120. Ἡ ὠφέλεια τῆς ἀγρυπνίας Β΄ καί ἡ φιλαυτία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

120. Ἡ ὠφέλεια τῆς ἀγρυπνίας Β΄ καί ἡ φιλαυτία (Εὐεργετινός τόμ. Β΄- ὑπόθ. ΙΓ΄ καί ΙΔ΄), 16-3-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Mέρος Πρῶτο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Ιω. α΄44-52)

  Ομιλία Κ΄του αγίου Ιωάννη,αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Χρυσοστόμου από το Υπόμνημά του στο «Κατά Ιωάννην» Ευαγγέλιο,σχετικά με την κλήση του Φιλίππου και του Ναθαναήλ

[ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: υπομνηματισμός στα εδάφια Ιω.1,44-49]

  «Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου(:Την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει από την Ιουδαία για τη Γαλιλαία. Βρίσκει τότε τον Φίλιππο και του λέει: ‘’Ακολούθησέ με’’. Ο Φίλιππος μάλιστα καταγόταν από τη Βηθσαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου)».
    «Εκείνος που φροντίζει επιμελώς για κάτι, το λαμβάνει με περίσσεια», λέγει κάποια παροιμία. Ο Χριστός υπαινίχθηκε ωστόσο και κάτι επιπλέον, όταν είπε: «ὁ ζητῶν εὑρίσκει (:Όποιος αναζητεί, βρίσκει.)»[Ματθ.7,8]. Από αυτό λοιπόν γεννιέται η απορία μου από ποια αιτία παρακινούμενος ο Φίλιππος ακολούθησε τον Χριστό. Διότι ο μεν Ανδρέας ακολούθησε τον Χριστό, αφού πληροφορήθηκε γι’ Αυτόν από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και ο Πέτρος αφού παρακινήθηκε από τα λόγια του  Ανδρέα, ενώ ο Φίλιππος πείσθηκε αμέσως και Τον ακολούθησε· και όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά και κήρυξε γι’ Αυτόν και σε άλλους, χωρίς να ακούσει και να μάθει τίποτε από κανένα, παρά μόνο τον λόγο «Ακολούθησέ με», που του είπε ο Χριστός· διότι έτρεξε αμέσως στον Ναθαναήλ και του είπε: «ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν(:Εκείνον για τον Οποίο έγραψε ο Μωυσής στο νόμο και προανήγγειλαν οι προφήτες, Τον βρήκαμε. Είναι ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, και κατάγεται από τη Ναζαρέτ)»[Ιω.1,46]. Βλέπεις πόσο καλά πληροφορημένος και κατατοπισμένος ήταν και συνεχώς μελετούσε όσα έγραψε ο Μωυσής και προσδοκούσε την έλευσή Του; Διότι το «εὑρήκαμεν» φανερώνει ότι πάντοτε Τον αναζητούσαν.

Πῶς νά διέλθουμε τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἀρχ. Σωφρονίου Σαχάρωφ

ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΕΛΘΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ

Σήμερα καί χθες πονά ή καρδιά μου, καί πονά μέ παράδοξο τρόπο... Καί έγώ παρεκάλεσα τον Θεό: «Όχι τώρα. Δώσε μου νά τελειώσω τό έργο τής ζωής μου». Καί ιδού. Όδεύοντας προς τό τέλος τού έργου τής ζωής μου θά αρχίσω νά συνομιλώ μαζί σας γιά τό πώς πρέπει νά περάσουμε τήν περίοδο τών Νηστειών.

Σάς μίλησα ήδη γιά τή μέθοδό μου, τήν όποια σάς συστήνω νά άφομοιώσετε. Ή μέθοδος αύτή είναι ή άκόλουθη: νά δούμε τον τελικό μας σκοπό καί νά βαδίσουμε προς αύτόν άρχίζοντας άπό τό άλφάβητο. Όσον άφορά τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πρέπει νά θέσουμε στον έαυτό μας τήν ίδια άκριβώς άρχή, άλλά σε μικρότερες διαστάσεις. Πρέπει νά έννοήσουμε οτι μάς προτείνονται πενήντα ήμέρες νηστείας ώς προετοιμασία γιά τήν ύποδοχή τής έκ νεκρών άναστάσεως. Και έμεΐς θά οικοδομήσουμε έτσι τή θεωρία μας: Τώρα άρχίζει ό πνευματικός μας άγώνας. Ή έμπνευσή μας πολλαπλασιάζεται με τή σκέψη οτι έκατομμύρια χριστιανοί θά τηρήσουν τή Νηστεία αύτή. Ή οδός προς τήν άνάσταση, άκόμη και γιά τον ιδιο τον σαρκωθέντα Θεό, πέρασε άπό παθήματα. Τό μυστήριο τών παθημάτων θά τό κατανοήσουμε μόνο άργότερα. Κατ’ άρχάς τό δεχόμαστε ώς όρο γιά τήν έν Θεώ άνάπτυξή μας, ώς όρο γιά τήν προκοπή μας στή πρόσληψη του λόγου τού Θεού και τήν άφομοίωση τών οδών Του στήν πρακτική ζωή.

Συνεπώς, ας συνθέσουμε γιά τον έαυτό μας μιά τέτοια εικόνα τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής και θά δούμε πώς ένας άνθρωπος έπάνω στή γη άποφάσισε μόνος Του νά άνεβεί στον Γολγοθά καί νά διαρρήξει τον σιδερένιο κλοιό τής κατάρας, έξαιτίας τής άμαρτίας του Άδάμ. Αποφάσισε νά ύπομείνει τά πάντα μέ τρόπο θετικό, πού κανένας έπάνω στή γη δέν κατανοούσε, καί κανένας στήν πραγματικότητα δεν άποδεχόταν. Καί οταν ολοκλήρωσε τό «έργο» αύτό, είπε: 

«Θαρσειτε, έγώ νενίκηκα τον κόσμον».

Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης: Ἐμφανίστηκε μέ θαυμαστό τρόπο σέ ζευγάρι στό δάσος καί προέβλεψε τή μελλλοντική ζωή τους!

«Μας είπε ότι κάθε βράδυ προσεύχεται για όλους και πως παλεύει με τους δαίμονες»

Μαρτυρία Τσώνη Κωνσταντίνου από την Ερέτρια:

Το έτος 1987, τον Σεπτέμβριο, με την σύζυγό μου πήγαμε στο χωριό Ροβιές κοντά στην Λίμνη Ευβοίας για να ξεκουραστούμε λίγες μέρες. Εκεί ο ξενοδόχος μάς μίλησε για το Μοναστήρι του Οσίου Δαυΐδ. 

Πήγαμε την Κυριακή στην θεία Λειτουργία. Εμείς τότε με την Εκκλησία είχαμε τυπικές σχέσεις. Μετά την Λειτουργία ο κόσμος ήταν πολύς και περίμενε τον Ηγούμενο Ιάκωβο. Εμείς βγήκαμε στο δάσος για περίπατο.

Ξαφνικά, από το πουθενά, φανερώθηκε μπροστά μας ένας καλόγερος. Μου ήρθε ένας κακός λογισμός ότι αυτός ο καλόγερος μάς παρακολουθεί. Μας ρώτησε από πού είμαστε και τι κάνουμε. Εγώ, για να τον πειράξω, του είπα ότι βγήκα βόλτα με την φίλη μου. Ήμασταν παντρεμένοι, αλλά δεν φορούσαμε βέρες. 

«Όχι», μας απάντησε ήρεμα, «είστε παντρεμένοι, έχετε ένα μικρό αγοράκι και σύντομα θα αποκτήσετε κι ένα κοριτσάκι». Εκείνη την περίοδο δεν σκοπεύαμε να κάνουμε άλλο παιδί, γιατί δεν είχαμε σπίτι δικό μας και είχαμε άλλες προτεραιότητες. 

Μας είπε: «Μην στενοχωριέστε, γιατί το θέμα με την Αρχαιολογία που έχεις θα λυθεί σύντομα». Δεν του είχα αναφέρει τίποτα για το θέμα αυτό. Οι «σοφοί» του τόπου μας έκτισαν την καινούργια πόλη πάνω στα ερείπια της παλαιάς και η Αρχαιολογία παιδεύει τον κόσμο. 

Του λέω:

–Πάτερ, εδώ το τοπίο είναι πολύ ωραίο· είναι σαν Παράδεισος!

Οὐκρανικό:Χωρίς Ἀποστολική διαδοχή Μακάριος - Τσεκαλίν

Πρωτοπρεσβύτερος

Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

τηλ. 6945-377621,  agotsopo@gmail.com

                                                                                                                                     Πάτρα  13.3.2019

Οἱ κατά τόπον Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἐνώπιον σοβαρῆς  προκλήσεως…

Ο  ΑΥΤΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΟΣ  VINCENT CHEKALIN

 καί ἡ “ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ” ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῆς ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Ἀναγκαῖες διευκρινήσεις: 1. Τὸ παρὸν ἄρθρο ἐγράφη μὲ φόβο καὶ δέος μπροστὰ στὸν κίνδυνο νὰ ἀναγνωριστοῦν ἀπὸ τίς κατά τόπον Ἐκκλησίες

ἐπισκοπικὲς “χειροτονίες” χωρὶς Ἀποστολικὴ Διαδοχή, δηλητηριάζοντας ἀνεπανόρθωτα τό ἐπισκοπικὸ Σῶμα τῆς ἀνὰ τὴν οἰκουμένη Ὀρθοδοξίας. Θὰ χαρῶ, εἰλικρινά, ἂν ἀποδειχθεῖ  ὅτι σφάλλω στὰ στοιχεῖα πού παραθέτω ἢ ἔχω ὁδηγηθεῖ σὲ λανθασμένα συμπεράσματα.

2. Γιὰ τὴν ἀποφυγὴ σκανδαλισμοῦ ἀποσιωπῶ ἐντελῶς τὴν ἠθικὴ ποιότητα τῶν “ἐπισκόπων” τῶν σχισματικῶν ὁμάδων τῆς Οὐκρανίας, διότι

ἐδῶ ἰσχύει τὸ Παύλειο: «αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν»… Ἀπορῶ, ὅμως, πόσο ἄκριτα καὶ βεβιασμένα τιμήθηκαν μὲ τὴν “Αὐτοκεφαλία” καὶ τώρα             ἔχουν τὴν ἀπαίτηση νὰ ἀναγνωριστοῦν ἀπὸ τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, προκαλώντας τὴν διορθόδοξη ἐκκλησιολογικὴ συνείδηση…

3. Ἐλπίζουμε πώς δὲν θὰ ἀναγκαστοῦμε ἀπὸ τὶς ἐξελίξεις νὰ δημοσιεύσουμε καὶ τέτοιου εἴδους στοιχεῖα πρὸς καταισχύνη

ὅσων ἀναγνωρίσουν ὡς ποιμένες τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ τέτοιας ποιότητος ἀνθρώπους. 

Σύμφωνα μὲ τὸ ἀπὸ 11.10.18 ἀνακοινωθὲν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ Ἱ. Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἀποφάσισε νὰ κάνει δεκτὲς τὰς «ἐκκλήτους προσφυγάς… τοῦ Φιλαρέτου Ντενισένκο καὶ τοῦ Μακαρίου Μαλετὶτς καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς,… καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ αὐτοὺς μὲν εἰς τὸν ἀρχιερατικὸν ἢ ἱερατικὸν αὐτῶν βαθμόν, τοὺς δὲ πιστοὺς αὐτῶν εἰς ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν».

Κυριακή Α' Νηστειῶν [: Προς Εβρ. 11,24-26 και 32-40], Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, Μέρος Δεύτερο

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Προς Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

        Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή

από την «Προς Εβραίους» επιστολή του αποστόλου Παύλου, κεφ.11,εδαφ. 32-37

[ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ]

    « Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν (:Και τι ακόμη να λέω και να διηγούμαι; Πρέπει να σταματήσω, διότι δε θα μου φτάσει ο χρόνος να διηγούμαι για τον Γεδεών και τον Βαράκ, τον Σαμψών και τον Ιεφθάε, για τον Δαβίδ και τον Σαμουήλ και τους προφήτες)»[Εβρ.11,32].

    Κατηγορούν μερικοί τον Παύλο γιατί αναφέρει σε αυτό το σημείο τον Βαράκ και τον Σαμψών και τον Ιεφθάε. Τι λες; Αυτός που ανέφερε την πόρνη Ραάβ δε θα αναφέρει αυτούς; Μη μου αναφέρεις την παλιά ζωή τους, παρά μόνο εξέτασε το αν πίστεψαν ή έλαμψαν ως προς την πίστη.

    «τῶν προφητῶν, οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας(:και τους προφήτες οι οποίοι, επειδή είχαν πίστη, καταπολέμησαν και υπέταξαν βασίλεια)». Βλέπεις ότι εδώ δεν παρουσιάζει τη λαμπρή ζωή τους· διότι δεν ήταν αυτό προηγουμένως το ζητούμενο· αλλά η εξέταση προηγουμένως ήταν για την πίστη. Διότι, πες μου, δεν τα κατόρθωσαν όλα με την πίστη; Πώς; «Με την πίστη», λέγει, «καταπολέμησαν βασίλεια οι όμοιοι με τον Γεδεών. Άσκησαν δικαιοσύνη». Ποιοι; Αυτοί οι ίδιοι οι παραπάνω. Τη φιλανθρωπία εδώ την ονόμασε ‘’δικαιοσύνη’’.

   «ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν (:πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων που τους έδωσε ο Θεός». Νομίζω ότι αυτό το λέγει για τον Δαβίδ. Και ποιες από αυτές τις υποσχέσεις πέτυχε; Αυτές που του είπε ο Θεός, ότι ο κατά σάρκα απόγονός του, ο Μεσσίας, θα καθίσει στο θρόνο του.

   «ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας(:έφραξαν στόματα λιονταριών, όπως ο Δανιήλ, έσβησαν την καταστρεπτική δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τον κίνδυνο της σφαγής)». Πρόσεχε το ότι ήταν μέσα στον ίδιο τον θάνατο, ο Δανιήλ περικυκλωμένος από τα λιοντάρια, οι τρεις παίδες μέσα στο καμίνι του πυρός, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, περιβαλλόμενοι από διάφορους πειρασμούς, και όμως δεν απογοητεύτηκαν. Πράγματι αυτό είναι πίστη· όταν τα γεγονότα εκπληρώνονται αντίθετα από ό,τι προσδοκούμε, τότε πρέπει να πιστεύουμε ότι τίποτε το αντίθετο δεν έγινε, αλλά όλα ήταν επακόλουθα. «Διέφυγαν τον κίνδυνο της σφαγής». Αυτό νομίζω πάλι ότι το λέγει για τους τρεις Παίδες.

Προσευχές νυχθημέρου. Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου

Προσευχές νυχθημέρου

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.
Εἶναι γεγονός ὅτι ἡ χώρα μας βρίσκεται κάτω ἀπό τήν πιό σκληρή κατοχή.  Ποτέ κατά τό παρελθόν δέν ξεπουλιόταν κομμάτι κομμάτι στούς ξένους, καί δή στούς Γερμανούς ἀπό τούς ἴδιους τούς δικούς μας κυβερνῆτες.  Δέν ξέρουμε τί ἔχει μείνει ἀπούλητο καί τί καί πόσο ἔχει πουληθεῖ. 

Οἱ δημοσιογράφοι καί ὅσοι ἐμπλέκονται στίς ὑποθέσεις τους καί στίς μετρήσεις τους παρουσιάζουν ψευδεῖς δεῖκτες γιά τήν ὑποτιθέμενη ἀναμενόμενη ἀνάπτυξη.   Μέ ἀποφάσεις νομοθετικοῦ περιεχομένου γκρεμίζεται ἡ χώρα μας κάτω ἀπό τίς ὑπερβολικές πιέσεις τῶν μνημονίων, πού ὑπογράφουν οἱ προηγούμενοι καί ἐκτελοῦν οἱ ἑπόμενοι ὑπουργοί πρός βλάβην τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.  Ὁ οἰκονομικός, ἠθικός καί πνευματικός κατήφορος τῶν κυβερνητῶν μας δέν ἔχει σταματημό.  Πέντε χιλιάδες Ἕλληνες συμπολῖτες μας ἔχουν βάλει ἄδοξο τέλος στή ζωή τους.  Καί τό κακό συνεχίζεται.  Ἀπό πουθενά δέν ὑπάρχει φῶς ἐλπίδας…  Τό μόνο πού μᾶς μένει εἶναι ἡ βαθειά καί εἰλικρινής μετάνοια γιά τά ἐγκλήματά μας.

Ἡ πολυδιάστατη τραγικότητα πού ζοῦμε καθημερινά, μετά τήν κατοχή τῆς φιλτάτης πατρίδας μας, ἀντιμετωπίζεται κυρίως μέ τίς προσευχές.

Δόξα τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ, φρόντισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας γιά τούς θεόπνευστους θησαυρούς τῆς νυχθημέρου Λατρείας, πού ἤδη ἔχει ἀποδεχθεῖ τό σύνολο τῶν πιστῶν, τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.  Παραθέτουμε τή σειρά τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν πού ἔχουν διαμορφώσει, πού ἔχουν χρησιμοποιήσει καί ἔχουν δοκιμάσει οἱ θοφώτιστοι Ἅγιοι Πατέρες γιά ὅλο τό εἰκοσιτετράωρο.  Τελώντας αὐτές τίς Ἱερές Ἀκολουθίες κατά τό δυνατόν θά ἁγιαζόμαστε, θά χαλυβδωνόμαστε μέσα στίς δυσκολότατες συνθῆκες τῆς κατοχῆς καί δέν θά σερνόμαστε ὡς παθητικοί ἀποδέκτες τῶν δεινῶν πού ἐναλλακτικά μᾶς διαποτίζουν οἱ ἄρχοντες τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Γιά τίς ἀγκαλιές καί τά χάδια στά παιδιά

Γιά τίς ἀγκαλιές καί τά χάδια στά παιδιά

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, πού συκοφαντεῖται ἀπό τούς μεταπατερικούς ὡς δῆθεν χαλαρός καί ἀνεκτικός στήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία-φιληδονία, στήν πραγματικότητα δίδασκε ἀκριβῶς τά ἀντίθετα. Ἀγαποῦσε τήν κακοπάθεια γιά τόν Χριστό καί συνιστοῦσε στίς μητέρες νά σκληραγωγοῦν τά παιδιά τους, γιά νά μήν γίνουν μαλθακά. Δίδασκε νά ἀποφεύγονται οἱ ἀγκαλιές, τά φιλιά καί τά χάδια. Προέτρεπε τούς γονεῖς νά ἀγκαλιάζουν νοερά τά παιδιά τους μέ τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπη καί τήν προσευχή, ἰδιαίτερα ὅταν κοιμοῦνται .

Γιά νά μή διψάσεις στήν Αἰώνια Ζωή!

 +Ιερομονάχου Ευσεβίου Γιαννακάκη

  Είτε πέντε χρόνια ζήσει κανείς,είτε εκατόν πέντε δεν έχει σημασία.Αξία έχει η υγεία της ψυχής.

 Χαρά σ' αυτούς που αντιμετωπίζουν την περίπτωση της ασθένειας με μετάνοια.Και είτε ζήσουν είτε όχι,θα'ναι έτοιμοι.

 Ο Κύριος περιμένει.

The Art Of Salvation - Elder Ephraim of Arizona

 At a certain monastery, there was a monk whom the devil had successfully led into negligence. He stopped doing his prayer rule, ceased attending church, and discontinued his appointed prayers.

 

The other fathers were aware of his negligent conduct. Eventually, the time of death approached, and the other fathers gathered by his side hoping to see a sign that God would, perhaps, show for their benefit. The fathers noticed that this careless monk was exceedingly joyous as death drew near. They were puzzled. “How can he be so peaceful?” they wondered.

 

“He spent his entire monastic life with complete indifference. Doesn’t this worry him? Isn’t his conscience protesting? Doesn’t he feel uneasy? Why isn’t he despairing?” Meanwhile, the monk continued to be joyful. Compelled by curiosity, they asked him, “Forgive us, dear brother. We notice that you are quite cheerful. We all know, however, that you were negligent and indifferent when it came to your monastic duties. Now that you are departing to be judged by Christ, we expected you to be somewhat concerned and apprehensive. However, we see the exact opposite: you are joyous, peaceful, and full of hope. We are truly perplexed. How do you justify this?”

«Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε», 15-3-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

«Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε», 15-3-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση_ Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης_http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Κυριακή Α Νηστειῶν [: Προς Εβρ. 11,24-26 και 32-40], Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Μέρος Πρῶτο

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Προς Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

        Ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή

από την «Προς Εβραίους» επιστολή του αποστόλου Παύλου, κεφ.11,εδαφ. 24-26

[ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: υπομνηματισμός των εδαφίων 24-26 του 11^ου κεφαλαίου]

    Έπειτα πάλι αναφέρει άλλο γνωστό στους Εβραίους παράδειγμα και μάλλον ανώτερο από το προηγούμενο. Ποιο λοιπόν είναι αυτό; ««Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:Εξαιτίας της πίστεώς του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε και έγινε άνδρας, αρνήθηκε να ονομάζεται βασιλόπουλο, γιος της κόρης του Φαραώ·),μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν(:θεώρησε καλύτερο και προτίμησε να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού, παρά να έχει τις πρόσκαιρες απολαύσεις της αμαρτίας, να ζει δηλαδή άνετα και με τιμές ως Αιγύπτιος άρχοντας με τους ειδωλολάτρες που καταπίεζαν τους Ισραηλίτες), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν(:Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός. Και αυτά όλα διότι είχε καρφωμένα τα μάτια του στις ουράνιες ανταμοιβές)»[Εβρ.11,24-26].Σαν να τους έλεγε: «κανείς από σας δεν άφησε ανάκτορα και μάλιστα ανάκτορα λαμπρά, ούτε τέτοιους θησαυρούς, ούτε περιφρόνησε τον τίτλο του υιού του βασιλιά, όπως έκανε ο Μωυσής». Και ότι δεν τα άφησε τυχαία, το φανέρωσε λέγοντας: «ἠρνήσατο(:αρνήθηκε)»· δηλαδή, τα μίσησε, τα αποστράφηκε· εφόσον ο ουρανός ήταν μπροστά του, ήταν περιττό να θαυμάζει τα ανάκτορα της Αιγύπτου.

   Και πρόσεχε πόσο θαυμαστά το έθεσε ο Παύλος. Δεν είπε «επειδή θεώρησε ως μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου τον ουρανό και αυτά που υπάρχουν στους ουρανούς»· αλλά τι; «μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ(:Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός)». Θεώρησε λοιπόν μεγαλύτερο πλούτο το να έχει «την περιφρόνηση του Χριστού». Διότι θεώρησε προτιμότερο το να περιφρονείται για τον Χριστό παρά να Τον εγκαταλείψει· έτσι και αυτό καθεαυτό ήταν μισθός. «Μᾶλλον», λέγει, «ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ(:προτίμησε να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού)».

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος διαφωτίζει γιά τό Τριήμερο τῆς Σαρακοστῆς.

    Καλή Σαρακοστή και καλό Τριήμερο[1]. Πιστεύω αυτήν την Σαρακοστή να μην έχετε πολλές δουλειές και να συμμετάσχετε ψυχικά στο Πάθος του Κυρί­ου, δουλεύοντας περισσότερο πνευματικά. Από την στιγμή που αρχίζει το Τριώδιο[2], πρέπει να αρχίζη κα­νείς να οδεύη πρός τον Γολγοθά. Καί, αν αξιοποιήση πνευματικά αυτήν την περίοδο, όταν πεθάνη, θα οδεύ­ση η ψυχή του πρός τα άνω, χωρίς να εμποδίζεται από «διόδια» και τελώνια[3]. Κάθε χρόνο έρχονται αυτές οι άγιες ημέρες, αλλά και κάθε χρόνο μας φεύγει και ένας χρόνος· και αυτό είναι το θέμα. Τον αξιοποιήσαμε πνευματικά ή τον σπαταλήσαμε στα υλικά;

 

Μαζί με όλες τις άλλες κοσμικές αλλοιώσεις της εποχής μας, έχει χάσει την έννοιά του και το Τριήμε­ρο, γιατί οι κοσμικοί κάθε εβδομάδα έχουν τριήμερο – Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή – με ζωή κοσμική. Ευτυχώς που διατηρείται και η πραγματική πνευμα­τική έννοια του Τριημέρου στα μοναστήρια και σε λί­γες χριστιανικές οικογένειες στον κόσμο, και έτσι κρα­τιέται ο κόσμος. Η πολλή προσευχή και η νηστεία που γίνεται κάθε χρόνο σ’ αυτό το Τριήμερο, στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, φρενάρει τον κόσμο από πολλά πνευματικά ολισθήματα, που γίνονται συνήθως στα κοσμικά τριήμερα.

 

– Γέροντα, ποιό είναι το νόημα του Τριημέρου;

 

– Το Τριήμερο της Σαρακοστής έχει περισσότερο το νόημα να συνηθίση κανείς στην νηστεία, στην εγκρά­τεια. Ύστερα, όταν θα κάνη κάθε μέρα ενάτη[4], θα το θεωρή πανηγύρι. Στο Κοινόβιο μετά το Τριήμερο τρώ­γαμε μιά σούπα νερόβραστη στις τέσσερις το απόγευμα και το θεωρούσαμε μεγάλη ευλογία. Μετά το Τριήμερο τι ευλογία να τρώμε κάθε μέρα!

Α, μέ γεμάτο στομάχι ἦρθες; Α καλά, δέν βγαίνω!

    Κάλεσαν κάποτε τον π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο να κάνει έναν εξορκισμό.

Όταν έφτασε στόν χώρο που ήταν η κοπέλα, ακούστηκε μια φωνή...

- Α, με γεμάτο στομάχι ήρθες; Α καλά, δεν βγαίνω! 

Είπε ο δαίμονας!

- ''Καλά.. θα ξανάρθω.'' Απάντησε ο π. Γερβάσιος. Γύρισε και έφυγε.

Νήστεψε απο φαγητό 40 μέρες, δεν έφαγε τίποτε...

Και επέστρεψε.