Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι φωστήρας ποὺ λάμπει μέσα στὸ σκοτάδι αὐτοῦ τοῦ
κόσμου. Πόσους ἀνθρώπους ἔχει φωτίσει! Πόσοι ἄνθρωποι ἄντλησαν ἀπ’ αὐτὴ
τὴ δύναμη τοῦ λόγου τους! Ὅλοι οἱ μεγάλοι ἐκκλησιαστικοὶ ρήτορες, ὅλοι
οἱ ἐκκλησιαστικοὶ συγγραφεῖς, τὰ ἔργα τῶν ὁποίων τόσο πολύ μᾶς
εὐφραίνουν, καὶ ὁ λόγος τῶν ὁποίων εἶναι τόσο γλαφυρὸς καὶ ὡραῖος, πῆραν
τὴ δύναμή τους ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή.Ὁ διάβολος προσπαθεῖ νὰ μᾶς ταπεινώσει μπροστὰ στὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας καὶ πολλὲς φορὲς μὲ τὶς σκοτεινὲς του ἐπιβουλὲς πάνω στὴν ψυχή μας τὸ πετυχαίνει, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νὰ τρέμει, μπροστά, ἀκόμα καὶ στὸν πιὸ τιποτένιο ἄνθρωπο.
Σ’ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἡ ἀνάγνωση τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἐπιστολῶν τῶν Ἀποστόλων, ἐξυψώνει τὴν ψυχή μας καὶ προσδίδει σ’ αὐτὴν μεγαλοσύνη καὶ ἡσυχία, διώχνει τὰ πάθη καί μᾶς κάνει νὰ πετυχαίνουμε σὲ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ἔργα ποὺ κάνουμε.
Ὅταν διαβάζουμε κάποιο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, πρέπει νὰ γίνουμε ἕνα μὲ ἐκεῖνο τὸ πρόσωπο γιὰ τὸ ὁποῖο γίνεται λόγος, πρέπει νὰ γίνουμε μ’ αὐτὸ μὶα ψυχή· τότε μόνο θὰ ἔχει ἀποτέλεσμα ἡ ἀνάγνωση. Καὶ δὲ θὰ ὠφεληθοῦμε ἂν ἡ ψυχή μας δὲ συμμετάσχει σ’ αὐτὰ ποὺ διαβάζουμε, καὶ τὸ πρόσωπο γιὰ τὸ ὁποῖο μιλάει παραμένει ξένο γιὰ μᾶς.
Αὐτὸ μπορεῖ εὔκολα νὰ τὸ καταλάβει κανείς, ἂν σκεφτεῖ ὅτι τὰ μὴ ψυχωφελῆ ἀναγνώσματα, ποὺ εἶναι γραμμένα μὲ ἔξυπνο τρόπο ἢ εἶναι γελοῖα, εὔκολα τὰ διαβάζει κανεὶς καὶ στὸ κεφάλι του δὲν μπαίνουν διάφοροι λογισμοί.

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου