«Αν αλωθούμε από τους προδρόμους του Αντιχρίστου είναι σα να αλωθήκαμε από τον ίδιο τον Αντίχριστο. Σωτηρία δεν βλέπουμε.»Ευχαριστούμε τον Αδελφό που μας έστειλε το βίντεο και για τον κόπο που έκανε να το φτιάξει.https://tasthyras.wordpress.com/2025/11/22/π-αθανάσιος-μυτιληναίος-αλώνει-την-εκ/
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 14,16-24]Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ[:Ματθ.22,1-14]Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.Αυτή όμως η παραβολή, η παραβολή των βασιλικών γάμων, έχει και κάτι επιπλέον από την παραβολή των κακών γεωργών· διότι προλέγει βέβαια και την έκπτωση των Ιουδαίων ως περιούσιου λαού του Θεού και την κλήση των εθνικών, αλλά μαζί με αυτά δείχνει και την ορθότητα του βίου και πόση τιμωρία επιφυλάσσεται για εκείνους που θα επιδείξουν αδιαφορία. Και πολύ ορθά αυτή η παραβολή αναφέρεται μετά από εκείνη των κακών γεωργών· διότι, επειδή μετά από εκείνη την παραβολή τούς είπε ότι «ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς(: θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία και η ιδιαίτερη προστασία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος το οποίο θα παράγει τα αγαθά έργα, που είναι οι καρποί της βασιλείας αυτής)»[Ματθ.21,43], αποκαλύπτει λοιπόν εδώ και σε ποιο έθνος θα δοθεί.Και όχι μόνο αυτό, αλλά δείχνει και πάλι την απερίγραπτη πρόνοια του Θεού προς τους Ιουδαίους· διότι σε εκείνη μεν την παραβολή φαίνεται να τους καλεί πριν από την σταύρωση Του, ενώ σε αυτήν και μετά τη σφαγή Του φροντίζει να τους προσκαλεί κοντά Του. Και τότε που έπρεπε αυτοί να υποστούν την πιο φοβερή τιμωρία, ακριβώς τότε και στους γάμους τούς προσκαλεί και τους τιμά με την ανωτάτη τιμή. Και πρόσεχε ότι και στην παραβολή των κακών γεωργών δεν προσκαλεί πρώτα τους εθνικούς, αλλά τους Ιουδαίους για να Του αποδώσουν τους καρπούς του αμπελώνα και να τους ανταμείψει, το ίδιο επίσης κάνει και εδώ με την πρόσκληση στους βασιλικούς γάμους πρώτα σε αυτούς. Αλλά όπως ακριβώς εκεί τότε έδωσε τον αμπελώνα στους άλλους, όταν δεν θέλησαν να Τον δεχθούν αλλά και Τον σφαγίασαν όταν ήλθε, έτσι και εδώ, τότε κάλεσε άλλους στους γάμους, όταν δεν θέλησαν αυτοί να έλθουν. Τι λοιπόν θα μπορούσε να θεωρηθεί μεγαλύτερο από αυτήν την αχαριστία τους, από τη στιγμή που αποσκιρτούν την ώρα που προσκαλούνται στους γάμους; Διότι ποιος δεν θα προτιμούσε να έλθει σε γάμους βασιλέως και μάλιστα σε γάμους του υιού του βασιλέως;
Μυργιώτης Παναγιώτης, ΜαθηματικόςΗ Αγία Αικατερίνη η και Μεγαλομάρτυς ονομαζομένη υπήρξε ξεχωριστή μορφή για την Ορθοδοξία και πρόσφερε πάρα πολλά για την αγάπη της εις τον Χριστό. Υπέμεινε πολλά μαρτύρια και το τίμιο αίμα της πότισε το δένδρο της Πίστεως.Η Αγία ήταν κόρη πολύ όμορφη, πλούσιας οικογενείας, κόρη του αριστοκράτη Κώνστα και απέκτησε πάρα πολλές γνώσεις κοσμικές. Σπούδασε ελληνική, ρωμαϊκή και λατινική φιλολογία και φιλοσοφία. Γνώριζε τα έργα του Oμήρου, του Λατίνου ποιητή Bιργίλιου, του Aσκληπιού, των Iπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Aριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη εις τα δόγματα της χριστιανικής πίστης. Επίσης σπούδασε φυσική, μαθηματικά και μιλούσε αρκετές ξένες γλώσσες της εποχής. Για την σπάνια ομορφιά της, την μόρφωσή της και τον χαρακτήρα της ήταν νύμφη περιζήτητη.Από νεαρά ηλικία προσελκύστηκε από τον Χριστιανισμό και αφού τον μελέτησε, τον ασπάστηκε και βαπτίστηκε λαμβάνοντας το όνομα Αικατερίνα, αυτή δηλαδή που είναι πάντα καθαρή, αγνή (αιέν καθαρινά), από Δωροθέα. Εργάστηκε με ζήλο για την διάδοση του Χριστιανισμού και με την ρητορική της δεινότητα οδήγησε πολλές ψυχές εις την σωτηρία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 14, 16-24]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-12-2000](Β 428) έκδοσις β΄Κάθε χρόνο, αγαπητοί μου, παραμονές του μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως, ακούεται η παραβολή του Μεγάλου Δείπνου. Και η παραβολή αυτή είναι μία εικόνα που δείχνει τι προσφέρει ο Θεός -όπως είναι η Ενανθρώπησις του Υιού Του- και τι προσφέρει ο άνθρωπος ή πώς ανταποκρίνεται ο άνθρωπος στη μοναδικά μεγάλη, αυτή, προσφορά του Πατρός.Έτσι, ο Θεός, όπως μας λέγει η παραβολή «ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς». Πολλές φορές, η έννοια του «πολλοί», σημαίνει «όλοι». Προσέξατέ το. Σημαίνει όλοι. Πολλές φορές. Όχι πάντα βέβαια. Και το δείπνον είναι η Ενανθρώπησις του Υιού και η Βασιλεία Του. Οι καλεσμένοι, πολλοί ή όλοι, όπως σας εξήγησα, αλλά ο καθένας απεποιείτο την πρόσκληση με κάποια δικαιολογία.Ο ένας αγόρασε χωράφι και ήθελε να το δει. Ο άλλος αγόρασε πέντε ζευγάρια βόδια και ήθελε να τα δοκιμάσει. Ο άλλος ήταν νιόπαντρος και ήθελε να φροντίσει το νοικοκυριό του. Ένας τέταρτος, πέμπτος, δέκατος κ.τ.λ. κάτι άλλο ο καθένας είχε να πει σαν δικαιολογία. Η στάση των καλεσμένων, όπως βλέπομε, ήτο αρνητική. Ο Θεός αυτά προσφέρει, το Δείπνον, τον Υιόν Του, την Ενανθρώπηση, οι άνθρωποι έτσι ανταποκρίνονται. Δηλαδή δεν έρχονται εις το Δείπνον, ο καθένας με τη δικαιολογία του.Αλλά ο Θεός δεν ενηνθρώπησε μάταια. Γι’ αυτό ζητά οπωσδήποτε να βρεθούν άνθρωποι στο τραπέζι της Βασιλείας Του. Και λέγει στον δούλο Του: «Ἒξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ῥύμας –«ρύμες», η «ρύμη» είναι το μικρό δρομάκι- τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε». «Φέρ’ τους». Κι όταν ο δούλος τον πληροφορεί ότι έτσι έγινε και ότι υπάρχει ακόμη τόπος, απαντά ο Κύριος, ο Πατήρ: «Ἒξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς -οι «φραγμοί» είναι…ε, τα τελευταία εκεί οικόπεδα, χωράφια, τα τελευταία οικόπεδα που είναι σπίτια κ.τ.λ. εκεί που είναι τα όρια της πόλεως-καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου». «Για να γεμίσει το σπίτι μου», λέει ο Πατήρ. Εκείνο το «ἀνάγκασον», δεν έχει καμία σχέση με τον εξαναγκασμόν, όπως σήμερα το εννοούμε. Αλλά είναι ότι δεν θα μπορούσαν οι άνθρωποι αυτοί να δεχθούν, που είναι σακάτηδες, φτωχοί, ελεεινοί, τρισάθλιοι, ότι θα μπορούσε ο άρχοντας του τόπου να τους καλεί σε τραπέζι. «Εμένα θα με καλέσει ο άρχοντας του τόπου;». Γι'αυτό, εκείνο το «ἀνάγκασον» έρχεται να βγάλει την αμφιβολία ότι ο Κύριος σε καλεί. Και τι; «ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου». «Για να γεμίσει το σπιτικό μου, το σπίτι μου».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΛΟΥΚΑ[: Κολ.3,4-15]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ«Ὃταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν(:Όταν ο Χριστός φανερωθεί ο αίτιος και χορηγός της πνευματικής αυτής ζωής μας)»[Κολ.3,4], τότε να ζητείτε τη δόξα, τότε τη ζωή, τότε την απόλαυση. Αυτά είναι προπαρασκευαστικά για να απομακρύνει αυτούς από τις απολαύσεις και τις ανέσεις. Έτσι συνηθίζει ο απόστολος Παύλος, ενώ ομιλεί για άλλα, μεταπηδά σε άλλα· για παράδειγμα, ομιλώντας για εκείνους που τρέχουν έγκαιρα στα δείπνα[Κολ.2.16-23], μεταπήδησε αμέσως στην παρατήρηση των μυστηρίων· διότι έχει μεγάλη δύναμη ο έλεγχος, όταν γίνει σε ανύποπτο χρόνο. «Είναι κρυμμένη», λέγει, «από εσάς». «Τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε(:τότε κι εσείς μαζί με Αυτόν θα φανερωθείτε)». Συνεπώς τώρα δεν φαίνεστε. Πρόσεχε με ποιον τρόπο μετέθεσε αυτούς στον ουρανό. Όπως δηλαδή προανέφερα, πάντοτε προσπαθεί να δείξει ότι έχουν τα ίδια που έχει και ο Χριστός και σε όλες τις επιστολές του το ίδιο θέμα υπάρχει, να δείξει δηλαδή ότι σε όλα είναι μέτοχοι με τον Χριστό. Γι' αυτό και κεφαλή και σώμα Τον ονομάζει και τα πάντα κάνει για να παρουσιάσει αυτό το πράγμα.Εάν λοιπόν φανερωθούμε τότε, ας μη στενοχωρούμαστε, όταν τώρα δεν απολαμβάνουμε την τιμή. Εάν η ζωή αυτή δεν είναι ζωή, αλλά είναι κρυμμένη, οφείλουμε να ζούμε αυτή τη ζωή σαν νεκροί. «Τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ(:Τότε κι εσείς μαζί με Αυτόν θα φανερωθείτε δοξασμένοι)», λέγει. «Δοξασμένοι» είπε, όχι έτσι απλώς, αφού και το μαργαριτάρι είναι κρυμμένο, έως ότου είναι μέσα στο στρείδι. Και αν λοιπόν μας υβρίσουν, ας μη θλιβόμαστε, και αν ακόμη παθαίνουμε οτιδήποτε· διότι δεν είναι δική μας ζωή αυτή η ζωή, είμαστε ξένοι και προσωρινοί. «Διότι πεθάνατε», λέγει. Ποιος είναι τόσο ανόητος, ώστε στο νεκρό σώμα που έχει ταφεί ή δούλους να αγοράζει ή σπίτια να κτίζει ή να κάνει πολυτελή ενδύματα; Κανείς. Ας μην είστε λοιπόν ούτε και εσείς, αλλά όπως ακριβώς ένα μόνο ζητούμε, να μη γυμνωθούμε δηλαδή, έτσι και εδώ ας ζητούμε μόνο ένα.Ενταφιάστηκε ο πρώτος μας άνθρωπος. Ενταφιάστηκε όχι μέσα στη γη, αλλά στο νερό, χωρίς να τον διαλύει ο θάνατος, αλλά αφού διέλυσε το θάνατο, ο οποίος τον θανάτωσε, όχι με τον νόμο της φύσεως, αλλά με το ισχυρότερο από τη φύση πρόσταγμα της εξουσίας του Κυρίου· διότι αυτά που από τη φύση έγιναν θα μπορέσει κάποιος και να τα διαλύσει, αυτά όμως που γίνονται με το πρόσταγμά Του όχι πια. Τίποτε δεν είναι μακαριότερο από την ταφή αυτή, για την οποία όλοι χαίρονται, και άγγελοι και άνθρωποι, και ο Κύριος των αγγέλων. Για την ταφή αυτή δεν χρειάζονται ούτε ενδύματα· ούτε λάρνακα, ούτε τίποτε άλλο από τα παρόμοια.
σ.σ. Πόση ξεφτίλα πια θα δούμε σε αυτόν τον τόπο; Η λεγόμενη «Ελληνική δικαιοσύνη» έστειλε «κλήση ύποπτου» στον τιμιότερο βουλευτή, και η λεγόμενη «Εθνική Πινακοθήκη» που εμφανίζει στο έμβλημα αλλοιωμένη την Ελληνική Σημαία δίχως Σταυρό, θεωρεί τα εωσφορικά περιττώματα του Κατσαδιώτη «ιδιαίτερα μεγάλης αξίας» και ότι «χρησιμεύουν για κοινό όφελος»! Έξω οι αρουραίοι από τους θεσμούς και τα ιδρύματα του Κράτους των Ελλήνων.«ΚΛΗΣΗ ΥΠΟΠΤΟΥ …»«Καλούμε τον Νικόλαο Παπαδόπουλο του Δημητρίου» (…)«να εμφανιστεί ενώπιον μας (Δικαστικό Μέγαρο, ισόγειο, αριθμός γραφείου 12)».Αυτό το έγγραφο έλαβα από την «Ζ’ προανακρίτρια» του «Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης».Για την ακρίβεια δεν το έλαβα. Το βρήκε η σκυλίτσα στην αυλή του σπιτιού μας.
Νεκτάριος ΔαπέργολαςἩ κατάρρευση τῆς «χριστιανικῆς» Εὐρώπης συνεχίζεται, πολύ πέρα πλέον ἀπό τά ὅρια ὄχι μόνο τῆς τραγωδίας, ἀλλά καί τοῦ σουρεαλιστικοῦ κλαυσίγελου. Στήν πρώτη εἰκόνα βλέπετε (καί ἀναμφίβολα καμαρώνετε) σκηνή ἀπό λουθηρανικό σουηδικό ναό, ἐκεῖ ὅπου πρόσφατα ἀποφασίστηκε ἡ τέλεση ὁμοφυλοφιλικῶν «γάμων» ὡς ὑποχρεωτική προϋπόθεση γιά τούς νέους κληρικούς (ἐνῷ μέχρι σήμερα ὑπῆρχε καί ἡ δυνατότητα ἄρνησης νά τούς τελέσουν, ἐπικαλούμενοι ζήτημα προσωπικῆς συνείδησης). Θυμίζουμε ὅτι ἡ Σουηδική Λουθηρανική «Ἐκκλησία» (ἡ μεγαλύτερη πληθυσμιακά τῆς χώρας αὐτῆς) πού πῆρε αὐτή τήν ἀπόφαση, δέν εἶχε μόνο ἐπί πολλά χρόνια μία γυναῖκα ὡς ἀρχιεπίσκοπο (τήν εἰκονιζόμενη Antje Jackelen, πού ἡ θητεία της ὁλοκληρώθηκε πέρυσι), ἀλλά εἶναι καί στελεχωμένη σέ ποσοστό περισσότερο τοῦ 50% ἀπό γυναῖκες «ἱερεῖς», ἐνῷ χαρακτηριστική τῆς πλήρους παράδοσής της στήν δαιμονική woke ἀτζέντα εἶναι – μεταξύ πολλῶν ἄλλων – καί ἡ πρό ἐτῶν ἀπόφασή της νά ἀντικαταστήσει τό ἀρσενικό γένος μέ τό οὐδέτερο στήν ὀνομασία τοῦ Θεοῦ!
Ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν κάνει νηστεία, δέν μπορεῖ νά μαζέψει τά μάτια του. Καθόλου εὔκολα δέν μπορεῖ νά τά μαζέψει. Ἅμα δηλαδή κάποιος δέν ἐγκρατεύεται στό φαγητό, δέν μπορεῖ νά ἐπιβληθεῖ στόν ἑαυτόν του. Αὐτό σημαίνει νηστεία: *νά μαθαίνεις νά ἔχεις κυριαρχία στόν ἑαυτόν σου*.Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου(Ὁμιλία 1 – 4 – 2015)
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. ε´ 22 - ς´ 2).
Γαλ. 5,22 ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις,
Γαλ. 5,22 Ο καρπός όμως, τον οποίον το Αγιον Πνεύμα παράγει εις τας καλοπροαιρέτους και πιστάς καρδίας, είναι η αγάπη προς όλους, η χαρά από την λύτρωσιν που δίδει ο Χριστός, η ειρήνη που παρέχει η αγαθή συνείδησις, η μακροθυμία προς εκείνους που πταίουν απέναντι μας, η καλωσύνη και η διάθεσις να είμεθα εξυπηρετικοί προς τους άλλους, η αγαθότης της καρδίας, η αξιοπιστία στους λόγους και τας υποσχέσεις μας,
Γαλ. 5,23 πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.
Γαλ. 5,23 η πραότης απέναντι εκείνων, που μας φέρονται κατά τρόπον εξοργιστικόν, η εγκράτεια και η αποφυγή κάθε πονηράς επιθυμίας και πράξεως. Εναντίον των ανθρώπων, που έχουν αυτάς τας αρετάς, δεν υπάρχει και δεν ισχύει ο νόμος.
