Αποκάλυψις Ιωάννου 4, 1-5. Η ανοιχτή ουράνια θύρα,Τὸ ὑπερκόσμιο μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἐπουράνια λειτουργία, Ιερ. Αθανασίου Μυτιληναίου, 10-5-2026, Ιερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
σ.σ. Με αφορμή την άδικη δίωξη του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού και του π. Δήμου Σερκελίδη, ανοίγει για πρώτη φορά ένας δημόσιος διάλογος που βάζει τους ιεράρχες ενώπιον των ευθυνών τους για την παναίρεση του οικουμενισμού που εδραίωσε η ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου.Μία πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση που πρέπει όλοι να παρακολουθήσουμε.https://tasthyras.wordpress.com/2026/05/10/μον-σεραφείμ-ζήσης-τί-έγινε-στη-δίκη/
Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:«Είσαι πιστός; Αυτό είναι καλό. Αλλά να ξέρετε ότι η αληθινή πίστη απέχει πολύ από το να είναι εφικτή. Η πίστη επιτυγχάνεται μέσω εσωτερικού βασανισμού. Θα πέσεις πολλές φορές, αλλά πρέπει να σηκώνεσαι κάθε φορά. Είσαι αμαρτωλός; Δεν υπάρχει αμαρτία μεγαλύτερη από τη μετάνοια ενός ανθρώπου. Οι μεγάλοι αμαρτωλοί έχουν γίνει μεγάλοι άγιοι. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Εδώ, η αληθινή μετάνοια δεν θα υπάρχει πλέον. Έχετε ακούσει πώς να αγαπάς έναν αμαρτωλό; Να μισείς τις αμαρτίες του, αλλά να αγαπάς τον ίδιο τον άνθρωπο.
Ο Άγιος Νεκτάριος της Όπτινας, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Απριλίου, είναι ένα από εκείνα τα μυστηριώδη φώτα της Ορθοδοξίας που έλαμπαν με ταπεινότητα, υπομονή και αγάπη για τους ανθρώπους. Ήταν ένας από τους διάσημους ηγούμενους της μονής Όπτινα, ενός ευλογημένου τόπου στη Ρωσία, γνωστού για τους εξομολόγους του με άγιες ζωές και εκλεκτά πνευματικά χαρίσματα.Ο Άγιος Νεκτάριος έζησε σε μια ταραγμένη εποχή, σημαδεμένη από δοκιμασίες και βάσανα, αλλά ποτέ δεν παρέκκλινε από την οδό της πίστης. Ήταν άνθρωπος ειρηνικός, λιγόλογος και γεμάτος χάρη, που έβλεπε βαθιά στις ψυχές των ανθρώπων και τους πρόσφερε συμβουλές και παρηγοριά. Πολλοί έρχονταν σε αυτόν φορτωμένοι με προβλήματα, και αυτός, με πραότητα και διάκριση, τους έδινε απλές αλλά ειλικρινείς απαντήσεις που άλλαξαν τη ζωή τους.Ήταν προικισμένος από τον Θεό με το χάρισμα της διορατικότητας και της πνευματικής θεραπείας, και η ζωή του ήταν μια ζωή αδιάλειπτης προσευχής. Ποτέ δεν επιδίωξε την κοσμική δόξα, αλλά κρύφτηκε στην ταπεινότητα, θεωρώντας τον εαυτό του κατώτερο από όλους. Ήταν ακριβώς αυτή η ταπεινότητα που τον εξύψωσε στα μάτια του Θεού.
Πρωτ. Στέφανος ΣτεφόπουλοςΗΘΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕΠρο ολίγων εβδομάδων διαβάσαμε με έκδηλη απογοήτευση και έντονο προβληματισμό την απόφαση (392/2026) του Συμβουλίου της Επικρατείας (στο εξής ΣτΕ) σχετικά με τον “γάμο” των ομόφυλων ζευγαριών και την υιοθεσία παιδιών απ’ αυτά έτσι όπως νομοθετήθηκε με τον 5089/2034.Δεν προτίθεμαι να κρίνω την απόφαση καθώς δεν είμαι νομικός, ούτε να κατακρίνω εμμέσως πλην σαφώς την επιλογή ζωής των ανθρώπων αυτών.Είμαι όμως κι εγώ, όπως αυτοί, πολίτης και μάλιστα συνειδητός Χριστιανός, ελεύθερος να ζω και να υπερασπίζομαι το δικό μου δικαίωμα επιλογής και την ελευθερία , βάσει του Ελληνικού Συντάγματος, να εκφράζω τη γνώμη, την πίστη και τις αξίες μου και μάλιστα με τρόπο που δεν θα προσβάλλει κανέναν άλλον.Έτσι, λοιπόν, το σημείο της εν λόγω απόφασης που θα σχολιάσω είναι η λανθασμένη βάση του σκεπτικού του ΣτΕ , ειδικά σε ότι αφορά στην ηθική και τα χρηστά ήθη εξ απόψεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας.Ας δούμε πρώτα τί ακριβώς κοινοποιήθηκε στους πολίτες, μεταξύ άλλων.Τυχαία επέλεξα την παρακάτω ιστοσελίδα : kathimerini.gr 20/3/26, 11:55 άρθρο της Σ. Σπίγγου με τίτλο : “Ομόφυλα ζευγάρια. Το σκεπτικό του ΣτΕ γιά τον πολιτικό γάμο και την υιοθεσία”. Σταχυολογώ τα παρακάτω:“…οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας δεν παραμένουν στατικοί και αναλλοίωτοι αλλά εξελίσσονται σύμφωνα με τις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες, ενώ η επέκταση του πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου δεν θίγει τον θεσμό της οικογένειας……δεν θίγονται οι κανόνες και παραδόσεις της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας σχετικά με την τέλεση γάμου και δημιουργία οικογένειας…
Ἀκούσατε σήμερα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 4,5-42). Ἀλλὰ τί ὠφεληθήκατε; Γι ̓ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξηγήσουμε, νὰ τὸ ἐξηγήσουμε πολὺ ἁπλά.Θ ̓ ἀρχίσουμε μ ̓ ἕνα παράδειγμα. Ποιό παράδειγμα; Ὑπάρχει ἕνα πουλὶ ποὺ εἶνε γνωστὸ κ ̓ ἐδῶ στὴν περιφέρεια καὶ σ ̓ ἄλλα μέρη· εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ ἄσχημα πουλιά, εἶνε τὸ κοράκι. Τὰ φτερά του εἶνε μαῦρα, κατάμαυρα· τὸ κοράκι πετάει στὰ βουνὰ καὶ στὰ φαράγγια καὶ τρώει ψοφίμια· τὸ κοράκι ζῇ – πόσα χρόνια νομίζετε; Διακόσα χρόνια ζῇ τὸ κοράκι! Γι ̓ αὐτὸ σὲ πολλὰ μέρη ὅταν εὔχωνται κάποιον λένε· Κορακοζώητος! Δηλαδή, νὰ ζήσῃ σὰν τὸν κόρακα, διακόσα χρόνια. Ἔτσι ὥρισε ὁ Θεός, νὰ ζῇ ὁ κόρακας διακόσα χρόνια. Ἀλλὰ τί τὸ ὄφελος; Κόρακας εἶνε. Ἐνῷ ἕνα ἄλλο πουλάκι ὄμορφο, τὸ ἀηδόνι, ζῇ λίγα χρόνια, ἀλλὰ κελαηδάει ὄμορφα καὶ μᾶς εὐχαριστεῖ. Λοιπόν, ἀντὶ νὰ εἴμαστε κοράκια νὰ ζοῦμε χρόνια πολλά, ἄχρηστα χρόνια, προτιμότερο νὰ ζοῦμε λιγώτερα χρόνια, νὰ εἴμαστε σὰν τὰ ἀηδονάκια ποὺ κελαηδᾶνε μέσα στὸ δάσος.–Ἀλλὰ γιατί, θὰ μοῦ πῇς, ἀρχίζεις μὲ κοράκια; Τὸ εὐαγγέλιο δὲν λέει γιὰ κοράκια.
Γράφει ο ΜέτοικοςΟ σταυρωτής του «Αγνού χωρίς προσποίηση κι αληθινού χωρίς υποκρισία» Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μιλά για ανάσταση! Στο Πασχάλιο μήνυμα του.Κούφια λόγια, κρύα πολυλογία, διχαλωτή η γλώσσα υποκρισίας του Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεωργίου.Όταν σταυρώνεις τον αδελφό σου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, γιατί αταλάντευτα περπατά στα ίχνη των Πατέρων της Εκκλησίας, πως τολμάς και μιλάς για την Ανάσταση του Κυρίου Γεώργιε;Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ή ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός θα χαρακτήριζαν διαφορετικά τον Πάπα Ρώμης που ο επίσκοπος Πάφου Τυχικός ονόμασε «εκπρόσωπο του Διαβόλου»;Ο Κύριος της Ζωής Ιησούς Χριστός πράγματι επίσκοπε Γεώργιε «απέδειξε ότι το μίσος των Αρχιερέων και των Φαρισαίων ήταν εφήμερο». Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αποδεικνύει με την καρτερικότητα και μεγαλοψυχία του πως, η «κακία των σταυρωτών του είναι παροδική.
Ὁ ἅγιος Παΐσιος παρότρυνε: «Να λέμε πάντοτε, ἄν θέλη ὁ Θεός, νά μήν τήν πάθουμε σάν τό Χότζα. Λέει στή γυναῖκα του:—Αὔριο θά πάω στό ἀμπέλι· ἦταν κάπως μακρυά.—Ἄν θέλη ὁ Θεός, Χότζα μου.-Βρέ, θέλει δέν θέλει, ἐγώ θά πάω.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ε´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 12-17).
Πραξ. 12,12 συνιδών τε ἦλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν Μαρίας τῆς μητρὸς Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοὶ συνηθροισμένοι καὶ προσευχόμενοι.
Πραξ. 12,12 Και αφού είδε πλέον καλά που ευρίσκετο, ήλθε στο σπίτι της Μαρίας της Μητρός του Ιωάννου, ο οποίος ελέγετο και Μάρκος, όπου ήσαν συγκεντρωμένοι αρκετοί και προσηύχοντο.