Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς μας, Ἁγ. Γερβάσιου Παρασκευόπουλου, Κυριακή Β' Λουκᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς μας, Ἁγ. Γερβάσιου Παρασκευόπουλου, Κυριακή Β' Λουκᾶ, 4-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Γιὰ τὸν ἅγιο Γερβάσιο Πατρῶν.

«Ὁ Ἅγ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος τῶν Πατρῶν εἶχε ἐπισκεφθῆ τόν Νομάρχη στο σπίτι του γιά νά τοῦ ἐκθέση, ὅπως ὁ ἴδιος ὁμολόγησε, τήν ἀθλία κατάστασι πού ἐπικρατοῦσε τότε στις φυλακές, κυρίως τό χειμῶνα. Σπασμένα παράθυρα, παγωνιά ἀφόρητη, ἔλλειψι θερμάνσεως, πλημμελής καθαριότητα, διαμονή πολλῶν ἀτόμων σε μικρά δωμάτια, συμπλήρωναν τήν τραγωδία αὐτῶν τῶν δυστυχισμένων ἀνθρωπίνων ὑπάρξεων. Ὁ Ἅγ. Γερβάσιος, ἀφοῦ εἶχε ἀναφέρει ὅλα αὐτά στο Νομάρχη τοῦ εἶχε τονίσει ὅτι εἶναι ἀνάγκη νά ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος ὁ ιδιος προσωπικά, τουλάχιστον ἀπό ἀνθρωπισμό.

Διαβάζουμε.

«Ὁ Ἅγ. Γερβάσιος τῶν Πατρῶν, σέ ἡλικία 13 ἐτῶν, ἐπισκέφθηκε τήν Ἱ. Μονή Κερνίτσης.

Ἔχοντας τόν ἱερό πόθο τῆς ἀφιερώσεως στό Θεόνκαί βλέποντας τις τοιχογραφίες, εἶπε: “Ἀξίωσέ με, Θεέ μου, να κολλήσω κι ἐγώ στον τοῖχο, νά γίνω Ἅγιος"»

Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.Ζώσα πηγή.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/07/blog-post_8173.html

Ἡ τέλεια ὑπακοή τοῦ Προφ. Ἠλιοῦ, Ἁγ. Γερβασίου Παρασκευόπουλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ τέλεια ὑπακοή τοῦ Προφ. Ἠλιοῦ, Ἁγ. Γερβασίου Παρασκευόπουλου, 19-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλείψασα τόν Κύριο μύρῳ /Μ. Τετάρτη, Ἁγ. Γερβασιου Παρασκευοπουλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλείψασα τόν Κύριο μύρῳ /Μ. Τετάρτη, Ἁγ. Γερβασιου Παρασκευοπουλου, 8-4-2024, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορ.

 

Οὐαί ὑμῖν Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ἁγ. Γερβασίου Παρασκευόπουλου-Μ. Τρίτη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οὐαί ὑμῖν Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ἁγ. Γερβασίου Παρασκευόπουλου-Μ. Τρίτη, 7-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;

Κάποιος «ἐξομολογήθηκε στον πατέρα Γερβάσιο καί φεύγοντας του πρότεινε τό χαρτάκι με τὰ ὀνόματα γιά νά τά «μνημονεύη».

—Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;, τόν ρώτησε χαμογελαστός ὁ Γέροντας.

Ἐκεῖνος τὰ ἔχασε.

Ἕνα μεγάλο θαῦμα ἔγινε στὶς κατασκηνώσεις τοῦ Ἁγίου Γερβασίου στὰ Κάτω Συχαινὰ Πατρῶν.

Άθικτο το προσκύνημα από τις φλόγες που κατέκαψαν τα πάντα στο πέρασμά τους. Είχε γίνει και λιτάνευση της Τιμίας Κάρας του Αγίου Γερβασίου. Μέγα το όνομά Σου Κύριε. Συγχώρα μας τους αναξίους και ελέησον ημάς.

Πρόσεχετε μὴν τὴν πάθετε σὰν τὴν καμπάνα...

https://proskynitis.blogspot.com/2024/10/blog-post_6.html

Ἡ χαρμόσυνος διακήρυξη τῆς Ἁγιότητας τοῦ Ἁγίου Γερβασίου τοῦ ἐν Πάτραις

H XΑΡΜΟΣΥΝΟΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΓΕΝΝΗΤΟΡΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ

Ἀρχιμ. π. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν-Δρος Θεολογίας

Περιφανὴς καὶ ἔνδοξος ἡ σημερινὴ ἡμέρα (Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2023) γιὰ τὴν καθόλου Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας καὶ δὴ γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη τῶν Πατρῶν καὶ τὸν Σεπτὸ Ποιμενάρχη μας κ.κ. Χρυσόστομο, κατὰ τὴν ὁποία ἀνηγγέλθη τὸ χαρμόσυνο γεγονὸς τῆς διακηρύξεως τῆς ἁγιότητος τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γερβασίου (Παρασκευοπούλου), τοῦ πνευματικοῦ ἡγέτου τῆς νεωτέρας ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν.

Ἡ προσωπικότητα τοῦ Ἁγίου Γερβασίου ὑπερεῖχε ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διότι ἦταν μεγαλειώδης ἡ παρουσία του καὶ διότι ἦταν Ἄνδρας ἐκκλησιαστικός. Ἡ προσωπική του ζωὴ καὶ ἡ ποιμαντική του, τὸ κήρυγμά του, ἡ κατήχηση καὶ ἡ ὅλη παρουσία του ἔδειχναν ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος γεννήθηκε γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ζῆ γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ ὁπωσδήποτε ἐκοιμήθη ὡς ἐκκλησιαστικὸς ἀνήρ. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς δόξασε τὸν ἀείμνηστο Ἅγιο Γέροντα στὸν οὐρανό καὶ τώρα στὴν γῆ.

Κάθε Ἅγιος ἔχει τὰ δικά του χαρακτηριστικά. Ὁ Ἅγιος Γερβάσιος εἶχε τὴν τόλμη. Ἡ τόλμη του αὐτὴ δὲν στηρίχθηκε στὴν ἄγνοια τῶν κινδύνων οὔτε στὴν πλάνη οὔτε στὴν ἐπίδειξη καὶ αὐτοπροβολή. Δὲν στηρίχθηκε στὴν ἀπογοήτευση οὔτε στὸν παραλογισμό. Ἡ τόλμη τοῦ Ἁγίου Γερβασίου στηρίχθηκε στὴν ἀλήθεια, στὴν εὐαγγελικὴ ἀρετή, στὸν Χριστό. Αὐτὴ ἡ τόλμη εἶναι ἁγία τόλμη.

Ἁγιοκατετάγη ἀπό τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὁ π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ π. ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ἐν Πάτραις τῇ 16ῃ Νοεμβρίου 2023

Ἀριθμ. Πρωτ: 329

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 454Η

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Σήμερον ἡμέρα ἑόρτιος καί εὐφροσύνης ἀνάπλεως διά τήν πόλιν τῶν Πατρῶν.

Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατόπιν σεπτῆς εἰσηγήσεως τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, κατέταξεν εἰς τάς δέλτους τῶν Ἁγίων, τῆς Ὁρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, τόν ἡγιασμένον πνευματικόν πατέρα καί Ἱεροκήρυκα τῶν Πατρῶν, τόν θερμουγόν διδάσκαλον τῶν θείων τῆς Ἐκκλησίας Δογμάτων, τόν φιλόθεον, φιλάγιον καί φιλάνθρωπον, τόν Ἱερέα τῶν πτωχῶν καί τῶν προσφύγων, τόν τροφέα τῶν χηρῶν καί ὀρφανῶν, τόν ἱδρυτήν τοῦ πρώτου ἐν Ἑλλάδι τῶν Κατηχητικοῦ Σχολείου, τόν μαθητήν τοῦ

Ἁγίου Νεκταρίου, τόν παππούλη τῶν Πατρινῶν, τόν Ὃσιον Γερβάσιον τόν Παρασκευόπουλον, τόν κλεινόν καί σημειοφόρον Ἱερωμένον, τόν ἠγαπημένον τοῦ Λαοῦ, τόν ζηλωτήν καί πυρίπνουν ἐργάτην τοῦ Ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου.

Δοξάζομεν καί ὑμνολογοῦμεν, τό πανάγιον Ὂνομα τοῦ ἐν Τριάδι προσκυνουμένου Θεοῦ ἡμῶν, τόν τοιαύτην δωρεάν καί χάριν ἐπιδαψιλεύσαντα εἰς τόν Λαόν αὐτοῦ, εἰς τούς ἐκγόνους τοῦ Πρωταποστόλου, τοῦ ἁλιέως τῶν ψυχῶν, Ἀνδρέου τοῦ ἐν Σταυρῷ, ὣσπερ ὁ Κύριος, τανυθέντος.

“Ἀρχιμανδρίτης Γερβάσιος Παρασκευόπουλος – Ὁ Ἅγιος Ποιμένας τῶν Πατρῶν. Βίος καί Διδασκαλία”, Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστόπουλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ.Μ. Πατρῶν καί Δρ. Θ. (π. Εὐάγγελος Πριγκιπάκης, Δρ Θεολογίας – Δρ. Φιλοσοφίας)

Τον Ιούνιο του 2024 θα συμπληρωθούν εξήντα συναπτά έτη από την μακάρια κοίμηση του οσίας μνήμης και αγίας βιωτής αοιδίμου Γέροντος Γερβασίου Παρασκευοπούλου, του Πνευματικού Φάρου των Πατρών[1], ενώ και κατά το παρόν έτος 2023 συμπλήρωσε επίσης εξήντα καρποφόρα έτη στην αγία ιερωσύνη, εργαζόμενος ακατάπαυστα, άοκνα και ανύστακτα από το έτος 1963 στον Αμπελώνα του Κυρίου το πνευματικό του τέκνο και συγγραφέας του υπό παρουσίαση έργου, πολυγραφότατος και πολυσέβαστος σε όλους μας Αρχιμ. π. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυξ της Μητροπόλεώς μας και διδάκτορας του Κανονικού Δικαίου στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, όπως νομίζουμε, το γεγονός, ότι τον Μάιο παρελθόντος έτους 2022 εμφανίστηκε στη δημοσιότητα η νέα εμπλουτισμένη έκδοση του εξαιρετικά σημαντικού του πονήματος για τον πρώτο πνευματικό του πατέρα, μυσταγωγό στην πίστη και οδηγό στην κατά Χριστόν ζωή, τον νέο φωτιστή των Πατρών[2] και όσιο πατέρα μας, αγιασμένο Γέροντα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο[3], με τον βίο και το έργο του οποίου ξεκίνησε να ασχολείται ο π. Κύριλλος ήδη από την ιερατική του νεότητα πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.Εκδόσεις Γρηγόρη, 2022, σσ. 328

Έτσι, η μετέπειτα μακροχρόνια, διαρκής και εντατική ενασχόληση του πανοσιολογιωτάτου συγγραφέα με τον «Άγιο Ποιμένα των Πατρών», θεωρούμε ότι θα πρέπει να τέθηκε από τον ίδιο ευθύς εξαρχής και μάλιστα αμέσως μετά την είσοδό του στον ιερό κλήρο ως ένας από τους κύριους άξονες της ποιμαντικής του διακονίας, αλλά και ότι αποτέλεσε ουσιαστικό μέρος του ευρύτερου κατηχητικού και παιδαγωγικού του έργου, με απώτερο στόχο την πνευματική ωφέλεια και την κατά Χριστόν οικοδομή του εκκλησιαστικού πληρώματος από την εντρύφησή του στον θαυμαστό βίο και τη θεία πολιτεία του αοιδίμου π. Γερβασίου[4], τον οποίο ο π. Κύριλλος ευλογήθηκε να έχει οδηγό στην πνευματική ζωή κατά πρώιμα νεανικά του χρόνια στην Πάτρα, αλλά και να μαθητεύσει για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα «παρά τους πόδας» του, ώστε να αποπειραθεί κατόπιν με επιτυχία, αν και νέος κληρικός που υπηρετούσε ακόμη στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος, να συνθέσει στην πρώτη του μορφή το έργο του για τον όσιο Γέροντα με τίτλο : «Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος. Ο Βίος και το ποιμαντικό του έργο» (Ναύπλιον 1976), όπου αποτύπωσε σύντομα και γλαφυρά την προσωπική του εμπειρία από την αναστροφή του με τον μεγάλο αυτό άγιο άνδρα των ημερών μας.

Ὁ Ἅγιος ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, τό ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ καί ὁ Γέροντας ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ Παρασκευόπουλος

Περίπου το 1905.

Μόλις έφυγαν οι Αιγινήτες, χτύπησε διακριτικά την πόρτα και βρέθηκε σιμά του ένας νέος ρασοφορεμένος μαθητής. Ήταν μάλλον μικρός στο ανάστημα, αδύνατος, με κατάμαυρα μακριά μαλλιά και γένια. Τα μεγάλα του μάτια τόξευαν πίστη, αγνότητα, καλοσύνη. Καθώς σήκωσε το πρόσωπό του από τα χαρτιά και τα χειρόγραφα, ευθύς αναγνώρισε τον Ιεροδιάκονο Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, που ήταν εξαίρετος στα μαθήματα και θα΄παιρνε φέτος το απολυτήριό του με άριστα. Επειδή τον εκτιμούσε ιδιαίτερα, του είχε δώσει το δικαίωμα «ελευθέρας εισόδου» στο γραφείο του.

-Τι συμβαίνει, Ιεροδιάκονε, σιγορώτησε.

-Άγιε Διευθυντά, αποκρίθηκε, και άλλη μια φορά σας απασχόλησα με κείνο το νέο παιχνίδι…

-Ποίον; Δεν ενθυμούμαι…

-Πρόκειται για το παιχνίδι της…της, πώς να την ονομάσω, της λαστιχοπέτσινης σφαίρας, το φουτ-μπολ, όπως συνηθίζουν και το λέγουν, το…..ποδόσφαιρο.

-Τι δηλαδή γίνεται με αυτό;

-Όπως φαίνεται, είναι ένα παιχνίδι ομαδικής προσπαθείας, με δυο αντιθέτους ομίλους. Οι μαθηταί πολύ το αγαπούν, συναρπάζονται, ψυχαγωγούνται, όπως καταλαμβάνω.

90 ΧΡΟΝΙΑ ἀπὸ τὴ Συνοδικὴ καταδίκη ἑνὸς Ἁγίου … (17 Μαρτίου 1931)

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

Πάτρα 17 . 3 . 2021

Σκέψεις περὶ «ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος» μὲ ἀφορμὴ μία ἐπέτειο

90 ΧΡΟΝΙΑ

ἀπὸ τὴ Συνοδικὴ καταδίκη ἑνὸς Ἁγίου …

(17 Μαρτίου 1931)[1]

 Π. ΛΟΗ-π.ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ κεφ. Η΄.pdf

Σύμφωνα μέ τόν Ἀπ. Παῦλο στούς Χριστιανούς «ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν» (Φιλ. 1, 7). Αὐτή εἶναι ἡ μοῖρα καὶ ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ αὐτὴ τὴ δόξα τοῦ διὰ Χριστὸν ὀνειδισμοῦ καὶ διωγμοῦ δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγουν οἱ Ἃγιοι. Θὰ τολμούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὸς ὁ ὀνειδισμὸς καὶ ἡ δίωξη γιὰ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς ἐγκυρότερες μαρτυρίες ὅτι ὁ ἄνθρωπος πορεύεται κατὰ Χριστόν.

Αὐτῆς τῆς δόξας μετέσχε καί ὁ κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας Ἅγιος Γέροντας τῶν Πατρῶν, ὁ ἀείμνηστος π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος (1877-1964).

Ἄνθρωπος ἐγνωσμένης ἀρετῆς καὶ ἀποστολικοῦ ζήλου στὴ διακονία τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ μὴν ἑλκύσει ἐπάνω του τὴν κακία καὶ τὸν φθόνο τοῦ πονηροῦ καὶ τῶν ὀργάνων του.

Καθόλου παράξενο, μᾶλλον δὲ ἀναμενόμενο… Ἄλλωστε ἦταν μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καὶ πνευματικὸς ἀπόγονος τῶν Κολλυβάδων Πατέρων Ἁγ. Ἀθανασίου Παρίου, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, ποὺ καὶ αὐτοὶ ἔτυχαν τῆς ἴδιας τιμῆς καὶ δόξας νὰ συκοφαντηθοῦν, νὰ διωχθοῦν, νὰ ἐκδιωχθοῦν καὶ νὰ καταδικαστοῦν ἀκόμα καὶ μὲ Πατριαρχικὲς καὶ Συνοδικὲς καταδίκες, ἐπειδὴ δὲν θέλησαν νὰ συμβιβαστοῦν μὲ τὸν κόσμο ἀλλὰ νὰ ἀγωνιστοῦν ὑπὲρ τῆς Ἀληθείας.

Ἂς δοῦμε πολὺ συνοπτικὰ τὸ ἔνδοξο ἀγώνισμα τοῦ Γέροντος καὶ συγχρόνου Ἁγίου τῶν Πατρῶν π. Γερβασίου[2].

Σύντομη βιογραφία.

Ὁ π. Γερβάσιος ἀποτελεῖ τὸ σύγχρονο καύχημα τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν, διότι ἐπὶ μισὸ καὶ πλέον αἰῶνα ὑπῆρξε οὐσιαστικὰ ὁ πνευματικὸς ἀναμορφωτὴς της.

Ὁ π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος γεννήθηκε στὴ Νυμφασία τῆς Γορτυνίας τὴν 1.1.1877. Τὸ κοσμικὸ του ὄνομα ἦταν Γεώργιος. Σὲ ἡλικία τριῶν ἐτῶν ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ μητέρα καὶ ἀντιμετώπισε τὴν ἄσχημη συμπεριφορὰ τῆς μητριᾶς του. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν Χριστὸ τὸν ὁδήγησε σὲ ἡλικία 13 ἐτῶν νὰ ἐγγραφεῖ ὡς δόκιμος μοναχὸς στὴν πλησίον τοῦ χωριοῦ του Ἱ. Μ. Κερνίτσης ἐνῶ ὁ ζῆλος του νὰ σπουδάσει τὸν ἀνάγκασε σὲ ἡλικία 15 ἐτῶν νὰ πεζοπορήσει μέχρι τὴν Ἱ. Μ. Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων, ὅπου λειτουργοῦσε Σχολαρχεῖο. Δὲν βρῆκε ὅμως τὸ κατάλληλο πνευματικὸ περιβάλλον καὶ ἐνδιαφέρον καὶ ἔτσι ἒφυγε πάλι πεζὸς γιὰ τὴν Ἱ. Μ. Ταξιαρχῶν Αἰγιαλείας.

Στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰ. στὴν Πάτρα δέσποζε ἡ μορφὴ τοῦ συμπατριώτη του Ἀρχιεπισκόπου Πατρῶν καί Ἠλείας Ἰεροθέου (Μητροπούλου), ὁ ὁποῖος περιβαλλόταν ἀπὸ πλῆθος ἐμπνευσμένων ἀνδρῶν (Εὐσέβιος Ματθόπουλος, Ἠλίας Βλαχόπουλος, Πανάρετος Λουληγέρης, Γαβριήλ Φραγκούλης, κ.ἂ.). Ἡ πνευματικὴ ἀκτινοβολία τοῦ Πατρῶν Ἰεροθέου τὸν ἐπηρέασε βαθύτατα καὶ τὸν ὁδήγησε νὰ παραμείνει πλέον στὴν ἀχαϊκὴ γῆ.

Σεισμός ὅμως δέν ἔγινε!!!...

Ο γέροντας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, πνευματικό τέκνο του Αγίου Νεκταρίου, είδε ένα βράδυ στον ύπνο του, ότι την τάδε μέρα και την τάδε ώρα, θα γίνει μεγάλος σεισμός στην Πάτρα.

Όταν ξύπνησε, πήρε το κομποσχοίνι του και άρχισε να προσεύχεται. Αμφιταλαντεύτηκε για το τι πρέπει να κάνει. Ταλαιπωρήθηκε από τον λογισμό: Να το πω ή να μην το πω στους ανθρώπους;

Δεν γνώριζε, αν το όνειρο ήταν εκ Θεού ή εκ του πονηρού. Τελικά πρυτάνευσε ο λογισμός των Πατέρων της Εκκλησίας, να μην δίνουμε βαρύτητα στα όνειρα και αποφάσισε να μην το πει...

Μετά από λίγες μέρες, γίνεται ένας μεγάλος σεισμός στην Πάτρα, με αρκετά θύματα και πολύ μεγάλες υλικές καταστροφές. Έγινε την ημέρα και την ώρα που ονειρεύτηκε ο Γέροντας Γερβάσιος!

Περάσανε αρκετά χρόνια και ένα βράδυ βλέπει πάλι ο γέροντας Γερβάσιος ένα άλλο όνειρο, ότι την τάδε ημέρα και ώρα θα γίνει μεγάλος σεισμός στην πόλη της Πάτρας! Ξύπνησε συγκλονισμένος και αμέσως πήρε το κομποσχοίνι του και άρχισε να προσεύχεται. Τον βασάνισε πάλι ο ίδιος λογισμός: Να το πώ ή να μην το πω στους ανθρώπους;

Τελικά και έχοντας την προηγούμενη πικρή εμπειρία, αποφάσισε να το πει σε κάποιους ανθρώπους, προκειμένου να προετοιμαστούν για τον σεισμό αυτόν. Σεισμός όμως δεν έγινε!!!...

Τί εἶναι Χριστιανική ζωή;

Χριστιανική ζωή είναι η νίκης της αρετής κατά της κακίας, του καλού κατά του κακού, της αγάπης κατά του εγώ και της αδιαφορίας, της πίστεως κατά της απιστίας, της ελπίδος κατά πάσης απογοητεύσεως και αποθαρρύνσεως.

«Η κατά Χριστόν ζωή» παλεύει κατά των ιδιων παθών, ως των μεγίστων της εχθρών. Προσπαθεί να καταπνίξει τα άτακτα σκιρτήματα της σάρκας και αντιπαρέρχεται τις εξωφρενικές απαιτήσεις του κόσμου.

Καταβάλλει τις άγριες εξεγέρσεις της εκδίκησης, την αντιπάθεια και το μίσος. Αποκρούει κάθε αμφιβολία στα της πίστεως και μέσα από την ελπίδα καταπολεμεί κάθε δισταγμό και κλονισμό, τον οποίο γεννά η επέλευση και επέλαση των ποικίλων βιοτικών αναγκών και συμφορών.

Α, μέ γεμάτο στομάχι ἦρθες; Α καλά, δέν βγαίνω!

    Κάλεσαν κάποτε τον π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο να κάνει έναν εξορκισμό.

Όταν έφτασε στόν χώρο που ήταν η κοπέλα, ακούστηκε μια φωνή...

- Α, με γεμάτο στομάχι ήρθες; Α καλά, δεν βγαίνω! 

Είπε ο δαίμονας!

- ''Καλά.. θα ξανάρθω.'' Απάντησε ο π. Γερβάσιος. Γύρισε και έφυγε.

Νήστεψε απο φαγητό 40 μέρες, δεν έφαγε τίποτε...

Και επέστρεψε.

Ὁ γέροντας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος ὡς παιδαγωγός

 Η καιόμενη αγάπη του σεβαστού Γέροντα προς τα αγαπημένα σχολεία των κατηχητοπαίδων είχε πολλές μαρτυρίες και άπειρες εκδηλώσεις και εκφράσεις περί της υπάρξεώς της. Χαρακτηριστικό είναι ότι αισθανόταν υπερβολικά χαρούμενος όταν βρισκόταν στο μικρό αλλά ταυτόχρονα και τρισμέγα βασιλειό του: το βασίλειο των παιδιών του Κυρίου Ιησού, με την παρουσία των οποίων απελευθερωνόταν από τις πολλές φροντίδες και αισθανόταν απαλλαγμένος από κάθε στεναχώρια, πιεστική μέριμνα, αγωνίες για τα προβλήματα και τις συκοφαντίες, τις οποίες υπέμενε με καρτερία.

Μεταμορφωνόταν κυριολεκτικά και αισθανόταν ως βασιλιάς. Καυχώμενος δε εν Κυρίω, χωρίς επιφυλάξεις και μετριοφροσύνη έλεγε:

Ὁ γέροντας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος καί ἡ ἀναγκαιότητα τῆς ἵδρυσης χριστιανικῶν ἐκπαιδευτηρίων

«έδρασαν ταχύτερα οι άνθρωποι του αιώνος τούτου και ίδρυσαν παραπλανητικά κέντρα και παρέσυραν τα νήπια της πόλεως των Πατρών να ντύνονται με καρναβαλικά ενδύματα…»

Δίδασκε προς όλους, ότι είναι αναγκαία η ίδρυση χριστιανικών Νηπιαγωγείων. Μας διδάσκουν οι άπιστοι και οι ζώντες μακριά από το Θεό, οι οποίοι ιδρύουν Νηπιαγωγεία αθέων. Έρχονται από την Αμερική μετεκπαιδευόμενες νηπιαγωγοί, οι οποίες λένε: «Οι καθηγητές μας διδάσκουν να μη μιλάμε καθόλου στα νήπια για τον Θεό. Ο Θεός είναι πολύ βαριά προσωπικότητα και πιέζει τα παιδιά και η ψυχή τους βαρύνεται και τραυματίζεται. Ούτε προσευχές να μαθαίνουν ούτε ιστορίες Αγίων να διδάσκονται». Και έρχονται οι νηπιαγωγοί και εφαρμόζουν τα μαθήματα αυτά της αθεΐας στα Νηπιαγωγεία της Εκκλησίας, λέγοντας με απλότητα: Αυτά μας δίδαξαν στην Αμερική. Δεν πρέπει να τα εφαρμόζουμε;

Όλα αυτά μας πείθουν ότι πρέπει να ιδρύσουμε χριστιανικά Νηπιαγωγεία, στα οποία να διδάσκουν χριστιανοί παιδαγωγοί, που γνωρίζουν καλά το αδιάφορο πνεύμα των κοσμικών παιδαγωγών.

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ (1877 - 1964) Ἱδρυτής Κατηχητικῶν Σχολείων καί Ἀναπλαστικῆς Σχολῆς Πατρῶν

 

Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παρασκευόπουλος, υιός του Χαραλάμπους και της Βασιλικής, γεννήθηκε στη Νυμφασιά (Γρανίτσα) Γορτυνίας. Πολύ πτωχός, εστερείτο και των στοιχειωδών μέσων για τη φοίτησή του στο Δημοτικό Σχολείο. Σε ηλικία 13 ετών, κινούμενος από θείο έρωτα, κατέφυγε στη Μονή Κερνίτσης και διακονούσε εκεί. Ποθώντας όμως τη μόρφωση σε ηλικία 15 ετών ξεκίνησε με τα πόδια για το Μ. Σπήλαιο για να εγγραφεί στο Σχολαρχείο της Μονής. Επειδή σε βρήκες την παραμικρή στοργή έφυγε για τη Μ. Ταξιαρχών Αιγιάλειας και εγράφη στο εκεί Σχολαρχείο. Η επίδοσή του στα μαθήματα προκάλεσε το φθόνο και αναγκάστηκε να φύγει και από εκεί.
Η πνευματική ακτινοβολία του Πατρών Ιεροθέου, ο οποίος περιβαλλόταν από πλήθος εμπνευσμένων ανδρών (Ευσέβιος Ματθόπουλος, Ηλίας Βλαχόπουλος, Παν. Λουληγέρης, Γαβρ. Φραγκούλης, κ.ά.) τον προσήλωσε και "εστράφη βαθύτερον εις την αχαϊκήν γην". Ο άγιος εκείνος ιεράρχης, με τη γνωριμία του, τον επηρέασε βαθύτατα.