Νηστεία πρό τῆς Θ. Κοινωνίας- Ὁ τρώγων μοῦ τὴν σάρκα καὶ πίνων μοῦ τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.(Ιω. 6,54). Ἐκεῖνος πού τρώγει τήν σάρκα μου, διά τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας, καί πίνει τό αἷμά μου, ἔχει ζωήν αἰώνιον καί ἐγώ θά τόν ἀναστήσω ἔνδοξον κατά τήν μεγάλην ἡμέραν τῆς κρίσεως, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 1-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
Ήταν ένας καταπληκτικός παρηγορητής των μεγάλων αμαρτωλών. Αν κάποιος ομολογούσε ότι ήταν μεγάλος αμαρτωλός, απαντούσε αμέσως:«Αποδεικνύεται ότι είσαι αδελφός μου! Τι κοινό θα μπορούσα να έχω με τους αγίους;!»Και ήταν πάντα ειλικρινές και γνήσιο, με ταπεινότητα, χωρίς ίχνος κρυφής προσποίησης ή στερεοτυπικών κλισέ - όχι όπως όταν οι άνθρωποι λένε, «Είμαι μεγάλος αμαρτωλός!» και μετά περιμένουν κάποιον να τους δικαιολογήσει, να αντικρούσει τα λόγια τους και να τους χτυπήσει στο κεφάλι.Ο γέροντας έλεγε συχνά για τον εαυτό του: «Είμαι χώμα, λάσπη, σκόνη, σκουπίδια...
Ὁ π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος ἀναφέρει ἕνα «μύθο ἀπό τό μεσαίωνα γιά τή μέθη: Εἶπε ὁ διάβολος σ᾿ ἕνα ἄνθρωπο, ὅτι θά τοῦ δώση μεγάλο ἀξίωμα, ἂν φονεύση τόν τάδε καί πάρη τή γυναῖκα του.Ὁ ἄνθρωπος ἀποκρίθηκε ὅτι δέν μπορεῖ νά τό κάνη αὐτό τό πράγμα· εἶναι κακό. Τότε τοῦ εἶπε ὅτι ἂς μή τόν φονεύση, ἀφοῦ δέν θέλει, ἄς πάρη ὅμως τή γυναῖκα του διά τῆς βίας.
❈ Τί σημαίνει δεισιδαιμονία; Φόβος καί τρόμος μπροστά στόν Θεό. Φοβᾶμαι καί τρέμω ὅτι ὁ Θεός ἔχει ὀργιστεῖ, ἔχει θυμώσει μαζί μου καί θά πρέπει κάτι νά κάνω γιά νά τόν ἐξιλεώσω, νά τόν ἠρεμήσω, κάποιες θυσίες, κάποιες προσφορές, τά φροῦτα μου, τά χρήματά μου, τά κεριά μου στό βωμό γιά νά μοῦ πάει καλά τά πράγματα ὁ Θεός καί νά ἔχω φέτος μιά καλή ἐπιτυχία στήν ἐπιχείρησή μου, στή σοδειά μου, στήν οἰκογένειά μου κ.λπ. νά πάψει ἡ γλωσσοφαγιά.... ἔχουμε πολλά τέτοια, γιατί και ἐμεῖς, δυστυχῶς, ἔχουμε κάνει τήν Ὀρθοδοξία θρησκεία, δηλαδή δεισιδαιμονία.Λέει ὁ κόσμος: νά κάνουμε ἑπτά Εὐχέλαια νά φύγει τό κακό ἀπό τό σπίτι μου, χωρίς νά ἔχει διάθεση μετανοίας.Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Ἥ αὐτή ἡ προσευχή τοῦ Ἀποστόλου Ἰούδα τοῦ Θαδδαίου, πού ἐπειδή ἔχει τό ἴδιο ὄνομα μέ τόν Ἰούδα τόν Ἰσκαριώτη νομίζουν ὅτι πιάνει περισσότερο καί λένε ὅτι πρέπει νά κάνεις ἐννιά προσευχές, ἐννιά ἡμέρες, ἐννιά φορές τήν μέρα καί ὅ,τι ζητήσεις θά σοῦ τό κάνει. Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Μαγεία εἶναι.Γι' αὐτό βλέπουμε πολλούς "Ὀρθοδόξους" οἱ ὁποῖοι πολύ εὔκολα πηγαίνουν στούς μάγους. Πολύ εὔκολα! Σοῦ λέει πῆγα στήν Ἐκκλησία δέν ἔγινε τίποτα καί πῆγα στόν μάγο. Δέν εἶναι κακό κι αὐτός εἶχε εἰκόνες
❈ Ἡ "διά Χριστόν σαλότης" εἶναι μιά ἰδιαίτερη μορφή Χριστιανικῆς ζωῆς, ἕνα εἰδικό χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διά Χριστόν σαλοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γιά νά κατακτήσουν τήν κορυφή τῆς ἁγιότητος αὐτοταπεινώνονται σέ ὕψιστο βαθμό κάνοντας τόν σαλό δηλ. τόν τρελλό. Δέν θέλουν νά ἔχουν καμμία ὑπόληψη, καμμία τιμή, κανένα ἔπαινο μέσα στόν κόσμο αὐτόν.Θέλουν καί ποθοῦν μάλιστα τήν ἀνυποληψία, τήν περιφρόνηση, τήν κατηγορία, τήν συκοφαντία, πράγματα πού τόσο ἀντιπαθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ τάχα λογικοί καί ἀξιοπρεπεῖς. Ἀρνοῦνται τίς τιμές, τίς ἐπίσημες θέσεις, τίς καλές συστάσεις γιά τόν ἑαυτόν τους, τίς δόξες καί τούς ἐπαίνους ἐνῶ ἀπό τήν ἄλλη ἐπιθυμοῦν διακαῶς καί ζητοῦν ἐπιμόνως τήν καταφρόνηση τοῦ κόσμου, τήν κάθοδο στόν ἅδη τῆς ταπεινώσεως βιώνοντας τό ψαλμικό:"ἐγώ εἰμί σκώληξ καί οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων καί ἐξουδένημα λαοῦ" (Ψαλμ. 21,7).
❝ δ α ι τ υ μ ό ν ε ς οἱ μακαριστοί ❞ ~(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)ΕΤΣΙ ονομάζονται οι Απόστολοι σε μια περιγραφή του Μυστικού δείπνου (Κανόνας της Μεγ. Πέμπτης, ποίημα Κοσμά του Μελωδού)📜 ❝ Οἱ δαιτυμόνες οἱ μακαριστοί,ἐν τῇ Σιὼν τῷ Λόγῳ προσκαρτερήσαντες,οἱ Ἀπόστολοι παρείποντο ( = ακολούθησαν)τῷ Ποιμένι ὡς ἄρνες·καὶ συνημμένοι, ᾧ οὐκ ἐχωρίσθησαν Χριστῷ,θείῳ λόγῳ τρεφόμενοι, εὐχαρίστως ἐβόων·Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα,καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας ❞➤ Η λέξη "δαιτυμών" (που επιβιώνει στο νεοελληνικό ""συνδαιτυμόνας" «προσκεκληµένος σε δείπνο, οµοτράπεζος») προέρχεται από το σπάνιο αρχ. "δαιτύς, -ύος" «κοινό γεύμα».Καθώς όμως η αφετηρία είναι το ρ. "δαίω, -ομαι" «κόβω, διανέµω», με περισσότερη ακρίβεια θα λέγαμε ότι αρχικά "δαιτύς" θα σήμαινε το «γεύμα στο οποίο κάποιος μοιράζει τα εδέσματα και όλοι μαζί τρώνε». Επομένως, η αρχική σημασία της λ. "δαιτυμόνες" είναι «αυτοί που τρώνε μαζί το φαγητό που κάποιος μοιράζει».➤ Το πώς η έννοια του «μοιράσματος» είναι η βασική εδώ φαίνεται από δύο ομόρριζες λέξεις:● "δαίμων", αρχικώς ήταν η θεότητα που «μοιράζει» τη μοίρα (μόνο όταν η σημασία της λέξης ευρύνθηκε ώστε να σημαίνει γενικά τη μοίρα προέκυψαν τα πάμπολλα σύνθετα της λέξης, όπως "ευδαίμων, δεισιδαίμων κ.λπ.)● "πανδαισία" ήταν το συμπόσιο, η ευωχία όπου παρατίθενται, μοιράζονται όλων των ειδών τα φαγητά.➤ Συνεπώς, «δαιτυμόνες μακαριστοί» δεν είναι απλώς οι «μακάριοι ομοτράπεζοι», αλλά οι συμμετέχοντες σε γεύμα όπου ο οικοδεσπότης Χριστός μοιράζει ο ίδιος φαγητό και ποτό (Ματθ. 26. 26-27): το σώμα και το αίμα του.
Κανείς ας μην τρέφει κακές σκέψεις ο ένας για τον άλλον, κανείς ας μην παρασύρεται από κακόβουλες υποψίες για τον αδελφό του, γιατί αυτή είναι η απάτη του εχθρού της σωτηρίας μας,
Όταν ακούσετε ότι ο Χριστός ήρθε ή εμφανίστηκε στη γη, τότε να ξέρετε ότι είναι ο αντίχριστος.Όσιος Ζωσιμάς του Σολοβέτ (+1478)
Πηγή: Αποστασία και ο αντίχριστος σύμφωνα με τις διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων, Ίδρυμα των Αγίων Μαρτύρων του Μπράνκοφ, Κωνστάντζα, 2008, σελίδα 55https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_269.html
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς γ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. η´ 40 - θ´ 18).
Πραξ. 8,40 Φίλιππος δὲ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον, καὶ διερχόμενος εὐηγγελίζετο τὰς πόλεις πάσας ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καισάρειαν.
Πραξ. 8,40 Ο δε Φιλιππος ευρέθηκε, χωρίς να το καταλάβη πως, εις την Αζωτον· και καθώς επερνούσε από τα διάφορα μέρη, εκήρυττε το Ευαγγέλιον εις όλας τας πόλεις, έως ότου ήλθεν εις την Καισάρειαν.
.jpg)
