Ἡ λέξη «Πάσχα»

 Από την ΙΣΤΟΡΙΑ των λέξεων: ❝ Πάσχα ❞ ~

 Η εορτή τού "Πάσχα"

Το "Πάσχα", η μεγαλύτερη χριστιανική εορτή, εορτάζεται προς τιμήν τής "Αναστάσεως" τού Χριστού. Είναι όμως και η μεγάλη εορτή τού ιουδαϊσμού σε ανάμνηση τής Εξόδου των Εβραίων από τη δουλεία τής "Αιγύπτου".

 Ετυμολογία και προέλευση

ΑΠό πού προήλθε η λέξη; Δεν συνδέεται με το ρ. πάσχα (αν και παρασυνδέθηκε με αυτό). Η λέξη "Πάσχα" είναι ελληνιστική και χρησιμοποιήθηκε αρχικώς για την εβραϊκή και κατόπιν για τη χριστιανική εορτή.

Πρωτοαπαντά στην Π.Δ. (Εβδομήκοντα) και ειδικά στο κεφάλαιο 12 τής Εξόδου, όπου περιγράφεται ο τρόπος εορτασμού. Το όνομα είναι εξελληνισμένος (αλλά άκλιτος) τύπος της αραμαϊκής λέξης "pasḥa", η οποία ανάγεται στο εβραϊκό "pesaḥ" «πέρασμα, παρέλευση» και στο ρήμα "pesaḥ" «προσπερνώ – γλυτώνω, απαλλάσσω».

Η λέξη αναφέρεται στη Βιβλική αφήγηση τής δεκάτης πληγής κατά των Αιγυπτίων και προσδιορίζει το γεγονός ότι ο άγγελος τού Θεού «προσπερνούσε» τις εβραϊκές κατοικίες των οποίων οι παραστάδες είχαν ραντιστεί με αίμα αρνιού και έτσι δεν θανάτωνε τα πρωτότοκά τους

 Π.Δ., Ο΄, Έξοδος 12, 23: ‟καὶ παρελεύσεται Κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ὄψεται τὸ αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν, καὶ παρελεύσεται Κύριος τὴν θύραν καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλεθρεύοντα εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι”.

Οἱ κάρτες τοῦ Ἁγίου Παΐσιου τὶς ὁποῖες ἔστελνε τὸ Πάσχα στὰ ἀδέλφια του.

Ἀρχὲς Μαΐου 1980 μετὰ τὸ Ἅγιο Πάσχα.

Αρχές Μαΐου 1980 μετά το Άγιο Πάσχα. Ο Άγιος γέροντας π. Φιλόθεος Ζερβάκος, στο κελί του στην Μονή Θαψανών, διανέμει τα Πασχαλινά αυγά στις Αδελφές λίγες ημέρες προ της κοιμήσεώς του.

Φαινόμενο ποὺ ἔχει λάβει δυστυχῶς μεγάλη ἔκταση, ὡς νόσος λοιμική.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΑΣΗ, ΩΣ ΝΟΣΟΣ ΛΟΙΜΙΚΗ.

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

Θά συμμετεῖχαν ἄραγε σέ μία τέτοια κουτσουρεμένη Πασχαλιάτικη Παννυχίδα ἕνας παπα-Πλανᾶς, ἕνας Ἰάκωβος Τσαλίκης, ἕνας παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ἕνας Ἐπίσκοπος Σιατίστης Ἀντώνιος, ἕνας παπα-Γιάννης Καλαΐδης;

Τὴν Ἀνάστασή Σου, Χριστὲ Σωτῆρα μας, οἱ ἄγγελοι ψάλλουν στὸν οὐρανό, καὶ δῶσε μας στὴ γῆ νὰ Σὲ δοξάζουμε μὲ καθαρὲς καρδιές.

 Την Ανάστασή Σου, Χριστέ Σωτήρα μας, οι άγγελοι ψάλλουν στον ουρανό, και δώσε μας στη γη να Σε δοξάζουμε με καθαρές καρδιές.

Τώρα όλα είναι γεμάτα φως: ο ουρανός, η γη και ο κάτω κόσμος· όλη η κτίση χαίρεται και αγαλλιάζει. Η γη χαίρεται, απαλλαγμένη από την κατάρα για την αμαρτία του Αδάμ. Οι ουρανοί χαίρονται, βλέποντας Αυτόν που κατέβηκε από αυτούς στη γη, τώρα να ανεβαίνει από τον κάτω κόσμο και να οδηγεί έξω όσους μαραζώνουν εκεί. Οι άγγελοι ψάλλουν, δοξάζοντας τον Νικητή του θανάτου, τον Δημιουργό τους, τώρα ορατό. Όλη η κτίση, όλες οι δυνάμεις της φύσης, δοξάζουν τον Κύριο. Κάθε μία από αυτές, με τον δικό της τρόπο, ψάλλει και υψώνει τον Αναστημένο. Κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Η ιερή και σωτήρια νύχτα δίνει τη θέση της στη φωτεινή Μεγάλη Ημέρα.

Ο ανατέλλων ήλιος παίζει με τις ακτίνες του, όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής πηδάει στη μήτρα, χαιρετώντας τον Ήλιο της Αλήθειας, που ανατέλλει από τον τάφο. Όλοι σήμερα, είμαστε γεμάτοι με τη χάρη του Θεού και προσμένουμε την ανανέωση του σύμπαντος. Το νιώθουν οι καρδιές μας; Ναι, οι ψυχές εκείνων που χαιρετούν το Άγιο Πάσχα με πίστη και ευλάβεια είναι τώρα γεμάτες με απερίγραπτο χαρά, και μια ευλογημένη ειρήνη αγγίζει τις καρδιές τους. Όλες οι λύπες και οι θλίψεις υποχωρούν στο βάθος, και ακόμη και τα βάσανα και οι αντιξοότητες γίνονται φωτεινά. Απολαμβάνουμε μια μυστηριώδη προσμονή της Θείας Γιορτής στην επερχόμενη, αιώνια, ένδοξη Βασιλεία του Θεού. Ευχόμαστε αυτές οι ευλογημένες ώρες να μην σταματήσουν ποτέ, η νύχτα και η μέρα του Αγίου Πάσχα να συνεχιστούν ατελείωτα. Σαν τους απόστολους στο Όρος Θαβώρ, είμαστε έτοιμοι να αναφωνήσουμε: «Κύριε, καλό είναι να είμαστε εδώ!» (Ματθαίος 17:4).

«Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 11η Απριλίου 2026

Με την Χάρη του Θεού φθάσαμε στο τέρμα της πένθιμης και κατανυκτικής περιόδου του Τριωδίου. Και το τέρμα αυτό είναι, βέβαια, το Πάσχα, η Ανάσταση του Κυρίου, η «εορτή των εορτών» και η «πανήγυρις των πανηγύρεων», «η μία των Σαββάτων η βασιλίς και κυρία». Όσοι αγωνίστηκαν διά νηστείας και ασκήσεως, διά πένθους και προσευχής να σταυρώσουν τα πάθη και τις επιθυμίες, όσοι αγωνίστηκαν και πάλεψαν με την αμαρτία και τον πατέρα της αμαρτίας, τον διάβολο, ζουν τώρα την Ανάσταση του Χριστού σαν ένα προσωπικό γεγονός. Βιώνουν την εμπειρία της Αναστάσεως μέσα στο βάθος της υπάρξεώς τους. Βλέπουν με τους νοερούς οφθαλμούς της καρδιάς τους το άκτιστον φως του αναστάντος Χριστού να πλημμυρίζει το είναι τους. Νοιώθουν το πέρασμά τους από τον θάνατο στη ζωή, δηλαδή σε μιά άλλη διάσταση της υπάρξεως, που ξεπερνά τα όρια του χώρου και του χρόνου, της φθαρτότητος και της παροδικότητος. Που αποτελεί τον αιώνιο σαββατισμό, την ημέρα την ογδόη, την απαρχή της Βασιλείας των Ουρανών, την αφετηρία της ανακαινίσεως του σύμπαντος, σύμφωνα με τον απόστολο «εί τις εν Χριστώ καινή κτίσις. Τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε καινά τα πάντα» (Β΄Κορ. 5,17). Γι’ αυτό το πέρασμα ομιλεί εκφραστικώτατα και με μεγάλο θεολογικό βάθος στο πρώτο τροπάριο του αναστασίμου κανόνος του ο μέγας της Εκκλησίας πατήρ και υμνογράφος, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί, Πάσχα, Κυρίου Πάσχα. Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γής προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός, ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντας».

Χριστός Ἀνέστη- Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος!Πάσχα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χριστός Ἀνέστη- Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος! [Πασχάλιες εὐχές], 12-4-2026/Πάσχα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

«Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς·» (Ματθ. κστ΄, 30). (: Καὶ ἀφοῦ ἔψαλαν ὕμνον, ἐβγῆκαν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.Τότε λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς·).

Τί λέγει μετὰ ὁ Κύριος. Μὴ κλονισθῆτε στὴν πίστη, μὴ σκανδαλισθῆτε γιὰ ὅσα ἐπακολουθήσουν πρὶν καὶ κατὰ τὴν Σταύρωση. Πίστη χρειάζεται, πίστη στὸν Κύριο, χωρὶς φόβο.

Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη στὸ βιβλίο τοῦ Προφήτου Δανιήλ, τὸ 3ο κεφάλαιο ἀναφέρεται στοὺς τρεῖς παῖδες ἐν Βαβυλῶνι.

«Βρισκόμαστε στὴν Βαβυλώνα, στὴν πεδιάδα Δεειρᾶ, ὅπου βασιλιὰς εἶναι ὁ εἰδωλολάτρης Ναβουχοδονόσορ. Αὐτὸς στήνει ἕνα χρυσὸ ἄγαλμα (εἴδωλο) καὶ ὁρίζει τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ τελοῦνταν τὰ ἐγκαίνιά του. Ἀπαίτησε ὅμως ἐκείνη τὴν ὥρα κατὰ τὴν ὁποία θὰ σήμαιναν, ὡς σύνθημα, τὰ μουσικὰ ὄργανα, νὰ σκύψουν ὅλοι οἱ τοπάρχες καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν λαῶν καὶ νὰ προσκυνήσουν τὸ ἄγαλμα. Ὅποιος θὰ τολμοῦσε νὰ μὴ προσ­κυνήση, (θὰ τὸν ἔριχναν στὸ τεράστιο καμίνι, τὸ ὁποῖο ἑτοίμασαν ἐκεῖ κοντά).

Μόλις τὸ σύνθημα δόθηκε, τὰ μουσικὰ ὄργανα ἔπαιξαν καὶ ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι ἔσκυψαν καὶ προσκύνησαν τὸ χρυσὸ ἄγαλμα. Τρεῖς παῖδες, Ἑβραῖοι στὴν καταγωγή, ὄχι μόνο δὲν προσκύνησαν τὸ ἄγαλμα, ἀλλὰ ἔμειναν ὄρθιοι, σὰν ἀναμμένες λαμπάδες, γιὰ νὰ διακηρύξουν τὴν πίστη τους στὸν ἕνα καὶ μόνο ἀληθινὸ Θεό. Δὲν ὑπολόγισαν οὔτε τὴν ὑψηλὴ κρατικὴ θέση, ποὺ εἶχαν καὶ θὰ τὴν ἔχαναν, οὔτε τὴν ζωή τους. Καὶ ὅταν ρωτήθηκαν ἀπὸ τὸν βασιλιὰ γι’ αὐτή τους τὴν ἄρνηση, εἶπαν:

Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος Ἁγίου Πάσχα 2026 Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ

Ἐν Κυθήροις τῇ 1ῃ Ἀπριλίου 2026

Ἀριθ. Πρωτ.: 186

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2026

(ὑπ’ ἀριθ. 257/2026)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Σήμερον χαρά πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης καί εὐφροσύνη πνευματική … ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ καί τήν οἰκουμένην ἑαυτῷ συνανέστησε»(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Ε.Π.Ε. 36, 76.82)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ὁ Ἀναστάς Κύριος καί Θεός ἡμῶν εἴθε νά μᾶς δωροφορήσῃ τό Ἀναστάσιμον Θεῖον καί ἀνέσπερον Φῶς Του, τό «φωτίζον καί ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον», τήν πνευματικήν καί λυτρωτικήν χαράν τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως, τήν ἄνωθεν εἰρήνην, τήν θεοδώρητον ἀγάπην καί τήν ἐκ τοῦ Κενοῦ Τάφου πηγάσασαν Θείαν Εὐλογίαν.

Ὁ Χρυσορρήμων Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διαλαλεῖ τήν σῴζουσαν ἀλήθειαν ὅτι : «Σήμερον χαρά πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης καί εὐφροσύνη πνευματική. Σήμερον καί τῶν Ἀγγέλων ὁ δῆμος καί ὁ χορός πασῶν τῶν ἄνω Δυνάμεων ἀγάλλονται διά τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων… Ἀνέστη ὁ Κύριος καί συνανέστησε μέ τόν ἑαυτόν Του καί ὅλην τήν οἰκουμένην. Καί Αὐτός μέν ἀνέστη, ἀφοῦ ἔσπασε τά δεσμά τοῦ θανάτου. Μᾶς ἀνέστησε δέ, ἀφοῦ διέλυσε τίς ἁλυσίδες τῶν ἁμαρτημάτων μας» (ἔνθ’ ἀνωτ.)

Τήν πνευματικήν μας ἀνάστασιν τήν προσδιορίζει ὡς ἑξῆς ὁ Ἱερός Χρυσόστομος : «Ἀπό δοῦλοι τοῦ θανάτου ἐγίναμε ἀθάνατοι. Ἀπό πεσμένοι, ἀναστηθήκαμε. Ἀπό ἡττημένοι ἐγίναμε νικητές» (Ε.Π.Ε. 36, 76).

«Ἄν κάποιος ἀπιστῇ ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀπέθανε καί ἀνέστη, καθώς βλέπει ἐμᾶς, οἱ ὁποῖοι καθημερινῶς ἀποθνήσκουμε καί ἀνασταινόματε, ἄς πιστεύη εἰς τό ἑξῆς εἰς τήν Ἀνάστασιν τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ» (Ε.Π.Ε. 19, 254). «Ἄν δέν ἀναστήθηκε (ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ἄπιστοι), σημειώνει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος, τότε δέν θυσιάσθηκε ἐπάνω στό Σταυρό ὁ Κύριός μας. Ἄν δέν θυσιάσθηκε, οὔτε καί ἡ ἁμαρτία καταλύθηκε. Ἄν ὅμως ἡ ἁμαρτία δέν καταλύθηκε, τότε εὑρίσκεσθε συνέχεια κάτω ἀπό τήν τυραννία της. Ἄν δέ κυριαρχῆσθε ἀκόμη ἀπό τήν ἁμαρτία, τότε μάταια ἐκηρύξαμε τήν ἀπελευθέρωσί σας ἀπό αὐτήν. Ἄν δέ μάταια ἐκηρύξαμε, μάταια ἐπιστεύσατε, ὅτι ἔχετε ἀπαλλαγῆ ἀπό τήν ἁμαρτία, ἐνῶ παραμένετε σκλάβοι της» (Ε.Π.Ε. 18α, 596).

Καί προσθέτει ὁ χρυσορρήμων Ἅγιος : «Ὅταν τόν ἄνθρωπο, πού κυριεύθηκε ἀπό τήν ἀπόγνωσι καί ἔφθασε σ’ αὐτές τίς πύλες τοῦ ἅδη, τόν ἀνασύρη ἀπό ἐκεῖ ὁ Πανάγαθος Κύριος, τίποτε ἄλλο δέν δείχνει αὐτό, παρά ἀνάστασι, πνευματική ἀνάστασι» (Ε.Π.Ε. 19, 52).

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἡ Ὀρθόδοξη εἰκόνα τῆς Ἀνάστασης εἶναι ἡ κάθοδος στόν Ἅδη.

❈ Ἡ εἰκόνα πού δείχνει ἕναν Ἄγγελο νά μετακινεῖ τήν πέτρα ἀπό τόν τάφο τοῦ Χριστοῦ καί νά ἀναπηδᾶ ἀπό μέσα ὁ Χριστός μέ ἕνα σημαιάκι, εἶναι λανθασμένη.

Ταπείνωση: Πορεία πρός τόν θεάνθρωπο ἀλλά καί πρός τόν συνάνθρωπο

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ:

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν - Δρος Θεολογίας

Μεταξὺ ἄλλων, φέρει ἐνώπιόν μας τὴν Μ. Τετάρτη ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, τὴν πράξη τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου νὰ ζωσθῇ τὸ λέντιον καὶ νὰ πλύνῃ τοὺς πόδας τῶν Μαθητῶν Του (Ἰωάν. 13, 4-5).

Μὲ αὐτὴν τὴν ἐνέργεια δίδαξε τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅσους πίστευσαν σὲ Αὐτὸν τὴν βαθύτατη ἀλήθεια καὶ τὴν συμβουλὴ νὰ Τὸν ἀκολουθήσουν στὴν ὁδὸ τῆς ταπεινώσεως: «ὑπόδειγμα γὰρ δέδωκα ὑμῖν, ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν καὶ ὑμεῖς ποιῆτε» (Ἰωάν. 13, 15).

Καλεῖται ὁ κάθε βαπτισμένος στὸ Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ νὰ ἀκολουθήσῃ τόν Διδάσκαλο Ἰησοῦ καὶ νὰ βαδίσῃ στὰ ἴχνη Του. Ἐὰν ἀγωνίζεται συνειδητὰ καὶ ἀληθινὰ νὰ ἀκολουθῇ τὸν Κύριο, θὰ κατανοήση ὅτι, χωρὶς αὐτὴν τὴν πράξη τῆς ταπεινώσεως, δέν ἠμπορεῖ νὰ Τὸν συναντήσῃ, ὄχι μόνον στὸ Πάθος καὶ τὸν Σταυρό, ἀλλά οὔτε καὶ σὲ αὐτὴν τὴν Ἀνάστασή Του. Δὲν ὑπάρχει πορεία πρὸς τὴν Ἀνάσταση χωρὶς τὴν ταπείνωση.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἀληθινό μας Πάσχα.

π. Γεώργιος Καψάνης

Ὁ ἄνθρωπος δέν ἠμπορεῖ νά ἀναπαυθῇ στόν θάνατο, τόν ἐγωϊσμό, τήν μοναξιά καί τήν ἁμαρτία. Οὔτε ἡ συμμαχία καί ἡ ὑπακοή του στόν διάβολο ἠμπορεῖ νά τόν ἀναπαύσῃ οὐσιαστικά. Χωρισμένος ἀπό τόν Θεό εἶναι πάντοτε ἀνέστιος καί ἀνικανοποίητος. Ζητεῖ νά περάσῃ ἀπό τήν κατάστασι αὐτή σέ μία ἄλλη κατάστασι, ὅπου θά βρῇ τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς του, τήν ἀγάπη, τόν Θεό, τήν ἀθανασία, τήν δικαιοσύνη, τήν ἐλευθερία.

Πάσχα σημαίνει διάβασις, πέρασμα. Τό πάσχα ὡς πέρασμα γιά τόν ἄνθρωπο ἀποτελεῖ ὑπαρξιακή ἀνάγκη.

Σκωπτικές ἀπαντήσεις τοῦ ἐπισκόπου Φλωρίνης περί συμπροσευχῶν καί κοινοῦ Πάσχα μετά τῶν «Καθολικῶν

«ΣΚΩΠΤΙΚΕΣ» ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ «ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ»

«Ὅτι εἶμαι κατώτερος καὶ ἀμαθὴς τὸ γνωρίζω, ὅτι εἶμαι μηδὲν ἐκ τοῦ μηδενός. Ἀλλὰ εἶμαι καὶ ἄνθρωπος Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος… καὶ ὀφείλω, ὅταν ὑβρίζεται ἡ πίστις μου νὰ μὴ κλείω τὸ στόμα μου καὶ νὰ σιωπῶ». (Ὅσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος γράφει τὸ τῆς Ἀποκαλύψεως βιβλίο πειθόμενος στὴν Φωνή: «Ὅ βλέπεις, γράψον», ἀλλὰ καὶ ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος τί ἄλλο ἔκαμε παρὰ νὰ γράφει συστηματικὰ (σὲ κασέττες καὶ σπανιότερα σὲ βίντεο) ὅ,τι «ἔβλεπε» ἐντὸς τῶν Γραφῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συναξαριῶν τῶν ἁγίων τῆς Μίας Ἁγίας Ἐκκλησίας μας… Ὁμοίως καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης!

Ἔτος 1980. Φωτογραφία ἀπὸ τὸ τελευταῖο ἐπὶ γῆς Πάσχα τοῦ Ὁσίου Φιλοθέου Ζερβάκου

Έτος 1980. Φωτογραφία από το τελευταίο επί γης Πάσχα του Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου με την μακαριστή Μοναχή Μυρτιδιώτισσα, στο ταπεινό κελάκι του στην Ιερά Μονή Θαψανών Πάρου.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/1980.html

«Ὁ θεοφιλής συνεορτασμός προϋποθέτει κοινήν Πίστιν, κοινήν Θείαν Λατρείαν καί κοινήν Χριστιανικήν Ὁμολογίαν

Τοῦ † Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ .ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2025Πρός τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι, τῷ προϊόντι Χριστῷ ἐκ τοῦ μνήματος, ὡς Νυμφίῳ, καί συνεορτάσωμεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσιν, ΠΑΣΧΑ ΘΕΟΥ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ»(Τροπάριον Κανόνος Ἀναστάσεως)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μετά τήν ἱεράν καί κατανυκτικήν περίοδον τῶν 70 ἡμερῶν τοῦ Ἱεροῦ Τριῳδίου, τήν ὁποίαν μέ τήν Χάριν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ αἰσίως διήλθομεν, ἐφθάσαμεν ἐλέῳ Θεοῦ εἰς τήν σωτήριον καί φωταυγῆ Νύκτα τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Θείου Λυτρωτοῦ μας.

«Ὡς ὄντως ἱερά καί πανέορτος αὕτη ἡ σωτήριος νύξ καί φωταυγής, τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς ἐγέρσεως οὖσα προάγγελος, ἐν ᾗ τό ἄχρονον φῶς (ὁ Ἰησοῦς Χριστός) ἐκ τάφου σωματικῶς πᾶσιν ἐπέλαμψεν», ψάλλει πανηγυρικῶς ὁ ἱερός ὑμνῳδός, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.

Μᾶς προσκαλεῖ ὁ ἱερός Δαμασκηνός νά προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι εἰς τόν ἱερόν τοῦ Θεοῦ Ναόν, ἀκολουθοῦντες τόν προπορευόμενον καί προελθόντα ἐκ τοῦ μνήματος Χριστόν, ὡς Νυμφίον, καί νά συνεορτάσωμεν μέ τάς φιλεόρτους τάξεις τῶν Χριστιανῶν, τό σωτήριον Πάσχα τοῦ Θεοῦ.

«Ἄς ἑορτάσωμεν αὐτήν τήν λαμπράν καί μεγίστην ἑορτήν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας, μᾶς παροτρύνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἄς τήν ἑορτάσωμεν μέ λαμπρότητα, ἀλλά καί μέ θεοσέβεια. Διότι ἀνεστήθη ὁ Κύριος καί συνήνωσε μέ τόν ἑαυτό Του τήν οἰκουμένην. Αὐτός ἀναστήθηκε καί ἔσπασε τά δεσμά τοῦ θανάτου» (ΕΠΕ 36, 158).

«Τό Πάσχα εἶναι ἑορτή τῆς γῆς καί τοῦ οὐρανοῦ. Χαίρονται οἱ Ἄγγελοι, μαζί καί οἱ Ἀρχάγγελοι καί πρό παντός συνεορτάζει ὁ Δημιουργός τῶν ἐπουρανίων Δυνάμεων» (ΕΠΕ 36, 152).

«Ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας, καί μαζί Του συνανέστησε ὅλη τήν οἰκουμένη. Καί Ἐκεῖ­νος μέν ἀναστήθηκε, σπάζοντας τά δεσμά τοῦ θανάτου. Ἡμᾶς δέ ἀνέστησε, διαλύοντας τίς ἁλυσίδες τῶν ἁμαρτημάτων μας» (ΕΠΕ 36, 82).

«Σήμερα (ἡμέρα τοῦ Πάσχα) σέ ὅλη τήν οἰκουμένη ἐπικρατεῖ χαρά καί θεία εὐφροσύνη. Σήμερα ὅλοι οἱ Ἄγγελοι καί ὅλες οἱ οὐράνιες δυνάμεις συν­αγάλλονται διά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων» (ΕΠΕ 36,76).

Τί σημαίνει Διακαινήσιμος Ἑβδομάδα

(+) π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

H λέξις «Διακαινήσιμος» γιά έναν άπιστο και άθεο δεν σημαίνει τίποτα και ε­ἴτε ακούει τη λέξι ε­ἴτε δεν την ακούει εἰς την αυτήν κατάστασιν ευρίσκεται, γιά μας που πιστεύουμε, παρ’ όλη την αμαρτωλότητά μας, η λέξις «Διακαινήσιμος» είναι πολυσήμαντος.

Όλὲς δε οι ημέρες της εβδομάδος αυτής της Διακαινησίμου (Δευτέρα, Tρίτη, Tετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο), θεωρούνται ως μία ημέρα. Kαι δι’ αυτόν τον λόγον τα λόγια που ακούσαμε τη νύχτα της Aναστάσεως, αυτά τα ­ἴδια λόγια ψάλλουν οι ψάλται, τα ­ἴδια ψάλλομεν συνεχῶς επί μίαν εβδομάδα. Aκόμη δε την περίοδον της εβδομάδος αυτής επιτρέπει η Eκκλησία μας καθημερινώς να κοινωνεί ο άνθρωπος, έστω και αν την προηγούμενη μέρα έχει καταλύσει κρέας. Όπως είπαμε, θεωρείται μία ημέρα.

Ονομάσθη δε Διακαινήσιμος. Tότε, βλέπετε, η λέξις ήτο ακόμη σαφής. Aλλά τώρα με την τάσι αυτή των κουλτουριάρηδων, που μαζευτήκανε στην τηλεόρασι γιά να καταργήσουν κάθε έννοια της Ελληνικής γλώσσης, η λέξις αυτή είναι πλέον άγνωστος.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΣ

Tί σημαίνει η λέξις «Διακαινήσιμος»;

Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου: Ἡ ἀπέραντη νίκη τῆς Ἀγάπης ἐπάνω στὸν θάνατο.

Κωφίδης Εὐάγγελος

«Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος!»

Το Μυστήριο της Αναστάσεως: Η Ρήξη της Ιστορίας.

Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι απλώς ένα γεγονός της ιστορίας, αλλά η υπέρβαση της ίδιας της ιστορίας. Είναι η στιγμή που ο Αχώριστος Λόγος, που ενανθρωπήθηκε, πάσχει, και θνήσκει, διαπερνά την τελευταία τάφρο της φθορᾶς και εγείρεται ως «Πρωτότοκος των νεκρών» (Αποκ. 1:5). Ο τάφος, που φαινόταν ως η τελική ήττα, γίνεται ὁ θριαμβευτικὸς θρόνος τοῦ Ἀναστάντος. Η πέτρα που σφραγίζει τον νεκρό Κύριο (Μαρκ.16:3-4), τώρα αποκυλίεται από τη δύναμη της Θεότητος, και ο θάνατος καταδικάζεται σε αφανισμό.

Η Θεολογική Βάθυνση: Η Ενσάρκωση Φθάνει στην Πληρότητά της

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος δηλώνει: «Αὐτὸς ἔπαθεν, αὐτὸς καὶ ἀνέστη» — Αυτός υπέμεινε το Πάθος, και Αυτός ανέστη. Η Ανάσταση δεν είναι μια ξεχωριστή πράξη, αλλά η φυσική συνέχεια της Ενανθρώπησης. Ο Θεός Λόγος, που «εκένωσεν Εαυτόν» (Φιλ. 2:7), τώρα γεμίζει τη δημιουργία με τη δόξα Του. Η Ανάσταση είναι η επιβεβαίωση ότι η φύση μας, που Εκείνος ανέλαβε, δεν μπορεί να παραμείνει υπό τη δουλεία του θανάτου.

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου στούς Ἀπόστόλους ἀπόντος τοῦ Ἀπ. Θωμᾶ, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου στούς  Ἀπόστόλους ἀπόντος τοῦ Ἀπ. Θωμᾶ, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό εὐαγγέλιο τοῦ Ιωάννου, 21-4-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Θεόν οὐδείς ἑώρακεν πώποτε». (Ἰωάν. 1:18)- Ἡ ἄκτιστη, ἀόρατη καί ἀκατάληπτη οὐσία τοῦ Θεοῦ, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Πάσχα Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

«Θεόν οὐδείς ἑώρακεν πώποτε». (Ἰωάν. 1:18)- Ἡ ἄκτιστη, ἀόρατη καί ἀκατάληπτη οὐσία τοῦ Θεοῦ, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Πάσχα 21-4-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

''Μή μοῦ ἅπτου'', Γιατί ὁ Ἀναστάς Κύριος εἶπε στήν Ἁγ. Μαρία τή Μαγδαληνή "Μήν μέ ἀγγίζεις", Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Πάσχα , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

''Μή μοῦ ἅπτου'', Γιατί ὁ Ἀναστάς Κύριος εἶπε στήν Ἁγ. Μαρία τή Μαγδαληνή "Μήν μέ ἀγγίζεις", Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Πάσχα 20-4-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com