Ἡ Σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου μὲ ὁδηγὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 22α Δεκεμβρίου 2025

Η εγγίζουσα μεγάλη Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων, η Μητρόπολη των εορτών κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, αλλά και η όλη κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών, που διανύουμε, με τα προεόρτια τροπάρια και τους ύμνους, στρέφουν και πάλι την προσοχή μας προς το μέγα γεγονός, το γεγονός των γεγονότων, την σάρκωση του Θεού Λόγου.

«Η πρώτη και η μεγαλυτέρα χαρμόσυνος αγγελία, το πιό μεγάλο ευαγγέλιον, που ήτο δυνατόν να δώση ο Θεός εις τον άνθρωπον και ο ουρανός στη γη είναι, ότι ‘ο Λόγος σάρξ εγένετο’», παρατηρεί ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας ο άγιος Ιουστίνος ο Πόποβιτς. Και συνεχίζει: «Ολόκληρο το ευαγγέλιο του ουρανού προς την γη συνοψίζεται στις τέσσερις αυτές λέξεις. Έξω από αυτό και χωρίς αυτό, άλλος ευαγγελισμός δεν υπάρχει για τον άνθρωπο ούτε σ’ αυτόν ούτε στον άλλο κόσμο». Ο Θεός Λόγος έγινε άνθρωπος «ίνα θεόν τον αδάμ απεργάσηται», κατά τον Μέγαν Αθανάσιον, δηλαδή για να θεώση τον άνθρωπο, για να τον επαναφέρει προς το αρχέτυπό του, προς τον δημιουργόν του, προς τον αρχικό προορισμό για τον οποίον τον έπλασε.

Σύμφωνα μὲ τοὺς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Ψαλτήρι διώχνει τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα!

«Ὁ ψαλμὸς τρέπει εἰς φυγὴν τοὺς δαίμονας, ἐπιφέρει τὴν βοήθειαν τῶν ἀγγέλων, εἶναι ὅπλον εἰς τοὺς φόβους τῆς νυκτὸς καὶ ἀνάπαυσις εἰς τοὺς κόπους τῆς ἡμέρας, ἀσφάλεια διὰ τὰ νήπια, κόσμημα διὰ τοὺς ἀκμαίους εἰς τὴν ἡλικίαν ἀνδρας, παρηγορία διὰ τοὺς πρεσβυτέρους, στολίδι πάρα πολὺ ταιριαστὸν διὰ τὰς γυναίκας»

(Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας).

Κάποτε, ὅταν εἶχα ἀφιερωθεῖ στὴν μελέτη ἐκκλησιαστικῶν βιβλίων, βρέθηκα μπροστὰ στὰ ἀπομνημονεύματα Ρώσων διανοουμένων τῶν ἀρχῶν τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς διανοούμενους αὐτούς, ποὺ ζοῦσαν ὡς πρόσφυγες στὸ Παρίσι, μοιράζονταν ἐκπληκτικὲς ἱστορίες ποὺ σχετίζονταν μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἱστορίες, ποὺ μὲ συγκλόνισε καὶ μοῦ ἔμεινε ἀνεξίτηλη στὴ μνήμη μου γιὰ τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μου, εἶναι ἡ ἀκόλουθη.

Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες τοῦ Παρισιοῦ ἦρθαν ἄνθρωποι μὲ μαῦρα καὶ ζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἐνορῖτες νὰ διαβάσουν τὸ Ψαλτήρι γιὰ ἕναν... ἀποθανόντα Γάλλο, ἔναντι ἑνὸς πολὺ μεγάλου χρηματικοῦ ποσοῦ. Δύο ἀπὸ τοὺς ἐνορῖτες, ἕνας πρώην ἀξιωματικὸς τῆς Λευκῆς Φρουρᾶς καὶ μία γυναῖκα, ἐνθουσιάστηκαν καὶ προσφέρθηκαν νὰ βοηθήσουν. Εἶχαν ἕναν πρόσθετο λόγο, καθὼς ἐκείνη τὴν ἐποχὴ πολλοὶ Ρῶσοι πρόσφυγες εἶχαν ἀνάγκη γιὰ ὑλικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἐργασία.

Εἶναι ἀναγκαίο νὰ διαβάζουμε τοὺς Πατέρες

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov, Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας

Οἱ συναναστροφὲς καὶ ἡ κοινωνία ἔχουν μεγάλη ἐπίδραση ἐπάνω στὸὺς ἀνθρώπους. Τὸ πλησίασμα καὶ ἡ σχέση μὲ ἕνα διδάσκαλο φέρνει πὸλλὴ ἐπιστήμη, ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ποιητὴ –φέρνει πὸλλὲς σκέψεις καὶ ὑψηλὰ αἰσθήματα, ὁ συγχρωτισμὸς μὲ ἕνα ταξιδιώτη φέρνει πὸλλὲς γνώσεις γιὰ τὶς ξένες χῶρες, γιὰ τὶς συνήθειες καὶ τὰ ἔθιμα ἄλλων λαῶν.

Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ πλησίασμα καὶ ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ἅγιο φέρνει ἁγιοσύνη. «Μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔση καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔση, καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔση» (Ψς 17, 26-27).

Γνώρισε λοὶπὸν μὲ τὸὺς ἁγίους ἤδη ἀπὸ τώρα, κατὰ τὴν περίοδο αὐτῆς τῆς ἐπίγειας ζωῆς, περίοδο τὴν ὁποία ἡ ἁγία Γρὰφὴ δὲν τὴν ὀνομάζει κἂν... «ζωή», ἀλλὰ «περιπλάνηση»… Θέλεις στὸν οὐρανὸ νὰ συγκαταλεχθεῖς στὴν συνοδεία τους, θέλεις νὰ συμμερίζεσαι τὴν μακαριότητά τους; Γίνε τότε ἀπὸ τώρα συμμέτοχός τους. Καὶ τότε, ὅταν θὰ βγεῖς ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ σώματός σου, αὐτοὶ θὰ σὲ ὑπαντήσουν ὡς κάποιο γνωστό, ὡς ἕναν φίλο (Λκ 16, 9).

Δὲν ὑπάρχει στενότερη φιλία, δὲν ὑπάρχει στενότερος σύνδεσμος ἀπὸ τὸ σύνδεσμο τῆς νοητικῆς ἑνώσεως, τῆς τῶν αἰσθημάτων ἑνώσεως, τῆς ἑνώσεως τῶν σκοπῶν (Ἃ΄ Κόρ. 1, 10).

Ἀφομοίωσε μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν συγγραμμάτων τοὺς τὶς σκέψεις καὶ τὸ πνεῦμα τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτοὶ ἔφθασαν στὸν σκοπό τους: τὴν σωτηρία. Κι ἐσὺ θὰ φθάσεις στὸν σκοπὸ αὐτὸ κατὰ τὴν φυσικὴ πορεία τῶν πραγμάτων καὶ θὰ σωθεῖς ἐφ’ ὅσον εἶσαι ἑνωμένος μὲ τὸ φρόνημα καὶ στὴν ψὺχὴ μὲ τοὺς ἁγίους Πατέρες. Ὁ οὐρανὸς δέχθηκε τοὺς ἁγίους Πατέρες στοὺς κόλπους του, στὶς «ἱερὲς μονές του». Καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ οὐρανὸς ἔδωσε πρὸς ὅλους μαρτυρία ὅτι τὰ φρονήματα, τὰ αἰσθήματα καὶ οἱ πράξεις τῶν ἁγίων Πατέρων τοῦ εἶναι εὐάρεστα.

Εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνουμε φίλοι τοῦ Θεοῦ, τὴ στιγμὴ ποὺ στασιάζουμε ἐναντίον του μὲ τὰ πάθη μας

Όλα τα πάθη και όλα τα πονηρά πνεύματα, έχουν στενή συγγένεια και συνδέονται μεταξύ τους. Ο συγγενικός και συνεκτικός τους δεσμός είναι η αμαρτία. Αν λοιπόν υποταχθείς σε ένα πάθος θα υποταχθείς και σε όλα τα υπόλοιπα. Αν αιχμαλωτιστείς από ένα πονηρό πνεύμα, με την αποδοχή των λογισμών που σου βάζει, θα γίνεις αιχμάλωτος όλων των πονηρών πνευμάτων. Με την ήττα σου, τα πνεύματα αυτά, σε παραδίνουν το ένα στο άλλο, σαν δούλο.Παρατήρησε τον εαυτόν σου και θα δεις, ότι αν νικήθηκες εκούσια από ένα πάθος, στη συνέχεια θα νικηθείς ακούσια, από κάποιο άλλο. Και θα νικιέσαι συνεχώς, μέχρι να μετανοήσεις ειλικρινά.

Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Είναι αδύνατο να γίνουμε φίλοι του Θεού, τη στιγμή που στασιάζουμε εναντίον του με τα πάθη μας και ανεχόμαστε να πληρώνουμε φόρο στον τύραννο και φονέα των ψυχών διάβολο.

Όπως ο λόγος, που είναι κύριος των παθών, κάνει τις αισθήσεις όργανο της αρετής, έτσι και τα πάθη όταν επικρατήσουν στον λόγο κάνουν τις αισθήσεις κατάλληλες για την αμαρτία.

Όποιος χωρίς πάθη ζητάει τα θεία, θα πάρει οπωσδήποτε ό,τι ζητάει. Όποιος όμως ζητάει κυριευμένος από κάποιο πάθος, δεν θα πετύχει το ζητούμενο.

Ἐνδεικτικές μαρτυρίες Ἁγίας Γραφῆς καί Θεοφόρων Πατέρων γιά ὁμοφυλοφιλία—σοδομισμό.

Ενδεικτικές μαρτυρίες Αγίας Γραφής και Θεοφόρων Πατέρων για ομοφυλοφιλία—σοδομισμό.

Στέργιος Μπούγιας, Θεολόγος

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε κυριαρχεί το θέμα της ομοφυλοφιλίας ,του σοδομισμού, και είναι ανάγκη να υπογραμμιστούν ορισμένες αλήθειες που τίθενται υπό αμφισβήτηση.

Η διδασκαλία της Αγίας Γραφής, Παλαιάς και Καινής, και των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας, είναι Φάρος Φωτεινός που μας δείχνει καθαρά το θέλημα του Θεού.

Η περιγραφή της δημιουργίας του ανθρώπου στο βιβλίο της Γένεσης είναι σαφής και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. «Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ΄εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς» (Γεν,1,27). Άνδρα και Γυναίκα δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο, τονίζει με σαφήνεια ο Θεόπτης Μωυσής. Πλάσμα του Τριαδικού Θεού ο άνθρωπος «κατ΄εικόνα ημετέραν και καθ΄ομοίωσιν». Ως εικόνα του Θεού με τα χαρίσματα που έλαβε, βασικό σκοπό και στόχο έχει να φτάσει στη θέωση, να μοιάσει με το Δημιουργό του. Δυστυχώς ακολούθησε η πτώση και η έξωση των Πρωτοπλάστων από τον κήπο της Εδέμ και χάθηκε ο βασικός προσανατολισμός. Κυριαρχεί πλέον η φθορά, ο θάνατος, το σκοτάδι. Η ανθρώπινη φύση αλλοτριώνεται, δηλητηριάζεται και ρέπει επιμελώς προς την αμαρτία. Βαρύνει τους ώμους της ανθρωπότητας η θεληματική αποδοχή της αμαρτίας και κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Δεν μένει ο άνθρωπος στα φυσιολογικά όρια, συνεχώς εκτρέπεται, οι φυσικές του λειτουργίες δεν κινούνται μέσα στα όρια της δημιουργίας με αποτέλεσμα να αιχμαλωτίζεται και να επιλέγει το «παρά φύσιν» από το «κατά φύσιν». Βασική αιτία αυτής της ψυχικής κατάστασης του ανθρώπου είναι η αμαρτία, η οποία μολύνει τον άνθρωπο και προκαλεί διαταραχή στον ψυχικό του κόσμο. Ιδιαίτερα το αμάρτημα της πορνείας αιχμαλωτίζει κυριολεκτικά τον άνθρωπο. Κατά τον απ. Παύλο «παν αμάρτημα ό εάν ποιήσει οάνθρωπος εκτός του σώματός εστίν.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της.

Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος.

Ἔχοντας ὑπομείνει τή δυσωδία τῶν φρικτῶν συγγραφέων πού παρατίθενται στό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» εἶναι, φρονῶ, ἀναγκαῖο νά παραθέσουμε τή διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων σχετικά μέ τή μανία τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Βέβαια λίγα πράγματα ἀναφέρουν σχετικῶς οἱ Πατέρες ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο πού γράφει «τά γάρ κρυφῇ ὑπ΄αὐτῶν γινόμενα αἰσχρόν ἐστί καί λέγειν». Ὡς βάση θά χρησιμοποιήσουμε τήν προαναφερθεῖσα ἑρμηνεία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή. Πάνω στόν καμβᾶ αὐτόν θά συμπληρώσουμε καί ψηφίδες ἀπό τή διδασκαλία καί ἄλλων Πατέρων.

Ι. Ὁ Θεός ἔθεσε ὅρια ἀπαράβατα στήν ἐρωτική ἐπιθυμία.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης θεωρεῖ τήν ὁμοφυλοφιλία, «τήν κατά τῶν ἀρρένων μανία», ὡς τό πλέον «ἄτιμο» πάθος, πού ἀποτελεῖ «ὕβριν» κατά τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως Αὐτό ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι εἶναι «παρά φύσιν». Κάνει γι΄ αὐτό μία διάκριση. Ἄν καί εἶναι πεσμένη ἡ ἀνθρώπινη φύση, στή φθορά στήν ἁμαρτία καί στό θάνατο ὑπάρχουν καί παραμένουν «ὅρια» στήν ἐρωτική ἐπιθυμία καί τίς σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός.

Ὑπάρχει ἕνας νόμος φυσικός στόν ὁποῖο ὑπόκεινται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καί παράλληλα ἕνας νόμος πνευματικός γιά τούς πιστούς. Ὁ φυσικός νόμος εἶναι ὁ νόμος πού εἶναι γραμμένος στή συνείδηση κάθε ἀνθρώπου. Σ’αὐτόν τόν νόμο τόν φυσικό ὑπάγεται καί αὐτό πού λέει ὁ Ἀπ. Παῦλος ἡ «φυσική χρῆσις» τοῦ ἄνδρα ἀπό τή γυναῖκα καί τῆς γυναίκας ἀπό τόν ἄνδρα. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἀνεξαιρέτως γνωρίζουν χωρίς πολλές ἐξηγήσεις ποιά εἶναι καί πῶς πραγματώνεται ἡ «φυσική χρήση», ἡ ἕνωση ἀνδρός καί γυναικός. Εἶναι δέ φυσική γιατί μέ τόν τρόπο αὐτό ὑπάρχουν οἱ προδιαγραφές γιά νά ἐκπληρωθεῖ ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ἔστω κι ἄν τό ἀγνοεῖ ὁ ἄνθρωπος : α) ἑνώνονται ὁ ἄνδρας μέ τή γυναῖκα(«καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν»Γεν. 2, 24) καί β) σπείρεται καί γεννᾶται ἡ ἀνθρώπινη ζωή( «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε»Γεν. 1,28)

Τό θαυμαστό ἔργο τῶν Ἁγιορείτικων μονῶν Β', Ἁγ. Νικοδήμου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Τό θαυμαστό ἔργο τῶν Ἁγιορείτικων μονῶν, Ἁγ. Νικοδῆμου, Λόγος ἐγκωμιαστικός στούς Ἁγίους τοῦ Ἁγ. Ὅρους Β', 18-6-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ πέντε αἰσθήσεις (Ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων)

 

Πρέπει να ξέρουμε, ότι ο άνθρωπος είναι διπλός, δηλαδή από σώμα και ψυχή και έχει διπλές τις αισθήσεις (όπως και τις αρετές) τους. Πέντε αισθήσεις έχει η ψυχή και πέντε το σώμα. Οι ψυχικές αισθήσεις είναι: νους, διάνοια, γνώμη, φαντασία και αίσθηση· οι σοφοί (Πατέρες), τις ονομάζουν και δυνάμεις. Οι σωματικές αισθήσεις είναι τούτες: όραση, όσφρηση, ακοή, γεύση και αφή.

(Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Όταν η αίσθηση κάνει το νου υποχείριό της, του μαθαίνει την πολυθεΐα, καθώς με την υποδούλωση στα πάθη λατρεύει σαν Θεό διαμέσου κάθε αισθήσεως, το αντίστοιχο αισθητό.

(Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Ο Αδάμ επειδή χρησιμοποίησε άσχημα τις αισθήσεις του, κατέληξε στο να θαυμάζει το αισθητό κάλλος, γιατί του φάνηκε ωραίος ο καρπός και καλός να τον γευτεί. Από την στιγμή που τον γεύτηκε, άφησε ήδη την απόλαυση των νοητών.

(Άγιος Θεόδωρος ο Εδέσσης)

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν κατά τήν Ἁγ. Γραφή καί τούς Ἁγ. Πατέρες, Άρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν κατά τήν Ἁγ. Γραφή καί τούς Ἁγ. Πατέρες, 5-6-2022, Άρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, 5-6-2022

https://youtu.be/kbJqPcU_0FA

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα:ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, 5-6-2022

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ- ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ, 4-6-2022

https://youtu.be/pUtjHh95FKk

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ- ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ, 4-6-2022

Ἡ ἀρχή τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀρχή τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν κατά τούς Ἁγίους Πατέρες, 19-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πρός ἐμβολιασμένους Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς καί Λαϊκούς Θεολόγους

Αἰτωλικό 9/12/2021

Κάθε Χριστιανός ὀφείλει πάντοτε στήν ἐπίγεια ζωή του νά ἀναζητᾶ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἄν αὐτό πού κάνει ἤ πού σκέφτεται νά κάνει, ἄν αὐτό πού λέει ἤ πού σκέφτεται νά πεῖ, ἄν αὐτό πού γράφει ἤ πού σκέφτεται νά γράψει εἶναι σύμφωνο πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό βεβαίως ἰσχύει καί γιά τό ἐμβόλιο τοῦ κορωνοϊοῦ. Θέλει ὁ Κύριος νά ἐμβολιαστοῦμε μέ αὐτό τό συγκεκριμένο ἐμβόλιο ἤ δέν θέλει; Εἶναι ἤ δέν εἶναι ἁμαρτία νά κάνουμε τό ἐν λόγῳ ἐμβόλιο; Ἀρκετοί Ἱεράρχες, κληρικοί καί λαϊκοί φρονοῦν ὅτι τό ἐμβόλιο προστατεύει τήν δημόσια ὑγεία, τόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ ἐφαρμογή τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον καί ὁπότε εἶναι... θέλημα Θεοῦ νά τό κάνουν. Κάποιοι ἄλλοι θεωροῦν ὅτι τό ἐμβόλιο αὐτό εἶναι ὅπως κάθε προηγούμενο ἐμβόλιο καί δέν χρειάζεται νά ἀναρωτηθοῦν ἄν τό θέλει ἤ δέν τό θέλει ὁ Θεός. Γι αὐτό συμβουλεύονται μόνο τόν ἰατρό τους. Καί μερικοί κληρικοί καί λαϊκοί πιστεύουν ὅτι τά συγκεκριμένα νέας τεχνολογίας ἐμβόλια τοῦ κορωνοϊοῦ συνιστοῦν μεγάλη ἁμαρτία (θανάσιμη, ἀσύγγνωστη θά λέγαμε) ἐπειδή χρησιμοποιήθηκαν ἀνθρώπινες ἐμβρυικές κυτταροσειρές γιά τήν παρασκευή τους, σέ ὁποιοδήποτε στάδιο τῆς παραγωγῆς.

Πού εἶναι ἄραγε ἡ ἀλήθεια; Ποιοί τήν ἐκφράζουν; Ποιοί εἶναι τά στόματα τοῦ Θεοῦ; Εἶναι οἱ συνοδικοί Ἀρχιερεῖς; Εἶναι ὁ τάδε μοναχός; Εἶναι ὁ δεῖνα πρεσβύτερος ἤ ἀρχιμανδρίτης; Ἤ μήπως εἶναι κάποιος λαϊκός; Ποιοί ἀποφαίνονται μέ την χάρη τοῦ Θεοῦ γιά τό ἐμβόλιο αὐτό; Ἕκαστος εἶναι ἐλεύθερος νά ἐπιλέξει ποιόν ἤ ποιούς θά ἐμπιστευτεῖ καί θά υἱοθετήσει τήν γνώμη τους. Ἀρκετοί ἐμπιστεύονται τυφλά καί ἀπροϋπόθετα τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο, ἀπαντῶντας... «τό πέ ἡ Σύνοδος». Κάποιοι μάλιστα ἐξ αὐτῶν κάνουν τό μέγα λάθος νά ταυτίζουν τούς συνοδικούς Ἀρχιερεῖς μέ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, λέγοντας... «τό πέ ἡ Ἐκκλησία», μή γνωρίζοντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖ ὅπου εἶναι ἡ Ἀλήθεια καί συνεπῶς θά πρέπει νά ἀκοῦν καί ἐμπιστεύονται τούς Ἀρχιερεῖς ἐκείνους πού ορθοτὁμούν τόν λόγο τῆς ἀληθείας, πού βρίσκονται στήν ἀλήθεια καί ὄχι τόν οἱονδήποτε Ἀρχιερέα. Ἄλλοι πάλι κάνουν τό σφάλμα νά ἐμπιστεύονται καί νά τάσσονται μέ τούς πολλούς, μέ τήν πλειοψηφία, λέγοντας... «οἱ περισσότεροι Ἀρχιερεῖς καί Ἱερεῖς ἐμβολιάστηκαν». Ἀποτελεῖ ὅμως πάντα ἡ πλειοψηφία κριτήριο ἀληθείας στά πνευματικά ζητήματα; Ὄχι, φυσικά! Ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία μας τό διδάσκει αὐτό. Ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι πάντα μέ τούς πολλούς.

Ἡ Πατερική Στάση γιά τά Ἐμβόλια, Συνέντευξη μέ τόν π.Σάββα Ἁγιορείτη 2/3

 Η Πατερική Στάση για τα Εμβόλια, Συνέντευξη με τον π.Σάββα Αγιορείτη 2/3

Ἡ Πατερική Στάση γιά τά Ἐμβόλια. Συνέντευξη μέ τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη 1/3

 Η Πατερική Στάση για τα Εμβόλια Συνέντευξη με τον π Σάββα Αγιορείτη 1/3

Να φύγετε ἀπό αὐτούς μακριά...

Μια συμβουλή που μας δίνουν οι άγιοι Απόστολοι είναι αυτή:

«Να φύγετε από των φθορεων ποιμένων»

~Αποστολικη Διδαχή.11,1.

Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει:

«Καλύτερα να μην οδηγησθε από κανένα [ποιμένα],παρά από κακό ποιμένα»

ιερός Χρυσόστομος.

Και μια ακόμη συμβουλή από τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, αναφέρει:

Ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἡ πιό θανάσιμη ἁμαρτία, γιατί εὔκολα ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο, νά πέσει σέ κάθε ἄλλη ἁμαρτία.

Η υπερηφάνεια είναι: Άρνηση του Θεού, εφεύρεση των δαιμόνων, εξουδένωση των ανθρώπων, μητέρα της κατακρίσεως, απόγονος των επαίνων, απόδειξη ακαρπίας, φυγαδευτήριο της βοήθειας του Θεού, πρόδρομος της παραφροσύνης, φτώχεια της ψυχής, πρόξενος πτώσεων, αιτία της επιληψίας, πηγή του θυμού, θύρα της υποκρίσεως, στήριγμα των δαιμόνων, φύλακας των αμαρτημάτων, δημιουργός της ασπλαχνίας, άγνοια της συμπάθειας, πικρός κριτής, απάνθρωπος δικαστής, αντίπαλος του Θεού, ρίζα της βλασφημίας, η αιτία των παθών! (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Τέκνα της υπερηφανείας είναι: οι πτώσεις των πνευματικών ανθρώπων, η οργή, η καταλαλιά, η πικρία, ο θυμός, η κραυγή, η βλασφημία, η υποκρισία, το μίσος, ο φθόνος, η αντιλογία, η ιδιορρυθμία, η ανυπακοή. Η υπερηφάνεια καταπολεμείται με την ταπείνωση και με το να κατηγορείς διαρκώς τον εαυτόν σου ενώπιον του Κυρίου (αυτομεμψία). (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος) 

Και ποιά καλύτερη απόδειξη θα μας έδινες του πάθους σου, από αυτό που είπες, το: «δεν είμαι υπερήφανος»; (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

 Όπως ο κλέφτης μισεί τον ήλιο, έτσι και ο υπερήφανος μισεί τον ταπεινό και δίκαιο άνθρωπο. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος) 

Υπερηφάνεια σημαίνει έσχατη φτώχεια μια ψυχής. (Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος) 

Ἄν αὐτά πού σᾶς λέω δέν συμφωνοῦν μέ ὅ,τι λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, νά τά ἀπορρίψετε

Εάν αυτά που σας λέω συμφωνούν με ό,τι λέγουν οι άγιοι Πατέρες, να τα ακολουθήσετε. Αν δεν συμφωνούν, να τα απορρίψετε...

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Εἶναι ἀναγκαίο νά διαβάζουμε τούς Πατέρες. Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Οἱ συναναστροφὲς καὶ ἡ κοινωνία ἔχουν μεγάλη ἐπίδραση ἐπάνω στοὺς ἀνθρώπους. Τὸ πλησίασμα καὶ ἡ σχέση μὲ ἕνα διδάσκαλο φέρνει πολλὴ ἐπιστήμη, ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ποιητὴ –φέρνει πολλὲς σκέψεις καὶ ὑψηλὰ αἰσθήματα, ὁ συγχρωτισμὸς μὲ ἕνα ταξιδιώτη φέρνει πολλὲς γνώσεις γιὰ τὶς ξένες χῶρες, γιὰ τὶς συνήθειες καὶ τὰ ἔθιμα ἄλλων λαῶν.

Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ πλησίασμα καὶ ἡ συναναστροφὴ μὲ ἕνα ἅγιο φέρνει ἁγιοσύνη. «Μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔση καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθώου ἀθῶος ἔση, καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔση» (Ψς 17, 26-27).

Γνώρισε λοιπὸν μὲ τοὺς ἁγίους ἤδη ἀπὸ τώρα, κατὰ τὴν περίοδο αὐτῆς τῆς ἐπίγειας ζωῆς, περίοδο τὴν ὁποία ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν τὴν ὀνομάζει καν «ζωή», ἀλλὰ «περιπλάνηση»… Θέλεις στὸν οὐρανὸ νὰ συγκαταλεχθεῖς στὴν συνοδεία τους, θέλεις νὰ συμμερίζεσαι τὴν μακαριότητά τους; Γίνε τότε ἀπὸ τώρα συμμέτοχός τους. Καὶ τότε, ὅταν θὰ βγεῖς ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ σώματός σου, αὐτοὶ θὰ σὲ ὑπαντήσουν ὡς κάποιο γνωστό, ὡς ἕναν φίλο (Λκ 16, 9).

Δὲν ὑπάρχει στενότερη φιλία, δὲν ὑπάρχει στενότερος σύνδεσμος ἀπὸ τὸ σύνδεσμο τῆς νοητικῆς ἑνώσεως, τῆς τῶν αἰσθημάτων ἑνώσεως, τῆς ἑνώσεως τῶν σκοπῶν (Ἃ΄ Κορ. 1, 10).

Ἀφομοίωσε μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν συγγραμμάτων τοὺς τὶς σκέψεις καὶ τὸ πνεῦμα τῶν Ἁγίων Πατέρων. Αὐτοὶ ἔφθασαν στὸν σκοπό τους: τὴν σωτηρία. Κι ἐσὺ θὰ φθάσεις στὸν σκοπὸ αὐτὸ κατὰ τὴν φυσικὴ πορεία τῶν πραγμάτων καὶ θὰ σωθεῖς ἐφ’ ὅσον εἶσαι ἑνωμένος μὲ τὸ φρόνημα καὶ στὴν ψυχὴ μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες. Ὁ οὐρανὸς δέχθηκε τοὺς Ἁγίους Πατέρες στοὺς κόλπους του, στὶς «ἱερὲς μονές του». Καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ οὐρανὸς ἔδωσε πρὸς ὅλους μαρτυρία ὅτι τὰ φρονήματα, τὰ αἰσθήματα καὶ οἱ πράξεις τῶν Ἁγίων Πατέρων τοῦ εἶναι εὐάρεστα.

Οἱ δὲ ἅγιοι Πατέρες ἐξιστόρησαν τὰ φρονήματα, τὴν καρδιά, καὶ τὸ ἔργο τους στὰ συγγράμματά τους. Αὐτὸ δείχνει ὅτι κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ ἰδίου τοῦ οὐρανοῦ, τὰ συγγράμματα τῶν ἁγίων Πατέρων ἀποτελοῦν ἀσφαλεῖς ὁδηγίες γιὰ νὰ φτάσουμε στὸν οὐρανό.

Κάμνωμεν ὑπακοήν εἰς ὅσα εἶναι σύμφωνα μέ ἐκεῖνα πού μᾶς ἐδίδαξαν καί μᾶς παρέδωκαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

Κάμνωμεν υπακοήν εις όσα είναι σύμφωνα με εκείνα που μας εδίδαξαν και μας παρέδωκαν οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες. Εις όσα είναι εναντία, μας παρήγγειλαν να μην κάμνωμεν υπακοήν!

Όσιος Γέροντας

π.Φιλόθεος Ζερβάκος