Ἅγιος Λουκάς ὁ Ἰατρός: "Ἄς ζήσουμε μέσα στό Φῶς τοῦ Χριστοῦ καί ἄς στραφοῦμε πρός αὐτό ὁλοκληρωτικά!"

 

Και τώρα το Φως του Χριστού έλαμψε από τον Τάφο του Κυρίου και καταυγάζει τις καρδιές μας. Ας ζήσουμε λοιπόν μέσα σ' αυτό το Φως και ας στραφούμε προς αυτό ολοκληρωτικά! Ας καταφιλήσουμε λοιπόν τώρα τα πόδια του Αναστημένου Σωτήρα μας, του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αμήν.

Πηγή

 

https://paraklisi.blogspot.com/2019/04/blog-post_98.html

6 Μαΐου.Ἰώβ τοῦ δικαίου. Σοφίας ὁσίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ Καστορίας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Δευτ. β´ ἑβδ. Πράξεων. (Πρξ. γ´ 19-26).

Πραξ. 3,19         μετανοήσατε οὖν καὶ ἐπιστρέψατε εἰς τὸ ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τὰς ἁμαρτίας, 

Πραξ. 3,19                Μετανοήσατε, λοιπόν, και γυρίσατε πλησίον στον Θεόν· πιστεύσατε στον Χριστόν, δια να εξαλειφθούν αι αμαρτίαι σας. 

113. Ὅλα γύρω μας εἶναι σταλαγματιές τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

113. Ὅλα γύρω μας εἶναι σταλαγματιές τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 19-4-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

112. Ἡ ἀγανάκτηση μας, ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος μποροῦν νά βλάψουν τούς ἄλλους, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

112. Ἡ ἀγανάκτηση μας, ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος μποροῦν νά βλάψουν τούς ἄλλους, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 18-4-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

111. Ὁ θροῦς τῆς ψυχῆς μας μυστηριωδῶς ἐπηρεάζει τούς ἄλλους, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

111. Ὁ θροῦς τῆς ψυχῆς μας μυστηριωδῶς ἐπηρεάζει τούς ἄλλους, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, 17-4-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Μετάνοια καί ἐξομολόγηση

(Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός)


ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ


“Μετάνοια και εξομολόγηση”


Ανάμεσα στις άλλες ανεκτίμητες δωρεές, που μας έδωσε ο Θεός και Λυτρωτής μας, είναι το σωτήριο μυστήριο της Μετανοίας ή, όπως συνήθως το λέμε, της Εξομολογήσεως, με το οποίο συγχωρούνται και εξαφανίζονται οι αμαρτίες μας. Χωρίς την εξομολόγηση δεν θα μπορούσε να σωθεί κανείς, όσες αρετές κι αν είχε, γιατί δεν μπορεί να βρεθεί άνθρωπος, πού να μην αμάρτησε ποτέ.

Η ταπεινή ομολογία των αμαρτιών μας είναι πολύ ευάρεστη στον Κύριο. Αν ο Αδάμ, μετά την παρακοή και την πτώση του, παραδεχόταν μετανοημένος το σφάλμα του, θα έβρισκε συγχώρηση από τον πανάγαθο Θεό. Ακόμα και ο Κάιν, που έκανε έναν τόσο αποτρόπαιο φόνο, μπορούσε να μετανοήσει και να συγχωρηθεί. Έτσι έκανε ο βασιλιάς Δαβίδ. Μολονότι έπεσε σε δύο θανάσιμα αμαρτήματα, σε φόνο και μοιχεία, συγχωρήθηκε, επειδή μετανόησε ειλικρινά: “Εξομολογήθηκα την αμαρτία μου στον Κύριο και δεν συγκάλυψα την ανομία μου, είπα: "Θα ομολογήσω την ανομία μου στον Κύριο, κατηγορώντας τον εαυτό μου", κι εσύ αμέσως συγχώρησες την ασέβεια της καρδιάς μου” (Ψαλμ. 31:5).

Για να κάνεις όμως μια σωστή εξομολόγηση, για να καθαρίσεις όλους τους ρύπους της συνειδήσεως, για να λευκανθεί και να λαμπρυνθεί η ψυχή σου ενώπιον του Θεού, δεν πρέπει να εξομολογηθείς πρόχειρα και απροετοίμαστα, όπως οι πιο πολλοί χριστιανοί. Ένα ιερό μυστήριο σαν κι αυτό χρειάζεται και προετοιμασία ανάλογη και προσέλευση με την πρέπουσα καρδιακή κατάσταση.


Π ρ ώ τ ο ν. Ετοιμάσου τουλάχιστον δυο-τρεις μέρες νωρίτερα, αποφεύγοντας τις πολλές επαφές με άλλους ανθρώπους και μαζεύοντας το νου σου σε περισυλλογή. Στοχάσου πόσος καιρός είναι πού δεν εξομολογήθηκες –μήπως άραγε και ποτέ άλλοτε;- και προσπάθησε να θυμηθείς από τότε μέχρι την ώρα τούτη σε πόσα και ποια αμαρτήματα έπεσες “έν λόγω ή έργω ή κατά διάνοιαν”, είτε από πρόθεση είτε από αμέλεια ή απροσεξία.

Ὁ βράχος στήν ἔρημο Μάαν

Ο ΒΡΑΧΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΜΑΑΝ

 

(Α' Σαμ. 23, 24-28)

 

Ένα σύμβο­λο της θεϊκής αγάπης και προνοίας, για κάθε δίκαιο που διώκεται άδικα, για κάθε ευσεβή που εναποθέτει τις ελπίδες του στην πρόνοια τού ου­ράνιου Πατέρα, για κάθε πιστό που ξέρει να ομολογή σαν τον Δαβίδ, ότι ο Κύριος αποτελεί το καταφύγιό του

 

Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη

 

(1940-2009)

 

 

 

   Βρισκόμαστε στα χρόνια που βασιλεύει στον Ισραήλ ο Σαούλ, χί­λια είκοσι περίπου έτη προ Χριστού. Όχι ο καλός Σαούλ που εφήρμοζε το θέλημα τού Κυρίου και υπάκουε στον «άνθρωπο τού Θεού» δηλ. στον Σαμουήλ. Αλλά ο Σαούλ που ξεστράτισε και έγινε όργανο των δαιμόνων που υποδουλώθηκε στο πάθος της αντιζηλίας και τού φθό­νου εναντίον τού Δαβίδ, τον οποίον αγωνιζόταν με μανία να εξοντώση.

 

Τους πιο εκλεκτούς, τους πιο επίλεκτους στρατιώτες τού βασι­λείου του δεν τους είχε τόσο για να προασπίζη την χώρα από τους Φιλισταίους, όσο για να καταδιώκη τον Δαβίδ. Πλήθος διαλεχτοί πολεμι­στές και επί κεφαλής ο περίφημος στρατηγός Αβεννήρ συνώδευαν τον Σαούλ στην αμείλικτη καταδίωξι. Το δίκτυο των κατασκόπων δούλευε καλά. Αλλά και oι προδότες και oι καιροσκόποι ήταν στην διάθεσι τού βασιλέως.

 

Η έρημος της Νότιας Ιουδαίας, περιοχή κατάξερη, με χαράδρες, λόφους, βουνά, σπήλαια, δύσβατες περιοχές, προσφερόταν για κατα­φύγιο τού Δαβίδ. Δεν ήταν μόνος του. Τον περιτριγύριζαν τετρακόσιοι οπαδοί, oι οποίοι πίστευαν ότι μία ημέρα θα τον έβλεπαν στον βασιλικό θρόνο. Σ' αυτήν την περιοχή σ' ένα οροπέδιο υπήρχε μία μικρή πόλις, η Ζιφ. Οι κάτοικοί της, πολύ ελεεινοί άνθρωποι. Μόλις αντιλαμβάνονταν ότι κάπου εκεί κρυβόταν ο Δαβίδ, αμέσως έστελναν μήνυμα στον Σαούλ: «Ουκ ιδού Δαβίδ κέκρυπται παρ' ημίν»; (23, 19)· «ιδού Δαβίδ σκεπάζεται μεθ' ημών εν τω βουνώ τού Εχελά» (26, 1).

 

Στον ευσεβή αναγνώστη της Βίβλου το όνομα «Ζιφαίοι» προκαλεί αηδία. Θυμίζει άλλα ποταπά πρόσωπα, θυμίζει Ιούδες και Εφιάλτες. Στον Σαούλ όμως οι κάτοικοι της Ζίφ ήταν οι ευλογημένοι, οι αγαπημέ­νοι. «Ευλογημένοι υμείς τω Κυρίω» (23, 21).Αυτά που σημειώσαμε για τους Ζιφαίους θα μας χρειασθούν αρ­γότερα.

 

Νοτιοδυτικά της Βηθλεέμ, όχι πολύ μακρυά άπα την Χεβρών, στα σύνορα σχεδόν με τους Φιλισταίους υπήρχε η πόλις Κεϊλά. Ήταν ονομαστή γιατί σ' αυτήν είχε ταφή ο προφήτης Αββακούμ. Λόγω της κρίσιμης γεωγραφικής της θέσεως την είχαν περιβάλει με τείχος. Πόλις ωχυρωμένη, με βαρείες πόρτες και αμπάρες, «πόλις θυρών και μο­χλών».

 

Η πόλις δέχθηκε επίθεσι από τους Φιλισταίους και διέτρεξε με­γάλο κίνδυνο. Ο Δαβίδ όμως με τους λιγοστούς άνδρες του κατώρθωσε να την σώση προξενώντας μεγάλη ήττα στους αλλοφύλους. Ο Σαούλ πληροφορήθηκε ότι ο Δαβίδ βρίσκεται στην Κεϊλά και με φοβε­ρή στρατιωτική δύναμι εκστρατεύει εναντίον της. Ο Δαβίδ, για να γλυτώση και τον εαυτό του, αλλά και την πόλι από την καταστροφική μανία του βασιλέως, πήρε τους τετρακόσιους στρατιώτες του και εσπευσμέ­να απομακρύνθηκε από εκεί.

Μεγάλο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ.

Η κάρα του Αποστόλου Θωμά έδιωξε τις ακρίδες απο τη Σύμη

«Εκκλησιαστική Αλήθεια» 1-6-1978

    ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Σύμη της Δωδεκανήσου, εκτός από το μοναστήρι του Πανορμίτη, είχε γεμίσει με ακρίδες, που δεν έφευγαν με κανένα φάρμακο. Τότε οι κάτοικοι του νησιού απευθύνθηκαν μέσω της Μητροπόλεως Ρόδου στην Ιερά Μονή Ιωάννου του θεολόγου της Πάτμου και ζήτησαν τη θαυματουργή κάρα του Αποστόλου Θωμά, που φυλάσσεται εκεί, για να γίνη λιτανεία προς αποτροπή του κακού. Το ίδιο, όπως είχαν ακουστά, είχε γίνει στα παλιά τα χρόνια με επιτυχή αποτελέσματα.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ της Πάτμου ανταποκρίθηκε στην παράκληση των Συμιακών και η κάρα μεταφέρθηκε στο νησί τους την Κυριακή 14 Μαΐου, με συνοδεία του Σεβ. Μητροπολίτου Ρόδου κ. Σπυρίδωνος, του Πανοσ. Καθηγουμένου της Μονής θεολόγου και Πατρ. Εξάρχου Πάτμου κ. Ισιδώρου και αδελφών της Μονής.

ΣΧΗΜΑΤΙΣΘΗΚΕ αμέσως πομπή και η αγία κάσα αποτέθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Προδρόμου Σύμης. Την πομπή ακολου­θούσαν ο υπουργός Εσωτερικών κ. Στράτος, που βρισκόταν στο νησί για τον εορτασμό της Απελευθερώσεως της Δωδεκανήσου, ο νομάρχης, οι βουλευτές Δωδεκανήσου και άλλες στρατιωτικές και πολιτικές Αρχές.

ΜΕΤΑ τη λιτανεία, μεταφέρθηκε η κάρα στο Πέδι της Σύμης, όπου βρίσκονται οι κήποι και τα χωράφια, κι αμέσως οι ακρίδες άρχισαν να υποχωρούν και να πέφτουν στη θάλασσα. Συγκινημένοι οι κά­τοικοι του νησιού, έκαναν τον σταυρό τους και δοξολογούσαν το Θεό.

Οἱ θεοφιλεῖς σκέψεις

 

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ἡ ποιότητα τῆς ζωῆς μας ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὶς ἰδέες καὶ τὶς ἐπιθυμίες μας. Οἱ καλὲς σκέψεις διευκολύνουν τὴ ζωή. Ὅταν λέμε καλὲς σκέψεις, ἐννοοῦμε αὐτὲς ποὺ στηρίζονται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἀποδοχὴ τῆς πανταχοῦ παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Καὶ ὄχι μόνο. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ βεβαιότητα ὅτι τίποτα δὲν συμβαίνει δίχως τὴν παραχώρηση τοῦ Θεοῦ. Οἱ θεοφιλεῖς σκέψεις κάνουν τὰ διάφορα βιωτικὰ προβλήματα εὐκολότερα στὴ λύση τους. Πάντα ὅμως ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι ὑπάρχει καλὴ προαίρεση καὶ σταθερότητα στὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν.

Ὁ ἄνθρωπος δὲν πρέπει νὰ μένει μόνο στὶς καλὲς σκέψεις. Χρειάζεται νὰ προχωράει καὶ στὶς καλὲς πράξεις. Καὶ νὰ θυμᾶται συνεχῶς ὅτι οἱ σκέψεις ἔρχονται εὔκολα στὸ νοῦ, ἀλλὰ καὶ εὔκολα λησμονοῦνται καὶ παραχωροῦν τὴ θέση τους σὲ πονηρὲς σκέψεις ποὺ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸ Θεό.

 

Ὁ πιστὸς παίρνει πάντα τὰ μηνύματα ποὺ καθημερινὰ στέλνει ὁ Θεὸς καὶ διατηρεῖ τὸν πνευματικό του προσανατολισμό. Ἀντίθετα, ἐκεῖνος ποὺ εἶναι μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεὸ τίποτα δὲν ἔχει σταθερὸ στὴ ζωή του, συνεχῶς κλυδωνίζεται, ἀναθεωρεῖ καὶ τελικὰ καταβυθίζεται στὴν ἀνείπωτη δυστυχία, τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς.

Κυριακή τοῦ Θωμᾶ (:Ιω.20,24-31). Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ἐμφάνιση τοῦ ἀναστημένου Κυρίου στούς ἔντεκα μαθηετές, τήν ψηλάφιση τοῦ Θωμᾶ καί τόν σκοπό τῆς συγγραφῆς τοῦ Εὐαγγελίου. Μέρος Δεύτερο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (:Ιω.20,19-31)

                    Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

   ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΝΤΕΚΑ ΜΑΘΗΤΕΣ,

ΤΗΝ ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

 [Μέρος δεύτερο: υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 20,24-31]

 «Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ᾿ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ᾿ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες(:Ο Θωμάς όμως, που ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους και τον οποίο ονόμαζαν Δίδυμο όσοι Εβραίοι μιλούσαν την ελληνική γλώσσα, δεν ήταν μαζί τους όταν ήλθε ο Ιησούς. Όταν λοιπόν Τον είδαν, Του έλεγαν οι άλλοι μαθητές: ‘’Είδαμε τον Κύριο’’. Αυτός όμως τους απάντησε: ‘’Εάν δεν δω με τα μάτια μου στα χέρια του το σημάδι των καρφιών και δεν βάλω το δάχτυλό μου στο σημάδι των καρφιών και δεν βάλω το χέρι μου στην πλευρά Του, ώστε όχι μόνο με τα μάτια μου αλλά και με τα δάχτυλά μου να βεβαιωθώ, δεν θα πιστέψω’’.Πράγματι λοιπόν, ύστερα από οκτώ ημέρες ήταν πάλι μέσα στο σπίτι οι μαθητές, και μαζί με αυτούς ήταν κι ο Θωμάς. Έρχεται λοιπόν ο Ιησούς, ενώ ήταν κλειστές οι θύρες, και στάθηκε ανάμεσα στους μαθητές και είπε: ‘’Ας είναι ειρήνη σε σας’’.Έπειτα λέει στον Θωμά: ‘’Φέρε το δάχτυλό σου εδώ. Ψηλάφισε και εξέτασε τα σημάδια των πληγών μου, και δες συγχρόνως με τα μάτια σου τα χέρια μου. Φέρε το χέρι σου κάτω από τα ενδύματά μου και βάλε το στην πλευρά μου που χτυπήθηκε από τη λόγχη. Και μην αφήνεις τον εαυτό σου να κυριευτεί από την απιστία, ώστε να γίνεις μόνιμα και ανεπανόρθωτα άπιστος, αλλά για να προοδεύεις και να στηρίζεσαι στην πίστη, ώστε να γίνεις αμετακίνητος και αδιάσειστος σε αυτή’’. Ο Θωμάς τότε Του αποκρίθηκε: ‘’Πιστεύω και ομολογώ ότι είσαι ο Κύριός μου και ο Θεός μου’’.Του λέει ο Ιησούς: ‘’Πίστεψες επειδή με είδες. Μακάριοι  και πιο ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να με έχουν δει με τα μάτια τους, όπως με είδες εσύ. Και θα πιστέψουν έτσι όλα τα μέλη της Εκκλησίας μου στις γενιές που θα έλθουν’’. Σύμφωνα λοιπόν με όσα εξιστορήσαμε, εκτός από το θαύμα της Αναστάσεώς Του, ο Ιησούς μπροστά στα μάτια των μαθητών Του έκανε και πολλά άλλα θαύματα που αποδείκνυαν τη θεότητά Του και τα οποία δεν είναι γραμμένα στο βιβλίο αυτό. Αυτά που εκθέσαμε, γράφτηκαν για να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός που προκηρύχθηκε από τους προφήτες, ο μονογενής Υιός του Θεού˙ κι έτσι πιστεύοντας να έχετε  ως αναφαίρετο κτήμα σας τη νέα, θεία και αιώνια ζωή, την οποία μεταδίδει ο Ίδιος στις ψυχές των ανθρώπων που επικαλούνται το όνομά Του)»[Ιω.20,24-29].

Στρατηγόπουλος: Ἀποκτῆστε μία ἄλλη νοοτροπία καὶ βοηθῆστε τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Μὴ σκανδαλίζετε τοὺς ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου

Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, 

ἀπὸ τὴν 3η καλοκαιρινὴ ὁμιλία πού πραγματοποίησε 25/07/13.

Νομίζουμε ὅτι πάντα ἐμεῖς κάνουμε κάτι σπουδαῖο. Ἂν εἶναι σπουδαῖο, τὸ ξέρει ὁ Θεός, μπορεῖ καὶ ἄλλοι ἄνθρωποι γιὰ λίγο. Πίσω ἀπ΄ αὐτὸ εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τὸ ἐπιτρέψει νὰ γίνει καὶ νὰ τὸ καταλάβω, ἀλλοίμονο ἂν πῶ τὸ ἔκανα ἐγώ. Ξέρετε πόσο τραγικὸ εἶναι νὰ πεῖτε σ΄ ἕναν ἱερέα μετὰ τὴν Λειτουργία «ἂχ πάτερ, πόσο ὡραία Λειτουργία κάνατε!», εἶναι Κόλαση αὐτό. «Πόσο ὡραία λειτουργία κάνατε»… Ὁ Θεὸς δὲν ἔκανε τὴν Λειτουργία; «Ἂχ πάτερ, τί ὡραῖο Εὐχέλαιο κάνετε, ἐλᾶτε νὰ μοῦ κάνετε σπίτι». Λέω «ἐγὼ δὲν ἐνορίτης», «σᾶς παρακαλῶ, ἐγὼ ἐσᾶς θέλω». «Γιατί βρὲ παιδάκι μου, νὰ μὲ κολάσεις;». Τὸ πιάνετε; Μὴ σκανδαλίζετε τοὺς ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου! 

Αὐτὰ ὅλα τὰ κάνει ὁ Θεός. «Ἂχ πάτερ, πόσο ὡραία ἀναπαύτηκα ποὺ ἐξομολογήθηκα..». Θὰ μὲ πιάσει ἔπαρσις ἒ; Καὶ ὅταν τὸ ξέρω, μὲ πιάνει τὸ ἀνάποδο καὶ μαλώνω μερικούς. Νὰ πῶ «ἐγὼ μαλώνω κιόλας ἒ;» γιατί ὄχι; Ἐγὼ τὸ ΄κανα; Καὶ ὅταν ἐξομολογεῖσαι, σοὺ ΄κανα κάτι ἐγώ; Ἐξομολόγηση σημαίνει λὲς τὰ ἁμαρτήματά σου. Ἐγὼ τὰ καθάρισα; Ἐγὼ τὰ συγχώρεσα; Εἶμαι ὄργανο τοῦ Θεοῦ. Καὶ στὸ τέλος – τέλος, διαβάζω μία εὐχή νὰ συγχωρεθεῖς. Ἔλα μίλα μου 10 ὧρες, ἂν ἤμουν «ψυχοθεραπευτής», θὰ βγάλω ἐγὼ κανένα δαιμόνιο ἀπὸ μέσα σου, καμμιὰ ἀρρώστια, καμμιὰ ἁμαρτία; Θὰ μιλᾶς, θὰ μιλᾶς, θὰ μιλᾶς, καὶ ἐγὼ θὰ σὲ ἀκούω, θὰ σὲ ἀκούω, θὰ σοὺ δίνω ἀπαντήσεις καὶ θὰ πεῖς «ἒ, τὰ ΄πα». Μὰ δὲν μοῦ ἀρκεῖ νὰ τὰ πεῖς παιδάκι μου. Καὶ οἱ φίλαθλοι στὸ γήπεδο φωνάζουνε. Γκὸλ μπαίνει μὲ τὶς φωνές; Δὲν μπαίνει… ἁπλὸ δὲν εἶναι;

«Εἶναι καλό γιά τόν μοναχό νά ἀγαπᾶ τόν Θεό σάν ὑιός καί νά Τόν φοβᾶται σάν δοῦλος», εἶπε ὁ Εὐάγριος.

«Είναι καλό για τον μοναχό να αγαπά τον Θεό σάν υιός και να Τον φοβάται σαν δούλος», είπε ό Ευάγριος. Φυσικά, αυτό είναι ωφέλιμο γιά κάθε χριστιανό, ακόμα κι αν δεν είναι μοναχός. Είναι μεγάλη τέxνη, γιά έναν οποιονδήποτε άνθρωπο, νά ενώσει την αγάπη του γιά τον Θεό με τον φόβο γιά τον Θεό, τη θεοσέβεια.

Πολλοί άγιοι Πατέρες, μιλώντας γιά αγάπη προς τον Θεό, αναφέρουν ταυτοχρόνως τον φόβο του Θεού και αντιστρόφως.

Ἡ βαθιά αἴσθηση τῆς ἀνομίας μας καί ἡ ἀπόφαση νά εκτελέσουμε τό θέλημα τοῦ Παντοκράτορος Θεοῦ...

Η βαθιά αίσθηση της ανομίας μας και η απόφαση να εκτελέσουμε το θέλημα του Παντοκράτορος Θεού θα μας συγχωρήσει και θα μας λυτρώσει. ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/04/blog-post_380.html

 

5 Μαΐου. ♰ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ (Β´ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΘΩΜΑ). Τά ἐγκαίνια τῆς (καθ᾽ ἑβδομάδα ἀνακυκλουμένης) ἑορτῆς τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως καί ἡ τοῦ ἀποστόλου Θωμᾶ σωτήριος ὁμολογία. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Τῆς Κυριακῆς. (Πρξ. ε´ 12-20).

Πραξ. 5,12         Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος· 

Πραξ. 5,12                Με τα χέρια δε των Αποστόλων εγίνοντο πολλά και μεγάλα θαύματα, που επιμαρτυρούσαν την αλήθειαν του κηρύγματός των και επροκαλούσαν κατάπληξιν στον λαόν. Και ήσαν όλοι με μια καρδιά και με μια γνώμη εις την στοάν του Σολομώντος.