Εξοδος κεφ. Λδ΄, Ἔξοδος κέφ. Λδ΄, Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στόν Μωυσῆ καί ἡ ἀνανέωση τῆς Διαθήκης, 19-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
458. Είναι τρομακτικό να αστειεύεσαι με ένα ιερό πράγμαΕρώτηση ενός ενορίτη . Έχω ένα μικρό μελισσοκομείο και ήθελα να είναι μεγαλύτερο. Μια θεραπεύτρια με συμβούλεψε να κάνω τα εξής: «Όταν λαμβάνετε τη Θεία Κοινωνία», είπε, «κρατήστε ένα μέρος του Σώματος του Κυρίου στο στόμα σας και, φεύγοντας από την εκκλησία, μαγειρέψτε το με μέλι και ορισμένα βότανα και ταΐστε τις μέλισσές σας με αυτό το μείγμα, το οποίο θα τις κάνει να ευδοκιμήσουν». Μέσα στην απληστία μου, ακολούθησα την πονηρή συμβουλή της. Αυτό συνέβη πριν φτάσετε εσείς, Πατέρα, και οι μέλισσες όχι μόνο δεν αυξήθηκαν σε αριθμό, αλλά μάλιστα μειώθηκαν. Σίγουρα, η βεβήλωση ενός τόσο ιερού αντικειμένου είναι μεγάλη αμαρτία, όταν η συνείδησή μου με βασανίζει συνεχώς από τότε;Η απάντηση του ιερέα: Άνθρωπε, να φοβάσαι το χαρισματικό Αίμα χωρίς αιτία· γιατί φωτιά είναι που κατακαίει τους ανάξιους. Όσοι χλευάζουν την Αγία Κοινωνία αμαρτάνουν τρομερά, αλλά όσοι την λαμβάνουν, έχοντας καρδιά γεμάτη από κάθε ακαθαρσία, αμαρτάνουν επίσης τρομερά. Ιδού, θα σου πω μια ιερή ιστορία για το πόσο τρομερό είναι να χλευάζεις την Αγία Κοινωνία. Άκου!«Σε ένα συγκεκριμένο μοναστήρι στην Κύπρο, που ονομαζόταν Φιλοξένη, υπήρχε ένας γέροντας, καταγόμενος από τη Μυτιλήνη, ονόματι Ισίδωρος, ο οποίος έκλαιγε ασταμάτητα· και όταν οι άλλοι μοναχοί τον παρακαλούσαν να σταματήσει τους λυγμούς του, έστω και για λίγο, αυτός, χωρίς να προσέχει καμία νουθεσία, συνήθως έλεγε: «Είμαι τόσο τρομερός αμαρτωλός, τέτοιος που δεν υπήρξε από την εποχή του Αδάμ μέχρι σήμερα». Μια μέρα, ο αββάς Ιουλιανός ήρθε εκεί με μερικούς από τους μαθητές του και, θέλοντας να παρηγορήσει τον κλαίγοντα γέροντα, μεταξύ άλλων, του είπε:
Καλησπέρα θέλω να μοιραστώ μαζί σας το δικό μου θαύμα της Γερόντισσας μας,Θα σας πω και την δική μου ιστορία… Οταν Διαγνώστηκα με κακοήθες μελάνωμα και δεν ήξερα πού έχει πάει, αν έχει κάνει μετάσταση είχα τρελαθεί, στο άκουσμα καρκίνου έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου ,το μόνο που ήθελα ήταν να μιλήσω απεγνωσμένα με τον πάτερ Ιωσήφ (ξάδερφο της μητέρας μου , πολλά χρόνια μοναχός στο Άγιο Όρος,Ηγούμενος στην Μονή Φιλοθεου , τώρα βρίσκεται στην Αριζόνα , αντικατέστησε τη θέση του Γέροντα Εφραίμ) .Ήθελα λοιπόν να μιλήσω μαζί του γιατί με ηρεμεί η φωνή του κ τα λόγια του … μίλησα λοιπόν μαζί του και η πρώτη του κουβέντα ήταν :Σήκω κ πήγαινε στην Μονή Καλυβιανης στη Κρήτη , του λέω πάτερ μου δεν μπορώ γιατί πρέπει να χειρουργηθώ άμεσα ( να τονίσω ότι μένω στην Καβάλα ) αρκετά μακρυά από την Κρήτη ! Μου λέει πάρε τηλέφωνο κ παρακάλεσε τις μοναχές να σου στείλουν λαδακι ! Είπα εντάξει κ το έκανα ! Το επόμενο βράδυ βλέπω στον ύπνο μου ένα γυναικείο πρόσωπο με μια μαύρη μαντίλα και μου είπε τρεις φορές : Κοίτα με ! Ολα καλά θα πάνε ! Σηκώθηκα αναστατωμένη έψαχνα στο ίντερνετ να βρω αν είναι η Παναγία αλλά δεν έβρισκα κάποια εικόνα που να μοιάζει με το πρόσωπο που είδα ! Την Οσία γερόντισσα Γαλακτια δεν την ήξερα (ντρέπομαι για αυτό αλλά δεν την ήξερα ) .
ΜΙΑ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣἝνα πρώην ορφανοτροφεῖο στὸ Crewe τῆς Ἀγγλίας ἔχει γίνει τὸ παγκόσμιο ἐπιτελεῖο μιᾶς ἀπὸ τὶς πλέον ἀμφιλεγόμενες ἐσχατολογικὲς σέκτες τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀρχηγός της διακηρύσσει ἑαυτὸ του «Σωτῆρα τῆς Ἀνθρωπότητος», ἐνῷ οἱ ὀπαδοί του τὸν ἀποκαλοῦν «Κύριο» καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ πεθάνουν γι᾿ αὐτόν.Μέσα στὸ πρώην κτήριο τοῦ ὀρφανοτροφείου Webb House στὸ Crewe, κοντὰ στὸ Μάντσεστερ τῆς Ἀγγλίας, ζοῦν σήμερα πάνω ἀπὸ 200 ὀπαδοὶ ἑνὸς αὐτοανακηρυγμένου μεσσία. Ὀνομάζεται Ἀμπντούλλα Χάσεμ, εἶναι Ἀμερικανὸς αἰγυπτιακῆς καταγωγῆς, καὶ ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι ὁ «Μάχντι» — ὁ προφητευμένος σωτῆρας τῶν ἐσχάτων χρόνων στὴν ἰσλαμικὴ παράδοση. Παρελθόν του; Ἀπεκάλυπτε καὶ κατήγγελλε αἱρέσεις.Ἡ ὀργάνωσή του ὀνομάζεται «Ἀχμαντί Θρησκεία τῆς Εἰρήνης καὶ τοῦ Φωτός» (Ahmadi Religion of Peace and Light — AROPL). Μεταδίδει τὸ μήνυμά της σὲ δύο δορυφορικὰ κανάλια, 48 λογαριασμοὺς στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, καὶ πολλὰ κανάλια YouTube σὲ πέντε γλῶσσες, φθάνοντας σὲ κοινό τῆς Ἀφρικῆς, τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῆς Εὐρώπης. Ἡ δημοσιογράφος Be Scofield, γνωστὴ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη σεκτών, ἀφιέρωσε χρόνια στὴ διερεύνηση τῆς ὁμάδας αὐτῆς.ΑΠΟ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΣΕ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣΤὸ παρελθὸν τοῦ Χάσεμ εἶναι ἀποκαλυπτικό. Στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 στὸ Μούρσβιλ τῆς Ἰνδιάνα, ὁ Χάσεμ καὶ ὁ φίλος του Τζόζεφ
Ελληνική Γλώσσατεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους. Για την αξία της γλώσσας σημειώνει ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, ακαδημαϊκός, φιλόσοφος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας: «Όσο πιο προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιο πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας… Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα… Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του… είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»
Από την εξορία και την συκοφαντία του Αγίου Όρους στην Αγιοκατάταξη. Ο Άγιος Χατζη-Γεώργης ο Αθωνίτης.Το κεφάλαιο της "εξορίας" του Αγίου Χατζη-Γεώργη είναι μια από τις πιο συγκινητικές αλλά και ανθρώπινες ιστορίες του Αγίου Όρους, καθώς δείχνει πώς ο φθόνος μπορεί να χτυπήσει ακόμα και τους πιο ενάρετους.Ουσιαστικά, ο Χατζη-Γεώργης έπεσε θύμα συκοφαντιών και διοικητικών διενέξεων, οι οποίες είχαν ως επίκεντρο τη μεγάλη φήμη του και την τεράστια αδελφότητα που είχε συγκεντρώσει γύρω του.Τα αίτια της "διώξεως"Ο Χατζη-Γεώργης είχε δημιουργήσει στην Κερασιά μια αδελφότητα που αριθμούσε πάνω από 80 μοναχούς. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη στην περιοχή. Αυτή η "ισχύς" και η αγάπη που του είχε ο κόσμος προκάλεσαν τη ζήλια ορισμένων, οι οποίοι φοβήθηκαν ότι η επιρροή του θα ξεπερνούσε εκείνη των κυρίαρχων Μονών. Τον κατηγόρησαν ψευδώς για κακοδιαχείριση και για το ότι η συνοδεία του λειτουργούσε ως "κράτος εν κράτει". Χρησιμοποίησαν τυπικές λεπτομέρειες των μοναστικών κανονισμών για να τον παρουσιάσουν ως απειλή για την τάξη του Αγίου Όρους.Το πιο οδυνηρό ήταν οι ηθικές και πνευματικές συκοφαντίες. Άνθρωποι που τον φθονούσαν διέδιδαν ψεύδη για να κλονίσουν την εμπιστοσύνη της Ιεράς Κοινότητας και του Πατριαρχείου προς το πρόσωπό του.Η Εκδίωξη και η ΤαπείνωσηΤο 1882, η πίεση έγινε αφόρητη. Με απόφαση των αρχών, ο Χατζη-Γεώργης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος, το μέρος που αγάπησε και άσκησε για δεκαετίες.
Ὅταν πρωτοεξομολογήθηκα τὸ 1950 στὴν Τήνο, εἶχα γράψει τὶς ἁμαρτίες μου σὲ 6 γεμάτες κόλλες ἀναφορᾶς!Καὶ εἶχα καὶ ἄλλες ἁμαρτίες, ποὺ τὶς θυμήθηκα μεταγενέστερα. Τόσες πολλὲς ἁμαρτίες εἶχα κάνει!Δὲν εἶχα ἀφήσει τίποτα ὄρθιο καὶ εἶχα μαζέψει ὅλη τὴν βρωμιὰ καὶ τὴν δυσωδία τοῦ κόσμου στὴν ψυχή μου.Καὶ ὅμως ὁ Θεὸς περίμενε τὴν μετάνοιά μου, διότι γνώριζε ὅτι θὰ ἐπέστρεφα κάποτε, ὥστε νὰ μὲ χρησιμοποιήσει ἀργότερα, στὴν διακονία Του, βοηθώντας τὸν συνάνθρωπό μου.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε αυτή η Εικόνα, η οποία βρίσκεται σε μοναστήρι της Αίγινας. Ο Άγιος Διονύσιος, ο οποίος ήταν επίσκοπος Αιγίνης και κοιμήθηκε το 1622 "παραδίδει" την Αίνινα στον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος κοιμήθηκε το 1920.
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΚΘ´ 13-23).
Ησ. 29,13 Καὶ εἶπε Κύριος· ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίας.
Ησ. 29,13 Ο Κυριος είπεν· “ο λαός αυτός με πλησιάζει μόνον με τα λόγια του στόματός του, με τιμούν με τους λόγους των χειλέων των μόνον. Η ευσέβειά των περιορίζεται εις υποκριτικά λόγια, η δε καρδία των απέχει πολύ από εμέ. Ανώφελα με σέβονται, διότι εγκταλείπουν την ιδικήν μου αλήθειαν και διδάσκουν διδασκαλίας και εντολάς ανθρώπων.