Ἡ βιτρίνα τῆς «ἠθικῆς καθαρότητας» ὡς δόλωμα προσηλυτισμοῦ

Ὅταν οἱ «φύλακες» τῆς ἠθικῆς μετατρέπονται σὲ θύτες

Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ» ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ

Ἡ τακτικὴ τῆς ἠθικῆς ἀποδόμησης δὲν ἀποτελεῖ σύγχρονο φαινόμενο, ἀλλὰ μία πάγια καὶ δοκιμασμένη μέθοδο τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Εἴτε πρόκειται γιὰ τὸν κλασικὸ προσηλυτισμὸ «πόρτα-πόρτα», εἴτε γιὰ τὴ διανομὴ ἐντύπων καὶ φυλλαδίων σὲ στάσεις τοῦ μετρό, ὁ στόχος παραμένει ὁ ἴδιος: ἡ παγίδευση τοῦ θύματος ὄχι μέσῳ τῆς θεολογικῆς ἐμβάθυνσης, ἀλλὰ μέσῳ τῆς συστηματικῆς ἐπίθεσης στὸ ἦθος τῶν μελῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Δὲν ἐπιχειροῦν νὰ πείσουν γιὰ τὴν ὀρθότητα τοῦ δόγματός τους μέσῳ τῆς γραφικῆς ἑρμηνείας, ἀλλὰ ἐπικεντρώνονται στὰ ἀνθρώπινα σφάλματα καὶ τὰ σκάνδαλα τῶν ὀρθοδόξων, παρουσιάζοντας τοὺς ἑαυτούς τους ὡς «καθαρούς» καὶ «ἐκλεκτούς». Αὐτὴ ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἠθικῆς τελειότητας χρησιμοποιοῦνταν πάντοτε ὡς δόλωμα γιὰ ὅσους ἀναζητοῦν πνευματικὸ καταφύγιο, ὅμως τὰ γεγονότα τοὺς διαψεύδουν παταγωδῶς.

ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΗ ΛΟΥΪΖΙΑΝΑ

Τὸ πρόσφατο δημοσίευμα τοῦ Guardian φέρνει στὸ φῶς μία ἀποτρόπαιη ὑπόθεση ποὺ συγκλονίζει τὴν κοινὴ γνώμη στὶς ΗΠΑ. Ὁ Τζέισον Σμόλγουουντ, πάστορας μίας Πεντηκοστιανῆς ἐκκλησίας στὴ Λουϊζιάνα, καταδικάστηκε στὴν ἀνώτατη ποινὴ τῶν ἑπτὰ ἐτῶν φυλάκισης γιὰ τὴ σεξουαλικὴ κακοποίηση μίας ἀνήλικης κοπέλας.

Πεντηκοστιανὼν ψευδοπροφητεῖες καὶ σκάνδαλα

ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Στην Ελλάδα, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει ο πυρήνας της πνευματικής και εθνικής ταυτότητας, το Πεντηκοστιανό κίνημα εισήχθη τη δεκαετία του 1920. Με χιλιάδες μέλη σε πόλεις όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και η Κρήτη, το κίνημα προσελκύει πιστούς με υποσχέσεις για «βαπτίσεις Πνεύματος», «γλώσσες» και «θεραπείες», μέσα από εκστατικές συνάξεις. Ωστόσο, πίσω από τη φαινομενική «ζωντάνια» κρύβεται μια σκοτεινή πραγματικότητα, όπως ψευδοπροφητείες που οδηγούν σε καταστροφικές αποφάσεις, τα οποία συνδέονται άμεσα με την παγκόσμια Πεντηκοστιανή διαφθορά, από την Azusa Street μέχρι σύγχρονες οργανώσεις όπως η Hillsong και το IHOPKC.

Οι ψευδοπροφητείες, πυρήνας της Πεντηκοστιανής θεολογίας, βασίζονται σε μια παρερμηνεία της προφητείας του Ιωήλ (Ιωήλ 2:28-32), την οποία οι Πεντηκοστιανοί ερμηνεύουν ως «νέα Πεντηκοστή» που εκπληρώνεται αποκλειστικά στο κίνημά τους, αντίθετα με την ερμηνεία του Αποστόλου Πέτρου (Πράξ. 2:17), που τοποθετεί το γεγονός στην ιστορική Πεντηκοστή. Επηρεασμένοι από διεθνείς ηγέτες όπως ο William Seymour, οι Έλληνες Πεντηκοστιανοί διακηρύσσουν «σημεία και τέρατα» ως απόδειξη της «Έσχατης Βροχής». Αυτές οι «προφητείες» συχνά αποτυγχάνουν, αφήνοντας πιστούς σε απόγνωση, όπως συμβαίνει και με διεθνείς «προφήτες» όπως ο Oral Roberts, που προέβλεψε «οικονομικές βροχές», ή ο Shawn Bolz, που «προφήτευσε» ανύπαρκτες θεραπείες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, πεντηκοστιανός ποιμένας, ο οποίος το 1982 ισχυρίστηκε ότι τα δέκα κέρατα του θηρίου της Αποκάλυψης (Αποκ. 13) αντιστοιχούσαν στα δέκα κράτη της Ε.Ο.Κ., τα οποία, όπως δήλωσε, «ποτέ δεν θα γίνουν περισσότερα» και θα διοικούσαν τον κόσμο υπό έναν Έλληνα Αντίχριστο, γεννημένο το 1952, που το 1982 ήταν 30 ετών. Προέβλεψε ότι η «αρπαγή» της εκκλησίας θα συνέβαινε «στις μέρες μας» (κασέτα, 7.9.82). Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, η Ε.Ο.Κ. εξελίχθηκε σε Ευρωπαϊκή Ένωση με 27 μέλη, ο Αντίχριστος δεν εμφανίστηκε, και η «αρπαγή» δεν έγινε. Το 1988, επανέλαβε: «Η εσχάτη σάλπιγγα οπού να’ ναι θα ηχήσει. Γίνεσθε έτοιμοι», προειδοποιώντας ότι οι «μη έτοιμοι» θα περάσουν την «ώρα του πειρασμού» (Χριστιανισμός, αρ.φ. 32, σελ.1). Το 1990, συνέχισε: «Ο Ιησούς Χριστός έρχεται. Η ώρα πλησίασε πραγματικά και τα χρόνια είναι μετρημένα» (Χριστιανισμός, αρ.φ. 68, Νοέμβριος 1990, σελ.1). Καμία από αυτές τις προβλέψεις δεν επαληθεύτηκε, αντηχώντας τις αποτυχίες του William Branham, που προέβλεψε το τέλος του κόσμου το 1977.

Οἱ ...Πατέρες τῆς πεντηκοστιανῆς κίνησης καὶ τὰ δαιμόνια τῆς Azusa!

π.Αλεξίου Καρακαλλινού

Πως καθιερώθηκε η γλωσσολαλιά σαν δόγμα στους πεντηκοστιανούς!

Η Αzusa είναι πραγματικό ορόσημο ΚΑΙ για τους Έλληνες πεντηκοστιανούς καθώς πολλοί συγγραφείς τους αναπολούν τις εποχές εκείνες. Τι πραγματικά έγινε όμως στο “περίφημο” σπίτι της οδού Αzusa κατά το διάστημα 15/4-31/12/1906… Μεταφέρουμε από το βιβλίο του π.Αλεξίου Καρακαλλινού με τίτλο: ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΔΕΗΘΩΜΕΝ.

[…] Ο Parham αναζητούσε κάποια υψηλότερη πνευματική εμ­πειρία και πνευματική δύναμη. Έχοντας άγνοια για τα αληθινά μέσα, με τα οποία η καρδία μπορεί να καθαρθεί και να φωτισθεί, ο Parham και οι μαθηταί του κόλλησαν στο εντελώς εξωτερικό σημάδι της Πεντηκοστής. […]

[…] Ο Parham και οι μαθηταί του πέρασαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς εκείνου του έτους προσπαθώντας να αναγκάσουν το κυρίαρχο Πνεύμα να τους δώσει το χάρισμα της γλωσσολαλίας, όπως αυτοί το αντι­λαμβάνονταν. Παρά την επιμονή τους οι προσπάθειες τους απέ­βησαν άκαρπες, μέχρι που αποφάσισαν ότι το συστατικό που χάθηκε από την αποστολική διαδικασία πρέπει να ήταν «η επίθε­ση των χειρών» η το ανθρώπινο άγγιγμα. Όταν προστέθηκε αυτός ο παράγων, «η Agnes Ottman άρχισε να βγάζει παράξε­νους ήχους» και έτσι γεννήθηκε το νέο Κίνημα των Πεντηκοστιανών, το οποίο βασίστηκε στο «Βάπτισμα του Αγίου Πνεύμα­τος» και στη «γλωσσολαλία».

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ» ΤΗΣ ΑΖΟΥΣΑ

έκσταση, παραλύσεις, γλωσσολαλιά, τρεμούλα, υστερία,

παράξενοι ήχους ζώων, «ιερό γέλιο», «πνευματική αλαλία»

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ» ΤΗΣ ΑΖΟΥΣΑ

David Cloud

εισαγωγικό από entaksis: Στην πατρίδα μας, όπου η Ορθοδοξία είναι ζωντανή παράδοση αιώνων, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να εμφανίζονται ομάδες πεντηκοστιανών και «χαρισματικών» που προσπαθούν να προσηλυτίσουν Ορθοδόξους. Προβάλλουν εντυπωσιακά «χαρίσματα» όπως γλωσσολαλιά, φωνές, παράξενες κινήσεις του σώματος και εκστατικές καταστάσεις, παρουσιάζοντάς τα ως έργο του Αγίου Πνεύματος. Όμως, όπως φαίνεται και στο άρθρο που ακολουθεί για την αρχή του κινήματος στην Αζούσα, αυτά τα φαινόμενα ήταν γεμάτα υστερίες, φωνές και παράλογες συμπεριφορές, που σε καμία περίπτωση δεν θυμίζουν την ειρήνη και τη χάρη του Θεού. Παρ’ όλα αυτά, οι ομάδες αυτές προσπαθούν να τα «πουλήσουν» σαν σημάδια σωτηρίας, για να παρασύρουν τους ανθρώπους μακριά από την Ορθοδοξία. Η δική μας πίστη όμως δεν στηρίζεται σε εντυπωσιασμούς, αλλά στη χάρη του Θεού που δίνεται μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας και τη ζωή της μετάνοιας και της αγάπης όπου ο Χριστός δρα απαλά και με σεβασμό στο αυτεξούσιο του ανθρώπου. Πριν αναρωτηθείτε αν τα «χαρίσματα» που προσπαθούν να σας πουλήσουν οι διάφοροι ψευτοχαρισματικοί, είναι αληθινά, διαβάστε πως ξεκίνησαν και ποιο πνεύμα τα …χαρίζει.

Μέχρι τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, το έδαφος ήταν έτοιμο για τη γέννηση του Πεντηκοστιανισμού. Το κίνημα της αγιότητας είχε προκαλέσει ένα ξέσπασμα πνευματικής έξαρσης και μια λαχτάρα για «δεύτερες ευλογίες» και «δεύτερους βαπτισμούς». Άνδρες όπως ο Τζον Ντάουι και ο Φρανκ Σάνφορντ είχαν προετοιμάσει το έδαφος με την έμφαση στη θεία θεραπεία, την προσδοκία μιας θαυμαστής αναβίωσης στο τέλος των καιρών και την επαναφορά των αποστολικών δώρων, όπως η ομιλία γλωσσών, και την αποκατάσταση των λειτουργιών του αποστόλου και του προφήτη.

Ὁ Σεκταρισμός τῶν Νεοπεντηκοστιανῶν

Μετάφραση: Αγγελική Καλαντζή

Ο ΣΕΚΤΑΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΝΕΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

Έχοντας την έγκριση της συγγραφέα, το περιοδικό Bulles δημοσιεύει, εδώ, ένα άρθρο¹, που θα δώσει στους αναγνώστες του στοιχεία, προκειμένου να τους βοηθήσει να κατανοήσουν και να είναι πιο προσεκτικοί απέναντι σε ένα φαινόμενο με έντονη παρουσία στη Γαλλία, όπως άλλωστε επιβεβαιώνεται από τους συλλόγους μας.

Η συγγραφέας του άρθρου, Anne-Sophie Lecomte, εργάζεται ως αναλύτρια στην υπηρεσία μελετών του Κέντρου Πληροφοριών και Απόψεων σχετικά με τις Βλαβερές Σεχταριστικές Οργανώσεις (CIAOSN) που δραστηριοποιείται στο Βέλγιο.

Ένα φαινόμενο σε εξάπλωση

Η μελέτη των αιτήσεων και των ερευνών που έχουν καταγραφεί από το CIAOSN, χωρίς να μας επιτρέπουν να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι είναι επιβλαβείς τέτοιες ομάδες, αφήνουν να φανεί ότι κατά τα έτη 2004-2005 υπήρχε μία νέα τάση που διαφαινόταν στα ερωτηματικά του κόσμου. Η σταθερή και σημαντική αύξηση των καλεσμάτων που αφορούν την πρακτική αυτού που, λόγω έλλειψης συναίνεσης ως προς την επιλογή του πλέον κατάλληλου όρου, θα αποκαλούσαμε ως ενθουσιασμός προς την Εκκλησία της Πεντηκοστής, μέσα στους κόλπους των μεταναστών του Νότου, μαρτυρά ότι αυτή η μορφή θρησκευτικής έκφρασης καλεί κυρίως τον απλό κόσμο.

Ψευδοπροφητεῖες στά ρεύματα τῶν Πεντηκοστιανῶν. Ἀρχ. Αὐγουστῖνος Γ. Μύρου

+ Αρχιμ. Αυγουστίνος Μύρου 1952-2020

ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΣΤΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

Σεβασμιώτατοι,

Σεβαστοὶ πατέρες,

ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἱστορικὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὡς θεανθρώπινο Σῶμα, πλήρης Πνεύματος Ἁγίου, εἶναι κατάφορτη ἀπὸ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἕνα ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς προφητείας. Κι ὅταν ὁμιλοῦμε γιὰ προφητεία στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἐννοοῦμε τόσο τὸ κήρυγμα τῆς θεοπνεύστου ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας, ὅσο καὶ τὴν πρόρρηση μελλόντων γεγονότων. Ὅπου καὶ νὰ ἀνατρέξη κάποιος, στοὺς χρόνους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῆς Καινῆς Διαθήκης, στοὺς ἀποστολικοὺς, στοὺς μεταποστολικούς, στοὺς χρόνους τῆς Ρωμανίας, στοὺς νεωτέρους χρόνους, στὴν ἐποχή μας, θὰ σταθῆ μπροστὰ σὲ καταπληκτικὲς ἐκπληρωμένες προφητεῖες.

Ὅσο ὅμως εἶναι βέβαιο, μαρτυρημένο γεγονὸς, ἡ ὕπαρξη γνησίων, θεοπνεύστων προφητειῶν, τόσον ἀναντίρρητο γεγονὸς εἶναι καὶ ἡ ὕπαρξη ψευδοπροφητειῶν.

Γιὰ τὰ ποικίλα καὶ διάσπαρτα ἀνὰ τὸν κόσμο κινήματα, ρεύματα τῶν Πεντηκοστιανῶν εἶναι ἀναμενόμενο νὰ ἔχουν ἐνασχόληση μὲ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἰδιαίτερα μὲ τὸ χάρισμα τῆς προφητείας, καθόσον ὅλα αὐτὰ τὰ ρεύματα ἐπιχειροῦν νὰ θεμελιώσουν τὸ οἰκοδόμημά τους στὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς καὶ στὰ παρεπόμενα αὐτοῦ, ὅπως εἶναι ἡ γλωσσολαλία, οἱ θεραπεῖες καὶ οἱ προφητεῖες.

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος στὴν ἐκτενῆ ὁμιλία του μετὰ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στοὺς ἀποστόλους, τονίζει ἰδιαίτερα τὴν ἐμφάνιση τοῦ χαρίσματος τῆς προφητείας, ὑπενθυμίζοντας τὴν γνωστὴ προφητεία τοῦ Ἰωήλ, μὲ τὴν ὁποία προελέχθη γιὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεσσία ἡ ἐκδήλωση τοῦ προφητικοῦ χαρίσματος: «Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ Θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν» (Πρξ. 2,17). Στὶς Πράξεις τῶν ἀποστόλων διασώζεται ἡ πληροφορία ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος συνήντησε στὴν Ἔφεσο δώδεκα μαθητὲς τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τοὺς ὁποίους καὶ ἐβάπτισε. Τότε, ὁπως σημειώνει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, «ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπ’ αὐτοὺς, ἐλάλουν τε γλώσσας καὶ προεφήτευον» (Πρξ. 19,1-7).

Βασισμένοι σὲ αὐτές, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες ἁγιογραφικὲς μαρτυρίες, οἱ Πεντηκοστιανοὶ ἀποδύονται σὲ ἕναν ἀγωνιώδη ἀγώνα νὰ ἀποδείξουν ὁπωσδήποτε ὅτι οἱ ἴδιοι ἔχουν τὸ χάρισμα τῆς προφητείας. Ἡ ἀπόδειξη αὐτὴ θεωρεῖται ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἴδια τὴν ὑπόσταση τῶν Κινημάτων τους. Πιστεύουν πὼς ἡ πιὸ «χειροπιαστὴ» ἀπόδειξη ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι παρὸν καὶ ἐνεργεῖ στὰ μέλη τῶν Κινημάτων τους εἶναι ἡ ἐκδήλωση τῶν χαρισμάτων του, μεταξὺ τῶν ὁποίων σημαντικὴ θέση κατέχει ἡ προφητεία. Ἀφοῦ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ βεβαιώνεται ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Κίνημά τους, κατὰ συνέπεια τὸ Κίνημα αὐτὸ, ἡ «Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῆς Πεντηκοστῆς», ὅπως τὴν θεωροῦν, ἀποτελεῖ τὴν μόνη ἀληθινὴ ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Γι αὐτὸ καὶ δίνουν τόσο μεγάλη βαρύτητα στὸ χάρισμα τῆς προφητείας.

Οἱ ἀποτυχημένοι προφῆτες τοῦ Ἀχαὰβ καὶ οἱ ψευδοπροφῆτες των πεντηκοστιανών

Αρχιμ. ΔΑΝΙΗΛ ΓΟΥΒΑΛΗ (+)

ΑΝΑΒΑΙΝΕ ΕΙΣ ΡΑΜΩΘ ΓΑΛΑΑΔ

(Γ’ Βασιλ. 22, 138 – Β’ Παραλ. 18, 134)

Οι αποτυχημένοι προφήτες του Αχαάβ και οι ψευδοπροφήτες των πεντηκοστιανών

Η περιοχή της Γραφής που θα περιδιαβούμε τώρα, θα μας δείξει ότι το κίβδηλο πολλές φορές μάχεται σκληρά το γνήσιο.

Το αγαθό Πνεύμα στέλνει κάπου έναν δούλο του να εξαγγείλει σωτήριες αλήθειες αλλά και το πονηρό πνεύμα εμφανίζει κάποιον δικό του πράκτορα. Δεν είναι ασυνήθιστο, να κινδυνεύη το έργο ενός προφήτου από την δράσι κάποιου ψευδοπροφήτου. Υπάρχουν περιπτώσεις που ενέργειες και εκδηλώσεις ενός αγίου συναντώνται όμοια και σε κάποιον ψευτοάγιο.

Βρισκόμαστε γύρω στο 850 π. Χ. και το βόρειο βασίλειο το κυβερνά ο άθλιος Αχαάβ. Δεν λείπουν οι πολεμικές συγκρούσεις με τους γείτονες Σύρους. Έτσι σε κάποια μάχη η Συρία κατέλαβε την Ραμώθ, σημαντική πόλη καλοωχυρωμένη, πρωτεύουσα της φυλής Γαδ, που βρισκόταν πέρα από τον Ιορδάνη στην χώρα Γαλαάδ. Μία πόλις που ο Μωυσής την κατέστησε καταφύγιο αυτών που έκαναν ακούσιο φόνο – πόλις φυγαδευτηρίου (Δευτ. 4, 43), και ο Σολομών έδρα ενός των δώδεκα σιταρχών νομαρχών (Γ Βασ. 4, 13). Η λέξις Ραμώθ ερμηνεύεται υψώματα και δηλώνει φυσικά ορεινή περιοχή.

Ο Αχαάβ το έφερε βαρειά, που έχασε μια τόσο σπουδαία πόλι. Αργότερα σε κάτι διαπραγματεύσεις ο Βεναδάδ, βασιλεύς της Συρίας, υποσχέθηκε να την επιστρέψη, αλλά κάτι τέτοιο δεν πραγματοποιήθηκε. Έτσι ωρίμασε στο κεφάλι του η σκέψις να την ανακαταλάβη με πόλεμο.

Εκμεταλλεύθηκε και μια επίσκεψι του συμπεθέρου του βασιλέως του Ιούδα Ιωσαφάτ (η κόρη του πρώτου Γοθολία παντρεύθηκε τον γυιό του δεύτερου Ιωράμ) στον οποίο παρέσχε πλουσιώτατη φιλοξενία, και απέσπασε υπόσχεσι βοηθείας. Θα τον ακολουθούσε με αρκετό στρατό. Για τον ευσεβή Ιωσαφάτ η συμπαράταξις με τον ολέθριο Αχαάβ αποτελεί το μόνο μελανό σημείο της ζωής του, και η πολεμική αυτή επιχείρησις μαζί του, τη μοναδική στρατιωτική του αποτυχία, όπως θα ιδούμε.

Ο βασιλεύς του Ιούδα, προσηλωμένος στην πατροπαράδοτη θρησκεία, δεν εννοούσε ν’ αναλάβη εκστρατεία χωρίς να πάρη την γνώμη του Θεού, που μεταβιβαζόταν, άλλοτε μέσω των Ιερέων και άλλοτε μέσω των προφητών. Ιερείς όμως στην Σαμάρεια, καθώς και σ΄ όλο το βόρειο βασίλειο δεν υπήρχαν. Ήδη από τα χρόνια του αθλίου Ιεροβοάμ αναγκάσθηκαν να συγκεντρωθούν στην Ιουδαία και στην Ιερουσαλήμ.

Δεν έλειπαν όμως οι προφήτες. Και απ’ αυτούς θα επληροφορείτο το θείο θέλημα, όσον αφορά την συγκεκριμένη περίπτωσι.

Πρότεινε στον Αχαάβ:

– Ζήτησον τον Κύριον. Επερωτήσατε τον Κύριον. Εκείνος έδωσε εντολές και δεν άργησαν να συγκεντρωθούν γύρω του τετρακόσιοι προφήτες! Μάλιστα τετρακόσιοι!

– Να κάνω εκστρατεία εναντίον της Ραμώθ Γαλαάδ ή όχι;

– Να κάνης. Ανάβαινε εις Ραμώθ Γαλαάδ! Ανάβαινε! Και ο Κύριος θα σού την παραδώση.

Τετρακόσιοι άνδρες, φωνές ισχυρές, ύφος παθιασμένο και εκστατικό, κινήσεις χεριών και πάνω απ’ όλα το ανάβαινε εις Ραμώθ Γαλαάδ! Ανάβαινε και θα νικήσης! Ανάβαινε και ο Θεός θα σε βοηθήση!. Χάλαγε ο κόσμος από τα ανάβαινε.

Στα μάτια του Ιωσαφάτ όλος αυτός ο όχλος με τις κραυγές το δεν χτύπαγε καλά. Κάτι νοθευμένο υπήρχε. Δεν έδειχναν για αληθινοί προφήτες. Δεν έβλεπε συμπεριφορά αντάξια προφητών.

Ἀνακοίνωση σχετικὰ μὲ δράσεις Πεντηκοστιανὼν στὴν Ἐπαρχία Τρικάλων

Ανακοίνωση σχετικά με δράσεις Πεντηκοστιανών στην Επαρχία Τρικάλων

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης ανακοινώνονται τα εξής:

Τις ημέρες αυτές οργανωμένες ομάδες περιφέρονται στην πόλη των Τρικάλων και της ευρύτερης περιοχή της Μητροπολιτικής μας Περιφέρειας, στήνοντας σταντ και ζωγραφίζοντας βιβλικές παραστάσεις με σκοπό να πλησιάσουν ανυποψίαστους πολίτες να τους μιλήσουν για τον Θεό και την ζωή τους. Δηλώνουν ότι δεν έχουν σχέση με τους «μάρτυρες του Ιεχωβά», εσκεμμένα αποκρύπτουν με ποιούς έχουν σχέση. Προς ενημέρωση του πληρώματος της Εκκλησίας και, έχοντας επίγνωση της ευθύνης και της αποστολής μας όπως «ορθοτομούμε τον λόγο της αληθείας», ενημερώνουμε ότι πρόκειται περί ομάδων Πεντηκοστιανών, παραφυάδα δηλαδή των πολλαπλών αιρέσεων του Προτεσταντισμού.

Η διαστρεβλωμένη αντίληψη τους για την Εκκλησία και την θέση της Αγίας Γραφής τους οδήγησε σε παραποίηση των ιερών Μυστηρίων της Αποστολικής Εκκλησίας, με αποτέλεσμα να αλλοιώσουν το περιεχόμενων όλων των Μυστηρίων και της αληθινής πίστης της Εκκλησίας. Μερικές από τις αιρετικές, πλανεμένες δοξασίες τους:

Ὁ Πεντηκοστιανισμός. Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Σειρά τριών,πάντοτε επίκαιρων, απομαγνητοφωνημένων ομιλιών

του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου Περί αιρέσεων

Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

Κυριακή 3-6-1979

Εἰσαγωγικά

Οἱ Πεντηκοστιανοί

Ἐμφάνισις καί δρᾶσις των

Ἡ Χ.Ο.Ε.

Ἡ διδασκαλία της

Ἀναβαπτίζονται εἰς τό πῦρ τῆς Πεντηκοστῆς ;

Ποῦ στηρίζουν τήν ἀναβάπτισίν των 

Πότε ἐκπληροῦται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωήλ 

Πῶς ἐννοεῖται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωήλ  

«Ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγ ίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.» 

Χαρακτηριστικά σημεῖα πρό τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν 

Ἡ ἐσχατολογία τῶν Πεντηκοστιανῶν  

Χιλιετής βασιλεία τοῦ Χριστοῦ: κοινή πίστις Χιλιαστῶν καί Πεντηκοστιανῶν  

«Ὁ Χριστός θά ἔλθη τό 2000.» !

Μόνον 144.000 Πεντηκοστιανοί θά σωθοῦν ! 

Ἡ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καί οἱ δύο Προφῆται κατά τούς Πεντηκοστιανούς

Ἐξελισσομένη Πεντηκοστή: «Καταλαβαίνουμε καλύτερα ἀπό τούς Ἀποστόλους.»!

Ποῦ στηρίζουν τήν ἐξελισσομένην Πεντηκοστήν

Ἡ ἀπάντησις τῆς Ἐκκλησίας μας

Ἁγία Γραφή – Ἱερά Παράδοσις  

Ὁ ἀπόλυτος προορισμός 

Τά ἱερά Μυστήρια

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως 

Ἀνάστασις τῶν νεκρῶν – Χάρισμα τῶν ἰάσεων

Ἡ γλωσσολαλία

Τί λέγουν διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν μας 

Ὁ ἀρχιμανδρίτης Εὐσέβιος Παπαστεφάνου

Μοντανισμός: ὁ μακρυνός πρόγονος τοῦ Πεντηκοστιανισμοῦ

«Ε ἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε.»

Εἰσαγωγικά

Συνεχίζοντες, ἀγαπητοί μου, τό θέμα περί τῆς αἱρέσεως τοῦ Προτεσταντισμοῦ, θά θέλαμε νά τονίσωμε ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Λούθηρος, ὁ ὁποῖος εἶναι καί ὁ ἱδρυτής τοῦ Προτεσταντισμοῦ, εἰσηγήθη τήν ὑποκειμενικήν ἑρμηνείαν τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἦτο ἑπόμενον νά ὑπάρχουν ποικίλες ἑρμηνεῖες τῆς Ἁγίας Γραφῆς· τόσες ἑρμηνεῖες, ὅσοι καί οἱ ἀναγνῶσται τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Τοῦτο βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχαν ποικίλες ἑρμηνεῖες τῆς Ἁγίας Γραφῆς, εἶχε σάν ἀποτέλεσμα τήν διάσπασι τῶν Προτεσταντῶν, καί μάλιστα ἄν θέλετε ζῶντος ἀκόμη τοῦ Λουθήρου, κατά τόν 16ον αἰῶνα. Καί σημειώθηκε αὐτή ἡ κατάτμησίς των σέ ἑκατοντάδες ὁμολογίες, ὅλες φυσικά προτεσταντικῆς ἀποχρώσεως.

Ὁ Λέρου, Καλύμνου καὶ Ἀστυπάλαιας Πὰΐσιος γιὰ τὴ δράση «Πεντηκοστιανών»

+ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΛΥΜΝΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΥΣ

Αρ.Πρωτ.: 211Λ

Προς

τους ευσεβείς Χριστιανούς της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Αυτές τις Άγιες ημέρες του Πεντηκοσταρίου, που οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί εορτάζουν την Ζωηφόρο Ανάσταση του Θείου Λυτρωτού και ευρισκόμενοι στο μέσον της Μεγάλης Εορτής της Πεντηκοστής, η οποία και ως γενέθλιος ημέρα, της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας πανηγυρίζεται, θα ήθελα να επικοινωνήσω με την αγάπη σας και να σας γνωρίσω με πόνο ψυχής, ότι στην Κάλυμνο, την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία μας την Αγιοπατερική και Αγιοτόκο, δυστυχώς υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων «βραδείς τη καρδία».

Η νεόφυτη αυτή ομάδα, ως άλλος Ιούδας Ισκαριώτης, έσκισε τον χιτώνα του Αγίου Βαπτίσματος και μένει εκτός κανονικής Εκκλησίας. Δεν πιστεύει στα όσια και στα ιερά της Ορθοδόξου πίστεως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής που οι Άγιοι Πατέρες σοφώς δογμάτισαν, αλλά αυτοί οι άσοφοι λέγουν ανοήτως, κηρύττουν και διαφημίζουν ότι ανήκουν στην λεγόμενη «εκκλησία της πεντηκοστής», νέο φρούτο, νέα αιρετική διδασκαλία.

Η πρώτη αίρεση των «πεντηκοστιανών», η οποία ενέσκηψε κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, καταπολεμήθηκε από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Χριστιανισμὸς χωρὶς Σταυρό: Ἡ Πεντηκοστιανὴ «Ἐκκλησία» τῶν ἐσχάτων χρόνων

π. ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΑΡΑΚΑΛΛΙΝΟΥ

Χριστιανισμός χωρίς Σταυρό: Η Πεντηκοστιανή «Εκκλησία» των εσχάτων χρόνων

Οι Πεντηκοστιανοί ισχυρίζονται ότι η αποστολή τους είναι να ιδρύσουν την «Εκκλησία των Έσχατων Χρόνων», την οποία ο Κύριος θα παραλάβει πριν από την κυριαρχία του Αντίχριστου. Συνδέουν τις συμφορές με τους «έσχατους χρόνους», όπως αυτοί περιγράφονται στην Αγία Γραφή, και με την απόλυτη καλβινιστική αιτιοκρατία, πού διακηρύττει ότι ο άνθρωπος είναι αδύναμος να ενεργήσει ή να αντιδράσει κατά κάποιον άλλο τρόπο, εκτός από το να τοποθετήσει τον εαυτό του μέσα σ’ αυτήν την «εκκλησία των σεσωσμένων», η οποία πρόκειται να αρπαχθεί από τον κόσμο.

Οι Πεντηκοστιανοί παρουσιάζουν μία τρομακτική κατάσταση για την παρούσα πραγματικότητα, στολισμένη με Βιβλική φαντασιοπληξία, με σκοπό να δημιουργήσουν στους φανατισμένους οπαδούς τους ένα αίσθημα μεγάλης ανασφάλειας και μιας επερχόμενης μεγάλης καταστροφής. Αυτή η μέθοδος, όχι μόνον τους βοηθεί να κρατούν τους πιστούς τους δεμένους με την ομάδα, αλλά μερικές φορές χρησιμοποιείται για να αποσπούν χρήματα από τους πιστούς, προβάλλοντας ως αιτιολογία τις επικείμενες οικονομικές καταστροφές, οι οποίες μπορούν να αποφευχθούν με την αγορά χρυσού ή πολύτιμων ειδών.

Η απατηλή διδασκαλία και οι παρερμηνείες του Βιβλίου της Αποκαλύψεως είναι τόσες πολλές και διαφορετικές, ώστε να είναι πέρα από τον σκοπό αυτής της μικρής εργασίας να τις αναφέρουμε με λεπτομέρεια. Για να δώσουμε, όμως, ένα παράδειγμα, θα αναφέρουμε απλώς την πιο κοινή σε όλους τους Πεντηκοστιανούς διδασκαλία της «αρπαγής».

Σύμφωνα με τους Πεντηκοστιανούς, ο Χριστός θα κατεβεί από τους ουρανούς πριν την έλευση του Αντίχριστου, για να αρπάξει τους δικούς Του για τον Ουρανό, ζώντες και νεκρούς, ανασταίνοντας μόνο εκείνους πού αληθινά βρίσκονταν στην Εκκλησία Του, δηλ. συγκεντρώνοντας μόνο εκείνους, ζώντες και νεκρούς, πού υπήρξαν ‘αναγεννημένοι‘ και αφήνοντας πίσω εκείνους πού δεν αναγεννήθηκαν. Αυτή η αρπαγή γίνεται ώστε ο εκλεκτός να μην υποφέρει μεγάλες ταλαιπωρίες, οι οποίες θα έλθουν επάνω στην υπόλοιπη ανθρωπότητα κάτω από την κυριαρχία του Αντίχριστου. Ύστερα από τα επτά χρόνια της κυριαρχίας του Αντίχριστου, ο Χριστός θα κατεβεί στη γη ξανά και θα ιδρύσει μία επίγεια Βασιλεία, πού θα διαρκέσει χίλια χρόνια, και θα αποτελείται από όσους θα έχουν αρπαχθεί. Αμέσως μετά θα αναστήσει τους υπολοίπους από τους νεκρούς και θα κρίνει ολόκληρο τον κόσμο.

Τό γεγονός τῆς Πεντηκοστῆς καί ἡ παρερμηνεία του ἀπό τά κινήματα τῶν Πεντηκοστιανῶν

Ἀρχιμ. Αὐγουστῖνος Γ. Μύρου, Δρ Θ. (+)

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

(Εἰσήγηση στὴν Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη στὴ Λαμία, 2011)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τὰ Κινήματα τῶν Πεντηκοστιανῶν δὲν διαθέτουν ἱστορικὴ συνέχεια σὲ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτὴ ἐμφανίζεται στὴν ἐποχὴ τῶν Ἀποστόλων. Καὶ τοῦτο διότι ἱστορικὰ ἀποτελοῦν ἁπλῆ μετάλλαξη τῶν Προτεσταντικῶν Κινημάτων Ἁγιότητος τοῦ 19ου αἰῶνος. Ἀναζητώντας ὅμως κάποιο σταθερὸ θεμέλιο γιὰ τὸ αἱρετικό τους οἰκοδόμημα, καταφεύγουν στὴν «μοναδικότητα» καὶ «ἀπολυτότητα» τῆς Ἁγίας Γραφῆς, σύμφωνα μὲ τὴν ἀντίληψη γι αὐτὴν, τὴν ὁποία ἔχουν κληρονομήσει ἀπὸ τοὺς πνευματικούς τους προγόνους (sola Scriptura). Ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ ἐπιλέγουν μερικὲς περικοπές, τὶς ὁποῖες ἰδιαίτερα τονίζουν καὶ συχνὰ ἀπολυτοποιοῦν. Ἀνάμεσα σ’ αὐτὲς κυρίαρχη θέση κατέχει ἐκείνη τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (κεφ. 2), ποὺ ἀναφέρεται στὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς, ὅπως καὶ κάποιες ἄλλες ὲπιλεγμένες περικοπές, σχετικὲς μὲ τὰ χαρίσματα (Α’ Κορ. 12-14). Ἀναφέρονται οἱ Πεντηκοστιανοὶ συχνὰ καὶ μὲ ἔμφαση στὶς περικοπὲς αὐτὲς, ἐπειδὴ θεωροῦν ὅτι πολλὰ ἀπὸ τὰ γνωρίσματα τοῦ γεγονότος τῆς Πεντηκοστῆς δικαιώνουν τὸν δικό τους τρόπο πίστεως, ζωῆς καὶ λατρείας, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι «ἡ Ἐκκλησία τῆς Πεντηκοστῆς» εἶναι ἡ μόνη γνήσια καὶ αὐθεντικὴ Ἐκκλησία τῶν Ἀποστόλων, «ἡ μόνη ὁλοκληρωμένη ἀλήθεια». Στὴν πραγματικότητα ἐπιχειροῦν νὰ προσεγγίσουν τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον ἀπὸ τὰ ἐπιλεγμένα καὶ ἀπολυτοποιημένα ἁγιογραφικὰ κείμενα μὲ τὴν δική τους ὑποκειμενικὴ ἑρμηνεία.

ΚΥΡΙΟ ΜΕΡΟΣ

Α. Ἔλλειψη προϋποθέσεων γιὰ τὴν ὀρθὴ ἁγιογραφικὴ ἑρμηνεία

Ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία τοῦ ἁγιογραφικοῦ κειμένου ἀπαιτεῖ μία σειρὰ ἀπὸ βασικὲς προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες παραμένουν ἄγνωστες καὶ ἀναξιοποίητες ἀπὸ τοὺς Πεντηκοστιανούς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδυνατοῦν οἱ ἴδιοι νὰ γνωρίσουν αὐθεντικὰ τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς στὶς πραγματικές του διαστάσεις. Θὰ ἀναφερθοῦμε στὴ συνέχεια σὲ μερικὲς ἀπὸ αὐτές.Ἡ ἀληθινὴ ταυτότητα τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Πρώτη βασικὴ προϋπόθεση γιὰ τὴν ὀρθὴ ἑρμηνεία τῶν ἁγιογραφικῶν περικοπῶν, ἑπομένως καὶ αὐτῆς γιὰ τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς, εἶναι ἡ ὀρθὴ ἀντίληψη γιὰ τὴν ταυτότητα τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Τὶ εἶναι ἡ Ἁγία Γραφή;

Ψευδοπροφητεῖες Πεντηκοστιανῶν

Πρεσβ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου (M.Th)

Ψευδοπροφητείες Πεντηκοστιανών

Στο πλήθος των χριστιανικών αιρέσεων, που δρουν τόσο στην πατρίδα μας όσο και παγκοσμίως, ανήκουν και οι αυτοαποκαλούμενοι Πεντηκοστιανοί. Με τον ορό Πεντηκοστιανοί ονομάζονται διεθνώς, μαζί με πλήθος επιμέρους προσδιορισμών, εκατοντάδες ακραίες ομάδες του προτεσταντικού χώρου, πολλές εκ των οποίων είναι και αντιτριαδικές.

Βασικά γνωρίσματα του εν λόγω αιρετικού κινήματος είναι η υποτιθέμενη γλωσσολαλιά, οι θεραπείες ασθενών, η προφητεία κ.α., τα οποία είναι κατά τους ισχυρισμούς τους εκδηλώσεις του «Βαπτίσματος με Άγιο Πνεύμα». Βασική πτυχή της πεντηκοστιανής πλάνης είναι και το χάρισμα της προφητείας, το οποίο έχει κατεξοχήν εσχατολογική προοπτική. Ο εσχατολογικός προσανατολισμός των πεντηκοστιανών «προφητειών» είναι άμεσα συνδεδεμένος με ένα ακόμα εκβιαστικό ψυχολογικό γεγονός, το οποίο είναι η αρπαγή της εκκλησίας από τον Χριστό πριν την έλευση του Αντίχριστου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους.

Με τον ορό βεβαίως «Εκκλησία» εννοούν τους εαυτούς τους. Εδώ πρέπει να προσθέσουμε, ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός πεντηκοστιανών ομάδων, που υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο, ότι η αρπαγή δηλαδή θα γίνει μετά την έλευση του Αντίχριστου και τη μεγάλη θλίψη που θα ακολουθήσει. Οι ομάδες αυτές χαρακτηρίζονται ως μεταθλιπτικοί.

Σχετικά ακριβώς με την πεντηκοστιανή διδασκαλία της έλευσης του Χριστού για την «αρπαγή της εκκλησίας», έχει υπάρξει ένας μεγάλος αριθμός ψευδοπροφητειών από Πεντηκοστιανούς, γεγονός που επιβεβαιώνει την πραγματικότητα, ότι το πνεύμα, το οποίο λαμβάνουν και είναι η πηγή των αποκαλύψεών τους δεν είναι το Άγιο Πνεύμα, αλλά πνεύμα πλάνης.

Ψευδοπροφητείες Ελλήνων Πεντηκοστιανών

Ο κ. Λούης Φέγγος, ιδρυτής και ποιμένας της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας της Πεντηκοστής ισχυρίζονταν το 1982, ότι τα δέκα κέρατα του θηρίου της Αποκάλυψης (Αποκ,13,1) ήσαν τα δέκα κράτη τής Ε.Ο.Κ. που ποτέ δεν θα γίνουν περισσότερα, και θα διοικήσουν τον κόσμο με ηγέτη τον Αντίχριστο, που είναι Έλληνας, γι’ αυτό η αρπαγή, έλεγε, θα γίνει στις μέρες μας. Θα αφήσουμε την εν λόγω ψευδοπροφητεία ασχολίαστη, υπενθυμίζοντας μόνο, ότι προ λίγων μηνών τα μέλη της Ευρωπαϊκής κοινότητας έγιναν εικοσιπέντε.

Το Μάρτιο του 1986 στην εφημερίδα «Χριστιανισμός» που είναι το επίσημο όργανο της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας της Πεντηκοστής, δημοσιεύεται άρθρο με τίτλο «Το ρολόι του Θεού κτυπάει και ειδοποιεί». Στο εν λόγω άρθρο, αφού γίνεται μία σειρά συσχετισμών ιστορικών γεγονότων του εικοστού αιώνα με χωρία της Αγίας Γραφής, προειδοποιεί ο συντάκτης του ότι απέμειναν δυο λεπτά καθώς ο μικρός δείκτης δείχνει 12 και ο μεγάλος παρά δύο λεπτά. Και κατέληγε ο συντάκτης: «Ας ετοιμαστούμε να συναντήσουμε τον ερχόμενο Χριστό, για, να μη δούμε τον Αντίχριστο να αποκαλύπτεται» [ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ αρ. φ. 3 Μάρτιος 1986, σελ.1]. Προφανώς τόσα χρόνια μετά δεν εκπληρώθηκε η προφητεία. Αν ήθελε κανείς να χαριτολογήσει, θα έλεγε ότι κάποιος ξέχασε το ρολόι ξεκούρντιστο και σταμάτησαν οι δείκτες.

Ἕνα μᾶλλον ἄγνωστο, ἀλλά ἀπερίγραπτο, περιστατικό, ὅταν "συναντήθηκαν" μέ θαυμαστό τρόπο ὁ Μέγας Βασίλειος καί ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

Τον καιρό εκείνο, ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος (εκ Συρίας) βρίσκονταν στην έρημο και ησύχαζε. Σαν άκουσε για τα θαύματα του Αγίου Βασιλείου, παρεκάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει τι και ποιος είναι ο Βασίλειος. Είδε τότε στήλη πυρός, η οποία υψωνόταν μέχρι του ουρανού και άκουσε φωνή που έλεγε:

“Εφραίμ, Εφραίμ, καθώς την πύρινη ταύτη στήλη, τοιούτος είναι ο Μέγας Βασίλειος”!!!

Τότε χωρίς καθόλου να αμελήσει, παρέλαβε μαζί του διερμηνέα που γνώριζε την Ελληνική και τη Συριακή γλώσσα και πήγε στην Καισαρεία.

Ήταν τότε η εορτή των Φώτων και μπαίνοντας στην Εκκλησία ο Όσιος Εφραίμ, είδε τον Άγιο Βασίλειο ενδεδυμένο λαμπρά και πολύτιμα άμφια, να τελεί με μεγάλη παρρησία τη Θεία Λειτουργία και κατηγόρησε τον εαυτό του και είπε προς τον διερμηνέα “ματαίως κοπιάσαμε αδελφέ. Διότι αυτός, αν και εις τοιαύτη δόξα ευρίσκεται, δεν είναι καθώς τον είδα”...

Αυτά που έλεγε ο Όσιος Εφραίμ, τα πληροφορήθηκε ο Άγιος εκ Πνεύματος Αγίου και αφού κάλεσε ένα Διάκονο, του είπε να πάει στη δυτική θύρα της Εκκλησίας, θα βρει δύο Μοναχούς, τον ένα αγένειο ψηλό και λεπτόσαρκο, τον άλλο με μαύρη γενειάδα και να πει τότε στον αγένειο:

“Να έλθεις στο Άγιο Βήμα, διότι σε καλεί ο πατήρ σου ο Αρχιεπίσκοπος”...

Πράγματι πήγε ο Διάκονος και αφού με το ζόρι διέσχισε το πλήθος, είπε προς τον Όσιο Εφραίμ τα λόγια του Βασιλείου. Τότε εκείνος δια του διερμηνέως απάντησε:

“Επλανήθεις αδελφέ, διότι εμείς είμαστε ξένοι και άγνωστοι. Πώς λοιπόν μας γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος”;

Σύγχρονοι αὐτόκλητοι αἱρετικοί «σωτῆρες»

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γεωργόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Είναι μόνιμο το φαινόμενο και το συναντάμε σε όλες τις αιρετικές κινήσεις. Κάποιοι άνθρωποι «σώθηκαν», γιατί παρασυρόμενοι, προφανώς από άγνοια σε κάποια αιρετική οργάνωση, αφού έκαναν προσευχή μετανοίας, άνοιξαν την καρδιά τους, αποδέχθηκαν σε κλίμα συγκινησιακής φόρτισης τον Χριστό ως προσωπικό τους σωτήρα, ξαφνικά σώθηκαν. Λυτρώθηκαν. Έχουν την αίσθηση, ότι ανήκουν στους εκλεκτούς σεσωσμένους.

Ύστερα από αυτό, θέλουν να σώσουν κι άλλους. Αναλαμβάνουν κάθε είδους πρωτοβουλία, για να μεταφέρουν αυτή την εμπειρία τους και σε άλλους ανθρώπους. Να ζήσουν και οι άλλοι την ίδια αυτή στιγμιαία ξαφνική σωτηρία,εκτός του Σώματος του Χριστού, αλλά πάντα στο όνομα του Χριστού.

Το κίνητρο γίνεται πιο ισχυρό και εκφράζεται ως ιεραποστολικός ακτιβισμός. Εργάζονται συστηματικά, για να διαδώσουν την αιρετική μεθοδολογία σωτηρίας, που οι ίδιοι, παρασυρόμενοι, υιοθέτησαν και αυτή τη διάδοση τη θεωρούν ταυτοχρόνως «ομολογία πίστεως» εξέχουσας βαρύτητας.

Ἀπαντήσεις σέ βασικές πλάνες τῶν Πεντηκοστιανῶν

Απαντήσεις σε βασικές πλάνες των Πεντηκοστιανών

Αρχιμ. Αυγουστίνου Γ. Μύρου, Δρ Θ. Iεροκήρυκος Ι. Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης

Επειδή στον καιρό μας υπάρχει μία αντίληψη γενικά για την αίρεση, που καταργεί τις διακρίσεις, ισοπεδώνει τις διαφορές, και ουσιαστικά εξισώνει την αλήθεια με το ψέμμα, θα ήθελα από την αρχή της ομιλίας μου να κάνω δύο βασικές διακρίσεις.

1. Η πρώτη διάκριση είναι ανάμεσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στην αίρεση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι τίποτε άλλο από την μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκκλησία, αυτό το μοναδικό αυθεντικό Σώμα του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού. Και τι σημασία έχει για μας, για τον κάθε άνθρωπο, η παρουσία της Εκκλησίας στον κόσμο; Έχει τόσον ενδιαφέρον για όλους τους ανθρώπους, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο. Γιατί; Διότι η Εκκλησία παρουσιάζεται στον κόσμο με μία πρόταση. Αναγγέλλει ότι μπορεί να θεραπεύση τον κόσμο και τον άνθρωπο από την πάνδημη και πιο φοβερή ασθένεια, την φθορά και τον θάνατο. Η θεραπεία εξαρτάται από τη σωστή θεραπευτική μέθοδο και από τους καταλλήλους γιατρούς. Θεραπεία υπόσχονται και οι αιρέσεις, αλλά η θεραπευτική τους μέθοδος είναι λανθασμένη, και επί πλέον δεν διαθέτουν τους κατάλληλους θεραπευτές. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στην αίρεση, στην κάθε αίρεση. Η μεν Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το πνευματικό νοσοκομείο στο οποίο έμπειροι γιατροί αφαρμόζουν την ορθή θεραπευτική μέθοδο, ενώ η όποιαδήποτε αίρεση είναι ένα ανεξέλεγκτο ιδιωτικό «θεραπευτικό» ίδρυμα, στο οποίο αποδεδειγμένα εφαρμόζεται λανθασμένη θεραπευτική μέθοδος.

Η διαφορά ανάμεσα σε μας, ως μέλη της μιας Εκκλησίας, και στους αιρετικούς δεν συνίσταται στο ότι εμείς είμαστε οι καλοί, οι αναμάρτητοι, οι υγιείς πνευματικά, και εκείνοι είναι οι κακοί, οι αμαρτωλοί, οι πνευματικά ασθενείς, Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και πνευματικά ασθενείς. Αλλά οι μεν συνειδητοί Ορθόδοξοι έχουν επιλέξει να εισαχθούν σ’ ένα πνευματικό νοσοκομείο που εφαρμόζει εγγυημένα ορθή θεραπευτική μέθοδο, ενώ οι αιρετικοί βρίσκονται σε νοσοκομείο που εφαρμόζει λανθασμένη θεραπευτική μέθοδο και στερείται από εμπείρους θεραπευτές.

Ὁ Πεντηκοστιανισμός

Σειρά τριών,πάντοτε επίκαιρων, απομαγνητοφωνημένων ομιλιών του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

Περί αιρέσεων 

Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ 

Κυριακή 3-6-1979 

Εἰσαγωγικά 

Οἱ Πεντηκοστιανοί 

Ἐμφάνισις καί δρᾶσις των 

Ἡ Χ.Ο.Ε. 

Ἡ διδασκαλία της 

Ἀναβαπτίζονται εἰς τό πῦρ τῆς Πεντηκοστῆς ; 

Ποῦ στηρίζουν τήν ἀναβάπτισίν των  

Πότε ἐκπληροῦται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωήλ  

Πῶς ἐννοεῖται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωήλ   

«Ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγ ίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.»  

Χαρακτηριστικά σημεῖα πρό τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν  

Ἡ ἐσχατολογία τῶν Πεντηκοστιανῶν   

Χιλιετής βασιλεία τοῦ Χριστοῦ: κοινή πίστις Χιλιαστῶν καί Πεντηκοστιανῶν   

«Ὁ Χριστός θά ἔλθη τό 2000.» ! 

Μόνον 144.000 Πεντηκοστιανοί θά σωθοῦν !  

Ἡ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καί οἱ δύο Προφῆται κατά τούς Πεντηκοστιανούς 

Ἐξελισσομένη Πεντηκοστή: «Καταλαβαίνουμε καλύτερα ἀπό τούς Ἀποστόλους.»! 

Ποῦ στηρίζουν τήν ἐξελισσομένην Πεντηκοστήν 

Ἡ ἀπάντησις τῆς Ἐκκλησίας μας 

Ἁγία Γραφή – Ἱερά Παράδοσις   

Ὁ ἀπόλυτος προορισμός  

Τά ἱερά Μυστήρια 

Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως  

Ἀντώνης, ἕνας ἀφελής, καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος

Του Μιχαήλ Μάλαμα, Μαθηματικού για την Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου

Νεοδιορισμένος το 1984 στην Νικήσιανη Καβάλας, επέλεξα να μείνω στη πρωτεύουσα του νομού. Είναι αλήθεια ότι στην αρχή περνούσα κάπως δύσκολα λόγω έλλειψης φίλων και συναναστροφών. 

Μια μέρα ένας καλός παιδικός φίλος με προσκάλεσε να γνωρίσω κάποιον συνάδελφο, τον οποίο εκθείαζε κάθε στιγμή. 

Ο Αντώνης

---------------- 

Δεκαπέντε χρόνια περίπου μεγαλύτερος μου, καθηγητής Γαλλικών και Αγγλικών σε γυμνάσιο. Διορίστηκε σε μεγάλη ηλικία, και επέλεξε να μένει σε δωμάτιο ενός ξενοδοχείου της Καβάλας.

Έζησε αρκετά χρόνια στο Παρίσι. Όταν επέστρεψε άνοιξε μια σχολή Ζεν στην Θεσσαλονίκη. Την έκλεισε, αποφασίζοντας να ζήσει ασκητικά στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.

Με τις πρώτες κουβέντες που ανταλλάξαμε, κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα πολύ ξεχωριστό άτομο. Συνδύαζε τεράστιες γνώσεις φιλοσοφίας, θεολογίας, είχε βαρύνουσα γνώμη επί παντός επιστητού, και εξαιρετικά πρωτότυπο χιούμορ. Στην αρχή οι συναντήσεις μας ήταν πολύ αραιές. Σχεδόν πάντα στην ρεσεψιόν του ξενοδοχείου. Αργότερα (όταν μετακόμισα στην Ελευθερούπολη) σχεδόν καθημερινές. Πίστευε ότι όλες οι θρησκείες - η καθεμία με τον τρόπο της - πιστεύουν στον ίδιο Θεό. Σε κάθε θρησκεία, υπάρχουν άνθρωποι που πλησίασαν την υπερβατική θεότητα. Τέτοιους θεωρούσε τον Κρισναμούρτι, τον π. Παΐσιο και πολλούς άλλους. 

ΖΕΝ

--------------- 

Κάποια μέρα με πρότεινε να ασχοληθώ με τον διαλογισμό Ζεν. Δεν χρειάστηκε να επιμείνει. Έψαχνα μέσα από το άδειασμα του διαλογισμού, να γνωρίσω τον υπερβατικό Θεό, ένα μικρό λιθαράκι του οποίου ήμουν κι εγώ. Τους πρώτους μήνες ένιωθα υπέροχα. Άλλοτε διαλογιζόμασταν μαζί και άλλοτε μόνος σε ένα δωμάτιο του σπιτιού μου. Απέκτησα τρομερή αυτοπεποίθηση, και μια τάση να μένω όσο γίνεται περισσότερο στη αναζήτηση του εσωτερικού εαυτού μου. Σιγά-σιγά όμως, άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα παράξενα πράγματα. Αρχικά αραιά, την ώρα της αυτοσυγκέντρωσης ακουγόταν κάθε τόσο παράξενα τριξίματα στο ταβάνι. Ενημέρωσα τον Αντώνη και με συμβούλεψε να μην δίνω σημασία επειδή πρόκειται για κατώτερα πνεύματα που επιδιώκουν μα με αποτρέψουν από τον σκοπό μου. Με τον καιρό αυτά τα τριξίματα και κάτι ακούσματα σαν βήματα στο ταβάνι πολλαπλασιάζονταν. Εκείνο τον καιρό ερχόταν η αδελφή μου να με δει, καθόταν πέντε λεπτά και έφευγε, γιατί όπως μου έλεγε κάτι την έπνιγε. 

Ὁ Ἀντίχριστος δέν θά εἶναι Ἕλληνας

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

 Αρχιμ. ΔΑΝΙΗΛ ΓΟΥΒΑΛΗ

 

     Μία εσχατολογική πλάνη των Πεντηκοστιανών αφορά την καταγωγή του Αντιχρίστου. Διδάσκουν ότι ο Αντίχριστος θα είναι ελληνικής καταγωγής.

 

Όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας δια μέσου των αιώνων, ερμηνεύοντας την Βίβλο συμφωνούν ότι ο Αντίχριστος θα είναι εβραϊκής καταγωγής, και θα κατάγεται από την φυλή Δάν. Διδάσκουν ότι θα είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας των Ιουδαίων. 

Υπάρχει ο ένας Μεσσίας, και ο άλλος. Ο ένας είναι ο Αληθινός, ο άλλος είναι ο ψεύτικος. Και οι δύο έρχονται στην χώρα των Ιουδαίων. Ο ένας ήλθε. Ο άλλος θα έλθη. 

 

   Ο Ιησούς Χριστός, μετά την θεραπεία του ανθρώπου που ήταν επί τριάντα οκτώ έτη παράλυτος και παρέμενε στην κολυμβήθρα Βηθεσδά, άνοιξε έντονο διάλογο με τους Ιουδαίους. Η συζήτησις ξεκίνησε από το γεγονός ότι η θεραπεία έγινε ημέρα Σάββατο. Ο λόγος του Κυρίου προς τους Ιουδαίους ήταν αυστηρός. Σε μια στιγμή τους είπε: Εγώ έχω έλθει στο όνομα του Πατρός μου και δεν με δέχεσθε. Εάν έλθη άλλος στο δικό του όνομα, εκείνον θα τον δεχθήτε (Ιωάν. ζ 43). 

 

Με άλλα λόγια «Σε σας τους Ιουδαίους, στην χώρα σας ήλθα εγώ με ταπεινό τρόπο, εξ ονόματος του Πατρός μου, κι εσείς με απορρίπτετε. Στο μέλλον σε σας τους Ιουδαίους στην χώρα σας θα έλθη κάποιος άλλος με εγωιστικό τρόπο, ζητώντας την δική του δόξα, και αυτόν θα τον δεχθήτε.»

 

Το Ιουδαϊκό έθνος δεν αναμένει Έλληνα Μεσσία, αλλά Ιουδαίο. 

Μία κρίσις θά γίνει

ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

 

Αρχιμ. ΔΑΝΙΗΛ ΓΟΥΒΑΛΗ

 

 

        Οι Πεντηκοστιανοί διδάσκουν πολλές κρίσεις, πολλούς διαχωρισμούς δικαίων και αμαρτωλών. Λ. χ. μία κρίσις θα γίνη πριν έλθη ο Αντίχριστος. Και αυτήν όσοι θα κριθούν ως δίκαιοι, ζώντες και νεκροί που αναστήθηκαν, θα πάνε για επτά χρόνια στο μεσουράνημα. Μία άλλη κρίσις θα γίνη κατά το τέλος της χιλιετούς. Όλοι οι άνθρωποι της γης θα διαχωρισθούν σε δύο παρατάξεις. Η μία θα έχει επικεφαλής τον σκληρό και πολεμοχαρή Γωγ, και η άλλη θα αποτελείται από αγίους που θα είναι συγκεντρωμένοι στην Ιερουσαλήμ.

 

Μία άλλη κρίσις θα γίνη μετά τον πόλεμο του Γωγ και των στρατευμάτων του εναντίον της Ιερουσαλήμ και των αγίων. Κατ' αυτήν την κρίσι θα κριθή η τύχη του Σατανά, του Αντίχριστου και του Ψευδοπροφήτου. Θα καταδικασθούν τελεσίδικα και θα ριφθούν στην λίμνη του πυρός. 

 

Τα προηγούμενα τα στηρίζουν στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, που είναι από πλευράς ερμηνευτικής το δυσκολότερο τμήμα της Αγίας Γραφής. 

Στην συνέχεια ακολουθεί άλλη ανάστασις νεκρών και άλλη κρίσις, επίσημη, γενική. Όσοι κριθούν ως αμαρτωλοί θα ριφθούν στην λίμνη του πυρός, όπου θα τους αναμένη ο Σατανάς, ο Αντίχριστος και ο ψευδοπροφήτης, οι οποίοι εκρίθησαν σε προηγούμενη κρίσι. 

 

Αυτά ισχυρίζονται οι Πεντηκοστιανοί. Στα συμπεράσματα τους αυτά καταλήγουν παρερμηνεύοντας τα χωρία Α' Θεσ. δ' 1617, το 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως και άλλες περικοπές. Εκτός από την παρερμηνεία γίνεται και άσχετη συγκόλλησις χωρίων και περικοπών. 

 

Εν τω μεταξύ κάποιες περικοπές της Βίβλου, όπου φαίνεται ολοκάθαρα ότι οι πάντες θα κριθούν μία φορά, κατά την ημέρα της Β' Παρουσίας δηλαδή κατά την συντέλεια του παρόντος αιώνος, αυτές τις αγνοούν συστηματικά.