Ἡ φρικτὴ αἵρεση τοῦ «ἀλαθήτου» καὶ ἡ συγκρητιστικὴ ἐπιτροπὴ Διαλόγου Λατίνων-Ὀρθοδόξων στὴν παπικὴ Μονὴ Pannonhalma

«Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία· τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι, φεῦ, ἡ πλέον φρικτή ἐξορία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν γῆ» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

………………………………….

Eργασίες της συγκρητιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων στην παπική Μονή του Pannonhalma

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της συγκρητιστικής Συντονιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην παπική Μονή του Pannonhalma στην Ουγγαρία [1].

Από τις 15 έως τις 19 Ιουνίου 2026, η επιτροπή συνεδρίασε υπό την συμπροεδρία του καρδιναλίου Kurt Koch, προέδρου του Δικαστηρίου για την προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, και του Μητροπολίτη Πισιδίας Ιώβ, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Τα μέλη της οικουμενιστικής Επιτροπής θεώρησαν ιδιαίτερο «προνόμιο» το ότι μπόρεσαν να διεξαγάγουν τις εργασίες τους στο εμπνευσμένο περιβάλλον της παπικής Μονής, η οποία ιδρύθηκε το 996, «μέσα σε ατμόσφαιρα προσευχής».

Αναβολή έκδοσης αναθεωρημένου κειμένου περί της βλάσφημης και φρικτής αίρεσης του «αλαθήτου»

Οι «εργασίες» της συντονιστικής επιτροπής επικεντρώθηκαν σε αναθεωρημένο σχέδιο κειμένου που πραγματεύεται το «ζήτημα» (σ.σ. τη φρικτή και βλάσφημη αίρεση των Λατίνων) του «αλαθήτου» (του Πάπα), εξεταζόμενο «τόσο από θεολογική όσο και από ιστορική σκοπιά».

Αποφασίστηκε ότι αρκετά σημεία του απαιτούν περαιτέρω αναθεώρηση και διευκρινίσεις προτού μπορέσει να υποβληθεί προς εξέταση σε Ολομέλεια της συγκρητιστικής Επιτροπής.

Για τον λόγο αυτό προβλέπεται νέα συνεδρίαση της επιτροπής, η οποία προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 2027.

Ιστορική διαδρομή – Η βλάσφημη αίρεση των Λατίνων περί του αλαθήτου του Πάπα

Σχετικά με την επιβολή της φρικτής αίρεσης των Λατίνων περί του «αλαθήτου» του Πάπα ως απαράβατου δόγματος πίστεως της Παπικής «Εκκλησίας» διαβάζουμε στο άρθρο «Ο Παπισμός χθες και σήμερα» (Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής) [2]:

«ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

[…]

Ζ’. Τους δύο τελευταίους αιώνες η Ρώμη, αντί να διδα­χθεί από τα λάθη του παρελθόντος, σκληραίνει περισσότερο τη στάση της.

Η Α’ Βατικανή Σύνοδος (1870) επιβάλλει ως απαράβατο δόγμα πίστεως το πρωτείο εξουσίας και το αλάθητο του πάπα. Πρόκειται για την τελειωτική πτώση της Δυτικής «Εκκλησίας». Ο Χριστός, η μόνη αλάθητη Κεφαλή της Εκκλησίας, εξορίζεται από τη γη, και τη θέση Του καταλαμβάνει ο ειδωλοποιημένος ποντίφηκας της Ρώμης! Στη διαμαρτυρία καρδιναλίου για την αντιπαραδοσιακότητα του νέου δόγματος, ο πάπας Πίος Θ’ αντιτάσσει τον παροιμιώδη του λόγο: «Η παράδοση είμαι εγώ»! Από τους Λατίνους που διαφωνούν με τη δογματοποίηση του παπικού απολυταρχισμού, μια σημαντική μερίδα αποσχίζεται και δημιουργεί την «Παλαιοκαθολική Εκκλησία».

Η Β’ Βατικανή Σύνοδος (1962-1965), παρόλο που επαγγέλλεται την ανακαίνιση, διατηρεί το αλάθητο του πάπα και το επεκτείνει σε όλες τις αποφάσεις του. Ταυτόχρονα, η ίδια Σύνοδος καλεί τους Χριστιανούς όλων των δογμάτων σε παγχριστιανική ενότητα με κέντρο, όμως, τη Ρώμη και αρχηγό τον πάπα (ρωμαιοκεντρικός/παποκεντρικός οικουμενισμός)».

Παπικές κακοδοξίες

Ἐπιλεγμένα θησαυρίσματα ἀπό τή δογματική τοῦ ἁγίου πατρός Ἰουστίνου Πόποβιτς:Οἱ οἰκουμενικές σύνοδοι περί τῶν αἱρέσεων

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Οι Οικουμενικές Σύνοδοι είναι, αναμφιβόλως, η συνείδηση της Εκκλησίας του Χριστού. Αυτές με τον τελειότερο τρόπο κατέχουν, γνωρίζουν, διακρίνουν και ομολογούν την Αλήθεια του Χριστού· την υπερασπίζονται. Εφόσον ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός είναι η ενσάρκωση της Αληθείας, η Παν-αλήθεια, κάθε παρέκκλιση από αυτήν, κάθε επίθεση εναντίον της, αποτελεί για τις Συνόδους, κατ’ ουσίαν, παρέκκλιση και επίθεση εναντίον του Χριστού. Αυτός είναι ο τρόπος δράσεως του Αντιχρίστου και των προδρόμων του.

Οι Άγιοι Πατέρες, οι αγιότεροι και διορατικότεροι οφθαλμοί της Εκκλησίας, διακρίνουν με οξυδέρκεια και βεβαιώνουν ότι οι αιρετικοί είναι οι «πρόδρομοι του αντιχρίστου»1. Όπως ακριβώς η έλευση και η δράση του Αντιχρίστου είναι όλη «κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ» [βλ. Β΄Θεσ.2,9: «οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους (:Η παρουσία του ανόμου αυτού θα γίνει με κάθε δύναμη και με σημεία και τέρατα αγυρτικά, που θα τα ενεργεί ο βοηθός και συνεργάτης του, σατανάς)»], έτσι και η δράση κάθε αιρέσεως είναι «κατ’ ἐνέργειαν» του διαβόλου.

Οι θεοφόροι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου βεβαιώνουν ότι οι αιρετικοί «έχουν παρασυρθεί από τον διάβολο, ο οποίος ενεργεί μέσα τους, απεργάζεται το παράλογο και ψυχοφθόρο σχέδιό του»2. Είναι αγιοπατερική η μαρτυρία πως «σε κάθε αίρεση και πίσω από κάθε αίρεση κρύβεται ο διάβολος»3. Γι’ αυτό και οι Άγιοι Πατέρες των Συνόδων είναι οι αδάμαστοι πολέμιοι κάθε αιρέσεως. Αυτός είναι ο λόγος που, ομοψύχως και ομοφώνως, τις αναθεματίζουν4.

Οἱ ἱεροί κανόνες καί ἡ θεανθρώπινη πίστη. Ἐπιλεγμένα θησαυρίσματα ἀπό τή «Δογματική» τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΙΣΤΗ

Οι ιεροί Κανόνες είναι οι ιεροί φρουροί των αγίων δογμάτων, οι ιεροί φρουροί των θεανθρωπίνων αγιασμάτων της θεανθρώπινης ορθοδόξου πίστεως. Είναι απαραίτητο και υποχρεωτικό να υπάρχουν στη θεανθρώπινη οντότητα και στη ζωή της Εκκλησίας. Τούτο επιμαρτυρούν και διαβεβαιώνουν όλες οι Άγιες Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, όλοι οι Άγιοι Πατέρες.

Ο 1ος Κανόνας της Αγίας Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου είναι ο εξής: «Τοὺς παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων καθ’ ἑκάστην Σύνοδον ἄχρι τοῦ νῦν ἐκτεθέντας Κανόνας κρατεῖν ἐδικαιώσαμεν(: Αποφασίσαμε να τηρούνται οι Κανόνες που θεσπίστηκαν σε κάθε Σύνοδο από τους Αγίους Πατέρες μέχρι σήμερα)»1. Μόνον έτσι μπορεί να διαφυλαχθεί αλώβητη η αληθινή, θεανθρώπινη και ορθόδοξη πίστη.

Οι Άγιοι Πατέρες της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου στον 1ο Κανόνα εντέλλονται: «Ὁρίζομεν ἀκαινοτόμητόν τε καὶ ἀπαράτρωτον ὑπάρχειν τὴν παραδοθεῖσαν πίστιν ἡμῖν [...] Ἡμεῖς γὰρ οὔτε προστιθέναι τι, οὔτε μὴν ἀφαιρεῖν κατὰ τὰ προορισθέντα παντελῶς διεγνώκαμεν(:Ορίζουμε ότι η πίστη που μας παραδόθηκε πρέπει να παραμένει χωρίς καμία καινοτομία και χωρίς καμία αλλοίωση [...] Διότι εμείς έχουμε αποφασίσει οριστικά και κατηγορηματικά ούτε να προσθέσουμε κάτι, ούτε βέβαια να αφαιρέσουμε κάτι από όσα έχουν προκαθορισθεί)»2. Στον 2ο Κανόνα οι ίδιοι Πατέρες ορίζουν: «Ἐπισφραγίζομεν δὲ καὶ τοὺς λοιποὺς πάντας ἱεροὺς Κανόνας τοὺς ὑπὸ τῶν Ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων ἡμῶν ἐκτεθέντας ... [καὶ ὁρίζομεν] μηδενὶ ἐξεῖναι τοὺς προδηλωθέντας παραχαράττειν Κανόνας ἢ ἀθετεῖν ἢ ἑτέρους παρὰ τοὺς προκειμένους παραδέχεσθαι Κανόνας ψευδεπιγράφως ὑπό τινων συντεθέντας τῶν τὴν ἀλήθειαν καπηλεύειν ἐπιχειρησάντων (:Επικυρώνουμε δε ως έγκυρους και όλους τους υπόλοιπους ιερούς Κανόνες που θεσπίσθηκαν από τους Αγίους και μακαρίους Πατέρες μας ... [και ορίζουμε] να μην επιτρέπεται σε κανέναν να παραχαράσσει τους προαναφερθέντες Κανόνες ή να τους καταργεί ή να αποδέχεται άλλους Κανόνες εκτός από αυτούς που έχουν τεθεί και οι οποίοι άλλοι Κανόνες έχουν συνταχθεί ψευδεπιγράφως από ορισμένους, οι οποίοι επιχείρησαν να νοθεύσουν [ή: να εμπορευθούν δολίως] την αλήθεια)»3.

Οι Άγιοι Πατέρες στον 21ο Κανόνα της ἐν Γάγγρᾳ Συνόδου λέγουν: «Καὶ πάντα συνελόντως εἰπεῖν, τὰ παραδοθέντα ὑπὸ τῶν θείων Γραφῶν καὶ Ἀποστολικῶν Παραδόσεων, ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ γίνεσθαι φυλαττόμενα(:Και, για να τα συνοψίσουμε όλα, να διαφυλάσσονται και να τηρούνται μέσα στην Εκκλησία όλα όσα έχουν παραδοθεί από τις θείες Γραφές και τις Αποστολικές Παραδόσεις)»4.

Στην Α΄ Κανονική επιστολή του [oνομάζεται «Κανονική» επειδή περιέχει κανόνες και εκκλησιαστικές αποφάσεις που αργότερα αναγνωρίστηκαν από την Εκκλησία ως αυθεντικές κανονικές διατάξεις. Είναι μία από τις σημαντικότερες επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου, η 188η, η οποία έχει ιδιαίτερο κανονικό κύρος στην Ορθόδοξη Εκκλησία] προς τον Άγιο Αμφιλόχιο Ικονίου, ο Άγιος Βασίλειος αναφέρει: «Οἱ δὲ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκέτι ἔχον τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτοῖς· ἐπέλιπε γὰρ ἡ μετάδοσις τῷ διακοπῆναι τὴν ἀκολουθίαν(:Εκείνοι όμως που αποστάτησαν[:αποσχίσθηκαν, αποσκίρτησαν] από την Εκκλησία, δεν έχουν πλέον επάνω τους τη χάρη του Αγίου Πνεύματος· διότι η μετάδοση [της χάρης] σταμάτησε, επειδή διακόπηκε η διαδοχή)»5.

Οι άγιοι Πατέρες, στον 1ο Κανόνα της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, εντέλλονται: «ἀναθεματισθῆναι πᾶσαν αἵρεσιν (:να καταδικαστεί εκκλησιαστικώς με ανάθεμα κάθε αίρεση)»6. Ο 33ος Κανόνας της ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου ορίζει: «ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι(:Ότι δεν πρέπει να συμπροσεύχεται κανείς με αιρετικούς ή σχισματικούς)»7.

14 Ἰουνίου – Ἀφιέρωμα στὸν Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς

14 Ιουνίου – Αφιέρωμα στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς

Ο σύγχρονος Ομολογητής της Ορθοδοξίας και η ακατάπαυστη μαρτυρία του στην εποχή των μεγάλων εκκλησιαστικών προκλήσεων με κέντρο τον κανονικό Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό

Ανδρέας Νικολάου εκ Πάφου

Η 14η Ιουνίου αποτελεί ημέρα ιεράς μνήμης του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, του μεγάλου Σέρβου ασκητού, δογματικού θεολόγου και ομολογητού της Ορθοδόξου Πίστεως του 20ού αιώνα. Η ζωή και το έργο του αποτελούν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για όσους μελετούν τη σύγχρονη ορθόδοξη θεολογία, ιδιαίτερα στα ζητήματα της εκκλησιολογίας, του παπισμού και του οικουμενικού διαλόγου. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Ιουνίου, ημέρα της κοιμήσεώς του, αναγνωρίζοντας την αγία βιοτή, την ασκητική του πολιτεία και την πνευματική του παρακαταθήκη.

Σε μία εποχή κατά την οποία η Εκκλησία της Κύπρου περνά περίοδο έντονων συζητήσεων εξαιτίας των γεγονότων που σχετίζονται με τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό και τις ευρύτερες αντιπαραθέσεις γύρω από ζητήματα πίστεως και εκκλησιαστικής τάξεως, η θεολογική φωνή του Αγίου Ιουστίνου εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό και να καλεί σε βαθύτερη μελέτη της πατερικής παραδόσεως.

Ἁγίου Ἰουστίνου του Τσέλιε (Πόποβιτς).Ἐπιλεγμένα θησαυρίσματα ἀπό τή «Δογματική» τοῦ ἁγίου πατρός

Αγίου Ιουστίνου του Τσέλιε(Πόποβιτς)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

ΤΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τα ιδιώματα της Εκκλησίας είναι αναρίθμητα, επειδή στην ουσία είναι τα ιδιώματα του Θεανθρώπου Χριστού και δι’ Αυτού τα ιδιώματα της Τρισηλίου Θεότητος. Ωστόσο, οι άγιοι και θεόσοφοι Πατέρες της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, καθοδηγούμενοι από το Πνεύμα το Άγιον, στο ένατο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως, τα συμπυκνώνουν σε τέσσερα: «Πιστεύω εἰς μίαν, ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν». Αυτά τα ιδιώματα της Εκκλησίας, η ενότητα, η αγιότητα, η καθολικότητα και η αποστολικότητα, πηγάζουν από την ίδια τη φύση της και τον σκοπό της. Καθορίζουν, σαφώς και επακριβώς, τον χαρακτήρα της Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας, δια του οποίου αυτή ως θεανθρώπινο καθίδρυμα και θεανθρωπίνη κοινωνία διαφέρει από κάθε ανθρώπινο καθίδρυμα και ανθρώπινη κοινωνία.

Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Όπως το Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού είναι ένα και μοναδικό, έτσι και η Εκκλησία, που ιδρύθηκε δι’ Αὐτοῦ, ἐν Αὐτῷ καὶ ἐπ’ Αὐτοῦ, είναι μία και μοναδική. Η ενότητα της Εκκλησίας προέρχεται, αναπόφευκτα, από το ένα, το μοναδικό Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού. Ο αδιαίρετα ένας και μοναδικός θεανθρώπινος οργανισμός πάντων των κόσμων, η Εκκλησία, σύμφωνα με όλους τους ουρανογήινους νόμους δεν μπορεί να διασπασθεί. Οποιαδήποτε διάσπασή της θα σήμαινε τον θάνατό της. Όντας ολόκληρη ἐν τῷ Θεανθρώπῳ είναι, πρωτίστως και κατά πάντα, θεανθρώπινος ζωντανός οργανισμός και κατόπιν θεανθρώπινο καθίδρυμα.

Στην Εκκλησία, τα πάντα είναι θεανθρώπινα: η ζωή, η πίστη, η αγάπη, το βάπτισμα, η ευχαριστία, όλη η ζωή της, όλη η αθανασία της, όλη η αιωνιότητά της, όλη η δομή της. Ναι! Σε αυτήν όλα είναι θεανθρώπινα, τα πάντα ένα, τα πάντα αδιαίρετα: και η χριστοποίηση και ο εξαγιασμός και η θέωση και η μεταμόρφωση και η τριαδοποίηση και η σωτηρία. Στην Εκκλησία, τα πάντα είναι οργανικώς και χαρισματικώς συνδεδεμένα, συγκροτώντας το ένα θεανθρώπινο σώμα υπό την μία Κεφαλή, τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό. Όλα τα μέλη της, αν και παραμένουν πάντοτε αυτοτελή, ελεύθερα και ακέραια πρόσωπα, ωστόσο είναι ενωμένα με τη μία Χάρη του Αγίου Πνεύματος δια των ιερών μυστηρίων και των αγίων αρετών, βρίσκονται σε οργανική ενότητα μεταξύ τους, αποτελούν ένα σώμα και ομολογούν μία πίστη, η οποία τα ενώνει μεταξύ τους και με τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Οι χριστοφόροι Απόστολοι θεοπνεύστως ευαγγελίζονται την ενότητα και την μοναδικότητα της Εκκλησίας, στηριζόμενοι στην ενότητα και στη μοναδικότητα του Ιδρυτού της, του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού και της θεανθρωπίνης Προσωπικότητός Του: «Θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός (:Διότι κανένας δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο λίθο εκτός από εκείνον που έχει ήδη τεθεί και που βρίσκεται τώρα αμετακίνητος και άσειστος στην βάση της οικοδομής. Και ο θεμέλιος αυτός λίθος είναι ο Ιησούς Χριστός)»[Α΄Κορ. 3,11].

Ἁγίου Ἰουστίνου του Τσέλιε (Πόποβιτς).Ἐπιλεγμένα θησαυρίσματα ἀπό τή «Δογματική» τοῦ ἁγίου πατρός

Αγίου Ιουστίνου του Τσέλιε(Πόποβιτς)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΚΛΙΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΕΚΧΩΡΗΣΗ.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ!

Εν ονόματι της Εκκλησίας και των θεανθρωπίνων αγιασμάτων και αληθειών δεν μπορεί να λάβει χώρα κανένας συμβιβασμός. Η αποστολική και αγιοπατερική πιστότητα σε κάθε δικό της, αποτελεί τον κορυφαίο κανόνα στην σχέση μας έναντι της Εκκλησίας. Η πιστότητα σημαίνει ακρίβεια. Κανενός είδους αμαρτίες δεν επιτρέπεται να ευλογούνται, κανενός είδους πράγματα, τα οποία θα κατέλυαν την Αλήθεια, την Παν-αλήθεια της Εκκλησίας, το θεανθρώπινο είναι της, δεν πρέπει να γίνονται. Στην Εκκλησία τα πάντα είναι θεανθρώπινα: το είναι, η ζωή, τα μέσα, ο στόχος, η αθανασία, η αιωνιότητα. Εδώ δεν χωρεί καμία «οικονομία», καθαρά ανθρώπινη, ουμανιστική και χομινιστική, γιατί τούτο θα αποτελούσε αποχώρηση από την θεανθρώπινη Αλήθεια της Εκκλησίας, από την θεανθρώπινη αποστολικότητα, αγιότητα, ενότητα και καθολικότητά της.

Αυτήν την θεανθρώπινη αλήθεια και πραγματικότητα, αποστολικώς, θεόσοφα ομολογεί ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο οποίος δηλώνει: «Οι ορθόδοξοι απορρίπτουμε την κάθε αίρεση και αποδεχόμαστε όλες τις αναγνωρισμένες Οικουμενικές Συνόδους και Τοπικές Συνόδους, όπως και τους οριζόμενους από αυτές κανόνες. Γιατί δεν είναι πλήρως, αλλά κατά το ήμισυ ορθόδοξος εκείνος ο οποίος θεωρεί πως κατέχει την ορθή πίστη και δεν καθοδηγείται από τους θείους κανόνες»[Θεοδώρου του Στουδίτου, Επιστολαί 1,25, PG99,989Α]. «Υπάρχουν οι θείοι νόμοι και κανόνες, που καθοδηγούν τον κάθε ευσεβή άνθρωπο, σε αυτούς δεν πρέπει να προσθέσουμε, ούτε και να αφαιρέσουμε κάτι»[ Θεοδώρου του Στουδίτου, Επιστολαί 1,27, PG99,996Α]. Υποστηρίζοντας την ομολογιακή του μάχη, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γράφει: «Δεν είμαστε έκπτωτοι της Εκκλησίας του Θεού. Αν και υπόλογοι για πολλές άλλες αμαρτίες, εντούτοις αποτελούμε ένα σώμα με αυτήν –την Εκκλησία- ανατραφήκαμε με τα θεία δόγματα και πασχίζουμε να τηρήσουμε τους κανόνες και τις διαταγές της»[Θεοδώρου του Στουδίτου, Επιστολαί 1,28, PG99,997D].

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

«Είμαστε κατά πάντα ορθόδοξοι, απορρίπτουμε την κάθε αίρεση και αποδεχόμαστε κάθε αναγνωρισμένη σύνοδο οικουμενική και τοπική, και τηρούμε με ακρίβεια τους προβλεπόμενους από αυτές κανόνες και διατάξεις. Επειδή δεν τηρεί επακριβώς τον λόγο της αληθείας εκείνος ο οποίος θεωρεί πως κατέχει την ορθή πίστη και δεν καθοδηγείται από τους θείους κανόνες. Εκτός τούτου, ασπαζόμαστε και την νόμιμη, κατά καιρούς, χρησιμοποιουμένη εκ μέρους των αγίων, οικονομία»[Θεοδώρου Στουδίτου, Ἐπιστολαί 1, 30, PG 99, 1005D].

Θεία Κοινωνία - τί Καλᾶ Νέα!

Θεία Κοινωνία - τι Καλά Νέα!

Ο ίδιος ο Κύριος Χριστός δίνει τον Εαυτό Του σε εσάς και σε εμένα στην Θεία Κοινωνία.

Υπάρχει μεγαλύτερο Καλό Νέα;

Σπάνια πλάνα ἀπὸ τὸν μεγάλο Σέρβο Ἀρχιμανδρίτη Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_837.html

«Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς» (Τὸ ὀρθόδοξον οἰκουμενικὸν σήμαντρον)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Έτσι συνοψίζει, ο μακαριστός Ορθόδοξος επίσκοπος Ύδρας Ιερόθεος, την Πατερική παρουσία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ως «ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον, ιδιαιτέρως επίκαιρον και εξόχως αναγκαίον εις τας κρισίμους ημέρας τας οποίας διέρχεται ο Ορθόδοξος Ελληνισμός» (Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ιερόθεος). Αυτή η πολύ γνήσια (πνευματικά) δήλωση του μακαριστού επισκόπου, αποτελεί (πλέον) μια διαχρονική ατέρμονη προλόγιση της παρουσίας του Αγίου για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.

Ο Όσιος κοιμήθηκε την ημέρα της εορτής του Ακαθίστου Ύμνου (7 Απριλίου 1979).

Οι άξονες της σπουδής – κατάρτισης του Αγίου Ιουστίνου είναι γνωσιολογικοί, οντολογικοί, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οργανωμένοι δηλ. σύμφωνα με τις λειτουργίες της Πατερικής – Αγιοπνευματικής όρασης.

Στη μελέτη του: «Το πρόβλημα της σωτηρίας κατά την διδασκαλίαν του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου», γράφει:

Ἡ Μεγάλη Παρασκευή εἶναι ἡ ντροπή μας.Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς !!!!

Ἡ Μεγάλη Παρασκευή εἶναι ἡ ντροπή μας

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Σήμερα ὁ ἄνθρωπος κατεδίκασε τόν Θεό σέ θάνατο. Αὐτή εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀνταρσία στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Αὐτή εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία στόν οὐρανό καί στήν γῆ. Οὔτε οἱ πεπτωκότες ἄγγελοι δέν τό ἔκαναν αὐτό. Σήμερα ὁλοκληρώθηκε ἡ Φοβερά Δίκη κατά τοῦ Θεοῦ. Ποτέ δέν ὑπῆρξε πιό ἀθῶος κατάδικος. Ποτέ ὁ κόσμος δέν εἶδε πιό παράλογο δικαστή.

Ἡ Μεγάλη Παρασκευή εἶναι ἡ ντροπή μας, ἀδελφοί, τό ὄνειδος καί ἡ ἀποτυχία μας. Κατά κάποιον τρόπο στόν Ἰούδα τόν Ἰσκαριώτη ἔχει μερίδιο ἡ ψυχή ὅλων μας. Ἄν δέν ἦταν ἔτσι, θά ἤμασταν ἀναμάρτητοι. Διά τοῦ Ἰούδα ὅλοι μας πέσαμε, ὅλοι μας προδώσαμε τόν Χριστό, ὅλοι μας καταλιμπάνουμε τόν Χριστό καί παραλαμβάνουμε τόν διάβολο, ἐναγκαλιζόμεθα τόν σατανᾶ. Ναί, τόν σατανᾶ. Γιατί στό ἱερό Εὐαγγέλιο γράφει: «καί μετά τό ψωμίον τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον [τόν Ἰούδα] ὁ σατανᾶς» (Ἰω. ιγ΄ 27). Μετά ἀπό ποιό ψωμί;

Κάθε ἱερὸς ναὸς εἶναι καὶ ἕνα κομμάτι τοῦ οὐρανοῦ ἐπάνω στὴν γῆ.

Κάθε ιερός ναός είναι και ένα κομμάτι του ουρανού επάνω στην γη.

Και όταν είσαι μέσα στον ναό, ήδη βρίσκεσαι στον ουρανό.

Έτσι, όταν ή γη σε συνθλίβει με την κόλαση της, τρέξε στον ναό, μπες μέσα και να, είσαι μέσα στον παράδεισο.

Αν οι άνθρωποι σε ενοχλούν με την κακία τους, να προσφεύγεις στον ναό, να γονατίζεις μπροστά στον Θεό και Εκείνος θα σε προσλάβει κάτω από την γλυκιά και παντοδύναμη προστασία Του.

Προσευχηθεῖτε....

Προσευχηθείτε στον Θεό για τους πεινασμένους, για τους διψασμένους, για τους γυμνούς, για τους αρρώστους, για τους φυλακισμένους, για όσους ταξιδεύουν, γιατί κι αυτό είναι έλεος. Η λύπη και η θλίψη για τους αμετανόητους είναι έλεος.

Γιατί ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος- Τά ὀνόματα Ἐμμανουήλ καί Ἰησοῦς, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιατί ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος- Τά ὀνόματα Ἐμμανουήλ καί Ἰησοῦς, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος καί Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, 25-12-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς: Δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα φρίκη ἀπὸ τὴν αἰωνιότητα ἄνευ τοῦ Χριστοῦ!

 Ἀπὸ τὸ βιβλίο "Φιλοσοφικοὶ Κρημνοί", Ἱερὰ Μονὴ Χιλανδαρίου Ἁγίου Ὄρους

Δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα φρίκη ἀπὸ τὴν αἰωνιότητα ἄνευ τοῦ Χριστοῦ. Θὰ προτιμοῦσα νὰ εἶμαι εἰς τὴν κόλασιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ὁ Χριστὸς (μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὸ παραδοξολόγημα!) παρὰ εἰς τὸν παράδεισον ποὺ δὲν ἔχει τὸν Χριστόν.

Διότι ὅπου δὲν εἶναι παρὼν ὁ Χριστός, ἐκεῖ τὰ πάντα μετατρέπονται εἰς κατάραν, εἰς πικρίαν, εἰς φρίκην· ἐκεῖ ἐπάνω εἰς τὴν μισοσβησμένην σπίθαν τῆς ἀνθρωπίνης αὐτοσυνειδησίας ἁπλώνεται τὸ ἀτελείωτον σκότος καὶ τὸ μαῦρον ἔρεβος, ἐκεῖ τὸ σῶμα μεταβάλλεται εἰς βαρὺ φορτίον καὶ ἡ ψυχὴ εἰς καταραμένον ζυγόν.

Ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἐβασάνισε, καὶ ἐλάχιστα, τὸ μαρτύριον τοῦ ἀνθρώπου, πρέπει νὰ ἔχη αἰσθανθῇ τὴν ἀλήθειαν τῶν λόγων τοῦ Ἀποστόλου: «Ὁ Θεὸς εὐλόγησεν ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ ἐν Χριστῷ» (Ἐφ. 1,3). Ἄνευ καὶ ἐκτὸς τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ τὸν ἄνθρωπον παρασύρουν οἱ σκοτεινοὶ ποταμοὶ τῆς κατάρας καὶ τοῦ κακοῦ.

Μόνον μέσα εἰς τὸν Γλυκύτατον Κύριον ἠσθάνθημεν καὶ ἐμάθαμεν, ὅτι αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι ἕνας πρόλογος διὰ τὸν ἄλλον· ὁ χρόνος εἶναι ἕνα προοίμιον διὰ τὴν αἰωνιότητα· ἡ ἐπίγειος ζωὴ εἶναι μία προετοιμασία διὰ τὴν αἰώνιον ζωὴν· τὸ ἐπίγειον ἀγαθὸν εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τοῦ αἰωνίου ἀγαθοῦ.

«Δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ᾖς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σὲ καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου» (Μάτθ. 25, 21, 23).

"Ἀνάγκη γιά ἀσκητές ἱερεῖς"(Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ- Βίος (Στ΄ μέρος), Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ-  Βίος (Στ΄ μέρος), Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, 13-11-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Ε΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Ε΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, 8-11-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,  http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

 

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Δ΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Δ΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, 6-11-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς: Ὀρθόδοξο εἶναι μόνο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο εἶναι τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Ο ουράνιος θησαυρός της Ορθοδόξου Πίστεως ούτε νοθεύεται ούτε προδίδεται.

Ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, μέ ἀφορμή τούς ἐναγκαλισμούς καί τίς συμπροσευχές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη μέ τόν Πάπα, χτυπάει τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου:

«Ὀρθόδοξο εἶναι μόνον ἐκεῖνο, τό ὁποῖον εἶναι τῶν Ἁγίων Πατέρων».

«Τό δόγμα περί τοῦ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα εἶναι ὄχι μόνον αἵρεσις, ἀλλά παναίρεσις… Τό δόγμα αὐτό εἶναι ἡ αἵρεσις τῶν αἱρέσεων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατά τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ… Νέα προδοσία τοῦ Χριστοῦ· νέα σταύρωσις τοῦ Κυρίου…ἐπί τοῦ χρυσοῦ σταυροῦ τοῦ Παπικοῦ Οὐμανισμοῦ».

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Γ΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Βίος Γ΄ μέρος, Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, 3-11-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου