16 Ἁγιοκατατάξεις ἐνέκρινε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχεῖο Ρουμανίας

Πατριαρχείο Ρουμανίας

16 Αγιοκατατάξεις ενέκρινε η Ιερά Σύνοδος

1. Ο Άγιος Ομολογητής Σοφιανός (Boghiu), Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Antim.

Η μνήμη του τιμάται στις 16 Σεπτεμβρίου.

2. Ο Άγιος Δημήτριος Stăniloae ο Ομολογητής, καθηγητής θεολογίας στο Sibiu και στο Βουκουρέστι.

Η μνήμη του τιμάται στις 4 Οκτωβρίου.

Ὁ ὁμολογητὴς τῶν κομμουνιστικῶν φυλακῶν π.Ιωάννης Iovan

Ο π .Ιωάννης Iovan(1922-2008) έμεινε στις κομμουνιστικές φυλακές για εννιά χρόνια.Το 1955,την ημέρα της συλλήψεως του κατεσχέθη το πετραχήλι του ως ενοχοποιητικό στοιχείο. Ο π. Ιωάννης όμως το περίμενε και είχε ράψει το αντιμήνσιο-απαραίτητο για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας-στο μέσα μέρος της φανέλας του. Έτσι είχαν μέσα στα κελιά ένα αντιμήνσιο. Με ένα Ποτήριο που είχε φτιάξει από ένα κουτί φαρμάκων ,όλα τα κελιά από τα οποία πέρασε έγιναν φωτεινοί ναοί.

«Δεν μπορώ και δεν θέλω να ξεχάσω την φυλακή. Εκεί έζησα τις πιο ανυψωτικές πνευματικές στιγμές της ζωής μου. Εκεί γεννήθηκα για δεύτερη φορά και έζησα αναρίθμητα θαύματα» έλεγε ο π. Ιωάννης όταν γύρισε στην Μονή Recea.

«Την μεγαλύτερη ταπείνωση», θυμάται ο π. Ιωάννης, την έζησα την πρώτη μέρα του Πάσχα ,όταν μετά την Θεία Λειτουργία που τελέσαμε στα κρυφά ,άρχισα να μιλάω στους συγκρατούμενούς μου για την Ανάσταση του Χριστού.

Ένας φύλακας,Ταταρικής καταγωγής,που τον είχαμε ονομάσει ''τετράγωνο κεφάλι'',με άκουγε πίσω από το ''ματάκι''της πόρτας.και με ''κάρφωσε''στον αξιωματικό υπηρεσίας.Εκείνος διέταξε να μου ξυρίσουν το μούσι.Μάταια προσπάθησα να αμυνθώ υποστηρίζοντας ότι οι κρατούμενοι άλλων ομολογιών είχαν δικαίωμα να φέρουν μούσι.Δύο φύλακες με άρπαξαν και με πήγαν στον αξιωματικό ο οποίος μου έκοψε το μούσι με ένα ψαλίδι.

Ἅγιος Γκεόργκε Κάλτσίου

Άγιος Γκεόργκε Κάλτσίου - Ντουμιτρεάσα, ο μεγαλύτερος Ομολογητής του 20ου αιώνα.

21 Νοεμβρίου.

Ο π. Γκεόργκε Κάλτσίου - Ντουμιτρεάσα γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1925. Ήταν ο μικρότερος από τα 11 παιδιά της οικογένειας Κάλτσιου και καταγόταν από το χωριό Μαχμουντία νομός Tulcea.

Από μικρό παιδί οι γονείς του, του εμφύσησαν την αγάπη για το Θεό. Μεγάλωσα σε μια απλή αλλά θρησκευόμενη οικογένεια, πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου σε μια εκκλησία κοντά σ’ έναν ιερέα. Νέος είχε σκέψεις να γίνει μοναχός. Τελικά αποφάσισε να υπηρετήσει τους ανθρώπους με άλλον τρόπο. Το 1945 γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του Βουκουρεστίου. Το 1948 οι κομμουνιστές φυλάκισαν όλη την αφρόκρεμα της ρουμανικής διανόησης αλλά και τους φοιτητές αλλά και όσους αντιτείνονταν ή νόμιζαν οι κομμουνιστές ότι αντιτείνονταν στην ιδεολογία τους, είτε για πολιτικούς είτε για θρησκευτικούς λόγους. Έτσι συνελήφθη και ο φοιτητής Γκεργκε Κάλτσιου με την κατηγορία της «υπονόμευσης της ασφάλειας του κράτους».

Σχολή Πιτέστι.

Για τον νεαρό Γκεοργκέ το στρατόπεδο εξόντωσης του Πιτεστι γίνεται ένα νέο σχολείο. Από τον αφελή με τα γαλάζια μάτια μετατρέπεται σε «ατρόμητο μαχητή» για το Χριστό και την πατρίδα Σ’ αυτή τη φυλακή έπεσε στην πιο μεγάλη αμαρτία της ζωής του (απαρνήθηκε το Χριστό) αλλά και τις πιο μεγάλες αρετές (αγάπη για τον εχθρό και το θάρρος της ομολογίας) που τον βοήθησε πολύ να ξαναναστηθεί ψυχικά. Στο Πιτεστι ..ήταν οι πιο καθαροί κρατούμενοι. Αυτοί δε ήταν μπλεγμένοι σε πολιτικά ρεύματα και δράσεις. Η μεγάλη αντοχή που έδειξαν οφειλόταν στην προσευχή και την απόκτηση των αρετών. Στη φυλακή είχε δημιουργηθεί ένα μυστικιστικό ρεύμα, δύσκολα κατανοητό από τους δήμιους. Εκεί ήταν ένα κέντρο πνευματικότητας «έχοντας από μικρός μεγαλώσει με την προσευχή ενσωματώθηκα εύκολα σ’ αυτήν την πνευματική κίνηση». Στο Πιτέστι η προσευχή δε σταμάτησε μέρα-νύχτα. Το κάθε κελί είχε ώρα προσευχής. Όταν το ένα κελί τελείωνε την προσευχή χτυπούσε τοίχο και άρχιζε η προσευχή στο άλλο κελί. Όταν άρχισε η «επαναδιαπαιδαγώγηση» στο Πιτέστι, υπήρχε ήδη ένα κέντρο προσευχής & πνευματικότητας.

Χριστός Ἀνέστη στίς φυλακές

ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΈΣ.

Ο πατέρας Dimitrie Bejan είπε ότι το βράδυ του Πάσχα, στη φυλακή Aiud, ούτε οι ξυλοδαρμοί μπορούσαν να σταματήσουν αυτή την έκρηξη χαράς που πλημμύρισε τα «κελιά»:

«Φανταστείτε πώς κάναμε το Πάσχα! Όταν όλη η φυλακή τραγουδούσε το «Χριστός Ανέστη!», οι πολιτοφύλακες μας χτυπούσαν, μας στοιχημάτιζαν, αλλά εμείς τραγουδούσαμε ακόμα! Εκεί βίωσα πιο έντονα τη χαρά της Ανάστασης... Ήταν ο σκηνοθέτης που τους προέτρεψε: «Κτυπήστε τους ρε φίλε! Δεν βλέπετε ότι είναι χριστιανοί;».

Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις που οι φύλακες, θαυμάζοντας τα τεκταινόμενα, κόλλησαν. Κάτι θα έκαναν, όπως απαιτούσε το καθήκον τους, αλλά δεν μπορούσαν παρά να παρακολουθήσουν σιωπηλά την Πασχαλινή Λειτουργία των κρατουμένων. Αυτό συνέβη στο Πιτέστι, το 1949, όπως αφηγείται ο Τραϊάν Ποπέσκου:

«Και εδώ είναι η νύχτα της Ανάστασης. Με το χτύπημα των καμπάνων να φτάνει μέχρι εμάς, αναμμένα κεριά άρχισαν να εμφανίζονται στο δρόμο, πέρα ​​από τα σπίτια στον τοίχο της φυλακής.

Ioan Ianolide γιά τόν πατέρα Iscu Gherasim (1912 - 1951) - Ὁ Ἡσυχαστής τῶν Κομμουνιστικῶν Φυλακῶν

«Τον πλησίασα λοιπόν ντροπαλά, για να δω πώς ήταν. Με ένιωσε και άνοιξε τα μεγάλα, μαύρα, βαθιά μάτια του: «Ήρθες;.. χαίρομαι.. ήμουν μακριά, σε μέρη με πράσινο, από τραγούδι και άρωμα, φτιαγμένα από φώτα. Είναι υπέροχο εκεί. Υπάρχει ειρήνη. Στην πραγματικότητα, δεν μπορεί κανείς να εκφράσει αυτό που υπάρχει. Υπάρχει τόση ευτυχία που ακόμα και η χαρά να σε βλέπω είναι βάσανο μέσα από την αντίθεση μεταξύ των δύο κόσμων Θα φύγω σύντομα, ίσως τώρα τη νύχτα των Χριστουγέννων. Και αυτό είναι ένα δώρο από τον Θεό. Δεν ξέρω πώς να Τον ευχαριστήσω... Δεν ξέρω πώς να κάνω τους ανθρώπους να βιώσουν τον Θεό, την πλήρη χαρά.. Είμαι βέβαιος ότι η αιώνια ζωή, υπάρχει ήδη συμμετέχω σε αυτήν, δεν φοβάμαι καν την κρίση, γιατί περπατώ με ταπεινή συνείδηση ​​και με ελπίδα μόνο στο έλεος και το δώρο του Κυρίου... Τα πνεύματα του σκότους τώρα κυβερνούν πάνω από τους ανθρώπους, αλλά μη φοβάστε, ο Χριστός είναι κοντά, ψάχνει τον κόσμο· και ο κόσμος χρειάζεται πολλά βάσανα... Οι εχθροί νομίζουν ότι νικηθήκαμε, αλλά αρνούνται το έργο του Θεού στην ιστορία και δεν γνωρίζουν τους τρόπους Του». . .

π. Δανιήλ Τούντορ. Ὁ Ἅγιος τῶν ρουμανικῶν γκούλαγκ μέ τήν πύρινη προσευχή

π. Δανιήλ Τούντορ. Ο Άγιος των ρουμανικών γκούλαγκ με την πύρινη προσευχή

«Ένα χειμώνα, τον πατέρας Δανιήλ τον έβαλαν σε ένα κελί που ονομαζόταν το λευκό κελί ή το ψυγείο κελί.

Λόγω ότι η θερμοκρασία ήταν -30 º Κελσίου. Ήταν ένα κελί χωρίς παράθυρα, με τα περιττώματα και τα ούρα παντού, επειδή εκεί ήταν σίγουρο ότι θα πεθάνει -πρακτικά είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, λόγω του κρύου.

Είχαν λίγα ρούχα και φυλάσσονται εκεί με πολύ, πολύ λίγη τροφή.

“Και ο γέροντας τοποθετήθηκε εκεί μαζί με ένα γιατρό, ένα πολύ καλό φίλο του. Αφού και οι δύο μπήκαν στο κελί από τρεις φύλακες, ο Πατέρας Δανιήλ αμέσως σήκωσε τα χέρια του σε σημείο σταυρού, και με το πρόσωπό του σε όλα αυτά τα βρώμικα πράγματα, είπε στο γιατρό: “Έλα πίσω από μένα!” Ο γιατρός πλάτη με πλάτη στο πίσω μέρος του Γέροντος έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού, Τότε ο γέροντας του είπε:. **“Γιατρέ, δεν λέμε τίποτα περισσότερο από:** **Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον με, τον αμαρτωλό”**.

“Και ο γιατρός είπε αργότερα ότι **όταν ο Πατέρας Δανιήλ άρχισε να προσεύχεται, ένα εκτυφλωτικό φως μπήκε στο κελί και από εκείνη τη στιγμή έχασε την έννοια του χρόνου.**

Νέο μαρτυρολόγιο ρουμάνων ἁγίων

ΝΈΟ ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΑΓΙΩΝ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/06/blog-post_305.html

Ἔρχεται ἡ ἐποχή πού δέν θά ὑπάρχουν ἱερεῖς,οἱ πόρτες θά εἶναι κλειδωμένες(π.Κων/νος Σίρμπου) π.Κωνσταντίνος Σίρμπου* (1905-1975)

Να προσέχετε,έρχονται δύσκολα χρόνια.Έρχεται η εποχή που δεν θα υπάρχουν ιερείς,οι πόρτες θα είναι κλειδωμένες,τα λουκέτα στις πόρτες θα κλαίνε,αφού δεν θα υπάρχει κάποιος να κάνει Ακολουθίες.Να πηγαίνετε στους ιερείς έστω και με ένα παπούτσι(σ.σ.εννοεί με οποιοδήποτε τρόπο).Όσο τους έχετε κοντά σας(τους ιερείς) εξομολογηθείτε και κοινωνήστε.

Την εποχή εκείνη οι Ουρανοί θα είναι κλειστοί και δεν θα έχετε από που να πάρετε πίστη. Αυτήν που έχετε,αυτήν να κρατήσετε. Να μην υπερηφανεύεστε,να μην ψεύδεστε,να κάνετε το καλό.

Ενα μικρό μέρος,εκεί στο βάθος της καρδιάς σας,παίρνει ζωή κάθε φορά που κάνετε μία καλή πράξη.Χαίρεται.

Εαν όμως δεν κάνετε τίποτα,δεν νηστεύετε, δεν προσεύχεστε,δεν εξομολογείσθε,δεν κάνετε ελεημοσύνη,μικραίνει,μικραίνει...και πάει!

π.Πέτρε Φοκσενεάνου.Βασανίστηκε μέχρι θανάτου ἐπειδή τέλεσε τήν Ἀναστάσιμη ἀκολουθία(+1953)

Ο ομολογητής ιερέας Πέτρε Φοκσανεάνου.

Το Πάσχα του 1953 ο κρατούμενος στην κομμουνιστική φυλακή της Γκέρλα π.Πέτρε, τέλεσε την Αναστάσιμη ακολουθία στο κελί του.Αυτή η τολμηρή του πράξη οδήγησε στην απομόνωσή του και σε φοβερά βασανιστήρια εξαιτίας των οποίων πέθανε στις 17 Ιουνίου 1953.

https://proskynitis.blogspot.com/2020/04/1953.html

Ἡ ζωή καί ἡ μαρτυρική ὁμολογία τοῦ π. Ἰλαρίωνος Fele 3 (τελευταῖο)

Ή τρίτη και τελευταία σύλληψη του έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου 1958. Αιτία στάθηκε μάλλον το γεγονός ότι γύρω του είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός μαθητών, κάτι πού θεωρήθηκε ώς άμεσος κίνδυνος στα μάτια του αθεϊστικού καθεστώτος.

Στήν δίκη, πού έγινε, ό κύριος μάρτυρας υπερασπίσεως του ήταν ό πρώην μαθητής και επίσης βαπτιστικός του, ό όποιος διαβεβαίωσε, ότι ό π. Ιλαρίων ποτέ δεν μίλησε για την «ειρήνη» με τήν έννοια πού κατανοούσαν οι αρχές (εννοώντας την εξόντωση τού κομμουνισμού). 

Ό π. Ιλαρίων, επίσης, υπεράσπισε τον εαυτό του λέγοντας ότι απλώς ήθελε να «διαδώση τήν ειρήνη τού Χριστού».

Όπως προβλεπόταν, ή τελευταία άπόφασι τού δικαστηρίου ήταν 20 χρόνια φυλάκισι λόγω τής «εντατικής δραστηριότητός του εναντίον τού λαϊκού στρώματος και τής επαναστατικής του κινήσεως» και άλλα 20 χρόνια επειδή «συνωμοτούσε εναντίον τών άρχών». Μεταφέρθηκε πρώτα στις φυλακές τού GHERIA και μετά στο AIUD για να συμπληρώση τήν ποινή του.

Αφού άρνήθηκε να δεχθή όποιονδήποτε συμβιβασμό, σήκωσε τον σταυρό του μέχρι τέλους ώς αληθινός μαθητής τού Χριστού. Στις φυλακές τού AIUD ό π. Ιλαρίων έγινε ό κύριος καθοδηγητής και ό πνευματικός πατέρας τών φυλακισμένων μαζί μέ τον μεγάλο θεολόγο π. Δημήτριο SABAU Σύμφωνα μέ τον π. Ιωάννη 5303, ό όποιος βρισκόταν ήδη στή φυλακή, ό π. Ιλαρίων λειτουργούσε μέ απέραντο σεβασμό και εμφορούνταν τόσο πλούσια από τή χάρι τού Χριστού, ώστε ή προσευχή του ένέπνεε όλη τήν ομάδα τών φυλακισμένων να συμμετέχουν στήν ακολουθία μέ όλη τους τήν ύπαρξη, καρδιακά. 

"Έγινε λοιπόν το AIUD ένα αληθινό μοναστήρι, «το μεγαλύτερο επίτευγμα τής ρουμανικής πνευματικότητας».

Στον ίδιο τόπο, στις φυλακές τού AIUD, εξ αιτίας όλων των βασανιστηρίων και των στερήσεων πού υπέστη και επειδή τού αρνήθηκαν κάθε ιατρική περίθαλψη, έκοιμήθη ώς αληθινός μάρτυρας στις 18 Σεπτεμβρίου 1961. Έτάφη στους κοινούς τάφους των φυλακών χωρίς σταυρό.

"Ενας φυλακισμένος, ό π. Ιωάννη BARDAS, περιγράφει τήν ημέρα κατά τήν οποία όλοι έμαθαν στο AIUD, διά μέσου χτυπημάτων στους τοίχους των κελλιών των φυλακών και στους σωλήνες μέ σύστημα Μόρς, ότι ό π. Ιλαρίων έκοιμήθη•

«Όταν μάθαμε ότι έκοιμήθη έν Κυρίω, αγρυπνήσαμε δύο βραδιές, μέχρι πού τον μετέφεραν στο κοινό νεκροταφείο των πολιτικών φυλακισμένων. Τήν δεύτερη βραδιά αυτοί πού βρίσκονταν στον κάτω όροφο, κοντά στο νεκροτομείο, στον χώρο πού κρατούσαν τούς νεκρούς, έδωσαν σήμα• “Αυτή τή στιγμή παίρνουν τον π. Ίλαρίωνα”!

Μυρόβλησε ἡ εἰκόνα τοῦ γέροντος Ἰουστίνου Πίρβου!(19 Μαρτίου 2019)

    Μυρόβλησε η εικόνα του γέροντος Ιουστίνου Πίρβου του οποίου η αγιοκατάταξη δεν έχει γίνει ακόμη.

Το θαύμα έλαβε μέρος στο Ιάσιο της Ρουμανίας όπου στις 19 Μαρτίου 2019 οργανώθηκε ομιλία με θέμα την αγιοκατάταξη  των νεομαρτύρων των κομμουνιστικών φυλακών.

Έχει καθιερωθεί πια αυτή η ημερομηνία μετα την πρώτη θαυμαστή μυρόβληση(19 Μαρτιου 2009)των λειψάνων αυτών που μαρτύρησαν στις κομμουνιστικές φυλακές της Ρουμανίας,θαύμα το οποίο συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια.

Ἡ ζωή καί ἡ μαρτυρική ὁμολογία τοῦ π. Ἰλαρίωνα Felea.Μέρος Δεύτερο

Η ΖΩΗ KAI Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π. ΙΛΑΡΙΩΝΑ FELEA . ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Ό οικογενειάρχης

Ό π. Ιλαρίων είχε άφιερωθή ολοκληρωτικά στό ποιμαντικό του έργο, με πλήρη υποταγή στο θέλημα του Θεού καί με αφοσίωση στήν οικογένεια του- τόσο, που δεν θά μπορούσε κανείς νά ξεχωρίση τις δύο αποστολές του, δηλαδή αυτήν τού Ιερέα κι αυτήν τού πατέρα μιας οικογένειας.

Με τήν πρεσβυτέρα Βαλερία απέκτησε δύο γυιούς, τον Φλώριν, πού σημαίνει λουλούδι (τόν ώνόμασαν έτσι γιατί ήθελαν νά κρατηθή αγνός σάν τό λουλούδι) και τόν Ιωάννη.

Ίσως ή μεγαλύτερη δοκιμασία τού π. Ιλαρίωνος ώς πατέρα ήταν ό θάνατος τού Φλώριν σε παιδική ηλικία. Τό ημερολόγιο του αύτή τήν εποχή είναι γεμάτο λόγια έντονης θλίψεως και λύπης, αλλά καί λόγια παρηγοριάς, διότι ήταν βέβαιος ότι ό Θεός θά έδινε ανάπαυση στήν ψυχή τού αγαπημένου του υιού.

Ό Ιωάννης σπούδασε φυσικές επιστήμες και έγινε πολιτικός μηχανικός. Σύμφωνα μέ μαρτυρία του, ό πατέρας του τόν εκπαίδευσε μέ έναν πολύ βαθύ πνευματικό τρόπο. Ό ίδιος διατηρεί ζωντανές τις μνήμες τού πατέρα του νά γράφη συνέχεια στή γραφομηχανή, όπου ξώδευε ώρες στή συγγραφή, ξεχνώντας πολλές φορές νά κοιμηθή. Ωστόσο, παρ' ολη τή συγγραφική του δραστηριότητα, ό π. Ίλαρίων ποτέ δεν αδιαφορούσε γιά τά ποιμαντικά του καθήκοντα ούτε τά καθήκοντά του ώς πατέρα, γιατί ζούσε καί τά δύο οχι ώς επάγγελμα άλλα μάλλον ώς κλήση τής ζωής του.

Ή ανιψιά του Χριστίνα διατυπώνει, επίσης, στις Αγαπημένες της αναμνήσεις απο τόν π.  Ίλαρίωνα, τότε πού φιλοξενήθηκε από τό θείο καί τή θεία της γιά μερικές εβδομαδες.  «Όταν ερχόταν ή ώρα του υπνου  γιά όλους, ο π. Ίλαρίων παρ’ ολη τήν κούραση του από τα ιερατικά καθήκοντα , γαλήνιος, ειρηνικός, μάς μάθαινε πώς να προσευχόμαστε με τρόπο απλό ώστε να μπορούμε και εμείς τα παιδία να καταλαβαίνουμε» επίσης θυμάται  ότι από τον θειο της άκουσε για πρώτη φορά κατήχηση γιά τήν ορθόδοξη πίστη κι ότι όταν τους μιλούσε δεν αισθανόταν ότι τούς δίδασκε, γιατί «όλα φαίνονταν σαν μια θαυμάσια πραγματικότητα πού μας αγκάλιαζε με αγάπη και φως».

«Ἀπό ἐδῶ καί πέρα ἐγώ θά εἶμαι ἡ ἀγάπη σου» (Νεομάρτυς Βαλέριος Γκαφένκου)

Προσθήκη λεζάντας

Νεομάρτυρας Βαλέριος Γκαφένκου(+18 Φεβρουαρίου 1952)

Ο Άγιος των κομμουνιστικών φυλακών

 ...Για την Τίργκου Όκνα θα έπρεπε να μιλήσει ο Βαλέριος Γκαφένκου,ο πύρινος στύλος της χριστιανικής πνευματικότητας των φυλακών.

 Τα μεγάλα γαλάζια μάτια του καθρέφτιζαν τον ουρανό.Κοιτάζοντάς τον αισθανόσουν τόσο μικρός!

 Το απερίγραπτο χαμόγελό του όμως σου έδινε θάρρος και σε έκανε να γνωρίσεις τι σημαίνει αγάπη Χριστού.και όσο βαρύς και αν ήταν ο σταυρός του πόνου,αυτό το χαμόγελο δεν σταμάτησε να φωτίζει το πρόσωπό του.

 Έτσι πήγε στον Κύριο,την 18η Φεβρουαρίου 1952,''αποχαιρετώντας'' μας όλους...

 Μερικές μέρες πριν είχε τελειώσει το ποίημά του,σαν μιά διαθήκη, ''Ο Ύμνος των πεπτωκότων''Ο Βαλέριος Γκαφένκου εξομολογήθηκε στον γιατρό Μιχάι Λουνγκεάνου.ότι μερικές μέρες πριν πεθάνει,του εμφανίστηκε η Παναγία και του είπε:«Από εδώ και πέρα εγώ θα είμαι η αγάπη σου»

Εἶναι τόσο λίγοι αὐτοί πού καταλαβαίνουν τόν Χριστό,γιά νά μήν πῶ γιά τό πόσοι λίγοι Τόν ζοῦν

 «Είναι τόσο λίγοι αυτοί που καταλαβαίνουν τον Χριστό,για να μην πω για το πόσοι λίγοι Τον ζουν.Σε αυτήν την ζωή τ ο  π α ν  ε ί ν α ι  η  π ί σ τ η.Γι'αυτό ο άνθρωπος χωρίς πίστη είναι νεκρός»(Νεομάρτυς Βαλέριος Γκαφένκου +1952)

"Sunt atât de puţini cei ce-L înţeleg pe Hristos, ca să nu mai vorbesc de numărul extrem de redus al celor ce-L trăiesc. În viaţa asta CREDINŢA E TOTUL. De aceea omul fără credinţă e mort".(Valeriu Gafencu) 

https://proskynitis.blogspot.com/2019/02/blog-post_120.html?m=1

Ἡ ζωή καί ἡ μαρτυρική ὁμολογία τοῦ π. Ἰλαρίωνα FELEA.

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π. ΙΛΑΡΙΩΝΑ FELEA.

"Ρουμάνοι μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί, πού έγιναν γνωστοί ώς οί «άγιοι των φυλακών», ο! όποιοι άντιστάθηκαν πνευματικά στο θηριώδες κομμουνιστικό καθεστώς, πού επίσκιασε τη "Ρουμανία από τό 1947 μέχρι τό 1989, ήταν ανδρες πού ζούσαν σε ένα κόσμο διαφορετικό άπό την υποβιβασμένη κοινωνία ή όποια τούς φυλάκισε λόγω τής άρνήσεώς τους νά έγκαταλείψουν την χριστιανική τους ταυτότητα.

Πολλοί άπ’ αυτούς υπέστησαν τήν διαβολική μέθοδο τών ρουμανικών φυλακών πού λεγόταν «μετεκπαίδευσι». Αυτή κυριολεκτικά απογύμνωνε τήν ανθρώπινη προσωπικότητα άπό κάθε ανθρώπινο στοιχείο με τον συστηματικό ξυλοδαρμό, βασανισμό καί με υποβαλλόμενες προδοσίες τής πίστεώς τους.

"Εδώ θά παραθέσουμε τήν βιογραφία τού ηρώα τής ορθόδοξης Ρουμανίας, ενός μάρτυρα πού μαρτύρησε στις φυλακές τών κομμουνιστών γιά τήν πίστι του, του π. Ίλαρίωνος FELEAό όποιος ήταν ένας σπουδαίος Ιερέας, θεολόγος καί συγγραφέας, πού ή ζωή καί τά έργα του όμως είναι άκόμα άγνωστα στον κόσμο εκτός Ρουμανίας. Είναι σημαντικό νά πούμε ότι ή ζωή τού π. Ιλαρίωνος έχει έπαινεθή άπό τά επιφανή πρόσωπα τής Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας πού πέρασαν άπό τήν ίδια εμπειρία τών φυλακών καί έπέζησαν, καί έτσι ήταν σε θέσι νά τον κατανοήσουν άληθινά. Ήταν ένας έμπιστος Ιερέας, ό όποιος εφάρμοζε στήν δική του ζωή οτι δίδασκε στούς άλλους. Ήταν ένας εξαίρετος καί παραγωγικός συγγραφέας, τού όποιου τά έργα έχουν γίνει θεμελιώδη γιά τούς σημερινούς Ρουμάνους ορθόδοξους Χριστιανούς.

Εισαγωγή

Αρχές τής δεκαετίας τού 1960, στίς γνωστές κομμουνιστικές φυλακές τού AIUDτής Ρουμανίας, πέντε χιλιάδες πολιτικοί αιχμάλωτοι έχουν ήδη περάσει άπό τά προγράμματα τής «μετεκπαιδεύσεως», πού συμπεριλάμβαναν άπερίγραπτους σωματικούς καί ψυχολογικούς βασανισμούς. Άντεξαν μόνο μέ τήν προσευχή καί τήν καθοδήγησι τών τετρακοσίων ορθοδόξων Ιερέων πού ήταν κι αύτοί φυλακισμένοι μαζί τους. Ό μεγάλος θεολόγος π. Δημήτριος STANILOAE ήταν ένας άπό  αυτούς, ο οποίος ύπέφερε κι αύτός μαζί μέ τούς συναιχμαλώτους του καί δυνάμωνε τήν πίστι τους στον Χριστό μέ τήν προσευχή, τήν έξομολόγησι καί τή μετάνοια. Κι όμως υπήρχε άκόμα ένας Ιερέας στο AIUD, πού ήταν μόλις γνωστός μεταξύ τών φυλακισμένων καί πού ό ίδιος ό π. Δημήτριος STANILOAEτόν επαίνεσε ώς άνδρα τής συνεχούς προσευχής κι αύτός ήταν ό π. ΙλαρίωνFELEA. Ό πνευματικός τρόπος τής ζωής του άνάγκασε τόν π. Δημήτριο νά όμολογήση Οτι «Ό π. Ιλαρίων μέ ξεπερνούσε σέ όλα»• καί συμπλήρωσε λέγοντας «Έγώ μετέφρασα τήν Φιλοκαλία, άλλά αύτός τήν ζούσε».

Οἱ χριστιανοί πρέπει νά βάλουν μιά νέα ἀρχή, πιό καθαρή, πιό κοντά στήν ἀλήθεια ..…

 
Νά συνεχίζετε νά ζεῖτε σ΄ αὐτό τό πνεῦμα! Ἐδῶ ἐνέργησε ὁ Θεός!

Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Τώρα ἦταν ὅλο καί πιό καταβεβλημένος. Ὁ τράχηλός του δέν μποροῦσε νά στηρίξει τό κεφάλι του καί τό στήριξα ἐγώ μέ τό χέρι μου.

 

Ζοῦσα τότε μέ τό αἴσθημα ὅτι ξεσκεπάζονται τά μυστήρια τῆς δημιουργίας καί οἱ πατοῦσες μου εἶχαν κάτω ἀπ᾿ αὐτές ἕνα εἶδος πανιοῦ, τό ὁποῖο μέ βοηθοῦσε καί ἡ ψυχή μου εἶχε τό συναίσθημα τῆς πληρότητας.

 

Ἤμουν τόσο εὐτυχής ἐκεῖνες τίς ὧρες ὥστε ποτέ δέν θά τίς ξεχάσω. Καί στήν αἰωνιότητα δέν ἐπιθυμῶ ὑψηλότερη γαλήνη ἀπ᾿ αὐτήν, διότι ἤμουν τελείως εὐτυχής. Πιστεύω ὅτι ὁ Χριστός ἦταν παρών μέσα στόν Βαλέριο.

 

Μόνο ἔτσι μπορῶ νά ἐξηγήσω τήν κατάσταση χάριτος στήν ὁποία ζοῦσε αὐτός, καθώς καί τήν ἔκπληξή μου καί τῶν παρόντων φίλων μου σ΄ αὐτό τό περιστατικό.

 

Μέ τίς τελευταῖες του δυνάμεις ὁ Βαλέριος μοῦ εἶπε:

– Πρῶτα ὁ νοῦς καί ἡ ψυχή μου προσκυνοῦν τόν Κύριο. Εὐχαριστῶ πού ἔφτασα ἐδῶ. Πάω σ΄ Αὐτόν. Σᾶς παρακαλῶ πολύ νά τόν ἀκολουθεῖτε, νά τόν δοξάζετε καί νά τόν ὑπηρετεῖτε.

Εἶμαι εὐτυχής διότι πεθαίνω γιά τόν Χριστό. Σ΄ Αὐτόν Τοῦ ὀφείλω τό σημερινό δῶρο. Ὅλο εἶναι ἕνα θαῦμα.

Ἐγώ φεύγω, ἀλλά ἐσεῖς ἔχετε ἕνα βαρύ σταυρό καί μιά ἁγία ἀποστολή. Ἐάν θά ἐπιτρέπεται, ἀπό κι πού θά εἶμαι, θά προσεύχομαι γιά ἐσᾶς καί θά εἶμαι μαζί σας.

Θά ἔχετε πολλά βάσανα. Νά εἶστε πέτρινοι στήν πίστη, διότι ὁ Χριστός νικᾶ ὅλους τούς ἐχθρούς Του. Νά εἶστε θαρρετοί καί νά προσεύχεσθε!

Φυλάξτε ἀπαρασάλευτη τήν ἀλήθεια, ἀλλά νά ἀποφεύγετε τόν φανατισμό. Ἡ τρέλλα τῆς πίστεως εἶναι θεϊκή δύναμη, ἀλλά ἀκριβῶς δι΄ αὐτῆς εἶναι ἰσορροπημένη, νηφάλια καί βαθειά ἀνθρώπινη.

Ἡ ἀνάβασις πρός τήν κορυφή.Ἡ ζωή καί τό μαρτύριο τοῦ π.IGOR ROZIN.Πῶς ἀποφάσισε ὁ νεομάρτυρας νά γίνει χριστιανός.

Η ΑΝΑΒΑΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ. Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ Π. IGOR ROZIN. ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.

Αυτό όμως που έκανε τον IGOR να πάρει την τελική απόφαση για να γίνει Χριστιανός είναι το εξής περιστατικό. Ο μικρότερος υιός του, ο Ανδρέας, κάποτε αρρώστησε. Τον πήγαν στην πόλη ΝAICHIK για θεραπεία. Η Κατερίνα έμεινε με τον υιό της στο νοσοκομείο, ενώ ο  IGOR πέρασε τη νύχτα στο αυτοκίνητο. Το πρωί ο  IGOR είπε στη γυναίκα του για ένα όνειρο που είχε δει το βράδυ. Είδε μια ομάδα δαιμόνων, οι όποιοι γελούσαν και φώναζαν, να περικυκλώνει το αυτοκίνητό του, να το σηκώνει στον αέρα και να το κουβαλάη πάνω από το νοσοκομείο. Εκείνος φοβήθηκε και άρχισε να προσεύχεται. Τότε φάνηκε ένας μεγάλος λαμπερός σταυρός, και οι δαίμονες άφησαν το αυτοκίνητο κάτω και εξαφανίστηκαν αμέσως.

Μετά από αυτό ό  IGOR αποφάσισε να βαπτισθή. Αργότερα έλεγε στα παιδιά του «Εσείς με φέρατε στην πίστη». Όμως, ενώ είχε αποφασίσει να βαπτισθή, δεν μπορούσε να το πραγματοποίηση αμέσως.

Βρέθηκε ἄφθαρτο τό λείψανο τοῦ ὁμολογητοῦ π.Γεωργίου Κάλτσιου Ντουμιτρεάσα!

Στην Μονή Πέτρου Βόντα της Ρουμανίας, κατά το ειδικό τυπικό που τηρεί η Εκκλησία μας έγινε η ακολουθία για την εκταφή του π. Γεωργίου Κάλτσιου Ντουμιτρεάσα, με την συμπλήρωση επτά ετών από την κοίμηση του (+21 Νοεμβρίου 2006). Το λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο επιβεβαιώνοντας έτσι την αγιότητα του βίου του.
Έζησε τον κομμουνισμό στο απόγειο της κτηνωδίας του, όταν φυλάκιζε και βασάνιζε με τον πιο απάνθρωπο τρόπο τους χριστιανούς.

Πρέπει νά σᾶς καθαρίζουμε τό μυαλό κομμάτι κομμάτι! Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Πρέπει νά σᾶς καθαρίζουμε τό μυαλό κομμάτι κομμάτι!

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Ἡ «“ἀναμόρφωση”» γινόταν σέ 4 στάδια:
1. Ἡ καταστροφή τῆς ἀντοχῆς τῶν ἀνθρώπων διά τῆς βίας, μέχρι τό ἐπαναστατικό σόκ, δηλαδή μέχρι τήν ὑποχώρηση καί τήν ἀποδοχή τῆς “ἀναμόρφωσης”.
2. Η αὐτοκαταγγελία, ἡ ὁποία ἔπρεπε να φανερώνει ὅλο τό παρελθόν καί τό παρόν, ὅ,τι ἤξερε ὁ καθένας γιά τούς φίλους του καί γιά τούς ξένους. Αὐτή γινόταν ἐγγράφως. Ἡ εἰλικρίνεια ἔπρεπε νά εἶναι ἀπόλυτη. Ἐάν ἡ αὐτοκαταγγελία ἑνός δέν ἀνταποκρινόταν μέ  τοῦ ἀλλουνοῦ, τότε ἀκολουθοῦσαν τά πιό φρικιαστικά βάσανα. Ἄρα  κανένας δέν τολμοῦσε νά κρύψει κάτι πιά.
3. Ὁ ἐμπαιγμός καί ἡ ἀπάρνηση ὅλων τῶν ἀξιῶν καί τῶν ἰδεῶν τοῦ παρελθόντος, ἰδιαίτερα ἡ διακωμόδηση τῆς θρησκείας καί τοῦ Θεοῦ.

Ἡ περίπτωση τοῦ Φλουεράς. Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

 Ἡ περίπτωση τοῦ Φλουεράς

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Στήν Γκέρλα μαθεύτηκε ὅτι οἱ φοιτητές ἀναμορφώθηκαν, ὁπότε ὅλος ὁ κόσμος ἔτρεχε μακριά ἀπ᾿ αὐτούς. Παρόλα αὐτά ἡ “ἀναμόρφωση” συνέχισε τό ἔργο της. Ἄρχισαν κατόπιν νά βασανίζονται γιά ν᾿ ἀναμορφωθοῦν καί οἱ ἐργάτες.
 Ἕνας ἀπ᾿ ἐκείνους πού εἶχαν θανατωθεῖ μέ δεινά βασανιστήρια ἦταν κι ὁ ἱδρυτής τοῦ σοσιαλισμοῦ στήν Ρουμανία, ὁ Φλουεράς. Ἦταν ἕνας ἡλικιωμένος καί φρόνιμος ἄνθρωπος, πού  εἶχε διαδώσει περίτρανα παντοῦ στήν Ρουμανία τό κομμουνιστικό τερατούργημα.
Πολλοί ὑπέρμαχοι τοῦ σοσιαλισμοῦ φυλακίσθηκαν καί πολλοί πέθαναν στίς φυλακές, ἀλλά τό τραγικώτερο τέλος εἶχε αὐτός ὁ Φλουερᾶς, ἄνθρωπος ἁπλός καί πιστός, ὁ ὁποῖος δέν γνώρισε τόν μαρξισμό παρά στήν “ἀναμόρφωση”.