Ἁγία Μαρίνα- Βίος καί ἀνάλυση ἀπολυτίκιων Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἁγία Μαρίνα- Βίος καί ἀνάλυση ἀπολυτίκιων (ὁμιλία σέ Παιδιά), 17-7-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

H θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Ἁγίας Μαρίνας Μαΐστρου Ἕβρου

Η θαυματουργή εικόνα της Αγ. Μαρίνας Μαΐστρου ήταν οικογενειακό κειμήλιο της Ειρήνης Αμπατζή. Όταν αυτή απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1932, οι κόρες της Σμαραγδή Καραγεωργίου, Αικατερίνη Μπουσδρούκη κ ο γιος της Δημήτριος Αμπατζής, κατόπιν παραινέσεως του τότε Μητροπολίτη Αλεξ/πόλεως Γερβασίου, προσέφεραν τη θαυματουργή εικόνα στην Εκκλησία του χωριού.

Από τότε ο Ιερός Ναός του Αγ. Γεωργίου Μαΐστρου έγινε κ προσκύνημα της Αγ. Μαρίνας.

Η Ειρήνη Αμπατζή, μετά το θάνατο του συζύγου της του Θ. Αμπατζή το 1911, φεύγει από την Κεσσάνη όπου ζούσε και εγκαθίσταται με τα τρία της παιδιά, στη Μαΐστρο δίπλα στους συγγενείς της, όπου και ασχολείται με τη ραπτική τέχνη.

Αμέσως μετά αρχίζουν να συμβαίνουν τα πρώτα θαύματα.

Η Ειρήνη παρατηρούσε ότι δάκρυζε η εικόνα της Αγ. Μαρίνας και μάλιστα πριν από κάποιο δυσάρεστο γεγονός για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Το δάκρυ είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Έτσι μόλις μαθαίνονταν ότι η εικόνα άρχιζε να δακρύζει, πλήθος πιστών από τη Μαΐστρο και την Αίνο έσπευδαν να προσευχηθούν και να λάβουν τη χάρη της.

Εἶμαι ἡ Μαρίνα καὶ οἱ δύο ἄλλες ἀδελφές μου, εἶναι ἡ Παρασκευὴ καὶ ἡ Αἰκατερίνα ποὺ συγκατοικοῦν μὲ ἐμένα στὸ Μοναστήρι!(Ι.Μονή Ἁγ Μαρίνας Ἄνδρου)

Η Ιερά Μονή της *Αγίας Μαρίνας «από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα» με το αγίασμα και τη θαυματουργική εικόνα της αγίας, βρίσκεται στην περιοχή των «Αποικίων» βόρεια της Χώρας της «Άνδρου». Η μονή πανηγυρίζει στις (17 Ιουλίου) στην μνήμη της Αγίας Μαρίνας παρουσία χιλιάδων προσκυνητών...

Η μονή, αφιερωμένη στην Μεγαλομάρτυρα Αγία Μαρίνα χρονολογείται από το 1325, όταν στην περιοχή «παρουσιάζεται θαυματουργικά» η *Αγία Μαρίνα σε γέροντα ασκητή και του υποδεικνύει να βρει την «κεκρυμμένη εικόνα» της σε μια σχισμή ενός βράχου, όπως και έγινε. Έτσι ιδρύεται η Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας «Άνδρου». Η αίγλη της Ιεράς Μονής αλλά και τα περίφημα εργόχειρα των εργαστηρίων αργυροποιείας, χαρακτικής και μεταξιού της, απλώνουν τότε τη φήμη της παντού.

Η Μονή Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο είναι αφιερωμένη στη Μεγαλομάρτυρα του 3ου αιώνα μ.Χ. Είναι ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα στην Ελλάδα και βρίσκεται στην περιοχή του χωριού των Αποικίων. Η ίδρυση της χρονολογείται το 1325 μ.Χ όταν η Αγία Μαρίνα παρουσιάζεται θαυματουργικά σε ένα γέροντα ασκητή με οδηγίες για την θέση της κρυμένης εκόνας της στη σχισμή ενός βράχου. Ο γέροντας με την οικονομική αρωγή του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Β΄ Κομνηνού ιδρύει την Ιερά Μονή της Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο.

Στη διάρκεια του 16ου αιώνα η Μονή Αγίας Μαρίνας δέχεται επιδρομές πειρατών με συνέπεια να καεί 3 φορές και παρακμάσει. Το 1743 η αίγλη της έχει χαθεί και στεγάζει μόνο 5 υπερήλικες μοναχούς. Με συνεχόμενα θαύματα και οράματα ο Ιερώνυμος Σωφρόνιος φτάνει στην Μονή και την ανακαινίζει εκποιώντας όλη του την περιουσία στην Πελοπόννησο. Το 1746 μετατρέπει το μοναστήρι σε γυναικεία μονή. Το 1883 η Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας αναγκάζεται να κλείσει και μετατρέπεται σε στάβλο κατόπιν διατάγματος των Βαυαρών αντιβασιλέων. Η εικόνα σώζεται σε αναγκαστική δημοπρασία από της οικογένεια Εμπειρίκου. Παραμένει για 146 χρόνια στο στην Παναγία της Χώρας.

Ἡ παρθενία- Ἁγία μεγαλομάρτυς Μαρίνα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ παρθενία- Ἁγία μεγαλομάρτυς Μαρίνα, 17-7-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ θαυματουργός Ἁγία Μαρίνα στό Θησεῖο.Οἱ ὅμορφες παραδόσεις καί ἕνα θαῦμα τοῦ 1911

Έχουμε γράψει πολλά για την «Κυρά του Θησείου», τον Ναό που στέκει καμαρωτός κάτω από το Αστεροσκοπείο.

Κάποτε ανήμερα της γιορτής, δηλαδή 17 Ιουλίου, εκεί γινόταν το μεγαλύτερο πανηγύρι των Αθηνών. Με κάθε μέσον έφθαναν πιστοί από τα γύρω χωριά, τα Μεσόγεια και το Κατάδεμα, για να ανάψουν ένα κερί στην Αγία και να προσευχηθούν για την υγεία των παιδιών τους. Διότι η Αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτις των παιδιών. Την αποκαλούσαν δε και την αποκαλούν «θαυματουργή».

Είναι πολλές οι λαϊκές παραδόσεις, οι θρύλοι αλλά και οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις θαυμάτων που έχουν σημειωθεί. Ένα τέτοιο θαύμα έγινε και το 1911 και συγκλόνισε τους πιστούς.

Ήταν απόγευμα Σαββάτου και ανάμεσα στο πλήθος των πιστών βρισκόταν και η Καλλιόπη Κουνάδη, ένα κορίτσι που είχε χάσει τη φωνή του. Κοντά της η μητέρα της, η οποία προσευχόταν στην Αγία να σώσει το παιδί της. Το γεγονός ότι οι γιατροί την είχαν απογοητεύσει πως το κορίτσι δεν θα έβρισκε τη φωνή του, είχε βυθίσει την οικογένεια σε απελπισία. Έντρομη η μητέρα είδε το κορίτσι να καταλαμβάνεται από σπασμούς. Άρχισε αμέσως να φωνάζει ζητώντας βοήθεια.

Ολόκληρη η εκκλησία αναστατώθηκε. Ψιθυρισμοί, δεήσεις ακούγονται από παντού και μερικές γυναίκες φωνάζουν:

» Λίγο αγιασμό, λίγο αγιασμό».

Τό ἀρχαιότερο στήν Κύπρο εἰκόνισμα τῆς Ἁγίας Μαρίνας, 6ου πρός 7ου αἰῶνα

Το αρχαιότερο στην Κύπρο εικόνισμα της Αγίας Μαρίνας, 6ου προς 7ου αιώνα εικονίζει την Αγία Μαρίνα να στέκει ολόσωμη, αιωρούμενη με τα χέρια της υψωμένα σε θέση δέησης και γύρω της να εικονίζονται γεγονότα από το αγιομαρτύριό της!Διπλής όψεως το εικόνισμα φέρει στο πίσω μέρος του τον Άη Γιώρκη τον Καππαδόκη να κρατεί ένα παιδάκι στην απουσία του δράκοντα!

Ἐμφανίστηκε ὁ π. Σάββας Ἀχιλλέως καί εἶπε: “Θέλω εἰκόνα σάν αὔτή τῆς Ἁγίας Μαρίνας”

Εμφανίστηκε ο π. Σάββας Αχιλλέως και είπε: “Θέλω εικόνα σαν αυτή της Αγίας Μαρίνας”

Αγαπητοί μου αδελφοί χριστιανοί, χαίρετε! Ονομάζομαι Τζαμαλής Νεκτάριος και κατοικώ στην Αθήνα. Θα ήθελα να σας περιγράψω το θαύμα που μου συνέβη με το γέροντα Σάββα Αχιλλέως. Τον γέροντα δεν τον είχα γνωρίσει. Τον είχαν ακουστά από τα βίντεο που είχα παρακολουθήσει και τα οποία είχε δημοσιεύσει στο κανάλι του ο Παναγιώτης Σ.

Θα ήθελα να σας πω αυτό που μου συνέβη. Συγκεκριμένα στις 11 Μαρτίου ο Παναγιώτης Σ. μας παρουσίασε την εικόνα με την κοίμηση του Οσίου πατρός ημών Σάββα Αχιλλέως και ρώτησε τη γνώμη μας. Όλοι σχολιάσαμε: “Τί ωραία που είναι η εικόνα του γέροντα!” και ζητήσαμε την ευλογία του π. Σάββα. Έως τότε δεν ήξερα προσωπικά τον Παναγιώτη Σ. ούτε είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο. Δεν γνωριζόμασταν καθόλου.

Ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Μαρίνα

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ

Η ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΙΝΑ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΔΩ

Η αγία μάρτυς Μαρίνα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Κλαυδίου (περί το 270) [1]. Καταγόταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και ήταν θυγατέρα ενός ειδωλολάτρη ιερέα, του Αιδέσιμου. Καθώς η μητέρα της πέθανε όταν η Μαρίνα ήταν δώδεκα ετών, την εμπιστεύθηκαν σε μία τροφό που διέμενε στην εξοχή. Η συναναστροφή με τους χριστιανούς του τόπου εκείνου, σε συνδυασμό με τις φυσικές κλίσεις της κόρης προς το καλό, συνέργησαν ώστε να δώσει σύντομα τους καρπούς του ο σπόρος της αληθινής Πίστεως στην καρδιά της. Φθάνοντας σε ηλικία δεκαπέντε ετών, φλεγόταν σε τέτοιο βαθμό από την αγάπη του Χριστού, ώστε ένα πράγμα σκεπτόταν και ποθούσε μόνον: να προσφέρει κι εκείνη το αίμα της ως θυσία με τους αγίους μάρτυρες για την αγάπη του Θεού. Και όχι μόνο δεν κρατούσε μυστικές τις διαθέσεις της αυτές, αλλά χωρίς τον παραμικρό φόβο διακήρυττε μεγαλοφώνως ότι ήταν χριστιανή, ονειδίζοντας τα είδωλα, γεγονός που κίνησε το μίσος του πατέρα της, ο οποίος και την αποκλήρωσε.

Ο έπαρχος της Ασίας, Ολύμβριος, καθ’ οδόν προς την Αντιόχεια, συνάντησε την αγία να βόσκει τα ποίμνια μαζί με άλλες γυναίκες του χωριού. Σαγηνευμένος από το κάλλος της κόρης, διέταξε τους ανθρώπους του να την οδηγήσουν ενώπιόν του με σκοπό να τη νυμφευθεί. Φθάνοντας εκείνη στο παλάτι, παρουσιάστηκε στον δικαστή, ο οποίος της ζήτησε να πει το όνομά της.

Εἶμαι ἡ Μαρίνα! Καί εἶμαι 15 καί ὄχι 21!

Φίλες και Φίλοι , διαβάστε αν θέλετε το πιό κάτω θαύμα που έγινε εδώ στο σπίτι της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο σε ένα στενό πιό πάνω από το σπίτι Της σε μία αγνή ψυχούλα .

Έχω τύχει να βιώσω με τα ίδια μου τα μάτια δύο θαύματα στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, όταν ήμουν παιδί και ο κόσμος κατά εκατοντάδες πήγαινε απο βραδύς στη νυχτερινή Λειτουργία .

"Είμαι η Μαρίνα, γιαγιά, είμαι 15 ετών, με γνωρίζεις,έχεις έρθει πολλές φορές στο σπίτι μου στο Θησείο !" . Και "15, όχι 21 ! 15, όχι 21 ! 15, όχι 21 !!!" .

(Η θαυμαστή εμφάνιση της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας όπως αναφέρεται στο βίο του αγιασμένου ιεροκήρυκα Δημητρίου Παναγοπούλου και στον καθηγητή Παναγιώτη Τρεμπέλα αντιστοίχως).

Ο αείμνηστος ιεροκήρυκας, ο ευλαβέστατος Δημήτριος Παναγόπουλος κάποια χρονιά επειδή πλησίαζε η εορτή της Αγίας Μαρίνας ήθελε να γράψει κάτι για την Αγία λόγω που το περιοδικό που εξέδιδε το είχε αφιερώσει σε εκείνην.Διάβαζε λοιπόν τους Συναξαριστές και άλλα βιβλία τα οποία περιέγραφαν το Βίο και τα Μαρτύρια της Αγίας.Όλα καλά τα έβρισκε και κρατούσε τις σημειώσεις που ήθελε.Ένα σημείο όμως δεν του άρεσε,δεν συμφωνούσε,δεν το έβρισκε καθόλου σωστό.Και αυτό ήταν η ηλικία της Αγίας.Όλοι οι βιογράφοι της ανέφεραν πως η Αγία μαρτύρησε 15 ετών! Αυτό δεν το δεχόταν,δεν μπορούσε να το καταλάβει.Δεν είναι δυνατόν-έλεγε-να υποστεί ένα τόσο μεγάλο μαρτύριο ένα παιδί 15 ετών και μάλλιστα κοπελλίτσα.Και κατέληγε πως οι βιογράφοι της έκαναν λάθος ή ήταν τυπογραφικό λάθος ότι δηλαδή ήθελαν να γράψουν 25 ή 35 ετών και από απροσεξία έγραψαν 15.

Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τῆς ἁγίας Μαρίνας (Δημήτριος Παναγόπουλος)

Χίλια επτακόσια περίπου χρόνια έχουν παρέλθει από την ημέρα του μαρτυρίου της αγίας Μαρίνας.

Μάλιστα, δέκα επτά αιώνες, και τα πάντα γύρω της είναι νωπά, είναι φρέσκα, είναι καινά.

Για χιλιοστή επτακοσιοστή φορά η 17η Ιουλίου εορτάζεται από τους πιστούς ως ημέρα του μαρτυρίου της Αγίας, που ο οδοστρωτήρας του χρόνου και της συνήθειας δεν κατόρθωσε, αλλά ούτε και θα κατορθώσει ποτέ, να αφαιρέσει ή να καλύψει το μέγα δίδαγμα που απορρέει από το μαρτύριό της.

Την αγία Μαρίνα την προσκυνούν, την τιμούν, την σέβονται και την επικαλούνται νέες και νέοι, γριές και γέροντες, φτωχοί και πλούσιοι, μορφωμένοι και μη.

Η αγία Μαρίνα, το ίνδαλμα κατ’ εξοχήν των παρθένων νεανίδων, είναι η κοπελίτσα των 15 χρόνων.

Μάλιστα, ένα κοριτσάκι είναι αυτή που παρακαλούμε σήμερα, αυτή που ενώπιόν της στεκόμαστε, αυτή που πλησίον της αγρυπνούμε, αυτή που μας έφερε μέχρι εδώ, αυτή που στο όνομά της κτίστηκαν Εκκλησίες.

Βεβαίως η ανθρώπινη λογική δεν τα υιοθετεί αυτά. Ο εγωισμός δεν τα παραδέχεται, και η κατά κόσμον σοφία και γνώση τα απορρίπτει.

Και γιατί όλα αυτά; Διότι δεν γνώρισαν ποιος στέκεται όπισθεν της Αγίας.

Καθότι υπάρχει Ένας, που δίνει την Χάρη, την αξία και τον αγιασμό στους ανθρώπους Του.

Αυτός είναι ο Ιησούς, ο Χριστός. Χωρίς τον Χριστό δεν υπάρχουν Άγιοι, δεν υπάρχουν Μάρτυρες, δεν υπάρχουν νίκες και στέφανοι. Ο Ιησούς είναι ο αγωνοθέτης, και χαρά σ’ αυτούς που κάμνουν καλή χρήση της ελευθερίας τους και δέχονται τον Χριστό και στην ανάγκη μαρτυρούν γι’ Αυτόν, όπως έπραξε και η αγία Μαρίνα που εορτάζει σήμερα.

Ναι, ο Ιησούς δοξάζεται δια των Αγίων και Μαρτύρων, και Αυτός αντιδοξάζει αυτούς.

Και είναι ωραία τα τροπάρια των Αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας που αποδίδουν την τιμή, την δόξα, την προσκύνηση και την λατρεία στον Κύριο.

Και πολλές φορές ακούμε να ψάλλεται, συν τοις άλλοις: «Δόξα τω σε δοξάσαντι, δόξα τω σε στεφανώσαντι» κλπ.

Ὅταν ἦταν νά γράψει τόν βίο τῆς Ἁγίας Μαρίνας…

 Διάβασε ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος στο αρχαίο κείμενο  ότι ήταν η Αγία Μαρίνα, 15 ετών…

Σκέφτηκε:

«θα γράψω στον νεοελληνικό βίο της ότι ήταν 17…»

Πήγε η κοπέλα που δούλευε σπίτι του στην αγορά της Αθήνας να ψωνίσει.

Την πλησίασε μια κοπελίτσα με κοτσιδάκια και της είπε:

Λάμπρος Σκόντζος, Ἁγία Μαρίνα ἡ μεγαλομάρτυς: Ἡ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ:  Η ΠΑΝΕΦΗΜΗ ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

     ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

       Οι γυναίκες Μάρτυρες της Εκκλησίας μας δεν υστέρησαν σε ηρωικό φρόνιμα από τους άνδρες. Υπέδειξαν το ίδιο με εκείνους ηρωισμό ή και τους ξεπέρασαν πολλές φορές. Γι’ αυτό και τιμώνται το ίδιο λαμπρά με εκείνους.

     Μια από τις μεγαλομάρτυρες γυναίκες είναι και η αγία Μαρίνα. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας της Μ. Ασίας περί το 255 μ. Χ. από επιφανείς γονείς. Ο πατέρας της ονομαζόταν Αιδέσιος ήταν ο επίσημος ιερέας των ειδώλων της περιοχής. Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετά τη γέννα της μονάκριβης κόρης της, την οποία ονόμασαν Μαρίνα. Ο πατέρας της, μη μπορώντας να φροντίσει το βρέφος το παρέδωσε σε μια γυναίκα έξω από την πόλη για να το φροντίζει μέχρι να μεγαλώσει. Η γυναίκα αυτή ήταν κρυφή και ένθερμη Χριστιανή. Η μικρή Μαρίνα άκουγε στο χριστιανικό εκείνο σπίτι να μιλούν για το Χριστό και να τον λατρεύουν με ευλάβεια και σεμνότητα. Άκουγε ιστορίες για τη θαυμαστή ζωή του, για τα θαύματά του, για τη διδασκαλία του, για τη σταύρωσή του, για την ανάστασή του και τη θεία ανάληψή τους στους ουρανούς. Η παιδική και αθώα ψυχή της απομνημόνευε με θαυμαστό τρόπο ό, τι έβλεπε και άκουγε στο ευλογημένο εκείνο σπιτικό. Συγκινούνταν αφάνταστα με το πάθος του Χριστού. Όταν κατάλαβε, ρωτούσε λεπτομέρειες για τη νέα πίστη, η οποία έγινε σύντομα και δική της πίστη.

        Βρισκόμαστε στην εποχή που είναι σε πλήρη εξέλιξη οι φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Το νεαρό και χαριτωμένο κορίτσι άκουγε τις συζητήσεις των ευσεβών εκείνων ανθρώπων και λυπόταν αφάνταστα γι’ αυτό. Δε μπορούσε να καταλάβει ότι μπορεί να κρύβεται τόσο μεγάλο μίσος στην καρδιά του ανθρώπου, που να τον οδηγεί σε αποτρόπαια και απάνθρωπα βασανιστήρια και το θάνατο, όπως αυτά των ειδωλολατρών. Άκουγε επίσης να μιλάνε για τον σπάνιο ηρωισμό των Χριστιανών Μαρτύρων, οι οποίοι δε δείλιαζαν μπροστά στα βασανιστήρια και αρνούνταν να θυσιάσουν στα είδωλα και να απαρνηθούν την πίστη τους στο Χριστό, στο μεγάλο Θεό, που προσκυνούσαν στο ευλογημένο σπίτι που την φιλοξενούσε. Δεν άργησε να καλλιεργηθεί στην άγουρη νεανική της ψυχή ένας μεγάλος θαυμασμός για τους Χριστιανούς Μάρτυρες.

Ἡ προσευχή τῆς ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ γιά συγχώρεση ἁμαρτιῶν καί τήν προστασία μας ἀπό ΠΕΙΝΑ, ΘΑΝΑΤΙΚΟ καί ἄλλη βλάβη ψυχῆς καί σώματος.

 "...Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως......χάρισε την άφεση των αμαρτιών όλων εκείνων που θέλουν να οικοδομήσουν Εκκλησία στο όνομα της δούλης Σου (Μαρίνας) για να λειτουργούν εκεί προσευχόμενοι, ή εκείνων που γράφουν το μαρτύριο της αθλήσεώς μου και το διαβάζουν με πίστη, μνημονεύοντας το όνομα της δούλης Σου (Μαρίνας) και έχουν πνευματική καρποφορία κατά τη δύναμη του ο καθένας και όσοι διακονούν τον τάφο που κατοικεί το σώμα μου όπου εμαρτύρησα για την αγάπη Σου, συγχώρεσε τις αμαρτίες τους κατά το μέτρο της πίστης τους και να μην τους αγγίξει κολασμένο χέρι, ούτε πείνα, ούτε θανατικό ούτε άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος. Και όσοι με γιορτάζουν δοξολογούντας (τον Θεό) με πίστη και σου ζητήσουν σωτηρία και έλεος μέσα από μένα χάρισέ τους σε αυτό τον κόσμο τα αγαθά Σου, ώστε να πορεύονται με αυτάρκεια και αξίωσέ τους της επουρανίου Βασιλείας Σου. Αμήν!

«Αναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.

17 Ἰουλίου 1958. Ἕνα μεγάλο θαῦμα τῆς Ἁγίας Μαρίνας. Μᾶς τό ἀναφέρει ὁ μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος

Όταν ό κ. Παναγόπουλος έπρόκειτο νά βγάλει τό φυλλάδιο Αγία Μαρίνα, μελέτησε τόν βίο της Αγίας. Έκ τής μελέτης αυτής, του ήρθαν λογισμοί ότι ή άγια Μαρίνα δέν ήτο 15 ετών, όπως γράφουν τά συναξάρια, αλλά μάλλον θα πρεπε νά ήταν. Σκέφτηκε όμως καλύτερα ήταν νά παρακάμψη αυτόν τόν σκόπελο, δηλαδή νά γράψη τμηματικώς τόν βίο, χωρίς ν’ άναφέρη ήλικία. Ενώ λοιπόν έπί ένα μήνα έσκέπτετο τό περί του πρακτέου, συνέβη τό εξής: Τήν εποχή εκείνη ό Παναγόπουλος εργαζόταν ως ταμίας στό ιπποδρόμιο. Κάθε Σάββατο πού πληρωνόταν, έρχονταν κάτι φτωχές γυναικούλες καί τούς έβαζε χρήματα μέσα σέ φάκελλο καί τούς τά έδινε. Μία άπό τις γυναίκες αυτές, όνόματι Δέσποινα ήμέρα μεσημέρι, ενώ έπλενε τά ρούχα της στό φτωχικό της, στό πλυσταριό, βλέπει νά έρχεται ένα κοριτσάκι μέ μπλέ ποδιά καί κοτσίδες καί νά τής λέγη:

«Καλή ήμέρα κυρία Δέσποινα, τί κάνεις;».

«Νά παιδί μου, παιδεύομαι εδώ μέ τό πλύσιμο.

Αλλά ποιανού παιδί είσαι εσύ; Δέν σέ γνωρίζω».

«Πώς, μέ γνωρίζεις», άπαντά ή μικρή «καί έρχεσαι τακτικά εις τό σπίτι μου, πού είναι έδώ κοντά».

 «Μά, παιδί μου, πρώτη φορά είναι πού σε βλέπω».

«Πώς, μέ ξέρεις, εγώ είμαι ή Μαρίνα. Μή φοβάσαι, ό Θεός θά σέ βοηθήση καί είμαι 15 ετών».

Μόλις είπε αυτό ή μικρή έξηφανίσθη. Όταν πήγε τό Σάββατο νά πάρη τά χρήματα από τόν Παναγόπουλο, τοϋ λέγει: «Κυρ-Δημητρό μου συνέβη αύτό καί αύτό», καί τού διηγήθη τι τής συνέβη. Τότε ό Παναγόπουλος τής είπε:

π. Ἀνδρέας Παραδεισιώτης: Μέ ἔκανε καλά ἡ Ἁγία Μαρίνα

  Ένα φοβερό γεγονός που συνέβη στη μακρινή μεγαλόνησο Κύπρο συγκλόνισε τους αμφιβάλλοντες και ενίσχυσε την πίστη των πιστών. Πρόκειται για τον ιερέα πατέρα Ανδρέα Παραδεισιώτη, εφημέριο του Ιερού Ναού 'Αγίας Μαρίνας του χωριού Ορά της επαρχίας Λάρνακος. Ό πατήρ Ανδρέας, αγιασμένος Λευΐτης έπασχε από μία σοβαρή πάθηση της σπονδυλικής στήλης, ή οποία τον έριξε στο κρεβάτι ακίνητο.

 Ήταν επόμενο να καταφύγει σε ειδικό ορθοπεδικό προκειμένου να εγχειριστεί. Στις 15 Ιουλίου προ παραμονή της εορτής της Αγίας Μαρίνης εκείνος βρίσκεται στην κλινική καρφωμένος στο κρεβάτι του. Δεν εύρισκε ανάπαυση. Μα να εορτάζει ή 'Αγία και εγώ να βρίσκομαι εδώ; "Όχι. 0ά πάω. Ζήτησε άδεια από τον ιατρό του προκειμένου να παρευρεθεί στην πανήγυρη της Αγίας Μαρίνης, πού ευλαβείτο αφάνταστα. 0ά πάω, γιατρέ, γιατί θέλω να επικαλεσθώ τη βοήθειά της για τη θεραπεία μου.

Ό ιατρός είχε βέβαια τις αντιρρήσεις του, αλλά υπέκυψε στις πιέσεις του πατρός Ανδρέα, αφού κατέστησε υπεύθυνο τον ίδιο και τους δικούς του για το μεγάλο τόλμημα.

 Έτσι οι δικοί του τον οδήγησαν στο χωριό. "Όταν όμως μπήκε μέσα στην εκκλησία ένοιωσε την ανάγκη να λειτουργήσει. Είπε δυο λόγια προσευχής και κατόπιν άρχισε να ενδύεται το ιερατικά του άμφια με μεγάλη δυσκολία. "Άρχισε ή λειτουργία. Ό π. Ανδρέας νοιώθει καλύτερα. Σιγά, σιγά περνώντας ή ώρα ένοιωθε ακόμη καλύτερα, ώσπου στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ένιωσε εντελώς καλά.

Θαῦμα Ἁγιας Μαρίνας:Ἡ νοσοκόμα μέ τά ἄσπρα

ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ

Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 25/3/2006.

Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:
“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.

Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.

Τό πανέμορφο ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Μαρίνας στόν Αὐλώνα Ἀττικῆς

http://www.agia-marina.org/Agia-marina-Parnitha-Avlonas.html

Ἡ ἁγία Μαρίνα [17 Ιουλίου]

Η αγία Μαρίνα [17 Ιουλίου]

 

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 

Η ΟΡΦΑΝΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ: Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, ανέθεσε την ανατροφή της μικρής Μαρίνας σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.

ΣΥΛΛΗΨΗ – ΜΑΡΤΥΡΙΟ: Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να γίνει σύζυγος του, αρνούμενη το Χριστό. Μάταια, όμως. Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε τη φράση: ≪Είμαι χριστιανή≫. 

Ἡ Ἁγία Μαρίνα_mp3

Π. Σάββας 2013-07-16_Ἡ Ἁγία Μαρίνα_2ο μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-07-2013 (Κήρυγμα στήν Ἀγρυπνία).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Σύγχρονο θαῦμα τῆς Ἁγίας Μαρίνης, τῆς ὁποίας τὴν μνήμη ἐπιτελοῦμε σήμερα

Ὁ Κυριάκος ἐπρόκειτο νὰ κάνει μία ἐγχείρηση στὸ πόδι καὶ εἰσήχθη στὸ νοσοκομεῖο τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπως χαρακτηριστικά μας λέει ὁ ἴδιος: Μετὰ τὴν ἐκκλησία πῆγα στὸ νοσοκομεῖο μαζὶ μὲ τὴν κόρη μου, ποὺ εἶναι νοσοκόμα. Μοῦ ἔκαναν τὶς ἀπαραίτητες ἐξετάσεις καὶ ὅταν πῆγα στὸ δωμάτιό μου, πῆρα τηλέφωνο στὸ μοναστήρι νὰ ἀναφέρω ὅτι θὰ κάνω ἐγχείρηση. Οἱ πατέρες μὲ καθησύχασαν καὶ μοῦ εἶπαν, ὅτι θὰ προσευχηθοῦν καὶ ὅλα θὰ πᾶνε καλά. Ἔκλεισα τὸ τηλέφωνο καὶ πλάγιασα νὰ ξεκουραστῶ, διότι δὲν τὸ κρύβω εἶχα μεγάλο φόβο, ἐπειδὴ τὸ πόδι μου ἦταν σὲ ἄθλια κατάσταση ἀπὸ προηγούμενες ἐγχειρήσεις. Ἄρχισα νὰ καλῶ τοὺς Ἁγίους νὰ μὲ βοηθήσουν καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Ἁγία Μαρίνα ποὺ πολὺ τὴν εὐλαβοῦμαι. 

Δευτέρα πρωὶ 27 Μαρτίου, ἑτοιμάστηκα, ἔκανα τὸ Σταυρό μου καὶ ξεκινήσαμε γιὰ τὸ χειρουργεῖο, ξαπλωμένος πάνω σ' ἕνα τρόλεϊ. Μπήκαμε στὸν προθάλαμο τοῦ χειρουργείου περιμένοντας τὶς τελευταῖες διαδικασίες. Ἀφοῦ ἑτοιμάστηκαν ὅλα πήραμε τὸ δρόμο γιὰ τὸ χειρουργεῖο. Πίσω ἡ κόρη μου, μπροστὰ ἕνας νοσοκόμος καὶ στὸ πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη μὲ τ' ἄσπρα.