Ἡ προεικόνιση τῆς Θείας Λειτουργίας στήν Παλαιά Διαθήκη.

Ὁ χριστοσ μασ ειναι το νεο «μαννα», το «καινον πασχα» και ο αιωνιοσ αρχιερευσ (προτυπωση του  ειναι ο μελχισεδεκ).

(Περίληψη Β΄ ΣΥΝΑΞΗΣ κύκλων μελέτης Ἁγίας Γραφῆς καί Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας).

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (ΤΟ ΝΕΟ «ΜΑΝΝΑ»)

Ὁ Κύριος εὑρισκόμενος στήν Καπερναούμ εἶπε:

«Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς…. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μου ἐστιν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς (Ἰωάν. 6, 48-51).

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἄρτος τῆς Ζωῆς, πού κατέβηκε ἀπό τόν οὐρανό (ὁ καταβάς), μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατέβηκε τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ μέσα στήν Ὑπερευλογημένη Παρθένο· και ἡ Παρθένος Μαρία ἔγινε γῆ ἀγαθή εὐλογημένη, πού βλάστησε τόν Ἄρτο τῆς Ζωῆς.

Ὁ Χριστός εἶναι τό νέο «μάννα». Αὐτό πού στήν Παλαιά Διαθήκη  ἔτρεφε τόν λαό τοῦ Θεοῦ (ὁ ὁποῖος ἀπετελεῖτο ἀπό περίπου 2.000.000 ἀνθρώπους) γιά σαράντα χρόνια. Ἦταν ένα φοβερό συνεχές θαῦμα.

Ο δια Χριστόν... κλέφτης (Γ. Παϊσίου).

Στην Πνευματική ζωή, είναι ανάποδα τα πράγματα. Άμα κρατάς εσύ το άσχημο , τότε νοιώθεις όμορφα. Άμα το δίνεις στον άλλον, τότε νοιώθεις άσχημα. Όταν δέχεσαι την αδικία και δικαιολογείς τον πλησίον σου, δέχεσαι τον πολυαδικημένο Χριστό, στην καρδιά σου. Τότε ο Χριστός μένει με το ενοικιοστάσιο[1] ,μέσα σου και σε γεμίζει με ειρήνη και αγαλλίαση. Για δοκιμάστε, βρε παιδιά, να ζήσετε αυτήν την χαρά! Να μάθετε να χαίρεσθε με αυτήν την πνευματική χαρά, όχι με την κοσμική. Πάσχα θα έχετε τότε κάθε μέρα.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από την χαρά που νοιώθεις, όταν δέχεσαι την αδικία. Μακάρι να με αδικούσαν όλοι οι άνθρωποι! Ειλικρινά, σας λέω, την γλυκύτερη πνευματική χαρά την ένοιωσα μέσα στην αδικία. Ξέρετε πόσο χαίρομαι , όταν κάποιος με πει πλανεμένο; «Δόξα σοι ο Θεός, λέω, από αυτό έχω μισθό, ενώ αν με πουν άγιο, χρωστάω». Γλυκύτερο πράγμα από την αδικία δεν υπάρχει!

Ο μύθος του χταποδιού ἤ ὁ πολιτισμός πού θανατώνει.

Ὁ πολιτισμός τῆς ψυχῆς εἶναι ὁ ἀληθινός πολιτισμός. Ἡ καλλιέργεια τῆς πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης εἶναι τό ζητούμενο. Αὐτή εἶναι καί ἡ ἀληθινή πρόοδος.
Ὁ Χριστός Μας δέν μᾶς δίδαξε νά φτιάξουμε γεφύρια καί ἀεροδρόμια καί γενικά πολισμό μέ τήν σημερινή ἔννοια. Δέν μᾶς προέτρεψε νά ὡραιοποιήσουμε τήν «κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος» μας, οὔτε νά κάνουμε ὄμορφη ἐξωτερικά τήν γῆς τῆς ἐξορίας μας.
Μᾶς δίδαξε τήν μετάνοια ἔτσι ὥστε νά «ἐκπολιτίσουμε» τήν ψυχή μας καί νά ἐπιστρέψουμε στήν ἀληθινή πατρίδα μας ἀπό τήν ὁποία ξεπέσαμε, λόγῳ τῆς ἁμαρτίας.
Οἱ κραιπάλες, οἱ μέθες, οἱ βιοτικές μέριμνες μᾶς ζαλίζουν καί μᾶς κολλᾶνε στή γῆ. Ἡ κενοδοξία μας πού μᾶς ἀγχώνει, τό ὄτι τρέμουμε νά μήν μᾶς ποῦνε «καθυστερημένους» καί «παλιομοδίτες», τό ὅτι «ζοῦμε πιά στόν 21ο αἰῶνα», ὅλα αὐτά μᾶς τυφλώνουν καί μᾶς δένουν στό ἅρμα τοῦ πονηροῦ καί τῶν ὀργάνων του. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὁ θάνατος τοῦ ἀληθινοῦ πολιτισμοῦ καί ἡ ἀνατολή ἑνός πολιτισμοῦ πού θανατώνει τίς ψυχές καί τίς ὑπάρξεις μας.
Διαβᾶστε τό πολύ ὡραῖο κείμενο τοῦ Φώτη Κόντογλου...

Η χταπόδα βοσκά στον πάτο της θάλασσας, μαζί με το χταποδάκι. Άξαφνα το καμακίζουνε. Το χταποδάκι φωνάζει:”Με πιάσανε,μάνα!”.
Η μάνα του, του λέγει:”Μην φοβάσαι παιδί μου!”.
Ξαναφωνάζει το μικρό:”Με βγάζουν από τη θάλασσα!”.
Πάλι λέγει η μάνα:”Μην φοβάσαι παιδί μου”.
Και πάλι :”Με σγουρίζουνε, μάνα!”.
“Μην φοβάσαι παιδί μου”.
“Με κόβουνε με το μαχαίρι!”.
“Μην φοβάσαι παιδί μου”.

Βόμβα για την υγεία οι νέοι λαμπτήρες (περιέχουν ὑδράργυρο).

 Ἔχετε παρατηρήσει ὅλοι ὅτι τούς τελευταίους μῆνες, δέν βρίσκει κανείς τόσο εὔκολα τοῦ παλαιοῦ τύπου λαμπτῆρες. Αὐτοί ἄρχισαν νά περιορίζονται καί κάποιοι τύποι τους, νά ἀποσύρονται ὁριστικά. Ἀντίθετα, ἡ ἀγορά καί τά σούπερ μάρκετ ἔχουν προμηθευτεῖ καί γεμίσει, μέ τίς νέες λάμπες ἐξοικονόμησης ἐνέργειας ( καί τεράστιων κερδῶν )!

Αὐτές οἱ νέου τύπου λάμπες, περιέχουν ἐπικίνδυνο ὑδράργυρο καί θεωροῦνται αἰτία πολλῶν προβλημάτων καί κινδύνων γιά τήν ὑγεία καί γιά τό περιβάλλον!!!

Εἴχαμε ἀσχοληθεῖ μέ τό θέμα σέ παλαιότερες ἀναρτήσεις μας, ὅταν ἐνημερώναμε γιά τήν καταστροφική χρήση τοῦ ὑδράργυρου στά ἐμβόλια κατά τῶν τεχνητῶν πανδημιῶν!

16 Νοεμβρίου Συναξαριστής Ματθαίου Αποστόλου, ἀγίας Ιφιγένειας, Φιλουμένου νεοϊερομάρτυρος.

Ὁ Ἅγιος Ματθαῖος ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστής

Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γαλιλαία. Προτοῦ γίνει μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἀσκοῦσε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ τελώνη καὶ ὀνομαζόταν Λευΐ.
Μία μέρα καὶ ἐνῶ καθόταν στὸ τελωνεῖο του, ἔξω ἀπὸ τὴν Καπερναοῦμ, τὸν πλησίασε ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τὸν ἀκολουθήσει. Ὁ Ματθαῖος ὑπάκουσε καὶ δέχθηκε τὸν Κύριο στὴν οἰκία του, ὅπου παρέθεσε γεῦμα σὲ Αὐτὸν καθὼς καὶ σὲ πολλοὺς τελῶνες, μὲ τοὺς ὁποίους ὁ Ἰησοῦς συζήτησε καὶ συνέφαγε, ἐνέργεια γιὰ τὴν ὁποία κατηγορήθηκε ἀπὸ κάποιους Φαρισαίους. Ὅταν ὁ Κύριος πληροφορήθηκε τὶς κατηγορίες ἀπάντησε ὡς ἑξῆς: «Δὲν ἦρθα γιὰ νὰ καλέσω τοὺς δικαίους, ἀλλὰ τοὺς ἁμαρτωλοὺς σὲ μετάνοια».
Ἔκτοτε ὁ Ματθαῖος ὑπῆρξε μαθητὴς καὶ Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ματθαῖος ἀνέλαβε νὰ κηρύξει τὸν λόγο τοῦ Κυρίου στοὺς Πάρθους καὶ στοὺς Μήδους. Κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου, ὁ Ματθαῖος, ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων.
Ὡς εὐαγγελιστὴς ἔχει σύμβολο ἕναν φτερωτὸ ἄνθρωπο. Στὸ ἀνεκτίμητης ἀξίας ἔργο του περιλαμβάνεται καὶ ἡ συγγραφὴ τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Πρώτη μόλυνση ἐμφυτεύσιμου τσίπ μέ ἰό.

Ὁ πρῶτος ἠλεκτρονικός ἰός πού μόλυνε ἐμφυτεύσιμο τσιπάκι!

Ο πρώτος άνθρωπος που μολύνθηκε μετά την εμφύτευση "CHIP" από ιό ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Ο βρετανός επιστήμονας Mark Gasson ισχυρίζεται ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος που μολύνθηκε από ιό ηλεκτρονικού υπολογιστή, μετά την εμφύτευση από τον ίδιο ενός μολυσμένου μικροτσίπ στο χέρι του, προκειμένου να «προσβάλει» ένα σύστημα ασφαλείας του εργαστηρίου του.

Ο επιστήμονας προγραμμάτισε το μικροτσίπ που μοιάζει με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες των ζώων, ώστε να μπορεί από απόσταση να ανοίγει τις πόρτες του εργαστηρίου του καθώς επίσης να ξεκλειδώνει το κινητό του τηλεφώνου, προτού εμφυτεύσει το τσιπ κάτω από το δέρμα του.

Το κίνημα των Κολλυβάδων και η προσφορά του

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ
 

Οι μεγάλοι διδάσκαλοι της Εκκλησίας και του Γένους Μακάριος Νοταράς, Νικόδημος Αγιορείτης και Αθανάσιος Πάριος, που έζησαν και έδρασαν τον 18ον αιώνα και στις αρχές του 19ου, αποτελούν μία νέα τριάδα μεγίστων φωστήρων, όπως οι παλαιοί Τρεις Ιεράρχαι, τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών και λαμβανομένων υπ' όψιν των ιστορικών συγκυριών στις οποίες έζησαν με τις διαφορές και τις ομοιότητες. Σ' αυτούς προστίθεται και ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, πρωτουργός χρονικά του κινήματος, όχι όμως με την προσφορά και δραστηριότητα που οι τρεις άλλοι επέδειξαν στη συνέχεια, η οποία άλλωστε ήταν και η αιτία να συγκαταριθμηθούν στη χορεία των αγίων. Ονομάσθηκαν ειρωνικά Κολλυβάδες από τους αντιπάλους τους στο Άγιο Όρος, εξ αιτίας του ότι αντέδρασαν στην αντιπαραδοσιακή μεταφορά της τελέσεως των μνημοσυνών από το Σάββατο στην Κυριακή, γιατί ορθά και δίκαια εξετίμησαν ότι προσβάλλεται έτσι ο αναστάσιμος και πανηγυρικός χαρακτήρ της ημέρας.

Η μεταστροφή ενός διάσημου αθέου

Τον περασμένο Απρίλιο απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών ό διάσημος Άγγλος φιλόσοφος Antony Flew. Ο Flew, γιός μεθοδιστή ιερέα, καθιερώθηκε σαν άθεος διανοητής μετά από μία σύντομη ομιλία του στη Σωκρατική λέσχη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατά τα μέσα του 1950, με τίτλο «Θεολογία και έλεγχος του εσφαλμένου» (Theology and Falsification). Πολλοί είπαν ότι ή ομιλία αυτή ήταν ακατανίκητη απόδειξη της μη ύπαρξης Θεού. Έκτοτε έγραψε πολλά βιβλία, όπως ή ηθική της εξέλιξης, ψυχικά φαινόμενα κλπ. Επιβλήθηκε όμως κυρίως με τα βιβλία του περί μη ύπαρξης του Θεού.

Το 2004, μετά από πενήντα χρόνια έντονης αθεϊστικής δράσης, άφησε άναυδους τούς πάντες, κυ κλοφορώντας ένα DVD με τίτλο, «Έχει ανακαλύψει ή επιστήμη τον Θεό;». Σ' αυτό ανακοίνωνε, ότι οι σύγχρονες ανακαλύψεις και οι ασυνέπειες στη θεωρία της εξέλιξης τον ανάγκασαν να επανεξετάσει τις απόψεις του. «Ή απίστευτη πολυπλοκότητα των διατάξεων, πού απαιτούνται για να δημιουργηθεί ζωή, δείχνει ότι έχει αναμιχθεί μία άπειρη νοημοσύνη στη δημιουργία της ζωής».

Τό μαρτύριο τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου.

ΒΗΜΑ ΠΡΟΣ ΒΗΜΑ Η ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Εἰκὼν Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου (Ἀδελφ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Ἁγ. Ὄρους)

Ἂς παρακολουθήσουμε βῆμα πρὸς βῆμα σὲ μιὰ συγκινητικὴ καὶ ἱστορικῶς τεκμηριωμένη διήγηση (ἀπὸ τὸν Καθηγητή Στυλ. Παπαδόπουλο) τὴν μαρτυρικὴ πορεία πρὸς τὴν ἐξορία τοῦ πανιέρου Χρυσοστόμου, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, καὶ τὸ τέλος του.

(…) Ἀπὸ 21 Ἰουνίου μέχρι 4 Ἰουλίου  τοῦ 406 ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος παρέμεινε σὲ κάποιο χωριὸ μεταξὺ Βοσπόρου καὶ Νικαίας καὶ στὴν ἴδια τὴν Νίκαια. Ἡ Ἐπιστολὴ του 221, τῆς 4ης Ioυλίoυ, ἀφήνει περιθώριο γιὰ ὀλιγοήμερη ἀκόμα παραμονὴ στὴν Νίκαια («μέλλων … διεξορμᾶν»). Ὡς τόπος ἐξορίας ὁρίστηκε ἡ μικρὴ πόλη Κουκουσὸς τῆς Ἀρμενίας, στὴν σημερινὴ τουρκικὴ πόλη Goksun, ἑκατὸν ἑβδομήντα περίπου χιλιόμετρα ἀπὸ τὰ  Ἄδανα, στοὺς πρόποδες τῶν βουνῶν τῆς Ἰσαυρίας. Προτιμοῦσε τὴν περιοχὴ αὐτή, ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ ψιθυρίζονταν ὡς πιθανοὶ τόποι ἐξορίας του, ὅπως ἡ Σκυθία καὶ ἡ Σεβάστεια (Ἐπιστ. 13: PG 52, 611).

Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που βρίσκομαι και φέτος μαζί σας. Κατόπιν της προσκλήσεως των σεβαστών πατέρων, του πατρός Σπυρίδωνα και του πατρός Αθανασίου, έρχομαι με πολλή χαρά κοντά σας για να σας αναπτύξω επί τη ενάρξει του νέου έτους ένα θέμα το οποίο απασχολεί πάρα πολύ -ιδιαιτέρως στα τελευταία χρόνια- την κοινωνία μας. Το θέμα αυτό έχει τίτλο: Εξομολόγοι ή Ψυχολόγοι;

Καταρχήν η επιλογή του θέματος έγινε κατόπιν πολύ μεγάλης συζητήσεως από συνάξεις με τους νέους, με τους οποίους ασχολούμεθα πάρα πολύ εις την ενορία και στην τριβή μας. Οι νέοι μας πολλές φορές έχουν κάποιες τοποθετήσεις πολύ δυνατές τις οποίες μπορούν να απαντήσουν, όμως από το κοινωνικώς γίγνεσθαι και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεσμεύονται και δεν μπορούν να απαλλαγούν παρόλο που οι τοποθετήσεις τους είναι πάρα πολύ σωστές. Γι’ αυτό θα ήθελα να προσέξουμε και να δώσουμε κάποιες βασικές αρχές σ’ αυτό το θέμα που αφορά όλους μας.

Σήμερα είναι αλήθεια ότι υπάρχουν τόσα πολλά ψυχολογικά κέντρα μέσα εις την κοινωνία μας τα οποία τείνουν να υποκαταστήσουν σε αριθμό και όλες τις ενορίες της εκκλησίας της Ελλάδος. Σε κάθε πόλη, ακόμα και σε χωριά υπάρχουν ψυχολογικά κέντρα στα οποία καταφεύγει ο άνθρωπος για να λύσει τα ψυχολογικά του προβλήματα. Δεν υφίσταται μια ηλικία συγκεκριμένη που να λέει ότι δεν έχει κάποιο ψυχολογικό

15 Νοεμβρίου Συναξαριστής Των Αγίων Γουρία, Σάμωνα και Αβίβου Ομολογητών, Κυντίωνος Επισκόπου, Ιουστίνου & Θεοδώρας, των Αγίων Ελπιδίου Μάρκελλου και Ευστόχιου, Δημητρίου, των Αγίων Ευψυχίου, Νεάρχου και Καρτερίου, Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ.

Οἱ Ἅγιοι Γουρίας, Σαμωνᾶς καὶ Ἄβιβος οἱ Ὁμολογητές

Ὁ Γουρίας καὶ ὁ Σαμωνᾶς, ἀγωνιζόμενοι τὸν ἱερὸ ἀγώνα τῆς χριστιανικῆς πίστης, συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα Ἀντωνίνο, κατὰ τὸν διωγμὸ ἐπὶ Διοκλητιανού. Καὶ ἀφοῦ ὑπέστησαν μὲ θαυμαστὴ ὑπομονὴ πολλὰ βάσανα, ἀποκεφαλίσθηκαν.
Ὁ Ἄβιβος ἔζησε λίγα χρόνια ἀργότερα καὶ ἦταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Ἔδεσσας ποὺ ὀνομαζόταν Ἀποθελσαῖα. Τότε βασιλιὰς ἦταν ὁ Λικίνιος, ὁ γνωστὸς ἀντίπαλος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ὁ Ἄβιβος, λοιπόν, προχειρίσθηκε Ἱεροδιάκονος καὶ διακρινόταν γιὰ τὴ μεγάλη εὐσέβειά του καὶ τὸν πολὺ ζῆλο γιὰ τὸ ὑπούργημά του. Ἰδιαίτερα, ὅμως, διακρινόταν γιὰ τὴ θερμὴ ἀγάπη του στὸ ἱερὸ κήρυγμα, τηρώντας τὸ θεόπνευστο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ λέει: «Κήρυξαν τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξαν, ἐπιτίμησαν, παρακάλεσαν, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ». Κήρυξε, δηλαδή, τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, στάσου ἐπιτηρητὴς καὶ καθοδηγὸς στοὺς ἀκροατές σου, ὄχι μόνο σὲ κατάλληλες περιστάσεις, ἀλλὰ καὶ σ’ ἐκεῖνες ποὺ φαίνονται ἀκατάλληλες περιστάσεις, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε μὲ κάθε μακροθυμία καὶ μὲ κάθε μέθοδο διδασκαλίας.
Ὁ ἡγεμόνας Λυσανίας, ὅταν εἶδε τὸν Ἄβιβο νὰ προσελκύει πολλοὺς εἰδωλολάτρες μὲ τὸ θερμό του κήρυγμα, τὸν συνέλαβε. Καὶ ἀφοῦ τὸν κρέμασε σὲ στυλὸ καὶ τὸν ἔσχισε μὲ σιδερένια νύχια, ἔπειτα τὸν ὁδήγησε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, ὅπου τὸν ἔριξε μέσα στὴν φωτιά, καὶ ἔτσι ὁ Ἄβιβος παρέδωσε τὸ πνεῦμά του στὸ Θεό.

Η πολλή δουλειά και μέριμνα (Γέρων Παΐσιος).

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου Λόγοι Α΄ - Δεύτερο Μέρος - Κεφάλαιο 5 «Η πολλή δουλειά και μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό»

Λόγοι Α΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η πολλή δουλειά και μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό
 

Καλά είναι όποιος θέλει να ζήση πνευματικά, και ιδίως ο μοναχός, να βρίσκεται απομακρυσμένος από ορισμένες ασχολίες, φτιαξίματα κ.λπ., που τον απομακρύνουν από τον πνευματικό στόχο. Να μην ξανοίγεται με πολλές ατέλειωτες δουλειές, γιατί οι δουλειές δεν τελειώνουν. Και αν δεν μάθη να κάνη δουλειές εσωτερικές στον εαυτό του, θα ξεφεύγη στις εξωτερικές συνέχεια. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να τελειώσουν τις δουλειές τις ατέλειωτες, τελειώνουν αυτήν την ζωή με ατέλειες πνευματικές και μετανοούν στο τέλος της ζωής τους, αλλά αυτό δεν τους βοηθάει πια σε τίποτε, γιατί έχει βγη το διαβατήριο. Άλλωστε και μια ανάπαυλα από τις δουλειές είναι απαραίτητη για ένα μικρό έστω διάστημα.

Όταν οι πολλές εργασίες ελαττωθούν, φυσιολογικά θα έρθη η σωματική ξεκούραση και η δίψα για εσωτερική εργασία, η οποία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει. Τότε και η ψυχή θα αναπνέη άφθονο πνευματικό οξυγόνο. Η κούραση από πνευματική εργασία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει, γιατί ανεβάζει τον άνθρωπο ψηλά και τον πλησιάζει στον φιλόστοργο Πατέρα, οπότε και η ψυχή του αγάλλεται.

Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_2ο μέρος_mp3

Π. Σάββας 2008-04-12_Μέ ποιούς νά συναναστρεφώμεθα;_Εὐεργετινός_2ο μέρος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 12-08-2010 (Σύναξη ἀνδρῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Η μεταστροφή της Χαρούλας.

Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ

Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής.
Είναι όντως ελευθέρα; Είναι σίγουρα αποστολική; Είναι αλήθεια εκκλησία;  Και Τι σχέση έχει με την αγία Πεντηκοστή;

Στα 18 μου χρόνια βρέθηκα σ’ ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Ένας ομιλητής στην άκρη του δωματίου διάβαζε ένα απόσπασμα από το ευαγγέλιο και με απλά λόγια το ερμήνευε. Ήταν κατανοητό και οικοδομητικό. Άγγιξε την καρδιά μου, συγκινήθηκα. Μετά την ομιλία, μας ζητήθηκε να γονατίσουμε και να προσευχηθούμε. Εκεί με δικά μου λόγια είπα στον Χριστό ότι δεν ξέρω που βρίσκομαι, δεν ξέρω σε ποιον θεό πιστεύουν όλοι αυτοί, αλλά εγώ θα προσευχηθώ σε σένα που ξέρω. Άκουγα ομιλίες σε ξένες γλώσσες και νόμιζα ότι εδώ μέσα βρίσκονται αρκετοί ξένοι. Στο τέλος έγινε και μια προφητεία. Μα λέω τι ήταν όλο αυτό; Δεν πολυκατάλαβα. Μετά την προσευχή σηκωθήκαμε και μου γνώρισαν τον ομιλητή. Εκείνος μου δωσε το τηλέφωνό του για τυχόν απορίες και μου ζήτησε να διαβάζω την καινή διαθήκη και να προσεύχομαι. Έφυγα ευχαριστημένη. Ήθελα να ξαναβρεθώ εκεί, όσο και αν φαίνεται παράξενο. Ξαναπήγα αρκετές φορές, μέχρι που βρέθηκε αίθουσα και σταμάτησε η συνάντηση στο σπίτι εκείνο.

Τι ήταν αυτό που άκουσα όμως; Μου είπαν ότι το Άγιο Πνεύμα ως σημείο δίνει την γλωσσολαλιά την οποία εμπειρεύτηκαν οι απόστολοι την ημέρα της Πεντηκοστής καθώς και σε εκείνη των μελών της εκκλησίας της Κορίνθου. Άρα αυτή είναι η αληθινή αποστολική εκκλησία που κρατάει ανά τους αιώνες; Και χωρίς να εξετάσω το ζήτημα πιο προσεκτικά, καθώς δεν γνώριζα ακόμα ότι στο χώρο τους υπάρχει έλλειψη συστηματικής διδασκαλίας για τους κινδύνους της πνευματικής απάτης, της ταπεινοφροσύνης, της αυτομεμψίας και της μη εμπιστοσύνης στους λογισμούς, τη πάτησα...