32.Ὀργὴ ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους,ἀπόκρισις δὲ ὑποπίπτουσα..θυμόνΠαροιμίαι ...

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, 28-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μή νομίζετε ὅτι αὐτή ἡ ζωή εἶναι χωρίς παρηγοριά...

Λέει ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος: ἐκεῖνος πού θέλει νά κόψει τά πάθη μέ τόν κλαυθμό τά κόβει, καί ἐκεῖνος πού θέλει νά ἀποκτήσει τίς ἀρετές μέ τόν κλαυθμό τίς άποκτᾶ (μέ τή θλίψη δηλαδή τήν ἑκούσια). Καί Ὅπως ἡ τροφή καί ἡ πόσις εἶναι ἀναγκαία γιά τό σῶμα, ἔτσι καί τά δάκρυα γιά τήν ψυχή, ὥστε αὐτός πού δέν κλαίει κάθε ἡμέρα (δειλιάζω νά πῶ κάθε ὥρα, γιά νά μή φανῶ βαρύς) καταστρέφει τήν ψυχή του μέ τήν πείνα καί χάνεται... Ἀφαίρεσε τά δάκρυα καί συναφαίρεσες μ᾿ αὐτά τήν κάθαρση· χωρίς δέ κάθαρση κανείς δέν θά δεῖ τόν Θεό".

Καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει: "Μέ τίποτε ἄλλο δέν εὐαρεστεῖται ὁ Θεός, ὅσο μέ τήν κακοπάθεια, καί στά δάκρυα ἀνταποδίδει τό ἔλεός Του".

Θέλεις νά δεῖς ἄν ἕνας ἄνθρωπος εἶναι τοῦ Θεοῦ;

Νά δεῖς ἄν ἔχει ὑπερηφάνεια. Ἄν ἔχει, δέν εἶναι τοῦ Θεοῦ, ὅσο καί ἄν φαίνεται καλός. Καί οἱ Φαρισαῖοι καλοί φαινόντουσαν. Εἶχαν ὑπερηφάνεια, γι' αὐτό εἶχαν καί ζήλεια καί φθόνο. Γιατί παιδί τῆς ὑπερηφάνειας εἶναι ὁ φθόνος καί ἡ ζήλεια. Ἕνας πού ἔχει μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτό του, δέν ἀνέχεται κάποιον ἄλλο νά τόν ξεπεράσει. Οἱ Φαρισαῖοι ἐπειδή εἶχαν ὑπερηφάνεια, ὅταν εἶδαν τόν Χριστό νά τούς παίρνει τόν κόσμο - ὁ Χριστός βέβαια δέν τούς ἔπαιρνε τόν κόσμο, ὁ κόσμος μόνος του πήγαινε στόν Χριστό, γιατί ἀναπαυόταν - γέμισαν μέ φθόνο καί ζήλεια, γι' αὐτό καί Τόν σταύρωσαν. Ἡ ὑψηλοφροσύνη λοιπόν εἶναι τό διακριτικό γνώρισμα τῶν ἐκτός Χριστοῦ ἀνθρώπων.

Ὄικ. Πατριάρχης κυρὸς Ἀθηναγόρας: Ἕνας μασόνος πατριάρχης, πρωτοπόρος τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 29η Δεκεμβρίου 2025

Με πολλή οδύνη και πόνο ψυχής διαβάσαμε πρόσφατα στο διαδίκτυο, ότι η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης διοργάνωσε Εκδήλωση προς τιμήν του μακαριστού Οικ. Πατριάρχη κυρού Αθηναγόρα. Σύμφωνα με την είδηση: «Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης και η Ηπειρωτική Εστία Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιήσουν τιμητική Εκδήλωση για τον αείμνηστο Οικουμενικό Πατριάρχη κυρό Αθηναγόρα τον Ηπειρώτη, (εκ Βασιλικού Ιωαννίνων), η οποία εντάσσεται στα πλαίσια των εορτασμών της 85ης επετείου από της ιδρύσεως της Ηπειρωτικής Εστίας Θεσσαλονίκης. Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2025. Αίθουσα Τελετών Ι.Μ.Θ. Ομιλητής: Ο Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος».1 Η εκδήλωση έγινε προφανώς με αφορμή τη συμπλήρωση 60 ετών από την άρση των αναθεμάτων του 1054, στην οποία πρωταγωνιστής υπήρξε, ως γνωστόν, ο μακαριστός.

Στην ομιλία του ο κ. Φιλόθεος είπε μεταξύ άλλων: «Σήμερα κοιτώντας την πορεία του Αθηναγόρα νομίζω πως μπορούμε να δούμε μια ζωή που συνυπάρχουν η ταπεινότητα του Ηπειρώτη, η αγωνιστικότητα του Μακεδονίτη αγωνιστή, η πνευματικότητα του αγιορείτη, η διορατικότητα του ιεράρχη και η παγκόσμια ακτινοβολία του πατριάρχη. Επί πατριαρχίας Αθηναγόρα προβλήθηκε περισσότερο από ποτέ και ιδίως στη Δύση ο όρος ‘Οικουμενικός Πατριάρχης’. Η Ορθόδοξη Εκκλησία από τους Δυτικούς εθεωρείτο κάποια Εκκλησία της Ανατολής αποκομένη από ολόκληρο τον κόσμο, και με τον Αθηναγόρα απέκτησε μια παγκόσμια ακτινοβολία.…Ο πατριάρχης Αθηναγόρας με το έργο, τη σοφία του, την πραότητα, αλλά και την αποφασιστικότητά του έδειξε πως ο άνθρωπος μπορεί να γίνει γέφυρα ενότητας και ειρήνης σ’ ένα κόσμο διχασμών».2

Ἑρμηνευτικὲς προσεγγίσεις τοῦ Μεγάλου Φωτίου γιὰ τὸν Ἡρώδη, τοὺς Μάγους καὶ τὴ σφαγὴ τῶν νηπίων

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Μεγάλου Φωτίου για τον Ηρώδη, τους Μάγους και τη σφαγή των νηπίων

Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής

Ο Άγιος Φώτιος, γνωστός και ως Μέγας Φώτιος, αποτελεί έναν από τους διαπρεπέστερους Πατέρες της Εκκλησίας. Υπήρξε μια έξοχη Εκκλησιαστική προσωπικότητα, στον οποίο η Εκκλησία δικαίως απέδωσε τον σπάνιο τίτλο του Μεγάλου. Ποικίλο και αξιοθαύμαστο υπήρξε το έργο του Μεγάλου Φωτίου, εκτεινόμενο σε πολλούς τομείς: Θεολογικό, φιλολογικό, ποιμαντικό, ιεραποστολικό κ.α.1 Στο κείμενο αυτό όμως θα εστιάσουμε στο κατ’ εξοχήν ερμηνευτικό του έργο, γνωστό ως «Αμφιλόχια», και πιο συγκεκριμένα στις Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του στις σχετικές αναφορές τού κατά Ματθαίον Ευαγγελίου για τον Ηρώδη, τους Μάγους και τη σφαγή των νηπίων.

Όταν ο Βασίλειος ο Μακεδών έμεινε μόνος του στον θρόνο μετά τη δολοφονία του Μιχαήλ του Γ΄ και στην προσπάθειά του να κερδίσει την υποστήριξη της μερίδος των πιστών στον καθαιρεθέντα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιγνάτιο, προκάλεσε την εκθρόνιση του Φωτίου από τον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως το 867. Ο Φώτιος όχι μόνο απομακρύνθηκε από τον Πατριαρχικό θρόνο, αλλά και φυλακίσθηκε σε Μονή στις ακτές του Βοσπόρου, όπου διέμεινε επί μία τριετία. Εκεί, παρά τις ταλαιπωρίες του και τις θλίψεις του, δεν παρέμεινε αργός. Μέσα στο κελί, όπου κρατούνταν υπό περιορισμό, δεν έχασε την πίστη του στον Θεό ούτε απογοητεύθηκε, αλλά εκμεταλλεύθηκε με τον καλύτερο τρόπο τον άφθονο χρόνο που αναγκαστικά είχε. Έτσι λοιπόν επιδόθηκε στη σύνταξη του εκτενέστερου και ενός από τα εκλεκτότερα Θεολογικά συγγράμματά του. Το έργο αυτό είναι γνωστό ως «Αμφιλόχια ή λόγων ιερών συλλογή, εν η ζητήματα της θείας Γραφής διαλύεται». Όσο ακόμα ήταν Πατριάρχης, ο φίλος του, Αμφιλόχιος Μητροπολίτης Κυζίκου, του είχε υποβάλει ένα κατάλογο με πλήθος θεολογικών ερωτημάτων παρακαλώντας τον να δώσει σ’ αυτά απαντήσεις. Ο Μέγας Φώτιος με βάση τις πλούσιες θεολογικές του γνώσεις και την αξιοθαύμαστη θύραθεν παιδεία του συνέταξε το έργο αυτό «εν τω καιρώ των πειρασμών»2 υπονοώντας τις δοκιμασίες που ακολούθησαν την εκθρόνισή του. Στο σύγγραμμα αυτό δίνει απαντήσεις σε 326 ερωτήσεις. Οι απορίες αυτές αφορούν θέματα δογματικά, φιλοσοφικά, φιλολογικά, ιστορικά και ως επί τω πλείστον ερμηνευτικά της Αγίας Γραφής. Στις 326 απαντήσεις του στο σύγγραμμα αυτό ο πολυγραφότατος αυτός Πατήρ της Εκκλησίας, όπως είχε επισημάνει ο καθηγητής Πατρολογίας Παναγιώτης Χρήστου, διαπραγματεύεται τα θέματα : «με κριτικήν δύναμιν, δογματικήν ακρίβειαν και πρωτοτυπίαν»3. Από τα 326 συνολικά ερωτήματα περίπου τα 260 αφορούν απορίες ερμηνευτικού περιεχομένου.

«Τό χάρισμα τοῦ μαρτυρίου καί οἱ προϋποθέσεις του»,π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Μνήμη οσιονεομάρτυρος Γεδεών[:30ή Δεκεμβρίου]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 30-12-1999]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, και όλως ιδιαιτέρως η δευτέρα πόλις της μητροπολιτικής μας περιφερείας, ο Τύρναβος, εορτάζουν την μνήμην του οσιονεομάρτυρος Γεδεών. Είναι ο πολιούχος του Τυρνάβου, γιατί σ’ αυτήν την πόλη έδωσε τη χριστιανική του μαρτυρία ο άγιος. Τα δε λείψανά του είναι το ωραιότερο στολίδι της πόλεως, αλλά και το μεγαλύτερο καύχημά της. Είναι, ακόμη, πηγή πολλής πνευματικής δυνάμεως αλλά και ελέγχου ότι σε κάθε εποχή βιούται το ευαγγέλιο και δίδεται η μαρτυρία του πιστού.

Ο άγιος Γεδεών γεννήθηκε στα Κάπουρνα της Μακρυνίτσης στο Πήλιο το 1766 από γονείς φτωχούς, αλλά και πολύ ευλαβείς. Ελέγετο Νικόλαος. Στα δώδεκά του χρόνια βρέθηκε να δουλεύει στο μπακάλικο ενός εξαδέλφου της μητέρας του στο Βελεστίνο. Ο Τούρκος διοικητής παρετήρησε ότι ο μικρός Νικόλαος ήταν πολύ έξυπνος, πολύ εύστροφος και ζήτησε από τον θείο του, τον μπακάλη, να τον πάρει εις το σπίτι του εκεί ως υπηρέτη. Εκείνος, ο θείος του, αρνήθηκε· λέγει: «Πώς θα σου το δώσω εγώ το παιδί; Δεν είναι δικό μου το παιδί. Πώς θα γίνει αυτό;». Αλλά ο Τούρκος το πήρε το παιδί με τη βία- εξάλλου, κατοχή ήταν. Εκεί στο σπίτι του Τούρκου με ξεγέλασμα δέχτηκε την περιτομή. Πώς μπορούσε ένα μικρό παιδάκι 12-13 χρονών να γνωρίζει τι πράγμα είναι η περιτομή κ.λπ. Έτσι λοιπόν περιετμήθη ο μικρός Νικόλαος. Είναι η αναγνώρισις, θα λέγαμε, του Ισλάμ η περιτομή. Την απάτη του την έφερε βαρέως, γι' αυτό δύο μήνες αργότερα δραπετεύει στην Κρήτη, κανείς δεν το εγνώριζε πού είχε πάει, όπου και μένει εκεί τρία ολόκληρα χρόνια, στο σπίτι ενός ιερέως. Αλλά ο ιερεύς αυτός απέθανε και αναγκάζεται ο νεαρός Νικόλαος να αποχωρήσει από το σπίτι του ιερέως.

Έρχεται στη μονή Καρακάλλου, εις το Άγιο Όρος, όπου εκεί εξομολογείται το αμάρτημά του και χειροθετείται μεγαλόσχημος μοναχός. Έμεινε εκεί στη μονή Καρακάλλου τριανταπέντε ολόκληρα χρόνια. Μελετούσε διαρκώς στο μοναστήρι του την πτώση του και μετρούσε το πέρασμα της ζωής του, ψάχνοντας να βρει τον τρόπο του μαρτυρίου του· γιατί πίστευε ότι μόνον έτσι θα μπορούσε να ξεπλύνει αυτό το πολύ μεγάλο αμάρτημα· γιατί στην πραγματικότητα ήταν άρνησις του Χριστού, παρά το ότι δεν εγνώριζε τι ήταν η ισλαμική περιτομή. Επιθυμούσε, με το μαρτύριο όπως σας είπα, να ξεπλύνει το αμάρτημά του.

Περί ἀδικίας

Ὑπάρχει ἡ Πατερική γραμμή, ἡ ὁποία λέει τό ἑξῆς: ὅταν ἀδικούμαστε ἐμεῖς καί μόνο ἐμεῖς, ἡ καλύτερη ἀντιμετώπιση εἶναι νά ὑπομείνουμε τήν ἀδικία. Ὅταν μαζί μέ μᾶς ἀδικοῦνται καί ἄλλοι, ἡ οἰκογένεια, ἕνα εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο, ὀφείλουμε νά ὑπερασπιστοῦμε τό δίκαιο μας - νά τό ποῦμε ἔτσι - ἀλλά ὄχι γιά χάρη τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιά χάρη τῶν ἄλλων.

Νά σᾶς πῶ ἕνα παράδειγμα. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος εἶχε πάει γιά ἕνα διάστημα στή μονή Σινά, στήν Ἁγία Αἰκατερίνα. Ἐκεῖ ὁ ἡγούμενος ἔβαλε μία ἀπαγόρευση, πού δέν ἦταν σωστή: Ἀπαγόρευσε τήν Θεία Κοινωνία σέ ὅλους τούς μοναχούς.

Μή σκέφτεσαι ὅτι θά πάρεις ἀνταπόδοση. Ἐσύ δεῖξε τήν ἀγάπη σου ἀνιδιοτελῶς".

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος: "Νά μή σκεπτόμαστε, ὅτι θά ἀμειφθοῦμε γιά τά δῆθεν καλά, οὔτε ὅτι θά τιμωρηθοῦμε γιά τά κακά πού διαπράξαμε". Γιατί καί αὐτό εἶναι μιά κατώτερη μορφή - ἄς τό ποῦμε - ἐκπλήρωσης ἀγάπης. Γιατί ὑπάρχουνε οἱ δοῦλοι, ὑπάρχουν οἱ μισθωτοί, ὑπάρχουν καί οἱ υἱοί.

Πρόγραμμα ἀκολουθιῶν Ἱ. Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 ΧΡΙΣΤΌΣ ΕΤΈΧΘΗ!

  Συν Θεώ 

" Η  ΚΑΤΑ  ΣΑΡΚΑ  ΠΕΡΙΤΟΜΗ  ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ. ΗΜΩΝ. ΙΗΣΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΥ &

ΜΝΗΜΗ  ΤΟΥ. ΕΝ  ΑΓΙΟΙΣ. ΠΑΤΡΟΣ. ΗΜΩΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ   ΤΟΥ ΜΕΓΆΛΟΥ 

ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ 31Δεκεμβρίου  ημέρα ΤΕΤΆΡΤΗ 21.00 Αγρυπνία Μέγας  Εσπερινός,  Ορθρος, Θεία Λειτουργία 

Η πύλη θα κλείσει στις 22.30

ΑΛΗΘΏΣ ΕΤΕΧΘΗ

 Ο ΚΎΡΙΟΣ !

30 Δεκεμβρίου. Ἀνυσίας ὁσιομάρτυρος τῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ (†285-305). Λέοντος ὁσίου ἀρχιμανδρίτου, Γεδεὼν ὁσιομάρτυρος τοῦ ἐν Τυρνάβῳ (†1812). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης λ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἑβρ. θ´ 8-23).

Εβρ. 9,8            τοῦτο δηλοῦντος τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν Ἁγίων ὁδόν, ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν·

Εβρ. 9,8                    Με αυτήν δε την απαγόρευσιν εδήλωνε συμβολικώς το Πνεύμα το Αγιον, ότι δεν είχεν ακόμη φανερωθή και ήτο απρόσιτος στους ανθρώπους ο δρόμος, που ωδηγούσεν εις τα αληθινά Αγια, δηλαδή εις την βασιλείαν των ουρανών, διότι ήτο ακόμη στημένη και είχε κύρος η παλαιά σκηνή.