Ἡ Παραβολὴ τοῦ Ἁγίου Τρελοῦ γιὰ τὰ Πέντε Φύλλα!!!!

Η Παραβολή του Αγίου Τρελού για τα Πέντε Φύλλα

+

Μια μέρα, ένας άγιος τρελός ήρθε στην πόλη...

Εκείνη την ημέρα, ένας άντρας στεκόταν στις πόρτες της εκκλησίας με ένα χοντρό σημειωματάριο. Οι σελίδες του ήταν καλυμμένες με μικροσκοπική γραφή - τόσο μικρή που ακόμη και ένα μυρμήγκι θα δυσκολευόταν να βρει κενό ανάμεσα στις λέξεις.

Ο άγιος τρελός πλησίασε, κοίταξε και γέλασε ήσυχα:

«Κρατάς χρονικό της δικής σου καταστροφής, αδελφέ;»

Ο άντρας ντράπηκε:

«Αυτές είναι οι αμαρτίες μου. Τις έγραψα όλες για να μην ξεχάσω τίποτα στην εξομολόγηση».

Ο άγιος τρελός έγνεψε καταφατικά:

«Και πες μου, αν ήσουν άρρωστος και πονούσε όλο σου το σώμα, θα αντιμετώπιζες κάθε κύτταρο ξεχωριστά;»

«Φυσικά και όχι», απάντησε ο άντρας. «Θα πήγαινα σε έναν γιατρό για να βρει την αιτία».

«Αυτό ακριβώς λέω», είπε ο άγιος τρελός, καθισμένος στα σκαλιά. «Έχεις απαριθμήσει τα φύλλα, τα κλαδιά, τα ξερά κλαδιά... αλλά πού είναι η ρίζα;»

Ο άντρας ήταν μπερδεμένος:

«Έχω πολλές αμαρτίες...»

Ο άγιος ανόητος διέκοψε:

Θέλω νά μοῦ δώσεις... τίς ἁμαρτίες σου!

❈ Σήμερα βλέπετε οἱ ἄνθρωποι γιορτάζουν Χριστούγεννα καί δέν λένε λέξη γιά τόν Χριστό, γιατί ὁ νοῦς τους εἶναι μόνο "τί θά φᾶμε, τί θά πιοῦμε, ποῦ θά χορέψουμε, πῶς θά πάρουμε δῶρα...". Ἀλλά τά δῶρα, ποιός θά πρέπει νά τά πάρει κανονικά; Τό ἔχετε σκεφτεῖ αὐτό; Ποιός γιορτάζει; Ἐμεῖς γιορτάζουμε, γιά νά πάρουμε δῶρο;

- Ἐγώ!

- Ποιός;... Ἐσύ γιορτάζεις; Μήπως κάνεις κανένα λάθος;...

Ὁ Χριστός γιορτάζει τά Χριστούγεννα.

- Ἐμένα μέ λένε Χρῆστο, θά πεῖ κάποιος.

- Ἐσένα σέ λένε Χρῆστο, ἀλλά Ἐκεῖνος πού γιορτάζει τήν γιορτή τῶν Χριστουγέννων ποιός εἶναι; Ὁ Χριστός ἔχει γενέθλια, ἔτσι δέν εἶναι; Αὐτό δέν γιορτάζουμε τά Χριστούγεννα; Ὁπότε πρέπει νά πᾶμε στόν Χριστό δῶρα.

Τί δῶρα νά πᾶμε στόν Χριστό; Τί δῶρα μποροῦμε νά Τοῦ πᾶμε; Ἔχετε σκεφτεῖ;

Ὁ Χριστός μᾶς δίνει τά πάντα... καί τόν ἀέρα καί τό νερό... καί πάνω ἀπό ὅλα μᾶς δίνει τόν ἑαυτό Του, μᾶς δίνει τήν Θεία Κοινωνία, μᾶς δίνει τή Χάρη Του, μᾶς δίνει τόν Παράδεισο.

Μικρή ἁμαρτία νομίζεις εἶναι αὐτό;

❈ Ἡ πληρωμή, ἡ ἀνταμοιβή γιά τήν ἁμαρτία εἶναι ὁ θάνατος, καί τό δῶρο, ἡ ἀνταμοιβή τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀρετή εἶναι ἡ αἰώνια ζωή κοντά στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

"Τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος" (Ρωμ. 6,23). Δηλαδή ἡ ἀνταμοιβή τῆς ἁμαρτίας εἶναι ὁ θάνατος, τῆς ὅποιας ἁμαρτίας, προσέξτε! Δέν εἶναι μόνο ἡ βαριά ἁμαρτία πού φέρνει τόν θάνατο. Καί ἡ μικρή ἁμαρτία φέρνει τόν θάνατο, καί ἡ ἐλαχιστότατη, ἐφόσον παραμένει ἀμετανόητη. Ὁ ἄνθρωπος παραμένει ἀμετανόητος.

Δυστυχῶς, πολλοί θά χαθοῦμε ἀπ' τούς Χριστιανούς ὄχι ἐξαιτίας μεγάλων ἁμαρτιῶν. Τίς μεγάλες τίς ἀποφεύγουμε, τίς θεωρούμενες μεγάλες, φόνος, μοιχεία, πορνεία, ἀλλά ἐξαιτίας τῶν μικρῶν ἁμαρτιῶν, στίς ὁποῖες ἐπιμένουμε καί δέν μετανοοῦμε.

Δέν ὑπάρχει ἁμαρτία, θανάσιμη καί μή θανάσιμη...

❈ Δέν ὑπάρχει ἁμαρτία, ξέρετε, θανάσιμη καί μή θανάσιμη, ὅπως λένε μερικοί, «αὐτή εἶναι βαριά καί θανάσιμη, ἡ ἄλλη εἶναι ἐλαφριά». Μπορεῖ νά εἶναι ἐλαφριά, ἀλλά ἄν δέν μετανοήσεις καί γι’ αὐτή τή μικρή, καί πεῖς: «δέν πειράζει αὐτή, ἄς τήν κάνω…», γίνεται θανάσιμη καί ἡ μικρή ἁμαρτία, διότι κάθε ἀμετανόητη ἁμαρτία εἶναι θανάσιμη ἁμαρτία.

Ἕνας πόνος μπορεῖ νὰ γιατρέψει μεγάλες ἁμαρτίες...

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_158.html

Ἡ ἁμαρτία ξεκινάει ἀπό τήν σκέψη, ἀπό τόν λογισμό

Ὅταν σκέφτεσαι συνέχεια τόν Χριστό, μπορεῖς νά ἁμαρτήσεις; Δέν μπορεῖς νά ἁμαρτήσεις, γιατί ἡ ἁμαρτία ξεκινάει ἀπό τήν σκέψη, ἀπό τόν λογισμό.

Νά τό πῶ καί σ’ ἕνα πεζό - ἀνθρώπινο ἐπίπεδο: Ἕνας πού εἶναι ἐρωτευμένος, δέν εἶναι ἀλλοῦ; Ἀλλοῦ εἶναι. Τοῦ μιλᾶς.. αὐτός σκέφτεται τό ἐρώμενο πρόσωπο. Σοῦ λέει, «ἄστον αὐτόν». Ἔτσι δέν λέμε; Μπορεῖ νά περπατάει στό κέντρο τῆς πόλης, νά ἔχει ἕνα σωρό ἐρεθίσματα. Ἀκούει τίποτα; Βλέπει τίποτα; Τίποτα! Αὐτός εἶναι στόν κόσμο του, ἔτσι δέν εἶναι; Ἔτσι εἶναι καί ὁ Θεῖος Ἔρωτας.

Τί δῶρα νά πᾶμε στόν Χριστό; Τί δῶρα μποροῦμε νά Τοῦ πᾶμε; Ἔχετε σκεφτεῖ;

❈ Σήμερα βλέπετε οἱ ἄνθρωποι γιορτάζουν Χριστούγεννα καί δέν λένε λέξη γιά τόν Χριστό, γιατί ὁ νοῦς τους εἶναι μόνο «τί θά φᾶμε, τί θά πιοῦμε, ποῦ θά χορέψουμε, πῶς θά πάρουμε δῶρα…». Ἀλλά τά δῶρα, ποιός θά πρέπει νά τά πάρει κανονικά; Τό ἔχετε σκεφτεῖ αὐτό; Ποιός γιορτάζει; Ἐμεῖς γιορτάζουμε, γιά νά πάρουμε δῶρο;

- Ἐγώ!

- Ποιός;... Ἐσύ γιορτάζεις; Μήπως κάνεις κανένα λάθος;... Ὁ Χριστός γιορτάζει τά Χριστούγεννα.

- Ἐμένα μέ λένε Χρῆστο, θά πεῖ κάποιος.

- Ἐσένα σέ λένε Χρῆστο, ἀλλά Ἐκεῖνος πού γιορτάζει τήν γιορτή τῶν Χριστουγέννων ποιός εἶναι; Ὁ Χριστός ἔχει γενέθλια, ἔτσι δέν εἶναι; Αὐτό δέν γιορτάζουμε τά Χριστούγεννα; Ὁπότε πρέπει νά πᾶμε στόν Χριστό δῶρα.

Τί δῶρα νά πᾶμε στόν Χριστό; Τί δῶρα μποροῦμε νά Τοῦ πᾶμε; Ἔχετε σκεφτεῖ;

Δὲν ὑπάρχει μεγάλη καὶ μικρὴ ἁμαρτία.

«Δέν υπάρχει μεγάλη καί μικρή αμαρτία.

Μικρή ή μεγάλη, η αμαρτία εἶναι πάντοτε αμαρτία.

Οἱ πολλές μικρές αμαρτίες, μας κάνουν μεγαλύτερο κακό απ’ ό,τι μία μεγάλη, γιατί οι μικρές περνούν ἀπαρατήρητες κι έτσι δέν φροντίζουμε νά τίς διορθώσουμε».

Αρχιμανδρίτη Ἰωήλ Γιαννακόπουλου

 

https://proskynitis.blogspot.com/2024/11/blog-post_11.html

Πὠς θά σἐ ἀποκαλῶ ἄνθρωπο,ὅταν ἔχεις περισσὀτερα ἐλαττὠματα ἀπὀ τἀ θηρἰα...

"Όταν λακτἰζεις σαν ὀνος,και πηδἀς ὀπως ο ταὐρος
και χρεμετἰζεις για τις γυναἰκες ὀπως ο ἰππος
καἰ εἰσαι λαἰμαργος ὀπως η αρκοὐδα
καἰ παχαἰνεις το σὠμα σου ὀπως ο ημἰονος
καἰ μνησικακεἰς σαν καμήλα
και αρπἀζεις ὀπως ο λὐκος,
και οργἰζεσαι ὀπως το φἰδι,

Κάθε φορά πού ἁμαρτάνεις, ὑπογράφεις καί ἕνα συμφωνητικό συνεργασίας μέ τόν Διάβολο

❈ Μή σᾶς κάνει ἐντύπωση, πού προσπαθεῖτε νά κάνετε τό καλό καί ἐμποδίζεστε. Ἀπό ποιόν ἐμποδίζεστε;

«Θέλω νά κόψω τό τσιγάρο καί δέν μπορῶ», λέει ὁ ἕνας.

«Θέλω νά κόψω τή βλαστήμια καί δέν μπορῶ».

Ποιός σέ ἐμποδίζει; Ἀφοῦ τό θέλεις! Κάποιος κρατάει τή θέλησή σου.

«Θέλω νά ἀρχίσω πνευματική ζωή καί δυσκολεύομαι».

Γιατί δυσκολεύεσαι; Ποιός σέ δυσκολεύει; Τά Πονηρά πνεύματα. Εἶναι ἐναντίον μας ὅλες οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ καί ἔχουν ἐπάνω μας ἐπιρροή.

Γιατί; Γιατί ἔχουν πάρει ἐξουσία λόγω τῶν ἁμαρτιῶν μας. Κάθε φορά πού κάνουμε μιά ἁμαρτία, οὐσιαστικά προσκυνοῦμε τόν Πονηρό. Ὅταν λοιπόν τόν προσκυνᾶς, μετά αὐτός θά σοῦ πεῖ:

Ρωτᾶνε ποῦ εἶναι ὃ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθήσει...

Ρωτάνε πού είναι ό Θεός νά μάς βοηθήσει...

Τόν έδιωξαν οί βλασφημίες, ή πορνεία, Ή κακία, τά μίση, Ή αθεΐα, οί εκτρώσεις, ή ομοφυλοφιλία, οί κλεψιες, όλες οί αμαρτίες μας...

Μετανοιωσες γιά όλα αυτά;

Τόν καλεσες νά σέ βοηθήσει καί δέν ήρθε;

Περί Ντροπῆς

❈ Δυστυχῶς - ἀπό τήν πείρα μου ὡς Πνευματικοῦ σᾶς λέω - ἔχω συναντήσει ἀνθρώπους μεγάλης ἡλικίας καί πολύ μεγάλης πού ἔχουν ἀνεξομολόγητα ἁμαρτήματα λόγω ντροπῆς. Πῶς μετά θά ἔχουμε ἐνεργό τόν Θεό μέσα μας; Θά κοροϊδέψουμε τόν Θεό;

«Νά ντρέπεσαι», λέει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ὅταν κάνεις τήν ἁμαρτία, ὄχι ὅταν εἶναι νά τήν ἐξομολογηθεῖς».

Σημείωνε τὶς ἁμαρτίες σου σὲ χαρτί, γιὰ νὰ μὴν τὶς λησμονήσεις...

Σημείωνε τις αμαρτίες σου σε χαρτί, για να μην τις λησμονήσεις. Πρέπει όμως να γνωρίζεις και το εξής: ότι αν εσύ δεν κάνεις την κατάλληλη εξέταση των αμαρτιών σου πριν να εξομολογηθείς, όσες αμαρτίες λησμονήσεις και δεν τις εξομολογηθείς, είναι ασυγχώρητες επειδή η αλησμονησία αυτή έγινε από εσένα με την θέλησή σου, επειδή μπορούσες να τις θυμηθείς με την εξέταση και δεν το έκανες.

Αὐτοὶ ποὺ ἁμάρτησαν καὶ ἀπὸ ντροπὴ δὲν ἐξομολογοῦνται,παραδίδουν τὴν ψυχή τους στὸν θάνατο...

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως (Περί ἐπιμελείας ψυχῆς Σελ, 102).

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_48.html

Ἐγὼ εἶμαι Αὐτός, ποὺ θὰ πάρεις αὔριο..!

Διηγείται ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Κάποτε μια χριστιανή εξομολογήθηκε σε μένα στο παρεκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους.

Μετά την εξομολόγηση και ενώ παρέμειναν οι δικοί της, για να πάρουν σειρά

εκείνη κατέβηκε στον κεντρικό Ναό και μπήκε μέσα να προσκυνήσει.

Ο Ναός ήταν άδειος.Άναψε ένα κεράκι και άρχισε να προσκυνάει τις εικόνες.

Και τότε είδε,για μια στιγμή την Ωραία Πύλη ανοικτή και πάνω στην Αγία Τράπεζα να κάθεται ένας ωραίος ξανθός νέος.

Μόλις τον είδε, του έβαλε τις φωνές:

-Δεν ντρέπεσαι, του είπε, να κάθεσαι πάνω στην Αγία Τράπεζα;

Κατέβα κάτω γρήγορα, βγες έξω…Αλλά τέτοιοι είστε εσείς οι νέοι, κακομαθημένοι, ασεβείς,χαραμοφάηδες, τεμπέληδες, μακρυμάλληδες, αναρχικοί…

Με αὐτό που ὁ ἄνθρωπος κουβαλᾶ στήν ψυχή του κατά τήν ὥρα τοῦ θανάτου, μέ τοῦτο ἀπέρχεται στήν κρίση τοῦ Θεοῦ

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Θὰ ἤθελες νὰ μάθης ἂν ἡ ἐξομολόγηση εἶναι τόσο ἀπαραίτητη; Παλαιότερα πήγαινες πιὸ συχνὰ στὴν ἐξομολόγηση μὰ σταμάτησες ἐπειδὴ κάποιος σὲ εἰρωνεύτηκε γι’ αὐτό. Δὲν ἔπρεπε νὰ διακόψεις. Ποιὸν δὲν εἰρωνεύτηκαν οἱ ἄνθρωποι; Ξέρεις τί εἶπε ὁ διορατικότερος ὅλων: ''οὐαὶ ὑμῖν οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε'' (Λουκ. 6, 25).

Μοῦ γράφεις ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν τέχνη σου ἔχεις καὶ ἕνα ἀμπέλι, πού σοῦ δίνει καλὴ παραγωγή, ἐπειδὴ τὸ καλλιεργεῖς πολύ. Ἂν κάποιος ἐγκατέλειπε τὸ ἀμπέλι του καὶ εἰρωνευόταν ἐσένα ποὺ φροντίζεις μὲ ἐπιμέλεια τὸ δικό σου, μήπως θὰ σήκωνες τὰ χέρια σου ἀπὸ τ’ ἀμπέλι καὶ θὰ σταματοῦσες νὰ τὸ καλλιεργεῖς; Σίγουρα, δὲν θὰ τὸ ἔκανες αὐτό.

Πῶς μπορεῖς λοιπὸν νὰ ταλαντεύεσαι ἀναφορικὰ μὲ τὴν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς σου ἡ ὁποία εἶναι σημαντικότερη ἀπ’ ὅλα τ’ ἀμπέλια τοῦ κόσμου; Ἐπειδὴ ὅταν πεθάνεις, τὴν ψυχή σου θὰ τὴν πάρεις ἐνῶ τὸ ἀμπέλι θὰ τὸ ἀφήσεις. Ἀπ’ ὅλες τὶς καλλιέργειες, ἡ σημαντικότερη εἶναι ἡ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς. Καὶ ἀπ’ ὅλους τοὺς κόπους ποὺ ὁ ἄνθρωπος καταβάλλει πάνω στὴ γῆ, ὁ κόπος γιὰ τὴν ψυχὴ εἶναι ὁ πιὸ συνετός. Γιὰ τοῦτο, γύρνα στὴν προηγούμενη προσπάθειά σου γύρω ἀπὸ τὴν ψυχή σου καὶ ξεκίνα πάλι νὰ ἐξομολογῆσαι….

Πατρικές συμβουλές († Αρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος)

Πατρικές συμβουλές († Αρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος)

Ασθένειες της ψυχής είναι οι διάφορες αμαρτίες, μικρές και μεγάλες, τις οποίες δεν είναι δυνατόν να μη έχει άνθρωπος, επειδή αναμάρτητος είναι μόνον ο Θεός. Οι πνευματικοί ιατροί, με την χάρη του Θεού, όλες τις ψυχικές ασθένειες τις θεραπεύουν, αρκεί ο άνθρωπος να τις φανερώσει στον πνευματικό ιατρό με την εξομολόγηση.

Χωρίς το Μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως σπάνιοι ή ελάχιστοι θα σώζονταν. Όλος δε ο βίος μας είναι καιρός ευπρόσδεκτος για μετάνοια και σωτηρία. Ευτυχής και μακάριος όποιος πεθάνει με μετάνοια.

Όπως ο Χριστός δεχόταν τελώνες, πόρνες, ασώτους, ληστές, αμαρτωλούς, όταν με ειλικρίνεια μετανοούσαν, και έκανε και κάνει χαρά στους ουρανούς για ένα αμαρτωλό μετανοούντα, έτσι και η Εκκλησία δέχεται κάθε αμαρτωλό που μετανοεί.

Ουδέποτε να απελπισθείς. Να μετανοείς, αν αμαρτήσεις και να ζητάς το έλεος του Θεού λέγοντας την σύντομη προσευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με…

***

Εάν, με προσοχή και διάκριση, εξετάσουμε τους εαυτούς μας, τότε θα βρούμε ότι είμαστε ελλιπείς σε όλα και αμαρτωλοί, και φίλαυτοι, και κενόδοξοι, και ανθρωπάρεσκοι και υπερήφανοι… Μετάνοια ειλικρινή δεν έχομε και τα πταίσματα των αδελφών μας δεν συγχωρούμε. Εάν είχαμε θερμή πίστη, αγάπη καθαρή και ταπείνωση πραγματική, ποτέ δεν θα αμαρτάναμε.

Ὁ Χριστὸς προσκαλεῖ τὴν ἁμαρτωλὴ ψυχή

Ἅγιος Τύχων Ζαγκόρσκ

Γιατὶ μὲ ἐγκατέλειψες, ἄνθρωπε; Γιατὶ ἀποστράφηκες ἀπὸ τὸν ἀγαπήσαντά σε; Γιατὶ πάλιν ἑνώθηκες μὲ τὸν ἐχθρό μου; Θυμήσου πώς κατέβηκα γιά σένα ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα σάρκα. Θυμήσου πώς γεννήθηκα γιά σένα ἀπὸ τὴν Παρθένο. Θυμήσου πώς ἔγινα γιά σένα βρέφος. Θυμήσου πώς ταπεινώθηκα γιά σένα. Θυμήσου πώς ἐφτώχυνα γιά σένα. Θυμήσου πώς ἔζησα γιά σένα ἐπὶ τῆς γῆς. Θυμήσου πώς ὑπέμεινα γιά σένα διωγμούς.

Θυμήσου πώς ἀποδέχτηκα, γιά σένα, τὶς κακολογίες,τὶς ὕβρεις, τὶς ἀτιμώσεις, τὶς πληγές, τοὺς ἐμπτυσμούς,τοὺς κολαφισμούς, τὶς κοροϊδίες καὶ τὶς καταδίκες. Θυμήσου πώς γιά σένα «μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθην». Θυμήσου πώς γιά σένα ἔλαβα τὸν ἀτιμωτικὸ θάνατο. Θυμήσου πώς γιά σένα ἐνταφιάστηκα. Κατέβηκα ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς γιά νά σὲ ἀνεβάσω στούς οὐρανούς. Ταπεινώθηκα γιά νά σὲ ὑψώσω. Ἐπτώχευσα γιά νά σὲ πλουτίσω. Ἀτιμάστηκα γιά νά σὲ δοξάσω. Πληγώθηκα γιά νά σὲ ζωντανέψω.

Ἐσὺ ἔκανες τὴν ἁμαρτία, καὶ Ἐγὼ πῆρα αὐτὴ τὴν ἁμαρτία ἐπάνω μου. Ἐσὺ φταῖς, καὶ Ἐγὼ ἐκτελέστηκα. Ἐσὺ εἶσαι ὀφειλέτης, καὶ Ἐγὼ πλήρωσα τὸ... χρέος. Ἐσὺ καταδικάστηκες σὲ θάνατο, καὶ Ἐγὼ πέθανα γιά σένα.

Μὲ προσέλκυσε νά τὸ κάνω ἡ ἀγάπη μου καί ἡ εὐσπλαχνία μου. Δέν μπόρεσα νά ἀντέξω νά ὑποφέρεις, εὑρισκόμενος σὲ τόση δυστυχία. Καὶ ἐσὺ περιφρονεῖς αὐτὴν τὴν ἀγάπη μου; Ἀντὶ ἀγάπης μοῦ ἀνταποδίδεις τὸ μῖσος. Ἀντὶ Ἐμένα ἀγαπᾶς τὴν ἁμαρτία. Ἀντὶ νά μὲ ὑπηρετεῖς, λειτουργεῖς τὰ πάθη σου. Ἀλλὰ τὶ βρῆκες σὲ Μένα πού θὰ ἔπρεπε νά ἀποφύγεις;

Ὁ πατέρας Iustin Pârvu Οἱ ἁμαρτίες τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου

Ο πατέρας Iustin Pârvu

Οι αμαρτίες του σύγχρονου ανθρώπου

Οι αμαρτίες του σύγχρονου ανθρώπου είναι αλαζονεία, αμέτρητη υπερηφάνεια. Μετά το έργο της σωτηρίας, επιφανειακά. Η προσευχή που γίνεται από την άκρη των χειλιών, χωρίς να αγγίζει την καρδιά. Ο αλκοολισμός που είναι η αιτία όλων των κακών στην κοινωνία μας...

Η κατάσταση δυσαρέσκειας του ανθρώπου που, αν και έχει τα πάντα, θέλει ακόμα να έχει περισσότερα, υλικά, χωρίς να σκεφτεί ούτε στιγμή πόσο βαθιά προχωρά με την ψυχή του, πόσο σώζεται η ψυχή του. Μετά το μίσος που επικρατούσε προς τον γείτονα, τον αδερφό για παιδικούς λόγους, από ηλίθια φιλοδοξία και από εδώ ο καυγάς, ο θυμός, η επιθετικότητα.

Οι αμαρτίες είναι αρρώστιες της ψυχής. Και για την ψυχή, όλες οι ασθένειες είναι δύσκολες, μπορεί να είναι θανατηφόρες. Λέει κάπου ο πατήρ Κλεόπα: «Αλίμονό μου, πεθαίνω...! Φοβόμαστε…; Ας μη φοβόμαστε τον θάνατο. Ας φοβηθούμε την αμαρτία, ότι η αμαρτία οδηγεί στο θάνατο, ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος. Και ο αληθινός θάνατος της ψυχής είναι η αμαρτία»...!

Ὁ Ἅγιος. Παΐσιος τονίζει:

Ὁ Ἅγ. Παΐσιος τονίζει: «Ὁ Θεός μπορεῖ ὅλο τόν κόσμο νά τόν κάνη πιστό σ᾿ ἕνα δευτερόλεπτο.

Να φωνάξη μιά φορά μέ βροντερή φωνή: "Η μετανοεῖτε ἤ θά γυρίσω τό κουμπί τῶν σεισμῶν στά 12 Richter”. Καί νά ἀρχίση σιγά-σιγά... Ἀλλά αὐτό δέν ὠφελεῖ. Ὁ κόσμος ἔχει τά κουσούρια του καί θά δημιουργῆ καί στόν Παράδεισο πρόβλημα.