34. Ποιος έχει φωτισμένο νου και φωτεινή διανοια, Ε-2-1 Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκ...

Εὐχές γιά ἕνα εὐλογημένο νέο ἔτος , 1-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό διαφυλακτικό φάρμακο τῆς ὑγείας μας- ἡ ἀδιάλειπτη ἐπίκληση τοῦ θείου ὀνόματος, Τό ὁποῖο μᾶς τό χορηγεῖ ὁ Κύριος διά τῆς περιτομῆς Του, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Πνευματικά Γυμνάσματα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό διαφυλακτικό φάρμακο τῆς ὑγείας μας- ἡ ἀδιάλειπτη ἐπίκληση τοῦ θείου ὀνόματος, Τό ὁποῖο μᾶς τό χορηγεῖ ὁ Κύριος διά τῆς περιτομῆς Του, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Πνευματικά Γυμνάσματα, 1-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό ἀνακουφιστικό φάρμακο καί τό διαφυλακτικό τῆς ὑγείας μας πού μᾶς χορηγεῖ ὁ Κύριος διά της περιτομή Του, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Πνευματικά Γυμνάσματα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό ἀνακουφιστικό φάρμακο καί τό διαφυλακτικό τῆς ὑγείας μας πού μᾶς χορηγεῖ ὁ Κύριος διά της περιτομή Του, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Πνευματικά Γυμνάσματα, 1-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό θεραπευτικό φάρμακο τῶν νοσημάτων μας διά τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου - ἡ νίκη κατά τῆς ὑπερηφάνειας μᾶς καί κατά τῆς ροπῆς γιά ἡδονή, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Πνευματικά Γυμνάσματα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό θεραπευτικό φάρμακο τῶν νοσημάτων μας διά τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου - ἡ νίκη κατά τῆς ὑπερηφάνειας μᾶς καί κατά τῆς ροπῆς γιά ἡδονή, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Πνευματικά Γυμνάσματα, 1-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Γιὰ νὰ ἀλλάξει ὁ κόσμος…

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Εἶναι καὶ ἐπιστημονικὰ ἐξακριβωμένο, καλοί μου φίλοι. Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, συμπίπτει ἱστορικὰ μὲ μία ἀπὸ τὶς πιὸ κρίσιμες καὶ τὶς πιὸ δραματικὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.

Τὸ θαῦμα τῶν Χριστουγέννων τελεσιουργεῖται σὲ μία περίοδο ἐκφυλισμοῦ τῆς θρησκείας, χρεωκοπίας τῆς φιλοσοφίας, ἀνατροπῆς τῆς ἠθικῆς, ξεπεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.

* * *

Χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς κοινωνίας ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστὸς ἦταν ἡ βαρβαρότητα, ἡ ἀκολασία, ἡ διαστροφή, τὸ ἔγκλημα, ἡ διαφθορά, ἡ δουλεία, ἡ καταπίεση, ἡ πλήρης ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς, οἱ διαμάχες, οἱ πόλεμοι, ἡ κατάπτωση σὲ ὅλα.

Ὁπότε, ὅταν ἡ ἐξαχρείωση, ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου εἶχαν φθάσει πλέον στὸ ἀπροχώρητο, τότε ὁ Θεὸς ἔρχεται ὁ Ἴδιος στὴ γῆ. Ντύνεται τὴν ἀνθρώπινη σάρκα καὶ μοιράζεται τὴ ζωὴ τῶν σκλάβων.

Γεύεται τοὺς πόνους τους, νοιώθει τὶς στερήσεις τους, ἀγκαλιάζει τὶς ἐλπίδες τους, γίνεται βάλσαμο στὰ σώματα καὶ στὶς ψυχές τους.

Ἕνας ἀσυνήθιστος Ρῶσσος προσκυνητής.

Ο Alexandru Sergheevici Kanisev ήταν ένας ασυνήθιστος Ρώσσος προσκυνητής. Διέσχισε γονατιστός μία απόσταση 400 χιλιομέτρων,από το Ντιβέεβο μέχρι την Λαύρα του Αγίου Σεργίου στην Μόσχα σε δέκα μήνες. Αυτή η σκληρή άσκηση ήταν γι’αυτόν μία θυσία και μία προσευχή για να επιστρέψουν οι άνθρωποι στην πίστη

Κάποτε ο Αλέξανδρος ήταν οικοδόμος μέχρι που του εμφανίστηκε η Παναγία. Τον προέτρεψε να βαπτιστεί και έπειτα να ξεκινήσει το προσκύνημά του. Μέρα με την μέρα σερνόνταν γονατιστός κρατώντας ένα ραβδί και σπρώχνωντας ένα καρότσι με τα απαραίτητα.

Ἀνοικτὴ δευτέρα ἐπιστολὴ πρὸς τὸν μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κύριον Ἱερώνυμον.

Ἀθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2025

Μακαριώτατε, εὐλογεῖτε.

Σὲ προηγούμενη ἐπιστολή μας ἀναφερθήκαμε ἐν ὀλίγοις στὴν ἐπὶ τρία χρόνια τώρα περιπέτεια τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Ι. Μητροπόλεως Περιστερίου· περιπέτεια, γιὰ τὴν ὁποία ἀποκλειστικὰ ὑπεύθυνος εἶναι ὁ Περιστερίου κ. Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος, μὲ ἀναμφισβήτητο ἑωσφορικὸ ἐγωισμό, συνεχίζει καὶ ἀπειθεῖ προκλητικὰ καὶ δὲν συμμορφώνεται σὲ ἀπόφασή σας (Ἀπόφ. Δ.Ι. Συνόδου τῆς 11/3/2025) νὰ ἐπιστρέψει στὴ θέση του τὸν Σταυρό/Ἐσταυρωμένο ποὺ εἶχε ἀφαιρέσει ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱερῶν Ναῶν τοῦ Περιστερίου (ἐνν. ἐκεῖνον ποὺ ἀφήρεσε καὶ ὄχι ἄλλο κατασκεύασμα χωρίς τον Ἐσταυρωμένο!).

Ἀπὸ τότε (5/11/2025), ποὺ σᾶς ἀπεστάλη ἡ ἐπιστολή μας αὐτὴ στὰ e-mail σας α) id.grafeion@iaath.gr καὶ β) iaath@iaath.gr, μέχρι καὶ σήμερα, ὁ οὐρανὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει βαρύνει. Ὄχι ἀπὸ ἐπερχόμενη κακοκαιρία, ἀλλὰ ἀπὸ ἀποκάλυψη βόμβα, ὅπως χαρακτηρίστηκε, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν ἀφαίρεση παλαιότερα τοῦ Ἐσταυρωμένου μὲ ἐντολὴ τοῦ τότε –μασονοδέσμιου– Πατριάρχου Ἀθηναγόρα.

Τὸ σχετικὸ δημοσίευμα μὲ τίτλο «Ὁ πρῶτος ποὺ ἀπομάκρυνε (1963) τὸν Ἐσταυρωμένο τοῦ Ἱεροῦ Βήματος: Ὁ Μασόνος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἀθηναγόρας!» (τοῦ Μοναχοῦ Σεραφεὶμ Ζήση – «Κατάνυξη» τῆς 16/11/2025), ἀφοῦ πρῶτα πραγματεύεται περὶ τῆς πραξικοπηματικῆς ἐκθρονήσεως (1948) τοῦ νομίμου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μαξίμου Ε’ (1946-1948), ὥστε νὰ ἐνθρονισθεῖ (1/11/48) ὁ Ἀθηναγόρας, ἀπὸ σκοτεινὲς δυνάμεις –ὅπως σημειώνει– στὶς ὁποῖες ἦταν ἐκλεκτὸς (δηλ. τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς διεθνοῦς Μασονίας, τῶν Η.Π.Α. καὶ τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως), στὴ συνέχεια ἀναφέρεται σὲ ἕνα γεγονὸς πού, ὅπως καὶ πάλι σημειώνει, «προέρχεται ἀπὸ τὸ πολύτιμο δίτομο ἔργο τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου καὶ ἐκκλησιαστικοῦ ἱστορικοῦ π. Φιλαρέτου Βιτάλη περὶ τοῦ κυροῦ Μαξίμου Ε’», ὅπου στὴ σελ. 101 ἀναφέρεται ἐπὶ λέξει: «Ἡ δὲ ἔγκυρος ἐφημ. «Χρόνος» Κπόλεως ἐσχολίαζε δυσμενέστατα (11.4.63, φ. 948) τὸ ἑξῆς ἀνήκουστο συμβάν, ὅπερ ἐλάβομεν καὶ ἡμεῖς γνῶσιν παρ’ αὐτόπτου μάρτυρος ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος τοῦ Ι.Ν. Ἁγίου Ἀθανασίου εἰς Ἰωάννινα: «ὁ Πατριάρχης μας (Ἀθηναγόρας), κατὰ τήν, μετὰ τὰς ἑορτὰς τῆς χιλιετηρίδος τοῦ Ἁγίου Ὅρους, περιοδεία του ἀνὰ τὰς πόλεις τῶν Ν. Χωρῶν, ἐπεσκέφθη καὶ τὰ Ἰωάννινα, εἰς τὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν τῶν ὁποίων ἐτέλεσε τὴν Θ. Λειτουργίαν, διατάξας ἅμα τὴν ἀφαίρεσιν καὶ μετατόπισιν τοῦ ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης Σταυροῦ μετὰ τοῦ Τιμίου Σώματος τοῦ Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ».

Συμπτώματα καὶ τεκμήρια τῆς σταδιακῆς μασονοποίησης τῆς Ἐκκλησίας (Α΄).

 

Άκρως αποκαλυπτική ομιλία του Οσιολογιωτάτου π Σεραφείμ (Ζήση)

Ποια καινούρια συμπτώματα εμφανίζονται σαν δόγματα της μασονίας μέσα στην Εκκλησία

1. Ο Οικουμενισμός

2. Η άρνηση του δόγματος της Αγίας Τριάδος

3. Ο μύθος περί Χριστού και Μαγδαληνής, ο οποίος περνάει στην Εκκλησία τώρα μέσω του Καζαντζάκη

4. Η απομείωση της σημασίας της Αειπαρθενίας της Παναγίας μας

5. Ο χριστιανικός σιωνισμός. Η αποδοχή ως νομίμων των επιδιώξεων του μεσσιανισμού του λαού του Ισραήλ.

6. Η αποδοχή και προβολή μασόνων θεολόγων και συγγραφέων

7. Κίνηση για αθώωση του Καζαντζάκη μέσα στην Εκκλησία.

8. Πρακτική συνεργασία με γνωστούς και επιφανείς μασόνους.

9. Η αποσιώπηση της αντιμασονικής πραγματείας και στάσεως της Εκκλησίας ή και η αθώωση της μασονίας.

10. Η γραμμή: «ενότης εν τη ποικιλία», η οποία έχει το εξής παράδοξο: με τους παπικούς στον οικουμενισμό φαινόμαστε φιλομοναρχικοί (να έχουμε ένα συγκεντρωτικό κέντρο εξουσίας), ενώ με τους προτεστάντες φαινόμαστε υπέρ της ποικιλομορφίας (να έχουμε δογματική ποικιλότητα). Γιατί τέτοια ασυνέπεια; Διότι πρέπει υποχρεωτικά να ενωθούμε και με τους μεν και με τους δε, χάριν της νέας τάξεως πραγμάτων.

11. Ο περσοναλισμός και ο υπαρξισμός, τα οποία είναι φιλοσοφικά ρεύματα που πέρασαν μέσα στην Θεολογία της Εκκλησίας από θεοσοφιστές όπως π.χ. τον Μπερντιάεφ αλλά και μέσω του Καζαντζάκη η φιλοσοφία του Μπεργκσόν.

Ἡ ἀπογοήτευση τοῦ π. Βαρθολομαίου.

Γράφει ο Μέτοικος

Ο π.Βαρθολομαίος, προχθές στο Φανάρι, πανηγύρισε με την τέλεση Δοξολογίας τη συμπλήρωση 60 χρόνων από την 7η Δεκεμβρίου του 1965 που, στην Βασιλεύουσα Πόλη, έγινε η άρση των αναθεμάτων του 1054 από τον αιρετικό Πάπα Παύλο Στ΄ και τον κακόδοξο π.Αθηναγόρα.

Όμως, αθυμία κυρίευσε τη σύναξη των Φαναριωτών, είτε γιατί ο π.Βαρθολομαίος έδειξε ότι είναι βαθύτατα απογοητευμένος από την «αδιαφορίαν [των Ορθοδόξων Εκκλησιών] περί της αναγκαιότητος του έργου του» για «ένωση» με τους αιρετικούς φραγκολατίνους, είτε γιατί οι παριστάμενοι ρασοφόροι στον Πατριαρχικό Ναό εμνήσθησαν το λόγο του Αποστόλου Πέτρου «ἔφθασεν ὁ καιρὸς τοῦ νὰ ἀρχίσῃ ἡ κρίσις ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ… καὶ ἄν ὁ δίκαιος μόλις σώζηται, ὁ ἀσεβής καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ θέλει φανῆ;».

Με την υπεροψία της εξουσίας που τον διακρίνει, ο «νεο-Κυναίγειρος και νεο-Κυρηναίος του Οικουμενικού Θρόνου» διαπίστωσε «Εις περίοδον προϊούσης πολώσεως εις ολόκληρον τον κόσμον, συμπεριλαμβανομένης και της χριστιανικής οικουμένης», πόλωση των Ορθοδόξων Εκκλησιών για την οποία φέρει ακεραία την ευθύνη, ότι «Δυστυχώς, σήμερον παρατηρούμεν αύξουσαν αδιαφορίαν περί της αναγκαιότητος του έργου ημών(!!!)», δηλονότι, έργου που ο απώτερος στόχος του είναι η υποταγή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην αίρεση των Λατίνων δια της διαλεγομένης Ποιμαντικής, και της αγαπολογίας.

Φωτεινὰ Χριστούγεννα μέσα στὰ σκοτεινὰ ἐρέβη.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Χριστούγεννα του 2025. Άλλοι καιροί πια. Καιροί χαλεποί και δύσβατοι. Και καθώς τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν όλο και περισσότερο πάνω από την καταρρέουσα πατρίδα, μόνο τους αφελείς μπορεί ακόμη να ξεγελάσει το εορταστικό κλίμα των ημερών. Μπορεί και πάλι να φωταγωγήθηκαν οι πόλεις, να στολίστηκαν τα σπίτια και τα μαγαζιά στὴν αγορά, να ετοιμαζόμαστε και εμείς να «εορτάσουμε», δίνοντας και παίρνοντας δώρα και ευχές. Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και μερικά χρόνια τίποτε δεν είναι ίδιο σε σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Άλλοι καιροί μάς κύκλωσαν πια – και άλλα ήθη.

Θέλεις να γράψεις κάτι για τα Χριστούγεννα, μα μόνο πικρές σκέψεις σού έρχονται πλέον. Πικρές σκέψεις για το πραγματικό (και τόσο τραγικά ξεχασμένο) νόημα της μεγάλης εορτής μας. Πικρές σκέψεις για μια εορτή που εδώ και πολλά χρόνια κατάντησε πλέον ανέορτη. Νεκρή και άλογη, χωρίς τον Λόγο. Απάνθρωπη, χωρίς τον Ενανθρωπήσαντα. Κενή, δίχως τον Κενωθέντα. Βουλιάζουμε συνεχώς στον ζόφο της εξωστρέφειας και τὴς διασκόρπισης, περιφέροντας τις ζωές μας απρόσωποι και διασπασμένοι, δεσμώτες σ’ έναν ατελεύτητο φαύλο κύκλο, που ανακυκλώνουν τα αδιέξοδα της ύπαρξής τους και αναζητούν εις μάτην αντίδοτα και υποκατάστατα. Διαλυμένοι και ανίδεοι, σωρηδόν σκύβαλα καταπίοντες και ειδωλόθυτα κατεσθίοντες. Λαός εδώ και πολύ καιρό τὴς παραφροσύνης και τὴς αποστασίας. Και πάνω απ’ όλα βέβαια, λαός τὴς αμετανοησίας.

Λέει στήν Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά πλανήσει πολλούς. Τί ἐννοεῖ;

❈ Λέει στήν Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά πλανήσει πολλούς. Τί ἐννοεῖ; Ποιούς πολλούς; Τούς ἐκτός Ἐκκλησίας θά πλανήσει; Όχι, αὐτοί εἶναι ἤδη πλανεμένοι. Τούς ἐντός Ἐκκλησίας θά πλανήσει, ἐμᾶς. Θά ἁρπάξει ἀπό τούς Χριστιανούς πάρα πολλούς. Γιατί θά πλανηθοῦνε;

2 Ἰανουαρίου. (Προεόρτια τῶν Φώτων). Σιλβέστρου ῾Ρώμης (†335). Κοσμᾶ (Α΄) Κωνσταντινουπόλεως, Σεραφεὶμ ἐν Σάρωφ (†1833). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς λ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἑβρ. ια´ 8-16).

Εβρ. 11,8           Πίστει καλούμενος Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τὸν τόπον ὃν ἔμελλε λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν, καὶ ἐξῆλθε μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται.

Εβρ. 11,8                   Ενεκα της πίστεώς του ο Αβραάμ, καλούμενος από τον Θεόν, υπήκουσε να εξέλθη και να φύγη από την πατρίδα του και νε μεταβή στον τόπον, τον οποίον επρόκειτο να λάβη ως κληρονομίαν του από τον Θεόν. Και πράγματι εξήλθε, χωρίς και να γνωρίζη που πηγαίνει.