Ἄρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος, Πῶς συμπεριφερόμαστε μέσα στὸ Ναό;

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου 2026.

(youtube.com)
https://aktines.blogspot.com/2026/10/blog-post_679.html#more

«Ἀγαπητόν ποίμνιον φυλάξετε τόν ἑαυτόν σας» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό ἔργο τοῦ Ἁγ. Λουκᾶ καί ἡ ἐπιλογή τοῦ Πνευματικοῦ ὁδηγοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Τό ἔργο τοῦ Ἁγ. Λουκᾶ καί ἡ ἐπιλογή τοῦ Πνευματικοῦ ὁδηγοῦ, 18-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

«Ποιός τά ἔσβησε;»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Ποιός τά ἔσβησε;»

Μᾶς πληροφορεῖ ὁ εὐαγγελιστής Μᾶρκος (Μαρκ. α΄, 4):

«ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (: Καὶ ἔγινεν ὁ Ἰωάννης ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου μὲ τὸ νὰ βαπτίζῃ εἰς τὴν ἔρημον καὶ μὲ τὸ νὰ κηρύττῃ βάπτισμα, ποὺ ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἐσωτερικὴν μετάνοιαν, πρὸς τὸν σκοπόν τοῦ νὰ ἐπιτύχουν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τους, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐξησφάλιζεν ὁ μετὰ τὸν Ἰωάννην ἐρχόμενος Μεσσίας».

Μέγα τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως· εἶναι τὸ δεύτερο βάπτισμα μαζί μὲ τὸ μυστήριο τῆς θείας Μεταλήψεως.

• Ὁ ἱερός Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει:

«Ὅταν ἐκεῖνος ποὺ ἁμάρτησε ὁμολογήση τὰ ἁμαρτήματά του, τότε σώζεται».

«Δὲν συντελεῖ λίγο στὸ νὰ μειώσουμε τὸ μέγεθος τῶν ἁμαρτημάτων ἡ συνεχὴς ὁμολογία καὶ ὑπόμνησή τους».

Καί συνεχίζει ὁ χρυσορρήμων μέ τήν ἐξομολόγηση τοῦ ληστῆ:

«Κι ἐμεῖς βέβαια δίκαια τιμωρηθήκαμε, γιατὶ ἄξια παθαίνουμε γι’ αὐτὰ ποὺ κάναμε». Εἶδες τέλεια ἐξομολόγηση; Εἶδες πῶς ἀπαλλάχθηκε ἀπ’ τὶς ἁμαρτίες του ἐπάνω στὸ σταυρό; Γιατὶ λέγει ὁ προφήτης: «Νὰ λέγης πρῶτος ἐσὺ τὶς ἁμαρτίες σου, γιὰ νὰ συγχωρηθῆς» (Ἡσ. 43, 26). Κανείς δὲν τὸν ἀνάγκασε, κανείς δὲν τὸν πίεσε, ἀλλ’ ὁ ἴδιος κατηγόρησε τὸν ἑαυτό του, λέγοντας: «Κι ἐμεῖς βέβαια δίκαια τιμωρηθήκαμε, γιατὶ παθαίνουμε ἄξια γι’ αὐτὰ ποὺ κάναμε. Αὐτὸς ὅμως δὲν ἔκανε κανένα κακό».

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στὴ Σιμωνόπετρα καὶ ἀκούγεσαι ὅτι βγαίνεις λ-«Άδη»

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στη Σιμωνόπετρα και ακούγεσαι ότι βγαίνεις λ-«Άδη»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε και η στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στο Άγιο Όρος για ιερό… rebranding της εικόνας του. Δώδεκα χρόνια είχε να πατήσει το πόδι του στο Περιβόλι της Παναγίας, αλλά ως γνωστόν το Άγιο Όρος εκλαμβάνεται ως πολιτικό «αναβαπτιστήριο» από όλους τους ψηφοθήρες.

Στον Οδυσσέα πήρε 10 χρόνια μέχρι να φτάσει στην πολυπόθητη Ιθάκη, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας χρειάστηκε μια 12ετία για την αντίστροφη πορεία. Από την «Ιθάκη» της πρωθυπουργίας και του αυτοβιογραφικού βιβλίου του, μαγεμένος εκ νέου από τις Σειρήνες της αρχομανίας, έκανε μια στάση στο νησί των λωτοφάγων για να φορτώσει εμπόρευμα επιλεκτικής αμνησίας και τέλος παρουσιάστηκε στη Σιμωνόπετρα για να κοντράρει από «δεξιά» τους μνηστήρες της εξουσίας. Μόνο που η άμωμη «Πηνελόπη» που λέγεται Ορθοδοξία, αξιώνει πολλά περισσότερα από μερικά «ιεροπρεπή» ενσταντανέ.

«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…

Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.

Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης».

Αυτά έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας ως απαύγασμα της εμπειρίας του στη Μονή Σίμωνος Πέτρας, συνοδεύοντας την ανάρτησή του με στιλιζαρισμένες φωτογραφίες όπου συζητά με τον Ηγούμενο του Μοναστηριού. Νομίζω ότι χρειάζεται εξαιρετική προσπάθεια να «καταφέρεις» να φαίνεσαι τόσο αποκομμένος από το αληθινό πνεύμα του Αγίου Όρους, ενώ πασχίζεις να δείξεις το ακριβώς αντίθετο.

Σχόλιο στὴν δολοφονία τοῦ μοναχοῦ Βαρσανούφιου στὴν Οὐκρανία (Τὰ ἐρωτήματα, οἱ ἀντιδράσεις καὶ οἱ σιωπὲς γύρω ἀπὸ μιὰ τραγικὴ ὑπόθεση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 5η Οκτωβρίου 2026

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

(Τα ερωτήματα, οι αντιδράσεις και οι σιωπές γύρω από μια τραγική υπόθεση)

«Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται», λέγει η γνωστή ρήση. Ένα μεγάλο κακό συχνά αφήνει πίσω του αλυσιδωτές συνέπειες, δημιουργώντας νέες πληγές, νέες αντιπαραθέσεις και νέα ερωτήματα.

Αυτό συμβαίνει και στην πολύπαθη Ουκρανία, όπου ο πόλεμος έχει προκαλέσει τεράστιες ανθρώπινες απώλειες, καταστροφές και βαθιές κοινωνικές και εκκλησιαστικές διαιρέσεις.

Το Γραφείο μας έχει ασχοληθεί επανειλημμένως με τις εξελίξεις στην Ουκρανία και, από τη δική του εκκλησιαστική και θεολογική οπτική, έχει εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η εκκλησιαστική κατάσταση στη χώρα. Συγκεκριμένα έχει εκφράσει την αντίθεσή του και την έχει αποδείξει θεολογικά, ιστορικά και ιεροκανονικά την άκρως λαθεμένη πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου να χορηγήσει, χωρίς την σύμφωνη γνώμη της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, σε ένα ετερογενές σύνολο σχισματικών εκκλησιαστικών παραγόντων της χώρας, με αμφίβολες έγκυρες χειροτονίες, «αυτοκεφαλία».

Αυτή κριτική δεν είναι μόνο δική μας, αλλά της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπως λ.χ. των επανειλημμένων εκκλήσεων του μακαριστού σοφού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου, για επιτακτική σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου, για την επίλυση του προβλήματος, το οποίο είχε, ως ολέθρια συνέπεια, την διάσπαση της ενότητας της Εκκλησίας, με την διακοπή κοινωνίας του Πατριαρχείου Μόσχας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως και με τις τρείς Ορθόδοξες Εκκλησίες (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Εκκλησία Κύπρου και Εκκλησία της Ελλάδος), οι οποίες μόνες αυτές από τις 14, αναγνώρισαν την «αυτοκεφαλία» του νέου εκκλησιαστικού σχήματος στην Ουκρανία.

Είναι πολυσήμαντο το γεγονός ότι 10 Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες οκτώ τώρα χρόνια δεν αναγνωρίζουν την «αυτοκεφαλία» και έχουν κοινωνία με τον Μητροπολίτη Ονούφριο.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο προβάλλει τον ισχυρισμό ότι χορήγησε της «αυτοκεφαλία», (με τον τρόπο που την χορήγησε), με σκοπό να επέλθει η συμφιλίωση, η ειρήνη και η ενότητα στην μαρτυρική Ουκρανία. Αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Αντί για ενότητα και συμφιλίωση άνοιξε μεγαλύτερο χάσμα διαιρέσεων και εχθροπραξιών. Η συντριπτική πλειοψηφία του ορθοδόξου πληρώματος της χώρας παραμένει εκτός του συγκεκριμένου εκκλησιαστικού σχήματος, πιστό στην Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία, υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο και η οποία αναγνωρίζεται ως η μόνη κανονική από τις 10 Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, όπως αναφέραμε.

«Νηστεία πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως; Ναί!» (Μέρος Β΄)

«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»

(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)

ΜΕΡΟΣ Β΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Κεντρίζει τη σκέψη η Ευαγγελική θεώρηση-διήγηση της παραδόσεως του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας στο Μυστικό Δείπνο από τον Κύριο. Η απλοϊκή σκέψη δημιουργεί μια «αντίφαση», διότι στα δύο πρώτα Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου) υπάρχει η ρηματική μετοχή «εσθιόντων αυτών», δηλ. «εσθιόντων αυτών μετέδωσε ο Κύριος στους μαθητές τον Άγιο Άρτο και ακολούθως το Τίμιο Αίμα Του», ενώ στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναγράφεται ότι «μετά το δειπνήσαι γίνεται η μετάδοση του Τιμίου Αίματος. Υπάρχει δηλ. «μορφή αντίφασης» ανάμεσα στα δύο Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου), όπου την μετάληψη του Τιμίου Σώματος διαδέχεται αμέσως η μετάληψη του Τιμίου Αίματος του Χριστού και στο κατά Λουκά, στο οποίο η μετάληψη του Τιμίου Αίματος ακολουθεί (χρονικά) μετά το δειπνήσαι. Αναμφίβολα, το «δειπνήσαι» αναφέρεται στη μετάληψη του Αγίου Άρτου.

1ο Σχόλιο: Μέσα στη «ΜΙΑ» συνείδηση της Κ. Διαθήκης, ενυπάρχει (Θεόθεν) το γεγονός (αίτημα) της αληθούς ενότητας όλων των νοημάτων της, πνευματικών λειτουργιών της, διότι είναι θεόπνευστη. Οι Ευαγγελιστές έχουν αφομοιώσει, ακριβώς την ίδια αλήθεια του Μυστικού Δείπνου· υπάρχει αυτή η ενότητα μεταξύ τους.

Οὔρσουλα φὸν ντὲρ Λάϊεν, «Καλωσορίζουμε τὴ Βόρεια Μακεδονία μὲ τὴν ταυτότητα καὶ τὴ γλῶσσα της. Πιστεύουμε ὅτι ὁ μακεδονικὸς πολιτισμὸς καὶ ἡ μακεδονικὴ γλῶσσα μποροῦν μόνο πλουσιότερη νὰ κάνουν τὴν Ἕνωσή μας».

«Καλωσορίζουμε τη Βόρεια Μακεδονία με την ταυτότητα και τη γλώσσα της. Πιστεύουμε ότι ο μακεδονικός πολιτισμός και η μακεδονική γλώσσα μπορούν μόνο πλουσιότερη να κάνουν την Ένωσή μας».

~Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Σκόπια, 2 Οκτωβρίου 2026.~

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Αυτά δεν τα είπε κάποιος Σκοπιανός εθνικιστής αλλά η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πιστεύω ότι όταν τέτοιες λέξεις βγαίνουν από τα χείλη της κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ίσως ήρθε η ώρα να ξαναδιαβάσουμε με καθαρό μυαλό εκείνη τη συμφωνία που κάποτε μας παρουσιάστηκε περίπου ως το τέλος της ιστορίας.

Τελικά οι Πρέσπες δεν ήταν τόσο αθώες όσο κάποιοι ισχυρίζονταν διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους. Μας μιλούσαν για έναν απλό γεωγραφικό προσδιορισμό. Για το περίφημο «Βόρεια», που δήθεν θα έλυνε τα πάντα.

Μόνο που το «Μακεδονία» δεν εξαφανίστηκε.

Η Συμφωνία διατήρησε ρητά τον όρο «μακεδονική γλώσσα», τον χαρακτήρισε νοτιοσλαβική και ταυτόχρονα αναγνώρισε ότι οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδονικός» χρησιμοποιούνται από τις δύο πλευρές μέσα σε διαφορετικά ιστορικά και πολιτισμικά πλαίσια. Όμως εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πολιτική ειρωνεία.

Το «Βόρεια» μπήκε στο όνομα του κράτους, αλλά το «Μακεδονικό» παρέμεινε ζωντανό ως όρος γλώσσας, ταυτότητας και πολιτισμού.

Ναι, η ίδια η Συμφωνία ξεκαθαρίζει ότι η συγκεκριμένη γλώσσα είναι νοτιοσλαβική και ότι δεν συνδέεται με την αρχαία ελληνική ιστορία και κληρονομιά της ελληνικής Μακεδονίας. Και αυτό πρέπει να το λέμε ολόκληρο, όχι επιλεκτικά.

Όμως σήμερα έχουμε μπροστά μας το αποτέλεσμα της πολιτικής πραγματικότητας..

19 Ὀκτωβρίου. Ἰωὴλ προφήτου (630 π.Χ.), Οὐάρου μάρτυρος (†307). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Προφήτου, Τρίτης διακαινησίμου (Πρξ. β΄ 14-21).

Πραξ. 2,14         Σταθεὶς δὲ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς· ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλὴμ ἅπαντες, τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου.

Πραξ. 2,14               Και τότε ο Πετρος μαζή με τους ένδεκα εστάθηκε, ώστε να τον βλέπουν όλοι, ύψωσε την φωνήν αυτού και ήρχισε να ομιλή, όπως το Πνεύμα το Αγιον τον εφώτιζε· “άνδρες Ιουδαίοι και σεις όλοι που κατοικείτε την Ιερουσαλήμ, ας γίνη γνωστόν εις σας αυτό, που θα σας πω και ακούσατε με προσοχήν τα λόγια μου.

Ἀνοικτή Ἐπιστολή πρός τόν «νέο Μητροπολίτη Πάφου»

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΦΟΥ»

Κύριε, η Πάφος δεν χρειάζεται αντίγραφα. Θέλει τον κανονικό της Μητροπολίτη πίσω στον θρόνο του.

Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί πιστοί παρατηρούν συμπεριφορές που τους δημιουργούν την έντονη εντύπωση μιας προσπάθειας μίμησης: ιερατικά αντί αρχιερατικών ενδύματα, μπαστούνι, κινήσεις δήθεν ταπεινοφροσύνης και συμπεριφορές που θυμίζουν τον Μητροπολίτη Τυχικό.

Μόνο που υπάρχει μία θεμελιώδης διαφορά:

Ο Τυχικός δεν χρειάστηκε να μιμηθεί κανέναν.

Η ταπεινότητα, η απλότητα και η παρουσία του ήταν δικά του χαρακτηριστικά. Δεν ήταν παράσταση, ούτε επικοινωνιακό τέχνασμα.

Γι’ αυτό και όταν κάποιος επιχειρεί να αντιγράψει εξωτερικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές, ο κόσμος το αντιλαμβάνεται. Η αυθεντικότητα δεν αντιγράφεται. Η ταπεινοφροσύνη δεν παίζεται. Η ευσέβεια δεν είναι θεατρικός ρόλος.

Και ας είναι ξεκάθαρο:

Δεν θέλουμε μίμους και πιθηκισμούς. Δεν θέλουμε «μαϊμούδες» της ευσέβειας. Θέλουμε τον κανονικό Μητροπολίτη μας, τον Τυχικό, πίσω στον θρόνο του.

Ὅταν, τὴν ἀκοῦμε.......

Ὅπως ὁ σκύλος πιάνει τόνους τούς ὁποίους ἐμεῖς δὲν ἀντιλαμβανόμαστε, ἔτσι κι ἐμεῖς ἀκοῦμε τὴ φωνή τῆς συνειδήσεως τὴν ὁποία δέν ἀντιλαμβάνοντοι τὰ ζῶα

Ὅταν, τὴν ἀκοῦμε

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ. ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΟΔΟΔΕΊΚΤΕΣ.

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΊΤΗΣ ΙΩΆΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΕΚΔΌΣΕΙΣ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΑΓΊΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟΎ. 2026.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_265.html

Ἡ σύγχρονη εἰκονομαχία μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ σύγχρονη εἰκονομαχία μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς σκλαβιᾶς, 18-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ἐλευθερώνεται ὁ νοῦς ἀπό τίς ἡδονές, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πῶς ἐλευθερώνεται ὁ νοῦς ἀπό τίς ἡδονές, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἡ ἀνυπακοή στόν Κύριο ὁδηγεῖ στήν εἰδωλολατρία καί τήν ἀνηθικότητα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀνυπακοή στόν Κύριο ὁδηγεῖ στήν εἰδωλολατρία καί τήν ἀνηθικότητα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἄν νιώθεις ἐξαντλημένος κάτω ἀπό τό βάρος ἑνός ἐσωτερικού σταυροῦ, νά ξέρεις ὅτι σέ αὐτόν τόν ἀγώνα κανείς δέν μπορεῖ νά σέ βοηθήσει καλύτερα ἀπό Ἐκεῖνον, διότι Ἐκεῖνος γνωρίζει ἄριστα τή φύση ἑνός τέτοιου ἐσωτερικοῦ σταυροῦ.

Αν νιώθεις εξαντλημένος κάτω από το βάρος ενός εσωτερικού σταυρού, να ξέρεις ότι σε αυτόν τον αγώνα κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει καλύτερα από Εκείνον, διότι Εκείνος γνωρίζει άριστα τη φύση ενός τέτοιου εσωτερικού σταυρού. Η σφοδρότητα του πνευματικού αγώνα που υπέμεινε μέσα Του είναι φανερή από το γεγονός ότι προσευχήθηκε στον Επουράνιο Πατέρα Του να παρέλθει απ’ Αυτόν το ποτήριο των παθημάτων — εκείνο ακριβώς το ποτήριο για χάρη του οποίου είχε έρθει στη γη. Τι εσωτερικό σταυρό σήκωσε καθώς αντίκριζε τον μαθητή που Τον πρόδωσε· καθώς έβλεπε τον εαυτό Του εγκαταλελειμμένο από τους άλλους μαθητές και απαρνημένο από τον Πέτρο, ο οποίος είχε ορκιστεί πίστη σ’ Αυτόν· καθώς ερχόταν αντιμέτωπος με το μαινόμενο πλήθος που απαιτούσε τη σταύρωσή Του — έναν λαό στον οποίο είχε δείξει τόση καλοσύνη·

Ἐκοιμήθη ὁ Γέροντας Ἰουστῖνος, Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φρέατος τοῦ Ἰακώβ

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 85 ετών, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μάμαλος, ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ και κτίτορας του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, στη Νεάπολη (Νάμπλους) της Σαμάρειας, όπως ανακοινώνει με βαθύτατη θλίψη το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Ο μακαριστός Γέροντας Ιουστίνος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», όπου εκοιμήθη έπειτα από μακρά ασθένεια.

Η ζωή και η πολυετής διακονία του εκλιπόντος συνδέθηκαν άρρηκτα με την εκ βάθρων ανακαίνιση και ανάδειξη της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ.

Με βαθιά πίστη και θερμή αγάπη προς την Αγία Σιών, Μητέρα των Εκκλησιών, και τα Πανάγια Προσκυνήματα, αφιέρωσε τις δυνάμεις, τους κόπους και μεγάλο μέρος της ζωής του στην ανακαίνιση, την ευπρέπεια και τη διαφύλαξη της Ιεράς Μονής, αφήνοντας πολύτιμη παρακαταθήκη και ένα σημαντικό έργο, το οποίο θα διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της προσφοράς του.

Υπηρέτησε το µοναστήρι όλα τα χρόνια που έζησε εκεί, δεχόμενος εκατοντάδες επιθέσεις µε πέτρες, ρουκέτες και βόµβες. Είχαν γίνει περισσότερες από 30 απόπειρες δολοφονίας εναντίον του και µόνο τα τελευταία χρόνια η πόρτα του προσκυνήµατος φέρει περισσότερες από 50 τρύπες από πυροβολισµούς και θραύσµατα χειροβοµβίδων. Το Φρέαρ του Ιακώβ έχει ιστορία 4.000 ετών και ο µεγαλοπρεπής σήµερα ναός αποτελεί θαυµαστό έργο του μακαριστού Γέροντα, ο οποίος έφτασε στους Αγίους Τόπους το 1961 και αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτή την ιερή αποστολή.

Ἡ θέση τῶν Ἱερῶν Κανόνων στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 24η Σεπτεμβρίου 2026

Εισαγωγικά

Πριν από μερικές ημέρες είχα μιά συνάντηση με κάποιους εν Χριστώ αδελφούς και στη συζήτηση που είχα μαζί τους έγινε λόγος για τους Ιερούς Κανόνες με αφορμή μια πρόσφατη, λίαν πιθανή, παραβίαση Ιερού Κανόνος. Προσπαθούσα να τους εξηγήσω κάποιες βασικές και θεμελιώδεις αλήθειες που αφορούν τους Ιερούς Κανόνες, ωστόσο συνάντησα την πεισματώδη αντίδρασή τους και την φανατική προσήλωσή τους στις ιδεοληψίες τους και στις πλάνες τους σχετικά με το θέμα που συζητούσαμε. Προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τις παραβιάσεις των Ιερών Κανόνων ως μιά ιδιωτική υπόθεση αυτών που τους παραβαίνουν και επομένως δεν μας πέφτει λόγος να ανακατευόμαστε σε τέτοιου είδους θέματα, που δεν μας αφορούν. Κατά τους ισχυρισμούς των, όσοι επισημαίνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων δεν έχουν αγάπη προς τους παραβάτες και πέφτουν στο αμάρτημα της κατακρίσεως. Πράγμα που σημαίνει κατ’ επέκταση ότι όσοι αγωνίζονται για τη υπεράσπιση των Ιερών Κανόνων και την τήρησή τους βρίσκονται σε λάθος δρόμο και σε πλάνη.

Το τραγελαφικό στην όλη υπόθεση είναι το γεγονός ότι οι εν λόγω αδελφοί και η ομάδα στην οποία ανήκουν, εμφανίζονται δημοσίως ως θερμοί θιασώτες της τηρήσεως των Ιερών Κανόνων, στηλιτεύοντας δριμύτατα τους παραβάτες. Όταν για παράδειγμα διαπιστώνουν παραβιάσεις Ιερών Κανόνων που αφορούν τις συμπροσευχές με αιρετικούς από οικουμενιστές πατριάρχες, αρχιεπισκόπους, επισκόπους και άλλους, μεταβάλλονται σε «λέοντες πυρ πνέοντες», κατακεραυνώνοντας τους παραβάτες. Τι να πεί κανείς!!!

Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου: Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί τά σημεῖα τῶν καιρῶν.

[Ὑπομνηματικά σχόλια πρός ἐπίῤῥωσιν τῆς ἀληθείας τῶν λόγων του!]

Τά παρόντα, ἀφορμήν ἔχουν τήν ἀμφισβήτησιν τῆς γνησιότητος τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ἤ τήν παρερμηνείαν τῶν γραφομένων αὐτῆς ὑπό τινων νεοφανῶν καινοτόμων, καθώς καί τήν ἀθέτησιν τῶν γραφομένων παρά τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου διά τά «σημεῖα τῶν καιρῶν», ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐκδόσεως ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων μέ μηχανογραφικόν κωδικόν τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος τοῦ «θηρίου» τῆς Ἀποκαλύψεως καί ἀπόῤῥητα προσωπικά δεδομένα, ἤτοι: «μέ ψῆφον ἐντριβῆ καί ἐγνωσμένην ἀνθρώποις» [= ἤτοι, πλακίδιον < κάρταν καθημερινῆς χρήσεως, κατά τόν ἐκ Πατρῶν ἐμβριθῆ καί θεόπνευστον Ἀρχιεπίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας Ἀρέθαν].

Τό παράδοξον εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι τό γεγονός, ὅτι πολλοί τιμηταί τοῦ συγχρόνου μεγάλου Ἑλληνιστοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐνῷ τιμοῦν τοῦτον, προφανῶς μόνον κατ’ ὄνομα καί δι’ ἴδίους προφανῶς σκοπούς, ἕνεκα τῆς παγκοσμίου αὐτοῦ θαυματουργοῦ φήμης καί ἰσχυρᾶς πνευματικῆς παρεμβολῆς εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, ἀποῤῥίπτουν ἤ διαστρέφουν τά ὅσα ἐκεῖνος εἶπε καί ἔγραψεν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τά ἐμφανῆ πλέον «σημεῖα τῶν καιρῶν», φράσις προερχομένη ἀπό τό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιον (ιστ΄, 3), ἥτις ἀναφέρεται αὐτά καί τά ἔσχατα γεγονότα.

Ἀλλά καί πάντα ταῦτα «δεῖ γενέσθαι» (Ἀποκ. α΄, 1), διά νά φανῇ ὅτι, τά ὅσα ἔγραψεν ὁ Ὅσιος, τό ἔγραψεν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, καί κατά πάντα σύμφωνα μέ τήν Γραφήν καί τούς πρό ἡμῶν Θεοφόρους Ἁγίους Πατέρας, οἵτινες ἔγραψαν καί ὡμίλησαν προφητικῶς διά τούς ἐσχάτους χρόνους, τούς ὁποίους διανύει ἡ ἀνθρωπότης, ἔνθα σκότος ἐπικρέμαται ἐπί πᾶσαν τήν γῆν καί τά βήματα τοῦ «ἀνόμου» εἶναι γοργά καί ὁρατά τοῖς ἀνθρώποις.

Ἄς ἔλθωμεν ὅμως εἰς τό προκείμενον τοῦ λόγου μας. Ἡ γνωστή χειρόγραφος ἐπιστολή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου μέ τίτλον: «Σημεῖα τῶν Καιρῶν, 666» ἐγράφη εἰς τό Κουτλουμουσιανόν Κελλίον τῆς Παναγούδας Ἁγίου Ὄρους Ἄθω τήν 15/28 Φεβρουαρίου 1987 (Σάββατον Α΄ Νηστειῶν), ἤτοι πρό 40ετίας ὡς ἔγγιστα, καί ἐστάλη εὐθύς πρός δημοσίευσιν εἰς τήν ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένην ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος».

Ταύτην παρέλαβον ἐν φωτοτυπίᾳ εἰς τάς Καρυάς ὁ ὑποφαινόμενος, Γέρων Μάξιμος Ἰβηρίτης, ὑπό πατέρων εὑρισκομένων πλησίον τοῦ Ὁσίου Γέροντος Παϊσίου καί τήν ἀπέστειλα πρός δημοσίευσιν, κατόπιν παρακλήσεως τοῦ μακαριστοῦ ἀρίστου Νομικοῦ καί Θεολόγου Ἀθανασίου Σακαρέλλου, εἰς μίαν συνάντησίν μας τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰς τά Γραφεῖα τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου» παρά τήν πλατεῖαν Κάνιγγος Ἀθηνῶν. Ὁ ἴδιος ἔγραφε τότε εἰς τήν ἰδίαν ἐφημερίδα μέ τά ψευδώνυμα: «Ἀθωνίτης», «Λατρηνός» κ.ἄ.

Ἡ μνημειώδης αὕτη 7σέλιδος χειρόγραφος ἐπιστολή ἐδημοσιεύθη μετ’ οὐ πολύ εἰς τό ὑπ’ ἀριθ. φύλλον τῆς 13ης Μαρτίου 1987. Ὁ ἴδιος δέ ὁ Ὅσιος Παΐσιος, καθώς διεβεβαιώθην, ἐπέμενε νά κυκλοφορήσῃ τό κείμενον ἐν φωτοτυπίᾳ, ὥστε νά μή δυνηθῇ τις εἰς τό μέλλον νά ἀλλοιώσῃ ἤ νά ἀμφισβητήσῃ τό περιεχόμενον αὐτῆς.

Ἠ εὐαγγελική περικοπή τῆς μνήμης τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο Ι΄, εδάφια 16-21

16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.17῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 Πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

21 ᾿Εν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν· ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

17 Επέστρεψαν από την περιοδεία τους οι εβδομήντα μαθητές με χαρά κι έλεγαν: «Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε μας με την επίκληση του ονόματός Σου».

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἑορτῆς τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

Προς Κολοσσαείς, κεφάλαιο Δ΄, εδάφια 5-11 και 14-18

5 5 Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. 66 Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι. 7 Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ, 88 ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, 9 9 σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε. 010 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα, - περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν, - 11 καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς, οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία […].

14 Ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς. 15 Ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νυμφᾶν καὶ τὴν κατ' οἶκον αὐτοῦ ἐκκλησίαν· 16 καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ' ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. 17 Καὶ εἴπατε ᾿Αρχίππῳ· βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς. 18῾Ο ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. Μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ῾Η χάρις μεθ' ὑμῶν· ἀμήν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

5 Να συμπεριφέρεστε με σύνεση στους ανθρώπους που είναι έξω απ’ την Εκκλησία, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται για να κάνετε το καλό.6 Ο λόγος σας να είναι πάντοτε χαριτωμένος, αρτυμένος με το αλάτι της συνέσεως, ώστε να είναι βέβαια ευχάριστος, όχι όμως και βρώμικος˙ να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα.

Ἕνας ἐπισκέπτης μπῆκε σὲ μιὰ ἐκκλησία.

Ενας επισκέπτης μπήκε σε μια εκκλησία.

Ἐκεῖ εἶδε ἕνα κύριο που προσευχόταν λέγοντας το ἀλφάβητο: Α,Β,Γ

-τόν ρωτᾶ: Τί εἴδους προσευχή εἶναι αὐτή; Τί θές νά πῆς;

18 Ὀκτωβρίου. ᾿† ΚΥΡΙΑΚΗ Κ΄ † Λουκᾶ τοῦ ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ. Μαρίνου μάρτυρος τοῦ γέροντος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, Ὀκτωβρίου 18 (Κλσ. δ´ 5-11, 14-18).

Κολ. 4,5             Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.

Κολ. 4,5                     Να συμπεριφέρεσθε με σύνεσιν και φρόνησιν προς τους ανθρώπους που ευρίσκονται έξω από την Εκκλησίαν του Χριστού, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρίαν, δια να πράττετε το αγαθόν, κερδίζοντες έτσι τον καιρόν σας.

Ἡ μελέτη τῆς κτίσεως καί τῶν Γραφῶν, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ μελέτη τῆς κτίσεως καί τῶν Γραφῶν, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 16-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Προσοχή σέ νεοεποχίτικες ὀργανώσεις, σεμινάρια αὐτοβελτίωσης καί διαλογιστικές τεχνικές (Νοόσφαιρα κλπ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Προσοχή σέ νεοεποχίτικες ὀργανώσεις, σεμινάρια αὐτοβελτίωσης καί διαλογιστικές τεχνικές (Νοόσφαιρα κλπ), 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ὁ πνευματικός λόγος γαληνεύει τόν νοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ πνευματικός λόγος γαληνεύει τόν νοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 16-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἐπιμέλεια γιά τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἐπιμέλεια γιά τήν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 15-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μνήμη εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ. Ὑπομνηματισμός τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας

ΜΝΗΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 10,16-21]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

«῾Ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. ῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου (: Διότι όποιος ακούει εσάς και υπακούει σε σας, ακούει Εμένα και υπακούει σε Εμένα. Και όποιος παρακούει εσάς, παρακούει Εμένα. Κι εκείνος που παρακούει Εμένα, παρακούει τον Θεό, που με έστειλε στον κόσμο. Κάθε, λοιπόν, παρακοή και περιφρόνηση που θα δείξουν οι άνθρωποι σε σας είναι σαν να την δείχνουν στον Ίδιο τον επουράνιο Θεό. Επέστρεψαν από την περιοδεία τους οι εβδομήντα μαθητές με χαρά και έλεγαν: “Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε μας με την επίκληση του ονόματός Σου”)»[Λουκά 10,17].

Για να μην νομίζουν, δηλαδή, ότι με δική τους θέληση προσήλθαν στο κήρυγμα, το επιβεβαίωνε η χάρη του Πνεύματος που δόθηκε σε αυτούς. Γιατί όταν ακολουθούσε τον λόγο το θαύμα, δεν μπορούσε να ισχύσει εναντίον τους κανένας τρόπος συκοφαντίας. Χαίρονταν επειδή αξιώνονταν να κάνουν θαύμα και να υποτάσσουν τα δαιμόνια.

«Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα(:Τους είπε τότε: “Από τότε που άρχισα το έργο μου, αλλά κaι όταν σας έστειλα σε περιοδεία, και τώρα που ήλθατε και μου αναγγέλλετε τις εκδιώξεις αυτές των δαιμόνων, έβλεπα τον σατανά να χάνει την εξουσία του και τη δύναμή του˙ τον έβλεπα να πέφτει συντριμμένος κάτω από το ύψος της εξουσίας του και από τις ανώτερες σφαίρες του εναέριου κόσμου, απ’ όπου ασκούσε την κυριαρχία του. Και να πέφτει τόσο απότομα και φανερά και με τόσο πάταγο, όπως πέφτει η αστραπή”)»[Λουκά 10,18].

Το ότι έπεσε σαν αστραπή, φανερώνει ότι αυτός κατέπεσε από ψηλά στη γη, από τη δόξα στην ατίμωση, από τη δύναμη σε αδυναμία. Γιατί πριν από την οικονομία του Σωτήρα επικράτησε στη γη και προσκυνήθηκε σχεδόν από όλους. Και τότε έπεσε σαν αστραπή, αυτός που είχε προσκυνητές του όλους εκείνους που παραπλανήθηκαν, και τοποθετήθηκε κάτω από τα πόδια εκείνων που τον προσκυνούσαν· γιατί αυτό υποδηλώνει το: «Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ (:Ιδού, εγώ σας δίνω τώρα εξουσία εναντίον του σατανά πολύ μεγαλύτερη απ’ όση σας έδωσα όταν σας έστειλα να κηρύξετε. Σας δίνω εξουσία να νικάτε και να ποδοπατάτε όλα τα όργανα του σατανά, που σαν φίδια και σκορπιοί επιβουλεύονται και χύνουν το δηλητήριό τους ύπουλα στις ψυχές των ανθρώπων, για να τις νεκρώσουν.

Ὄχι στὴν ἄρνηση τοῦ Κυρίου-Ἐνάντια στὸν ψηφιακὴ σκλαβιά-Κυριακὴ 18-10-2026, Θεσσαλονίκη/Ἄγαλμα Μ. Ἀλεξάνδρου, 5.00 μ.μ.

Ὅσιος Τύχων ὁ ̒Ἁγιορείτης

 

῞Οσιος Τύχων ὁ ̒Αγιορείτης

(23 Σεπτεμβρίου)

῞Οσιος Τύχων ὁ ̒Αγιορείτης

̒Ο ῞Οσιος Τύχων γεννήθηκε τό 1884 στή Ρωσία. ῞Οταν ἐνηλικιώθηκε ἀφοῦ προσκύνησε διάφορα Ρωσικά Μοναστήρια πῆγε γιά προσκύνημα στούς ̒Αγίους Τόπους κι ἀπό ἐκεί ἦλθε στό ῞Αγιον ῎Ορος. Στήν ἀρχή μόνασε στό Κελλί τοῦ Μπουραζέρι, ἀργότερα πῆγε στά Καρούλια καί τέλος στήν περιοχή τῆς Καψάλας. ̉Εκεί ἔζησε σέ μία φτωχική καλύβη ἔχοντας ὡς μοναδικό πλούτο τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μέ τά δάκρυά του ἐπότισε τήν ἔρημο τοῦ ̒Αγίου ῎Όρους καί δίδαξε στόν ῞Άγιο Παΐσιο τά μυστικά τῆς πνευματικῆς ζωῆς. ̒Ο ὅσιος ἔγινε γνωστός γιά τήν ἀκτημοσύνη του, τήν μεγάλη του ταπείνωση καί τήν παιδική του απλότητα. Καθημερινό ἐργόχειρό του ἦταν ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή καί οἱ πνευματικές ἐμπειρίες (ὅπως ἡ συνομιλία του μέ ̉Αγγέλους κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας κλπ.).

Πλῆθος προσκυνητῶν ἀναπαύθηκαν στό πετραχήλι του καί ἄκουσαν τίς συμβουλές του. Στις συζητήσεις του πάντα ἀνέφερε γιά τόν γλυκό Παράδεισο καί ἀπό τά μάτια του κυλοῦσαν δάκρυα καί δέν τοῦ ἔκανε καρδιά νά ἀσχολεῖται μέ μάταια πράγματα.

̒

Ο ῞Οσιος κοιμήθηκε στίς 23 Σεπτεμβρίου 1968.

Παρακλητικὸς Κανὼν

εἰς τὸν ῞Οσιον Τύχωνα τὸν ̒Αγιορείτην

Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ«Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό» – Ἐκδήλωση γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὴν Ἠλεκτρονικὴ Ταυτότητα καὶ τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Από τον υγειονομικό στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό» – Εκδήλωση για τον Προσωπικό Αριθμό, την Ηλεκτρονική Ταυτότητα και τα συνταγματικά δικαιώματα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 | Ώρα 17:00

Η Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας (Π.Ο.Ε.Υ.) και η Πανελλήνια Κίνηση κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ» απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους πολίτες για μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση που συνδιοργανώνουν την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, στις 17:00, στο Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.

Εἶναι καταδικαστέα ἡ προσφυγή τῶν Κληρικῶν εἰς τήν Κοσμικήν Δικαιοσύνην;

Εἶναι καταδικαστέα ἡ προσφυγή τῶν Κληρικῶν εἰς τήν Κοσμικήν Δικαιοσύνην;

Τοῦ π. Γερασίμου Βουρνᾶ, Πρεσβυτέρου

Μέ ἀφορμή τήν ὑπόθεση τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Τυχικοῦ, τήν ἄδικη μεταχείρισή του ἀπό τήν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί τήν προσφυγή του στήν κοσμική δικαιοσύνη, συζητεῖται κατά καιρούς μεταξύ ἄλλων, τό κατά πόσον εἶναι ὀρθή ἡ ἐπιλογή του αὐτή.

Αὐτό πού θά θέλαμε ἐν πρώτοις νά καταθέσουμε εἶναι ἡ παρατήρηση ὅτι, ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀδικεῖται κατάφωρα καί δέχεται σχεδόν ἀποκλειστικά, ἀπό ὅλες τίς πλευρές – πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων – ὑποδείξεις καί κριτική γιά τόν τρόπο πού ἐπιλέγει νά ὑπερασπίσει τό δίκαιό του. Ὡστόσο, δέν δείχνουν τόν ἴδιο ζῆλο στό νά ὑπερασπίσουν τήν ἀλήθεια. Τό μεῖζον ζήτημα εἶναι ἡ ἀδικία. Ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τιμωρεῖται, γιατί προσ­παθεῖ νά μείνει πιστός στήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας! Ἄν ὅλοι διατυπώναμε ἕνα λόγο ἀληθείας, ἄραγε θά ἦταν τόσο εὔκολο γιά τήν ὁποιαδήποτε ἐκκλησιαστική διοίκηση νά φέρεται τόσο ἀνάλγητα;

Τόσο ἐμεῖς, ὅσο καί ἄλλοι ἀρθρογράφοι τόνισαν ἀρχικά τούς κινδύνους τῆς προσφυγῆς (ἔκκλητον) τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο. Δέν λύνονται τά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας μέ προσφυγή σέ κάποιον ἀνώτατο κριτή τῆς Οἰκουμένης, ἁπλούστατα γιατί ἀνώτερος δέν ὑπάρχει. Ἡ Ἐκκλησία λύνει τά προβλήματά Της Συνοδικῶς καί τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο ἔχει ρόλο συντονιστικό καί ὄχι κατεξουσιαστικό, ὅπως κάποιοι ἐπιχειροῦν νά τοῦ προσδώσουν ἀμαυρώνοντας τήν Ἱστορία του. Τό εἴπαμε, τό γράψαμε, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι μειώνεται ἡ ἀδικία πού ὑφίσταται τόσο ὁ ἄνθρωπος ὅσο καί ἡ Ἱερωσύνη, ἀφοῦ δημιουργεῖται ἕνα κακό προηγούμενο: ὁποιοσδήποτε Ἱεράρχης ἤ Κληρικός ἔχει ἀντίθετη ἄποψη, θά καταδικάζεται, χωρίς, οὐσιαστικά, νά καλεῖται κἄν σέ ἀπολογία.

Μνήμη ἀγίου Λουκᾶ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ[:Κολ.4,5-11 και 14-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[Υπομνηματισμός των χωρίων Κολ.4,5-18]

«Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι(: Να συμπεριφέρεστε με σύνεση στους ανθρώπους που είναι έξω απ’ την Εκκλησία, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται για να κάνετε το καλό. Ο λόγος σας να είναι πάντοτε χαριτωμένος, αρτυμένος με το αλάτι της συνέσεως, ώστε να είναι βέβαια ευχάριστος, όχι όμως και βρώμικος˙ να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα)»[Κολ.4,5-6].

Αυτό που ο Χριστός έλεγε προς τους μαθητές Του, αυτό και ο Παύλος συμβουλεύει τώρα. Και τι έλεγε ο Χριστός; «Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί(:Να λοιπόν, Εγώ ο Κύριός σας σάς αποστέλλω για να είστε σαν πρόβατα ήμερα ανάμεσα σε αιμοβόρους λύκους, με τους οποίους μοιάζουν οι εχθροί του ευαγγελίου, οι οποίοι είναι κυριευμένοι από τα άγρια πάθη της σάρκας. Αφού λοιπόν τόσο δεινή θα είναι η θέση σας, φροντίστε να είστε φρόνιμοι σαν τα φίδια, ώστε να μην εκθέτετε τον εαυτό σας σε ανωφελείς και ανόητους κινδύνους, και άκακοι και απλοί σαν τα περιστέρια)» [Maτθ.10,16]. Δηλαδή, «να είστε προσεκτικοί και προφυλακτικοί για τον εαυτό σας, χωρίς να δίνετε σε αυτούς καμία αφορμή εναντίον σας». Γι'αυτό λοιπόν επιμένει, «προς τους έξω της Εκκλησίας», για να μάθουμε ότι δεν μας χρειάζεται τόση ασφάλεια προς της Εκκλησίας τα μέλη, όση προς τους έξω. Γιατί όπου υπάρχουν αδελφοί, υπάρχει και συγνώμη πολλή και αγάπη. Πρέπει βέβαια να υπάρχει και εδώ ασφάλεια, πολύ περισσότερο όμως έξω, γιατί δεν είναι το ίδιο να βρισκόμαστε ανάμεσα σε εχθρούς και αντιπάλους, και ανάμεσα σε φίλους.

Έπειτα, επειδή τους φόβισε, πρόσεχε πάλι πώς τους δίνει θάρρος: «Επωφελούμενοι», λέγει, «από τις περιστάσεις», δηλαδή είναι μικρή η παρούσα ζωή. Και έλεγε αυτά χωρίς να θέλει να γίνουν αυτοί πολυμήχανοι, ούτε υποκριτές, γιατί αυτό δεν είναι απόδειξη σοφίας, αλλά ανοησίας· αλλά τι; «Σε εκείνους που δεν σας βλάπτουν», λέγει, «μην τους δίνετε καμία αφορμή». Αυτό και όταν έγραφε προς τους Ρωμαίους, το λέγει: «Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλάς, τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον, τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος, τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον, τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν(:Αποδώστε λοιπόν σε όλους όσους κατέχουν εξουσία ό,τι τους οφείλετε ως χρέος και καθήκον. Σε εκείνον που εισπράττει τον φόρο για τα εισοδήματα και τον κεφαλικό φόρο, αποδώστε τον φόρο. Σε εκείνον που εισπράττει τους τελωνειακούς δασμούς, αποδώστε τον τελωνειακό δασμό. Σε εκείνον που ανήκει ο βαθύς σεβασμός, αποδώστε τον βαθύ σεβασμό. Σε εκείνον που ανήκει η τιμή, αποδώστε την τιμή)» [Ρωμ.13,7].

«Νηστεία πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως; Ναί!» (Μέρος Α΄)

«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!» 

(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)

ΜΕΡΟΣ Α΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Αναμφίβολα, η Δυτική (υλιστική) αντίληψη της ζωής και ο οικουμενισμός, ανέμπνοοι, αιρετικοί και κακοί όπως είναι, δημιουργούν ανθρώπους «πεθαμένους» πνευματικά, διότι προσπαθούν να σκεπάσουν τις πηγές ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την επιτύμβια πλάκα της αποστασίας και της τεχνολογίας (όπως την κατευθύνουν!) οδηγώντας, έτσι, τους ανθρώπους σε εγκοσμίωση θανατηφόρα. Ο παλαιός στίχος του Ν. Βρεττάκου «στις ημέρες μας οι άνθρωποι περπατούσαν πεθαμένοι», εκφράζει αλήθεια της Ι. Αποκάλυψης: «οίδα σου τα έργα, ότι όνομα έχεις ότι ζής, και νεκρός εί» (κεφ. 3,1).

Στον πυρήνα της ορθόδοξης πνευματικής ζωής υπάρχει και ο πολύτιμος μαργαρίτης της Νηστείας, η οποία στην υψηλή της εκδοχή προέρχεται από τον Παράδεισο, ως πρώτη εντολή του Θεού στον άνθρωπο, παλαιότερη και από τον νόμο του Μωϋσέως.

Μέσα από την υπακοή της Νηστείας - Εγκρατείας στον Παράδεισο εξικνείτο η ροπή της αγιότητος, κίνηση προς την κατεύθυνση της θεώσεως. Την εποχή μας χαρακτηρίζουν - μαστίζουν πολλές αμφισβητήσεις και αγωνίες.

Όσο αποδεσμευόμαστε από τις λειτουργίες της Ορθόδοξης πνευματικότητας, τόσο πυκνότερα αναφύονται και οι αμφισβητήσεις (οι δαιμονικές) γύρω από το ύφος και το ήθος του καθημερινού Ορθόδοξου πνευματικού βίου σε προσωπική και κοινωνική διάσταση.

Ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Διάβολος καί ὁ Μητροπολίτης

Ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Διάβολος καί ὁ Μητροπολίτης

Πορφυρίτης

Ὁ ἅγιος πατήρ Σεραφείμ Ρόυζ, στό βιβλίο του «Ἡ ψυχή μετά τό θάνατο», περιγράφοντας τούς δαιμονικούς πειρασμούς πού δέχθηκε ἡ ἁγία Μαύρα, ἐννέα μέρες σταυρωμένη μαζί μέ τόν σύζυγό της, ἀναφέρει τά λόγια τῆς ἁγίας πρός τό σύζυγό της Τιμόθεο, καθώς καί τόν τρόπο ἀντιμετώπισης αὐτῶν τῶν πειρασμῶν.

«-Στάσου στερεός, στάσου παλικάρι, Τιμόθεε. Τά μεσάνυχτα βρέθηκα σέ ἔκσταση κι εὐθύς ἀμέσως πρόσεξα νά μέ ζυγώνει ἕνας ἄνθρωπος χαμογελαστός, πού κρατοῦσε στά χέρια ἕνα ποτήρι γιομάτο μέλι καί γάλα. Μοῦ τὄφερε μέχρι τά χείλη, καί μοῦ εἶπε: «Πάρτο κι ἀπόλαυσέ το.» «Ποιός εἶσαι καί ἀπό ποῦ ἔρχεσαι;» τόν ρώτησα. «Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ εἶμαι», μοῦ ἀποκρίθηκε. «Ἄν εἶσαι τέτοιος πού λές, ἔλα νά κλαύσουμε μαζί καί νά προσευχηθοῦμε στόν Ἐσταυρωμένο». «Ξέρεις κάτι;» μοῦ λέει. «Σέ λυπήθηκα νά σέ βλέπω πάνω στό ξύλο, δίχως τροφή. Θά τά καταφέρεις ἄραγε νά συνεχίσεις;». «Ποιός σ’ ἔστειλε νά μοῦ τά πεῖς αὐτά;» τόν σιγορώτησα. «Δέν ξέρεις ὅτι μέ τήν ὑπομονή, τήν ἐγκράτεια καί τήν προσευχή, ἀνεβαίνω τή σκάλα τοῦ ὕψους;» Ὤ, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς λιώνει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μας. Τή στιγμή πού στήν προσευχή μου ἀνέφερα τόν λυτρωτικό σταυρό τοῦ Σωτήρα μας, εἶδα νά στρέφει τό πρόσωπό του πρός τή Δύση. Τότε κατάλαβα. Καί τή στερνή ἀκόμα τούτη ὥρα, ἦλθε σάν ἄγγελος φωτός νά μᾶς ἀναστατώσει. Σέ λίγο ἡ ὀπτασία αὐτή ἐξαφανίσθηκε.

Τό καλύτερο βιβλίο εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος...

 «Τό καλύτερο βιβλίο εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος.Ὅποιος δέν ξέρει νά τό διαβάση εἶναι ὁ πιό δυστυχισμένος ἀπ᾿ ὅλους τούς ἀναλφαβήτους»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_937.html

17 Ὀκτωβρίου. ᾿Ωσηὲ τοῦ προφήτου (820 π.Χ.), Ἀνδρέου ὁσιομάρτυρος τοῦ ἐν Κρίσει· ἀνακομιδὴ τοῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου Λαζάρου (898). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. α´ 8-11).

Β Κορ. 1,8          Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὅτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ἐβαρήθημεν ὑπὲρ δύναμιν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν·

Β Κορ. 1,8                 Δεν θέλομεν δε να αγνοήτε, αδελφοί, την θλίψιν που μας ευρήκεν εις την Ασίαν, διότι εταλαιπωρήθημεν παρά πολύ υπερβολικά μεγάλο βάρος θλίψεων και δοκιμασιών έπεσεν επάνω μας, παραπάνω από την δύναμίν μας, ώστε να χάσωμεν κάθε ελπίδα και δι' αυτήν ακόμη την ζωήν μας.

Τά χαρακτηριστικά τοῦ νοῦ καί τοῦ σώματος, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τά χαρακτηριστικά τοῦ νοῦ καί τοῦ σώματος, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 15-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

π.Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης- Ὅλοι 18-10-2026, 5 μ.μ. στὸ ἄγαλμα Μ. Ἀλεξάνδρου στὴν Παραλία Θεσσαλονίκης

 

Ἅγιος Ἰωάννης Τουρκολέκας ὁ ἐνδεκάχρονος Παιδομάρτυρας -16 Ὀκτωβρίου 1816...

16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1816…

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥΡΚΟΛΕΚΑΣ — Ο ΕΝΔΕΚΑΧΡΟΝΟΣ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΑΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑΡΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΦΑΓΟΥ!

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Θα πάω κι εγώ εκεί που πάει ο πατέρας μου!»

Μια φράση που βγήκε από τα χείλη ενός παιδιού μόλις έντεκα ετών και έμελλε να μείνει χαραγμένη στη μνήμη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού!

Σήμερα, 16 Οκτωβρίου, τιμούμε τη μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος και Παιδομάρτυρος Ιωάννη Τουρκολέκα, του μικρού ήρωα της πίστεως, αδελφού ενός από τους ενδοξότερους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, του Νικηταρά του Τουρκοφάγου.

Ο Άγιος Ιωάννης γεννήθηκε το 1805 στο χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος – Τουρκολέκας, αγωνιστής της περιοχής του Λεονταρίου, και μητέρα του η Σοφία, συγγενής της οικογένειας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που ανέδειξε άνδρες με πίστη, γενναιότητα και αγάπη για την πατρίδα.

Το 1816, ενώ ο Ιωάννης ήταν μόλις έντεκα ετών, ταξίδευε μαζί με τον πατέρα του και τον Αναγνώστη, γιο του αγωνιστή Ζαχαριά, με προορισμό τα Κύθηρα. Η θαλασσοταραχή τούς ανάγκασε να παραμείνουν στη Νεάπολη Λακωνίας, όπου συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Μονεμβασιά.Εκεί τους περίμενε ο θάνατος.

Ἀνοιχτὸ κάλεσμα στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ τὴν προάσπιση τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῆς ἐλευθερίας ἐπιλογῆς

Ἡ μεγάλη εὐωδία.

Άγιον Όρος – Η μεγάλη ευωδία του τιμίου λειψάνου του αγίου Ανδρέα και το θαύμα με το Τίμιο ξύλο!

Στη Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους βρίσκεται το Ιερό Κελίο των Αβραμαίων, που είναι αφιερωμένο στον άγιο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο.

Σε μία επίσκεψή μου εκεί πριν από πολλά χρόνια, συνάντησα τον αγαπητό μου ιερομόναχο π. Αβραάμιο, ο οποίος είναι τώρα και ο Γέροντας του κελιού. Ο Παππούλης με οδήγησε στην λειψανοθήκη με το Ιερό λείψανο του αγίου Ανδρέα. Η ευωδία του ήταν πολύ μεγάλη και αφού το ανέφερα στον π. Αβραάμιο, μου είπε: “Αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά για εμάς, κ. Μιλτιάδη!” Οι μοναχοί που αγωνίζονται πνευματικά, στερούμενοι τις παρηγοριές που έχουμε εμείς στις οικογένειές μας, έχουν ανάγκη από τις θείες παρηγοριές και αυτές λαμβάνουν από τον Κύριό μας!

Ἡ νεανική βία ὑπό τό πρίσμα τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας καί ζωῆς (Ποιμαντική προσέγγιση – μηνύματα ἀγάπης καί ἐλπίδας πρός τή σύγχρονη νεολαία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 21η Σεπτεμβρίου 2026

Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

(Ποιμαντική προσέγγιση – μηνύματα αγάπης και ελπίδας προς τη σύγχρονη νεολαία)

Η νεανική βία αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εκφάνσεις της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Εμφανίζεται στο σχολείο, στις παρέες, στις οικογένειες, στα γήπεδα, αλλά και στον ψηφιακό κόσμο, όπου η λεκτική κακοποίηση, ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η δημόσια διαπόμπευση τραυματίζουν βαθιά την ανθρώπινη προσωπικότητα και συχνά δημιουργούν ανθρώπινα δράματα.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και της σφοδρής επιθετικότητας στους χώρους του Σχολείου, όπου, από τόπο συνάντησης και κοινωνικής καταξίωσης, καταντά τόπος εξωτερίκευσης και έκφρασης άγριων εσωτερικών επιθετικών διαθέσεων. Και ενώ άγουρες νεανικές ψυχές θα έπρεπε να είναι γεμάτες με αγνότητα, συντροφικότητα και καλοσύνη, εκφράζουν μίσος και βία, η οποία συχνά είναι αναίτια ή έχει παιδαριώδεις αιτίες. Το πλέον τραγικό είναι ότι συχνά αυτές οι βίαιες επιθέσεις έχουν ολέθρια αποτελέσματα, όπως σοβαρούς τραυματισμούς, μέχρι και περιπτώσεις θανάτου!

Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος (1979): Εἶναι πιθανόν ἀκόμη ἡ Πολιτεία νά ἐκδώση Νόμον, ὡς ἐν Ἀγγλία, καί νά ἐγκρίνη καί γάμους καί διαζύγια… ὁμοφυλοφίλων! Καί οἰ δικασταί μας τί τότε θά πράξουν;

σ.σ. Τότε τον λέγανε «τρελλό». Σήμερα αν ζούσε θα τον κλείνανε στο τρελλοκομείο, ακόμη κι αν θα είχε επιβεβαιωθεί πλήρως σε αυτά που έλεγε.

ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΑΥΤΟΜΑΤΟΝ ΔΙΑΖΥΓΙΟΝ

Εξ αφορμής δημοσιευθέντων περί μηνύσεως «αλυτρώτου» τινός κατ’ εμού ως αρνουμένου να υπογράψω το πολιτικώς εκδοθέν αυτόματον διαζύγιον, νέος δημοσιογραφικός θόρυβος εδημιουργήθη πέριξ του ονόματός μου. Διο αναγκάζομαι και πάλιν να δώσω συντόμως τας δεούσας εξηγήσεις επί της στάσεώς μου:

1.- Ο εκκλησιαστικός γάμος (ως και το εκκλησιαστικόν διαζύγιον), καθώς βλέπει τις εις την μακραίωνα της Εκκλησίας ιστορίαν, είνε καθαρώς πνευματική και θρησκευτική πράξις. Ο εκκλησιαστικός γάμος τελείται και διαλύεται συμφώνως προς τας σαφείς Ευαγγελικάς και Κανονικάς διατάξεις. Ουδεμίαν ανάμιξιν είχεν άλλοτε η Πολιτεία. Άλλος ο γάμος της Εκκλησίας και άλλος ο γάμος της Πολιτείας.

Ὁ Χαρίλαος Φλωράκης ὡς πέμπτη φάλαγγα τῶν Σοβιετικῶν καί ἡ συγκρουσιακή πολιτική τοῦ ΚΚΕ πού ὁδήγησε στόν ἐμφύλιο.

Ο Χαρίλαος Φλωράκης φοιτητής στην στρατιωτική ακαδημία της Μόσχας, πριν σταλεί κρυφά στην Ελλάδα να δρα ως πέμπτη φάλαγγα. Αυτά μετά τη «δράση» του το 1943-44 στη Στερεά Ελλάδα και την Αθήνα στα Δεκεμβριανά και την άμεση εμπλοκή του το 1946-49 ως Καπετάν Γιώτης σε εκατοντάδες δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων στρατιωτών του Ελληνικού Στρατού!

«Όταν η Μόσχα φρόντιζε για την Ελλάδα.»

Έτσι θα μπορούσαν να πουν κάποιοι,όχι ως ουδέτερη διαπίστωση, αλλά ως κατηγορία και ερμηνεία μιας εποχής όπου οι μεγάλες δυνάμεις δεν έμεναν απλοί θεατές, αλλά επηρέαζαν βαθιά τις τύχες μικρότερων χωρών.Μέσα σε αυτή τη σκιά, προβάλλει η μορφή του Χαρίλαου Φλωράκη. Για τους αντιπάλους του, ήταν ένας άνθρωπος που υπηρέτησε μια ιδεολογία με διεθνή κέντρα για τους υποστηρικτές του, ένας αντάρτης που έδωσε τη ζωή του σε έναν αγώνα που θεωρούσε δίκαιο. Η αλήθεια της ιστορίας δεν γράφεται με μία φωνή γράφεται μέσα από τη σύγκρουση αυτών των αφηγήσεων.

16 Ὀκτωβρίου. Λογγίνου ἑκατοντάρχου τοῦ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δύο στρατιωτῶν μαρτύρων (α΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς κ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Φιλιπ. γ΄ 8-19).

Φιλιπ. 3,8           ἀλλὰ μενοῦνγε καὶ ἡγοῦμαι πάντα ζημίαν εἶναι διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου μου, δι᾿ ὃν τὰ πάντα ἐζημιώθην, καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστὸν κερδήσω

Φιλιπ. 3,8                 Αλλά βεβαίως και τώρα ακόμη περισσότερον θεωρώ όλα γενικώς όσα είναι ξένα προς τον Χριστόν ζημίαν, εν συγκρίσει προς την υπεροχήν και το μεγαλείον της γνώσεως του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, δια τον οποίον τα πάντα θεληματικώς απέρριψα και επεριφρόνησα. Και τα θεωρώ όλα σκύβαλα και ανάξια λόγου, δια να κερδήσω τον Χριστόν,

Ἀπ᾿ ἔξω ἀπό τήν ἐκκλησία γινόταν ή συζήτηση:

Ἀπ᾿ ἔξω ἀπό τήν ἐκκλησία γινόταν ή συζήτηση:

-Ἔχω μοναδική ἐπιθυμία νά μέ ἀξιώση ὁ Θεός να πάω κάποτε νά ἀνεβῶ στό ὄρος Σινᾶ καί νά διαβάσω ἀπό ἐκεῖ ἐπάνω τίς δέκα ἐντολές.

Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος, Ἅγιος Εἰρηναῖος, ὁ πατέρας τῆς Παραδόσεως

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 23 Αυγούστου 2026, την ημέρα της μνήμης του Αγίου Ειρηναίου.

(youtube.com)

https://aktines.blogspot.com/2026/10/blog-post_420.html#more

Ἡ προσευχή γιά παραμονή τῆς φυσικῆς διάκρισης καί τῆς φωτιστικῆς χάρης, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ προσευχή γιά παραμονή τῆς φυσικῆς διάκρισης καί τῆς φωτιστικῆς χάρης, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 14-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Μοναχὸς Ἰωσὴφ Κουτλουμουσιανοσκητιώτης (1886 – 30 Μαΐου 1992).Ο Γέροντας Ἰωσήφ, ὁ λάτρης τῆς Ἀθωνίτισσας Θεοτόκου.Γέροντας Ἰωσὴφ ὁ Κύπριος, «τὸ ψαλτήρι, τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ὁ Ἀπόστολος μοῦ ἀρέσουν».

Γέροντας Ιωσήφ ο Κύπριος, «το ψαλτήρι, το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος μου αρέσουν».

Ο Γέροντας-Ιωσήφ με τον Δικαίο Άνθιμο στη φτωχική Καλύβη του.

Ο επί επταετία γείτονας μου Γερο-Ιωσήφ ο Κύπριος έχει μία ωραία ιστορία, γεμάτη περιπέτειες, απλότητα και ταπεινότητα. Κατά κόσμον ονομαζόταν Ιωάννης Χατζηπαναγιώτου. Τους ευλαβείς, καλοσυνάτους, απλούς και φτωχούς γονείς του τους έλεγαν Νικόλαο και Παναγιώτα. Γεννήθηκε στο χωριό Ριζοκάρπασο, της σήμερα κατεχόμενης από τους Τούρκους Καρπασίας, το 1886. Το 1902 ήλθε στο Άγιον Όρος. Στην Κύπρο δεν ξαναπήγε ποτέ. Την αγαπούσε όμως, προσευχόταν γι’ αυτή, και τη θυμόταν. Έλεγε: «Ποτέ δεν έχω βγάλει την Κύπρο από την καρδιά μου, γιατί γέννησε αγίους». Θυμόταν τις πολλές εκκλησιές του χωριού του με τα ωραία ήθη κι έθιμα.

Είχε μάθει λίγη ξυλουργική στο χωριό του. Είχε λογισμό να εργασθεί στην αρχή ως μαραγκός. Στα πρόσωπα των μοναχών όμως συνάντησε τον Θεό. «Να, εδώ είναι ο Θεός…» είπε, και αποφάσισε να καλογερέψει. Διήλθε διάφορα μέρη του Αγίου Όρους. Κατέληξε στην Καλύβη του Αγίου Ιωαννικίου του Μεγάλου στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος, που ανήκει στη μονή Κουτλουμουσίου υπό τον ενάρετο Γέροντα Ιωαννίκιο († 1909), όπου έλαβε το μέγα σχήμα των μοναχών.

Σε μία αγρυπνία της μονής Καρακάλλου, στην πανήγυρη της μνήμης των αγίων Αποστόλων, καθώς προσευχόταν, είδε τον Απόστολο Παύλο να στέκεται στον δεσποτικό θρόνο: «Με τη φαλακρίτσα του, τα γενάκεια του, τον αναγνώρισα από την εικόνα του που ήξερα, να κηρύττει… Δεν καταλάβαινα αν είμαι ξύπνιος ή αν κοιμάμαι. Το μόνο που θυμάμαι από τα λόγια του είναι: “Και μία ημέρα να ζήσει ο άνθρωπος επάνω στη γη, αν δεν προσέξει, δύναται να κολασθεί…” Τούτος ο λόγος έμεινε μέχρι τώρα σαν κατακάθι μέσα στην καρδιά μου». Πράγματι, παρότι είχαν περάσει πάνω από εβδομήντα χρόνια το έλεγε σαν να ήταν χθεσινοβραδινό γεγονός.

Διήλθε πολλές δοκιμασίες. Εκούσια και ακούσια πείνα, φτώχεια, στέρηση, κακουχία και ταλαιπωρία. Πυκνές ασθένειες και πολλοί πειρασμοί τον κούρασαν αλλά δεν τον απογοήτευσαν. Τα δεχόταν όλα ως από Θεού.

Μερικές φορές ως άνθρωπος αντιδρούσε. Ήταν απλός και σύντομα μετανοούσε. Είχε κάποιες φυσικές θα λέγαμε παραξενιές, δεν μπορούσες όμως να τον παρεξηγήσεις, γιατί σεβόσουν την πολυχρόνια άσκησή του. Είχε εμπιστοσύνη στον Θεό και μεγάλη ευλάβεια στην Παναγία, την «Καλλονή των ωραίων», όπως την έλεγε. Είχε δίπλα στην κλίνη του και μία μικρή εικόνα της Παναγίας της Οικονόμισσας. «Ό,τι της ζητώ με οικονομεί», έλεγε. Έπαιρνε τις αθωνίτισσες, θαυματουργές, θεομητορικές εικόνες με τη σειρά και τις επικαλούνταν: «Τραβάω κομποσχοίνι στη Γλυκοφιλούσα της Φιλοθέου, για να με φυλάει, στην Οικονόμισσα της Λαύρας, για να με συντηρεί, στην Παραμυθία της Βατοπεδίου, για να με παραμυθεί στις θλίψεις μου». Αν κάποιος τον αδικούσε, τον άφηνε στον Θεό. Παρότι επί εξήντα χρόνια ήταν με πατερίτσες, δεν έμενε αργός. Εκατόχρονος ανέβηκε στη σκεπή να φτιάξει τα κεραμίδια της σκεπής του. Τα τελευταία πενήντα χρόνια της ζωής του έζησε στη διπλανή μας Καλύβη του Αγίου Νικολάου. Είχε πάει στη μονή Ξενοφώντος να μαζέψει ελιές. Επιστρέφοντας βρήκε τη σκεπή της Καλύβης του Αγίου Ιωαννικίου, να έχει φύγει, ύστερα από ένα δυνατό νοτιά. Από τη στενοχώρια του σάλεψε ο νους του. Έμεινε τρεις ημέρες και τρεις νύχτες στο νάρθηκα του Κυριακού. Ο ιερεύς του διάβαζε Παρακλήσεις. Ο άγιος Παντελεήμων του παρουσιάσθηκε μέσα σε σύννεφο και τον έκανε καλά.

Συχνά έλεγε: «Ευχαριστώ τον άγιο Θεό, που μου έδωσε τούτο το καλό, την αρρώστια, κι έτσι κάθομαι και κάμω περισσότερα πνευματικά». Όποιος τον βοηθούσε του έκανε κομποσχοίνι. Τις ακολουθίες έκανε με κομποσχοίνι. Αγαπούσε πολύ το Ψαλτήρι. Μου έλεγε μια μέρα: «Δόξα τω Θεώ. Κάθομαι, τραβάω κομποσχοίνι. Διαβάζω το Ψαλτήρι. Είναι το πιο ωραίο βιβλίο του κόσμου. Τί λόγια ωραία λέει αυτού. Ο Θεός μιλάει. Βρήκε, λέει, άνδρα κατά την καρδία του. Τον Δαυίδ. Ακούς τι λέει του Θεού το στόμα; Σαν την καρδιά του Θεού ήταν ο Δαυίδ. Μεγάλος άνθρωπος. Τις Κυριακές διαβάζω Ψαλτήρι. Το Ψαλτήρι, το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος. Αυτά τα τρία μ’ αρέσουν. Αυτά κυριαρχούν στην Εκκλησία. Έχω κι άλλα βιβλία. Βίους αγίων. Τα έχω διαβάσει πολλές φορές. Αυτά τα νέα βιβλία που γράφουν οι παπάδες δεν μου αρέσουν».

Όταν πέρασε τα εκατό χρόνια, διερωτάτο γιατί δεν τον παίρνει από τη ζωή ο Θεός. Περίμενε τον θάνατο. Είπε να του ετοιμάσουν τον σταυρό του τάφου του, να τον βλέπει καθημερινά. Μου έδωσε λίγα χρήματα που είχε μαζέψει για τα μνημόσυνά του. Όταν του πήγα κάποιους φίλους να πάρουν την ευχή του, τους ζητούσε χρήματα, για να προσεύχεται, για να με ντροπιάσει, να χαλάσει την εικόνα του, και να μην του ξαναπάω κόσμο, να τον τιμούν… Την ελπίδα του είχε πάντοτε στο έλεος του Θεού. Οι Βατοπεδινοί πατέρες θέλησαν να τον γηροκομήσουν, μα εκείνος ζήτησε να γυρίσει ν’ αναπαυθεί στο καλύβι του. Ανεπαύθη εν Κυρίω το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, στις 30.5.1992, κι ετάφη στο κοιμητήρι της σκήτης μας την Κυριακή της Πεντηκοστής, κατά την οποία «Πνεύματος Αγίου επιδημία και ελπίδος συμπλήρωσις».

Πηγές – Βιβλιογραφία

Μωυσέως Αγιορείτου μοναχού, Συνομιλία μ’ έναν υπεραιωνόβιο Γέροντα, Πρωτάτον 21/1990, σσ. 7-9. Συνεσίου Αγιορείτου μονάχου, Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Αγιορείτης (ο φίλος της Παρθένου), Ορθόδοξη Μαρτυρία 39/1993, σσ. 29-32.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, «Μέγα Γεροντικό ενάρετων αγιορειτών του εικοστού αιώνος, τόμος Γ΄ 1984-2000, σελ. 1335 – 1341

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/1886-30-1992.html

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Τό νεκρό παιδάκι.

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Τό νεκρό παιδάκι

Μία ἡμέρα ήρθε στό ἰατρεῖο µου ἕνας τσιγγάνος καί μοῦ ἔφερε τό παιδί του. Ηταν 5-6 ἐτῶν καί τό κρατοῦσε ἀνάποδα. Ἐρχότανε ἀπό τό Χαλκούτσι. Εἶχε δέσει ἀπό τό ποδαράκι τό παιδί του µέ ἕνα σκοινί γιά νά παίζει καί νά µήν πέσει στἠ θάλασσα, ἀλλά λύθηκε τό σκοινί καί τό βρῆκε μπρούμυτα µέσα στό νερό. Ὅταν µου τό ἔφερε, εἶχε ἤδη περάσει µία ὥρα καί μοῦ εἶπε: «Ἐάν μπορεῖς, σῶσε το...!».

Ὁ κερατοειδής τῶν ματιῶν του ἦταν θολός. Ἄρχισα νά τοῦ κάνω τεχνητή ἀναπνοή καί µασάζ. Τοῦ ἔβαλα ὀξυγόνο καί ἔκανα ἕνεση ἀδρεναλίνης στήν καρδιά του μήπως καὶ ξεκινήσει, ἀλλά μάταια. Λυπημένη, ἐνημέρωσα τὀν πατέρα ὅτι τό γυφτόπουλο ἦταν νεκρό... Κάλεσα ἕνα ἀσθενοφόρο, τό πῆρε καί ἔφυγε. Τήν ἄλλη µέρα πῆγα στὀν Ἅγιο καὶ συγκλονισµένη ἀπό τό θλιβερό γεγονός τοῦ εἶπα:

«Γέροντα, εἶμαι πάρα πολύ στεναχωρηµένη. Ἐχθές μοῦ φέρανε στό ἰατρεῖο ἕνα νεκρό παιδάκι Εἶχε πνιγεῖ κα δὲν μπόρεσα νά κάνω κάτι...

Ἀπὸ τὸ Ἱερὸν Βῆμα εἰς τά Μέσα Κοινωνικῆς Δικτυώσεως

Ἀπὸ τὸ Ἱερὸν Βῆμα εἰς τά Μέσα Κοινωνικῆς Δικτυώσεως

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου

Ὅταν τὸ ράσον γίνεται προσωπικὸν brand (προσωπικὴ ἐπωνυμία) καὶ τὸ Εὐαγγέλιον μετατρέπεται εἰς «περιεχόμενον»

Ἡ ἐποχὴ τοῦ «ἱερέως-influencer» (ἱερέως μὲ διαδικτυακὴν παρουσίαν καὶ ἐπιρροὴν εἰς τὸ κοινόν) φαίνεται νὰ ἔχῃ πλέον καὶ τὸ ἀναπόφευκτον ἑπόμενον στάδιόν της: τὴν ἀποχώρησιν ἀπὸ τὸ ἱερατικὸν λειτούργημα, χωρὶς ὅμως ἀποχώρησιν ἀπὸ τὴν δημοσιότητα. Τὸ ράσον ἀφαιρεῖται, τὸ μικρόφωνον παραμένει, οἱ followers (ἀκόλουθοι) παραμένουν καὶ τὸ προσωπικὸν brand (προσωπικὴ ἐπωνυμία) συνεχίζει κανονικῶς τὴν λειτουργίαν του. Ὁ Ἀνδρέας Κονάνος καὶ ὁ Alberto Ravagnani, προερχόμενοι ἀπὸ διαφορετικὰς ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις, προσφέρουν δύο χαρακτηριστικὰ παραδείγματα αὐτῆς τῆς νέας πραγματικότητος.

Ὁ Κονάνος ἀπεχώρησεν ἀπὸ τὸν κλῆρον τὸ 2020, μετὰ ἀπὸ πολυετῆ ἱερατικὴν παρουσίαν καὶ μεγάλην δημοφιλίαν. Τὸ 2023 ἐδημοσιοποίησε τὴν ὁμοφυλοφιλίαν του. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι αὐτὴ ἀπετέλεσεν ἐπισήμως τὸν λόγον τῆς παραιτήσεώς του, ἀφοῦ ἡ παραίτησις προηγήθη τῆς δημοσίας ἀποκαλύψεως. Ὡστόσο, ὁ πρώην κληρικὸς ἠκολούθησε μίαν νέαν δημοσίαν πορείαν, συνδεδεμένην πλέον μὲ τὴν αὐτογνωσίαν, τὰς σχέσεις, τὴν προσωπικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὸ life coaching (συμβουλευτικὴ προσωπικῆς ἀναπτύξεως).

Ἡ περίπτωσις τοῦ Ravagnani παρουσιάζει μίαν διαφορετικὴν ὄψιν τοῦ ἰδίου φαινομένου. Ὁ νεαρὸς Ἰταλὸς ἱερεὺς ἔγινε γνωστὸς ὡς «prete influencer» («ἱερεὺς-influencer», δηλαδὴ ἱερεὺς μὲ ἰσχυρὰν παρουσίαν καὶ ἐπιρροὴν εἰς τὰ κοινωνικὰ δίκτυα), ἀποκτήσας μεγάλην ἀπήχησιν εἰς τὰ κοινωνικὰ δίκτυα. Τὸ 2026 ἀπεχώρησεν ἀπὸ τὴν ἱερατικὴν διακονίαν, ἔχων ὁμιλήσει δημοσίως περὶ τῆς δυσκολίας του νὰ ζήσῃ συμφώνως πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀγαμίας. Τὸ ζήτημα, ὅμως, δὲν εἶναι ἡ προσωπικὴ καταδίκη δύο ἀνθρώπων. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἡ νοοτροπία, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται, ὅταν ἡ ἱερωσύνη συναντᾷ τὴν βιομηχανίαν τῆς διαδικτυακῆς δημοσιότητος.

Διότι τί βλέπομεν; Ἡ ἱερωσύνη κινδυνεύει νὰ μεταβληθῇ εἰς ἐπικοινωνιακὸν προϊόν. Ὁ ἱερεὺς γίνεται δημόσιον πρόσωπον, τὸ πρόσωπον γίνεται brand (ἐπωνυμία), τὸ brand (ἐπωνυμία) δημιουργεῖ κοινόν, καὶ τὸ κοινὸν δημιουργεῖ ἀκολούθους. Ὅταν κάποτε τὸ ράσον ἀφαιρεθῇ, ὁ μηχανισμὸς τῆς δημοσιότητος παραμένει ἐνεργός. Μόνον ποὺ τώρα ἡ ταμπέλα δύναται νὰ γράφῃ: Life Coach (σύμβουλος προσωπικῆς ἀναπτύξεως), Speaker (ὁμιλητής), Influencer (διαδικτυακὸν πρόσωπον μὲ ἐπιρροὴν εἰς τὸ κοινόν), Personal Development (προσωπικὴ ἀνάπτυξις).

Ὁ Χριστιανισμὸς ὅμως δὲν εἶναι life coaching (συμβουλευτικὴ προσωπικῆς ἀναπτύξεως). Τὸ Εὐαγγέλιον δὲν εἶναι σεμινάριον αὐτοβελτιώσεως. Ἡ μετάνοια δὲν εἶναι «personal growth» (προσωπικὴ ἀνάπτυξις), ἡ ἄσκησις δὲν εἶναι «wellness» (εὐεξία) καὶ ἡ πνευματικὴ ζωὴ δὲν εἶναι τεχνικὴ διαχειρίσεως συναισθημάτων. Ὁ Χριστὸς δὲν ἦλθε, διὰ νὰ μᾶς καταστήσῃ ἁπλῶς περισσότερον ἀποτελεσματικοὺς ἢ ἱκανοὺς νὰ διαχειριζώμεθα τὰ προβλήματά μας. Μᾶς καλεῖ εἰς μετάνοιαν, κοινωνίαν μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ μεταμόρφωσιν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Ἡ ἀντικατάστασις αὐτῆς τῆς γλώσσης ἀπὸ τὴν γλῶσσαν τῆς αὐτοβελτιώσεως φανερώνει μίαν βαθύτεραν μετατόπισιν: ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἀπὸ τὴν σωτηρίαν εἰς τὴν αὐτοπραγμάτωσιν, ἀπὸ τὴν μετάνοιαν εἰς τὴν αὐτοβελτίωσιν.

Ἐνταῦθα βρίσκεται καὶ ὁ κίνδυνος τῆς νοοτροπίας τοῦ «ἱερέως-influencer» (ἱερέως μὲ διαδικτυακὴν παρουσίαν καὶ ἐπιρροὴν εἰς τὸ κοινόν). Ὁ κληρικὸς δὲν κηρύττει τὸν ἑαυτόν του. Δὲν εἶναι ὁ πρωταγωνιστής. Ὀφείλει νὰ δεικνύῃ πρὸς τὸν Χριστόν, ὄχι πρὸς τὸ προφίλ του. Ἡ λογικὴ τῶν social media (μέσων κοινωνικῆς δικτυώσεως), ὅμως, εἶναι συχνὰ ἡ ἀντίθετος: «κοίτα ἐμένα, κάνε follow (ἀκολούθησέ με), δὲς τὸ βίντεό μου, ἄκουσε τὴν γνώμην μου». Οὕτως, τὸ πρόσωπον τοῦ κληρικοῦ κινδυνεύει νὰ ἀποκτήσῃ μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ τὸ μήνυμα, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται ὅτι μεταφέρει.

Τὸ πρόβλημα γίνεται ἀκόμη ἐντονώτερον, ὅταν ὁ ἱερεὺς ἐγκαταλείπῃ τὸ λειτούργημά του, ἀλλὰ συνεχίζῃ νὰ ἀξιοποιῇ τὴν δημοτικότητα, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησεν ὡς ἱερεύς. Τότε γεννᾶται ἀναποφεύκτως τὸ ἐρώτημα: ἦτο ἡ δημοσιότης ὑπηρέτης τῆς διακονίας ἢ ἡ διακονία ὄχημα διὰ τὴν δημιουργίαν δημοσιότητος;

Ἡ Ἐκκλησία δὲν χρειάζεται celebrities (διασημότητας) μὲ ράσα. Χρειάζεται κληρικοὺς μὲ σταυρόν, μετάνοιαν, ἄσκησιν καὶ ἐκκλησιαστικὸν φρόνημα. Τὰ παραδείγματα Κονάνου καὶ Ravagnani πρέπει νὰ λειτουργήσουν ὡς προειδοποίησις, ὄχι διὰ νὰ καταδικάσωμεν δύο πρόσωπα, ἀλλὰ διὰ νὰ προβληματισθῶμεν περὶ μιᾶς νοοτροπίας, ἡ ὁποία μετατρέπει τὸν πνευματικὸν εἰς influencer (διαδικτυακὸν πρόσωπον μὲ ἐπιρροὴν εἰς τὸ κοινόν) καὶ τελικῶς τὸν ἱερέα εἰς life coach (σύμβουλον προσωπικῆς ἀναπτύξεως).

Διότι, ὅταν τὸ ράσον γίνεται στοιχεῖον τοῦ προσωπικοῦ brand (προσωπικῆς ἐπωνυμίας), τότε ἡ Ἐκκλησία δὲν ἐκκοσμικεύεται ἁπλῶς. Μετατρέπεται εἰς περιεχόμενον.

Καὶ τὸ Εὐαγγέλιον δὲν ἐδόθη εἰς τὸν κόσμον διὰ νὰ γίνῃ περιεχόμενον. Ἐδόθη διὰ νὰ γίνῃ ζωή.

orthodoxostypos

https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_343.html#more