Ἡ γνὠση χωρίς πίστη εἶναι κενή γνώση.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Τί εἶναι ἡ ἀδιάλειπτη μνήμη τοῦ Θεοῦ καί πῶς ἀποκτᾶται, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ προαίρεση θά μᾶς βοηθήσει νά γίνουμε πνευματικοί ἄνθρωποι, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγώ...», Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 1, 14-20), Ἡ θαυμαστή ὀπτασία Β'- Ἐμφάνιση καί περιγραφή τοῦ Κυρίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 1, 14-20), Ἡ θαυμαστή ὀπτασία Β'- Ἐμφάνιση καί περιγραφή τοῦ Κυρίου, 21-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό κακό δέν εἶναι στήν οὐσία ἀλλά στήν προαίρεση, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ, Δ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό κακό δέν εἶναι στήν οὐσία ἀλλά στήν προαίρεση, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ,  Δ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, 19-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος κεφ. κε'-κζ΄, Ὁδηγίες κατασκευῆς τῶν μέσων τῆς λατρείας, 17-3-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Ο δέ ποιῶν τήν ἀλήθειαν ἔρχεται πρός τό φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τά ἔργα», Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 Ο δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα. (Ιω. 3,21) Καθένας δέ πού ζῇ καί πράττει σύμφωνα μέ τήν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἔρχεται στό φῶς, πλησιάζει μέ ἐμπιστοσύνην στόν Κύριον Ἰησοῦν, διά νά φανερωθῇ ἡ ποιότης καί ἡ ἀξία τῶν ἔργων του, νά πληροφορηθῇ δέ καί ὁ ἴδιος ὅτι πράγματι αὐτά ἔχουν γίνει σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ", Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 21-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

Ἐπαγγέλματα διεφθαρμένα - Ποιά ἡ στάση μας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ μέρα ποὺ γνώρισα τὸν πατέρα Γαβριὴλ ἦταν ἡ πιὸ εὐτυχισμένη μέρα τῆς ζωῆς μου.

Η μέρα που γνώρισα τον πατέρα Γαβριήλ ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ήταν το 1993-1994. Η υγεία μου είχε κλονιστεί από έναν τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη και ένιωθα έντονους πόνους. Εκείνη την εποχή, η συγγενής μου, Ζεϊνάμπ Χιντιμπίτζε, με ενημέρωσε ότι ο μέγας πατέρας Γαβριήλ ζούσε στο Σαμτάβρο. Ήθελα πολύ να τον γνωρίσω, γι' αυτό πήγα στο μοναστήρι. Πλησίασα το κελί του πατέρα Γαβριήλ. Καθώς πλησίαζα, ο φόβος και η χαρά αναμίχθηκαν μέσα μου. Άρχισα να ψάχνω για την πόρτα. Τότε, μια μοναχή με ρώτησε:

«Ποιον χρειάζεσαι;»

«Πάτερ Γαβριήλ».

«Ξεκουράζεται και δεν μπορεί να σε δει», απάντησε αυστηρά.

Αναστατωμένη, αποφάσισα να μην την ενοχλήσω με περιττές ερωτήσεις. Εκείνη τη στιγμή, μια αυστηρή φωνή ακούστηκε πίσω από την πόρτα:

«Μητέρα Παρασκευά, άσε αυτό το κορίτσι να μπει!»

Μιά φορά πάλι, λέγει ἡ ἀδελφή Συγκλητική:

Μιά φορά πάλι, λέγει ἡ ἀδελφή Συγκλητική: «Είχα φοβερό πόνο

στό αὐτί. Ἀφοῦ ἔφτασα σε βαθμό πού δέν ἄντεχα, πῆγα στο κελλί μου, ἔβαλα στό αὐτί ἁγίασμα τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί τόν παρακάλεσα ἀπό ψυχῆς, λέγοντας: “Αγιέ μου Νεκτάριε, πρόφθασε. Δέν ἀντέχω τόν πόνο.” Μετά ἔπεσα να κοιμηθῶ. Μέ παίρνει ἕνας ἐλαφρός ὕπνος. Βλέπω ὅτι ἦλθε ὁ ἅγιος Νεκτάριος στό μοναστήρι μας. Τόν ὑποδέχτηκαν στόν ξενώνα δυό-τρεῖς ἀδελφές καί μετά ἐκεῖνος λέγει: “Πεῖτε στήν ἀδελφή Συγκλητική νά ἔλθει. Μέ ζήτησε χθές το βράδυ.” Έρχονται καί μοῦ λένε:

Μνήμη ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου:«Ἀσθενούντω ἰατρός» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΑΣΘΕΝΟΥΝΤΩΝ ΙΑΤΡΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]

Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν.

Μετά το ένδοξον μαρτύριον του αγίου Γεωργίου, που έγινε το 303, μετά Χριστόν βέβαια, χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στη Λύδδα της Παλαιστίνης και μεταφέρθηκε εκεί το άγιον λείψανό του. Από τότε αναρίθμητα θαύματα έγιναν εκεί. Έτσι εξηγείται γιατί κι εμείς σήμερα, ύστερα από τόσους αιώνες, ερχόμαστε να τιμήσουμε τον άγιο και να ζητήσουμε την θεραπεία των ασθενειών μας, όπως ήδη σας το είπα.

Αξίζει, όμως, να αναλύσομε τι είναι αρρώστια· πώς προκαλείται και πώς θεραπεύεται. Διότι η αρρώστια είναι εις τον τομέαν της φθοράς. Έχουμε, όπως θα γνωρίζετε, δυστυχώς, τα πρόσωπα της πτώσεώς μας στο πρόσωπο του Αδάμ είναι δύο: η φθορά και ο θάνατος. Και ο θάνατος είναι ο γνωστός θάνατος: Ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα. Η φθορά είναι η ηλικία αυτή καθ’ εαυτήν, η οποία προκαλεί, βέβαια, την φθορά σώματος, η ηλικία αυτή καθ’ εαυτήν· βλέπουμε ότι έζησε ο Αδάμ, λέγει, 930 χρόνια. Ο Μαθουσάλας έζησε 960 χρόνια. Ο Ιώβ τόσα κ.λπ. κ.λπ. Κατεβαίνουμε δε, βλέπουμε πόσο, πόσο έζησε ο Αβραάμ, μετά ο Δαβίδ. Ο Δαβίδ λέγει: «Η ζωή του ανθρώπου είναι εβδομήντα χρόνια. Εβδομήντα. Ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα -Δηλαδή εάν ο άνθρωπος είναι γερής κράσεως, τότε ζει ογδόντα χρόνια- Καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος». «Και το περισσότερο είναι ο κόπος και ο πόνος». Αυτός όλος ο χώρος λέγεται φθορά. Φθορά· η οποία φθορά αρχίζει από την εμβρυική ηλικία του ανθρώπου. Όταν σπείρεται η ύπαρξις του ανθρώπου, ταυτοχρόνως σπείρεται και η φθορά. Ταυτοχρόνως!

«Ἡ γνωριμία καὶ ἡ σχέσις τοῦ Ἁγίου Ραφαὴλ μὲ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικόν».

Γράφει ο Αρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ιστορικός, Δρ. Αρχαίας Ιστορίας Παν/μίου B.I.U. Μαδρίτης

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων και μάλιστα εκείνων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικά με τον βίο τους γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οι πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη των Αγίων ιστορούνται με θαυματουργικό και αποκαλυπτικό τρόπο από το έτος 1959 μ.Χ. Από μία ανασκαφή που έγινε στη Θερμή της Λέσβου, ανακαλύφθηκε ο τάφος ενός αγνώστου προσώπου, που όπως αποκαλύφθηκε σε συνεχή οράματα, ανήκε στον Άγιο Ιερομάρτυρα Ραφαήλ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Οσιομάρτυρα Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη. Ο τάφος και το λείψανο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε στις 13 Ιουνίου 1960 μ.Χ.

Όσα γνωρίζουμε για το βίο τους προέρχονται από εμφανίσεις των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης σε πιστούς της Λέσβου, οι οποίοι έλαβαν τις πληροφορίες αυτές από οράματα και ενύπνια, στα οποία οι Άγιοι γνωστοποιούσαν στοιχεία από τον βίο τους και το μαρτύριόν τους. Αυτά εν συνεχεία κατεγράφησαν σε επιστολές και σε βιβλία που εξεδόθησαν. Ταυτοχρόνως, η αρχαιολογική σκαπάνη επιβεβαίωσε με τα ευρήματά της τον τόπο του μαρτυρίου και της ταφής των Αγίων, πάντοτε σύμφωνα με τις θαυματουργικές υποδείξεις των Αγίων.

Εκείνο το στοιχείο το οποίον δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστό και δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία, είναι ότι στους δύσκολους χρόνους πριν την Άλωση της Βασιλεύουσας, όταν η Βυζαντινή Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία όδευε προς το εναγώνιο τέλος της και η επικείμενη κατάκτηση από τους Οθωμανούς ήταν προ των θυρών, στις τελευταίες στιγμές της αυτοκρατορίας, όταν απειλητικά σύννεφα από Ανατολή και Δύση πύκνωναν, οι διαδρομές και τα βήματα των δύο Αγίων, Ραφαήλ και Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, διεσταυρώθησαν και συναντήθησαν. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να αναδείξει αυτήν ακριβώς την διάσταση μέσα από τις υπάρχουσες πληροφορίες και με συνεκτίμηση των ιστορικών στοιχείων να καταλήξει στο συναγόμενο ιστορικό συμπέρασμα της γνωριμίας και της διασυνδέσεως των δύο Αγίων.

Ὑπόθεση Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ — Ὅταν ἡ Ἐκκλησιαστικὴ Ἐξουσία Συγκρούεται μὲ τὸ Κράτος Δικαίου

Υπόθεση Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού — Όταν η Εκκλησιαστική Εξουσία Συγκρούεται με το Κράτος Δικαίου

Οι νομικές συνέπειες των απειλών και της αμφισβητούμενης διαδικασίας εναντίον του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Δρ. Νικόλαος Νικοδήμου, Δρ. Νομικών Επιστημών

Η δημόσια αντιπαράθεση γύρω από την υπόθεση του μητροπολίτη Πάφου Τυχικού εγείρει σοβαρά ζητήματα όχι μόνο εκκλησιαστικής τάξης, αλλά και θεμελιωδών αρχών του κράτους δικαίου. Εάν πράγματι έχουν παραβιαστεί βασικές αρχές δίκαιης διαδικασίας και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, τότε η υπόθεση δεν αποτελεί πλέον εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα, αλλά θέμα που υπάγεται στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη.

Παραβίαση Θεμελιωδών Δικαιωμάτων

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατοχυρώνει σαφώς:


Το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6)
Την ελευθερία έκφρασης και υπεράσπισης (Άρθρο 10)
Το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής (Άρθρο 13)
Την ελευθερία θρησκευτικής διοίκησης με σεβασμό στη νομιμότητα (Άρθρο 9)


Γεώργιος Ἀποστολάκης: Ξεχάσαμε τὸν Θεό – μας θυμήθηκαν οἱ ἀρρώστιες

Η εικόνα που έρχεται από τη Λέσβο με τον αφθώδη πυρετό δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση αγροτικής κρίσης. Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα. Κοπάδια θανατώνονται, παραγωγοί καταστρέφονται, ολόκληρες οικογενειακές δραστηριότητες αφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες. Και το κράτος; Τρέχει πίσω από τα γεγονότα με αποζημιώσεις που δεν καλύπτουν ούτε το παρόν, πόσο μάλλον το μέλλον.

Η ελληνική κτηνοτροφία δέχεται αλλεπάλληλα πλήγματα: ασθένειες, κόστος παραγωγής, εισαγωγές, αδυναμία στήριξης. Το αποτέλεσμα είναι ορατό: εγκατάλειψη της υπαίθρου, ερημοποίηση της παραγωγής, εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα τρόφιμα. Δεν πρόκειται μόνο για οικονομικό ζήτημα. Είναι θέμα εθνικής επιβίωσης.

Μέσα σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση, οι κτηνοτρόφοι κάνουν αυτό που είναι φυσικό: αντιδρούν, διαμαρτύρονται, διεκδικούν αποζημιώσεις. Και ορθώς το πράττουν. Όμως εδώ αναδύεται ένα βαθύτερο ερώτημα, που δεν είναι ούτε γραφικό ούτε παρωχημένο: Πού είναι η πίστη;

“Ο μεγάλος νοῦς τοῦ Πλάστη δέν μπορεῖ νά κάνη τίποτε τό ἄχρηστο στον κόσμο"

Κάποια δυστυχισμένη εἶπε στὸν Ἅγ. Ἰωάννη τῆς Κρονστάνδης: «“είμαι δυστυχής, ἄχρηστη στον κόσμο". “Ο μεγάλος νοῦς τοῦ Πλάστη δέν μπορεῖ νά κάνη τίποτε τό ἄχρηστο στον κόσμο", τῆς ἀπάντησε ἀμέσως ὁ μπάτουσκα»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_28.html

23 Ἀπριλίου. † Γεωργίου μεγαλομάρτυρος τοῦ τροπαιοφόρου (†303). Τοῦ Ἁγίου Γλυκερίου τοῦ γεωργού. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, Σαββάτου δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 1-11).

Πραξ. 12,1         Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.

Πραξ. 12,1                Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.