Οἱ διοικοῦντες τήν Ἐκκλησίαν καί τά τριάκοντα ἀργύρια.

Πορφυρίτης

Οἱ κινοῦντες παρασκηνιακῶς, τά παγκόσμια νήματα, γιά νά προετοιμάσουν τόν ἐρχομό τοῦ «Μεσσία» τους, ἐργάζονται, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Παΐσιο, ἐδῶ καί τουλάχιστον 250 χρόνια[1]. Δουλεύουν, μέ σχεδιαστικό μνημόνιο τά γνωστά (μετέπειτα) πρωτόκολλά τους, νομίζοντας οἱ ταλαίπωροι ὅτι θά κυριαρχήσουν στόν κόσμο. Πῶς θά ἐδύναντο ὅμως, νά πραγματοποιήσουν αὐτή τήν παγκόσμια καθυπόταξη, χωρίς τήν κάμψη τοῦ μεγαλύτερου ἐμποδίου στά σχέδιά τους, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Τήν Ἑλλάδα; Μιά πάλαι ποτέ ἀμιγῶς ὀρθόδοξη χώρα; Πῶς, ἐάν ὁ λαός, οἱ πολιτικοί καί κυρίως οἱ Ἐπί Σκοπόν ἦταν ἑδραῖοι στήν Πίστη καί ἐν ἐγρηγόρσει στίς ἐπάλξεις; Ἔπρεπε λοιπόν νά γίνει κατορθωτή, πάσῃ θυσία, μέσῳ τῆς διασπορᾶς τῶν μικροβίων τῆς ἀθεΐας καί ἀπιστίας, τῆς ἄνεσης, τῆς καλοπέρασης, τῆς σεξουαλικῆς ἀπελευθέρωσης, τῆς διαφθορᾶς, τῶν Μ.Μ.Ε., καθώς καί τήν «παραγωγή» «ἡμετέρων» ὀργάνων: πολιτικῶν καί θρησκευτικῶν γενιτσάρων! Καί ἰδοῦ τό ἀποτέλεσμα: ἡ δημιουργία μιᾶς ἄλογης ἀνθρωπομάζας, χωρίς ὑψηλά ἰδανικά καί ἀξίες· χωρίς πατρίδα, πίστη καί φόβο στόν ἀληθινό Τριαδικό Θεό. Σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα, χωρίς Θεό, ἐπιτρέπονται, τό μυστήριο τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται…

Μεγάλη ἀτυχία!!!!

Ο αββάς Μωυσής, περιπλανώμενος στην έρημο, συνάντησε μια νομαδική φυλή που γιόρταζε μια πλούσια κηδεία. Στη μέση του στρατοπέδου, πάνω σε μια τεράστια πυρά, βρισκόταν το σώμα του αρχηγού της φυλής, ντυμένο με πλούσια ρούχα.

«Ποιας πίστης ήταν ο αρχηγός σας;» ρώτησε ο γέροντας.

Δύο πράγματα δαιμονίζουν τὸν ἄνθρωπο: ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ἁμαρτία.

Δαιμονισμός δεν είναι μόνο, το να σε έχει ο διάβολος υπό την κυριαρχία του (υποστατικός δαιμονισμός), αλλά και ο,τιδήποτε απομακρύνει από τον Χριστό ή διατηρεί μακριά από τον Χριστό.

Ἕνας μόνο σῴζει· Ἰησοῦς Χριστός! +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου» (Γαλ. 2,16)

Ὅλοι, ἀγαπητοί μου, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν· ὅποιος λέει ὅτι δὲν πιστεύει εἶνε ψέμα. Μά, θὰ μοῦ πῆτε, ἀφοῦ ξέρεις ὅτι σήμερα πολλοὶ εἶνε ἄθεοι καὶ φωνάζουν, Δὲν ὑπάρχει Θεός! πῶς ἐσὺ μᾶς λὲς ὅτι ὅλοι πιστεύουν; Μολονότι ξέρω ὅτι ὑπάρχουν ἄθεοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅλοι πιστεύουν·τὸ ζήτημα εἶνε ποῦ πιστεύουν. Ἐὰν ὅλα τὰ δισεκατομμύρια τῆς ὑφηλίου πίστευαν στὸ Χριστό, αὐτὴ ἡ Γῆ θὰ ἦταν παράδεισος· ἡ λέξι πόλεμος θὰ ἦταν ἄγνωστη. Μὰ δὲν πιστεύουν ὅλοι στὸ Χριστό. Ποῦ πιστεύουν τότε;

Ἀπὸ τὸ σύνολο τῆς ἀνθρωπότητος οἱ Χριστιανοὶ εἶνε τὸ 25%· τὸ ἄλλο 75% τί εἶνε; Ἄλλοι ἀπ᾽ αὐτοὺς πιστεύουν στὸ Μωάμεθ, στὸ Κοράνιο, ὅπως οἱ Τοῦρκοι· ἄλλοι πιστεύουν στὸ Βούδδα, ὅπως οἱ Ἰνδοί· ἄλλοι πιστεύουν ἀκόμα στὰ εἴδωλα, ὅπως οἱ Γιαπωνέζοι, πολλοὶ κάτοικοι τῆς Ἀφρικῆς, τῆς Αὐστραλίας, καὶ αὐτῆς τῆς Ἀμερικῆς.

Περί Ἀπιστίας

❈ Λένε μερικοί: «νά κάνει ὁ Θεός ἕνα θαῦμα νά πιστέψω». Μά γίνονται θαύματα. Κάθε μέρα γίνονται θαύματα καί σήμερα. Πρίν λίγες μέρες μᾶς ἀξίωσε ὁ Θεός καί πήγαμε ἕνα προσκύνημα στήν Παναγία τήν Μαλεβῆ, ἕνα μοναστήρι στήν Πελοπόννησο. Ἐκεῖ ὑπάρχει μία εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἡ ὁποία μυροβλύζει. Πολλά χρόνια θαυματουργικά βγάζει μύρο. Εἶχε γίνει ὁλόκληρο θέμα, ἄν εἶναι ὄντως θαῦμα... μήπως δέν εἶναι... οἱ ἄπιστοι ἔλεγαν τά δικά τους καί ἦρθε, ἡ Ἀστυνομία.

Τούς ἔβγαλε ὅλους ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, πῆραν σφουγγάρια, κουβάδες, ἀπορρυπαντικά, ἔπλυναν τήν εἰκόνα, τήν ξαναέπλυναν, τήν στέγνωσαν, ἔβαλαν καί ἕναν Ἀστυνομικό νά τήν φυλάει, μήν πάει καμιά καλόγρια τήν νύχτα καί βάλει μύρο... Καί τί ἔγινε;

Τήν νύχτα ἡ εἰκόνα ἔβγαλε τόσο μύρο πού ἔτρεξε καί στό πάτωμα, ἔτρεξε μέσα στήν Ἐκκλησία, βγῆκε ἀπό τήν πόρτα καί ἔφτασε μέχρι τά πόδια τοῦ Ἀστυνομικοῦ!

Ὁπότε κατάλαβαν ὅτι δέν εἶναι τέχνασμα τῶν καλογραιῶν, ὅπως ἔλεγαν κάποιοι, ἀλλά ἦταν θαῦμα τοῦ Θεοῦ καί ἔγιναν πολλές θεραπεῖες ἀσθενῶν μ’ αὐτό τό μύρο.

«Χρυσὸ» μετάλλιο οἱ ΛΟΑΤΚΙ+ στοὺς Ὀλυμπιακοὺς τῆς Γαλλίας.

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

«ΧΡΥΣΟ» ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΟΙ ΛΟΑΤΚΙ+ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

Ἡ μειωμένη ἀντίδραση ἐναντίον τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων ποὺ διεξάγονται στὸ Παρίσι γιὰ ὅσα παρουσιάσθηκαν κατὰ τὴν τελετὴ ἔναρξης, βλάσφημα καὶ ὑβριστικὰ τῆς χριστιανικῆς πίστης, ἔδειξε ὁλοφάνερα ὅτι ἡ Εὐρώπη συνολικὰ ἔχει ἀποκοπῆ ἀπὸ τὶς χριστιανικές της ρίζες, ὅτι ἔχει σὲ μέγιστο βαθμὸ ἀποχριστιανισθῆ, μὲ εὐθύνη βέβαια τῶν ἐκεῖ χριστιανικῶν κοινοτήτων τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ. Ἂν ἐξακολουθοῦσε ἡ Εὐρώπη νὰ εἶναι χριστιανικὴ ἤ κατὰ πλειοψηφία χριστιανική, ἔπρεπε οἱ κυβερνήσεις νὰ διαμαρτυρηθοῦν ἔντονα γιὰ ὅσα βλάσφημα καὶ ἀνήθικα παρουσιάσθηκαν ἀκόμη καὶ νὰ ἀποσύρουν τοὺς ἀθλητὲς τῶν χωρῶν τους ἀπὸ τὴν διεξαγωγὴ τῶν ἀγώνων. Ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς μεγάλης Ὀρθόδοξης Ρωσίας γιὰ γεωπολιτικοὺς λόγους ἀπὸ τὴν συμμετοχὴ στοὺς ἀγῶνες τὴν ἐγλύτωσε ἀπὸ τὴν ντροπὴ καὶ τὴν διεστραμμένη παρακμή, ἀλλὰ συγχρόνως ἔδειξε ὅτι χωρὶς δυνατὴ Ὀρθόδοξη παρουσία ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀτελὴς καὶ ἐκκοσμικευμένος, ὑποταγμένος στὸν ἄρχοντα τοῦ αἰῶνος τούτου, στὸν ὁποῖο ὑπετάγη ἡ Γαλλία τελείως μετὰ τὴν περιώνυμη Γαλλικὴ Ἐπανάσταση καὶ τὸν ἄθεο καὶ λογοκρατούμενο Διαφωτισμὸ ἤ καλύτερα Διασκοτισμό. Ἡ διαφημιζόμενη πόλη τοῦ «φωτός», τὸ Παρίσι, ἔγινε πόλη τοῦ σκότους, ἀφοῦ ἔπαυσε νὰ ἔχει σχέση μὲ τὸ μοναδικὸ Φῶς τοῦ κόσμου, ποὺ ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ Χριστός[1]· ἀφοῦ ὄχι μόνον δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸ Φῶς, ἀλλὰ μισεῖ τὸ Φῶς ἐπιβεβαιώνοντας ὅσα ἀδιάψευστα εἶπε ὁ Χριστός: «Τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἤ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα. Πᾶς γὰρ ὁ τὰ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ»[2].

«Τὸ μεγάλο στοίχημα ἀνάμεσα σὲ πιστοὺς καὶ ἀπίστους»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Τὸ μεγάλο στοίχημα ἀνάμεσα σὲ πιστοὺς καὶ ἀπίστους»

«Εἰ γὰρ πιστεύοµεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιµηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ» (Α΄ Θεσ. δ΄, 14). (δηλ.: Δὲν πρέπει νὰ λυπῆσθε σὰν κι’ αὐτούς, διότι ἐὰν ἔχωµεν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνεστήθη, ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύωµεν, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς ἐκείνους, ποὺ ἀπέθαναν ἑνωµένοι διὰ τῆς πίστεως µὲ τὸν Ἰησοῦν, θὰ τοὺς φέρῃ ἐνδόξως εἰς τὴν αἰωνίαν ζωὴν µαζὶ µὲ αὐτόν).

Ὁ Χρυσορρήμων μᾶς ἐξηγεῖ γιὰ τὸν θάνατο:

«Ὁ θάνατος δὲν εἶναι ἐξαφάνιση τῆς οὐσίας, ἀλλὰ καταστροφὴ τῆς θνητότητας κι ἐξαφάνιση τῆς φθορᾶς. Καθ’ ὅσον αὐτὸς ὁ θάνατος δὲν καταστρέφει τὸ σῶμα, ἀλλὰ ἐξαφανίζει τὴ φθορά. Γιατὶ ἡ οὐσία μένει καὶ θ’ ἀναστηθῆ μὲ μεγαλύτερη δόξα, ὄχι ὅμως ὅλων. Ἡ μὲν λοιπὸν ἀνάσταση θὰ εἶναι κοινὴ γιὰ ὅλους, ἐνῶ ἡ ἔνδοξη ἀνάσταση θὰ εἶναι γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔζησαν ἐνάρετα».Ἀπὸ τὸ ἐξαίρετο βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Φ. Κόντογλου «Μυστικὰ Ἄνθη» (ἐκδ. «ΑΣΤΗΡ», Ἀθῆναι) παραθέτουμε τὸ ἀκόλουθο ἀποκαλυπτικὸ περιστατικό:

«Δὲ μὲ εἶχε θολώσει καλὰ-καλὰ ὁ ὕπνος, δὲν ξέρω ἂν ἤμουνα ξυπνητὸς ἢ κοιμισμένος, καὶ βλέπω μπροστά μου ἕναν ἄνθρωπο μὲ ἀλλόκοτη ὄψη. Ἤτανε κατακίτρινος, σὰν πεθαμένος, μὰ τὰ μάτια του ἤτανε σὰν ἀνοιχτὰ καὶ μ᾿ ἔβλεπε τρομαγμένος. Τὸ πρόσωπό του ἤτανε σὰν μάσκα… Ἐκεῖνο τὸ πλάσμα μ᾿ ἔκανε ν᾿ ἀνατριχιάσω. Τὸ κοίταζα, καὶ μὲ κοίταζε, δίχως νὰ μιλήσει, σὰν νὰ περίμενε νὰ τὸ γνωρίσω. Καὶ στ᾿ ἀλήθεια, μ᾿ ὅλο ποὺ ἤτανε τόσο ἀλλόκοτο, σὰν νὰ μοῦ εἶπε μία φωνή: «Εἶμαι ὁ τάδε!». Μόλις ἄκουσα τὴ φωνή, τὸν γνώρισα ποιὸς ἤτανε. Τότε κι ἐκεῖνος ἄνοιξε τὸ στόμα του κι ἀναστέναξε. Μὰ ἡ φωνή του σὰν νὰ ἐρχότανε ἀπὸ πολὺ μακριά, σὰ νά ῾βγαινε ἀπὸ κανένα βαθὺ πηγάδι.

Ἔβλεπα πὼς βρισκότανε σὲ μία μεγάλη ἀγωνία, κι ὑπόφερα κι ἐγὼ μαζί του. Τὰ χέρια του, τὰ πόδια του, τὰ μάτια του, ὅλα φανερώνανε πὼς βασανιζότανε. Ἀπάνω στὴν ἀπελπισία μου, πῆγα κοντά του νὰ τὸν βοηθήσω, μὰ ἐκεῖνος μοῦ ῾κανε νόημα μὲ τὸ χέρι του νὰ σταματήσω.

Ἄπιστοι! Γιατί;

Ἄπιστοι! Γιατί;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι σήμερα, καλοί μου φίλοι, ποὺ λένε πὼς εἶναι ἄθεοι. Καὶ ἄπιστοι γενικῶς! Εἶναι καὶ μία κουλτούρα αὐτή, ξέρετε, ἔφθασε νὰ γίνει καὶ μία ἰδιάζουσα ἰδεολογία, ἀλλὰ καὶ μία κατάσταση ποὺ ἐξελίσσεται ἀκόμη καὶ σέ …θρησκεία! Στὴ θρησκεία τῆς… ἀθεΐας καὶ τῆς ἀπιστίας!

Ὡστόσο, εἶναι καὶ ἐπιστημονικὰ ἀποδεδειγμένο, ποὺ δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος ποὺ νὰ γεννήθηκε χωρὶς τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα, ποὺ νὰ μὴ ἔχει μέσα του τὴν τάση νὰ γνωρίσει καὶ νὰ λατρεύσει τὸν Θεό.

Ἐπιπλέον, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Μ. Ἀθανάσιος, «κανένα πρᾶγμα στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς τεκμήριο τῆς ἀπιστίας». Ναί, κανένα!

Καὶ τότε, θὰ πεῖτε, γιατί κάποιοι δὲν πιστεύουν; Νὰ ἕνα πολὺ ὡραῖο ἐρώτημα. Ἂς τὸ δοῦμε μὲ ὅσο συνοπτικὸ καὶ τεκμηριωμένο τρόπο γίνεται…

* * *

Εἶναι, βεβαίως, πολλὰ τὰ αἴτια τῆς ἀπιστίας ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ τὰ ἀναπτύξουμε. Ὡστόσο, τὸ κυριότερο καὶ τὸ πλέον καθοριστικὸ εἶναι ἕνα, στὸ ὁποῖο καὶ θὰ σταθοῦμε: Ἡ ἄρνηση τοῦ Θεοῦ στὴν πράξη! Δηλαδὴ ἐκεῖνος ὁ τρόπος τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ μακριὰ ἀπ’ τὸ Θεό. Ἄθεος μὲ τὴν ἔννοια αὐτὴ εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζεῖ σὰν νὰ μὴ ὑπάρχει Θεός. Εἶναι τόσο προσκολλημένος στὴν ἁμαρτία καὶ στὴν ὕλη, ποὺ στὴν ψυχή του γιὰ ὅλα ὑπάρχει τόπος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Θεό!!

Ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἱ. Χρυσόστομος «ὁ βίος ὁ ἀκάθαρτος εἶναι ἱκανὸς νὰ μᾶς δημιουργήσει ἀνεπιθύμητη ἔχθρα πρὸς τὸν Θεό, “γιατί τὸ φρόνημα τῆς σάρκας”, λέγει, “εἶναι ἔχθρα στὸν Θεὸ” (Ρωμ. 8,7)». Γι’ αὐτὸ καί, ὅπως πάλι τονίζει, «ἡ ἁμαρτία εἶναι ἐκείνη ποὺ προκαλεῖ τὴν ἀπιστία». Ναί!

Ὁ Ἅγ. Θεόφιλος Ἀντιοχείας ἀναφέρει πὼς «σ’ ἐκείνους ποὺ κάνουν τὰ φαῦλα πράγματα ὁ Θεὸς δὲν ἐμφανίζεται». Κι εἶναι ἑπόμενο νὰ λένε τότε πὼς Θεὸς δὲν ὑπάρχει!

Ὁ γνωστὸς μεγάλος Γερμανὸς ποιητὴς Σίλλερ, παρουσιάζει στοὺς στίχους του αὐτοὺς τὸν Θεὸ νὰ λέει: «Σὲ ἀνθρώπους ποὺ μιαίνει ἡ ἁμαρτία κρυμμένη ἡ Θεότητά μου μένει».

Ὁ Καθηγητὴς Πανεπ. Ἀθηνῶν Εὐ. Θεοδώρου γράφει:

Σοφία Μπεκρῆ: Τὸ δαιμόνιο τῆς ἀπιστίας

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Τρία κυρίως μηνύματα ἀντλοῦμε ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Ι’ Κυριακῆς Ματθαίου (Ματθ. ιζ’ 14-21): α) Ἡ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στὸν Θεό, ἡ ἀπιστία, εἶναι ἡ κύρια αἰτία γιὰ τὴν δράση τῶν ἀντίθεων δαιμονικῶν δυνάμεων. β) Ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὶς πολλαπλὲς δυσκολίες τοῦ βίου του, τὰ πάθη, τὶς ἀσθένειες, τὸν θάνατο, ἀναζητάει, τελικά, στήριγμα στὴν μόνη «ζῶσα ἐλπίδα», στὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή Κύριο. γ) Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ διαθέτει τὰ δικά της θεραπευτικὰ μέσα γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.

Στὸ σχετικὸ εὐαγγελικὸ ἀπόσπασμα (ὅ. π.), οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, ὅταν βλέπουν ὅτι ὁ Κύριος θεραπεύει τὸν σεληνιαζόμενο νέο, τὸν ὁποῖον οἱ ἴδιοι δὲν μπόρεσαν νὰ θεραπεύσουν, ἀναρωτιοῦνται: «διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν…;» (Ματθ. ιζ’ 20), γιὰ νὰ λάβουν ἀπὸ τὸν Κύριο τὴν ἀπάντηση: «διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν» (ὅ. π.). Πράγματι, οἱ μαθητὲς τοῦ Κυρίου δὲν ἔχουν πιστέψει, ἀκόμη, ἀπολύτως σὲ Αὐτόν. Δὲν ἀρκεῖ, ἐξ ἄλλου, ἁπλῶς τὸ γεγονὸς ὅτι ζοῦν κοντά Του, ὅτι ἔχουν δεῖ πληθώρα θαυμάτων ἀπὸ τὸν Ἴδιο, οὔτε ἀκόμη ὅτι ἔχουν λάβει ἀπὸ Ἐκεῖνον τὴν ἐξουσία «ἐκβαλεῖν δαιμόνια».

Ἡ μέχρι τότε ἀδύναμη πίστη των εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀνενεργείας των. Μόνον μετὰ ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ κυρίως μετὰ ἀπὸ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θὰ ἐνδυναμωθοῦν ἀρκετά, ὥστε νὰ μπορέσῃ νὰ ἐνεργήσῃ καὶ ἡ πίστη των.

Γι’ αὐτὸ ὁ Κύριος, ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὴν Μεταμόρφωσή Του καὶ τῶν ὀλίγων μαθητῶν Του, κατέρχεται καὶ πάλι στὸν κόσμο τῆς ἁμαρτίας, καὶ φέρνει ὅλους τοὺς μαθητές Του ἀντιμέτωπους μὲ τὸν πόνο καὶ τὴν δυστυχία, γιὰ νὰ ἀναμετρηθοῦν μὲ τὶς δυνάμεις των -ἢ μᾶλλον μὲ τὴν ἀδυναμία των- καὶ νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς περιμένει, καθὼς ὁ Ἴδιος βρίσκεται πρὸς τὸ τέλος τῆς ἐπιγείου πορείας Του.

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον, προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων﮲ Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει. πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ.» (ὅ. π. 15, πρβλ. Μάρκ., θ’ 22: «εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν, σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς.», Λουκ. θ’ 38: «διδάσκαλε, δέομαί σου, ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν υἱόν μου, ὅτι μονογενής μοί ἐστι»).

Κυριακή Ι Ματθαίου:« Ἡ ἀπιστία καί τά αίτιά της». Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-9-1983]

(Β97)

Όταν, αγαπητοί μου, ο Κύριος επέστρεψε από το όρος Θαβώρ με τους τρεις μαθητάς Του, τον Ιάκωβον, τον Ιωάννην και τον Πέτρον, έφθασε εκεί που ήσαν οι άλλοι μαθηταί, οι εννέα, τους οποίους είχαν περικυκλώσει πλήθος πολύ κόσμου, Φαρισαίοι, και ακόμη ένας δυστυχισμένος πατέρας, ο οποίος έφερε το παιδί του εις τους μαθητάς του Κυρίου να το θεραπεύσουν, που ήταν δαιμονισμένο και δεν μπόρεσαν. Και τώρα έρχεται εις τον Κύριον και Του λέγει: «Κύριε, σε παρακαλών, κάνε καλά το παιδί μου, γιατί το έφερα στους μαθητάς σου και δεν μπόρεσαν να μου το κάνουν καλά». Και τότε ο Κύριος αναστέναξε και είπε: «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! Ἓως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; Ἓως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». «Ω γενεά άπιστη και διεστραμμένη, έως πότε θα είμαι μαζί σας, έως πότε θα σας ανέχομαι, που είδατε τόσα θαύματα και μένετε ακόμη στην απιστία σας;». Και τότε εζήτησε να φέρουν το παιδί μπροστά Του, από το οποίον έβγαλε το δαιμόνιον και το απήλλαξε.

Όταν έμεινε με τους μαθητάς Του, μόνοι έμειναν, ερώτησαν οι εννέα μαθηταί: «Γιατί δεν μπορέσαμε εμείς να βγάλομε το δαιμόνιο;». Και ο Κύριος τους απήντησε: «Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν». «Ένεκα της απιστίας σας δεν μπορέσατε να βγάλετε το δαιμόνιο».

Και τίθεται το ερώτημα: Μπορεί να είμαστε βαπτισμένοι Χριστιανοί, όπως και οι μαθηταί ηκολούθουν τον Κύριον, να ζούμε κοντά εις τον Χριστό, να δεχόμεθα τις ευλογίες Του και ταυτόχρονα να είμεθα, άπιστοι; Αυτοί οι οποίοι εστάλησαν να κηρύσσουν το ευαγγέλιο της Βασιλείας, να κάνουν θαύματα και να διώχνουν δαίμονες, οι μαθηταί, για μια στιγμή βρίσκονται άπιστοι; Είναι δυνατόν στον πυρήνα της πίστεως να υπάρχει η απιστία; Έτσι φαίνεται, αγαπητοί μου. Από τα πράγματα έτσι φαίνεται. Και μπορούμε να πούμε ότι η απιστία είναι κάτι που μπορεί να κρύπτεται με ένα περίβλημα πίστεως και μάλιστα κάποτε και θερμής.

Τι είναι εκείνο το οποίο μπορεί να γεννά την απιστία; Και δια την οποίαν πίστιν μας δεν μπορούμε να είμεθα σίγουροι. Δεν μπορούμε. Τι έκανε τον Απόστολο Πέτρο, από την μια να ομολογεί τον Κύριον ότι είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος και από την άλλη να τον αρνείται; Εάν, άγιε Πέτρε του Θεού, άγιε Απόστολε του Θεού, Εκείνον τον οποίον ομολόγησες ότι είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος, τώρα γιατί φοβείσαι να Τον ομολογήσεις ενώπιον δυο- τριών ανθρώπων ασήμων; Για ποιο λόγο; Μήπως λοιπόν πράγματι μέσα στον πυρήνα, θα ξαναπώ άλλη μία φορά, στον πυρήνα της πίστεως, φωλιάζει η απιστία; Έτσι φαίνεται, ξαναλέγω. Τι είναι εκείνο το οποίο μπορεί να δημιουργεί τι να φωλιάζει ή να διατηρεί αυτήν την απιστίαν; Νομίζω ότι μας ενδιαφέρει όλους, γιατί όλοι θα θέλαμε να είμεθα πιστοί.

Αγαπητοί μου, το πρώτο πράγμα είναι ο ορθολογισμός μας. Τι είναι ο ορθολογισμός; Είναι αυτό που λέγει ο Κύριος σε μίαν άλλη περίπτωση· «Ἐάν πιστεύετε μηδέν διακρινόμενοι». «Διακρίνομαι» θα πει «έχω μίαν απιστίαν, η οποία στηρίζεται στον λογισμό μου». Αυτό θα το λέγαμε με έναν σύγχρονο τρόπο: «ορθολογισμόν». Τι είναι ακριβώς ο ορθολογισμός; Ο ορθολογισμός είναι το να βάζω τα πράγματα με την δική μου λογική να τα ερμηνεύσω. Ο Κύριος είπε πιο κάτω, στην ιδίαν περικοπήν: «Ἐάν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως», δηλαδή κάτι λίγη πίστη, αλλά θερμή, «μπορείτε να πείτε σε αυτό το βουνό να φύγει από την θέση του και να πάει να πέσει στην θάλασσα και θα σας υπακούσει». Τι είναι τώρα ο ορθολογισμός; Ο ορθολογισμός είναι ο εξής: «Πώς είναι δυνατόν ένα βουνό να φύγει από την θέση του και να πάει να πέσει εις την θάλασσαν; Είναι δυνατόν ποτέ;».

Αὐτός, ὁ Ἀντίχριστος, δέν ἀρκεῖται στήν ἀπιστία σου

''Αυτός, ο Αντίχριστος, δεν αρκείται στην απιστία σου.Θέλει την απιστία όλων.Θα ησυχάσει μόνο όταν θα καταφέρει να ''ξεριζώσει'' τον Θεό από το μυαλό και του τελευταίου πιστού και να τον πετάξει ως μία μισητή προκατάληψη''

-Γιατί ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά κλείσουν καί νά γκρεμίσουν τόσες Ἐκκλησίες;

Ρώτησε κάποτε η Ζηναΐδα Ζδάνοβα την Οσία Ματρώνα της Μόσχας:

-Γιατί επέτρεψε ο Θεός να κλείσουν και να γκρεμίσουν τόσες Εκκλησίες;

Απάντησε με τα παρακάτω λόγια:

-Αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. Ο λαός είναι σαν υπνωτισμένος και μια φοβερή δαιμονική δύναμη έχει μπεί σε δράση. Βρίσκεται στον αέρα, και διεισδύει παντού. Παλιά, η δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στα έλη και στα πυκνά δάση, επειδή οι άνθρωποι πήγαιναν τακτικά στην εκκλησία, φορούσαν και τιμούσαν τον σταυρό.

Κυριακή Ι Ματθαίου:«Ἡ ἀπιστία καί τά αἴτιά της». π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-9-1983]

(Β97)

Όταν, αγαπητοί μου, ο Κύριος επέστρεψε από το όρος Θαβώρ με τους τρεις μαθητάς Του, τον Ιάκωβον, τον Ιωάννην και τον Πέτρον, έφθασε εκεί που ήσαν οι άλλοι μαθηταί, οι εννέα, τους οποίους είχαν περικυκλώσει πλήθος πολύ κόσμου, Φαρισαίοι, και ακόμη ένας δυστυχισμένος πατέρας, ο οποίος έφερε το παιδί του εις τους μαθητάς του Κυρίου να το θεραπεύσουν, που ήταν δαιμονισμένο και δεν μπόρεσαν. Και τώρα έρχεται εις τον Κύριον και Του λέγει: «Κύριε, σε παρακαλώ κάνε καλά το παιδί μου, γιατί το έφερα στους μαθητάς σου και δεν μπόρεσαν να μου το κάνουν καλά». Και τότε ο Κύριος αναστέναξε και είπε: «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! Ἓως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; Ἓως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». «Ω γενεά άπιστη και διεστραμμένη, έως πότε θα είμαι μαζί σας, έως πότε θα σας ανέχομαι, που είδατε τόσα θαύματα και μένετε ακόμη στην απιστία σας;». Και τότε εζήτησε να φέρουν το παιδί μπροστά Του, από το οποίον έβγαλε το δαιμόνιον και το απήλλαξε.

Όταν έμεινε με τους μαθητάς Του, μόνοι έμειναν, ερώτησαν οι εννέα μαθηταί: «Γιατί δεν μπορέσαμε εμείς να βγάλομε το δαιμόνιο;». Και ο Κύριος τους απήντησε: «Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν». «Ένεκα της απιστίας σας δεν μπορέσατε να βγάλετε το δαιμόνιο».

Και τίθεται το ερώτημα: Μπορεί να είμαστε βαπτισμένοι Χριστιανοί, όπως και οι μαθηταί ηκολούθουν τον Κύριον, να ζούμε κοντά εις τον Χριστό, να δεχόμεθα τις ευλογίες Του και ταυτόχρονα να είμεθα, άπιστοι; Αυτοί οι οποίοι εστάλησαν να κηρύσσουν το ευαγγέλιο της Βασιλείας, να κάνουν θαύματα και να διώχνουν δαίμονες οι μαθηταί, για μια στιγμή βρίσκονται άπιστοι; Είναι δυνατόν στον πυρήνα της πίστεως να υπάρχει η απιστία; Έτσι φαίνεται, αγαπητοί μου. Από τα πράγματα έτσι φαίνεται. Και μπορούμε να πούμε ότι η απιστία είναι κάτι που μπορεί να κρύπτεται με ένα περίβλημα πίστεως και μάλιστα κάποτε και θερμής.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ-ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 27-5-2022

https://youtu.be/bAyr7nT2IQM
Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ-ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 27-5-2022

Εἶναι τόσο πολύ εὔκολο νά πιστέψεις τόν Χριστό ἤ εἶναι πάρα πολύ δύσκολο νά πιστέψεις τόν Χριστό;

Απόσπασμα απο την Ράδιοπαράγκα του 1997 - Η καλή Απιστία του Θωμά εδώ

π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Είναι τόσο πολύ εύκολο να πιστέψεις τον Χριστό ή είναι πάρα πολύ δύσκολο να πιστέψεις τον Χριστό;

Το ερώτημα είναι ανόητο.

Ούτε εύκολο είναι, ούτε δύσκολο είναι. Γιατί τα του Χριστού, δεν τα αξιολογούμε ως εύκολα ή ως δύσκολα. Ο Χριστός δεν ζυγίζεται με τίποτε. Είναι ο Χριστός. Και εμείς απλώς θέλουμε να έχουμε εμπειρία μαζί Του.

Και επειδή ο Θεός είναι αγάπη, εμείς δεν θέλουμε ούτε τα εύκολα ούτε τα δύσκολα, παρά μόνο τον Χριστό. Και ξεκινώντας, έτσι, να περπατούμε στους βηματισμούς της πίστεως ή της απιστίας, εμείς ζητούμε τον Χριστό και ζητώντας τον Χριστό, αρχίζουμε την πορεία μας μαζί Του.

Θα τον πιστέψουμε αν θα τον δούμε ή αν δεν θα τον δούμε;

Λάθος επιχείρημα.

Αν επιτρέψει να τον δούμε, θα τον δοξολογήσουμε, αν δεν επιτρέψει, πάλι θα τον δοξολογήσουμε. Εκείνος λοιπόν δεν είναι, ούτε με τα εύκολα, ούτε με τα δύσκολα. Αποκαλύπτεται στον καθένα όπως Εκείνος θέλει.

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: "Ἡ «καλή ἀπιστία» τοῦ Θωμᾶ"

 

Ἐκπομπή μέ τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 1 Μαΐου 2022]


http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2022/05/blog-post_1.html#more

Ἡ καλή ἀπιστία , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

«Θλιβερή μασκοφορία»

Πορφυρίτης

Ἡ θλιβερή μασκοφορία ἑντός τῶν ἱερῶν, ἁγιασμένων ναῶν μας συνεχίζεται ἀκάθεκτα. Οἱ πιστοί, μέ ὁλιγοπιστία ἤ καί ἀπιστία, εἰσέρχονται στίς ἐκκλησιές μας μέ «κημῷ καί χαλινῷ»! Φοροῦν τή μᾶσκα, αὐτή πού ὁμοιάζει μέ μουσούδα ζώου καί προσφέρει, σύμφωνα μέ τούς «εἰδικούς», ὑπερ-προστασία, καί «ἀσπάζονται» τόν Νυμφίο Χριστό στό πρόσωπο! Εἰκόνα τρομερή, πού... φέρνει στό νοῦ τόν Ἰούδα!

Ἄν ἀναλογισθοῦμε, πόσο ἀναπολόγητοι θά εἴμαστε, ἐάν ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας αἱρετικός ἤ ἀλλόθρησκος πού εἰσέρχεται στόν ναό του (παπικό, βουδιστικό, τέμενος, κλπ) ἄνευ μᾶσκας, ἀπό ἐμπιστοσύνη στόν ψευτοθεό του, θά πρέπει νά κλαῖμε ὁλημερίς καί ὁλονυκτίς. Τί θά ἀπαντήσουμε καί πῶς θά δικαιολογηθοῦμε στόν μόνο ἀληθινό καί ζῶντα τριαδικό Θεό πού μᾶς κοιτᾶ ἀπό τόν Σταυρό;

Οἱ ἀπορίες καί οἱ ἀνησυχίες πολλές καθώς καί οἱ ἐνδοιασμοί. Οἱ πραγματικοί ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, γιά νά τίς ἀπαντήσουν μέ πίστη, λιγοστοί. Ἐρωτοῦν λαϊκοί καί κληρικοί, ἀναζητῶντας ἐρείσματα: ποῦ τό γράφει αὐτό στήν Καινή Διαθήκη ἤ στήν Ἁγία Γραφή;

Οἱ Ἕλληνες στοκάρουν τρόφιμα, ἀντί νά γεμίζουν τίς πνευματικές «ἀποθῆκες» τους μέ μετάνοια καί θεϊκή ἐλπίδα

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Πλῆθος Ἑλλήνων ἔπεσαν μέ τά μοῦτρα στά σοῦπερ μάρκετ νά στοκάρουν τρόφιμα, ἀλλά ἀδιαφοροῦν νά ἐφοδιάσουν τίς ψυχές τους...

Μόλις ἡ βαριά σκιά τοῦ πολέμου ἁπλώθηκε στήν Εὐρώπη, καί ἡ κόντρα Δύσης - Ρωσίας ὁδήγησε σέ ἕνα ἀνεξέλεγκτο ντόμινο ἀνατιμήσεων, πολλοί Ἕλληνες σπεύδουν μέ συγκεκαλυμμένο πανικό νά ἀγοράσουν τρόφιμα καί νά φτιάξουν στόκ... προμηθειῶν.

Σύμφωνα μέ στοιχεῖα πού ἔδωσε ἡ ἑταιρεία NielsenΙQ, παρουσιάζεται μιά τεράστια αὔξηση στήν ἀγορά τροφίμων «ἀνάγκης» ὅπως τά ζυμαρικά (+43,6% τήν πρώτη ἑβδομάδα τοῦ Μαρτίου), τά ὄσπρια, τά ἄλευρα (+20,6%) καί τό κονσερβοποιημένο κρέας (+64,8%).

Ἤδη, πηγαίνοντας μιά βόλτα σέ ἕνα ὁποιοδήποτε σοῦπερ μάρκετ, βλέπει κανείς σέ περίοπτες θέσεις τοῦ καταστήματος στοιβαγμένες συσκευασίες σπορέλαιων καί ἐλαιόλαδων, πακέτα ἀλευριοῦ, ζυμαρικά κ.λπ.

Ἀνάλογη φρενίτιδα εἶχε παρουσιαστεῖ καί στόν καιρό πού πρωτοέφτασε ἡ πανδημία στήν Εὐρώπη, τότε πού βλέπαμε τραγελαφικές εἰκόνες μέ ἀνθρώπους πού ἀγόραζαν ὁλόκληρα... φορτία ἀπό χαρτιά ὑγείας καί ἄλλα εἴδη πρώτης ἀνάγκης.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ Τ. ΔΩΡΩΝ 4-4-2022

https://youtu.be/M8D4zW3jtYI

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ Τ. ΔΩΡΩΝ 4-4-2022