Ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτης της Ἀριζόνας γιὰ τὶς αἱρέσεις καὶ τὴν τήρηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.

Δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε πράγματα μή Ορθόδοξα. Οι Πατέρες οι μεγάλοι της Εκκλησίας μας, όπως γνωρίζουμε, έκαμαν μεγάλους αγώνες. Εκοπίασαν μεγάλως για να κρατήσουν την Εκκλησία εις το ύψος Της. Η Εκκλησία η Ορθόδοξος εσφραγήσθη. Ούτε αφαίρεσις ούτε πρόσθεσις χωράει. Ούτε μετάθεσις μίας κεραίας, μίας οξείας από την μία συλλαβή στην άλλη, διότι αλλάζει εντελώς το νόημα και το νόημα επάνω σε Ορθόδοξες θέσεις είναι εγκληματικό.

Οι αιρέσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είναι έξω από τον κύκλο της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι λάθος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν έφυγε από την θέση Της, γι’ αυτό δεν έχει ανάγκη υποχωρήσεως. Σήμερα λέγουν οι αιρετικοί, οι οποίοι φροντίζουν κατά την δική τους προσπάθεια να ενωθούν με την Ορθοδοξία, ζητώντες και απαιτούντες να εγκαταλείψει η Ορθοδοξία ορισμένες θέσεις, να εγκαταλείψουν και αυτοί, και έτσι να γίνει η «πολυπόθητος», κατ’ αυτούς, «ένωση».

Ψευδοαναστάσεις AI

ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΨΕΥΔΟΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ AI

Τα λεγόμενα AI ghosts ή deathbots, griefbots, είναι ίσως η πιο ανησυχητική και ταυτόχρονα συγκινητική εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης που έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα. Φαντάσου να χάνεις έναν αγαπημένο σου άνθρωπο – μητέρα, πατέρα, σύζυγο, παιδί – και ξαφνικά να μπορείς να «μιλήσεις» μαζί του ξανά. Να ακούσεις τη φωνή του, να δεις το πρόσωπό του να χαμογελάει στην οθόνη, να λάβεις απαντήσεις που θυμίζουν ακριβώς τον τρόπο που μιλούσε, που σκεφτόταν, που σε αγαπούσε. Ακούγεται σαν θαύμα. Σαν παρηγοριά από τον Θεό. Όμως, από ορθόδοξη ματιά, αυτό το «θαύμα» κρύβει μια βαθιά πνευματική παγίδα.

Πώς ακριβώς «ζωντανεύουν» αυτά τα ψηφιακά φαντάσματα;

Η διαδικασία ξεκινά με τη συλλογή του ψηφιακού αποτυπώματος του ανθρώπου όσο ζει: μηνύματα, e-mail, αναρτήσεις στα social media, βίντεο, ηχογραφήσεις, ακόμα και προσωπικά ημερολόγια. Όσο περισσότερα δεδομένα, τόσο πιο πιστή η προσομοίωση. Μετά, αυτά τα δεδομένα «ταΐζονται» σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα οποία μαθαίνουν το λεξιλόγιο, το ύφος, τις εκφράσεις, ακόμα και τις ιδιορρυθμίες σκέψης του συγκεκριμένου προσώπου.

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Κλιματικὴ κρίσις ἤ κλιματικὴ προπαγάνδα;

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς μέρες μας μοιάζει ὡς παθητικὸς παρατηρητὴς τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων, καὶ ὄχι ὡς πρωτοπόρος ὁδηγὸς ποὺ φωτίζει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν σωτηρία. Κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν προβάλλονται καὶ δὲν μελετῶνται, καὶ οἱ βασικοὶ ὑπαίτιοί τους παραμένουν στὸ ἀπυρόβλητο. Ἐκεῖ, λοιπόν, ποὺ ἕνας χρυσοστομικὸς λόγος θὰ συνεκλόνιζε συνειδήσεις καὶ θὰ ἐπανέφερε σὲ τάξη τὰ κατασταθέντα ἀπὸ Θεοῦ θέσμια γιὰ τὴν λειτουργία τῆς δημιουργίας, παρατηρεῖται μία ὑποτελὴς στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στοὺς δυνάστες τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι καὶ αὐτὸ τῆς λεγομένης «κλιματικῆς κρίσης», τὸ ὁποῖο φαίνεται μὲν νὰ ἀπασχολεῖ μέρος τῶν ἱεραρχῶν ἀλλὰ σπασμωδικὰ καὶ χωρὶς ἐπιστημονικὴ καὶ θεολογικὴ κατοχύρωση, γεγονὸς ποὺ καθιστᾷ τὶς ἐπαινετὲς αὐτὲς μικρὲς προσπάθειες ἀδύναμες νὰ ἀντισταθοῦν στὴν καταρρακτώδη παραπληροφόρηση τῶν ἀνόμων συμφερόντων ἀνὰ τὴν ὑφήλιο.

Ἡ σημασία τῆς νηστείας στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 26η Φεβρουαρίου 2026

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό γνώρισμα της πένθιμης και κατανυκτικής περιόδου της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την οποίαν διανύουμε με την Χάρη του Θεού, αγαπητέ φίλε αναγνώστα, είναι η νηστεία. Επειδή δε πολλοί από εμάς αγνοούμε την σημασία και το ρόλο της στην πνευματική μας ζωή, γιαυτό και θα αναφερθούμε εν ολίγοις πάνω στο σπουδαιότατο αυτό θέμα με οδηγό τους αγίους Πατέρες μας.

Αν ανατρέξουμε στους λόγους των αγίων Πατέρων περί νηστείας, θα διαπιστώσουμε, ότι όλοι τους δίδουν σ’ αυτήν ένα καθολικό χαρακτήρα, που περιλαμβάνει την όλη ψυχοσωματική υπόσταση του ανθρώπου.

Η νηστεία κατά τους Πατέρες αναφέρεται πάντοτε στη διπλή της μορφή, δηλαδή ως νηστεία των τροφών και ως νηστεία των παθών. Με τον τρόπο αυτόν διερμηνεύουν το βαθύτερο πνεύμα του Ευαγγελίου και τον ασκητικό χαρακτήρα της πνευματικής ζωής μέσα στο χώρο της Ορθοδοξίας. Όταν δε με την λέξη νηστεία αναφέρονται ειδικότερα στις τροφές, τότε ως επί το πλείστον εννοούν την αποχή από ορισμένα είδη τροφών για ένα χρονικό διάστημα, αν και η λέξη νηστεία κατά κυριολεξία σημαίνει πλήρη ασιτία.

Ο Μέγας Βασίλειος στον πρώτο περί νηστείας λόγο του τονίζει την αρχαιότητα του θεσμού και την ανάγει στο πρώτο ανθρώπινο ζεύγος. Η πρώτη εντολή που έλαβε ο Αδάμ στον Παράδεισο ήταν εντολή νηστείας και εγκρατείας. Επειδή δε δεν ενήστευσε, εξέπεσε από τον Παράδεισο.

Τό ἔργο τῶν ἐναρέτων

Τό ἔργο τῶν ἐναρέτων

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ κάθε φορά ποὺ συν­αντῶνται ἐκφράζουν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν πορεία τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, ἰδίως μετὰ ἀπὸ ἐμφανίσεις, δηλώσεις καὶ ἀπαράδεκτες συμπεριφορὲς ἀρχιερέων πρωτίστως, ἀλλὰ καὶ κληρικῶν. Διερωτῶνται τί θὰ γίνει τελικά. Ἕως πότε θὰ μᾶς ἀνέχεται ὁ Θεός; Ὅταν δὲ ἡ συζήτηση προχωράει καὶ στὴ ζωὴ τῶν σύγχρονων χριστιανῶν, ἡ πικρία αὐξάνεται καὶ ἡ ἐλπίδα μειώνεται. Εἶναι πολλοὶ ἐκεῖνοι ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ κατηφορικὸς δρόμος τῆς ἁμαρτίας δὲν ἀνακόπτεται πιά. Εἶναι ὄντως βυθισμένοι στὴν ἁμαρτία οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ ἐλάχιστοι ποὺ κάνουν πνευματικὸ ἀγώνα εἶναι ἀδύνατο νὰ βελτιώσουν τὴν κατάσταση.

Ὡστόσο, μέσα σ’ αὐτὴ τὴν πνευματικὴ ἀνησυχία, πρέπει πάντα νὰ ὑπάρχει στοὺς χριστιανοὺς ἡ βεβαιότητα ὅτι ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του δὲν μποροῦν νὰ πλήξουν τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς ἀνθρώπους της. Καὶ αὐτὸ γιατί ὁ Θεάνθρωπος Χριστὸς προστατεύει τὴν Ἐκκλησία καὶ πάντα «ἀναδεικνύει ἄνδρες πλήρεις πίστεως, ἀγάπης, ζήλου, ἀνδρείας, σοφίας, χάριτος, συνέσεως καὶ λόγου, οἱ ὁποῖοι καταδιώκουν μακριὰ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κάθε ἐχθρὸ καὶ πολέμιο», ὅπως ἔλεγε ὁ ὅσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος.

Ἴσως μερικοὶ νὰ νομίζουν ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν πατριαρχῶν, τῶν ἀρχιεπισκόπων, τῶν ἀρχιερέων καὶ κατ’ ἐπέκταση τῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν. Δυστυχῶς ἡ πραγματικότητα εἶναι διαφορετική, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται μερικοὶ ἀπ’ αὐτούς, παρόλο ποὺ οἱ δραστηριότητες τῶν περισσότερων ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ἔχουν τὶς ἀρετές, πού χρειάζονται ὡς προϋποθέσεις ἐπιτυχίας, γιὰ τὸ ἔργο τῆς ὑπεράσπισης τῆς Ἐκκλησίας.

5 Μαρτίου. Κόνωνος ὁσιομάρτυρος (α΄ αἰ.). Κόνωνος μάρτυρος τοῦ κηπουροῦ (γ΄ αἰ.). Μάρκου ὁσίου τοῦ Ἀθηναίου (δ΄ αἰ.), Γεωργίου νεομάρτυρος τοῦ ἐκ Ῥαψάνης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ς΄ 1-12).

Ησ. 6,1              Καὶ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν Ὀζίας ὁ βασιλεύς, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ.

Ησ. 6,1                       Κατά το έτος εκείνο, κατά το οποίον απέθανεν ο βασιλεύς Οζίας, είδον εν οράματι τον Κυριον να κάθεται επάνω εις ένα θρόνον υψηλόν και μετέωρον· και είδα ακόμη να είναι γεμάτος από απερίγραπτον δόξαν ο ναός αυτός.

Οἱ Αἰτωλικιῶτες γύρισαν τὴν πλάτη στὴν ἔκθεση ὅπλων ποὺ γίνεται μέσα στὸν ἱστορικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου.

σ.σ. Είπανε ψέματα ότι ο Ι.Ναός Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού έχει να λειτουργήσει από την δεκαετία του ’60. Λειτουργεί κανονικά. Μητροπολίτης, Δήμαρχος (Σπυρίδων Διαμαντόπουλος) και Αντιπεριφερειάρχης (Αθανάσιος Μαυρομμάτης) έστησαν αυτό το αίσχος. Η αναίσχυντη Πολιτεία χρηματοδοτεί μπροστά στα μάτια μας, με τα δικά μας τα λεφτά, την διάλυση της Ορθοδοξίας.

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Δεν έχει προηγούμενο η ασέβεια των νεοτεριστών, να μετατρέψουν ένα κόσμημα Ιερού Ναού σαν αυτόν του Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού, σε αίθουσα έκθεσης όπλων και φορεσιών. Δεν έχει ξαναγίνει στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, και πιθανότατα πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Θυμίζουμε επίσης ότι οι στρατιώτες όταν είναι να αποδώσουν τιμές μένουν και το κάνουν πάντοτε στο προαύλιο χώρο των Ναών και δεν μπαίνουν ΠΟΤΕ μέσα στους Ναούς.

Ὅταν τὸ 1267 στὴν Μονὴ Ξηροποτάμου εἶχε γίνει συλλείτουργο Ὀρθοδόξων Παπικῶν...

Το 1267 στην μονή Ξη­ρο­πο­τά­μου του Αγί­ου Όρους, έγι­νε συλ­λεί­τουρ­γο Ορ­θο­δό­ξων και πα­πι­κών…

για την ένω­ση των 2 εκ­κλη­σιών, και κατά τη διάρ­κεια της Θεί­ας λει­τουρ­γί­ας έγι­νε σει­σμός και κα­τα­πλα­κώ­θη­καν όλοι μέσα στην Εκ­κλη­σία και σκο­τώ­θη­καν!