21 Δεκεμβρίου. Ἰουλιανῆς καί τῶν σύν αὐτῇ 500 μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Παρ. λ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἑβρ. ια΄ 8-14).

Εβρ. 11,8           Πίστει καλούμενος Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τὸν τόπον ὃν ἔμελλε λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν, καὶ ἐξῆλθε μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται.

Εβρ. 11,8                   Ενεκα της πίστεώς του ο Αβραάμ, καλούμενος από τον Θεόν, υπήκουσε να εξέλθη και να φύγη από την πατρίδα του και νε μεταβή στον τόπον, τον οποίον επρόκειτο να λάβη ως κληρονομίαν του από τον Θεόν. Και πράγματι εξήλθε, χωρίς και να γνωρίζη που πηγαίνει.

37. Ἡ πνευματική διαθήκη τοῦ Ὁσίου, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου

37. Ἡ πνευματική διαθήκη τοῦ Ὁσίου, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 17-12-2018_Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

36. Ἡ βίωση τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

36. Ἡ βίωση τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης,15-12-2018 , ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalisi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

35. Τό μοναστήρι ὡς «Πανεπιστήμιο τῆς Ἐκκλησίας», Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

35. Τό μοναστήρι ὡς «Πανεπιστήμιο τῆς Ἐκκλησίας», Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης,14-12-2018, ζωντανή μετάδοση,Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Παναγιά μου, στεῖλε μας τόν Μερκούριο..! (Ὁ Ἅγιος Μερκούριος καί ἡ συγκλονιστική ἱστορία του)

Ο Άγιος Μερκούριος και η συγκλονιστική ιστορία του 

(25 Νοεμβρίου)

 “Καλέσατέ μου το Μερκούριο, όπως μεταβεί 

και φονεύσει τον εχθρόν του Υιού μου Ιουλιανό”!

 

Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πολεμούσε εναντίον των βαρβάρων, υπήρχε στις τάξεις του στρατού του ένας διοικητής του Αρμενικού στρατεύματος των Μαρκησίων.

Ο διοικητής αυτός ονομαζόταν Μερκούριος. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης, του παρουσιάστηκε λευκοφόρος, και ωραιότατος Άγγελος Κυρίου, ο οποίος κρατούσε ξίφος στο δεξί του χέρι, το έδωσε στον νέο, και του είπε:

 

Φίλε και αγαπημένε Μερκούριε, ο Κύριος των Κυρίων και Θεός των απάντων, με έστειλε να σου δώσω θάρρος και δύναμη κατά των εχθρών σου. Λοιπόν, προχώρησε εναντίον τους και θα τους νικήσεις, με τη βοήθεια του Θεού. Θα γίνεις με την νίκη αυτή σε όλους περιβόητος. Αλλά να μη φανείς προς τον ευεργέτη Χριστό αχάριστος.

Να θυμάσαι την καλοσύνη αυτή πάντοτε, και ας ριζώσει στην ψυχή σου ο πόθος Του, διότι πρόκειται να μαρτυρήσεις για το όνομα του, και να λάβεις τον στέφανο της δόξης.

 

Ο Μερκούριος επέδειξε θαυμαστή ανδρεία, νικώντας με ευκολία τους εχθρούς, σαν να ήταν απλό χορτάρι. Μετά την περιφανή νίκη του, ο αυτοκράτορας Δέκιος τον ανακήρυξε αρχιστράτηγο των στρατευμάτων του. Αλλά από την πολλή αγάπη που του έδειξε ο επίγειος Βασιλεύς, ξέχασε τον Ουράνιο. Τότε φάνηκε σ’ αυτόν ο Άγγελος μια νύκτα, που κοιμόταν. Τον ξύπνησε και τον επέπληξε, λέγοντας:

 

- Δεν θυμάσαι τι σου είπα, όταν σου έδιδα το εκλεκτό σπαθί, με το οποίο νίκησες τόσο πλήθος εχθρών με την θεία βοήθεια; Δεν σου είπα, ότι μέλλεις να μαρτυρήσεις, για να λάβεις αμάραντο στέφανο και δόξα αιώνιο; Γιατί λοιπόν προτιμάς τις τιμές του βασιλέως και την προσωρινή απόλαυση;

Ξύπνα από τον ύπνο της αμελείας και περιφρόνησε αυτή την πρόσκαιρη ευδαιμονία για να έλθεις στα ουράνια ανάκτορα, όπου είναι πάντοτε ημέρα πάμφωτος. Αυτά του είπε ο Άγγελος και έγινε άφαντος...

 Ο Μερκούριος έκλαιε πικρά και θρηνούσε απαρηγόρητα. Σκεπτόταν με τι τρόπο να παραιτηθεί από τα αξιώματα, που του έδωσαν. Ένας φθονερός άνθρωπος, που μισούσε τον Μερκούριο, βρήκε ευκαιρία να τον διαβάλει ως χριστιανό, και να φανεί αυτός πιστός στον βασιλέα.

Ἡ λάμπουσα εἰκόνα τῆς Παναγίας!

Στο Ροστόφ, λίγο πριν από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ μετετράπη σε κινηματογράφο. Οι κομμουνιστές κάλυψαν με παχύ στρώμα ασβέστη όλες τις τοιχογραφίες. Μία από αυτές ήταν στο δεξί μέρος και εικονίζε την Παναγία. Κάθε φορά που έσβηναν τα φώτα στην «αίθουσα» η εικόνα έλαμπε με ένα υπερκόσμιο φως ξεπερνώντας το σοβά. Οταν το έμαθαν οι άνθρωποι του κόμματος πήγαν για να πιστοποιήσουν το φαινόμενο.

Γνωμάτευσαν ότι το πάχος του σοβά δεν ήταν αρκετό, διέταξαν να διπλασιασθεί και αποχώρησαν. Ομως η εικόνα πάντα ξεπερνούσε το στρώμα του σοβά κι έλαμπε. Το νέο το έμαθαν οι κάτοικοι του Ροστόφ και πήγαιναν στο «σινεμά» όχι για να δουν το έργο, αλλά για να προσκυνήσουν μυστικά και από μακριά τη λάμπουσα εικόνα. Οι κομισάριοι αναγκάστηκαν να κλείσουν τον κινηματογράφο.

Μήπως πολλές ἀπ΄ τὶς «ποιμαντικὲς μας δραστηριότητες», εἶναι μία ἀποφυγὴ ἢ λησμοσύνη τοῦ κέντρου τῆς θεραπείας;

Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπὸ τὸ 2ο μέρος τοῦ ἀφιερώματος στὸν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη.

Ὁ κοινὸς ἄξονας ποὺ διακρατεῖ στὴν Ὀρθοδοξία καὶ διατηρεῖ τὴν συνοχή της, ὁ ἕνας καὶ μοναδικός της ἄξονας ἐπάνω σ΄ ὅλα τὰ θέματα ποὺ τὴν ἀπασχολοῦν καὶ ὁ ὁποῖος τοποθετεῖ τὰ πάντα σὲ ὀρθὴ βάση, εἶναι μόνο αὐτός: «Κάθαρση – Φωτισμὸς – Θέωση» τίποτε ἄλλο. Χωρὶς αὐτὸ τὸ σχῆμα, ὅλα τ΄ ἄλλα εἶναι μία γελοιοποίηση τῆς Ὀρθοδοξίας.

Οἱ Πατέρες δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ τί θὰ συμβεῖ στὸν ἄνθρωπο μετὰ θάνατον ἀποκλειστικά, ἀλλὰ ἐκεῖνο κυρίως ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ τί θὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος σ΄ αὐτὴν τὴν ζωή. Μετὰ θάνατον δὲν ὑπάρχει θεραπεία τοῦ νοός, ὁπότε πρέπει νὰ ἀρχίσει σ΄ αὐτὴν τὴν ζωὴ ἡ θεραπεία. …Λοιπὸν βλέπετε αὐτὸ τὸ συγκλονιστικό, τοὺς Πατέρες δὲν τοὺς νοιάζει τί θὰ γίνει μετά, τὸ μετὰ εἶναι τοῦ Θεοῦ. Τοὺς νοιάζει τί θὰ γίνει «τώρα» καὶ ἂν σ΄ αὐτὸ τὸ «τώρα», τὸ σκληρὸ τὸ «τώρα», μπορεῖ νὰ γίνει θεραπεία.

Ἡ Ὀρθοδοξία ὡς πράξη θεραπείας, θέλει νὰ θεραπεύσει τὸ «τώρα». Αν δεν κάνει αυτό το «τώρα» τι θα κάνει; Ποῦ θὰ πάει τοὺς ἀνθρώπους; Πῶς θὰ ἀσχοληθεῖ μαζί τους; Ἔχει ἄλλο ἔργο νὰ κάνει; Μήπως πολλὰ ἀπ΄ αὐτὰ ποὺ κάνουμε καὶ ὡς ποιμαντικὲς δραστηριότητες, εἶναι ἀκριβῶς μία ἀποφυγὴ ἢ λησμοσύνη τοῦ κέντρου τῆς θεραπείας; Ἂν ὑπάρχει τὸ κέντρο τῆς θεραπείας, τὰ ἄλλα ἁπλῶς μποροῦν νὰ προστεθοῦν ἔτσι ἁπαλά. Ἂν ὅμως, μετατεθεῖ στὸ ἁπαλὸ – στὸ...

δευτερεῦον ἡ τάση τῆς ποιμαντικῆς καὶ τῆς ἐνασχολήσεως τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸν ἄνθρωπο καὶ χαθεῖ ἡ θεραπευτική, γελοιοποιηθήκαμε. Πολλὲς φορὲς γελοιοποιούμεθα, αὐτὴ εἶναι ποὺ λέμε ἡ ἐκκοσμίκευση. Ἄλλο ἐνδοκοσμικότητα καὶ ἄλλο ἐκκοσμίκευση. Ναὶ στὸ ἐνδοκοσμικό, θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν ἄνθρωπο τοῦ «τώρα». 

Ἐκκοσμίκευση τί εἶναι; Νὰ ἐγκαταλείψω τὴν θεραπεία καὶ νὰ πάω σὲ αὐτὰ ποὺ ἱκανοποιοῦν ἐσᾶς. Νὰ τρῶτε, νὰ πίνετε, νὰ βρίσκετε δουλειές, νὰ βρίσκετε γαμπρούς, νὰ περνᾶτε καλά, νὰ μὴν ἔχετε πόνους, νὰ μὴν ἔχετε ἀρρώστιες… Καὶ μόνο ποὺ θὰ τὰ κάλυπτα αὐτά, ἔχασα τὸ κέντρο. Τὸ καταλαβαίνετε αὐτό; «Καὶ ἂν αὐτὸ τὸ ζητάει ὁ λαός»;

Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν. (Μάρκ. η 34-θ 1) Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

 

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34).

Αἴροντες τόν σταυρό, εὐαρεστοῦμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, Τόν ἀκολουθοῦμε. Ἄν ἀκολουθοῦμε τόν ἑαυτό μας, δέν μποροῦμε νά ἀκολουθοῦμε Ἐκεῖνον. Ὅποιος δέν ἀπαρνηθῇ τόν ἑαυτό του, δέν μπορεῖ νά Μέ ἀκολουθήσῃ (Ματθ. ι΄ 38).

Ἄν ἀκολουθήσῃς τόν δικό σου νοῦ καί ὄχι τόν νοῦ τοῦ Χριστοῦ, ἄν ἀκολουθήσῃς τό θέλημά σου καί ὄχι τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀναφέρεται στό ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἡ ψυχή σου δέν εἶναι καθαρή, δέν εἶναι ἁγιασμένη, εἶναι χαμένη στήν ζούγκλα τῶν ψυχοφθόρων καί φρικτῶν πλανῶν. Διότι ἡ ἁμαρτία, τό κακό, κατόρθωσε νά χτίσῃ μέσα μας, δίπλα σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή πού ἐλάβαμε ἀπό τόν Θεό, τήν δική της ψυχή. Ἄν ἡ ἁμαρτία μᾶς γίνῃ ἕξις, δημιουργεῖ μέσα μας τήν δική της ψυχή. Ἄν πράττομε τήν ἁμαρτία, ἐκείνη σταδιακά μορφώνεται στήν ψυχή μας. Κοντά σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή, τήν ὁποία ὁ Θεός σοῦ ἔδωσε, ἐσύ φέρνεις ἕναν ξένο, ὁ ὁποῖος σέ αἰχμαλωτίζει. Αὐτός διαφεντεύει, ἐνῶ ὅ,τι θεϊκό εἶναι μέσα σου εἶναι σάν κοιμισμένο, σάν μουδιασμένο. Τό ἀπέρριψες, καί ἐκεῖνο δέν ζῆ μέσα σου, πεθαίνει.

Ἡ ἁμαρτία δημιουργεῖ μέσα μας δικό της κόσμο, δημιουργεῖ μέσα μας δική της φιλοσοφία, δική της ἀντίληψι γιά τόν κόσμο. Ἡ ἁμαρτία ἐπιδιώκει νά καταλάβῃ τήν θέσι τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή σου, τήν θέσι τοῦ Προσώπου τοῦ Θεοῦ. Αὐτό θέλει νά κάνῃ ἡ ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία στήν πραγματικότητα θέλει νά στερήσῃ τόν ἄνθρωπο ἀπό ἐκεῖνες τίς θεϊκές ὡραιότητες πού ἔχει στήν ψυχή του.

Συμπερασματικά γιά τήν στάση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου ἀπέναντι στίς νεοεποχίτικες «θεραπεῖες»

Συμπερασματικά γιά τήν στάση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

ἀπέναντι στίς νεοεποχίτικες «θεραπεῖες»

Μέ βάση ὅλα τά ἀνωτέρω, συμπεραίνουμε ὅτι ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ἀκολουθώντας τήν θέση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί συμπλέοντας μέ τούς σύγχρονους Ἁγίους¹, καταδίκαζε κάθε νεοεποχίτικη δοξασία, διδασκαλία (νεοεποχίτικα σεμινάρια), πρακτικές (γιόγκα κ.λ.π.) καί «θεραπεῖες» (ὅπως τήν ὁμοιοπαθητική, τόν βελονισμό κ.λ.π.). Υἱοθετοῦσε καί χρησιμοποιοῦσε μόνο τήν ἐπιστημονικά κατοχυρωμένη κλασσική ἰατρική.

1 Ὅπως μέ τόν Ἅγιο Παΐσιο (βλ. πιό πάνω).

Βλ. ἐπίσης σχετικά, τίς ἐνδιαφέρουσες τοποθετήσεις γιά τίς «ὁλιστικές θεραπευτικές μεθόδους, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἡ Ὁμοιοπαθητική σέ ἀποσπάσματα ἀπό τά πρακτικά τῆς προαναφερθείσης Ἡμερίδας (Θεολογική καί Ἰατρική Ἡμερίδα, μέ θέμα: «Ἡ παραϊατρική δράση τῆς Νέας Ἐποχῆς ὑπό τό φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἰατρικῆς», Ἱερά Μητρόπολη Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὅρους καί Ἀρδαμερίου, 31 Μαρτίου 1996). Ἀντιγράφονται ἀποσπάσματα, ἀπό δύο εἰσηγήσεις:

1) Τοῦ ἱερομόναχου Ἀρτεμίου Γρηγοριάτη (Χημικοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν), μὲ θέμα:

«Ὁλιστική Ἰατρική», (ὑπό τίς εὐλογίες τοῦ Ἡγουμένου τῆς Μονῆς Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους, Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου Καψάνη). Εἶπε μεταξύ ἄλλων: «Στό ὁλιστικό μοντέλο φαίνονται ὅλα γλαφυρά καί ὄμορφα… Πρόκειται γιά ἕνα παγανιστικό κίνημα… Στούς “νέο-ἐποχίτες”, ὅπως καί στούς ἀνατολικούς λαούς, ὁ Θεός ταυτίζεται μέ τόν κόσμο… Θεός εἶναι ἡ “συμπαντική συνείδηση”… Ὁ Θεός δέν εἶναι ὁ δημιουργός, ἀλλά ὁ νοῦς τοῦ σύμπαντος…. Συνιστοῦν τό βιοενεργειακό μασάζ, τή χειροπρακτική, τή βοτανοθεραπεία… τή ρεφλεξολογία, τήν ὁμοιοπαθητική, τή γιόγκα, τόν ὑπνωτισμό, τόν βελονισμό, τήν ἰριδολογία,… τήν χρωματοθεραπεία, τήν μακροβιοτική,…» καί ἄλλα! «Ὅλες αὐτές οἱ «ἐναλλακτικές μέθοδοι» στηρίζονται στή βασική ἰδέα ὅτι κάθε ἄνθρωπος εἶναι φορέας τῆς «συμπαντικῆς ἐνεργείας», δηλαδή τῆς θεότητας, σύμφωνα μέ τούς μυστικιστές. Αὐτή τήν ἐνέργεια ὀνομάσαν «βιοενέργεια» οἱ ὁπαδοί τῆς «Ὀργονομίας» τοῦ Βίλχελμ Ράϊχ καί «ζωτική δύναμη» οἱ ὁμοιοπαθητικοί.

Ναυπάκτου Ἱερόθεος. «Ἡ θεολογικὴ καταιγίδα στὸ βιβλίο τοῦ Ἰώβ». Ἔδεσσα 9 Δεκεμβρίου 2018

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/12/9-2018.html?m=1

Mία χριστουγεννιάτικη ἀπορία

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΠΟΡΊΑ

 Τώρα, στις γιορτές των Χριστουγέννων, βλέπω και ακούω διάφορα, και σκέφτομαι ποιά σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με την Σάρκωση του Λόγου του Θεού, την σάρκωση της αγάπης, την Σάρκωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Γιά παράδειγμα. Οι Καλλικάντζαροι είναι ένα κομμάτι, που η Πίστη στον Χριστό τους ονομάζει, όσο "καλοί" κι αν φαίνονται, σατανάδες και δαιμόνια. 

Ποιά σχέση μπορεί να έχουν αυτά τα τέρατα με την αγάπη του Χριστού;

Είδα χθες παιδάκια των πρώτων τάξεων των σχολείων να πηγαίνουν στο πλοίο των ξωτικών και σε όλα τα σχετικά δρώμενα.

Δηλαδή τα παιδάκια πήγαιναν, ομαδικά, από το σχολείο τους, με την συνοδεία των δασκάλων τους, να δουν τα ξωτικά, (δηλαδή τους σατανάδες και τους δαίμονες), που κάνουν ζαβολιές, που κλέβουν μελομακάρονα, που πατούν σε ξυλοπόδαρα και τα σχετικά.

Ἒρώτηση: Αυτό είναι το πνεύμα των Χριστουγέννων; 

26 Ὀκτωβρίου 1971: Ἀνακομιδή ἱερῶν Λειψάνων Ἁγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις

 Στην φωτογραφία ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, ως Μητροπολίτης Ιωαννίνων, ενώ λιτανεύει λείψανο του αγίου και ο αείμνηστος Γέροντας Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, ο ποιητής της Ακολουθίας του Αγίου.

Πηγή

 

20 Δεκεμβρίου Συναξαριστής Ιγνατίου Θεοφόρου, Φιλογονίου Πατριάρχη, Ιωάννου Ράφτη, Ιωάννου Κρονστάνδης

Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης (Ρώσος)

Στοιχεία για τη ζωή του παίρνουμε από το βιβλίο "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΝΣΤΑΝΔΗΣ" του επισκ. Αλεξάνδρου Σεμενώφ - Τιάν - Σάνσκυ, που το μετέφρασε ο Αρχιμ. Τιμόθεος Καθηγούμενος της Ι. Μονής Παρακλήτου Ωρωπού και το εξέδωσε η ίδια η Μονή. 

Αυτός ο άγιος Ιωάννης λοιπόν, γεννήθηκε Στις 18 Οκτωβρίου του 1829 στο χωριό Σούρα του νομού Αρχάγγελσκ και το πρώτο του όνομα ήταν Ιβάν 'Ηλιτς Σέργιεφ.

Οι γονείς του ονομάζονταν Ηλίας Μιχαήλοβιτς Σέργιεφ και ήταν Ιεροψάλτης, η δε μητέρα του Θεοδώρα Βλάσιεθνα. Στην αρχή τα γράμματα τα "έπαιρνε" δύσκολα, αλλά κατόπιν προχώρησε και με κρατική υποτροφία. Το 1851, μπήκε στη Θεολογική Ακαδημία της Πετρούπολης. 

Μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή, παντρεύτηκε την Ελισάβετ Κωνσταντίνοβα και του πρότειναν να αναλάβει θέση Ιερέα στον καθεδρικό ναό της Κρονστάνδης αφιερωμένο στον Αγ. Ανδρέα τον Πρωτόκλητο.

20 Δεκεμβρίου. Προεόρτια τῶν Χριστουγέννων. Ἰγνατίου ἱερομάρτυρος τοῦ Θεοφόρου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Πέμ. λ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἑβρ. ι΄ 35 - ια΄ 7).

Εβρ. 10,35         Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παῤῥησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.

Εβρ. 10,35                Μη αποβάλετε, λοιπόν, και μη χάσετε την άφοβον και θαρραλέαν πίστιν σας, η οποία έχει εκ μέρους του Θεού μεγάλον μισθόν ως ανταπόδοσιν.