Τήν δικαίαν κρίσιν κρίνατε, Ν. Σωτηροπούλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 6-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
ΦΡΙΚΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (οι ιερείς πέθαναν ένας-ένας στο βωμό)Έλεγε ο Αρχιμανδρίτης Kirill Pavlov.Σχετικά με το πόσο σημαντικές είναι οι προσευχές για τους νεκρούς, και για το γεγονός ότι υπάρχει επικοινωνία με τη μετά θάνατον ζωή, θα σας φέρω τώρα μια υπέροχη αλλά αληθινή ιστορία από τη ζωή ενός ναού της Ρωσικής Εκκλησίας μας. Πέθανε επαναστάτης στο χωριό Λυσογόρκα.Ένας άλλος ιερέας στάλθηκε να τον αντικαταστήσει - ένας νεαρός άνδρας, ο οποίος πέθανε απρόσμενα κατά τη διάρκεια της πρώτης λειτουργίας - ακριβώς στο βωμό. Έστειλαν άλλον ιερέα, αλλά του συνέβη το ίδιο: την πρώτη μέρα της διακονίας του, αφού ψάλλει το «Πάτερ ημών» και το στίχο της κοινωνίας, ο ιερέας δεν έβγαινε για πολύ ώρα με τα Τίμια Δώρα, και όταν μπήκε ο γέροντας στο θυσιαστήριο, αυτός είδα έναν ιερέα ξαπλωμένο με όλα του τα ρούχα δίπλα στον Ιερό Θρόνο νεκρό.Όλοι τρόμαξαν όταν έμαθαν για αυτόν τον μυστηριώδη θάνατο και, χωρίς να γνωρίζουν την αιτία, είπαν ότι κάποια σοβαρή αμαρτία έτρεχε πάνω από την ενορία όταν δύο αθώες ζωές θυσιάστηκαν γι' αυτό. Η φήμη γι' αυτό εξαπλώθηκε σε όλη την περιοχή, και κανένας από τους ιερείς δεν τόλμησε να πάει σε αυτή την ενορία.
«Ἕνας ἀνθρωπος καί μιά ἀρκούδα ἔγιναν ἀδερφοποιτοί. Ὁ ἄνθρωπος προσκάλεσε την αρκούδα σε τραπέζι. Τήν ὥρα κατά τήν ὁποία ἀποχαιρετιοῦνταν, ὁ ἄνθρωπος φίλησε τόν καλεσμένο του καί παρότρυνε τη γυναῖκα του νά κάνη τό ἴδιο. Ἡ γυναῖκα σάν μύρισε τήν ἄσχημη μυρωδιά τῆς ἀρκούδας, ἀναγούλιασε καί εἶπε:Δέν μπορῶ νά ἀντέξω τόν καλεσμένο σου, βρωμάει.Ἡ ἀρκούδα ἔφυγε. Κάλεσε, ὅμως καί ἐκείνη σέ τραπέζι τόν ἄνθρωπο, πού ξεκίνησε παίρνοντας μαζί καί τό τσεκούρι του.Θα κόψω ξύλα στο γυρισμό καί θά τά φέρω, εἶπε.Ἡ ἀρκούδα τόν ὑποδέχθηκε μέ τήν ἴδια ἐγκαρδιότητα καί τοῦ ἀνταπέδωσε τή φιλοξενία. Ὕστερα τοῦ εἶπε:
Νεκτάριος ΔαπέργολαςἈναζωπυρὠνεται πάλι το ἐνδιαφέρον σχετικά μέ τό θέμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, καθώς πλέον ἀναμένεται καί ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ (χωρίς πάντως νά τρέφουμε ἰδιαίτερες αὐταπᾶτες). Ἀναζωπυρώνεται, μέ ἀρκετό κόσμο νά ἐκφράζει ὑγιῶς τήν ἀντίδρασή του. Βεβαίως ἡ κατάσταση τοῦ λαοῦ μας εἶναι γνωστή ἐδῶ καί πολλά χρόνια (μέ τήν πλειονότητα νά βουλιάζει στήν ἀνοησία, τόν ὑλιστικό ἐκμαυλισμό, τήν ἀθεΐα ἤ τήν ἀπάθεια καί τήν διαστρεβλωμένη πίστη) καί ἕνα ὁλόκληρο σύστημα ἀπό βοθροκάναλα, φυλλάδες καί σιχαμερές νεοταξίτικες ἱστοσελίδες ἐξεμεῖ πάντοτε καθημερινά τήν ἄθλια προπαγάνδα του. Μέσα σέ αὐτό τό σκοτεινό κλίμα ὑπάρχουν ὅμως εὐτυχῶς καί ἐκεῖνοι πού ἀντιδροῦν, κάνοντας ὅ,τι μποροῦν γιά νά ἀφυπνίσουν ὅσο γίνεται περισσότερες κοιμισμένες συνειδήσεις. Και ἀκόμη εὐτυχέστερα ὑπάρχει και μία μεγάλη μερίδα συμπολιτῶν μας πού ἀρνεῖται νἀ ὑποταχθεῖ, ἀντιδρᾶ και ἀντιστέκεται.Δέν θά πλατιάσουμε ἐδῶ, ἀναλύοντας ἐκ νέου τόν ἐφιάλτη της ἀριθμοποίησης καί τῆς ψηφιακῆς ὑποδούλωσης τόν ὁποῖο προωθεῖ δρομαίως ἡ αἰσχρή χούντα μέ τήν ψευτοδημοκρατική προβιά. Καί ὁ ὑποφαινόμενος ἔχει ἐντρυφήσει μέ ἐκτενῆ ἀρθρογραφία κατά τά τελευταῖα χρόνια πάνω στό ζοφερό θέμα τῆς ἐπερχόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, τοῦ μετανθρωπισμοῦ καί τῆς woke ἀτζέντας (ὅλα αὐτά εἶναι ὄψεις τοῦ ἴδιου πράγματος), ἀλλά καί πολλά ἄλλα ἐξαιρετικά κείμενα ἀπό μία μεγάλη γκάμα προσώπων (νομικῶν, ἀρθρογράφων, εἰδικῶν πάνω στίς νέες τεχνολογίες κλπ) ἔχουν κατατεθεῖ, κρούοντας μέ πλήρη καί ἐμπεριστατωμένα ἐπιχειρήματα τόν κώδωνα τοῦ θανάσιμου κινδύνου.
ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ Η ΠΛΗΓΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ ΑΚΟΜΗἘντροπή! Ὄρθιος ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας. Καθημένη ἡ Ἀνθύπατος τῆς Ρώμης, ἡ πρέσβειρα ἡ ὁποία συμπεριφέρεται ὡς πραγματικὸς κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος: «Θὰ ἡγοῦμαι κατὰ τὶς ἀρχές μου…», αἰσχύνη, ὀδύνη!Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διστάζει νὰ ὁμολογήση τὸν Χριστόν, τὸν ἀρνεῖται μὲ τὴν σιωπὴν καὶ τὴν ἀδιαφορίαν τουΑἱ ἐπιορκίαι κατατρώγουν τοὺς ψευδο-ἡγέτας, ἱκέτας τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεωςΓράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγοςΤό Κατά Ἰωάννη εὐαγγέλιο, ἀναφερόμενο στούς ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι σχεδίαζαν τήν θανάτωση τοῦ Κυρίου μας, σημειώνει ὅτι «εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεύς ὤν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν, οὐδέ διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπέρ τοῦ λαοῦ καί μή ὅλον τό ἔθνος ἀπόληται». Ὁ καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας στό Ὑπόμνημά του στό ἱερό κείμενο καί ἀναφερόμενος στόν στίχο αὐτό τονίζει ὅτι «Ὁ Καϊάφας πανούργως καί ὑποκριτικῶς διαστρέφει τήν ἀλήθεια, ὅτι ὁ μεγαλύτερος καί ἀγαθότερος ἄνθρωπος ὀφείλει νά θεωρῆ τό σύνολο τῆς κοινωνίας πολύ ἀνώτερον ἑαυτοῦ καί νά σκέπτεται ὅτι ἡ ζωή του καταναλίσκεται ἐπωφελῶς καί χρησίμως, ἐάν διατίθεται ὑπέρ τοῦ συνόλου».Ὁ πανοῦργος καί ὑποκριτής ἀρχιερέας Καϊάφας μέ τήν ἀναφορά του αὐτή στήν πραγματικότητα ἐπικαλεῖται τήν ἐξυπηρέτηση τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Πρόκειται γιά ἕνα λόγο σκοτεινό, γιά ἕνα ἐπιχείρημα ἀκαθόριστο καί ἀσαφές, ἀφοῦ ἡ κατεύθυνσή του εἶναι ἀμφίδρομη. Διότι ἀφενός μπορεῖ νά ὑπαινίσσεται σεβασμό πρός τόν ἰουδαϊκό λαό, δηλαδή μία διάθεση προώθησης λύσεων πού σκοπό ἔχουν τό δημόσιο συμφέρον· ἀφετέρου ὅμως μπορεῖ νά θεωρηθῆ ὅτι πρόκειται γιά ἕνα ἐπιχείρημα πού σκοπό ἔχει νά παραπληροφορήση καί νά ἐξαπατήση τόν λαό. Καί στήν παροῦσα περίσταση συμβαίνει ἡ δεύτερη περίπτωση. Πρόκειται γιά ἕνα ἐπιχείρημα πού σκοπό ἔχει νά ἐπικαλύψη καί νά κρύψη τίς ὕποπτες προθέσεις τοῦ ἀρχιερέα Καϊάφα, τούς ἄνομους σκοπούς του, οἱ ὁποῖοι δέν τολμοῦν νά προβληθοῦν μέ εὐκρίνεια καί μέ σαφήνεια πρός τόν λαό, ὁ ὁποῖος ὅμως δέν λειτουργεῖ ὡς κυρίαρχος συνειδητός λαός, ἀλλά ὡς μαζάνθρωποι, γιά αὐτό ἄλλωστε ἐνεργεῖ καί ὡς ὄχλος.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου ΜεταλληνοῦΘάρρος καί τόλμη χρειάστηκαν ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος καί οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, γιά νά ἐκπληρώσουν τό ἱερό τους καθῆκον πρός τόν Χριστό. Τό θάρρος αὐτό καί αὐτή ἡ τόλμη ἐστήριξε πάντοτε τήν Ἐκκλησία στήν αἱματόβρεκτη ἱστορία της.Ἡ Ἐκκλησία ἐθριάμβευσε καί νίκησε, γιατί ὑπῆρξε ξένη πρός κάθε διπλωματικό ἐλιγμό καί ὑστερόβουλη συναλλαγή. Ἡ διπλωματία καί οἱ συμβιβασμοί ἦταν πάντα στήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας ὑπόθεση ὁρισμένων προσώπων, ὄχι τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί τήν ὥρα πού κάποιος «δεσπότης» ἤ «πατριάρχης» φρόντιζε, ἴσως πῶς νά σώσει τό κεφάλι ἤ τό ἀξίωμά του, σφαζόταν ἀπό τό γιαταγάνι τοῦ ἀπίστου κάποιος «κηπουρός», ἤ ἀγράμματος χριστιανός, πού δέν ἤξερε τά μαθηματικά τῆς διπλωματίας καί τῆς συναλλαγῆς.
τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.
Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση, λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.
Ο πατέρας Παύλος στην Ιερά Μονή Διονυσίου κρατώντας την Τίμια κάρα Του Γέροντα Χαράλαμπος Διονυσιατου.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ι´ 34-43).
Πραξ. 10,34 Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα αὐτοῦ εἶπεν· ἐπ᾿ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός,
Πραξ. 10,34 Ηνοιξε ο Πετρος το στόμα αυτού και με ευλάβειαν και επισημότητα είπεν· “αλήθεια, καταλαβαίνω τώρα πολύ καλά, ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης.