Ἀποκάλυψις Ιωάννου (Αποκ. 1, 1-4), π. Ἀθ. Μυτιληναίου- Ὁ μακαρισμός καί ὁ χαιρετισμός, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

  Ἀποκάλυψις Ιωάννου (Αποκ. 1, 1-4), π. Ἀθ. Μυτιληναίου- Ὁ μακαρισμός τῶν ἀναγνωστῶν, ἀκροατῶν καί τηρητῶν τοῦ Θείου λόγου\ Ὁ χαιρετισμός πρός τίς 7 ἐκκλησίες, 8-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1 Αποκ. 1,1 Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, Αποκ. 1,1 Αποκάλυψις της θείας βουλής και αποφάσεως περί του Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας του, την οποίαν αποκάλυψιν έδωκεν εις αυτόν ο Θεός ως προς αρχηγόν της Εκκλησίας, δια να δείξη και φανερώση στους πιστούς δούλους του εκείνα, τα οποία έπρεπε κατά την θείαν βουλήν να πραγματοποιηθούν συντόμως. Και κατέστησεν αυτά γνωστά στον Ιωάννην, τον δούλον αυτού, δια μέσου του αγγέλου, τον οποίον απέστειλε. Αποκ. 1,2 ὃς ἐμαρτύρησε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅσα εἶδε. Αποκ. 1,2 Αυτός ο Ιωάννης εφανέρωσε και εβεβαίωσε τας αποκαλύψεις αυτάς, τον λόγον δηλαδή του Θεού και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού· όλα όσα είδε. Αποκ. 1,3 μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς. Αποκ. 1,3 Μακάριος είναι εκείνος που αναγινώσκει, και εκείνοι οι οποίοι ακούουν τα λόγια της θείας αυτής προφητείας και τηρούν με ευλάβειαν και πίστιν όλα όσα είναι γραμμένα εις αυτήν· διότι ο καιρός, που θα πραγματοποιηθούν αυτά, είναι πολύ κοντά. Αποκ. 1,4 Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων, ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, Αποκ. 1,4 Ο Ιωάννης εις τας επτά Εκκλησίας, που υπάρχουν εις την Μικράν Ασίαν, εύχεται να είναι εις σας η χάρις και ειρήνη από τον Θεόν Πατέρα, ο οποίος υπάρχει εις τελείαν ύπαρξιν εξ ευατού πάντοτε και υπήρχε προ πάντων των αιώνων χωρίς καμμίαν ποτέ αρχήν και θα υπάρχη στο αιώνιον μέλλον χωρίς τέλος ποτέ, και από το Αγιον Πνεύμα με την πληρότητα και τελειότητα των απείρων πνευματικών του χαρισμάτων, που είναι εμπρός στον θρόνον του Θεού δια τον φωτισμόν και την εξυπηρέτησιν των ανθρώπων· Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

Ἡ παρερμηνεία του "Νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες" -"Νηστίσιμες" τροφές , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀπόσπασμα ἀπό τήν ὁμιλία Ἡ βίωση τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου κατά τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 31-03-2011 (Ὁμιλίες σέ Κυκλάρχισσες)    • Ἡ βίωση τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου κατά τήν Μεγά...  

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Τό μυστήριο τῆς ἔνσαρκης Οἰκονομίας Γ', Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλείψασα τόν Κύριο μύρῳ /Μ. Τετάρτη, Ἁγ. Γερβασιου Παρασκευοπουλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλείψασα τόν Κύριο μύρῳ /Μ. Τετάρτη, Ἁγ. Γερβασιου Παρασκευοπουλου, 8-4-2024, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορ.

 

Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος:«Ἀπό τοῦς ἑπτα λόγους τοῦ Χριστοῦ πάνω στόν Σταυρό» ‘’Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι’’ »

ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ:

‘’Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι’’ »

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-4-1996]

Το μεγαλύτερο κακούργημα που αντίκρυσε ο ήλιος μέσα στην Ιστορία, αγαπητοί μου, ήταν η μαρτυρική θανάτωσις του Ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού, που ήρθε στον κόσμον ως λυτρωτής Του. Και να, ο Υιός της Παρθένου είναι υψωμένος επί του Σταυρού γυμνός και εγκαταλελειμμένος. Το μεγαλύτερο μέρος της παραμονής Του στον Σταυρό ο Κύριος το πέρασε σιωπηλά. Μόνο κατά διαστήματα ομίλει, σύντομα και επιγραμματικά.

Επτά λόγους είπε επί του Σταυρού ο Κύριος. Λόγοι που αποτελούν μια ανακεφαλαίωση ολοκλήρου της διδασκαλίας Του. Τα τελευταία λόγια κάθε ανθρώπου συνήθως μας είναι πάντοτε ενδιαφέροντα. Πόσο περισσότερο δε τα τελευταία λόγια του Λυτρωτού μας θα μας ενδιέφεραν. Και οι επτά, αυτοί, λόγοι του Κυρίου επί του Σταυρού είναι εγκατεσπαρμένοι εις τα τέσσερα Ευαγγέλια. Απ’ αυτούς τους λόγους, οι τρεις πρώτοι αναφέρονται σε πρόσωπα που Τον περιεστοίχιζαν στον Σταυρό. Όπως στους εχθρούς Του, στον συσταυρωθέντα ληστή και στη μητέρα Του με τον Ιωάννη, που ήσαν παρά τον Σταυρόν. Και αποτελούν οι λόγοι αυτοί, ούτως ειπείν, την διαθήκη Του.

Οι τρεις επόμενοι λόγοι, που είναι: «Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;»· ή: «Διψῶ»· ή: «Τετέλεσται», αναφέρονται στα Πάθη Του και στο έργον της σωτηρίας, που εκείνη την ώρα ως Μέγας Αρχιερεύς, συντελούσε. Και ο έβδομος λόγος: «Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου» είναι η κατασφράγισις των προηγουμένων λόγων, αλλά και της επιγείου ζωής Του και που αποτελεί κραυγή τελείας εμπιστοσύνης προς τον Πατέρα.

Απ’ αυτούς τους επτά λόγους, αγαπητοί, ήδη προχωρούμε να προσεγγίσουμε τον πρώτο Του λόγο στον Σταυρό. «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι (:Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν)». Είναι η πρώτη λέξις του Κυρίου Ιησού που εδώ αρχίζει με το «Πάτερ». Με αυτήν αρχίζει και με αυτήν τελειώνει και τους επτά Του λόγους επί του Σταυρού. Ο τελευταίος λόγος πάλι: «Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου». Εξάλλου ο Κύριος ήρθε εις τον κόσμον αυτόν να αποκαλύψει τον Πατέρα και το θέλημά Του. Βέβαια, τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν. Κι όπως λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων ότι δεν ηνείχετο ο Υιός –είναι στην ερώτηση: «Γιατί ενηνθρώπησε ο Υιός και δεν ενηνθρώπησε ο Πατήρ ή το Πνεύμα το Άγιον;»- διότι ο Υιός είναι Εκείνος ο Οποίος εδημιούργησε, φυσικά ο Άγιος Τριαδικός Θεός, εδημιούργησε ό,τι υπάρχει, Εκείνος, όμως, ο Οποίος, ούτως ειπείν, ανέλαβε, κατ’ άμεσον τρόπον, την Δημιουργία, ώστε να λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης ότι «χωρὶς αὐτοῦ οὐδὲ ἓν γέγονεν ὃ γέγονεν (:τίποτα δεν έγινε απ’ ό,τι έχει γίνει)», γι΄ αυτόν τον λόγο ο Υιός δεν ηνείχετο, λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, να τιμάται και να λατρεύεται το ξύλο, η πέτρα, τα φυσικά φαινόμενα και όχι ο Πατήρ.

Γι'αυτό ανέλαβε να ενανθρωπήσει, να έρθει κοντά μας και να μας αποκαλύψει τον αληθινόν Θεόν. Εκείνο που λέει ο Χριστός στην αρχιερατική Του προσευχή: «Τὸ ὄνομά Σου ἀπεκάλυψα τοῖς ἀνθρώποις». Και ποιο είναι το όνομα του Θεού; «Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα». Γι'αυτό είπε- είναι στο Κατά Ματθαίον- «Πηγαίνετε», λέει, «βαπτίζοντες αὐτούς -τα έθνη- εἰς τὸ ὄνομα -δεν λέει «εἰς τὰ ὀνόματα»- εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Έτσι λοιπόν, τον Πατέρα ήρθε να αποκαλύψει. Εκ του Οποίου, Πατρός, ο μεν Υιός γεννάται, το δε Πνεύμα το Άγιον εκπορεύεται.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης. Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Σημειώσεις αδελφής Συγκλητικής. Ιερό ησυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης. 

Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Συμπορευομένη μέ τήν πάναγνο Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί μέ τίς Μυροφόρες κατά τό ἄχραντο Πάθος τοῦ Χριστοῦ μας (1967)

Ενιωθα ὅτι δέν ἤμουν τόσο ζεστά στην ψυχή μου, κάτι μοῦ συνέβαινε. Ἐρευνώντας το βράδυ στην προσευχή διάφορα, ἔβαλα στόν νοῦ μου το Πάθος τοῦ Κυρίου, ὅλα ἀπό τήν ἀρχή. Ἄρχισε ἡ ψυχή μου και ζεσταινόταν, ζεσταινόταν πολύ στα τοῦ Κυρίου μου καί αἰσθανόμουν ὅτι ἐγὼ ἀμελῶ πολύ. Τα δάκρυά μου δύο βρύσες καί ἡ προσευχή πολύ θερμή νά ἐλεηθῶ. Πόσα καί πόσα δέν χρωστῶ στον Κύριο; Ὅλα τά ἀγαθά μοῦ ἔδωσε καί ἐπίγεια καί οὐράνια καί μέσα σέ πολλή θέρμη πού ἦταν ἀδύνατο νά κοιμηθῶ, ξάπλωσα να ξεκουραστῶ. Δεν ξέρω πῶς καί τί ήτο. Εἶδα ἀναπαράσταση ἀκριβῶς τή Σταύρωση ὅλη του Κυρίου. Καί ἐγώ ἐκεῖ μέ τίς Μυροφόρες τοῦ Κυρίου καί τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ὅταν φώναζαν: «Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν», ἀκούγονταν φωνές ἀπό τούς Ἰουδαίους. Κλαίγαμε όλες, ὥσπου δέν ἀντέχαμε, όταν τον πηγαίνανε στο Πραιτώριο, στον Γολγοθά, μαζί ὅλες. Τί ἦταν οἱ φωνές μας! Ἄλλο πράγμα, θρήνος καί κοπετός, ὅτι ἔφευγε ἡ ἐλπίς ἡμῶν, ὁ Σωτήρ ἡμῶν. Οἱ Ἰουδαῖοι χλεύαζαν, ἐφώναζαν δυνατά. Πλῆθος χιλιάδες λαός ἔτρεχε ὀπίσω ἄλλος ἔτσι, ἄλλος ἀλλιῶς. Τί ἦτο αὐτό, Θεέ μου, πού ἠξιώθην νά σέ ἰδῶ; Τό ὅτι ζοῦσα κι εγώ εκείνη τήν ἐποχή; Ὤ! Πρᾶγμα ἀνερμήνευτο καί ἀνεκδιήγητο! Θεός πάσχει σαρκί. Τρέμουσιν τά σύμπαντα, ὁ ἥλιος ἐσκοτίσθη καί ἡ κακία παραμένει.

«Ὁ Κύριος στὸν ὁρίζοντα τῆς Κτίσης – φύσης» (Ἕνα διάγραμμα τῆς πνευματικῆς οἰκολογικῆς ζωῆς Του)

«Ο Κύριος στον ορίζοντα της Κτίσης – φύσης»

(Ένα διάγραμμα της πνευματικής οικολογικής ζωής Του)

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Η διδασκαλία, η δράση του Κυρίου και η σχέση του με την φύση, δημιουργούν εξαιρετική – πνευματική αίσθηση στην ψυχή του πνευματικού ανθρώπου, σε μια προσεκτική μελέτη του Ευαγγελίου.

Η συμπεριφορά του Κυρίου (ως ανθρώπου) απέναντι στη φύση (περιβάλλον) της επίγειας ζωής Του, αποτελεί διαχρονικό εγκόλπιο βιωσίμου αναπτύξεως της ανθρώπινης ύπαρξης.

Επιβάλλεται να σημειώσουμε – υπογραμμίσουμε την δραστηριότητα του Χριστού μέσα στο φυσικό περιβάλλον της εποχής Του, που αποκαλύπτει τη διαρκή μέριμνα του Χριστού (ως δημιουργού) για την Κτίση, για τον άνθρωπο και για όλο τον κόσμο.

Σήμερα, που η ανθρωπότητα βουλιάζει στην βαρβαρότητα της καταστροφής του Περιβάλλοντος, η εμβάθυνση στα οικολογικά μηνύματα του Ευαγγελίου είναι έργο (αν και δύσκολο) αναγκαίο.

Μελετώντας το βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα (η ζωή του Χριστού) αντιλαμβανόμαστε στον λογοτεχνικό λόγο της (και θεολογικό εν πολλοίς) την αποκωδικοποίηση της σχέσεως του Κυρίου με την φύση – κτίση.

Υπέροχο είναι και το πόνημα (1948) του Ανδρ. Ζ. Κεραμιδά, Θεολόγου και καθηγητού (τότε) της Βαρβακείου Προτύπου Σχολής, με τίτλο «Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΣ». Η ζωή του Χριστού καλύπτει πλήρως (και ακόμη περισσότερο) τη σύγχρονη ορολογία – έννοια «προστασία του περιβάλλοντος», ως «μέτρα περιορισμού της μόλυνσης του περιβάλλοντος∙ μέτρα διατήρησης και διαχείρισης των εξαντλήσιμων φυσικών πόρων καθώς και την προστασία της ζωής και της υγείας των ανθρώπων και την προστασία του ζωικού και φυσικού περιβάλλοντος». (βλέπε βιβλίο «Νόμος και Φύση», Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα).

Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος Ὄρθρος Μεγάλης Πέμπτης:«Τά πάθη τοῦ Χριστοῦ μέσα ἀπό τόν 21ον ψαλμόν» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 21ον ΨΑΛΜΟΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-4-1992]

[Μέρος Β΄]

Όπως είδαμε, αγαπητοί μου, χθες το βράδυ, ο 21ος Ψαλμός είναι καθαρά μεσσιακός και σαν τέτοιον τον αποδέχεται τόσο η Εκκλησία μας, όσο και η Συναγωγή. Οι λεπτομέρειες αυτού του Ψαλμού σε προφητικό επίπεδο, 1000 χρόνια προ Χριστού, έργον του προφητάνακτος Δαβίδ, συγκρινόμενες με τα γεγονότα, που επεσυνέβησαν εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού είναι κάτι το συγκλονιστικόν. Γι'αυτό η προφητεία αυτή, μοναδικό φαινόμενο σε παγκόσμιες διαστάσεις, είναι το πιο ισχυρό στοιχείο βεβαιώσεως της αληθείας. Έτσι, δεν μπορούν να ισχυριστούν οι ορθολογισταί ότι η πίστις είναι τυφλή και δεν ταιριάζει στη λογική. Εκείνο το ανεκδιήγητο «Πίστευε καὶ μὴ ἐρεύνα» ούτε αγιογραφικόν είναι, ούτε πατερικόν. Βέβαια θα μπορούσε να έχει σε ειδικές περιπτώσεις και υπό προϋποθέσεις την θέση του, αλλά η πίστις ερευνάται.

Ωστόσο, ας επανέλθομε στο ιερόν κείμενον του 21ου Ψαλμού για να ιδούμε τα υπόλοιπα σημεία που αναφέρονται προφητικά και παραλλήλως θα δούμε τα ιστορικά, πλέον, δεδομένα, ώστε προφητεία και ιστορία να βλέπομε μπροστά μας κυριολεκτικώς να ταυτίζονται. Μετά, λοιπόν, από τον πρώτον στίχον που είχαμε αναφέρει χθες το βράδυ, που χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιον τον Κύριον επί του Σταυρού όταν είπε: «Ὁ Θεὸς, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλιπές με;». Ή ακόμη και τον έβδομον στίχον που είδαμε εκεί ο Κύριος να αυτοαποκαλείται «σκώληξ», «σκουλήκι», και «ὄνειδος ἀνθρώπων καὶ ἐξουθένημα λαοῦ», ερχόμεθα τώρα στους επομένους στίχους, που είναι εξαιρετικά χαρακτηριστικοί.

Ο όγδοος στίχος του 21ου ψαλμού λέγει –εννοείται ομιλεί εδώ ο Μεσσίας ή καλύτερα ο Δαβίδ από προσώπου του Μεσσίου. Ο Μεσσίας δηλαδή ομιλεί, 1000 χρόνια προ Χριστού: «Πάντες οἱ θεωροῦντές με ἐξεμυκτήρισάν με, ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλήν». «Όλοι εκείνοι οι οποίοι με έβλεπαν» –είδατε- «με έβλεπαν, Εμένα, τον Μεσσία, αυτοί» -λέει- «με εξεμυκτήρισαν, είπαν με τα χείλη τους ό,τι είπαν και κούνησαν, κίνησαν περιφρονητικά την κεφαλή τους». Αυτά λέγει η προφητεία. Τι λέγει η ιστορία; Ανοίγουμε τους ευαγγελιστάς τους ιερούς και διαβάζουμε: «Καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν. Ἐξεμυκτήριζον δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες σὺν αὐτοῖς λέγοντες· ἄλλους ἔσωσε, σωσάτω ἑαυτόν, εἰ οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτός. Ἐνέπαιζον δὲ αὐτῷ καὶ οἱ στρατιῶται προσερχόμενοι καὶ λέγοντες· εἰ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, σῶσον σεαυτόν».

Ὁμιλιες Μεγάλης Ἑβδομάδος.Ὄρθρος Μεγάλης Πέμπτης:«Τά ἀόρατα παρασκήνια τῆς Ἱστορίας» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ[: Λουκά 22,28-34]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΑΟΡΑΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27 - 4- 1994]

Ήδη ο Κύριος, αγαπητοί μου, ευρίσκεται εις το υπερώον μετά των μαθητών Του, ανακείμενος εις την τράπεζαν. Ήταν οι τελευταίες ώρες προ του Πάθους, αλλά και οι τελευταίες Του υποθήκες προς τους μαθητάς Του. Τους είπε: «Ὑμεῖς ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου· κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν, καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου βασιλείαν (:Εσείς μείνατε μαζί μου εις τους πειρασμούς μου τους ποικίλους. Τρία χρόνια ήσαστε μαζί μου. Θα έχετε την αμοιβή σας. Όπως ο Πατήρ σε μένα διέθεσε βασιλείαν, έτσι και Εγώ σε σας θα διαθέσω βασιλείαν. Εντούτοις, μην το πάρετε απάνω σας, διότι θα περιέλθετε εις πειρασμόν· χωρίς πειρασμόν, κανείς δεν κερδίζει την Βασιλεία του Θεού)». Και ο Κύριος τούς αποκαλύπτει εκείνα τα αόρατα παρασκήνια της Ιστορίας. Τα αόρατα παρασκήνια της Ιστορίας…

Τόσο οι μαθηταί, όσο και εμείς, μένομε μπροστά σ’ αυτήν την αποκάλυψη κατάπληκτοι. Και να: «Σίμων Σίμων, ἰδοὺ, ὁ σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον· ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου· καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου». Μυστηριώδης λόγος αυτός του Κυρίου, γεμάτος αποκάλυψη αυτών των ιστορικών παρασκηνίων, αλλά και πλήρους προφητείας που αφορούσε τόσο τον απόστολο Πέτρο, όσο και τους λοιπούς μαθητάς.

Ἡ Κλίμακα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη του Σιναΐτη, ἕνα βιβλίο γιὰ ὅλους τοὺς Χριστιανούς.

«Η Κλίμακα» του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη, ένα βιβλίο για όλους τους Χριστιανούς. Το 2006, ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (1935-2014), ο αείμνηστος Ηγούμενος της Μονής Γρηγορίου στο Άγιο Όρος, μίλησε για τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη και το βιβλίο του, «Η Κλίμακα», στους μοναχούς του στο Συνοδικό. Μεταξύ των όσων είπε ήταν τα εξής:

- Ο μοναχός πρέπει να έχει το βιβλίο της Κλίμακας κάτω από το μαξιλάρι του.

- Η τήρηση των λόγων αυτού του βιβλίου δεν ανήκει μόνο στους μοναχούς, αλλά σε κάθε Χριστιανό, γιατί κάθε Χριστιανός πρέπει να είναι αγωνιστής και ασκητής. Ο μοναχός δεν πρέπει να εργάζεται στην ασκητική του ζωή πρόχειρα, αλλά επιστημονικά.

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό...

Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι πάντα γλυκό, μερικὲς φορὲς εἶναι πικρό. Πικρό, ὅπως ἦταν ὁ σταυρός. Κι ὅμως, μέσῳ τοῦ σταυροῦ ἦρθε καὶ σὲ ἐμᾶς ἡ Ἀνάσταση.- 

Πατέρας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης. 

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_192.html

9 Ἀπριλίου. † Μεγάλη Πέμπτη. «Τὸν ἱερὸν νιπτῆρα ἑορτάζομεν, τὸν μυστικὸν δεῖπνον, τὴν ὑπερφυᾶ προσευχὴν καὶ τὴν προδοσίαν αὐτήν». Εὐψυχίου μάρτυρος (†362). Βαδίμου ἱερομάρτυρος, τῶν ἐν Περσίδι μαρτύρων (†364). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Μεγάλης Πέμπτης (Α΄ Κορ. ια΄ 23-32).

Α Κορ. 11,23      ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτί ᾗ παρεδίδοτο ἔλαβεν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ εἶπε·

Α Κορ. 11,23             Επειτα δε ως προς το Δείπνον του Κυρίου, ως προς το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, έχω πάλιν να σας πω, ότι εγώ παρέλαβα από τον Κυριον αυτό, το οποίον και παρέδωκα εις σας, ότι δηλαδή ο Κυριος Ιησούς κατά την νύκτα που επρόκειτο να παραδοθή στους εχθρούς του, δια να σταυρωθή, επήρε άρτον και αφού ηυχαρίστησε με θερμήν προσευχήν τον Πατέρα, έκοψε εις τεμάχια τον άρτον και είπε·