Ὁ μιμητής τοῦ Κυρίου ὡς ἀνθρωποποιός

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΟΣ

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης


Δεῖτε ἐδῶ:Ποῖος εἶναι ὁ ἀληθινά ἀνθρωποποιός;

Β) Ὁ μιμητής τοῦ Κυρίου ὡς ἀνθρωποποιός

Ὁ ἄνθρωπος πού θά πείσει τόν συνάνθρωπό του νά ἀκολουθήσει «τάς τρίβους τοῦ Θεοῦ τάς εὐθείας»⁶ εἶναι ἀληθινός ἀνθρωποποιός διότι ὁδηγεῖ τόν πάσχοντα πλησίον στόν μόνο ἀληθινό ἰατρό τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων μας, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

Ἡ πειθώ τοῦ Παιδαγωγοῦ-ἀνθρωποποιοῦ πρός τόν παιδαγωγούμενο ἐξασκεῖται μέ τήν σωστή ζωή καί τήν σωστή διδασκαλία του. Ὁ παιδαγωγούμενος βλέπει πρωτίστως τό παράδειγμα καί κατά δεύτερο λόγο ἀκούει τή διδασκαλία τοῦ Παιδαγωγοῦ του.

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος λέγει σχετικά μέ τό θέμα τοῦ Παιδαγωγοῦ:

«Ὁ δάσκαλος πρέπει νά διακρίνεται καί ὃταν μιλάει καί ὃταν σιωπᾶ καί ὃταν τρώει καί ὃταν κάνει ὁ,τιδήποτε ἂλλο, καί ἀπό τό βάδισμά του καί ἀπό τό βλέμμα του καί ἀπό τήν ἐμφάνισή του καί ἀπό ὃλα γενικά».

«Αὐτή εἶναι ἡ ἀρετή τοῦ δασκάλου, ὃταν ἒχει μάρτυρες τῶν κατορθωμάτων του τούς μαθητές του».

Ποῖος εἶναι ὁ ἀληθινά ἀνθρωποποιός;

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΟΣ

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

«Ἀνθρωποποιὸς» λέγει ὁ Μ. Ἀντώνιος «πρέπει νὰ λέγεται αὐτὸς ποὺ μπορεῖ τοὺς ἀπαίδευτους νὰ τοὺς ἡμερώσει, γιὰ ν’ ἀγαπήσουν τοὺς λόγους καὶ τὴν παιδεία.

Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο κι’ ἐκεῖνοι ποὺ ἀναμορφώνουν αὐτοὺς ποὺ ζοῦν ἀκόλαστη ζωὴ καὶ τοὺς μεταστρέφουν στὴν ἐνάρετη καὶ ἀρεστὴ στὸ Θεὸ διαγωγή, πρέπει νὰ λέγονται ἀνθρωποποιοί, ἀφοῦ ἀναπλάθουν τοὺς ἀνθρώπους.

Διότι ἡ πραότης καὶ ἡ ἐγκράτεια, εἶναι εὐτυχία καὶ ἀγαθὴ ἐλπίδα στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων»¹.

Ποῖος εἶναι ὁ ἀληθινός ἀνθρωποποιός-ἀναπλαστής τῶν ἀνθρώπων; Εἶναι:

Α)Ὁ Κύριος Ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός μέ τό λόγο Του, τή Θεία Του Χάρη καί τό ὅλο ἀπολυτρωτικό Του ἔργο καί

Β)Ὅσοι Τοῦ ὁμοιάζουν δηλ. ὅσοι ἐκπληρώνουν τό προορισμό τους πού εἶναι τό «καθ’ ὁμοίωσιν». Ὅσοι ζοῦν τήν ἀναστημένη ζωή τοῦ Χριστοῦ γίνονται ἱκανοί νά καθοδηγήσουν καί ἄλλους εἰς τήν ὑπαρξιακή τους ἀνάστασιν διά τοῦ Χριστοῦ.

Ὀ Κύριος μᾶς ἔδωσε τήν ἀνάπλαση-Ἀνάσταση-ἀνθρωποποίηση ὡς ἕνα δῶρο γενικό σέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. «Οἱ ἄνθρωποι» διδάσκει ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς «κατεδίκασαν τόν Θεόν εἰς θάνατον· ὁ Θεός ὅμως διά τῆς Ἀναστάσεώς Του “καταδικάζει” τούς ἀνθρώπους εἰς ἀθανασίαν. Διά τά κτυπήματα τούς ἀνταποδίδει τούς ἐναγκαλισμούς· διά τάς ὕβρεις τάς εὐλογίας· διά τόν θάνατον τήν ἀθανασίαν. Ποτέ δέν ἔδειξαν οἱ ἄνθρωποι τόσον μίσος πρός τόν Θεόν, ὅσον ὅταν τόν ἐσταύρωσαν· καί ποτέ δέν ἔδειξεν ὁ Θεός τόσην ἀγάπην πρός τούς ἀνθρώπους, ὅσην ὅταν ἀνέστη. Οἱ ἄνθρωποι ἤθελαν νά καταστήσουν τόν Θεόν θνητόν, ἀλλ’ ὁ Θεός διά τῆς Ἀναστάσεώς Του κατέστησε τούς ἀνθρώπους ἀθανάτους. Ἀνέστη ὁ σταυρωθείς Θεός καί ἀπέκτεινε τόν θάνατον. Ὁ θάνατος οὐκ ἔστι πλέον.