Ἡ «συντέλεια» ὡς marketing τοῦ AI: Γιατί ξαφνικὰ ὅλοι ἔγιναν «τεχνοφοβικοί»;

Η «συντέλεια» ως marketing του AI: Γιατί ξαφνικά όλοι έγιναν «τεχνοφοβικοί»;

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε τα συστημικά ΜΜΕ να μας βομβαρδίζουν συνεχώς με αναφορές για τους κινδύνους που εγκυμονεί η τεχνητή υπερνοημοσύνη σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας. Ειδησεογραφικά sites που μέχρι σήμερα αποθέωναν εντελώς άκριτα τις άπειρες δυνατότητες των «σκεπτόμενων» αλγορίθμων, ξαφνικά έγιναν ντελάληδες της ψηφιακής «συντέλειας».

Είχε προηγηθεί πριν λίγους μήνες το πρώτο «πυροτέχνημα» (ηθελημένης) καταστροφολογίας από τον ΟΗΕ, όταν ο γενικός γραμματέας, Αντόνιο Γκουτέρες, «μάλωσε» τις big tech για το μεγάλο περιβαλλοντικό κόστος των περιβόητων data centers (την ίδια στιγμή που με τις ευλογίες του ΟΗΕ, ολόκληρος ο πλανήτης εποικίζεται από αυτά).

Είχαμε σχολιάσει τότε, ότι πρόκειται για ένα υποκριτικό πινγκ πονγκ κινδυνολογίας ώστε να βρουν γονιμότερο έδαφος οι τεχνο-νόμοι που σχεδιάζονται, αλλά και να γίνει ευκολότερα αποδεκτός ο υπερεθνικός έλεγχος στα data της ανθρωπότητας. Αποτελεί το κλασσικό μοντέλο marketing της Νέας Τάξης, όπου πρώτα εμφανίζεται (ή κατασκευάζεται) μια απειλή και έπειτα οι υπαίτιοι φέρνουν και την ετοιμασμένη «λύση».

Γαϊτανάκι τρόμου από ειδικούς

Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει τώρα και με την υποτιθέμενη «συνειδητότητα» της ΤΝ, η οποία προβάλλεται από τα ΜΜΕ ως προοίμιο μιας καταστροφικής επανάστασης των μηχανών. Η είδηση ότι ο πρώην ερευνητής της Anthropic και της OpenAI, Τζέικομπ Κόξον, ανακοίνωσε την αποχώρησή του λόγω ανησυχιών για το μέλλον της ΤΝ, εξαπλώθηκε στον ελληνικό Τύπο πιο γρήγορα και από αλγοριθμική παπαγαλία.

Ἔχω ὅποιο ὄνομα μ’ ἀρέσει, ὄχι πάντως ἀριθμό.

Ἔχω ὅποιο ὄνομα μ’ ἀρέσει, ὄχι πάντως ἀριθμό.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

1. Περὶ ἐλευθερίας αὐτοπροσδιορισμοῦ.

Τὸ ὄνομά μου εἶναι Βασίλειος. Μὲ αὐτὸ τὸ ὄνομα βαπτίστηκα καὶ δὲν ἔχω κανένα σκοπὸ νὰ τὸ ἀλλάξω. Ὅμως θὰ μποροῦσα νὰ τὸ κάνω ὁποιαδήποτε στιγμή, ἄν ἤθελα. Μάλιστα θὰ ἤθελα καὶ θὰ γινόταν στὴν περίπτωση ποὺ χειροτονούμουν ἤ γινόμουν μοναχός. Θὰ μποροῦσα ἐπίσης νὰ χρησιμοποιοῦσα παραλλαγές τοῦ ὀνόματός μου, ὅπως κάνουν κάποιοι ἄλλοι, σὰν τὸ Ἄκης, Λάκης ἤ (ἀγγλιστί) Μπιλ κ.τ.λ. Στὴν σημερινὴ ἐποχή τῆς ἄκρατης ἐλευθερίας αὐτοπροσδιορισμοῦ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀλλάζουν ἀκόμα καὶ … τὸ γένος τοῦ ὀνόματός τους. Δὲν συμφωνούμε βέβαια, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε σεβόμαστε τὴν ἐλευθερία τοῦ καθενός. Θὰ πρέπει ὅμως ἐδῶ καὶ νὰ μὴν ξεχνοῦμε τὸ «Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει», Α’ Κορ. 6,12.

Ἐπίσης εἶμαι Ἕλληνας. Ἀμιγῶς καὶ μόνο Ἕλληνας, δὲν ἀντλῶ καμιὰ ἄλλη καταγωγὴ καὶ δὲν κατέχω καμιὰ ἄλλη ὑπηκοότητα. Ὅμως θὰ μποροῦσα ἄν ἤθελα νὰ μεταβῶ σὲ κάποια ἄλλη χώρα, νὰ κατοικήσω ἐκεῖ, καὶ μὲ τὸν καιρὸ νὰ ἐπιδιώξω νὰ ἰκανοποιήσω τὶς προϋποθέσεις ἀπόκτησης ὑπηκοότητας καὶ ἐν τέλει νὰ πετύχω νὰ τὴν λάβω. Ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο, κάποιοι ἑλληνικῆς καταγωγῆς ποὺ δὲν νιώθουν καὶ δὲν θέλουν νὰ λέγονται Ἕλληνες ἀπαρνοῦνται λόγω ἤ ἔργω ἤ μὲ καὶ τὰ δύο τὴν ἑλληνική τους καταγωγὴ καὶ ταυτότητα, καὶ μιμοῦνται καὶ προσποιοῦνται τὸν ὁποιοδήποτε ξένο, τὸν δυτικό, τὸν Εὐρωπαῖο, τὸν Ἀμερικάνο στὸν τρόπο τῆς ζωῆς τους, στὰ πιστεύω καὶ στὰ θέλω τους. Ἀρκεῖ ὅμως νὰ μὴν ξεχνάνε ὅτι ἔχουμε καὶ ἐμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ἀγαπάμε τὴν Ἑλλάδα μας, ὅπως καὶ ἐκείνοι ὅτι ἐπέλεξαν, καὶ ὀφείλουν αὐτὸ νὰ τὸ σέβονται.

Κοιτάζοντας τὸ ὄνομά μου γραμμένο πάνω στὴν ταυτότητά μου, συναντῶ μὲ τὸ βλέμμα μου ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά της λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ τὴν ὑπογραφή μου καὶ τὸν ἀριθμὸ ταυτότητας. Εἶναι καὶ αὐτὸς κάτι ποὺ θὰ μποροῦσα ὁποιαδήποτε στιγμὴ θὰ ἤθελα (τουλάχιστον μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023, ποὺ ἔπαψαν νὰ ἐκδίδονται οἱ ἁπλὲς ταυτότητες) νὰ τὸ ἀλλάξω μὲ μιὰ ἁπλὴ αἴτηση στὸ πλησιέστερο ἀστυνομικὸ τμήμα. Βέβαια, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὑπάρχει ἕνας ἄλλος ἀριθμός, ὁ ΑΦΜ, ποὺ δὲν ἀλλάζει. Ὡστόσο, αὐτὸς ἀφορὰ μόνο τὸ κομμάτι τῆς ζωῆς κάποιου ποὺ ἔχει νὰ κάνει μὲ χρήματα, οἰκονομικὲς συναλλαγές καὶ ἰδιοκτησία. Καὶ ὅσο κάποιος ζεῖ πιὸ ἁπλὰ καὶ φτωχικά, τόσο αὐτὸ τὸ κομμάτι γίνεται μικρότερο καὶ ἀσήμαντο. Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸ βέβαια καὶ ὁ ΑΦΜ ποὺ τὸ ἀφορά.

Πέραν αὐτοῦ ὅμως ὑπάρχει καὶ ὁ ΑΜΚΑ ποὺ ἐπίσης δὲν ἀλλάζει καὶ ποὺ ἀφορὰ τὸ κομμάτι στὴ ζωή κάποιου περὶ τῆς ὑγείας του. Ἄν ὑποθέσουμε ὅτι κάποιος εἶναι σὲ ὅλη τὴ ζωὴ του ἀπόλυτα ὑγιῆς, αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς παραμένει ἄχρηστος. Ὡστόσο ὁποιαδήποτε φαρμακευτικὴ ἀγωγὴ καὶ ἰατρικὴ περίθαλψη λάβει κάποιος καταγράφεται καὶ ὁποιοσδήποτε ἔχει πρόσβαση στὸν φάκελο ὑγείας μέσω τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, ποὺ νόμιμα εἶναι μόνο οἱ ἐργαζόμενοι ἐντὸς τοῦ τομέα ὑγείας, μπορεῖ νὰ ἐλέγξει αὐτὸ τὸ ἰατρικό ἱστορικό. Τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ φυσικὰ εὐαίσθητο προσωπικὸ δεδομένο. Κατὰ τὴν προσωπική μας γνώμη αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει καὶ θεωροῦμε τὸ ὅτι τὸν λάβαμε ἀποτελεῖ μιὰ μεγάλη ὑποχώρηση στὴν προστασία καὶ ἀσφάλεια τοῦ προσωπικοῦ μας ἀπορρήτου, ἡ ὁποία ἀναμφίβολα θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ τελευταία. Τὸ ἰατρικό μας ἱστορικὸ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπόλυτα στὴν δική μας καὶ μόνο κατοχή καὶ διάθεση, ἤ καὶ τοῦ οἰκογενειακοῦ μας ἰατροῦ, κανενὸς ἄλλου.

2. Καὶ ὅμως κάτι γιὰ ἐμᾶς δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ἀλλάξουμε.

Καὶ ἐνῶ στὴν πατρίδα μας ὅλα ὡς πρὸς τὸν αὐτοπροσδιορισμό τοῦ καθενός μας προβάλλονται νὰ μποροῦν νὰ ἀλλάξουν, ὅλα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἐπιτρέπονται, ὑποτίθεται ὅτι ὁ καθένας μπορεῖ νὰ ταυτοποιεῖται καθὼς ἀρέσκεται καὶ ἀπαιτεῖ, παραδόξως ὅμως ὑπάρχει κάτι γιὰ ἐμᾶς ποὺ παρόλ’ αὐτὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ποτέ: ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμός!!! Αὐτὸς χορηγεῖται ἀναγκαστικὰ ὡς βασικὴ προϋπόθεση γιὰ νὰ λάβει κάποιος τὴν ψηφιακὴ ταυτότητα ποὺ ἄρχισε νὰ ἐκδίδεται ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023 (στὴν ἀρχὴ μέχρι τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025 ἐκδιδόταν χωρὶς τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό). Αὐτὸς χορηγεῖται ἄπαξ, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἀποδωθεῖ σὲ κάποιον πολίτη, ὁ συγκεκριμένος πλέον γι’ αὐτὸν ἀριθμὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει σὲ ὅλη του τὴν ζωή! Δὲν ὑπάρχει καμιὰ τέτοια δυνατότητα ἀντικατάστασής του, κανένα τέτοιο δικαίωμα γιὰ τὸν πολίτη, ἀλλὰ ὑποχρεοῦται νὰ συνοδεύεται ἀπὸ αὐτὸν ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς περιέχει πλέον ὄχι μόνο τὸν ΑΦΜ καὶ τὸν ΑΜΚΑ, ἀλλὰ ἐπέχει καὶ τὴ θέση τοῦ ἀριθμοῦ ταυτότητας!

Πλέον ὑπάρχει ἕνας κοινὸς φάκελος μὲ τὰ δεδομένα ποὺ ἀφοροῦν τὰ οἰκονομικά σου, μὲ αὐτὰ ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἰατρικὸ ἱστορικό σου, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα προσωπικά σου στοιχεῖα, στὸν ὁποῖο φάκελο μπορεῖ νὰ εἰσέλθει κάποιος μόνο μὲ ἕνα κλειδί: τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό σου! Καὶ αὐτὸν ὡς γνωστὸν ἤδη δὲν μπορεῖς νὰ τὸν ἀλλάξεις ποτέ! Καὶ ἄν χάσεις τὴν ψηφιακὴ σου ταυτότητα, ἡ νέα που θὰ σοῦ ἐκδώσουν θὰ ἔχει πάνω της τὸν ἴδιο ἀριθμό. Καὶ ἄν στὴν κλέψουν, πάλι τὸ ἴδιο. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει καὶ ὅτι ὁ κλέφτης θὰ γνωρίζει τὸν ΠΑ σου ἐφ΄ ὅρου ζωῆς!

Ἐνῶ ὡς τώρα ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔφερε πάνω του ἕνα μόνο πράγμα ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ἀλλάξει, τὸ ὁποῖο ἦταν τὸ DNA του, εἰς τὸ ἐξής θὰ ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο δεύτερο: τὸν ΠΑ!!! Καὶ τὸ μὲν πρῶτο μόνο ἐσὺ ὁ ἴδιος μπορεῖς νὰ ἐπιτρέψεις νὰ γνωρίζουν οἱ ἰατροί σου γιὰ θέματα ὑγείας ἤ ἄν ὑπάρχει θέμα δικαιοσύνης μποροῦν νὰ τὸ ἐλέγξουν καὶ τὰ ἀρμόδια ἀνακριτικὰ ἤ δικαστικὰ ὄργανα, τὸν δε ΠΑ σου ὅμως θὰ γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος δημόσιος ὑπάλληλος ποὺ θὰ προστρέξεις γιὰ νὰ σὲ ἐξυπηρετήσει σὲ κάποιο σου αἴτημα (ἀργότερα πιθανὸν νὰ ἀρχίσει νὰ κοινοποιεῖται καὶ στὸν ἰδιωτικὸ τομέα)!!! Ἀναλογίζου τώρα τὶ μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν πιὸ εὐαίσθητων προσωπικῶν δεδομένων σου.

3. Περὶ τῆς διαχείρισης τῶν προσωπικῶν μας δεδομένων.

Γενικὰ κανένας δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ φακελώνει καὶ νὰ διαχειρίζεται προσωπικὰ μας δεδομένα, καὶ μάλιστα εὐαίσθητα, χωρὶς τὴν ἐλεύθερη ἔγκρισή μας, ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε λογικὰ καὶ αἰτιολογημένα νὰ ὑπάρξει σὲ κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις γιὰ συγκεκριμένα δεδομένα. Ἐξαίρεση γιὰ κάποιον μπορεῖ νὰ σταθεῖ σὲ μιὰ πολιτισμένη εὐνομούμενη δημοκρατικὴ χώρα μόνο σὲ περίπτωση καταπάτησης νόμου καὶ πρόκλησης βλάβης πρὸς τοὺς συμπολίτες του στὸ γύρω κοινωνικό του σύνολο ἤ πρὸς τὸ γύρω του φυσικὸ περιβάλλον. Δὲν νοεῖται νὰ φακελώνεται χωρὶς τὴν θέλησή του καὶ νὰ παρακολουθεῖται ἐπώνυμα ὁ ὁποιοσδήποτε πολίτης ἄγει ἔντιμο καὶ συμμορφωμένο στοὺς νόμους τῆς πολιτείας βίο. Διαφορετικὰ δὲν ζεῖ σὲ ἐλεύθερη πολιτεία, ἀλλὰ σὲ μιὰ φυλακή, ἔστω καὶ ἄν τουλάχιστον στὴν ἀρχὴ τοῦ παρουσιάζεται κάπως εὐρύχωρη.

Εἶναι ἄξιον ἀπορίας πῶς σχεδὸν τέσσερα ἑκατομμύρια Ἕλληνες ὡς τώρα δὲν κατάλαβαν ὅτι μὲ τὴν ψηφιακὴ ταυτότητα ποὺ ἔλαβαν καὶ τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ ποὺ ἐκδόθηκε μαζί της, πλέον τὸ κράτος δὲν τοὺς ἀντιλαμβάνεται ὡς ἀνθρώπους μὲ συγκεκριμένο ὄνομα, ὡς Ἕλληνες πολίτες, ὡς ἐργαζόμενους σὲ κάποιο συγκεκριμένο ἐπάγγελμα ποὺ προσφέρουν στὴν κοινωνία, ὡς οἰκογενειάρχες, ὡς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς ἤ καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο ἀπὸ θρησκευτικῆς ἀπόψεως, πιστεύω καὶ ἰδεολογιῶν, ἀλλὰ τοὺς βλέπει μόνο ὡς ἕναν ἀριθμό ἀνάμεσα σὲ ἄλλους. Ὅπου φυσικὰ καὶ ὁ χαρακτηρισμὸς «προσωπικὸς» δὲν ἔχει καμιὰ ἄλλη σημασία γιὰ τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ πέρα ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ «ἀτομικός». Ὅταν ὅμως χάνεται ἡ ἔννοια τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἔννοια τοῦ προσώπου, ἡ ἔννοια τοῦ πολίτη, τότε δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει οὔτε τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Γιατὶ ἀνάμεσα σὲ ἀριθμοὺς δὲν ὑπάρχει χῶρος, οὔτε νόημα γιὰ ἐλευθερία.

4. Περὶ τῆς ψηφιακῆς φάκας, δολώματος καὶ ἐξουδετερώσεώς της.

Στὴ χώρα τοῦ φωτός, τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τέσσερα ἑκατομμύρια Ἕλληνες ἔτσι ἁπλὰ δέχθηκαν νὰ προσδιοριστοῦν μὲ ἕναν ὁλοκληρωτικὸ ἀριθμητικὸ χαρακτηρισμό, ὄχι ἀπὸ κάποιον ἄσχετο καὶ ἀνίκανο νὰ ἐπηρεάσει τὶς ζωές τους, ποὺ μπορεῖ κάποιος καὶ νὰ μὴν τὸν πάρει στὰ σοβαρά, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κρατικὴ ἐξουσία. Δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ ἐπιτρέπει στὸν καθένα μας νὰ ἔχει ἰδιοκτησία, ἐλέγχει τὴν παιδεία του, τοῦ προσφέρει ὑπηρεσίες, ἰατρικὴ περίθαλψη, ἐργασία, καθορίζει τοὺς φόρους του, ὁρίζει τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο μέσα στὸ ὁποῖο κινεῖται καὶ δρᾶ ὅλη ἡ ζωή του. Ὁπωσδήποτε δὲν ἔχουν καταλάβει ἀκόμα τὶ χαλινάρι δέχθηκαν νὰ φορέσουν, χωρὶς νὰ ἔχουν πιὰ κανένα δικαίωμα νὰ τὸ βγάλουν ἀπὸ πάνω τους ἀργότερα κάποτε στὴ ζωή τους. Μέχρι αὐτὸ νὰ τοὺς τὸ τεντώσουν καὶ νὰ τὸ τραβήξουν.

Ἀρχικὰ τὸ «τυράκι» στὴν φάκα ὑπήρξε ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς κυβέρνησης ὅτι θὰ ὑπάρξουν χάρη στὸν ΠΑ διευκολύνσεις καὶ μείωση τῆς γραφειοκρατίας. Ὡστόσο ὅλα αὐτὰ θὰ μποροῦσαν νὰ γίνουν ἁπλὰ καὶ μόνο μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν διαδικασιῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη ἐφαρμογῆς τοῦ ΠΑ στὸν καθένα πολίτη. Ἐπίσης εἶπαν στοὺς Ἕλληνες πολίτες ὅτι γίνεται χάριν τῆς ἀσφάλειάς τους, δηλαδὴ γιὰ νὰ μὴν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντιγραφὴ τῆς ταυτότητάς τους. Ὅμως καὶ αὐτὸ μποροῦσε νὰ γίνει μόνο μὲ τὴν τεχνολογία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὰ διαβατήρια, χωρὶς τὴν χρήση τοῦ ΠΑ.

Ἡ ἀλήθεια βέβαια γιὰ τὸ τὶ πραγματικὰ ἐπιδιώκεται μὲ τὴν προώθηση τοῦ ΠΑ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση εἶναι ἐντελῶς διαφορετική, γεγονὸς ποὺ ἀποκαλύφθηκε πρόωρα κατὰ λάθος τὸν περασμένο Ἰούλιο ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Κλιματικῆς Κρίσης καὶ Πολιτικῆς Προστασίας κ. Εὐάγγελο Τουρνά: «Ἀργότερα δὲν θὰ παίρνουν μισθό, ὅσοι δὲν πάρουν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα» (ἡ ὁποία φυσικὰ ἐκδίδεται μὲ τὸν ΠΑ). Ἄρα σαφέστατα καὶ ἀποδεδειγμένα, γιὰ ὅποιον δὲν τὸ ἔχει καταλάβει ἤδη, ὁ στόχος εἶναι ὁ ὁλοκληρωτικὸς ἔλεγχος! Ὡστόσο, ὅσοι ἤδη «τσίμπησαν» καὶ φόρεσαν τὰ ἠλεκτρονικὰ δεσμά, μποροῦν ἀκόμα νὰ ἐλπίζουν στὴν στάση τῶν ὑπολοίπων, ποὺ δὲν συγκατένευσαν ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἄν ὅλοι τους συνεχίσουν σταθερὰ νὰ ἀρνοῦνται τὰ δεσμὰ αὐτὰ τῆς ψηφιακῆς ταυτότητας καὶ τοῦ ΠΑ, τὸ ὁλοκληρωτικὸ αὐτὸ σύστημα θὰ ἀποδυναμωθεῖ καὶ θὰ ἀκυρωθεῖ στὴν πράξη ἀναπόφευκτα.

5. Γιατὶ νὰ κρύβουμε τὸν θησαυρό.

Γιὰ ὅσους ἐπιμένουν νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ἔχουν τίποτα νὰ κρύψουν καὶ ἄρα δὲν φοβοῦνται νὰ ἐμπιστευτοῦν τὴν κυβέρνηση σὲ αὐτὴν τὴν ὁλοκληρωτικὴ διαχείριση τῶν προσωπικῶν δεδομένων τους, ἀπὸ τὰ πιὸ εὐαίσθητα ἰατρικὰ μέχρι καὶ τὰ πιὸ ἀποκαλυπτικὰ τοῦ τρόπου ζωῆς τους οἰκονομικὰ δεδομένα, τοὺς ἀπαντάμε ὅτι τοὺς θησαυρούς μας δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐκθέτουμε ἀδιάκριτα σὲ κοινὴ θέα, ὅπου μποροῦν ἄγνωστοι πονηροὶ ἐπιτήδειοι νὰ τοὺς δοῦν. Γιατὶ τότε ἁπλὰ τὸ πιὸ πιθανὸ εἶναι νὰ τοὺς ἐπιθυμήσουν καὶ νὰ ἐπιδιώξουν νὰ τοὺς κλέψουν (βλ. τὸ λάθος τοῦ Ἐζεκία, Δ΄ Βασ. 20, 12-18).

Ἄλλωστε καὶ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο παρουσιάζει τὴν ἀδήριτη ἀνάγκη ἀλλὰ καὶ ἱερὴ ὑποχρέωσή μας νὰ κρύβουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, χωρὶς νὰ ἐμπιστευόμαστε κανέναν ἄλλο σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὅτι πολυτιμότερο ἔχουμε: «Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε» (Μτ. 13,44). Ἐπομένως ἡ πνευματική μας ζωὴ ἐν Χριστῶ ποὺ εἶναι ἀσύγκριτα πολυτιμότερη ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο μόνο ὡς κρυφὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει, καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως δική μας εὐθύνη νὰ τὸ φροντίζουμε: «ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ» (Κολ. 3,3), «ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ» (Μτ. 6,4) καὶ «σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸν ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ» (Μτ. 6,6).

Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ πέρα εἶναι ἄβατο, ὅπου μπορεῖ νὰ εἰσέρχεται μόνο ὁ οὐράνιος Θεὸς Πατέρας. Κανένας ἄλλος, κανένας ἐπίγειος βασιλέας, καμιὰ ἐξουσία τοῦ κόσμου τούτου, ὅσα μἐσα καὶ νὰ τῆς παρέχει ἡ ἀνθρώπινη διανόηση μὲ τὰ ἐπιτεύγματά της καὶ τὴν ἐξέλιξη τῆς τεχνολογίας, δὲν δικαιοῦται νὰ ἔχει πρόσβαση ἐκεῖ. Μόνο σὲ Ἐκεῖνον μοὺ μᾶς γνωρίζει καὶ καλεῖ μὲ τὸν ὄνομα τῆς βαπτίσεώς μας, στὸν Κύριο τῶν ὅλων καὶ Σωτήρ ἡμῶν, καὶ κανέναν ἄλλο, προσφερόμαστε ὁλοκληρωτικὰ μὲ ὅλο τὸν ἐαυτό μας κατὰ τὸν εὐαγγελικὸ λόγο: «ἰδοὺ ὁ δούλος Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου».

Παράρτημα.

Περί τοῦ χαρακτηρισμοῦ «ἀρνητὲς ταυτοτήτων» ποὺ μὰς προσάπτουν οἱ ἄκριτα παπαγαλίζοντες πίσω ἀπὸ τὴν ἐκάστοτε ἐξουσία, τυφλὰ ἀκολουθῶντας τὶς κατευθυντήριες γραμμές της, ἄς γνωρίζουν ὅτι δὲν ἀρνούμαστε τὶς ἁπλὲς κανονικὲς ταυτότητες, τέτοια ἔχοντας καὶ ἐμεῖς, ὅπως εἶχαν καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023. Αὐτὸ τὸ ὁποῖο δὲν μποροῦμε νὰ δεχθοῦμε σὲ καμιὰ περίπτωση γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἐξηγοῦμε στὸ παρὸν κείμενο, εἶναι ἡ κάρτα δικαιωμάτων ἤ κάρτα τοῦ πολίτη, τὴν ὁποία ἀποτελεῖ ἡ ψηφιακὴ ταυτότητα τῶν ἡμερῶν μας μαζὶ μὲ τὸν ἐνσωματωμένο σὲ αὐτὴ ΠΑ.

https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_83.html#more

Τὸ δάσος ὡς ἀποκρυφιστικὸς τόπος "εὐεξίας" !

Το δάσος ως αποκρυφιστικός τόπος “ευεξίας” !

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Αν το πούμε φυσιολατρεία, με την έννοια της αγάπης προς την φύση δεν μετράει. Αν το ονομάσουμε “Shinrin-yoku” τρέχουμε να το …εξασκήσουμε.

Στην Ελλάδα μας την πανέμορφη με τα ψηλά βουνά, τις λίμνες , τα ποτάμια, τους δρυμούς, τα δάση , τις θάλασσες και τις υπόλοιπες ομορφιές, άνθρωποι της υπαίθρου και άνθρωποι της επαρχίας και του χωριού, μάθαμε να θαυμάζουμε, να προστατεύουμε και να απολαμβάνουμε τη φύση.

Από μικροί μάθαμε να δουλεύουμε στη φύση και να αξιοποιούμε για βιοποριστικούς και άλλους λόγους τα αγαθά της, σεβόμενοι την αξία της και μη σπαταλώντας την ομορφιά και τη δύναμη που της έδωσε ο Θεός να μας τρέφει και την ομορφιά της να μας γαληνεύει.

Ποιός δεν δοκίμασε έστω μιά φορά στη ζωή του μιά βόλτα, μιά εξόρμηση, έναν περίπατο στην ηρεμία, την γαλήνη του δάσους ή μιάς ερημικής παραλίας απολαμβάνοντας τους ήχους και τις μυρωδιές τους;

Ποιός δεν ομολόγησε πως μετά από μιά τέτοια εμπειρία δεν χαλάρωσε, δεν ηρέμησαν τα νεύρα, η πίεση της καθημερινότητας, δεν ξεκουράστηκε ψυχοσωματικά;

Αλλά το ξεχάσαμε τα τελευταία χρόνια , όπως ξεχάσαμε και την δυσκολία αυτής της ζωής αλλά συνάμα και την ανείπωτη ομορφιά της ζωής στο χωριό-εξαιρετική ευλογία του Δημιουργού Θεού.

Κι αν λέγαμε τόσον καιρό πριν γιά την εξαιρετική αυτή εμπειρία , ο κόσμος της πόλης, κυρίως, δεν συγκινούνταν και δύσκολα παρακινούνταν για μιά τέτοια “συνάντηση”.

Μαγικὲς Ἰατρικὲς τῆς Νέας Ἐποχῆς.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΡΑΑΜ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

ΜΑΓΙΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Όσοι ασκούν αυτές τις θεραπευτικές έχουν πνευματική επιβάρυνση (oι ασθενείς) διότι κι αν θεραπευθούν σωματικά επιβαρύνονται πνευματικά…

Το άρθρο που θα διαβάσετε έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όχι μόνο επειδή το υπογράφει ένας έμπειρος και μάχιμος πνευματικός, γνώστης των αιρέσεων και των λοιπών μεθόδων του διαβόλου, αλλά και επειδή προέρχεται από τον χώρο του Αγίου Όρους, όπου νεοεποχίτες ινστρούχτορες προσπαθούν να αλώσουν διαδίδοντας την τάχα συγκατάβαση των Αγιορειτών πατέρων προς τις ενεργειακές μεθοδολογίες. Ο γέρων Αβραάμ όχι μόνο διαψεύδει αυτή την προπαγάνδα αλλά και βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο κάνοντας λόγο για «…εξαπάτηση του σατανά και των πονηρών πνευμάτων…σε αυτά τα θέματα».

Η επιστημονική Ιατρική είναι μία, ενιαία, και αδιαί­ρετη. Δεν υπάρχουν «εναλλακτικές ιατρικές». Ούτε «συμπληρωματικές» της. Όπως δεν υπάρχει εναλλακτική φυσική ή εναλλακτική Χημεία ή εναλλακτική Μηχανική. Στηρίζεται δε στη γενική εξέλιξη και πρόοδο των Θετικών Επιστημών και της Τεχνολογίας και χαρακτηρίζεται από την αδογμάτιστη ανάπτυξη της επιστημονικής σκέψης και μεθοδολογίας ερεύνης.

Ἔχει σχέση ὁ "σαμανισμὸς" μὲ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας;

Έχει σχέση ο “σαμανισμός” με την αποκατάσταση της υγείας; 

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Με πολλή θλίψη, απογοήτευση και έντονο προβληματισμό παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την πολύκροτη υπόθεση θανάτου του γνωστού καλλιτέχνη Γ. Μαζωνάκη.

Με πολλή προσοχή παρακολουθώ τις εξελίξεις και θλίβομαι βαθύτατα καθώς τα τελευταία χρόνια έχουμε επιδοθεί στην ιστοσελίδα μας (entaksis.gr) σε έναν συνεχή αγώνα να ενημερώσουμε το πλήρωμα της Εκκλησίας μας για την δεινή πλάνη των “εναλλακτικών θεραπειών”.

Παράλληλα , η Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέσω των αντιαιρετικών συνδιασκέψεων, δελτίων τύπου και ειδικών άρθρων κρούει το κώδωνα του κινδύνου , μάλλον εις ώτα μη ακουόντων.

Γράψαμε πρόσφατα για τους κινδύνους από την μη εγκεκριμένη ,από επίσημους επιστημονικούς φορείς, εφαρμογή της “κβαντικής ιατρικής” (“Κβαντική ιατρική-Επιστήμη ή απάτη;”) και θέσαμε το ερώτημα γιατί ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν φορείς, κρατικοί ή ιδιωτικοί, που ενημερώνουν τους πολίτες για τους κινδύνους στην ψυχοσωματική τους υγεία από δραστηριότητες όχι απλά “κομπογιαννιτών”, αλλά επικίνδυνων γκουρού των σεκτών και καταστροφικών λατρειών αλλά και αυτόκλητων “σωτήρων-θεραπευτών” των λεγομένων “εναλλακτικών θεραπειών”, ενώ στην Ελλάδα όλοι είναι ελεύθεροι να δηλώνουν ό,τι θέλουν. Δεν περιμέναμε απάντηση. Η συνέχεια όμως αποδείχτηκε θλιβερή.

Αφορμή για το παρακατω ενημερωτικό κείμενο η υπόθεση του κοιμηθέντος καλλιτέχνη Γ. Μαζωνάκη.

Μεταξύ άλλων, δημοσιεύθηκε σε πολλές ιστοσελίδες η , κατά δική της δήλωση, ικανότητα της γνωστής ιατρού (ήδη προφυλακισμένης με βαρειές κατηγορίες) στην εφαρμογή της “Σαμανιστικής Ιατρικής”.

Εμείς δεν είμαστε εισαγγελείς για να απευθύνουμε κατηγορίες , ούτε αστυνομικοί . Βρίσκουμε όμως την ευκαιρία να εξετάσουμε τι ακριβώς είναι ο “Σαμανισμός” και αν συνδέεται ή όχι με την όποια θεραπεία για να ενημερωθεί ο πιστός λαός του Θεού.

Ὑπάρχει πλατωνικὴ Ὀρθοδοξία; Κριτικὴ εἰς τὸν κ. Διαμαντὴν Κούτουλαν

Ὑπάρχει πλατωνικὴ Ὀρθοδοξία;

Κριτικὴ εἰς τὸν κ. Διαμαντὴν Κούτουλαν

Τοῦ κ. Παντελεήμονος Τομάζου, ὑπ. Δρ. Θεολογίας

«Στὸ σημερινό μας κείμενο θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ ἕνα ἰδιαίτερα ἐνδιαφέρον καί, κατὰ τὴ γνώμη μας, προβληματικὸ ἐπιχείρημα τοῦ φιλολόγου καὶ συγγραφέα Διαμαντῆ Κούτουλα, ὅπως αὐτὸ παρουσιάζεται στὸ πρόσφατο βίντεό του στὸ youtube γιὰ τὸν Στέλιο Ράμφο. Ἡ κριτικὴ ποὺ κάναμε στὸ βίντεο τοῦ κ. Κούτουλα, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στὴ ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, ὑπάρχει στὸ κανάλι μας στὸ youtube DeDivinis».

Εἶναι πράγματι ἡ Ὀρθοδοξία μία «πλατωνικὴ» παράδοση ποὺ στράφηκε ἐναντίον τοῦ Ἀριστοτέλη, τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ κόσμου; Εἶναι ὁ ἡσυχασμὸς ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ἐσωστρέφεια τοῦ Ἕλληνα, γιὰ τὸ ρουσφέτι καὶ γιὰ τὴν ἀποτυχία τῆς Ἀναγέννησης νὰ περάσει στὸν ἑλληνικὸ κόσμο;

Καί, κυρίως, μποροῦμε πράγματι νὰ ἑρμηνεύσουμε τὸν Γρηγόριο Παλαμᾶ ὡς ἕνα ἁπλὸ ἐκπρόσωπο τοῦ Πλατωνισμοῦ πού ἀντιστάθηκε στὴν «ἀριστοτελικὴ» Δύση;

Σὲ αὐτὸ τὸ κείμενο θὰ ἐξετάσουμε ἕνα πρὸς ἕνα αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ θὰ δοῦμε ἂν τὸ δίπολο «πλατωνικὴ Ἀνατολὴ – ἀριστοτελικὴ Δύση» μπορεῖ πράγματι νὰ ἐξηγήσει τὴν ἱστορία τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Βυζαντίου.

Ἀρχικά, ὁ κ. Κούτουλας ὑποστηρίζει ὅτι τὸ Βυζάντιο δὲν γνώρισε Ἀναγέννηση, ἐπειδὴ οὐσιαστικὰ δὲν τὴν ἐπιδίωξε· καί, κατὰ τὴν ἑρμηνεία του, δὲν τὴν ἐπιδίωξε ἐξαιτίας τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ καὶ τῶν ἡσυχαστῶν. Μάλιστα, παρουσιάζει τὸν Παλαμᾶ ὡς φορέα μίας πλατωνικῆς φιλοσοφίας, τὴν ὁποία φέρεται νὰ υἱοθέτησε προκειμένου νὰ ἀντισταθεῖ σὲ αὐτὸ ποὺ ἐρχόταν ἀπὸ τὴ Δύση: τὸν Ἀριστοτέλη. Ἔτσι, δημιουργεῖται ἕνα ἀρκετὰ σχηματικὸ ἱστορικοφιλοσοφικὸ σχῆμα, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ὁ δυτικὸς Ἀριστοτελισμὸς καὶ ὁ ἀνατολικὸς Πλατωνισμὸς βρίσκονται ἀντιμέτωποι, μὲ τὸν Παλαμᾶ νὰ λειτουργεῖ σχεδὸν ὡς ἐκπρόσωπος τῆς πλατωνικῆς Ἀνατολῆς ἀπέναντι στὴν ἀριστοτελικὴ Δύση.

Ὅταν Ὀρθόδοξος δωρίζει τὸ κοράνι, συμβάλλει στὴν ἄρνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

Όταν Ορθόδοξος δωρίζει το κοράνι, συμβάλλει στην άρνηση του Τιμίου Σταυρού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι γνωστός ο κορανικός χλευασμός σε όσους πιστεύουν ότι ο Χριστός σταυρώθηκε. Κι όμως κάποιοι Ορθόδοξοι Ιεράρχες θεωρούν ότι, όταν δωρίζουν το κοράνι σε μουσουλμάνους, είναι πράξη ‘’αγάπης’’ προς αυτούς. Αυτή η πράξη, είναι πράξη ανθρωπάρεσκης ‘’αγάπης’’.

Είναι γνωστή η κορανική αντιπαράθεση του Ισλάμ απέναντι στον Τίμιο Σταυρό. Tην κορανική πολεμική ενάντια στη Σταύρωση του Χριστού, ποσώς δεν την διαφοροποιούν οι κακόδοξες ωραιολογίες για το κοράνι, εκ μέρους όσων Ορθοδόξων Ιεραρχών, επιμένουν σε κάτι τέτοιο.

Το κοράνι αρνείται με απαξιωτικό τρόπο τη Σταύρωση του Χριστού και συνεπακόλουθα οι πιστεύοντες αυτό, την Ανάστασή Του. Θεωρούν ότι ευαρεστούν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, όσοι Ιεράρχες προκλητικά το δωρίζουν σε μουσουλμάνους; Άπαγε της βλασφημίας. Πρόκειται για αντιευαγγελική πράξη.

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ;(Ἀπολογητικὴ μελέτη - βιβλική, πατερικὴ καὶ ἱστορικὴ ἀπάντηση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 14η Σεπτεμβρίου 2026

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ;

(Απολογητική μελέτη - βιβλική, πατερική και ιστορική απάντηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας)

Στις 14 Σεπτεμβρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Κατά την σημαντική αυτή εορτή οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε και προσκυνούμε τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, για να αντλήσουμε δύναμη και αγιασμό από αυτόν.

Αλλά αυτή η λατρευτική μας πρακτική αποτελεί αφορμή και ευκαιρία για τους λογίς χριστιανομάχους και αιρετικούς να μας καταλογίσουν την μομφή ότι δήθεν η απόδοση τιμής, σεβασμού και προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού είναι ειδωλολατρία, ότι δήθεν προσκυνάμε ένα είδωλο. Ιδιαίτερα οι αιρετικοί Προτεστάντες, μαζί με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά κατηγορούν την Ορθοδοξία μας ότι έχει εγκαταλείψει τον γνήσιο Χριστιανισμό και έχει υιοθετήσει πολλές πρακτικές της ειδωλολατρίας.

Βεβαίως αυτές οι κατηγορίες είναι βιβλικά, πατερικά, ιστορικά και θεολογικά αστήρικτες και συχνά υποβολιμαίες. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να αφιερώσουμε την παρούσα ανακοίνωσή μας στην αντίκρουση αυτών των κατηγοριών, Να αποδείξουμε ότι η προσκύνηση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, όχι μόνον δεν είναι πράξη ειδωλολατρίας, αλλά αντίθετα μια πρακτική απόλυτα σύμφωνη με την βιβλική διδασκαλία, την πατερική παράδοση και την θεολογία της Εκκλησίας μας.

Η κατηγορία αυτή βασίζεται σε μια παρερμηνεία τόσο της Αγίας Γραφής όσο και της ορθόδοξης θεολογίας. Η Εκκλησία ουδέποτε δίδαξε ότι ο Σταυρός είναι θεός ή ότι η ύλη λατρεύεται. Αντίθετα, από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα διδάσκει ότι η λατρεία ανήκει αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό, ενώ ο Τίμιος Σταυρός τιμάται ως το ιερό όργανο της σωτηρίας του κόσμου.

Το μεγαλύτερο σφάλμα όσων απορρίπτουν την τιμή προς τον Σταυρό είναι ότι συγχέουν δύο διαφορετικές έννοιες: Λατρεία είναι η απόλυτη προσκύνηση που αποδίδεται μόνο στον Θεό. Τιμητική προσκύνηση αποδίδεται σε πρόσωπα και αντικείμενα που συνδέονται με τη θεία οικονομία και τη σωτηρία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε λάτρευσε την ύλη. Λατρεύει μόνο τον Τριαδικό Θεό. Ο Τίμιος Σταυρός τιμάται επειδή αποτελεί το όργανο της σωτηρίας του κόσμου και το κατ’ εξοχήν σημείο της νίκης του Χριστού επί του θανάτου. 

1. Η Αγία Γραφή διακρίνει τη λατρεία από την τιμητική προσκύνηση 

Η βασική πλάνη της προτεσταντικής επιχειρηματολογίας είναι ότι ταυτίζει κάθε μορφή προσκύνησης με τη λατρεία. Ωστόσο, στην Αγία Γραφή η λέξη «προσκυνώ» χρησιμοποιείται με διαφορετικές σημασίες.

Ο Αβραάμ προσκύνησε τους κατοίκους της Χεβρών (Γεν.23,7). Ο Ιακώβ προσκύνησε τον αδελφό του Ησαύ επτά φορές (Γεν.33,3). Ο Δαβίδ προσκύνησε τον βασιλιά Σαούλ (Α΄ Βασ.[Α΄ Σαμ.] 24,8). Ο Ναθάν προσκύνησε τον Δαβίδ (Γ΄ Βασ. [Α΄ Βασ.] 1,23). Κανείς δεν υποστηρίζει ότι όλοι αυτοί λάτρευσαν ανθρώπους ως θεούς.

Τὸ Παπικὸ δόγμα περὶ τῆς «Ἀσπίλου Συλλήψεως τῆς Θεοτόκου» ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας (Ἀπολογητικὴ καὶ θεολογικὴ προσέγγιση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 7η Σεπτεμβρίου 2026

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΑΣΠΙΛΟΥ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

(Απολογητική και θεολογική προσέγγιση)

Στις 8 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα την θεομητορική εορτή του Γεννεσίου της Θεοτόκου, η οποία αποτελεί και την απαρχή όλων των εορτών του ενιαυτού.

Σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η θαυματουργική σύλληψη, λόγω προχωρημένης ηλικίας των γονέων της της Θεοτόκου και η Γέννησή Της, αποτελούν και την απαρχή της υλοποιήσεως του θείου σχεδίου για την απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Η Θεοτόκος αποτελεί, από ανθρωπίνης πλευράς, το κύριο πρόσωπο, συμβάλλοντας καθοριστικά στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας, για την υλοποίηση του θείου σχεδίου, να δεχτεί να γίνει η κατά σάρκα μητέρα του Υιού και Λόγου του Θεού, γενόμενη έτσι η νοητή γέφυρα, η οποία ένωσε το κτιστό με το άκτιστο, την γη με τον ουρανό, τον άνθρωπο με το Θεό.

Οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες, υπό την φώτιση του Παναγίου Πνεύματος, καθόρισαν με δογματική ακρίβεια την θέση της Θεοτόκου στο μυστήριο της Θείας Οικονομίας και αξιολόγησαν επακριβώς της υπέρτατη συμβολή Της για την Ενανθρώπιση του Θεού.

Και τούτο διότι εμφανίστηκαν κατά καιρούς διάφοροι αιρετικοί, οι οποίοι, προσπαθώντας να αλλοιώσουν την βιβλική και αγιοπατερική διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Θείου Προσώπου του Χριστού, επεξέτειναν τις κακοδοξίες τους και προς το Πρόσωπο της Θεοτόκου. Γι’ αυτό το λόγο οι θείοι Πατέρες αποφάνθηκαν με συνοδικό τρόπο και όρισαν επακριβώς την περί της Θεοτόκου πίστη της Εκκλησίας.

Παρά ταύτα διάφοροι αιρετικοί συνέχισαν να προσβάλλουν το ιερό Πρόσωπο της Θεομήτορος, όπως οι αρνητές της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787), αρχικά οι αιρετικοί Φράγκοι και στη συνέχεια, τον 16ο αιώνα, οι Προτεστάντες, οι οποίοι, όχι μόνον δεν δέχονται να αποδώσουν τιμή σ’ Αυτήν, αλλά την έχουν υποβιβάσει με μια συνηθισμένη γυναίκα, αρνούμενοι την αειπαρθενία Της, ενώ οι πάτρωνες της Μεταρρύθμισης (Λούθηρος, κλπ) Την σέβονταν απολύτως.

Κρυσταλλοθεραπεία: Μῦθος, ἀποκρυφισμὸς καὶ πνευματικὴ πλάνη (Μιὰ ἀκόμα ἔκφραση τῆς νεοεποχίτικης πνευματικότητας)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 31η Αυγούστου 2026

ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΘΕΡΑΠΕΙΑ: ΜΥΘΟΣ, ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

(Μια ακόμα έκφραση της νεοεποχίτικης πνευματικότητας)

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη διάδοση εναλλακτικών πρακτικών που υπόσχονται θεραπεία, ψυχική ισορροπία και πνευματική ανάπτυξη μέσω της χρήσης κρυστάλλων και πολύτιμων λίθων. Η λεγόμενη «Κρυσταλλοθεραπεία» παρουσιάζεται ως μέθοδος που αξιοποιεί υποτιθέμενες ενεργειακές ιδιότητες των κρυστάλλων για την αποκατάσταση της υγείας και της εσωτερικής αρμονίας του ανθρώπου. Ωστόσο, όπως θα αποδείξουμε στη συνέχεια, η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετωπίζει αυτή την πρακτική όχι απλώς ως επιστημονικά ατεκμηρίωτη, αλλά και ως πνευματικά επικίνδυνη, διότι στηρίζεται σε αντιλήψεις ξένες προς τη χριστιανική αποκάλυψη.

Στην παρούσα ανακοίνωσή μας θα ασχοληθούμε και με αυτή την πλάνη, στα πλαίσια του Γραφείου μας, να παρουσιάσουμε το σύγχρονο σκηνικό των αιρέσεων και των παραθρησκευτικών φαινομένων, για την ενημέρωση του πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως μας, καθώς και τους αποδέκτες των ανακοινώσεών μας.

Τι διδάσκει η Κρυσταλλοθεραπεία

Η Κρυσταλλοθεραπεία βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι κρύσταλλοι διαθέτουν ιδιαίτερες «ενέργειες» ή «δονήσεις» που επηρεάζουν το σώμα, τον νου και την ψυχή. Όπως διατείνονται οι υποστηρικτές της, κάθε κρύσταλλος έχει διαφορετικές ιδιότητες: άλλος θεραπεύει ασθένειες, άλλος απομακρύνει την αρνητική ενέργεια, άλλος προσελκύει αγάπη, επιτυχία ή πνευματική αφύπνιση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του χώρου, τα οφέλη της Κρυσταλλοθεραπείας είναι: «Σωματική Χαλάρωση. Εξάλειψη του άγχους. Βελτίωση της υγείας. Σωματική ευεξία. Αναζωογόνηση. Πνευματική αφύπνιση. Kαθαρισμός του σώματος από αρνητικές ενέργειες. Απομάκρυνση ενεργειακών μπλοκαρισμάτων»[1].

Σχέση σώματος καὶ ψυχῆς στὶς "ὁλιστικὲς" θεραπεῖες.

Σχέση σώματος και ψυχής στις “ολιστικές” θεραπείες.

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου

Συχνά, διάφοροι “θεραπευτές” και οι σχετικές διαφημίσεις των διαφόρων σχολών-κέντρων των “εναλλακτικών” θεραπειών χρησιμοποιούν όρους που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Ένας απ αυτούς είναι η “ολιστική θεραπεία”.

Η λέξη “ολιστική” είναι ένας όρος που κυρίως χρησιμοποιείται στις “εναλλακτικές” μεθόδους θεραπείας και σημαίνει ότι ο θεραπευτής βλέπει τον άνθρωπο σαν ένα ενιαίο σύνολο. Δεν κοιτάζει μόνο το άρρωστο όργανο ή το σύμπτωμα αλλά αντιμετωπίζει μαζί το σώμα, τον νου (σκέψεις, συναίσθημα) και το πνεύμα.

Οι ολιστικές θεραπείες ,κατά τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καρπασίας κ.κ. Χριστοφόρο, στηρίζονται σε ιδέες και δόγματα που προέρχο­νται από την Αίγυπτο, τη Μεσοπο­ταμία και την αρχαία Βαβυλώνα, την Άπω Ανατολή και γενικά τον Απο­κρυφισμό. Τα πιστεύω, οι θεωρίες και οι τεχνικές που έχουν τα συστήμα­τα των ολιστικών «θεραπειών της Νέ­ας Εποχής» αναπτύχθηκαν και συ­στηματοποιήθηκαν στις χώρες αυτές από τους Ασσυρίους, Βαβυλωνίους και Σουμερίους. Στην ουσία, λοι­πόν, δεν είναι νέες, αλλά μάλλον πα­λαιές αποκρυφιστικές μέθοδοι.

Ο όρος «Αποκρυφισμός» αναφέρεται στη μαγεία, αλχημεία, αστρολογία, θεοσοφία και νεκρομαντεία, που απο­τελούσαν τις μεθόδους των λαών της αρχαίας εποχής με τις οποίες πίστευ­αν ότι είχαν τη δύναμη να ενεργοποιούν και να εξουσιάζουν δυνά­μεις της φύσης, οι οποίες εκτός των άλλων μπορούσαν και να θεραπεύ­σουν.

"Ἀρωματοθεραπεία". Μιὰ ἀκόμα νεοποχήτικη "θεραπεία" ποὺ εἶναι ἀσύμβατη καὶ μὲ τὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ μὲ τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη

“Αρωματοθεραπεία”. Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική πίστη και με την ιατρική επιστήμη

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε περιοδικά ποικίλης ύλης ή μόδας και υγείας, διαφημίσεις στην τηλεόραση και φαρμακεία να κατακλύζονται από τα λεγόμενα προϊόντα “αρωματοθεραπείας”.

Υπόσχονται “ευεξία”, ψυχοσωματική “ισορροπία” , “θεραπεία” , αναζωογόνηση, από κάποιες παθήσεις.

Εκτός απο τα αρώματα της αρωματοθεραπείας , που κατά βάσιν είναι αιθέρια έλαια, συγγενή προϊόντα αποτελούν και τα “ανθοϊάματα Bach” τα οποία αν και έχουν διαφορετική προέλευση και τρόπο δράσης υποτίθεται ότι συνδυάζουν τη “δύναμη της φύσης για την εναρμόνιση σώματος, νου και πνεύματος”.

​Η Ιστορία πίσω από τα Ανθοϊάματα

Τα ανθοϊάματα γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1930 στην Αγγλία, από το όραμα του Dr. Edward Bach (Έντουαρντ Μπαχ), ενός διακεκριμένου γιατρού, βακτηριολόγου και ομοιοπαθητικού. Ο Μπαχ, παρατηρώντας τους ασθενείς του, συνειδητοποίησε ότι η σωματική ασθένεια είναι συχνά το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης συναισθηματικής ή ψυχικής δυσαρμονίας.

Νεοσαμανισμός: Μιὰ σύγχρονη πνευματικὴ πλάνη. (Θεολογικὴ προσέγγιση σύγχρονων μορφῶν «πνευματικότητας» ὑπό το φῶς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 20η Ιουλίου 2026

ΝΕΟΣΑΜΑΝΙΣΜΟΣ: ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ

(Θεολογική προσέγγιση σύγχρονων μορφών «πνευματικότητας» υπό το φως της Ορθοδόξου Πίστεως)

Συνεχίζουμε τις αναφορές μας σε σύγχρονες πλάνες. Μία από αυτές είναι και ο «Νεοσαμανισμός». Μια ακόμα σύγχρονη πνευματική διαστροφή της γνήσιας αγιοπνευματικής Πνευματικότητας, η οποία εντάσσεται στο γενικότερο αποκρυφιστικό χώρο των δοξασιών της «Νέας Εποχής του Υδροχόου» (New Age).

1. Εισαγωγή: η πνευματική κατάσταση της εποχής

Ο 21ος αιώνας χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακή πρόοδο των επιστημών και της τεχνολογίας, καθώς και από την επικράτηση του ορθολογικού τρόπου σκέψης σε πολλούς τομείς του δημόσιου βίου. Παρά ταύτα, παρατηρείται παράλληλα μια έντονη πνευματική αναζήτηση, η οποία συχνά δεν εκφράζεται εντός του πλαισίου της εκκλησιαστικής εμπειρίας, αλλά στρέφεται προς εναλλακτικές και συγκρητιστικές μορφές θρησκευτικότητας.

Η αναζήτηση νοήματος, θεραπείας και υπαρξιακής πληρότητας οδηγεί αρκετούς σύγχρονους ανθρώπους σε κινήματα και πρακτικές που αντλούν στοιχεία από προχριστιανικές ή μη χριστιανικές παραδόσεις, τα οποία εντάσσονται συχνά στον ευρύτερο χώρο του λεγόμενου «Νεοπαγανισμού» και της «Νέας Εποχής».

2. Ο σαμανισμός ως ιστορικό και ανθρωπολογικό φαινόμενο

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο σαμανισμός, ο οποίος, σύμφωνα με την ανθρωπολογική επιστήμη, αποτελεί ένα σύνθετο σύστημα θρησκευτικών αντιλήψεων και πρακτικών που συνδέεται με τεχνικές έκστασης, θεραπείας και επικοινωνίας με τον αόρατο κόσμο.

Με αυτό το σύγχρονο πνευματιστικό φαινόμενο θα ασχοληθούμε στην παρούσα ανακοίνωσή μας, καθότι και αυτή η πλάνη έχει τη δική της θέση στην σύγχρονη τραγική πραγματικότητα.

«Πῶς γίνεται νὰ εἶσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος καὶ νὰ πιστεύεις στὸν Θεό;;;»

«Πώς γίνεται να είσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος και να πιστεύεις στον Θεό;;;»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Η θρησκευτική εμπειρία του κόσμου είναι η αιτία των πιο επίμονων και ευγενών επιστημονικών ερευνών». ~Αλβέρτος Αϊνστάιν~

Διάβασα σε μια σελίδα που υποτίθεται ότι είναι επιστημονική και απευθύνεται δίνοντας τροφή για σκέψη σε «σκεπτόμενους ανθρώπους» το παραπάνω ερώτημα, συνοδευόμενο από ένα κείμενο που θα ήταν πραγματικά αστείο, αν δεν αποτύπωνε μια τόσο θεμελιώδη σύγχυση.

Η λογική του είναι περίπου αυτή,

«Αν σπούδασες Φυσική, Χημεία ή Βιολογία και εξακολουθείς να πιστεύεις στον Θεό, τότε δεν έμαθες πραγματικά. Αν συνεχίζεις να πιστεύεις σε “μεταφυσικές μπούρδες”, μάλλον δεν θα έπρεπε να σου δίνουν πτυχίο!»

Ας κάνουμε λοιπόν ένα μικρό μάθημα ιστορίας της Επιστήμης.Γιατί η πραγματική επιστήμη δεν συνεπάγεται αθεΐα αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Μάλιστα, μερικοί από τους μεγαλύτερους επιστήμονες της ιστορίας πίστευαν όχι απλώς γενικά σε «κάτι ανώτερο», αλλά στον Θεό και στη δημιουργία του κόσμου από τον Θεό.

«Ὅσοι ἐπιμένουν ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι μιὰ παθητική, δειλὴ καὶ "πασιφιστικὴ" θρησκεία, ἂς διαβάσουν πρῶτα τὴν ἱστορία τοῦ Ἁγίου Ἀρτεμίου.»

«Όσοι επιμένουν ότι ο Χριστιανισμός είναι μια παθητική, δειλή και "πασιφιστική" θρησκεία, ας διαβάσουν πρώτα την ιστορία του Αγίου Αρτεμίου.»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Αρτέμιος, ο ένδοξος Πατρίκιος και Δούκας της Αιγύπτου, αποτελεί μία από τις λαμπρότερες μορφές της Εκκλησίας μας. Ένας άνθρωπος που από τα ύπατα αξιώματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανέβηκε στο υψηλότερο αξίωμα που μπορεί να λάβει ο άνθρωπος το στεφάνι του Μάρτυρος του Χριστού.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 20 Οκτωβρίου κατ΄ έτος και έχει οριστεί ως προστάτης Άγιος της Ελληνικής Αστυνομίας,καθώς και πολιούχος της Μυκόνου.

Δεν ήταν ένας ασκητής της ερήμου ούτε ένας άνθρωπος που έζησε μακριά από τον κόσμο. Ήταν στρατηγός. Διοικητής. Άνθρωπος της ευθύνης, της πειθαρχίας και της δράσης. Η παράδοση τον συνδέει στενά με την Πάτρα, όπου επέβλεψε την κατασκευή υδραγωγείου, ενώ στρατοπεδευμένος στην περιοχή της σημερινής Μονής Γηροκομείου φρόντιζε τους φτωχούς, τους αδύναμους και ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους. Γιατί ο αληθινός άρχοντας δεν εξουσιάζει αλλά διακονεί.

Βλέπουν οἱ νέοι μας τὴν Ὀρθοδοξία σάν... οὖφο; Ἀπαντήσεις στοὺς ἰσχυρισμούς του π. Βασιλείου Θερμοῦ.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΝΔΡΩΝΗΣ

Ισχύει πράγματι ότι οι ορθόδοξοι ναοί μας, αδειάζουν και ότι οι σημερινοί νέοι βλέπουν την Εκκλησία σαν… ούφο; Αυτά υποστηρίζει σε ένα – μάλλον καταστροφολογικό άρθρο του – ο γνωστός ιερέας, π. Βασίλειος Θερμός, προκαλώντας έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο.

Πραγματικά, εάν κανείς προσγειωνόταν με… ούφο για πρώτη φορά στην Ελλάδα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι η Ορθοδοξία έχει σχεδόν ξοφλήσει! Είκοσι αιώνες πολέμων, διωγμών, επιδρομών, αιρέσεων και κατακτητικών ζυγών δεν κατάφεραν να στερήσουν ούτε δράμι από την αιώνια δόξα της Ορθοδοξίας και ξαφνικά τώρα ανακαλύψαμε ότι… χανόμαστε!

Πάμε όμως να δούμε τα – αλλού προβληματικά και αλλού ακατανόητα – σημεία στο άρθρο του πατρός Θερμού:

«Γιατί ο λαός εγκαταλείπει σταδιακά την Εκκλησία; Μήπως διότι η Εκκλησία μας, όπως είναι τώρα, αποτελεί απλώς ένα απομεινάρι του παρελθόντος; Μήπως επειδή δεν υπάρχει η βούληση να αλλάξει;».

Πάτερ μου καλέ, αποκαλείτε απομεινάρι του παρελθόντος την Εκκλησία; Τι είναι η Εκκλησία κατά την άποψη σας, κοινωνικό ίδρυμα που το μάρκετινγκ του βγήκε εκτός μόδας; Μουσείο που ξέχασε να κάνει ανακαίνιση; Είναι δυνατόν να εκφραζόμαστε έτσι για το ιερό οικοδόμημα ενός εσταυρωμένου Χριστού που κρατάει στο χέρι του το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας; Δηλαδή η ευαγγελική αλήθεια ότι: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας», δεν ισχύει; Δεν μας τα είπε καλά ο Παύλος;

Ἡ γλωσσικὴ ἱκανότητα καὶ ὁ πύργος τῆς Βαβέλ

Η γλωσσική ικανότητα και ο πύργος της Βαβέλ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

Σύμφωνα με τους οπαδούς της εξέλιξης, όπως το ανθρώπινο σώμα προήλθε σταδιακά από τα ζώα, έτσι και η γλωσσική του ικανότητα, ήταν κάτι που προήλθε εξελικτικά από χειρονομίες, μορφασμούς κι άναρθρους φθόγγους.

Αντίθετα με αυτό το μοντέλο, η Αγία Γραφή μάς διδάσκει ότι σκέψη και γλώσσα ήταν κάτι που δόθηκε ως χάρισμα στον άνθρωπο στην αρχή της δημιουργίας του από το Θεό. Γνωρίζουμε επίσης ότι σύμφωνα με την Αγία Γραφή, υπήρχε μια εποχή, όπου οι άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο και μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Όμως κατά τη διάρκεια ανοικοδόμησης του πύργου της Βαβέλ, επήλθε σύγχυση των γλωσσών, δηλαδή δημιουργήθηκαν πολλές γλώσσες και οι άνθρωποι διασπάστηκαν σε διάφορα έθνη.

Η σύγχρονη επιστήμη της Γλωσσολογίας μάς λέει ότι η επιστημονική έρευνα της γλώσσας στις πρώτες της αρχές είναι αδύνατη, δεδομένου ότι ή γένεση της γλώσσας είναι πολύ παλιά. Ωστόσο, θα προσθέταμε εμείς, μια σειρά από λογικά επιχειρήματα είναι δυνατόν να στηρίξουν περισσότερο τη βιβλική εκδοχή της γλωσσογονίας παρά την εξελικτική.

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι γενετικά προγραμματισμένος για την ανάπτυξη της γλώσσας. Μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχουν αντίστοιχα γλωσσικά κέντρα τα οποία τον βοηθάνε να αποκτήσει τη γλωσσική ικανότητα. Τέτοια γλωσσικά κέντρα δεν υπάρχουν στον εγκέφαλο των ζώων. Γι’ αυτό και οι χιμπατζήδες, παρά τις επανειλημμένες και πολύχρονες προσπάθειες των εξελικτικών, είναι αδύνατο να μάθουν ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις μορφές της ανθρώπινης γλώσσας.

Ὁ Ζ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκ. Συνόδου καὶ ἡ προχειρότης ἐπικλήσεώς του ἐκ τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν

Ὁ Ζ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκ. Συνόδου καὶ ἡ προχειρότης ἐπικλήσεώς του ἐκ τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν

Ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Ἰ. Τουλουμτσῆ, ὑπ. δρ Θεολογικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.

Ὁ κατ’ ἐξοχὴν κανόνας ποὺ ἐπικαλοῦνται κατὰ κύριο λόγο οἱ νέοι κανονολόγοι ὡς πρὸς τὴν ἄσκηση τῆς οἰκονομίας, εἶναι ὁ Ζ΄ (7ος) τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς (καὶ ὁ 95ος τῆς Πενθέκτης ποὺ οὐσιαστικὰ τὸν ἐπαναλαμβάνει).

Στὴ σύγχρονη πρακτικὴ παρατηρεῖται ὅτι ὁ κανόνας αὐτὸς χρησιμοποιεῖται ἀφειδῶς καὶ ἀπροϋπόθετα γιὰ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς ὡς εἶδος “κολυμβήθρας τοῦ Σιλωάμ”, ποὺ ἄκομψα οἰκονομεῖ τοὺς πάντες, δίχως νὰ λαμβάνεται ὑπόψιν οὔτε τὸ γράμμα ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ κανόνα. Ἔχει ἐπικρατήσει ἡ λανθασμένη ἄποψη ὅτι ὁ κανόνας αὐτὸς εἶναι ὁ “κανόνας τῆς οἰκονομίας” καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ παραπέμπεται ἀλόγιστα ὡς κανονικὸ στήριγμα ἀθεμελίωτων προτροπῶν, ἰδίως δὲ σὲ περιβάλλοντα οἰκουμενικῶν συγκλήσεων. Ἔτσι, ἀναφέρεται ἀδόκιμα, αὐθαίρετα καὶ ἀλόγιστα γιὰ ὅλα τὰ ζητήματα ποὺ ἐπιθυμεῖται νὰ ἀσκηθεῖ (ἀπροϋπόθετη) οἰκονομία, καὶ μάλιστα ἀκόμη καὶ γιὰ περιπτώσεις μὲ τὶς ὁποῖες ὁ κανόνας δὲν ἔχει ἀπολύτως καμία σχέση, ὅπως εἶναι ἐπὶ παραδείγματι τὸ ζήτημα τῆς ἀποδοχῆς ἱερωσύνης ἐξ αἱρέσεως, δεδομένου ὅτι ὁ κανόνας ἀναφέρεται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον στὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος [1], ἔχοντας οὐδεμία σχέση μὲ αὐτὸ τῆς ἱερωσύνης. Δεῖγμα καὶ αὐτὸ τοῦ ἀντιεπιστημονικοῦ καὶ ἀντιεκκλησιαστικοῦ τρόπου χρήσης τῶν κανόνων.

Τρομοκράτης καὶ ρατσιστὴς ὁ Ἰησοῦς Χριστός;

Τρομοκράτης και ρατσιστής ο Ιησούς Χριστός;

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου

Η “χριστιανοφοβία” αν μη και “Χριστοφοβία” του δήθεν προοδευτικού δυτικού κόσμου καλά κρατεί.

Διαπιστώνουμε τελευταία ότι άνθρωποι , συνήθως από θέσεις ευθύνης, που προωθούν τις νέες ατζέντες και φλυαρούν ακατάσχετα υπερασπιζόμενοι τις νέες ιδεολογίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα-λάστιχο είναι ακριβώς αυτοί που αν και (στα χαρτιά τουλάχιστον) χριστιανοί, όμως χρησιμοποιούν μία μάλλον “χριστιανοφοβική” ρητορική μίσους που όμως περνάει στα ψιλά, αν περνάει καθόλου, των ειδήσεων.

Μπορεί στη χώρα μας να μην εκδηλώνονται ακόμα τέτοια φαινόμενα με ένταση όμως δεν θα περάσει καιρός και θα τα δούμε κι εδώ.

Πράξεις όπως το νομοσχέδιο που κατατίθεται στον Καναδά και ουσιαστικά ποινικοποιεί την Αγία Γραφή γιά τα θεόπνευστα χωρία της που αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα στις μη αποδεκτές ως φυσιολογικές ,για Χριστιανούς, ιδεολογίες φύλου και σεξουαλικότητας όσο δε και σε “δικαιώματα” όπως η έκτρωση.

Ας δούμε, γιά την ώρα , τι συμβαίνει σε μιά προηγμένη χώρα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και ένα σύνολο χωρών χριστιανικών όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στο έγκυρο σάϊτ christianpost.com, διαβάζουμε σχετικά με έναν Χριστιανό ιερέα ο οποίος απολύθηκε επειδή έκανε κήρυγμα με θέμα την «πολιτική ταυτότητας» σε σχολείο της Εκκλησίας της Αγγλίας πριν από τρία χρόνια, και ο οποίος έχει κινηθεί νομικά εναντίον του πρώην εργοδότη του. Η υπόθεσή του θα εκδικαστεί (εν τω μεταξύ το σάϊτ ενημερώνει πως μετά από 7 χρόνια δικαιώθηκε ο ιερέας) ενώπιον δικαστηρίου εργατικών διαφορών στις επόμενες εβδομάδες.

Εκπροσωπούμενος από το Χριστιανικό Νομικό Κέντρο , ο Αιδεσιμότατος Δρ. Μπέρναρντ Ράνταλ οδηγεί το Trent College στο δικαστήριο για διακρίσεις, παρενόχληση, θυματοποίηση και άδικη απόλυση, αφού το σχολείο τον κατήγγειλε – εν αγνοία του – στην κυβερνητική αντιτρομοκρατική αρχή για το κήρυγμα του 2018.

Ο Ράνταλ, 49 ετών, από το Ντέρμπισαϊρ, χειροτονήθηκε από την Εκκλησία της Αγγλίας το 2006. Εργαζόταν στο σχολείο για τέσσερα χρόνια μέχρι που απολύθηκε το 2019.

Είπε στο Δικαστήριο Απασχόλησης των Ανατολικών Μίντλαντς ότι το σχολείο δεν είχε δείξει «καμία απολύτως εκτίμηση για την ανησυχία που είχε για όσους ήταν αναστατωμένοι ή μπερδεμένοι από την εφαρμογή του προγράμματος «Εκπαιδεύστε και Γιορτάστε» – ενός φιλανθρωπικού οργανισμού που παρέχει εκπαίδευση «για την ενσωμάτωση του φύλου, της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού στον ιστό» των οργανώσεών του.

Τὸ ἐπικίνδυνο μονοπάτι τῆς "εὐεξίας" ποὺ ὑπόσχονται οἱ ἐναλλακτικοὶ "θεραπευτές".

Το επικίνδυνο μονοπάτι της “ευεξίας” που υπόσχονται οι εναλλακτικοί “θεραπευτές”.

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

​Η έννοια της “ευεξίας” έχει γίνει της μόδας τελευταία. Αποτελεί κεντρικό σημείο αναφοράς για τους εναλλακτικούς θεραπευτές της Νέας Εποχής.

​Για τον χώρο των εναλλακτικών και ολιστικών θεραπειών, η ευεξία δεν είναι απλώς η απουσία ασθένειας, αλλά μια κατάσταση απόλυτης ισορροπίας ανάμεσα στο σώμα, τον νου και το πνεύμα.

​Η βάση: Στηρίζεται συχνά στην ιδέα της «ζωτικής ενέργειας» (όπως το τσι ή η πράνα) που ρέει στο σύμπαν και στον άνθρωπο.

Ο στόχος: Η ευεξία επιτυγχάνεται όταν αυτή η ενέργεια ρέει ανεμπόδιστα. Οι εναλλακτικές πρακτικές (π.χ. βελονισμός, γιόγκα, ενεργειακές θεραπείες) στοχεύουν στην αυτοθεραπεία, την εσωτερική αρμονία και την εναρμόνιση του ατόμου με το περιβάλλον του. Η ευθύνη της ευεξίας ανήκει κυρίως στο ίδιο το άτομο και στις δικές του εσωτερικές δυνάμεις.

Η Θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία βλέπει τον άνθρωπο ως ενιαία ψυχοσωματική οντότητα, όμως τοποθετεί την ευεξία σε ένα εντελώς διαφορετικό, χριστοκεντρικό πλαίσιο.

​Η πνευματική υγεία: Για την Ορθοδοξία, η πραγματική υγεία και “ευεξία” της ψυχής και του σώματος δεν πηγάζει από απρόσωπες συμπαντικές ενέργειες, αλλά είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος.

Η θεραπεία: Επιτυγχάνεται μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας (Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, Ευχέλαιο) και την προσωπική πνευματική άσκηση (προσευχή, νηστεία, κλπ).

Η επιφύλαξη: Η Εκκλησία στέκεται κριτικά απέναντι σε πολλές εναλλακτικές θεραπείες. Ο λόγος είναι ότι συχνά αυτές οι πρακτικές είναι συνδεδεμένες με ανατολικές θρησκείες ή πανθεϊστικές φιλοσοφίες (κάποιες διαβάσαμε παραπάνω όπως τα τσάκρας, η πράνα, η ζωτική ενέργεια, κλπ) οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με το ορθόδοξο δόγμα.