Χριστός Ἐτέχθη! Ἀληθῶς Ἐτέχθη ὁ Κύριος! ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ 12ΗΜΕΡΟ και τι να ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χριστός Ἐτέχθη! Ἀληθῶς Ἐτέχθη ὁ Κύριος! ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ 12ΗΜΕΡΟ και τι να ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ , 25-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Στήν Γέννηση του Ιησου Χριστου Α΄- Η νίκη κατά της φιλαργυρίας , Αγ. Νικ...

Ὁ Ἡρώδης καί οἱ Γραμματεῖς- Ἡ ἀντίδραση στήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ μας, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἡρώδης καί οἱ Γραμματεῖς- Ἡ ἀντίδραση στήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ μας, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 25-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὑπομνηματισμός τῆς προφητείας τοῦ Ἠσαϊα γιά τήν ἐκ Παρθένου γέννηση του Κυρίου.Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΗΣΑΪΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

«Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ ῎Αχαζ λέγων· αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος. καὶ εἶπεν ῎Αχαζ· οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ᾿ οὐ μὴ πειράσω Κύριον. καὶ εἶπεν· ἀκούσατε δή, οἶκος Δαυίδ· μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις; καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα; διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ(:Και μίλησε και πάλι ο Κύριος προς τον Άχαζ και είπε: “Ζήτησε προς πληροφόρησή σου από τον Κύριο τον Θεό σου κάποιο θαύμα, είτε στο βάθος της γης και ακόμη πιο κάτω, είτε στο ύψος του ουρανού”. Και είπε ο Άχαζ: “Δεν θα ζητήσω σημείο, ούτε θα υποβάλω σε πειρασμό τον Κύριο, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τη βεβαίωσή Του. Και είπε ο Προφήτης: “Ακούστε λοιπόν εσείς, που αποτελείτε τον βασιλικό οίκο του Δαβίδ: Μήπως είναι μικρό πράγμα να παρέχετε στενοχωρίες και κόπους σε ανθρώπους απεσταλμένους από τον Θεό, όπως είναι οι Προφήτες; Και πώς λοιπόν τολμάτε με την απιστία σας να στενοχωρείτε τον Θεό; Για τον λόγο αυτόν θα δώσει μόνος Του Αυτός ο ίδιος ο Κύριος σε σας θαύμα υπερφυσικό: ιδού, η Παρθένος υπερφυώς θα συλλάβει στη γαστέρα της και θα γεννήσει Υιό και θα καλέσετε το όνομά Του Εμμανουήλ, δηλαδή “μαζί μας ο Θεός”)»[Ησ. 7,10-16].

Είναι μεγάλη η συγκατάβαση του Θεού και η αγνωμοσύνη του βασιλιά (Άχαζ)· διότι έπρεπε αυτός ακούγοντας τον προφήτη να μην αμφιβάλλει καθόλου για τα όσα λέχθηκαν· αλλά και αν ακόμα αμφέβαλλε, θα έπρεπε να πιστέψει λαμβάνοντας θαύμα, πράγμα που είχαν κάνει πολλοί από τους Ιουδαίους. Καθόσον ο Θεός, επειδή είναι φιλάνθρωπος, ούτε αυτό παρέλειψε να κάνει πολλές φορές για εκείνους που ήταν πνευματικά δύσκαμπτοι, σύρονταν κάτω και ήταν προσηλωμένοι στη γη, πράγμα που έκανε στην περίπτωση του Γεδεών[πρβ. Κριτ. 6,16-24 και 36-40]. Επειδή λοιπόν ήταν πνευματικά ο πιο κατώτερος από όλους και πάρα πολύ βραδυκίνητος στα πνευματικά, πρόσεχε πόση συγκατάβαση δείχνει πάλι ο Θεός. Αυτός τον προσελκύει και τον προτρέπει να ζητήσει θαύμα· αν και βέβαια ούτε αυτό ήταν μικρό θαύμα, το να φανερώσει τις απόκρυφες σκέψεις αυτού, να αποκαλύψει όλες τις διαθέσεις του, και να φανερώσει την υποκρισία του.

Ἑρμηνεία στούς εἰρμούς τῶν ὠδῶν τοῦ Ἰαμβικοῦ κανόνα τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως. Ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΙΡΜΟΥΣ ΤΩΝ ΩΔΩΝ

ΤΟΥ ΙΑΜΒΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Ειρμός ωδής α΄

«Ἔσωσε λαόν, θαυματουργῶν Δεσπότης,

ὑγρὸν θαλάσσης κῦμα χερσώσας πάλαι·

ἑκὼν δὲ τεχθεὶς ἐκ Κόρης, τρίβον βατήν,

πόλου τίθησιν ἡμῖν· ὃν κατ οὐσίαν,

ἶσόν τε Πατρί, καὶ βροτοῖς δοξάζομεν».

«Παλαιά», λέει, «ο Δεσπότης Θεός Λόγος, θαυματουργώντας διαμέσου του Προφήτη Μωυσή, έσωσε τον λαό του Ισραήλ από την τυραννία του Φαραώ». Με ποιον τρόπο; «Κάνοντας χέρσο και ξηρό το υγρό κύμα της Ερυθράς Θάλασσας και αποδεικνύοντάς το περιπατητό. Τώρα, όμως, ο ίδιος Θεός Λόγος, αφού γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία θεληματικά και με παντεξούσια βούληση, δεν έκανε περιπατητή, όπως τότε, την θάλασσα – ή, για να πούμε καλύτερα, λίγο μέρος της θάλασσας-· ούτε έκανε για ένα λαό, τον Ισραηλιτικό, την ευεργεσία αυτή, αλλά ανοίγοντας τον πλατύτατο δρόμο του Ουρανού με την κατά σάρκα Γέννησή Του, τον έκανε περιπατητό σε όλους μαζί τους ανθρώπους». Ώστε το θαύμα αυτό είναι πολύ περισσότερο παράδοξο από το θαύμα εκείνο.

Και πολύ σωστά έτσι έγινε· διότι εκείνο το θαύμα έλαβε τέλος με τον δούλο και υπηρέτη Μωυσή· ενώ αυτό έγινε με τον σαρκωθέντα Λόγο του Θεού, τον Δεσπότη και Κύριο όντα του Μωυσή. «Αυτόν, λοιπόν, τον Θεό Λόγο, που ενανθρώπησε και έκανε τέτοια θαυμάσια πράγματα, εμείς που πιστεύουμε σε Αυτόν, Τον δοξάζουμε· επειδή είναι ίσος και ο ίδιος με τον Πατέρα και με εμάς τους ανθρώπους· με τον Πατέρα ως προς την ουσία και φύση της Θεότητας, ενώ με εμάς τους ανθρώπους ως προς την ουσία και φύση της ανθρωπότητας». «Δοξάζομεν», είπε, και όχι «ὑμνοῦμεν» ή «μεγαλύνομεν», για να κάνει φανερό με την λέξη αυτή το χαρακτηριστικό λόγιο του ειρμού της πρώτης ωδής, το οποίο είναι το «Ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται».

«Ἀπὸ ποῦ καὶ ὡς ποῦ οἱ Παπικοὶ εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ;» Μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφείμ †

 «Από πού και ως πού οι Παπικοί είναι Εκκλησία του Χριστού;»

~ Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ †

(Mε αφορμή τον λόγο αυτό του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών – Συγγραφή κειμένου Δημ. Ρόδης)

*Για να καταλάβουμε τώρα το μέγεθος της επιφανειακής και στείρας τυπολατρείας που επικρατεί σήμερα στήν Εκκλησία, αν Αρχιεπίσκοπος ή Πατριάρχης πει «ο πάπας είναι εκκλησία», αμέσως τρέχουν διάκοι, παπάδες και Δεσποτάδες, και θεολόγοι βεβαίως πολυσπούδαστοι και αναφωνούν με μια φωνή:

«Βεβαίως είναι ο πάπας Εκκλησία!»

Αν όμως ο Αρχιεπίσκοπος ή ο Πατριάρχης πει «δεν είναι ο πάπας Εκκλησία» αμέσως πάλι παπάδες και Δεσποτάδες και όλοι αναφωνούν:

«Bεβαίως δεν είναι ο πάπας Εκκλησία!»

Το αυτό διότι έχουμε μια πολυχρόνια και λεπτή εισαγωγή παπικού πρωτείου στήν Ορθόδοξη Εκκλησία, και δεν κοιτάζει ο διάκος, ο πάπας, ο Δεσπότης, τι λένε οι Άγιοι ανα τούς αιώνες, οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, οι Απόστολοι, περί του θέματος, αλλά τι λέγει η εκάστοτε «Εκκλησιαστική αρχή» τούς!

Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τό ἀστέρι τῆς Γεννήσεως

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

«Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ(:Όταν λοιπόν ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας τις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη, ιδού σοφοί αστρονόμοι από τα μέρη της ανατολής ήλθαν στα Ιεροσόλυμα και άρχισαν να ρωτούν: ‘’Πού είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων που τώρα τελευταία γεννήθηκε; Διότι είδαμε το αστέρι Του να ανατέλλει και να δίνει έτσι την είδηση για τη γέννηση του νέου βασιλιά και ήρθαμε να Τον προσκυνήσουμε’’)»[Ματθ.2,1-3]

Μας χρειάζεται, αδελφοί μου, πολλή αγρυπνία, πολλές προσευχές, ώστε να μπορέσουμε να εξετάσουμε ικανοποιητικά αυτό το χωρίο και να μάθουμε ποιοι είναι αυτοί οι μάγοι και από πού ήλθαν και πώς και ποιος τους έπεισε και τι ήταν αυτό το αστέρι. Καλύτερα όμως, εάν θέλετε, ας αναφέρουμε πρώτα όσα λέγουν οι εχθροί της αλήθειας· διότι Του επιτέθηκε με τόση σφοδρότητα ο διάβολος, ώστε τόλμησε να εξοπλίσει αυτούς και από το χωρίο τούτο εναντίον των λόγων της αληθείας. Τι λέγουν λοιπόν; Ισχυρίζονται τάχα το εξής: «Ιδού, το γεγονός ότι φάνηκε αστέρι και όταν γεννήθηκε ο Χριστός, μαρτυρεί ότι η αστρολογία γνωρίζει την αλήθεια». Αφού γεννήθηκε λοιπόν κατά τα αστρολογικά δεδομένα, πώς απέδειξε την αστρολογία ανάξια λόγου, πώς κατήργησε την πίστη στην μοίρα, πώς αποστόμωσε τους δαίμονες, πώς εξαφάνισε την πλάνη και εξουδετέρωσε κάθε είδους μαγεία;

«Πῶς κατέληξαν καὶ μὲ ποιόν τρόπο οἱ Πατέρες ὑπελόγισαν ὅτι ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ ἔγινε τὴν 25η Δεκεμβρίου καὶ ἡ Βάπτισή Του τὴν 6η Ἰανουαρίου;» Π.Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

  

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

Απαντήσεις επί αποριών ανδρών- γυναικών

Απορία 251η:

«Πώς κατέληξαν και με ποιον τρόπο οι Πατέρες υπελόγισαν ότι η Γέννησις του Χριστού έγινε την 25η Δεκεμβρίου και η Βάπτισή Του την 6η Ιανουαρίου;»

Μάλιστα. Προσέξτε. Καταρχάς να μιλήσω από το τελευταίο σημείον, με την 25η που γιορτάζουμε την Γέννησιν, του Δεκεμβρίου και την 6η Ιανουαρίου που γιορτάζομε την Βάπτισιν του Χριστού. Φυσικά, πότε ο Χριστός εβαπτίσθη δεν το γνωρίζομε. Αναμφισβήτητα. Είναι όμως στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας να κάνει τις γιορτές της. Αν μεν έχει κάποιους λόγους που να στηρίζεται στον χρόνο, στον χρόνο που ορίζεται· αν όχι, τότε εκείνη κρίνει πώς θα τοποθετήσει τις γιορτές. Έτσι έχει ένα κύκλο εορτών. Προσέξτε τι είπα. Κύκλο εορτών· που αρχίζομε με την Γέννηση και καταλήγομε στα Θεοφάνεια. Κι αυτός ο κύκλος είναι δώδεκα ημέρες. Όπως έχομε και τον κύκλο του Πάσχα. Έτσι τοποθετούν οι Πατέρες στις 6 Ιανουαρίου την Βάπτισιν του Χριστού, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο να ήτανε στις 6 Ιανουαρίου. Κι ακόμη, πιστεύω αυτό το καταλαβαίνει κανείς, μπορεί, ας πούμε, 15 Αυγούστου να γιορτάσομε την Κοίμηση της Θεοτόκου και εις τις 20 Αυγούστου να γιορτάσομε την Γέννηση της Θεοτόκου. Θα ΄λεγε κανένας: «Μα πού, πώς;». Είναι πολύ απλό, είναι πάρα πολύ απλό. Πόσο απλό; Αν εγώ γεννήθηκα 15 Αυγούστου, πέθανα στις 20 Αυγούστου. Ή αν πέθανα στις 15 Αυγούστου, γεννήθηκα στις 20 Αυγούστου, ύστερα από κάποιους ετησίους κύκλους, είναι πάρα πολύ φυσικό.

Tό ποῦ, τό πῶς καὶ τό πότε τῆς Γεννήσεως

Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †

Γιὰ τὸν Χριστὸ ξέραμε ποῦ, πῶς καὶ πότε θὰ γεννηθεῖ ἀπὸ τοὺς Προφῆτες, αἰῶνες πρὶν γεννηθεῖ. Αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ συμβεῖ γιὰ κανέναν άνθρωπο. Για το πότε ἐπρόκειτο ὁ Χριστὸς νὰ ἔρθει, προφητεύτηκε ἐπακριβῶς ἀπὸ τὸν Προφήτη Δανιήλ (6ος αἰῶνας π.Χ.), ὁ ὁποῖος ἔγραψε ὅτι θὰ ἔρθει 483 χρόνια μετὰ τὴν ἔκδοση διαταγῆς περὶ αναστύλωσης τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομώντoς ποὺ εἶχε καταστραφεῖ ἀπὸ τὸν Ναβουχοδονόσορα.

Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τὰ ἔχει φτιάξει, τὸ «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον...» καὶ τὸ «Ἡ Γέννησίς σου...»

Νά ζήσετε τό μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως.

«Η Γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών…».

Τα λέγω από μέσα μου και κλαίω.

Το Άγιον Πνεύμα τα έχει φτιάξει, το «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…» και το «Η Γέννησίς σου…», δεν τα έφτιαξε άνθρωπος.

Είναι πλούσια σε νοήματα και βάθος. Λέξεις πολύ δυνατές. Πολύ βαθύ περιεχόμενο. Ψάλτε τα. […]

25 Δεκεμβρίου. † Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς, 25 Δεκεμβρίου (Γαλ. δ´ 4-7).

Γαλ. 4,4             ὅτε δέ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον,

Γαλ. 4,4                     Οταν δε συνεπληρώθη ο χρόνος και ήλθεν ο κατάλληλος καιρός, που είχεν ορισθή μέσα στο θείον σχέδιον, έστειλεν ο Θεός, από τον ουρανόν εις την γην, τον Υιόν του, ο οποίος έλαβε σάρκα ανθρωπίνην δια μέσου παρθένου γυναικός και υπετάχθη θεληματικά στον μωσαϊκόν Νομον.