Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας: Ἐπιστήμη καὶ Θρησκεία

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας: Επιστήμη και Θρησκεία

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Κατά καιρούς ακούμε και διαβάζουμε από ανθρώπους που θέλουν να εμφανίζονται, δήθεν, προοδευτικοί ότι υπάρχει χάσκα μέγα ανάμεσα στην επιστήμη και στη θρησκεία δηλαδή στην ορθοδοξία. Την απάντηση δίδει το κείμενο του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας που ακολουθεί.

«Όταν εξετάζουμε τη σύγχρονη επιστήμη όπως αυτή δημιουργήθηκε από επιστήμονες σαν τον Λαμάρκ και τον Δαρβίνο, βλέπουμε την αντίθεση και θα έλεγα την απόλυτη ασυμφωνία που υπάρχει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας σε θέματα που αφορούν τα βασικότερα προβλήματα της ύπαρξης και της γνώσης. Γι' αυτό, νους φωτισμένος και λογικός δεν μπορεί να δέχεται ταυτόχρονα και το ένα και το άλλο και πρέπει να επιλέξει μεταξύ θρησκείας και επιστήμης».

Τα λόγια αυτά τα έγραψε 65 χρόνια πριν ένας γνωστός Γερμανός ζωολόγος, θερμός οπαδός του Δαρβίνου, ο Γέκκελ στο βιβλίο του «Τα μυστικά του κόσμου» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και όπως φαινόταν απέδειξε ότι η πίστη είναι ένας παραλογισμός. Λέει, λοιπόν, ο Γέκκελ ότι κάθε άνθρωπος με φωτισμένη διάνοια πρέπει να διαλέξει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και να ακολουθήσει είτε το ένα είτε το άλλο. Και θεωρεί απαραίτητο να αρνηθούν αυτοί οι άνθρωποι την θρησκεία διότι ένας άνθρωπος λογικός δεν μπορεί να αρνηθεί την επιστήμη.

Πραγματικά αυτό είναι απαραίτητο; Όχι, καθόλου, διότι γνωρίζουμε ότι πολλοί και μεγάλοι επιστήμονες ήταν ταυτόχρονα και πολύ πιστοί άνθρωποι. Τέτοιος ήταν για παράδειγμα ο Πολωνός αστρονόμος Κοπέρνικος που έθεσε το θεμέλιο όλης της σύγχρονης αστρονομίας. Ο Κοπέρνικος δεν ήταν μόνο πιστός αλλά ήταν και κληρικός. Ένας άλλος μεγάλος επιστήμονας, ο Νεύτων, πάντα όταν έλεγε τη λέξη Θεός έβγαζε το καπέλο του. Ήταν πολύ πιστός άνθρωπος. Ένας μεγάλος βακτηριολόγος της εποχής μας και σχεδόν σύγχρονός μας, ο Παστέρ, που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης βακτηριολογίας, όλα τα επιστημονικά του έργα άρχιζε με τη θερμή προσευχή στον Θεό. Πριν 10 χρόνια άφησε αυτή τη ζωή ένας μεγάλος επιστήμονας και συμπατριώτης μας, ο φυσιολόγος Παύλοβ, που ήταν δημιουργός της καινούριας φυσιολογίας του εγκεφάλου. Ήταν και αυτός πολύ πιστός άνθρωπος. Θα τολμούσε, λοιπόν, ο Γέκκελ να πει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν φωτισμένη διάνοια επειδή πιστεύουν στον Θεό;

Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί και σήμερα υπάρχουν, και τους γνωρίζω προσωπικά, μερικοί επιστήμονες καθηγητές πανεπιστημίου που είναι πολύ πιστοί άνθρωποι; Γιατί την θρησκεία δεν την αρνούνται όλοι οι επιστήμονες αλλά μόνο ένα μέρος τους που έχουν τρόπο σκέψεως όμοιο μ' αυτόν που έχει ο Γέκκελ;

Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ - Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

Τρία σημαντικότατα γεγονότα στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας.

To πρῶτο εἶναι ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου, τὸν ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα μὲ χαρὰ καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ μὲ δέος ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖο ὀνομάζεται «κεφάλαιον» (δηλαδὴ ἀρχὴ) τῆς σωτηρίας μας.

Ἐννέα μῆνες μετὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ πραγματοποιήθηκε καὶ τὸ δεύτερο ἀπὸ τὰ σημαντικότερα γεγονότα, ἡ κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρίστου. Κορυφὴ καὶ ὁλοκλήρωση τῆς σωτηρίας μας θὰ εἶναι ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χρίστου μετὰ ἀπὸ ἕνα φρικτὸ θάνατο πάνω στὸ Σταυρό.

Ὄχι μόνο μία φορὰ ἀλλὰ πολλὲς φορὲς φανερώθηκαν στοὺς ἁγίους...

ἄγγελοι. Ἔξι μῆνες πρὶν τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας Παρθένου Μαρίας στάλθηκε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὸν ἱερέα Ζαχαρία, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε στὸ ναό, γιὰ νὰ τοῦ ἀναγγείλει, ὅτι ἀπ’ αὐτὸν θὰ γεννηθεῖ ὁ μεγαλύτερος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ὁ Πρόδρομος τοῦ Κυρίου ὁ Ἰωάννης. Καὶ σήμερα ὁ ἴδιος φέρνει τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα στὴν Ὑπεραγία καὶ ἄχραντο Παρθένο Μαρία, ἡ ὁποία ζοῦσε στὸ ταπεινὸ φτωχόσπιτο τοῦ ξυλουργοῦ Ἰωσήφ.

Μόνο οἱ ἀκόλαστοι καὶ οἱ ἐλαφρόμυαλοι ἄνθρωποι περιφρονοῦν τὴ νηστεία.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας • 17 Μαρτίου 1996 ανακομιδή Ιερών λειψάνων

 

https://proskynitis.blogspot.com/2025/03/blog-post_79.html

Καὶ νὰ μετανοεῖτε ὅταν βλέπετε τὴ συμφορά του πλησίον σας...

"Να μη νομίζουμε ότι οι άλλοι είναι πιο αμαρτωλοί από μας. Πρέπει αντίθετα να σκεφτόμαστε πως είμαστε πιο αμαρτωλοί απ' όλους.

Όταν βλέπετε κάποιον συνάνθρωπο σας να δυστυχεί να μην τον περιγελάτε και να μην χαίρεστε επειδή αυτόν τιμώρησε ο Κύριος και όχι εσάς.

Αντίθετα, με φόβο βάλτε τον εξής λογισμό: ''είμαι πιο αμαρτωλός απ' αυτόν, τότε γιατί αυτόν και όχι έμενα πλήγωσε ο Θεός'';

Ὁ Θεὸς περιμένει νὰ μισήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν κακὸ τοῦ ἑαυτό...

https://proskynitis.blogspot.com/2024/11/blog-post_38.html

Νά λαμβάνετε κάθε πρωί ἁγιασμό στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος

❈ Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός: «Δέν σᾶς συμβουλεύω ὡς ἐπίσκοπος, ἀλλά ὡς γιατρός, νά λαμβάνετε κάθε πρωί ἁγιασμό στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος».

Ὅπως κάνουμε καί στό Ἅγιον Ὄρος μετά τήν ἀκολουθία, κάθε πρωί, ἔχουμε ἀντίδωρο καί ἁγιασμό. Αὐτό δέν ὠφελεῖ μόνο τήν ψυχή, ὠφελεῖ καί τό σῶμα.

~Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 11 – 11 – 2018)

Ἀνθρωπομορφισμὸς στὴν Ἁγία Γραφή . Τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Πρὶν λίγες μέρες σας μίλησα γιὰ τὴν ὀργή, ἕνα πάθος ποὺ ὅλοι μας ἔχουμε. Ὑπάρχουν ἀρκετοὶ χριστιανοὶ ποὺ σκέφτονται καὶ λένε τὸ ἑξῆς «Δὲν εἶναι τόσο μεγάλο πάθος ἡ ὀργή, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ὀργίζεται». Πράγματι ὑπάρχουν στὴν Ἁγία Γραφὴ ἀρκετὰ χωρία ὅπου γίνεται λόγος γιὰ τὴν ὀργὴ καὶ τὸν θυμὸ τοῦ Θεοῦ. Στὸν ἕκτο ψαλμὸ διαβάζουμε, «Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξεις με, μηδὲ τὴ ὀργή σου παίδευσης μὲ» (Ψά. 6, 2). Ὅπως βλέπετε αὐτὸς ὁ ψαλμός του Δαβὶδ πραγματικὰ μιλάει γιὰ τὴν ὀργὴ καὶ τὸν θυμὸ τοῦ Θεοῦ. Ἄραγε ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ δικαιολογοῦν τὸ πάθος τους, λέγοντας ὅτι καὶ ὁ Θεὸς ὀργίζεται;

Ὄχι, καθόλου δὲν ἔχουν δίκαιο, δὲν κατανοοῦν κάτι ποὺ ἐμεῖς πρέπει νὰ τὸ ξέρουμε πολὺ καλά. Ὄχι μόνο σ' αὐτὸ τὸν ψαλμό του Δαβίδ, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα σημεῖα ὑπάρχουν στὴν Ἁγία Γραφὴ οἱ ἀνθρωπομορφικὲς παραστάσεις. Ἡ Ἁγία Γραφὴ λέει ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει τὸ κεφάλι, τὰ αὐτιά, τὰ μάτια, τὰ χέρια, τὰ πόδια καὶ τοὺς μῦς. Ὅτι κινεῖται, κοιμᾶται καὶ ξυπνάει, κάθεται καὶ περπατάει. Ὅλα αὐτὰ ὅμως δὲν πρέπει νὰ τὰ καταλαβαίνουμε κυριολεκτικά, ἀλλὰ νὰ βλέπουμε τὴν συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν δική μας ἀνθρώπινη ἀδυναμία.

«Πνεῦμα ὁ Θεὸς» (Ἰω. 4, 24). Ὁ Θεὸς εἶναι ἀπερίγραπτος, ἀκατανόητος, μπροστά του τρέμουν οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ ἀρχάγγελοι. Δὲν ἔχει, βέβαια, ὁ Θεὸς τὴν μορφὴ ἄνθρωπου. Δὲν ἔχει οὔτε τὰ πόδια, οὔτε τὰ χέρια, διότι αὐτὰ εἶναι τὰ μέλη τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος καὶ ὁ Θεὸς εἶναι Πνεῦμα. Τότε γιατί ἡ Ἅγια Γραφὴ ἔτσι τὸν περιγράφει;

Διότι προσαρμόζεται στὴν ἀδυναμία τῆς ἀνθρώπινης διάνοιας. Ἐπειδὴ οἱ δυνατότες τοῦ νοῦ μας εἶναι πολὺ περιορισμένες καὶ ὁ νοῦς μας εἶναι πολὺ στενός, γι' αὐτὸ μποροῦμε νὰ σκεφτόμαστε μόνο

ἀνθρωπομορφικά. Δὲν μπορεῖ ἡ σκέψη μας νὰ εἶναι ἐντελῶς ἐλεύθερη ἀπὸ τὶς ἀνθρωπομορφικὲς παραστάσεις. Πῶς μποροῦμε νὰ φανταστοῦμε τὸν Θεό, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, Παντοδύναμο καὶ Παντογνώστη; Γι' αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ λόγο καὶ περιγράφεται ὁ Θεὸς στὴν Ἁγία Γραφὴ ἀνθρωπομορφικά.

Τό φως τοῦ Χριστοῦ ἔλαμψε τώρα ἀπό τόν τάφο, Ἁγ. Λουκᾶ Συμφερουπόλεως, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό φως τοῦ Χριστοῦ ἔλαμψε τώρα ἀπό τόν τάφο, Ἁγ. Λουκᾶ Συμφερουπόλεως, 12-6-2024, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ χρυσός κανόνας & παραινέσεις πρός τούς ἱερεῖς, Ἁγ. Λουκᾶ Κριμαίας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ χρυσός κανόνας & παραινέσεις πρός τούς ἱερεῖς, Ἁγ. Λουκᾶ Κριμαίας, 11-6-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας- ὁ βίος καί ἡ πνευματική του διαθήκη, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας- ὁ βίος καί ἡ πνευματική του διαθήκη, 10-6-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2024/06/blog-post_77.html

Λόγος στὴν ἡμέρα τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου (Ἅγιος Λουκᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

«Δικαίων δέ ψυχαί ἐν χειρί Θεοῦ, καί οὐ μή ἅψηται αὐτῶν βάσανος» (Σοφ. Σολομ. 3, 1).

Πώς λοιπόν αυτό το μαρτύριο δεν άγγιξε τον άγιο μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο; Πώς το μαρτύριο δεν άγγιξε τα πλήθη των μαρτύρων;

Από τους βίους των αγίων είναι γνωστό ότι υπήρξε πλήθος μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένου και του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, οι οποίοι δεν ένιωθαν τα μαρτύριά τους.

Αυτό πιθανό να σας φαίνεται παράδοξο, αδύνατο, όμως είναι ένα γεγονός το οποίο δεν αφορά μόνο τους μάρτυρες. Αυτό το γεγονός είναι αρκετά γνωστό στην ιστορία: όταν κατά τον Μεσαίωνα υπέβαλλαν σε μαρτύρια τις δύστυχες γυναίκες, τις οποίες θεωρούσαν μάγισσες, τότε συχνά παρατηρείτο ότι κατά τη διάρκεια των μαρτυρίων αυτές οι δύστυχες έπεφταν σε κατάσταση μακαριότητας. Στην αρχή φώναζαν, βασανίζονταν, υπέφεραν, μετά, όταν τα μαρτύρια εντείνονταν, γίνονταν αφόρητα, το πρόσωπό τους φωτιζόταν με το αίσθημα της μακαριότητας, δεν ένιωθαν τα μαρτύρια.

Τον μεγάλο άγιο, τη μνήμη του οποίου εορτάζουμε τώρα, τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, δεν τον έθιξε το μαρτύριο, ο ίδιος δεν ένιωθε τα μαρτύρια.

«Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καί ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν καί ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα, οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ. Καί γάρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων, ἐάν κολασθῶσιν, ἡ ἐλπίς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης˙ καί ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εὐεργετηθήσονται, ὅτι ὁ Θεός ἐπείρασεν αὐτούς καί εὗρεν αὐτούς ἀξιους ἑαυτοῦ˙ καί ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς» (Σοφ. Σολομ. 3, 2-6). Επειδή για τον Κύριο Ιησού Χριστό αρκούσε μόνο η αποφασιστικότητα τους να υποφέρουν για το άγιο όνομά Του τα πλέον φοβερά και φρικτά μαρτύρια, τα ίδια τα μαρτύρια δεν είχαν ιδιαίτερη σημασία. Γιατί ο Κύριος γνώριζε ότι είχαν την αποφασιστικότητα να υπομείνουν αυτά τα μαρτύρια. Διότι ο Κύριος εκτιμά τις προθέσεις μας, τις ειλικρινείς προθέσεις, όχι λιγότερο από τα έργα μας.

Νά εἴμαστε ἄγρυπνοι.

Να είμαστε άγρυπνοι. Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων κοιμάται βαθύ ύπνο. Πάρα πολλοί δυστυχισμένοι συνάνθρωποί μας ζουν μέσα σ' ένα αδιαπέραστο πνευματικό σκότος, κολυμπάνε στα πάθη και τις επιθυμίες τους. Ο Κύριος θέλει να Τον υπακούμε σε όλα. Να είμαστε ταπεινοί και να μιμούμαστε Αυτόν.

Άγιος Λουκάς Κριμαιας

https://proskynitis.blogspot.com/2023/07/blog-post_51.html

Περί τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνθρώπου (Ἅγιος Λουκᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

Στὸ 4ο κεφάλαιο τῆς Β΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς τοῦ μεγάλου ἀποστόλου Παύλου, διαβάζουμε πολὺ βαθειὰ καὶ σημαντικὰ λόγια, τὰ ὁποία θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐξηγήσω. «Μπορεῖ ἐξωτερικὰ νὰ βαδίζουμε στὸ θάνατο, ἐσωτερικὰ ὅμως, μέρα μὲ τὴν ἡμέρα, ἡ ζωή μας ἀνανεώνεται» (Β΄ Κόρ. 4, 16).

Ποιὸς εἶναι ὁ ἐξωτερικὸς ἄνθρωπος; Εἶναι ἐκεῖνος ὁ κοινός, ὁ γνωστὸς σὲ ὅλους ἄνθρωπος, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ σάρκα καὶ αἷμα, ἀπὸ τὸ νευρικό του σύστημα καὶ τὰ ὀστά του. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀντιλαμβάνεται τὴν ἐξωτερικὴ ὑλικὴ φύση διὰ τῶν πέντε του αἰσθήσεων, διὰ τῆς ὁράσεως, τῆς ἀκοῆς, τῆς ὀσφρήσεως, τῆς ἁφῆς καὶ τῆς γεύσεως. Ἡ πνευματική του ζωὴ περιορίζεται στὴν ἀντίληψη διὰ τῶν πέντε αἰσθήσεων τῆς ὑλικῆς κτίσεως καὶ τὴν ἐπεξεργασία τους μὲ τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά. Τὸ ἐνδιαφέρον του περὶ τὰ πνευματικὰ πολὺ σπάνια ὑπερβαίνει τὰ γήινα ἐνδιαφέροντα.

Ἀλλὰ ἤδη ἀπὸ τὰ ἀρχαία χρόνια πάντοτε ὑπῆρχαν βαθυστόχαστοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κατανοήσει, ὅτι ἡ ζωὴ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πνεύματός μας δὲν καθορίζεται μόνο ἀπὸ τὶς ἐπιδράσεις τοῦ ὑλικοῦ κόσμου. Αὐτοὶ κατάλαβαν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ὑπάρχει πνευματικὸς κόσμος. Ὁ Ἕλληνας φιλόσοφος Πλωτίνος παρομοίαζε αὐτὴ τὴν διπλὴ ζωὴ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ ζωὴ τῶν ἀμφιβίων ζώων, ποὺ μποροῦν νὰ ζοῦν καὶ μέσα στὸ νερὸ καὶ στὴ ξηρά. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἀνθρώπινη ψυχὴ ζεῖ, ὄχι μόνο μὲ τὶς γήινες σκέψεις καὶ τὶς ἀντιλήψεις τῶν πέντε αἰσθήσεων ἀλλὰ ἔχει καὶ κάποια ἀκατανόητη καὶ ἄγνωστη σέ μᾶς ἕκτη αἴσθηση, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μέσο πρόσληψης τῶν μυστικῶν νουθεσιῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἀντιλήψεως τοῦ ἄγγελου φύλακά της. Δι’ αὐτῆς μποροῦμε νὰ ἔχουμε μία βαθειὰ καὶ ζωντανὴ κοινωνία μὲ τὸ Θεό, τοὺς Ἀγγέλους, τὴν Παναγία καὶ τοὺς Ἁγίους στὶς προσευχές μας.

Σ’ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ ἀντιμετώπιση τοῦ κόσμου συγκαταλέγονται καὶ τὰ ἀνεξήγητα προαισθήματα, οἱ προβλέψεις, οἱ προρρήσεις, ἀκόμα καὶ τὰ προφητικὰ ὄνειρα. Ὅλοι σας νὰ διαβάσετε ἀπὸ τὴ Βίβλο τὸ βιβλίο τῆς Ἐσθήρ, τὸ ὁποῖο ἀρχίζει μὲ μία καταπληκτικὴ διήγηση τοῦ προφητικοῦ ὀνείρου τοῦ Μαρδοχαίου γιὰ τὸν ἀγῶνα του μὲ τὸν Ἀμάν. Τὸ ὄνειρο αὐτὸ πραγματοποιήθηκε ἀργότερα σὲ ὅλες του τὶς λεπτομέρειες.

Εἰς τό Γενέθλιόν του Τιμίου, Ἐνδόξου, Προφήτου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου

Λόγοι καί ὁμιλίες

Ἅγιου Λουκᾶ Κριμαίας

Ἔκδ. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ

Στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπάρχουν μόνο δύο σημαντικά γεγονότα, τά ὁποῖα ὁ Θεός τά ἀναγγέλλει μέσω τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ. Καί αὐτά εἶναι ἡ Γέννηση τοῦ Προαιώνιου Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ κατά σάρκα καί ἡ γέννηση τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ τοῦ Ἰωάννου, τοῦ μείζονος «ἐν γεννητοῖς γυναικῶν» (Ματθ. 11, 11), σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τήν γέννηση τοῦ Προδρόμου ἀκολουθεῖ καί τό θαῦμα τῆς λύσεως τῆς γλώσσας τοῦ πατέρα του Ζαχαρία, τήν ὁποία ἔδεσε ὁ Ἀρχάγγελος γιατί δέν…πίστεψε στά λόγια του.

Ἡ γέννησή του δοξάστηκε μέ τόν προφητικό λόγο τοῦ Ζαχαρία, ὁ ὁποῖος εἶπε: «Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ·προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ, τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης» (Λουκ. 1, 76-79).

Ὅλη ἡ ζωή τοῦ Προδρόμου ἦταν μία ζωή ἀσυνήθιστη. Γιά τά παιδικά του χρόνια γνωρίζουμε μόνο αὐτό, τό ὁποῖο μᾶς λέει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ὅτι δηλαδή, «ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν ᾿Ισραήλ» (Λουκ. 1, 80).

Κάνε τήν καρδιά σου μοναστήρι...

Κάνε τη καρδιά σου μοναστήρι. Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές. Ο Θεός είναι δίπλα σου!

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_87.html

Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ἡ γλώσσα τους εἶναι τόσο μεγάλη πού σαρώνει τήν γῆ!

Υπάρχουν άνθρωποι που η γλώσσα τους είναι τόσο μεγάλη που σαρώνει την γη! Αν λοιπόν είμαστε σαν τους ανθρώπους που περιγράφει στον Ψαλμό του ο Προφήτης Δαβίδ, αν η γλώσσα μας σαρώνει τη γη, αν οι πράξεις μας φανερώνουν την υπερηφάνεια, την έπαρση και την αναισθησία, αν ο νους μας δεν είναι συγκεντρωμένος και γυρίζει παντού, αν όλους τους ανθρώπους τους ειρωνευόμαστε, τους συκοφαντούμε και τους κουτσομπολεύουμε, τότε κάνουμε τους εαυτούς μας ακάθαρτους.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας (29 Μαΐου/ 11 Ιουνίου 1961)

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_47.html

Θά σᾶς μισεῖ ὁ κόσμος, οἱ ἄνθρωποι πού ἔχουν κοσμικό πνεῦμα, διότι αὐτοί μισοῦν ὅλους πού ἀκολουθοῦν τόν Χριστό.

«Θα σας μισεί ο κόσμος, οι άνθρωποι που έχουν κοσμικό πνεύμα, διότι αυτοί μισούν όλους που ακολουθούν τον Χριστό. Οι χριστιανοί είναι κάρφος στο μάτι τους διότι με την ζωή τους τους ελέγχουν. Δεν αντέχουν οι άνθρωποι αυτό τον έλεγχο, γι' αυτό με κάθε τρόπο διώχνουν τους χριστιανούς. Και κανένας χριστιανός δεν μπορεί να αποφεύγει αυτό τον σταυρό των διωγμών, των διωγμών για την δικαιοσύνη του Χριστού».

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός

(Λόγοι και Ομιλίες τόμος Β' σελ, 251) Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/06/blog-post_28.html

«Αἰτεῖτε, καί δοθήσεται ὑμῖν» (Ἅγιος Λουκᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

«Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν …» (Λκ. 11, 9). Ξέρουμε όλοι αυτό το λόγο του Χριστού και τον αγαπάμε. Σ’ αυτόν στηρίζουμε τις ελπίδες μας. Με την πίστη περιμένουμε να πραγματοποιηθούν και σε μας αυτά τα λόγια. Πολλοί όμως αποθαρρύνονται αν δεν λαμβάνουν αμέσως αυτό που ζητάνε και γογγύζουν κατά του Θεού. Για να μην μας συμβεί αυτό πρέπει να καταλάβουμε το νόημα αυτού του λόγου του Χριστού, να καταλάβουμε τι μας υπόσχεται ο Κύριος μ’ αυτό το λόγο του.

Βλέπουμε στη ζωή μας ότι αυτός που ζητάει δεν παίρνει αμέσως, αυτός που ψάχνει δεν βρίσκει γρήγορα και σ’ αυτόν που χτυπάει δεν του ανοίγεται κατευθείαν. Και αυτό τι σημαίνει; Διαψεύδεται ο λόγος του Χριστού; Ασφαλώς όχι. Ο λόγος Του είναι αλήθεια. Για να εξηγήσουμε την φαινομενική αντίφαση ανάμεσα σ’ αυτά που λέει ο Χριστός και σ’ αυτά που βλέπουμε στη ζωή μας πρέπει να κατανοήσουμε βαθύτατα αυτό που λέει ο Χριστός παρακάτω.

«Τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον; εἰ οὖν ὑμεῖς, ὑπάρχοντες πονηροί, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἀγαθὸν τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;» (Λκ. 11, 11-13).

Τώρα βλέπουμε τι ακριβώς ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός υπόσχεται να δώσει σ’ αυτόν που χτυπάει επίμονα την θύρα της ευσπλαχνίας του και ζητάει με εμμονή. Όχι αυτό που εμείς συνήθως ζητάμε, όχι τα γήινα αγαθά, όχι αυτό που θέλει ο σαρκικός μας άνθρωπος, τα πάθη μας, αλλά κάτι τελείως διαφορετικό. Μας υπόσχεται ότι ο Πατήρ ο Ουράνιος θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σε όσους το ζητούν. Μεγάλες δωρεές της θείας χάριτος, τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος θα λάβει αυτός που με επιμονή το ζητάει. Και θα του ανοιχθούν οι θύρες του ελέους του Θεού.

Το ίδιο πράγμα αλλά με διαφορετικά λόγια είπε ο Κύριος Ιησούς Χριστός και μία άλλη φορά, όπως μας το διηγείται το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο: «καὶ ὅ,τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ. ἐάν τι αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ ποιήσω» (Ιω. 14, 13-14). Αυτό όμως που ζητάμε στο όνομα του Χριστού πρέπει να είναι ευάρεστο στον Θεό. Ασφαλώς δεν θα ακουστούμε αν θα ζητάμε την βοήθειά του σε έργα πονηρά, διότι γίνεται μερικές φορές να ζητάνε και οι ληστές την βοήθειά του, όταν πάνε να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό ακριβώς μας λέει και ο απόστολος Ιάκωβος στην επιστολή του: «αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε» (Ιακ. 4, 3).

Ἡ κενοδοξία καί ἡ ὑπερηφάνεια (Ἅγιος Λουκᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

Η κενοδοξία είναι το πιο επικίνδυνο και το πιο ισχυρό πάθος. Υπάρχουν και άλλα πάθη εκτός από την υπερηφάνεια: η γαστριμαργία, η πορνεία, η οργή, η φιλαργυρία και άλλα. Αυτά όμως τα πάθη είναι τέτοιου είδους που, όταν τα νικάμε, μας αφήνουν για πάντα και δεν μπορούν στο εξής να μας πλησιάζουν. Τα δύο όμως ισχυρότερα πάθη, η κενοδοξία και η υπερηφάνεια, δεν μοιάζουν με τα υπόλοιπα. Μπορεί να τα πολεμάμε με όλες τις δυνάμεις μας, αυτά όμως με τίποτα δεν μας αφήνουν.

Δεν υπάρχουν άλλα πάθη, κατά των οποίων ο αγώνας θα ήταν τόσο δύσκολος. Όλοι οι άνθρωποι έχουν κενοδοξία, και αυτοί που ζουν στον κόσμο, και μοναχοί, ακόμα και ερημίτες. Εμείς που ζούμε μέσα στον κόσμο για ποια πράγματα υπερηφανευόμαστε; Γι’ αυτά που δεν πρέπει να δίνουμε καμία σημασία και ούτε πρέπει να τα προσέχουμε.

Υπερηφανευόμαστε λοιπόν για την καλή μας φωνή, την εξωτερική μας ομορφιά, τα ακριβά ρούχα, τον πλούτο, την ευγένεια. Υπερηφανευόμαστε επίσης για την εξυπνάδα μας και την πρόοδο στις επιχειρήσεις μας. Κάθε μας βήμα είναι συνδεδεμένο με την κενοδοξία. Όλοι μας υπερηφανευόμαστε.

Οι μοναχοί για ποια πράγματα υπερηφανεύονται; Αυτοί που άφησαν τον κόσμο και αφιέρωσαν την ζωή τους στον Θεό για ποια πράγματα μπορούν να υπερηφανεύονται; Και όμως υπερηφανεύονται. Αλλά η υπερηφάνειά τους είναι πιο εκλεπτυσμένη. Μοναχός που νηστεύει πολύ και κάνει πολλές προσευχές μπορεί να υπερηφανεύεται επειδή ξεπέρασε στην νηστεία και προσευχή τους άλλους μοναχούς. Μπορεί κάποιον μοναχό να τον κάνουν ηγούμενο και να υπερηφανεύεται για την προαγωγή του. Προσεύχεται μοναχός, όμως το πάθος αυτό δεν τον αφήνει. Και δεν θα τον αφήσει ώσπου να γίνει τέλειος μοναχός και να νικήσει αυτό το πιο λεπτό και το πιο ισχυρό από τα ανθρώπινα πάθη.