγώ δέν θά ἔρθω, διότι ἀπ' τήν παραμονή θά βρέχει πάρα πολύ κι ἀπ᾿ τίς λάσπες, δέν θα μπορέσει νά βγεῖ τό πούλμαν ἐπάνω».

Μέ ἀπάλλαξε ἀπό δαιμονική ἐπήρεια. Ἅγιος Πορφύριος

ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΗΡΕΙΑ

Μαρτυρία κ. Μαρίας, Μεσολόγγι

Ὅταν ἤμουν νέα, ὅπως ὅλα τὰ κορίτσια τῆς ἡλικίας μου, ὀνειρευόμουν νὰ γνωρίσω έναν όμορφο νέο καὶ νὰ παντρευτῶ. Ἐπειδὴ ὅμως περνούσανε τὰ χρόνια καὶ οἱ φίλες μου ἔκαναν τις οἰκογένειές τους ἐνῶ ἐγὼ ἀποτύχαινα, ἄρχισα νὰ

ἀπελπίζομαι καὶ νὰ πιστεύω ὅτι κάποιος μὲ μισεῖ καὶ μὲ ἔχει "δέσει" μέ μάγια.

Μὲ τὴν ἀφελὴ αὐτὴ σκέψη ἐπισκέφτηκα μάγους, χαρτορίχτρες, μέντιουμ... προκειμένου νὰ μοῦ λύσουνε τὰ μάγια.

Ψυχολογικὰ χειροτέρεψα καὶ ἔνιωθα ἕνα βάρος στὴν ψυχή μου. Εἶχα ταραχὴ καὶ ἐκνευρισμό. Οι τύψεις καὶ οἱ ἐνοχὲς γιὰ τὴν ἁμαρτία μου αὐτή μοῦ ἔφεραν περισσότερη ἀπελπισία.

Ήμουν στὴν Ἀθήνα, ἔμαθα γιὰ τὸν Ἅγιο καί τόν ἐπισκέφτηκα. Βρῆκα κόσμο νὰ περιμένει καὶ μία μοναχή μᾶς εἶπε νὰ παίρνουμε τὴν εὐλογία του καὶ νὰ φεύγουμε.

Τόν φυλάγει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Ἄγιος Πορφύριος

ΤΟΝ ΦΥΛΑΓΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Μαρτυρία κ. Γεωργίου Τσιτσόπουλου, Ἀθήνα

Γιὰ τὸν Ἅγιο Πορφύριο μοῦ πρωτομίλησε ὁ ἀδερφός μου περίπου τὸ 1973 καὶ πῆγα καί τὸν γνώρισα στὰ Καλλίσια.

Λίγο καιρὸ ἀργότερα, χωρὶς νὰ τὸν ἔχουμε ἐνημερώσει ποῦ ἐργάζομαι ἦρθε ἀργὰ τὴ νύχτα στὸ λαμαρινάδικο στὸν Ἅγιο Φανούριο ὅπου δούλευα υπάλληλος μαζὶ μὲ τὸν ξάδερφό μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ζήτησε νὰ πάρουμε ἕνα βαρέλι καὶ μᾶς ἔδειξε πῶς θὰ τὸ κόψουμε γιὰ νὰ γίνει ξυλόσομπα. Ἐπειδὴ ἦταν χειμώνας καὶ ἔκανε πολὺ κρύο, τὸν ἔβαλα μαζὶ μὲ τὸν συνοδό του νὰ καθίσουνε στο βάθος τοῦ μαγαζιοῦ, μέσα στὸ κλειστὸ γραφειάκι. Καθὼς ἔκοβα τὸ βαρέλι, μοῦ ἔφυγε ὁ ἠλεκτρικὸς τροχὸς ἀπὸ τὰ χέρια, ἔπεσε επάνω μου, μπλέχτηκε καὶ ἔκοβε τὰ ροῦχα μου. Φώναζα τὸν ξάδερφό μου να βγάλει τὸ καλώδιο ἀπὸ τὴν πρίζα, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν μὲ ἄκουγε. Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ τροχὸς σταμάτησε.

Ὁ Ἅγιος εἶχε βγάλει τὸ καλώδιο καὶ ἦταν δίπλα μου. Φοροῦσα ἀρκετὰ ροῦχα καὶ εἶχαν κομματιαστεῖ, ἀλλὰ κατὰ ἕναν θαυμαστὸ τρόπο δὲν εἶχα τραυματιστεῖ καθόλου καὶ ἀμήχανα εἶπα στὸν Ἅγιο:

-Γέροντα, βλέπεις πόσο ψύχραιμος εἶμαι;

-Δὲν εἶσαι ψύχραιμος εὐλογημένε... Πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι σου ἦταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Δεν βλέπεις ἀπέναντι; Ὅλη ἡ περιοχὴ ἔγινε ἡμέρα!

Ἀπέναντι ἀπὸ τὸ μαγαζὶ εἶχε οἰκόπεδα καὶ χωράφια. Τὸ μόνο ποὺ ἔβλεπα ἦταν σκοτάδι, διότι ἦταν 12 τα μεσάνυχτα.