Ὅταν Ὀρθόδοξος δωρίζει τὸ κοράνι, συμβάλλει στὴν ἄρνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Όταν Ορθόδοξος δωρίζει το κοράνι, συμβάλλει στην άρνηση του Τιμίου Σταυρού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι γνωστός ο κορανικός χλευασμός σε όσους πιστεύουν ότι ο Χριστός σταυρώθηκε. Κι όμως κάποιοι Ορθόδοξοι Ιεράρχες θεωρούν ότι, όταν δωρίζουν το κοράνι σε μουσουλμάνους, είναι πράξη ‘’αγάπης’’ προς αυτούς. Αυτή η πράξη, είναι πράξη ανθρωπάρεσκης ‘’αγάπης’’.

Είναι γνωστή η κορανική αντιπαράθεση του Ισλάμ απέναντι στον Τίμιο Σταυρό. Tην κορανική πολεμική ενάντια στη Σταύρωση του Χριστού, ποσώς δεν την διαφοροποιούν οι κακόδοξες ωραιολογίες για το κοράνι, εκ μέρους όσων Ορθοδόξων Ιεραρχών, επιμένουν σε κάτι τέτοιο.

Το κοράνι αρνείται με απαξιωτικό τρόπο τη Σταύρωση του Χριστού και συνεπακόλουθα οι πιστεύοντες αυτό, την Ανάστασή Του. Θεωρούν ότι ευαρεστούν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, όσοι Ιεράρχες προκλητικά το δωρίζουν σε μουσουλμάνους; Άπαγε της βλασφημίας. Πρόκειται για αντιευαγγελική πράξη.

Ἡ εὔκολη συγνώμη γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Η εύκολη συγνώμη για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

(Β. Χαραλάμπους)

Όπως διηγείτο ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, ο οποίος διετέλεσε Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Λογγοβάρδας στην Πάρο και ο οποίος στη νεότητά του βοηθούσε τον μεγάλο διηγηματογράφο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη στην Αθήνα, όταν έψαλλε στο μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ελισσαίου στην Πλάκα των Αθηνών, τότε που λειτουργούσε εκεί ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, όταν τύχαινε κάποιος στο ψαλτήρι, ο οποίος ήταν παράφωνος, ο Παπαδιαμάντης τον έδιωχνε.

Μια μέρα ένας βοηθός εκεί στο αναλόγιο παραφωνούσε και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης τον έδιωξε. ‘’Φύγε Κώστα’’, του είπε και ο Κώστας έφυγε. Μετά τον φώναξε να επιστρέψει στο ψαλτήρι. Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία του ζήτησε ενώπιον όλων συγνώμη.

Ἡ ἐπίσκεψη ναρκομανοῦς φοιτητῆ στὸν Ἅγιο Παΐσιο

(Β. Χαραλάμπους)

Κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένας φίλος ενός συμφοιτητή μου, φοιτητής και αυτός, είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά. Αφού έφτασε σε πλήρη απόγνωση αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος στον Όσιο Γέροντα Παΐσιο, για τον οποίο είχε ακούσει πολλά θαυμαστά.

Όπως διηγόταν κατόπιν, ξεκίνησε μονάχος του και πήγε στο Άγιο Όρος στο Κελίον Παναγούδα, όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος. Εκεί ήταν κι ένας ιερωμένος άγνωστος σ’ αυτόν, που περίμενε να δει τον Όσιο Γέροντα.

Αφού περίμενε περί τις δύο ώρες και πλέον, ο φοιτητής άρχισε να τρέμει από τη στέρηση των ναρκωτικών πάρα πολύ.

Ἡ ἀναγνώρισις τῆς Ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων ὡς «θρονικῆς» τοῦ Παπισμοῦ.

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ἀναγνωρίζοντας τὴν Ἑορτὴ τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Παπισμοῦ, παρεπόμενα ἀναγνωρίζουμε τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία καὶ τὸν Πάπα ὡς κανονικὸ Ἐπίσκοπο τῆς Μίας Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Καὶ φυσικὰ ἀναγνωρίζουμε τὸν Παπισμὸ ὡς τὴν Πρωτόθρονη ἐκκλησία. Αὐτὸ δὲν γίνεται ἀντιληπτό;

Ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγονται περὶ τῆς μοναδικότητας τῆς Ἐκκλησίας παραθεωροῦνται; Δὲν γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι τὰ περὶ παπικοῦ πρωτείου ἐνισχύονται, μὲ μία τέτοια ἀναγνώριση καὶ ὅτι ὁ Παπισμὸς προβάλλεται ὡς “παράλληλη” Ἐκκλησία; Στὸν Παπισμὸ οὔτε τὸ παπικὸ πρωτεῖο ἔχουν ἀπορρίψει, οὔτε καὶ τὶς λοιπὲς κακοδοξίες τους. Ὀρθῶς ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀναφέρει πὼς «εἶναι φῶς φανάρι ὅτι τὸν ἐνδιαφέρει νὰ ἀναγνωρίσουν οἱ Ὀρθόδοξοι κεφαλὴν τὸν Πάπα καὶ τίποτε περισσότερο».

Δὲν ἀναγνωρίζουν τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία καὶ μάλιστα ὡς Πρωτόθρονη, μὲ τὴν ἀναγνώριση τῆς Ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Παπισμοῦ; Πρὸς τί οἱ ἀντιεκκλησιαστικὲς ὑπερβολὲς περὶ τῆς Ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, ὡς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Παπισμοῦ;

Διατὶ παραθεωρεῖται ἡ στάσις 4 Κυπρίων Ἐπισκόπων εἰς τὴν Σύνοδον τῆς Κρήτης;

Διατί παραθεωρείται η στάσις 4 Κυπρίων Επισκόπων εις την Σύνοδον της Κρήτης;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έχει τεθεί ως βασικότατη προϋπόθεση, για να αρθεί η αργία του τελούντος εν αργία Επισκόπου Τυχικού, η αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης. Ως γνωστό τα 4 Πατριαρχεία (Αντιοχείας, Ρωσίας, Γεωργίας και Βουλγαρίας) δεν συμμετείχαν σε αυτή και επακόλουθα δεν έχουν αποδεχθεί τη Σύνοδο της Κρήτης.

Από την Εκκλησία της Κύπρου τέσσερεις Επίσκοποι δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, έχει υπογράψει ‘’αντ’ αυτών’’. Οι αναφορές περί δήθεν συναίνεσης των τεσσάρων αυτών Επισκόπων για τις ‘’αντ’ αυτού υπογραφές’’ δεν ευσταθεί, καθότι έχουν τοποθετηθεί περί τούτου μετά τη Σύνοδο της Κρήτης, τόσον ο Μητροπολίτης Μόρφου, όσο και ο Μητροπολίτης Λεμεσού περί τούτου, αλλά και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄.

Περὶ τῆς καλουμένης ‘’πλήρους’’ κοινωνίας μὲ τὸν Παπισμό

Περί της καλουμένης ‘’πλήρους’’ κοινωνίας με τον Παπισμό

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Αν κάποιος παρακολουθούσε γνωστούς διαδικτυακούς ιστότοπους Παπικών, θα διεπίστωνε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι προωθούσαν ή μάλλον απεδέχοντο μια δυαρχία, με παράλληλες δομές σε Δύση και Ανατολή, όπως φυσικά την εννοούν αυτοί. Έτσι θα απεφεύγετο γι’ αυτούς το εμπόδιο της Συνοδικότητας και θα επέβαλλαν αλλοτρόπως το παπικό εξουσιαστικό πρωτείο και δι’ αυτού το ενισχύον αυτό ‘’αλάθητο’’. Τέτοιες αναφορές επιβάλλουν μια πρακτική παράλληλης ‘’συνύπαρξης’’ χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείψουν αυτά τα οποία έγιναν αιτία αποκοπής των από την Μία Αγία Εκκλησία.

Να θυμίσουμε αυτό το οποίο ανεφέρετο σε άρθρο του Gianni Valente στη La Stampa (Vatican insider), ημερομηνίας 9 Δεκεμβρίου 2014, το οποίο τιτλοφορείτο «Ιωάννης Περγάμου: το Φανάρι σε μια ‘’προκαταβολή’’ για την πλήρη κοινωνία» (Ioannis di Pergamo: al Fanar un “anticipo” della piena comunione), όπου γινόταν αναφορά στην Παπική ‘’’μεγαλοκαρδία’’, με τον τονισμό, «Η Καθολική Εκκλησία ‘’δεν προτίθεται να επιβάλει καμιά υποχρέωση’’ για να φτάσουμε στην πλήρη κοινωνία με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς».

Ὁ ΟΗΕ διὰ τὴν ἀδικίαν εἰς βάρος τῆς Αὐτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας

Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας

(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα.

Η συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν κάμπτει τη σκόπιμη σιωπή, όσων επιλέγουν κάτι τέτοιο; Έως πότε όμως; Θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Εκκλησία, γιατί ‘’Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία’’, όπως τόνιζε ο Άγιος Παΐσιος.

Σε άρθρο του κ. Γιώργου Λειμωνίδη, το οποίο δημοσιεύτηκε στη Romfea.gr στις 22/4/2026, το οποίο τιτλοφορείτο ‘’ΟΗΕ και Διεθνής Αμνηστία για απαγόρευση της Εκκλησίας στην Ουκρανία’’, ανεφέροντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’ Στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής βρίσκεται η διαχείριση της ουκρανικής κυβέρνησης απέναντι στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, υπό του Μητροπολίτη Ονουφρίου με τη Διεθνή Αμνηστία και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ να εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για τις μεθοδεύσεις απαγόρευσής της’’.

Είναι όμως μόνο αυτή η μορφή αντιεκκλησιαστικού πολέμου, σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών; Η όποια σκόπιμη σιωπή, δεν διαγράφει τα αντιεκκλησιαστικά εγκλήματα.

Ὑποχρέωση ἀποδοχῆς στοιχείων τῆς ἀληθοῦς ἐκκλησίας σὲ αἱρετικὲς κοινότητες μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Στην παράγραφο 5 της ‘’Δήλωσης του Τορόντο’’, σε ‘’εκκλησιολογική’’ λεγόμενη προϋπόθεση, σημειώνεται ότι, «οι εκκλησίες-μέλη του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας*». Αυτή η λεγόμενη ‘’εκκλησιολογική’’ προϋπόθεση, παρεισέφρησε ως μη ώφειλε σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.

Για ποια αναγνώριση στοιχείων της αληθούς Εκκλησίας, μπορούμε να ομιλούμε αναφερόμενοι στις συγκροτημένες αιρετικές κοινότητες του Π.Σ.Ε.; Πότε η Εκκλησία ή κάποιος Άγιος της Εκκλησίας μας, αναγνώρισε στοιχεία της αληθούς εκκλησίας σε συγκροτημένες αιρετικές κοινότητες που αυτοαποκαλούνται ‘’εκκλησίες’’;

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου, ἡμέρα ‘’γιορτῆς τῆς μάνας’’ διὰ τοὺς Ὀρθοδόξους.

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, από τον Ορθόδοξο λαό καλείται και Εορτή της Παναγίας. Τα παλιά χρόνια την ημέρα της Υπαπαντής του Χριστού, στις 2 Φεβρουαρίου γιόρταζαν τη γιορτή της μάνας.

Τούτο εγίνετο και επίσημα στα σχολεία. Μάλιστα ορίσθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στην Ελλάδα το έτος 1929 να γιορτάζεται η γιορτή της μάνας στις 2 Φεβρουαρίου, την εορτή της Υπαπαντής.

Δυστυχώς κατά τη δεκαετία του 1960 άρχισε να γιορτάζεται η γιορτή της μάνας, τη δεύτερη Κυριακή του Μαίου, σύμφωνα με τα παιχνιδίσματα του δυτικότροπου συναισθηματισμού. Όλα τούτα άρχισαν από της ΗΠΑ, όπως πολλά άλλα ‘’έθιμα’’ τα οποία δεν συνάδουν με την Ορθόδοξη παράδοσή μας και τα οποία παρεισφρύουν και την καταργούν.

Αυτή την εόρτιο μέρα της Υπαπαντής του Κυρίου, που κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης «η Ιερά Μήτηρ, και του Ιερού υψηλοτέρα, επί το Ιερόν παραγέγονεν, εμφανίζουσα τω κόσμω, τον του κόσμου Ποιητήν», ο Ορθόδοξος λαός συνήθιζε να γιορτάζει και τη γιορτή της μάνας, τιμώντας την του Θεού Μητέρα, που κατ’ εξοχή έχει ως πρότυπο μητέρας.

Ο απλός Ορθόδοξος λαός την Εορτή της Υπαπαντής, την καλεί και γιορτή της Παναγίας. Το Θεομητορικό πρόσωπο της Παναγίας, αποτελεί πρότυπο για παραδειγματισμό για κάθε Χριστιανή μητέρα, που θέλει να αγαπά σωστά τα παιδιά της, υπερβαίνοντας την κατά φύσιν αγάπη. Όπως επισημαίνει ο Άγιος Βασίλειος, η κατά φύσιν αγάπη μήτε επαινετή είναι, μήτε κατακριτέα. Η υπέρ φύσιν αγάπη είναι επαινετή.

Έχοντας λοιπόν ως πρότυπο μητέρας την Παναγία μας, τη μάνα των ορφανών, των πονεμένων, των αδικημένων, είναι δυνατό η κάθε Χριστιανή μητέρα να υπερβεί την κατά φύσιν αγάπη, μια αγάπη που δοκιμάζεται μόλις το παιδί της δρασκελίσει το κατώφλι του σπιτιού της για να παίξει με τα γειτονόπουλα.

Πρότυπο έχει την αγάπη εκείνη που έχει την ευωδία μια άλλης αρχοντιάς. Τότε λοιπόν η Χριστιανή μητέρα θα υποδεικνύει στα παιδιά της, όπως και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος το «Εκείνον δει αυξάνειν, εμέ δε ελαττούσθαι» (Ιω. 3,30). Το παράδειγμα εκείνης της υπέρ φύσιν αγάπης, που δεν περιορίζεται στους «αγαπώντας ημάς», είναι επαινετό.

Ἁγιουβέρδα, διαλογισμός, γιόγκα, τρόποι λήθης τοῦ ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ

Αγιουβέρδα, διαλογισμός, γιόγκα, τρόποι λήθης του αληθινού Τριαδικού Θεού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η ποικιλότροπη διάδοση της αγιουβέρδα, του διαλογισμού, της γιόγκα, έχει αυξηθεί κατά πολύ. Κέντρα εναλλακτικών θεραπειών (κέντρα Reiki, κέντρα ολιστικής ιατρικής κλπ), γυμναστήρια, ‘’ιδιωτικές’’ προσφορές’’ ανακοινώνουν κύκλους μαθημάτων γιόγκα, αγιουρβέδα, διαλογισμού κλπ.

Η ποικιλία των μορφών που παρουσιάζονται είναι αρκετά μεγάλη. Προσφέρονται ως karma yoga, sivananda yoga, hatha dynamic yoga, hot yoga; aghor yoga, nidra – satyananda yoga, agni yoga, angelica yoga κλπ.

Δεν είναι λίγοι οι Χριστιανοί οι οποίοι καταφεύγουν σ’ αυτά. Δεν συνάδουν αυτά με την εν Χριστώ ζωή. Δεν αντιλαμβάνονται τις ινδουιστικές καταβολές των; Αποτελεί τρόπο λήθης του αληθινού Τριαδικού Θεού. ‘’Οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού’’, μένουν μακριά από αυτά.

Ἡ Ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Φώτων

Η Εορτή των Αγίων Φώτων

 Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εις το τροπάριον της Εορτής των Θεοφανείων «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε», ψάλλουμε «ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός, και τον κόσμον φωτίσας δόξα σοι». Σε στιχηρό ιδιόμελο του Εσπερινού της Εορτής ψάλλουμε, «τον φωτισμόν ημών, τον φωτίσαντα πάντα άνθρωπον». Στο «και νυν» πριν την Είσοδον κατά την Εσπερινή Ακολουθία ψάλλομε, «του δοξάζειν σε Σωτήρ, τον φωτισμόν των ψυχών ημών».

Τα Άγια Θεοφάνεια καλούνται και Άγια Φώτα. ‘’Η Αγία των Φώτων ημέρα’’, όπως εκάλεσε την Εορτή των Θεοφανείων ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, αποτελεί ‘’μυστήριον υψηλόν τε και θείον, και της άνω λαμπρότητος πρόξενον’’, όπως αναφέρει ο μεγάλος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας μας, εις τον λόγον του ‘’Εις τα Άγια Φώτα’’. Ο λόγος ο οποίος καλούμε τα Άγια Θεοφάνεια και Άγια Φώτα, είναι γιατί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οι Χριστιανοί εβαπτίζοντο την παραμονή της Εορτής Αγίων Θεοφανείων.

Εις την Λιτή σε ιδιόμελον του Κοσμά Μοναχού αναφέρονται τα εξής : «Ω του θαύματος, δίχα πυρός αναχωνεύει, και αναπλάττει άνευ συντρίψεως, και σώζει τους εις αυτόν φωτιζομένους, Χριστός ο Θεός και Σωτήρ των ψυχών ημών».

Δὲν οἰκοδομεῖται μὲ πνευματικὲς σχέσεις μὲ αἱρετικὲς κοινότητες τὸ Σῶμα Χριστοῦ

Δεν οικοδομείται με πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες το Σώμα Χριστού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι μεγάλη βλασφημία να πιστεύεται και να διακηρύσσεται, ότι το Σώμα Χριστού οικοδομείται με τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες μέλη του Π.Σ.Ε. Κι όμως σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, και αυτό παρεισέφρησε ως μη όφειλε.

Αυτό διακηρύσσεται στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, η οποία ως μη όφειλε παρεισέφρησε και σε κείμενο της Σύνοδου της Κρήτης. Για τέτοιες αποφάσεις σεμνύνονται; Γιατί τόση ζέση για μια τέτοια απόφαση, από τους αμύντορες της Συνόδου της Κρήτης;

Είναι αυτή η απόφαση σύμφωνη με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας; Ας βρεθεί έστω και ένας από αυτούς που υπεραμύνονται της Συνόδου της Κρήτης, να προβάλει θεολογική ερμηνεία για μια τέτοια στρέβλωση. Είναι επόμενη των Οικουμενικών Συνόδων μια τέτοια κακόδοξη στρέβλωση; Άπαγε της βλασφημίας.

Στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, αναφέρεται ότι ‘’οι εκκλησίες - μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών’’*. Αυτή η προϋπόθεση αποτελεί βλασφημία.

Περὶ τῆς λεγόμενης ‘’Μυστηριακῆς Διακοινωνίας’’ (Intercommunio)

Περί της λεγόμενης ‘’Μυστηριακής Διακοινωνίας’’ (Intercommunio)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η λεγόμενη ‘’Μυστηριακή Διακοινωνία’’ (Intercommunio), η οποία προβάλλεται από τον Παπισμό, αποτελεί ένα τρόπο ‘’ενότητας’’, ο οποίος επιτυγχάνει την περιθωριοποίηση των δογματικών και άλλων διαφορών. Η σκοπιμότητα ενός τέτοιου ατοπήματος είναι προφανής.

Η παλαιότερη αναφορά του Καρδινάλιου Walter Kasper το έτος 2016, ο οποίος ήταν και πρόεδρος της Παπικής επιτροπής για την ‘’ενότητα’’, ότι στην «επόμενη δήλωση του Πάπα θα πρέπει να επιτραπεί ‘’κοινή ευχαριστιακή κοινωνία’’ με τους Προτεστάντες» (συνέντευξη του Καρδινάλιου Walter Kasper στην Avvenire), κατέδειξε τις προσπάθειες για τη λεγόμενη μυστηριακή διακοινωνία (intercommunio).

Η αναφορά αυτή του Καρδινάλιου Walter Kasper, προβαλλόταν σε αρκετούς διαδικτυακούς ιστότοπους πέραν της Avvenire, και στους www.thecatholicthing.org, www.catholicculture.org, www.agensir.it κλπ.

Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος ὡμολόγει τὴν Πίστιν του εἰς τοὺς ἀλλοθρήκους

Ο Άγιος Φιλούμενος ωμολόγει την Πίστιν του εις τους αλλοθρήκους

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Συνομιλώντας πριν πολλά χρόνια με κάποιον, που ως Αγιοταφίτης Ιερομόναχος είχε συλλειτουργήσει με τον Άγιο Φιλούμενο του Φρέατος του Ιακώβ, ζήτησα να μάθω κάτι για τον Άγιο. Αυτή η συνομιλία είχε γίνει πολύ πριν την αγιοκατάταξη του Αγίου Φιλουμένου του Κυπρίου.

Για τον Άγιο Φιλούμενο γνώριζα μόνο εκείνα που είχαν γραφεί στον Τύπο το έτος 1979 για το μαρτύριό του. Ζητώντας λοιπόν να μάθω περισσότερα για τον Άγιο Φιλούμενο, ο συνομιλητής μου απάντησε με απλότητα τα εξής : «Ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος… Να όταν έλεγε για παράδειγμα στα ειρηνικά το ‘’Ειρήνη πάσι’’, τό έλεγε μου είπε πολύ απλά, χωρίς το μουσικό ηχόχρωμα και χαμηλόφωνα». Το τόνισε ιδιαιτέρως, «Ήταν πολύ ταπεινός».

Και αμέσως ο συνομιλητής μου άλλαξε ύφος προσθέτοντας, «πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι». Ζήτησα να μάθω τι εννοεί. «Να», μου είπε, με πιο έντονο ύφος, αλλά και με θαυμασμό τα εξής : «Όταν πήγαινε στην αγορά, δεν φοβόταν. Ομολογούσε την Πίστη του στους Μουσουλμάνους και στους Εβραίους. Δεν φοβόταν. Πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι».

Ο θαυμασμός του συνομιλητή μου ήταν ολοφάνερος, για το ομολογιακό κάλλος του Αγίου Φιλουμένου. Είναι μεγάλος σταυρός όντως, η ομολογία της Πίστης εν μέσω αλλοθρήσκων.

Ἡ κοινότης Taizé καθιστᾶ δευτερεύουσαν τὴν ἀλήθειαν τῆς Πίστεως

Η κοινότης Taizé καθιστά δευτερεύουσαν την αλήθειαν της Πίστεως

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé», έχει επεκτείνει τα οικουμενιστικά ολισθήματά της και σε διαθρησκειακό επίπεδο. Αυτό καθιστά τη οικουμενιστική δράση της ακόμα πιο επικίνδυνη. ‘’Ο Οικουμενισμός έχει δαιμόνια’’, τόνισε ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, μετά από διάπυρο προσευχή.

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» ως γνωστό παρουσιάζεται σάν ‘’μοναστική’’ κοινότητα. Σκοπίμως αποκαλείται ‘’μοναστική’’. Είναι μια από αυτές τις κοινότητες, που με βάση το Βατικάνειο «Κώδικα Κανονικού Δικαίου» (Codise di Diritto Canonico), θεωρούνται «Ιδιωτικές ενώσεις πιστών» (Associazones private di fedeli).

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλικής Bourgogne (Βουργουνδίας), Saône et Loire. Η «Κοινότητα Taizé» αριθμεί πάνω από 100 άτομα. Είναι κατ’ εξοχή οικουμενιστική κοινότητα.

Καλείται σκοπίμως οικουμενική και όχι οικουμενιστική κοινότητα, ενώ κατ’ ουσία είναι οικουμενιστική κοινότητα. Τη κοινότητα αυτή αποτελούν άνθρωποι διαφόρων ομολογιών, από 30 χώρες. Τη συναποτελούν Παπικοί, Προτεστάντες και ‘’Ορθόδοξοι’’. Το τι έχουν σοφισθεί είναι ολοφάνερο.

Ἡ ἀνάμειξις τῆς Ἀμερικανικῆς διπλωματίας εἰς Ἐκκλησιαστικὰ θέματα

Η ανάμειξις της Αμερικανικής διπλωματίας εις Εκκλησιαστικά θέματα

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Όσοι δεν έχουν ‘’λόγους’’ να αμφισβητούν την αναφορά του Οσίου Πορφυρίου στην Αμερικανική επιθυμία ανάμειξης στα της Εκκλησίας, αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο τέτοιων εξωεκκλησιαστικών παρεμβάσεων. Ειδικότερα η αμερικανική ‘’προθυμία’’ στο Ουκρανικό Εκκλησιαστικό ζήτημα, δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.

Σε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στις 5/1/2021 στη Romfea.gr με τίτλο ‘’ΟΕΟ: Η Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία αποτέλεσμα της πίεσης των ΗΠΑ’’ σημειώνοντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’Στην προσωπική σελίδα του στο Twitter, ο κ. Πομπέο δήλωσε ότι διαβεβαιώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, αναφέρει το Τμήμα Πληροφοριών και Παιδείας της Ουκρανικής Ορθόδοξου Εκκλησίας. «Διαβεβαιώνω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και βοήθησα τον Μητροπολίτη (Επιφάνιο Ντουμένκο) να αποφύγει τη ρωσική επιρροή», έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ στο Twitter. Σύμφωνα με τον ίδιο, «αποφάσισε σε πολλά μέτωπα (στον αγώνα) με τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης και της θρησκευτικής ελευθερίας». (Πηγή: Τμήμα Εξωτερικών Σχέσεων της Εκκλησία της Ουκρανίας)’’.

Σε ποια ‘’ρωσική επιρροή’’ αναφέρεται ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ; Υπάρχει αμφιβολία ότι η έγνοια τους ήταν τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους και η όσο το δυνατό μεγαλύτερη ‘’αποκοπή’’ από την Εκκλησία της Ρωσίας;

Πὼς ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐμπόδισε φοιτητὴ νὰ μὴ παρασυρθεῖ στὴν πλάνη του Ἰνδουισμοῦ

Πως ο Άγιος Παΐσιος εμπόδισε φοιτητή να μη παρασυρθεί στην πλάνη του Ινδουισμού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ενθυμούμαι κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένα φοιτητή ο οποίος παρασύρθηκε από άλλους φοιτητές που μιλούσαν για τους γκουρού του Ινδουισμού και τον έπιασε μεγάλη μανία να επισκεφθεί ένα γκουρού στο Θιβέτ. Προτού όμως ξεκινήσει για την Ινδία, πήγε στο Άγιο Όρος στο Κελίον της Παναγούδας, όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος. Ανέφερε στον αγιασμένο Γέροντα της Παναγούδας την απόφασή του να επισκεφθεί τον πλανεμένο γκουρού στο Θιβέτ.

Ο Όσιος Παΐσιος λυπήθηκε πάρα πολύ και προσπάθησε να τον αποτρέψει από την απόφαση του αυτή. Ο φοιτητής όμως ήταν ανένδοτος. Δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. Αφού ο Όσιος Παΐσιος είδε ότι δεν πείθεται, του είπε ότι θα προσεύχεται γι’ αυτόν. Ο φοιτητής τελικά πήγε στο Θιβέτ, εκεί όπου ήταν ο ινδουιστής γκουρού. Γεμάτος αγωνία και ταραχή έπιασε σειρά για να δει τον πλανεμένο γκουρού. Όταν όμως έφτασε η σειρά του, ένας εκεί άνθρωπος του γκουρού του είπε ότι δεν θα έβλεπε άλλους την ημέρα εκείνη και έτσι έπρεπε να πάει την επόμενη μέρα.

Δεν ανησύχησε γιατί θα ήταν πιο εύκολο γι’ αυτόν να πραγματοποιήσει την εμμονή του αυτή, γιατί ο γκουρού θα δεχόταν τον κόσμο κάτω από ένα δέντρο. Όμως και πάλι δεν κατάφερε να τον δει, γιατί δεν αισθανόταν καλά ο γκουρού και έτσι μετατέθηκε η συνάντηση για την επόμενη μέρα. Την επόμενη μέρα θα δεχόταν ο γκουρού τον κόσμο στο δωματιάκι του.

Τὰ περὶ “Πρώτης Χιλιετίας” καὶ περὶ “Διῃρημένης Ἐκκλησίας”

Φωτο: François Malan

Τὰ περὶ “Πρώτης Χιλιετίας” καὶ περὶ “Διῃρημένης Ἐκκλησίας”

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, Θεολόγου

Σὲ ἄρθρο τοῦ Gianni Valente στὴ Vatican insider, ἡμερομηνίας 9 Δεκεμβρίου 2014 τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖτο, «Ἰωάννης Περγάμου: τὸ Φανάρι σὲ μία “προκαταβολὴ” γιὰ τὴν πλήρη κοινωνία» (Ioannis di Pergamo: al Fanar un “anticipo” della piena comunione) ἀνεφέροντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἀκόλουθα: «Ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία “δὲν προτίθεται νὰ ἐπιβάλλει καμιὰ ὑποχρέωση”, γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν πλήρη κοινωνία μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς».

“Δυνατὰ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Πάπα Φραγκίσκου”, ἦταν ἡ σχετικὴ ἀναφορά τοῦ μ. Ἐπισκόπου Περγάμου. Ὁ Gianni Valente σημείωνε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Εἰδικὰ ὅταν εἶπε ὁ Πάπας ὅτι, γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ ὁ στόχος τῆς πλήρους ἑνότητας μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, “ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία δέν προτίθεται νὰ ἐπιβάλλει καμιὰ ὑποχρέωση”, γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν πλήρη κοινωνία μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς», ὁ μ. Περγάμου χαρακτήρισε ὡς δυνατὰ αὐτὰ τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἶπε ὁ Πάπας στὸ Φανάρι.

Ἀκολούθως ὁ μ. Περγάμου, ἀνέφερε ὅτι «εἶναι σημαντικὸ νὰ μοιράζονται τὴν ἴδια Πίστη. Τὸ μόνο θεμέλιο τῆς ἑνότητάς μας εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς ἴδιας Πίστης», «Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ἐπισημάνουμε τί εἶναι ἡ ἴδια Πίστη ποὺ πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε μαζί, γιὰ νὰ ζήσουμε σὲ πλήρη κοινωνία».

Ἡ Κύπρος δὲν δικαιοῦται τὴν ἴδιαν θέρμην, ὅπως ἐκείνην διὰ τὴν Οὐκρανίαν;

Η Κύπρος δεν δικαιούται την ίδιαν θέρμην, όπως εκείνην δια την Ουκρανίαν;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Θα πραγματοποιηθεί σε λίγες μέρες στην Ελβετία, διάσκεψη για την ειρήνη, όπως ισχυρίζονται, στην Ουκρανία. Μόνο όμως στα πλαίσια του ΟΗΕ θα επιτευχθεί πραγματική ειρήνη. Με διάσκεψη στα πλαίσια του ΟΗΕ, θα παρακαμφθεί η Νατοϊκή μονομέρεια και έτσι ευκολότερα θα διερευνηθούν και τα αίτια πριν τον πόλεμο ο οποίος άρχισε το 2022.

Στα πλαίσια αυτά θα μπορέσουν να δουν και τη βαρβαρότητα των παραστρατιωτικών φιλοναζιστών μέχρι το έτος 2022. Πριν το 2022 πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι καταδίκαζαν τη φιλοναζιστική βαρβαρότητα στην Ουκρανία και τώρα αίφνης έγιναν διαφοροτρόπως ‘’συνοδοιπόροι’’.

Πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι καταδίκαζαν και ανησυχούσαν για την αρωγή των παραστρατιωτικών φιλοναζιστών στην ουνιτική κοινότητα, καθώς και στα δύο σχισματικά μορφώματα. Ήταν και είναι γνωστή η αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας, από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Τώρα δυστυχώς επικρατεί μεγάλη ‘’σιωπή’’ και με πολλούς Ορθόδοξους να ‘’ισοκρατούν’’ τούτη τη ‘’σιωπή’’.

Δυστυχώς ο απάνθρωπος αυτός πόλεμος στην Ουκρανία, γίνεται με κριτήριο την ένταξη ή όχι της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ. Η συμπόνια μας λοιπόν, φυσικά και δεν είναι για τις κυβερνήσεις Ουκρανίας και Ρωσίας, αλλά για τους αδικημένους λαούς της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, στο τέλος θα δειχθεί ότι, ήταν άλλη η έγνοια για τις επιλογές της κυβέρνησης Ζελένσκι, κι άλλη ήταν η πραγματική αγάπη για τον δοκιμαζόμενο Ουκρανικό λαό.

Τὸ δικαίωμα ἐντάξεως εἰς τὸ ΝΑΤΟ, σημαντικώτερον τοῦ δικαιώματος ἱερουργίας;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι πρωτόγνωρη η αφωνία η οποία παρατηρείται για τη συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Διακόπτουν οι εχθροί της Εκκλησίας στην Ουκρανία τη Θεία Λειτουργία, επιτίθενται σε πιστούς την ώρα που εκκλησιάζονται και παρόλα τούτα παρατηρείται μεγάλη αφωνία. Αρπάζουν με βία Ιερούς Ναούς οι εχθροί της Εκκλησίας και η αφωνία συνεχίζεται.

Φυλάκισαν πρόσφατα τον Ηγούμενο Παύλο της Λαύρας του Κιέβου και καμιά διαμαρτυρία δεν έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ελλαδική Εκκλησία και από την Εκκλησία Κύπρου. Πέταξαν την Θεία Κοινωνία στο δρόμο με το Άγιο Δισκοπότηρο οι εχθροί της Εκκλησίας και κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε. Το ‘’δίκαιο’’ αίτημα της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, είναι σημαντικότερο του δικαιώματος για ιερουργία;

Συχνά ακούμε βανδαλισμούς και αρπαγές Ιερών Ναών και επιθέσεις σε πιστούς της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης από τις κατά Τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες και παρόλα τούτα είναι προτιμότερη η σιωπή. Είναι και εις γνώση του ΟΗΕ τα αντιεκκλησιαστικά αυτά εγκλήματα.