Γιατί δέν μποροῦμε νά κάνουμε προσευχή;

Γιατί δέν μποροῦμε νά κάνουμε προσευχή; Γιατί, ἐνῶ πᾶμε νά μιλήσουμε στόν Θεό, φεύγει ὁ νοῦς μας;Γιατί εἶναι φευγάτος ὅλη μέρα καί ἔχει μάθει νά γυρνάει, ἔχει μάθει ὅπως λέμε, τήν ἀλητεία καί θά πρέπει τώρα νά τόν μάθεις τό ἀντίθετο, νά ἔρθει στό σπίτι του, στήν καρδιά καί μετά στόν Θεό. Δέν εἶναι εὔκολο, καθόλου εὔκολο, γιατί ὁ ἀλήτης δέν μαζεύεται...

Ἔχετε ἀκούσει ποτέ πολιτικούς νά μιλᾶνε γιά Χριστό;

❈ Ἔχετε ἀκούσει ποτέ πολιτικούς νά μιλᾶνε γιά Χριστό; Ὄχι. Γιά θεό μιλᾶνε, ἀλλά ποιόν θεό ἐννοοῦν;

Ἔχετε ἀκούσει μασόνους νά μιλᾶνε γιά Χριστό; Ὄχι, γιά θεό μιλᾶνε. Ποιόν θεό;

Ὅταν προσευχόμαστε πρέπει νά ἔχουμε δύο πράγματα:

Ὅταν προσευχόμαστε πρέπει νά ἔχουμε δύο πράγματα:

Πρῶτον, τήν αἴσθηση τῆς πανταχοῦ παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Ὅταν τό συνειδητοποιήσεις, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι δίπλα σου ὅταν προσεύχεσαι, συγκλονίζεσαι. Δέν χρειάζεται λοιπόν νά Τόν βλέπεις μέ τή φαντασία σου. Καί αὐτό μπορεῖ νά τό κάνει κανείς, μέ διάκριση, ἀλλά καλύτερα νά τό ἀποφεύγουμε, γιατί μπορεῖ νά τό ἐκμεταλλευτεῖ ὁ Διάβολος καί νά μᾶς πάει μέ τή φαντασία σέ ἄλλα πράγματα, ὄχι καλά.

Περί Συνήθειας

❈ Ὁποιοσδήποτε ἐθισμός πού μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Χριστό εἶναι ἕνας δεσμός, εἶναι μία κακιά συνήθεια, ἕνα δέσιμο μέ ἕνα πράγμα, μέ μιά κατάσταση... Αὐτό δεσμεύει τήν ψυχή.

Ἡ ψυχή δέν πρέπει νά ἔχει κανένα δέσιμο, μέ τίποτα, νά εἶναι τελείως ἐλεύθερη. Αὐτός λ.χ. πού ἔχει ἐθισμό στό ἴντερνετ μπορεῖ νά κάνει αὐτά πού λέει ὁ Χριστός; Δέν μπορεῖ...

Ἄρα τί εἶναι; Ἀγγελικό; Δαιμονικό εἶναι σίγουρα. Κρύβονται Δαίμονες. Καί σοῦ λέει φταίει καί ὁ ἄνθρωπος, ἡ ἀνθρώπινη προαίρεση... καί ἐγκαθιστᾶ σιγά - σιγά αὐτή τήν κακή συνήθεια μέσα του. Ἀλλά καί φανερά ἕνας δαιμονισμένος, πού μιλοῦσε ὁ Διάβολος μέσα ἀπό αὐτόν, τό εἶπε, ὅτι:

Περί Σκανδαλισμοῦ

❈ Ὁ Κύριος τί λέει: "Ἄν σέ σκανδαλίζει τό μάτι σου βγάλ' το, ἄν σέ σκανδαλίζει τό χέρι σου κόψ' το" (Ματθ. 5,29). Μάτι καί χέρι βέβαια δέν ἐννοεῖ νά βγάλουμε τό μάτι μας ἤ νά κόψουμε τό χέρι μας. Εἶναι κάποιοι ἄνθρωποι πού εἶναι πολύ κοντινοί μας, οἱ ὁποῖοι ὅμως μᾶς ρίχνουν σέ πειρασμό.

Τί θά πεῖ μᾶς σκανδαλίζουν; Σκανδαλίζω θά πεῖ σπρώχνω τόν ἄλλον μακριά ἀπό τόν Θεό, στήν ἁμαρτία δηλαδή, στό κακό. Πῶς τόν σπρώχνω; Μέ ἕναν λόγο, μέ μιά συμπεριφορά, μέ ἕναν τρόπο ζωῆς πού θέλω νά τόν ἐπιβάλλω στόν ἄλλον. Σοῦ λέει:

Ἡ πρώτη σκέψη πρέπει νά εἶναι στόν Θεό...

Ξυπνᾶς τό πρωί, ἀνοίγεις τά μάτια σου, τί κάνεις; Τό πρῶτο πού πρέπει νά κάνεις εἶναι τόν σταυρό σου. "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησέ με", ἡ πρώτη σκέψη πρέπει νά εἶναι στόν Θεό. Ὁ ἄλλος μέ τό πού ἀνοίγει τά μάτια του, ἀμέσως ἄγχος. - Τί θά γίνει σήμερα;

*Περί Συμπόνιας*

 

❈ Νά τούς ἀγαπᾶτε καί νά τούς συμπονᾶτε ὅλους. "Καί εἴτε πάσχει ἕν μέλος, συμπάσχει πάντα τά μέλη" (Α' Κορ. 12,26). Εἴμαστε ὅλοι μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, κομμάτια δηλαδή καί ὅταν στό σῶμα σου πονάει ἕνα μέλος, πονάει τό χέρι, συμπάσχει ὅλο τό σῶμα. Ὑποφέρει ὅλος ὁ ἄνθρωπος. Ἔτσι καί μέσα στήν Ἐκκλησία καί μέσα στήν ἐνορία, καί μέσα στήν οἰκογένεια, ὅταν ζοῦμε τήν σωστή ἀγάπη, τήν ἀνιδιοτελή, ὅταν ἕνας πάσχει, συμπάσχουν καί οἱ ἄλλοι, δέν χαίρονται, λυποῦνται καί οἱ ἄλλοι καί προσπαθοῦν νά τόν βοηθήσουν.

Διότι ὁ κάθε διπλανός μας, ὁ κάθε πλησίον μας εἶναι "σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μας" (Ἐφ. 5,30). Δέν εἶναι σχῆμα λόγου, μιά ὡραία παρομοίωση; Ὄχι.

Ἡ μεγαλύτερη διδασκαλία εἶναι ἡ σιωπή

❈ Ὅταν κάποτε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος ἦρθε στήν Σκήτη, συγκεντρώθηκαν οἱ ἀδελφοί γιά νά τόν δοῦν. Μερικοί τότε ἀδελφοί εἶπαν στόν Ἀββᾶ Παμβῶ (σπουδαῖος, μεγάλος Γέροντας):

- Πάτερ πές ἕναν διδακτικό λόγο στόν Πατριάρχη, γιά νά ὠφεληθεῖ.

Γι' αὐτό σέ κάθε Θεία Λειτουργία λέμε αὐτά πού εἶπε καί ὁ Ἰώβ...

❈ Ἀληθινά ταπεινός, ἔλεγε καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος, εἶναι αὐτός πού εὐχαριστεῖ γιά ὅλα καί δέχεται καθετί, εἴτε φαινομενικά κακό, εἴτε φαινομενικά καλό, μέ εὐχαριστία, μέ δοξολογία.

Γιατί ὁ Θεός μᾶς δίνει τέτοιους ἡγέτες πού ἔχουμε;

❈ Γιατί ὁ Θεός μᾶς δίνει τέτοιους ἡγέτες πού ἔχουμε; 

Ὑπάρχει πνευματικός νόμος. Οἱ ἡγέτες ἀντικατοπτρίζουν τόν λαό. Ὅ,τι εἶναι ὁ λαός, εἶναι καί οἱ ἡγέτες. Ἐπειδή εἶναι διεφθαρμένος ὁ λαός, εἶναι διεφθαρμένοι οἱ ἡγέτες. Δέν φταῖνε οἱ ἡγέτες πού διεφθάρη ὁ λαός, γιατί ὁ λαός τούς βγάζει, ὁ λαός φταίει.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 20 - 5 - 2012)

Μέ τήν εὐχή ἁγιάζεις τόν τόπο πού κάθεσαι καί τό ἔργο πού κάνεις".

Διά τῆς εὐχῆς", ἔλεγε ὁ Ὅσιος Ἀμφιλόχιος, "γίνεται ὁ ἄνθρωπος σάν παιδί. Τόν ἐπαναφέρει στήν ἁπλότητα καί ἀθωότητα πού εἶχε ὁ Ἀδάμ στόν Παράδεισο πρό τῆς πτώσεως. Παύει τήν διαφορά τοῦ φύλου, "οὐκ ἔνι ἀρσεν καί θῆλυ"∙ ἀποκτᾶ τήν - ἀκατανόητο γιά τούς κοσμικούς -, τήν εὐλογημένη ἁγία ταπείνωση. "Μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνέυματι ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν".

Ἡ ταπείνωση ἔρχεται ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὑπομένει τίς ἀδικίες καί ἀνταποδίδει καλό στό κακό

❈ Ἔλεγε ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος: "ζήτησες ἀπό τόν Θεό ταπείνωση"; Ὡραῖο πράγμα δέν εἶναι ἡ ταπείνωση; Ὡραῖο, πολύ ὡραῖο, τέλειο! "Εἶναι σάν νά ζητᾶς ἀπό τόν Θεό νά σοῦ στείλει κάποιον νά σέ βρίσει". Τόσο ὠμά τό λέει.

*Περί Πίστεως*

❈ Θυμᾶμαι σὲ μιὰ περίπτωση στὸ Μάτι τῆς Ἀττικῆς, σ' ἐκείνη τὴ φοβερὴ, φονικότατη πυρκαγιὰ (στίς 23 Ἰουλίου 2018, μέ ἀποτέλεσμα νά χάσουν τή ζωή τούς 103 ἄνθρωποι), μία εὐλαβὴς γυναῖκα εἶχε ραντίσει γύρω - γύρω τὸ σπίτι της μὲ ἁγιασμὸ. Καὶ τὸ σπίτι της, ἐνῷ πέρασε ἀπὸ δίπλα ἡ φωτιὰ, δὲν τὴν ἄγγιξε, δὲν ἀγγίχτηκε ἀπὸ τὴ φωτιὰ. Αὐτὸ σημαίνει δύναμις πίστεως...δύναμις ἁγιασμοῦ...δύναμις Θεοῦ....

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 8 - 8 - 2021)

Δέν θά μας κρίνει ὁ Θεός.Οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας θά μᾶς κρίνουν...

❈ Θά σᾶς πῶ τήν προσωπική μου πείρα. Ἔχω παιδιά παρθένα, πού οὔτε τό χέρι δέν ἀκουμπᾶνε ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου καί πᾶνε γιά γάμο. Γιατί μοῦ λένε κάποιοι:

- Δέν ὑπάρχουν σήμερα παιδιά παρθένα...

Καί τούς λέω:

Ἕνα σῶμα, τό ὁποῖο εἶναι λίγο ἀσθενικό γιά χάρη τοῦ Κυρίου, γίνεται κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

❈ Ἕνα σῶμα καλοθρεμμένο, καλοταϊσμένο,

μέ καλόν ὕπνο κ.λπ. εἶναι ὑπερήφανο σῶμα καί σκιρτάει καί ζητάει τά σωματικά, τά δικά του καί αὐτό ἐμποδίζει τήν ψυχή νά ταπεινωθεῖ.

Ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς...

❈ Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς.

Ὁ ἕνας τρόπος εἶναι νά μήν ἁμαρτάνεις. Ποιός δέν ἁμαρτάνει; Ὅλοι ἁμαρτάνουν.

Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι νά μετανοεῖς. Νά εἶσαι δηλαδή στήν τάξη τῶν καθαιρομένων καί νά πολεμᾶς τά πάθη σου.

Περί Ἄγχους

❈ Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶναι γεμάτοι ἄγχος, γιατί ἀκριβῶς ἔχουν υἱοθετήσει τίς τρεῖς αὐτές ἄρρωστες ἀγάπες:

α) Πῶς νά κάνω χρήματα (φιλαργυρία)

β) πῶς νά ἔχω τήν ἀνάπαυση τοῦ σώματος, νά φάω, νά πιῶ, νά κοιμηθῶ (φιληδονία) καί

Ὅπου ὑπάρχει μεγάλη ἰδέα, ὑπάρχει καὶ πτῶσις μεγάλη. Ὅπου ὑπάρχει μικρὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτόν μας, ὑπάρχει καὶ μικρὴ πτώση.

❈ Ὕβρις εἶναι ὑπερηφάνεια, ὅπως τὸν εἴχανε καὶ οἱ Ἀρχαῖοι μας αὐτὸν τὸν ὅρο "ὕβρις", ὑπερηφάνεια. Καὶ ὅπου ὑπάρχει πτῶμα, ὅπου ὑπάρχει πτῶσις, ἐκεῖ "προεσκήνωσεν ὑπερηφάνεια", μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

Εἶδες ὅτι ἔπεσες; Ψάξε γιὰ νὰ βρεῖς τὴν ὑπερηφάνεια. Κάπου προηγουμένως ὑπερηφανεύτηκες, εἴτε μὲ τὸν λογισμό σου, εἴτε μὲ τὴν συμπεριφορά σου, εἴτε μὲ μία αὐθάδη κρίση σου, εἴτε μὲ μία αὐθάδεια· μία ἁπλὴ ὕβρις.

Βλέπετε, σήμερα οἱ ἄνθρωποι πόσο συχνὰ βρίζουν. Ἀντὶ νὰ ποῦν τὸν ἄλλον, ἔτσι, "φίλε ἀγαπητὲ", τὸν βρίζουν καὶ τὸ θεωροῦν αὐτὸ καὶ ἐκδήλωση ἁβρότητας, φιλίας. Καὶ ὅμως εἶναι μιὰ μεγάλη ὑπερηφάνεια αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ μόνο αὐτὸ, εἶναι ἀρκετὸ μετὰ γιὰ νὰ σὲ ρίξει σὲ κάποια ἄλλη πτώση. Ἤδη εἶσαι σὲ πτώση, βέβαια, ποὺ βρίζεις ἔστω καὶ ἄν λὲς ὅτι τὸ κάνεις ἀπὸ ἔνδειξη φιλίας, εἰς ἔνδειξη φιλίας.

Ὅπως ἀναζητοῦμε τόν καλό γιατρό, ἔτσι θά πρέπει νά ἀναζητήσουμε καί τόν σωστό Πνευματικό μας ἰατρό

❈ Γιά νά διαλέξουμε ἕναν Πνευματικό, θά πρέπει πρῶτα ἀπ' ὅλα νά κάνουμε θερμή προσευχή και νηστεία καί να κάνουμε και μιά ἐλεημοσύνη, ἡ ὁποία θά εἶναι γιά τό συγκεκριμένο αἴτημα. Βέβαια θά τηροῦμε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.

Και ἐφόσον κάνουμε αὐτά μετά νά ψάξουμε, να κάνουμε ἔρευνα για να βρούμε τον Πνευματικό.

Ἕνα πρῶτο βασικό κριτήριο μέ τό ὁποῖο θά ἐπιλέξουμε τόν Πνευματικό μας εἶναι τό ἄν εἶναι ὁ ἴδιος θεραπευμένος κεκαθαρμένος καί φωτισμένος.

Ἕνα δεύτερο βασικό κριτήριο εἶναι τό ἄν κάνει ζωή ἀσκητική, μιμούμενος τήν ζωή τῶν Ὀρθοδόξων Ἁγίων.

Ἕνα τρίτο βασικό κριτήριο εἶναι τό ἄν ἔχει τήν ἔξωθεν καλή μαρτυρία. Ἄν δηλαδή ἄνθρωποι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι μέ ζωντανή πίστη καί ὀρθή ζωή βεβαιώνουν γι' αὐτόν ὅτι εἶναι Πνευματικός ἀληθινός καί ὅτι ἔχει ἐνεργό τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Ἕνα τέταρτο κριτήριο εἶναι τό ἄν ἡ διδασκαλία του εἶναι Ὀρθόδοξη, σύμφωνη μέ τούς Ἁγίους Πατέρες καί μέ ὅ,τι διαχρονικά διδάσκει ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Ἕνα πέμπτο κριτήριο μπορεῖ νά ἀποτελέσει ἡ προσωπική μας πεῖρα: Τό ἄν θεραπευόμαστε ἤ ὄχι, ἀκολουθώντας τίς συμβουλές του.

Θά κοιτάξουμε ἐπίσης ο Πνευματικός νά εἶναι κοντά μας. Δέν μπορεῖ νά εἶναι ὁ Πνευματικός σου στήν Κρήτη ἄς ποῦμε ἤ νά εἶναι στήν Τῆνο καί ἐσύ ἐδῶ στήν Ἔδεσσα. Λένε:

Περί Ψέματος

❈ Γιατί νομίζετε στίς μέρες μας ἔχουν αὐξηθεῖ τόσο πολύ οἱ καρκίνοι; Δέν εἶναι ἀπό τήν νοθεία πολλῶν τροφίμων; Ἀπό τήν ὑπερ-χρήση φαρμάκων στίς ἀγροτικές καλλιέργειες; Καί δέν λογαριάζει ὁ ἄλλος... Ἔχω ἀκούσει ἄς ποῦμε, ἔχει θερμοκήπιο καί ραντίζει ἀφειδῶς, γιά νά μήν καταστραφοῦν τά προϊόντα του, ἀλλά ἔχει καί μιά γωνίτσα πού δέν ραντίζει. - Αὐτά εἶναι, λέει, γιά τό σπίτι μου, τά ἄλλα εἶναι γιά τήν ἀγορά.