Ἡ εὐφροσύνη τῆς μετανοίας-Λόγος εἰς τόν Ζακχαῖον, Ἁγ. Ἀμφιλοχίου Ἐπισκόπου Ἰκονίου (Κυριακή ΙΕ' Λουκᾶ), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ εὐφροσύνη τῆς μετανοίας-Λόγος εἰς τόν Ζακχαῖον, Ἁγ. Ἀμφιλοχίου Ἐπισκόπου Ἰκονίου (Κυριακή ΙΕ' Λουκᾶ), 25-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

. Περὶ τῆς ξενιτείας τῶν ἡσυχαστῶν πατέρων - Νουθεσίες πνευματικές καί περί του ποιός ειναι ο ησυχαστής, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ιερομ. Σάββα Αγιορείτου

. Περὶ τῆς ξενιτείας τῶν ἡσυχαστῶν πατέρων - Νουθεσίες πνευματικές καί περί του ποιός ειναι ο ησυχαστής, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά,  Ε 2-7 καί Ε-3, Αναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 23-1-2026, Ιερομ. Σάββα Αγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀλήθεια γιά τίς ἐκτρώσεις-Ἡ ἀρχή τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης εἶναι ἡ σύλληψη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλήθεια γιά τίς ἐκτρώσεις-Ἡ ἀρχή τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης εἶναι ἡ σύλληψη, 25-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Εἴμαστε κατά χάριν αἰώνιοι καί μποροῦμε νά γίνουμε κατά μετοχήν ἀγαθοί καί σοφοί, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἴμαστε κατά χάριν αἰώνιοι καί μποροῦμε νά γίνουμε κατά μετοχήν ἀγαθοί καί σοφοί, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 24-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πῶς γινόμαστε καθ' ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πῶς γινόμαστε καθ' ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 23-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος, κεφ.στ΄, ζ΄, η΄. Ἡ νέα ἀποστολή τοῦ Μωυσῆ καί οἱ 10 πληγές τοῦ Φαραώ, Ἱερομ. Σάββα

 

Ἔξοδος, κεφ.ζ΄ & η'. Οἱ 10 πληγές τοῦ Φαραώ, 23-1-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

 

Κυριακή ΙΕ Λουκᾶ:«Ἡ σωτηρία τοῦ σπιτικοῦ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ IΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 19, 1-10]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΚΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-1-1995]

[B311]

Μας είναι συμπαθής η ιστορία του Ζακχαίου, αγαπητοί μου, στην όμορφη πόλη της Ιεριχούς, όπως μας την διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς.

Ο Κύριος διήρχετο την Ιεριχώ. Διήρχετο σαν κάποιον να ζητούσε. Χάριν του οποίου και επεσκέφθη την Ιεριχώ. Ήταν ο Ζακχαίος. Αρχιτελώνης, πλούσιος και ασυμπαθής στον λαό. Εντούτοις, κανείς δεν γνωρίζει τι απεργάζεται η χάρις του Θεού στις ανθρώπινες ψυχές. Κάτι ξύπνησε στην ψυχή του Ζακχαίου. Και ήθελε να δει τον Ιησούν. Ήτο, όμως, κοντός στο ανάστημα, γι'αυτό, από κει που θα περνούσε ο Ιησούς, σκαρφάλωσε σε μία συκομοριά και περίμενε. Όταν έφθασε ο Ιησούς εις το ύψος του δένδρου, σήκωσε το κεφάλι Του και τον κοίταξε. Τα μάτια τους συναντήθηκαν. Η καρδιά του Ζακχαίου χτύπησε δυνατά: «Επιτέλους, είδε τον Ιησούν!». Αλλά η έκπληξις του έφθασε στο αποκορύφωμα, όταν ο Ιησούς τον φώναξε με το όνομά του από το πλήθος: «Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι». «Κατέβα γρήγορα, γιατί σήμερα θα μείνω στο σπίτι σου». Άλλο δεν περίμενε ο Ζακχαίος, κατέβηκε από το δένδρο και με χαρά ανείπωτη υπεδέχθη τον Κύριον.

Οι γύρω, όσα άκουσαν, εκείνα τα οποία ομολόγησε, άρχισαν να μουρμουρίζουν και να σχολιάζουν τον Ιησούν, ότι θα πήγαινε στο σπίτι ενός αμαρτωλού και ασυμπαθούς ανθρώπου. Ενώ αυτοί έτσι εσκέπτοντο, ο Ζακχαίος τούς εφίμωσε με τον τρόπο που ομολόγησε τον εαυτό του, μπροστά στον Ιησού και μπροστά στο πλήθος. Και προβαίνει όντως σε μία αναπάντεχη ομολογία, εξομολόγηση: «Κύριε, ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν». Ομολογία καταπληκτική. Μετάνοια με έργα. Ήταν κάτι το συγκλονιστικό. Γι'αυτό ο Κύριος είπε: «ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο». «Σήμερα έγινε σωτηρία σε αυτό το σπιτικό, σε αυτό το σπίτι».

Ο λόγος, αυτός, του Κυρίου, αγαπητοί μου, είναι σημαντικός και πολύ χρήσιμος: «Έγινε σωτηρία σε αυτό το σπίτι»! Πώς έγινε; Αφού στο σπίτι αυτό ευρίσκετο ο Σωτήρας Χριστός. Και αφού εκεί ευρίσκετο ο Σωτήρας Χριστός, επόμενον ήταν το σπίτι εκείνο να υποδέχεται την σωτηρία και σε αυτό στο σπίτι να γίνεται η σωτηρία. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Ἒνθα γὰρ ἂν εἰσβάλῃ Χριστός, ἐκεῖ πάντως ἐστὶ καὶ σωτηρία». «Όπου εισβάλλει ο Χριστός, εκεί είναι και η σωτηρία».

Γιὰ ποιούς ἰσχύει τὸ «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ»;

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Για ποιους ισχύει το

«Αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού»;

«Και ν’ αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις και τις γενεαλογίες και τις φιλονεικίες και τις διαμάχες για το νόμο, γιατί είναι ανωφελείς και μάταιες». Τι δηλαδή θέλουν οι γενεαλογίες; Γιατί και στην επιστολή του προς τον Τιμόθεο το αναφέρει αυτό λέγοντας· «μύθους και απέραντες γενεαλογίες». Ίσως και εδώ και εκεί να εννοεί τους Ιουδαίους, που υπερηφανεύονταν για το ότι είχαν πρόγονό τους τον Αβραάμ και αδιαφορούσαν για τα δικά τους. Γι’ αυτό τις ονομάζει και «ανόητες» και «ανωφελείς»· γιατί το να πιστεύει κανείς σε πράγματα που δεν ωφελούν είναι απόδειξη ανοησίας.

Φιλονεικίες εννοεί αυτές με τους αιρετικούς, για να μην κουραζόμαστε στα χαμένα, όταν δεν υπάρχει κανένα κέρδος, αφού το τέλος τους είναι το τίποτε. Γιατί, όταν κάποιος είναι διεστραμμένος και προδιατεθειμένος, να μην αλλάξει καθόλου τη γνώμη του, ό,τι και αν γίνει, για ποιο λόγο κουράζεσαι άσκο­πα σπέρνοντας επάνω σε πέτρες, ενώ έπρεπε να διαθέτεις τον καλό αυτόν κόπο στους δικούς σου, μιλώντας σ’ αυτούς για την ελεημοσύνη και τις άλλες αρετές;

Ὁ αὐταρχικὸς Κύπρου προκαλεῖ βαναύσως!

Σκοπὸς ἡ ὑποταγὴ τοῦ Μητρ. Πάφου εἰς τὰς κακοδοξίας τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης

Ἐπίσκοπος, ὁ ὁποῖος διασπᾶ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτυγχάνει εἰς τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον τοῦ ἀνέθεσεν ὁ Κύριος, νὰ βόσκη δηλαδὴ τὰ πρόβατα ὡς γνήσιος ποιμὴν καὶ ὄχι ὡς μισθωτός.

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Ἡ ἐκκλησιαστική ἱστορία ἔχει καταδείξει ὅτι ἡ φαυλότητα καί ἡ ἀντικανονικότητα δέν νομιμοποιοῦνται, καί ἀσφαλῶς δέν δύνανται νά θεσμοθετοῦνται, στήν πορεία τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Διότι οἱ ἐπίσκοποι ἔχουν χρέος νά ὑποτάσσωνται στίς συνοδικές ἀποφάσεις, μόνον ὅταν αὐτές ὑποτάσσωνται στό γράμμα καί στό πνεῦμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας. Κάθε εἴδους ὑποταγή στήν παρανομία καί στήν αὐθαιρεσία συνιστᾶ ἀποδοχή τῆς πλάνης πού δημιούργησε τήν αὐθαιρεσία, καθώς καί συνέργια στόν ἀποπροσανατολισμό ὁλοκλήρου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος. Ἡ ἐπ’ ἀόριστον ἀργία, τήν ὁποία ἐπέβαλε ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου στόν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, ὁ ὁποῖος προσπάθησε νά ἐφαρμόσει κάποια αὐτονόητα τοῦ ἐπισκοπικοῦ του ποιμαντικοῦ καθήκοντος, (τοῦ ὁποίου ἡ ποιμαντική διακονία ἔχει ἀποδείξει ὅτι πρόκειται γιά ἕνα ἀληθινό Ποιμένα, ὅπως τόν ὅρισε ὁ Κύριος καί γιά ἕνα ἀκριβῆ τηρητή τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων), εἶναι πράξη φαύλη καί ἀντικανονική καί ὀφείλει γρήγορα νά καταπέση.

Κυριακή ΙΕ Λουκᾶ.Ὁ Ἄγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας γιά τή συνάντηση τοῦ Κυρίου μέ τόν Ζακχαῖο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκ.19,1-10]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΖΑΚΧΑΙΟ

«Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἱεριχώ·καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι (:Έπειτα από λίγο ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ, και περνούσε μέσα από την πόλη. Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ζακχαίος. Αυτός ήταν αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. Και προσπαθούσε να δει τον Ιησού ποιος είναι, αλλά δεν μπορούσε·διότι υπήρχε μεγάλη συρροή λαού, και αυτός ήταν κοντός στο ανάστημα και σκεπαζόταν από το πλήθος. Έτρεξε λοιπόν μπροστά από το πλήθος που συνόδευε τον Ιησού και ανέβηκε σαν να ήταν μικρό παιδί σε μία συκομουριά για να Τον δει, διότι από τον δρόμο εκείνο, στον οποίο βρισκόταν το δέντρο αυτό, θα περνούσε ο Ιησούς)»[Λουκ.19,1-4].

Ο Ζακχαίος ήταν αρχιτελώνης με πάρα πολύ μεγάλη ροπή προς τη φιλαργυρία, και σκοπός του ήταν να εισπράττει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα · με αυτό άλλωστε ασχολούνταν οι τελώνες· και αυτήν την πλεονεξία ο Παύλος την ονομάζει «ειδωλολατρία», επειδή προφανώς ταιριάζει μόνο σε αυτούς που δεν γνωρίζουν τον Θεό[Κολ. 3,5 :«Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία δι' ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας»(:Νεκρώστε λοιπόν τα μέλη σας που επιθυμούν τις γήινες απολαύσεις και ηδονές. Νεκρώστε την πορνεία, την ακαθαρσία, κάθε πάθος και υποδούλωση στο κακό, κάθε κακή επιθυμία και την πλεονεξία, η οποία είναι λατρεία στο είδωλο του χρήματος)» · επίσης, Εφ. 5,5: « Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ(:Φυλαχθείτε από όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά το εξής, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος, απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στη βασιλεία του Χριστού και Θεού)».

Ἠ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΙΕ Λουκᾶ. Παν. Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ:

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο ΙΘ΄, εδάφια 1-10

1 Καί εἰσελθὼν διήρχετο τὴν ῾Ιεριχώ· 2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 Καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. 5 Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6 Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. 7 Καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.

8 Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς ᾿Αβραάμ ἐστιν. 10 Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

1 Έπειτα από λίγο ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ, και περνούσε μέσα από την πόλη. 2 Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ζακχαίος. Αυτός ήταν αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος.

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Προς Εβραίους κεφάλαιο Ζ΄, εδάφια 26-28 και κεφάλαιο Η΄, εδάφια 1-2

Κεφάλαιο Ζ΄ 26 Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, 27 ὃς οὐκ ἔχει καθ' ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας. 28 Ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.

Kεφάλαιο Η΄ 1Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, 2 τῶν ῾Αγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἄνθρωπος.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

Κεφάλαιο Ζ΄ 26Αντικαταστάθηκε, λοιπόν, η λευϊτική ιεροσύνη· διότι τέτοιος και με τέτοια προσόντα Αρχιερεύς μάς χρειαζόταν: ευσεβής και άγιος, απαλλαγμένος από κακία και πονηρία, αμόλυντος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς και ανέγγιχτος από την αμαρτία.

Δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τόν Χριστό

❈ Ὁ Κύριος ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία καί μένει διαπαντός σ’ αὐτήν, στό θεανθρώπινο σῶμα Του, τοῦ ὁποίου εἶναι κεφαλή. Γι’ αὐτό ὅταν κανείς πηγαίνει στήν Ἐκκλησία καί ζεῖ σωστά, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, αὐτός ζεῖ μέσα στόν Χριστό, ζεῖ μέσα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

25 Ἰανουαρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ´ Λουκᾶ. † Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Θεολόγου (Ναζιανζηνοῦ) (†390), Καστίνου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἱεράρχου, 13 Νοεμβρίου (Ἑβρ. ζ΄ 26 - η΄ 2).

Εβρ. 7,26           Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,

Εβρ. 7,26                  Διότι τέτοιος τέλειος και αιώνιος Αρχιερεύς μας εχρειάζετο, όσιος, χωρίς κανένα ίχνος κακίας και πονηρίας, αμόλυντος από κάθε σπίλον αμαρτίας, χωρισμένος και εντελώς διάφορος με την αγιότητά του από τους αμαρτωλούς και ο οποίος έχει ανυψωθή πάρα πάνω από τους ουρανούς, εις τα δεξιά του Πατρός και Θεού,

Εβρ. 7,27           ὃς οὐκ ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας.

Εβρ. 7,27                  και δεν έχει ανάγκην, όπως οι Αρχιερείς του Νομου, να προσφέρη πρώτον θυσίας δια τας ιδικάς του αμαρτίας και έπειτα δια τας αμαρτίας του λαού. Αφ' ενός μεν διότι είναι απολύτως αναμάρτητος, αφ' ετέρου δε διότι προσέφερε μίαν φοράν υπέρ του λαού την υψίστην λυτρωτικήν θυσίαν, θυσιάσας τον εαυτόν του επάνω στον σταυρόν.