Ὁ Θεός δέν ἔφτιαξε Δαίμονες...

 ❈ Ὁ Θεός δέν ἔφτιαξε Δαίμονες. Ὁ Θεός ἔφτιαξε μόνο Ἀγγέλους, ἀλλά κάποιοι ἀπό τούς Ἀγγέλους, ἐπειδή δέν ὑποτάχτηκαν στόν Θεό, ἐπαναστάτησαν, θέλησαν διά τοῦ ἀρχηγοῦ τους νά πᾶνε πάνω ἀπό τόν Θεό, γι' αὐτό καί ἐξέπεσαν καί ἔγιναν σκοτεινοί Δαίμονες. 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία 7 - 10 - 2017)

Αὐτό θέλουν οἱ Δαίμονες...

❈ Οἱ Δαίμονες, ἐπειδή ἔχουν πείρα πολλῶν χιλιάδων ἐτῶν μετά τήν πτώση τους, μποροῦν νά προβλέψουν κάποια πράγματα, ὄχι ὅτι ἔχουν προφητική ἱκανότητα, ἀλλά ἀπό τήν πείρα πού ἔχουν. Ὅπως καί ἐμεῖς ἔχουμε κάποια πείρα. Ὅσο πιό πολλά χρόνια ζεῖ κανείς, ἔχει περισσότερη πείρα καί μπορεῖ νά εἰκάσει, νά ὑποθέσει, ὅτι αὐτό, ἔτσι ὅπως ἐξελίσσονται τά πράγματα, θά γίνει ἔτσι, καί νά τό πετύχει, νά τό βρεῖ, νά ἐπαληθευτεῖ. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἔχει προφητικό χάρισμα, ἀλλά μέ τήν πείρα πού ἔχει βρίσκει τί πρόκειται νά συμβεῖ. Τό ἴδιο καί οἱ Δαίμονες.

Σύμφωνα μὲ τοὺς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Ψαλτήρι διώχνει τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα!

«Ὁ ψαλμὸς τρέπει εἰς φυγὴν τοὺς δαίμονας, ἐπιφέρει τὴν βοήθειαν τῶν ἀγγέλων, εἶναι ὅπλον εἰς τοὺς φόβους τῆς νυκτὸς καὶ ἀνάπαυσις εἰς τοὺς κόπους τῆς ἡμέρας, ἀσφάλεια διὰ τὰ νήπια, κόσμημα διὰ τοὺς ἀκμαίους εἰς τὴν ἡλικίαν ἀνδρας, παρηγορία διὰ τοὺς πρεσβυτέρους, στολίδι πάρα πολὺ ταιριαστὸν διὰ τὰς γυναίκας»

(Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας).

Κάποτε, ὅταν εἶχα ἀφιερωθεῖ στὴν μελέτη ἐκκλησιαστικῶν βιβλίων, βρέθηκα μπροστὰ στὰ ἀπομνημονεύματα Ρώσων διανοουμένων τῶν ἀρχῶν τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς διανοούμενους αὐτούς, ποὺ ζοῦσαν ὡς πρόσφυγες στὸ Παρίσι, μοιράζονταν ἐκπληκτικὲς ἱστορίες ποὺ σχετίζονταν μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἱστορίες, ποὺ μὲ συγκλόνισε καὶ μοῦ ἔμεινε ἀνεξίτηλη στὴ μνήμη μου γιὰ τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μου, εἶναι ἡ ἀκόλουθη.

Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες τοῦ Παρισιοῦ ἦρθαν ἄνθρωποι μὲ μαῦρα καὶ ζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἐνορῖτες νὰ διαβάσουν τὸ Ψαλτήρι γιὰ ἕναν... ἀποθανόντα Γάλλο, ἔναντι ἑνὸς πολὺ μεγάλου χρηματικοῦ ποσοῦ. Δύο ἀπὸ τοὺς ἐνορῖτες, ἕνας πρώην ἀξιωματικὸς τῆς Λευκῆς Φρουρᾶς καὶ μία γυναῖκα, ἐνθουσιάστηκαν καὶ προσφέρθηκαν νὰ βοηθήσουν. Εἶχαν ἕναν πρόσθετο λόγο, καθὼς ἐκείνη τὴν ἐποχὴ πολλοὶ Ρῶσοι πρόσφυγες εἶχαν ἀνάγκη γιὰ ὑλικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἐργασία.

Οἱ δαίμονες- ἡ ταυτότητα τοῦ ἐχθροῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ δαίμονες- ἡ ταυτότητα τοῦ ἐχθροῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-10-2024

 

....γιά νά ταπεινωθῶ καί νά μάθω τοὺς γιατροὺς καί τά φάρμακα"....

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ γνώριζε καὶ πολλὰ ἰατρικὰ θέματα καὶ διέκρινε τὶς δαιμονικὲς ἀπὸ τὶς ψυχιατρικὲς καταστάσεις. Θεοφόρος ὁ ἴδιος, εἶχε κάνει ἔξωση στὸν πονηρὸ ἀπὸ τὴν καρδιά του, γιὰ τοῦτο καὶ εἶχε ὁράσεις δαιμόνων.

Ὅπως διασώζεται στὴ μυθιστορηματικὴ βιογραφία του ἀπὸ τὸν Σῶτο Χονδρόπουλο, συνέβη ὁλόκληρη νύχτα νὰ ἀντιπαλεύει πρὸς πτηνόμορφο δαίμονα ποὺ τοῦ ἐπετίθετο συνεχῶς σὲ σπίτι ποὺ φιλοξενήθηκε.

Ὁ ἴδιος ἀλλοῦ, ἀπάλλαξε ἀπὸ δαιμόνιο ἄνθρωπο, τὸν ὁποῖο ἀποκάλεσε μὲ τὸ μικρό του ὄνομα, ὅπως καὶ τὸ εἶδος τοῦ δαιμονίου ("πύθωνος", δηλ. δαιμόνιο μαντικῆς, ποὺ "μάντευε").

Οἱ δαίμονες γιατί ὀνομάστηκαν τελώνια; Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Ἐμφανίστηκε ὁ π. Σάββας Ἀχιλλέως καί εἶπε: “Θέλω εἰκόνα σάν αὔτή τῆς Ἁγίας Μαρίνας”

Εμφανίστηκε ο π. Σάββας Αχιλλέως και είπε: “Θέλω εικόνα σαν αυτή της Αγίας Μαρίνας”

Αγαπητοί μου αδελφοί χριστιανοί, χαίρετε! Ονομάζομαι Τζαμαλής Νεκτάριος και κατοικώ στην Αθήνα. Θα ήθελα να σας περιγράψω το θαύμα που μου συνέβη με το γέροντα Σάββα Αχιλλέως. Τον γέροντα δεν τον είχα γνωρίσει. Τον είχαν ακουστά από τα βίντεο που είχα παρακολουθήσει και τα οποία είχε δημοσιεύσει στο κανάλι του ο Παναγιώτης Σ.

Θα ήθελα να σας πω αυτό που μου συνέβη. Συγκεκριμένα στις 11 Μαρτίου ο Παναγιώτης Σ. μας παρουσίασε την εικόνα με την κοίμηση του Οσίου πατρός ημών Σάββα Αχιλλέως και ρώτησε τη γνώμη μας. Όλοι σχολιάσαμε: “Τί ωραία που είναι η εικόνα του γέροντα!” και ζητήσαμε την ευλογία του π. Σάββα. Έως τότε δεν ήξερα προσωπικά τον Παναγιώτη Σ. ούτε είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο. Δεν γνωριζόμασταν καθόλου.

Χορός ''δαιμόνων''(Λαύρα τῶν Σπηλαίων 2023)

                 

Πλήθος κόσμου έχει συγκεντρωθεί αυτές τις ημέρες στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου για να προσευχηθούν και να αντιταχθούν στην απόφαση του καθεστώτος να διώξει τους μοναχούς από την Λαύρα με την υπερχιλιετή ιστορία.

Τὰ καμώματα τῶν δαιμόνων μὲ τὴ Γερόντισσα Γαλακτία

«ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΤΑ!

ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΜΕΝΟΙ»

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ: «Οἱ δαίμονες εἶναι τέρατα… Τελείως παραμορφωμένοι… Δὲν καταδέχονται νὰ δείχνουν τὴν ἀσχήμια τους ἀλλὰ σ’ ἐμένα ἔρχονται ὅπως εἶναι… Εἰδικὰ τὰ βράδια… Ὅταν κάθε βράδυ μιλῶ στὸ τηλέφωνο μὲ τὸν Ἀντώνη μου (Μωραϊτάκη) νάτους! Μὲ τριγυρίζουν ἀλλὰ δὲν μὲ αγγίζουν… Κάνουν κάτι σκέρτσα (παράξενες κινήσεις)… Σοῦ ’ρχεται νὰ γελάς… Τὸ λέω στὸν Ἀντώνη καὶ τοὺς περιγράφω… Κάποια στιγμὴ χαϊδεύω μὲ τὸ χέρι μου τὴν εἰκόνα τοῦ Ἀρχαγγέλου ποὺ ἔχω δίπλα μου… Τοὺς κοιτάζω ταυτόχρονα μὲ αὐστηρότητα καὶ φεύγουν πανικόβλητοι… Φεύγουν ἀπὸ τὸ δυτικὸ κλειστὸ παράθυρο… Ὁ Ἀντώνης τὸ συνήθισε νὰ τοῦ τὸ λέω… Ἕνα βράδυ ποὺ μιλοῦσα μὲ τὸν π. Ἀντώνιο, εἶδα νὰ μὲ πλησιάζει ἕνας ἄγριος ὁλόμαυρος σὰν αράπης… Τὸ εἶπα στὸν π. Ἀντώνιο καὶ ἀπότομα μοῦ εἶπε “καληνύχτα” καὶ ἔκλεισε τὸ τηλέφωνο… Μετὰ γελοῦσα… Εἶπα στὸν μαῦρο μουσαφίρη: “Εἶδες τί μοῦ ἔκανες; Μὲ διέκοψες μὲ τὸ παιδί μου! Χάσου!” χάιδεψα τὴν Παναγία ποὺ εἶχα δίπλα μου καὶ ἔγινε καπνός!

Δὲν περιγράφονται οἱ μοῦρες (οἱ ὄψεις) τος… Ἄλλοτε ἔχουνε ἕνα μάτι τεράστιο κατακόκκινο στὴ μέση τῆς κεφαλῆς… Σπιθίζει ἄγρια… Ἄλλοτε τρία μάτια κατακόκκινα, μικρά, μικρά, δύο μαζὶ καὶ ἕνα πιὸ κάτω… Τὰ δάχτυλά τους τελείως παράουρα (παραμορφωμένα). Εἶναι πλατιὰ σὰν τὸ πόμολο τῆς πόρτας. Δὲν ἀκουμπῶ ποτὲ τὸ πόμολο καὶ φταῖνε τὰ δάχτυλα τῶν δαιμόνων. Εἶναι σὰν τὰ πόδια καὶ τὰ νύχια κάποιων μεγάλων πτηνῶν… Τὰ μαλλιὰ ὁλόρθα σάμε (μέχρι) δέκα πόντους… Ὅταν δῶ νεαροὺς νὰ ἔρχονται γιὰ ἐξομολόγηση στὸν π. Ἀντώνιο καὶ νά ’χουν ἔτσι τὰ μαλλιὰ (καρφάκι) τὰ παίρνω μὲ ἀγάπη καὶ τὰ πάω στὸν νιπτήρα καὶ τοὺς τὰ χαλῶ… Ἔπειτα, τοὺς ἐξηγῶ γιατί… Τοὺς βλέπεις (τοὺς δαίμονες) μὲ σκουλαρίκια, στὴ μύτη, στὴν κοιλιὰ καὶ στὴ γλώσσα ἀκόμα… Μὲ ἄγριες ζωγραφιὲς πάνω τους (τατουάζ), μὲ παράξενα παντελόνια… Ὅ,τι λανσάρουνε σήμερα στοὺς ἀνθρώπους, μοῦ τὰ δείχνουνε πάνω τους… Ἀνοιγοκλείνουν τὰ στόματά τους σὰν λάστιχα, τὰ κάνουν τεράστια καὶ δείχνουν κάτι δόντια μικρὰ σὰν τέλια (σύρματα) πυρακτωμένα, ὁλοκόκκινα… Βρόμα, βρόμα, βρόμα… Σοῦ ’ρχεται νὰ κάνεις ἐμετό… Μεταταράσσονται τὰ σπλάχνα σου… Τίποτα σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο δὲν βρομάει τόσο… Ἴσως ἡ πτωμαΐνη μετὰ ἀπὸ δεκαέξι ἡμέρες ποὺ σκάει τὸ νεκρὸ σῶμα μέσα στὸν τάφο… Ἀλλὰ καὶ πάλι δὲν συγκρίνεται μὲ τίποτα κοσμικὸ αὐτὴ ἡ βρόμα… Ἔτσι βρομᾶνε καὶ οἱ ἀμετανόητοι ἄνθρωποι ποὺ ἔχουνε ἀπάνω ντος (ἐπάνω τους) ἐξουσία οἱ δαίμονες…

Τό ὅραμα τοῦ σιδερᾶ...

ΤΌ ΌΡΑΜΑ ΤΟΥ ΣΊΔΕΡΑ....

Ο Επίσκοπος Ιγνάτιος Brianchaninov κατέγραψε με δέος και προαίσθημα κακού το όραμα ενός απλού Ρώσου σιδερά σ’ ένα χωριό κοντά στην Πετρούπολη, στην αυγή του παρόντος αιώνα μας της απιστίας και της επανάστασης (1817).

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη στίς 08-12-2011 (Σύναξη νέων)

Σήμερα, θά ποῦμε παιδιά, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τήν σχέση πού ἔχουνε τά πάθη μέ τούς δαίμονες καί τί εἶναι τά πάθη.

Τά πάθη -ἄς ἀρχίσουμε ἀπ’ αὐτό- εἶναι κακές ἕξεις, κακές συνήθειες. Κάποιος κάνει μιά ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία δέν εἶναι πάθος. Θύμωσες μιά φορά, δέν σημαίνει ὅτι ἔχεις καί τό πάθος τοῦ θυμοῦ. Ἀλλά ἄν τό κάνεις καί δεύτερη καί τρίτη, μετά σιγά-σιγά ἀποκτᾶς αὐτή τήν κακή συνήθεια νά θυμώνεις. Καί λέμε ὅτι πλέον ἔχεις τό πάθος τοῦ θυμοῦ. Τό ἴδιο εἶναι μέ ὅλα τά πάθη. Εἶναι κακές ἕξεις, κακές συνήθειες, καί οὐσιαστικά εἶναι ἡ κακή χρήση πού κάνουμε στίς δυνάμεις πού μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός. Ὁ θυμός ἄς ποῦμε, γιά παράδειγμα, εἶναι μία δύναμη πού μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός καί δέν εἶναι κακό ὡς δύναμη. Κακή εἶναι ὅμως ἡ χρήση πού κάνουμε καί ἀντί νά τόν στρέφουμε ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἐναντίον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἑαυτοῦ μας, τοῦ διαβόλου κ.λ.π. τόν στρέφουμε ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν μας. Κάνουμε μία κακή χρήση τοῦ θυμικοῦ τῆς ψυχῆς. Τό ἴδιο εἶναι καί τό ἐπιθυμητικό, οἱ ἐπιθυμίες πού ἔχουμε εἶναι πάλι δυνάμεις τῆς ψυχῆς. Θέλει ὁ ἄνθρωπος, ἄς ποῦμε, τήν δόξα. Αὐτή τήν ἀγάπη γιά τήν δόξα ὁ Θεός τήν ἔχει βάλει. Ἀλλά θά πρέπει ν’ ἀγαπήσει τήν δόξα τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, τήν ἀληθινή δόξα, αὐτή πού πραγματικά ἔχει μία ὑπόσταση καί εἶναι κάτι πού μένει αἰώνια. Ἀντί γι’ αὐτό ὁ ἄνθρωπος διαστρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἐπιθυμεῖ τήν ἀνθρώπινη δόξα, ἡ ὁποία δέν μένει, εἶναι κάτι οὐσιαστικά ἀνυπόστατο. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά σοῦ ποῦνε τώρα μπράβο, θά σοῦ ποῦνε τί καλή, τί καλός πού εἶσαι, καί τή στιγμή πού θά φύγεις, θά σέ κουτσομπολέψουν μέ τόν διπλανό τους καί θά ποῦνε τά ἀντίθετα! Εἶναι κάτι δηλαδή τελείως μάταιο αὐτή. Γι’ αὐτό τό λέμε ματαιοδοξία, ἡ μάταιη δόξα τοῦ κόσμου.

Ἤ ἄλλος ἔχει ἄς τό ποῦμε τήν ἐπιθυμία τῶν ἡδονῶν. Εἶναι μιά ἐπιθυμία κι αὐτή. Θά πεῖς, ὁ Θεός μᾶς τήν ἔχει βάλει. Ναί, ἀλλά γιά νά ποθήσεις τήν ἡδονή πού εἶναι ὁ Θεός. Ἡ ὑπέρτατη ἡδονή εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἡ πνευματική ἡδονή. Καί ὁ ἄνθρωπος διαστρέφει καί αὐτή τήν ἐπιθυμία καί τήν κατευθύνει στό νά ἐπιθυμήσει τά πράγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἀντί νά κινηθεῖ δηλαδή κατακόρυφα, νά ἐπιθυμήσει τά οὐράνια, κινεῖται ὁριζόντια καί ἐπιθυμεῖ τά γήινα πράγματα, τά ὑλικά, τά χαμηλά. Καί ἐνῶ εἶναι ἀετός, πού μπορεῖ νά πετάει, εἶναι σάν τίς ὄρνιθες πού μένουνε στό χῶμα.

Ἀλλά τά πάθη αὐτά, νά ξέρετε, ὅτι συνδέονται καί ὑποκινοῦνται ἀπό τούς δαίμονες. Καί μάλιστα ὑπάρχουνε δαίμονες εἰδικοί θά λέγαμε γιά κάθε πάθος. Ὑπάρχουνε οἱ δαίμονες τῆς πορνείας, τῆς καταλαλιᾶς, τῆς κατάκρισης, τῆς ὑπερηφανείας, τῆς φιλαρχίας.. Τό δαιμόνιο τῆς φιλαρχίας ἤ ἀρχικό δαιμόνιο εἶναι φοβερό δαιμόνιο, πού βάζει στόν ἄνθρωπο τήν ἐπιθυμία νά ἄρχει, νά εἶναι ἀρχηγός.

Λοιπόν, ὑπάρχουν πολλῶν εἰδῶν δαιμόνια; Ὑπάρχουνε πολλῶν εἰδῶν. Καί κάθε πάθος, κάθε κακή ἕξη, ὅπως ἀναλύσαμε προηγουμένως, ἔχει καί τόν δικό του δαίμονα. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι οἱ δαίμονες ἔχουν κυριέψει τόν ἄνθρωπο, εἶναι δαιμονισμένος ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει τά πάθη, ἀλλά εἶναι ὑπό μία δαιμονική ἐνέργεια, δαιμονική ἐπήρεια. Κάθε φορά πού ὑποκύπτει στό πάθος, εἶναι ἐνεργούμενος ἀπό κάποιο δαιμόνιο (ἐκείνη τήν στιγμή, ὄχι ὅτι εἶναι συνεχῶς). Ὁ δαιμονισμένος μέ τήν κυριολεκτική ἔννοια εἶναι κάτι ἄλλο. Ὁ δαίμονας μένει μέσα του μόνιμα καί τόν δουλώνει τελείως καί τόν κάνει -ὅταν εἶναι σέ μία κατάσταση ἔτσι πλήρους δαιμονοκαταληψίας- νά κάνει πράγματα πού δέν θέλει νά κάνει. Δέν ξέρω, ἄν ἔχετε δεῖ δαιμονισμένο, πῶς εἶναι.. Δηλαδή ἔχει χάσει τόν ἔλεγχο τοῦ ἑαυτοῦ του καί δέν ξέρει τί κάνει, γιατί ἐνεργεῖται ἀπό τόν δαίμονα.

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας, 8-12-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ 1-11-2021

https://youtu.be/YO5C8GFvZU4

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ 1-11-2021

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 31-10-2021

https://youtu.be/YUd4juQi44Y

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 31-10-2021

Κατακαίει τούς δαίμονες τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Απόσπασμα από την ομιλία 19. Οἱ πανουργίες τοῦ διαβόλου καί ἡ ὑπερνίκηση τῆς δειλίας, 28-10-2017, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Πῶς ὁ ἄνθρωπος καταντάει ὑπηρέτης τοῦ Ἀντίχριστου- Ἅγιος Ἰγνάτιος (Ἀλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)

Όπως λάμπει ο ήλιος στον ουρανό, έτσι λάμπει και ο χριστιανισμός. Όποιος κλείνει τα μάτια του γιατί έτσι το θέλει, να έχη το θάρρος να το λέη, ότι δεν ξέρει τίποτε για τον Χριστό, επειδή έτσι το θέλει! και όχι επειδή δεν υπάρχει τάχα φως. Η αιτία, που οι άνθρωποι απορρίπτουν τον Θεάνθρωπο, είναι μέσα τους. Κατά τον ίδιο τρόπο και η αιτία, που τους κάνει και δέχονται τον αντίχριστο, είναι και αυτή μέσα τους. «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, είπε ο Κύριος στους Ιουδαίους• μα σεις δεν με δεχθήκατε. Αν κάποιος άλλος έλθη στο δικό του όνομα, αυτόν θα τον δεχθήτε»[54]!

Εδώ ο Χριστός μας το λέει ξεκάθαρα, ότι αυτοί και αρνήθηκαν τον Χριστό και εδέχθηκαν τον αντίχριστο, παρ’ ότι συνήθως για τον αντίχριστο μιλάμε σαν για κάποιος που πρόκειται να έλθη.

Γιατί όποιος λόγω δομής της σκέψης του αρνείται τον Χριστό, αυτός, ακριβώς λόγω της δομής της σκέψης του, είναι έτοιμος να δεχθή και θα δεχθή τον αντίχριστο. Γι’ αυτό, και τους κατέταξε σ’ εκείνους που εδέχθηκαν τον αντίχριστο, παρ’ ότι αυτοί εξεμέτρησαν το ζην πολλούς αιώνες, πριν έλθη ο αντίχριστος. Γιατί έκαναν το πιο μεγάλο έργο του αντιχρίστου: έγιναν θεοκτόνοι. Όταν θα έλθη ο ίδιος ο αντίχριστος δεν θα έχη να κάμη τόσο μεγάλο κακούργημα, το πνεύμα τους βρισκόταν σε τόσο εχθρική σχέση προς τον Χριστό, ώστε να έχη αυτόματα απόλυτη συγγένεια με τον αντίχριστο, παρ’ ότι από αυτόν τους χώριζε ένα τόσο τεράστιο χρονικό διάστημα, που μέχρι τώρα έχει φθάσει στις περίπου δυο χιλιάδες χρόνια.

Τὰ δαιμόνια,ποὺ ἀοράτως βρίσκονται γύρω μας, αὐτὰ ἐμποδίζουν, κατ᾽ οἰκονομία Θεοῦ καὶ παραχώρησι, γιὰ νὰ διδαχθοῦμε ἐκ πείρας τὸν ἀόρατο πόλεμό τους.

Τὰ δαιμόνια, παιδί μου, ποὺ ἀοράτως βρίσκονται γύρω μας, αὐτὰ ἐμποδίζουν, κατ᾽ οἰκονομία Θεοῦ καὶ παραχώρησι, γιὰ νὰ διδαχθοῦμε ἐκ πείρας τὸν ἀόρατο πόλεμό τους. Παιδί μου καὶ ὁ βαρκάρης ἔτσι κάνει, ὅταν ἔχει ἀεράκι, προχωράει ἀκόπως μὲ τὰ πανιά, ὅταν ὅμως πέση ἄπνοια, νηνεμία, τότε πιάνει τὰ κουπιά.

Μόνον αὐτόν τόν κόσμο ἔφτιαξε ὁ Θεός γιά τούς ἀνθρώπους...Κάθε σκέψη γιά ἐξωγήινους ἀπό Χριστιανούς Ὀρθόδοξους εἶναι ἀπαράδεκτη.

Άγιος Γαβριήλ ό διά Χριστόν Σαλός και Ομολογητης: Πόσοι ουρανοί υπάρχουν; Εννέα! Εμείς βλέπουμε το κομμάτι τού σύμπαντος πού είναι ορατό. Είναι τό μέρος όπου έπεσαν τά πονηρά πνεύματα καί τά οποία δέν μπορούν ν' ανέβουν πιό επάνω από τ' αστέρια.

149. Ἡ σφοδρή ἐπίθεση τῶν δαιμόνων στό τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς μας, 1-2-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

149. Ἡ σφοδρή ἐπίθεση τῶν δαιμόνων στό τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς μας, Εὐεργετινός (Β΄ τόμος, Ὑπόθεσις ΛΓ΄), 1-2-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ… ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ!

ΝΗΣΤΕΙΑ Ο ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ Ο ΑΦΑΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ

~ »Ανέβασαν κάποτε στή σκήτη τῶν Πατέρων ἕνα δαιμονισμένο νέο, γιά νά τόν θεραπεύσουν μέ τήν προσευχή τους.

Ἐκεῖνοι ὅμως ἀπό ταπείνωση ἀπέφευγαν. Πολύ καιρό βασανιζόταν ἔτσι ὁ δυστυχισμένος ἄνθρωπος, ὥσπου κάποιος Γέροντας τόν λυπήθηκε, τόν σταύρωσε μέ τόν ξύλινο σταυρό πού εἶχε στή ζώνη του, καί ἔδιωξε τό πονηρό πνεῦμα.

– Ἀφοῦ μέ βγάζεις ἀπό τήν κατοικία μου, τοῦ εἶπε ἐκεῖνο, θά μπῶ μέσα σου.

– Ἔλα, τοῦ ἀποκρίθηκε θαρραλέα ὁ Γέροντας.

Ἔτσι μπῆκε μέσα του τό δαιμόνιο καί τόν βασάνιζε δώδεκα ὁλόκληρα χρόνια!