Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο,  7-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

John the Cenobite- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis,

John the Cenobite- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis, 6-5-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ της Βίριτσα εἶπε: συχνὰ ἀρρωσταίνουμε ἐπειδὴ δὲν προσευχόμαστε πρὶν φᾶμε.

Αυτό το φαγητό μας σκοτώνει κάθε μέρα.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: το φαγητό χωρίς προσευχή οδηγεί τον άνθρωπο στην ασθένεια και την απελπισία. Και η βρισιά στην κουζίνα είναι πνευματικό δηλητήριο που το τρως με κουτάλι.

Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε το φαγητό απλώς ως πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες. Αλλά οι άγιοι προειδοποίησαν: το φαγητό απορροφά τα λόγια που λέγονται πάνω του σαν σφουγγάρι. Σήμερα, το φαγητό συχνά παρασκευάζεται όχι με προσευχή, αλλά με εκνευρισμό, σκάνδαλο, θυμό και βρισιές. Και όλα αυτά καταλήγουν στο τραπέζι μας.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: συχνά αρρωσταίνουμε επειδή δεν προσευχόμαστε πριν φάμε. Το φαγητό συχνά παρασκευάζεται με κατάρες και βρισιές. Και δεν είναι μόνο ο μάγειρας, αλλά και η ίδια η ατμόσφαιρα.

Ἕνα νεαρὸ κορίτσι ποὺ βρισκόταν στὸ μοναστήρι γιὰ μιὰ ἑβδομάδα ρώτησε τὸν πατέρα Γαβριήλ:

Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:

«Θέλω να μείνω στο μοναστήρι. Δεν ξέρω τι να κάνω; Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Δεν μπορούσα να καταλάβω το θέλημα του Θεού».

Ο πατέρας Γαβριήλ απάντησε με ελαφρώς θυμωμένο τόνο:

«Πρώτα απ 'όλα, γιατί σας επετράπη να μείνετε στο μοναστήρι για περισσότερες από τρεις ημέρες; Αυτός είναι αρκετός χρόνος για να δείτε πώς είναι όλα τακτοποιημένα εδώ. Πώς μπορώ να σας συμβουλεύσω; Αν υπήρχε κρασί και νερό μπροστά σας, τι θα πίνατε;»

Εἶναι ὁ προσωπικὸς ἀριθμὸς «τεχνικὸ» θέμα τῆς κρατικῆς γραφειοκρατίας;

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Δεν εκπλησσόμαστε από την απεγνωσμένη προσπάθεια ορισμένων δημοσιογραφούντων που μηρυκάζουν αδιάκοπα τα τετριμμένα επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας, υποστηρίζοντας ότι η έκδοση του προσωπικού αριθμού αποτελεί ένα καθαρά «τεχνικό» θέμα της κρατικής γραφειοκρατίας 1, για το οποίο οι πολίτες κακώς διατυπώνουν τις επιφυλάξεις και τις αντιρρήσεις τους.

Θεωρούν εσφαλμένως ότι η καθιέρωση ενός νέου ηλεκτρονικού συστήματος υποχρεωτικής επαλήθευσης της ταυτότητας των φυσικών προσώπων θα συμβάλει στην εκκαθάριση των μητρώων της δημόσιας διοίκησης από τις ανακρίβειες και τα λάθη, και επομένως οι πολίτες οφείλουν να μην αντιδρούν, αλλά καλούνται να αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα τον προσωπικό αριθμό σαν υπάκουα και «καλοκουρδισμένα» στρατιωτάκια, τα οποία έλαβαν την «βασική τους εκπαίδευση» κατά την περίοδο της πανδημίας, πειθαρχώντας σε πρωτοφανή, αντιδημοκρατικά και αντισυνταγματικά μέτρα υγειονομικής επιτήρησης.

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Πρόκειται για τους ίδιους «σεσημασμένους» θιασώτες κάθε ψηφιακού νεοταξίτικου αφηγήματος, οι οποίοι, πριν από τρία χρόνια, προπαγάνδιζαν τα οφέλη του ψηφιακού τρόπου ζωής, παροτρύνοντας τους πολίτες να εκδώσουν την νέα ψηφιακή ταυτότητα βιομετρικών δεδομένων, αποσιωπώντας την διεθνώς καταγεγραμμένη πραγματικότητα των μαζικών κυβερνοεπιθέσεων στις ψηφιακές υποδομές κυβερνητικών οργανισμών και εταιρειών, γεγονός που υπογραμμίζει την τρωτότητα της νέας ταυτότητας έναντι του διαρκώς αυξανόμενου κινδύνου χακαρίσματός της από άλλους παράνομους και κακόβουλους χρήστες.

Επί τη ευκαιρία, αξίζει να σημειωθεί ότι καταγράφεται μια ανησυχητική αύξηση των κυβερνοεπιθέσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ οι πιο ευάλωτοι τομείς σε επιθέσεις στον κυβερνοχώρο είναι η εκπαίδευση, η κυβέρνηση και οι τηλεπικοινωνίες, και ως εκ τούτου τα δεδομένα και οι υπηρεσίες των συναφών οργανισμών και επιχειρήσεων αποτελούν ανεκτίμητο θησαυρό που προσελκύει το εγκληματικό ενδιαφέρον των επίδοξων χάκερ.

Στην έκθεση της εταιρείας κυβερνοασφάλειας Check Point Software περιέχονται ορισμένες πολύ σημαντικές επισημάνσεις που ηχούν ως προειδοποιητικό καμπανάκι αφύπνισης της κοιμισμένης συνείδησης των πολιτών εν όψει του κινδύνου της αλόγιστης και υποχρεωτικής ψηφιοποίησης κάθε πεδίου της ανθρώπινης δραστηριότητας, καθώς αναφέρονται με έμφαση τα ακόλουθα:

Μνήμη ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου:«Τά προσωνύμια τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

MΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2000] β΄έκδοσις

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την μνήμην του αγίου ενδόξου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου. Και εφόσον, η Ιερά μας Μονή έχει το προνόμιον να θεωρεί σαν προστάτη της τον ηγαπημένον μαθητήν, μετά από την Υπεραγίαν Θεοτόκον και τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον, οφείλομε να εγκωμιάσομε τον μεγάλον απόστολον του Χριστού. Αλλά πώς να εγκωμιάσει κανείς έναν άγιον; Πρέπει να είναι στο παραπλήσιον ύψος του, για να τιμήσει δεόντως έναν άγιον. Ύστερα, όπως λέγει η Γραφή, «οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ». «Δεν είναι ωραίος ο αίνος, η δοξολογία εις το στόμα ενός αμαρτωλού ανθρώπου». Αλλά για την αγάπη του λαού του Θεού και για την αγάπη προς τον μεγάλον απόστολον, θα επιχειρηθούν λίγα απλά λόγια, σαν αγριολούλουδα του βουνού μας, που τα συλλέξαμε για να του τα προσφέρουμε.

Ο Άγιος Ιωάννης ζούσε εις την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ήταν παιδί του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και μικρότερος αδερφός του Ιακώβου, ο οποίος κι αυτός έγινε απόστολος και διακρίνεται από τον Ιάκωβο, τον επίσκοπο Ιεροσολύμων, τον λεγόμενον «ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου» και ο πρώτος, ο απόστολος, λέγεται «Ιάκωβος ο μεγάλος», ο δεύτερος, ο πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων, λέγεται «Ιάκωβος ο μικρός» - για διάκρισιν.

Μαθήτευσε ο μέγας απόστολος Ιωάννης στον κύκλο των μαθητών πρώτα πρώτα του Τιμίου Προδρόμου μαζί με τον αδερφό του Πέτρου, τον Ανδρέα. Και κάποτε όταν ο Κύριος ενεφανίσθη στον ορίζοντα και είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής : «Να, ο Αμνός του Θεού» άφησαν τον Ιωάννην τον Πρόδρομον ο Ανδρέας και ο Ιωάννης ο Θεολόγος και ακολούθησαν τον Κύριον. Και μάλιστα, λέγει εκεί, ότι γύρισε ο Ιησούς να δει ποιος Τον ακολουθεί. Δεν τολμούσαν τίποτε άλλο να κάνουν, παρά όταν ο Κύριος είπε «Ποιον ζητάτε;» απήντησαν οι δύο, σε αμηχανία ευρισκόμενοι: «Κύριε, πού μένεις;». – «Ελάτε και θα δείτε», τους είπε ο Κύριος, βγάζοντάς τους από αυτήν την αμηχανία. Και έμειναν, λέγει, εκείνη την ημέρα ακούγοντας τα λόγια Του. Μάλιστα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος αγαπάει, ό,τι, όπου είναι αυτόπτης μάρτυς, αυτό να το καταθέτει. Και να λέει λεπτομέρειες οι οποίες προδίδουν ακριβώς ότι ήταν αυτόπτης. «Ήταν», λέει, «κάπου τέσσερις το απόγευμα»- σας το λέγω με τη συνήθη γλώσσα που έχομε στην ώρα. Γιατί η ώρα και εις τους αρχαίους Έλληνες και εις τους Εβραίους, άρχιζε από τις 6 το πρωί. Έξι και τέσσερις μετά το μεσημέρι είναι δέκα. Σημειώνει έτσι, λοιπόν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης: Ήταν «ὡσεὶ ὥρα δεκάτη». Θυμάται και την ώρα. Είναι εμπειρίες οι οποίες δεν εξαλείφονται ποτέ από την μνήμη…

Διάλογος μὲ τὸν διάβολο – Ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος καὶ ἡ Ἐλὶζ Ζαλαντό !

Ο διάβολος σήμερα πῆγε διακοπές γιατί τό ἔργο του τό συνεχίζουν οἱ Ἐπίσκοποι. [π. Ιωάννης Ρωμανίδης[

Με αφορμή την δίκαιη αποτίμηση του κακού έργου του φιλάθεου φιλοθεάμονα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου, ας θυμηθούμε πώς έναν χρόνο πριν είχε «ξεσπαθώσει» μπροστά στην γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό για τις βρωμοταινίες που φιλοξένησε στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και που προέβαλαν την ανωμαλία. «Ξεσπάθωσε» με τον ίδιο τρόπο που «ξεσπαθώνουν» οι περισσότεροι μητροπολίτες. Και υπάρχει φωτογραφία ντουκουμέντο, η οποία αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το «ξεσπάθωμα» αυτό των σημερινών μητροπολιτάδων ενάντια στο κακό.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ !!!!!!!!!!

Δασκάλα ἀπέρριψε ζωγραφιὰ μαθητρίας, λόγῳ «χριστιανοφοβίας»!

σ.σ. Τα σχολεία έχουνε γίνει πόλος έλξης κομπλεξικών χριστιανοφοβικών ‘δασκάλων’ και ‘καθηγητών’. Αν όχι τον Χριστό, την πηγή της χαράς και της ζωής, τί προτείνουν τούτοι οι κακομοιριασμένοι σκοταδιστές στα παιδάκια που παλεύουνε με τον καρκίνο;

ΔΕΙΤΕ σὲ τί «μπουμπούκια» ἐμπιστευόμαστε τὴν εκπαίδευση τῶν παιδιῶν μας: «Πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, μία μικρὴ μαθήτρια Ε΄ Δημοτικοῦ σὲ σχολεῖο τοῦ Ν. Πέλλας, ἐπέστρεψε σπίτι χαρούμενη καὶ ἐνθουσιασμένη! Ἡ δασκάλα της εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὰ παιδιὰ νὰ ζωγραφίσουν γιὰ τὸ “Ἀστεράκι τῆς Εὐχῆς”, τὴ δράση στήριξης παιδιῶν μὲ καρκίνο.

Ἡ μικρή, ποὺ παρακολουθεῖ καὶ μαθήματα ζωγραφικῆς, ἔβαλε ὅλη της τὴν ψυχὴ καὶ ζωγράφισε ἕνα κοριτσάκι χωρὶς μαλλιὰ (δυστυχῶς ἄρρωστο, ὅπως εἶχε στὸ μυαλό της) νὰ κουνιέται χαρούμενα σὲ μία κούνια. Ἀπὸ πάνω της, τὸν Χριστὸ μὲ φωτοστέφανο, νὰ εὐλογεῖ, ἐνῶ πικραλίδες νὰ φεύγουν στὸν ἄνεμο, μὲ εὐχὲς γραμμένες μέσα: “Ὑγεία”, “Ἐλπίδα”, “Εὐτυχία”.

Τὴν ἑπόμενη μέρα, ὅμως, γύρισε κλαμένη! Ἡ δασκάλα ἀπέρριψε τὴ ζωγραφιά της, μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι “δὲν ἔχουν ὅλα τὰ παιδιὰ τὴν ἴδια θρησκεία” καὶ ἄρα δὲν μπορεῖ νὰ συμμετάσχει στὸν διαγωνισμό. Ὁ πατέρας τῆς μαθήτριας, ἐξοργισμένος, μᾶς περιέγραψε: “Ἡ μικρὴ εἶχε φτιάξει κάτι τόσο ὄμορφο καὶ γεμάτο ἀγάπη. Καὶ τὴν ἔκοψαν λόγῳ Χριστοῦ;”. […]

Κανείς, ἐν μέσῳ ἄφθονου φαγητοῦ καὶ συνεχοῦς πολυτέλειας, δὲν δεχόταν πνευματικὰ χαρίσματα

Κανείς, εν μέσω άφθονου φαγητού και συνεχούς πολυτέλειας, δεν δεχόταν πνευματικά χαρίσματα. Αν οι Νινευίτες δεν είχαν νηστέψει, δεν θα είχαν ξεφύγει από την τιμωρία που τους απειλούσε.

8 Μαΐου. † Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ, Ἀρσενίου ὁσίου τοῦ μεγάλου (†449). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ εὐαγγελιστοῦ, Μαΐου 8 (Α΄ Ἰω. α΄ 1-7).

Α Ιω. 1,1           Ὅ ἧν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς·

Α Ιω. 1,1                    Δια τον Υιόν και Λογον του Θεού, ο οποίος υπήρχε προαιωνίως, προ πάσης πνευματικής και υλικής δημιουργίας, τον οποίον ηκούσαμεν με τα αυτιά μας και τον είδαμεν καλά με τα ίδια μας τα μάτια, και είδαμε και ξαναείδαμε πολλές φορές, και αι χείρες μας εψηλάφησαν, δια τον ενυπόστατον Λογον, ο οποίος έχει προαιωνίως την ζωήν και μεταδίδει ζωήν.