Τί σημαίνει ὁ σταυρός γιά τόν Χριστιανό, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί σημαίνει ὁ σταυρός γιά τόν Χριστιανό, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, 15-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοί, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος- Λόγος στήν Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοί, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος- Λόγος στήν Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 14-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ματαιότης ματαιοτήτων τά πάντα ματαιότης, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος- Λόγος στήν Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ματαιότης ματαιοτήτων τά πάντα ματαιότης, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος- Λόγος στήν Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, 15-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 22

433. Ποιες είναι οι αμαρτίες κατά της αλήθειας;

Η ερώτηση ενός ευγενή : Ποιες είναι οι αμαρτίες κατά της αλήθειας;

Η απάντηση του ιερέα: Αμαρτήματα κατά των καθηκόντων της αλήθειας είναι:

1) Δολοπλοκία και απάτη. Αυτά τα δύο ελαττώματα αναφέρονται από τον Απόστολο Παύλο ( Α΄ Θεσσαλονικείς 4:6 , Εβραίους 4:13 ).

2) Κλοπή ή μυστική κλοπή αντικειμένου άλλου εν αγνοία του ιδιοκτήτη του.

3) Ληστεία, ή κάποιος που, όχι κλέβοντας αλλά με τη βία, ιδιοποιείται την περιουσία κάποιου άλλου. Η ληστεία διαφέρει από την κλοπή στο ότι προσβάλλει και τον πλησίον. Η ληστεία έχει πολλές μορφές: για παράδειγμα, η βίαιη είσοδος σε σπίτια, οι ληστείες, η βίαιη στέρηση δικαιωμάτων, όπως όταν οι αρχές καταχρώνται την εξουσία τους για να καταπιέζουν άλλους, ή όταν οι κατηγορούμενοι εξαπατούν το δικαστήριο με ψευδή μαρτυρία, ψευδή όρκο, κ.λπ. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η αμαρτία της αδικίας όταν ο μισθός των μισθωτών εργατών παρακρατείται ή μειώνεται παράνομα. Σύμφωνα με τα λόγια της Αγίας Γραφής, αυτή η αμαρτία κραυγάζει προς τον ουρανό. Ιδού, ο μισθός των εργατών που άροσαν τα χωράφια σας, που σας έχει φυλαχθεί, κραυγάζει· και οι κραυγές εκείνων που ψαχούλεψαν έχουν φτάσει στα αυτιά του Κυρίου των δυνάμεων ( Ιάκωβος 5:4 ). Και είναι πραγματικά τρομερό να βλέπεις όταν φτωχοί καλλιτέχνες, υπηρέτες, εργάτες, που μετά από σκληρή δουλειά περίμεναν την συμφωνημένη πληρωμή, ξαφνικά βρίσκονται εξαπατημένοι.

4) Τοκογλυφία—αυτή είναι η απαίτηση τόκων που υπερβαίνουν το νόμιμο όριο. Αυτό το ελάττωμα είναι μια μορφή κλοπής, καθώς επωφελείται επίσης από τις ατυχίες των άλλων. Η ιδιαίτερη σοβαρότητα αυτού του ελάττωμα έγκειται στην επιδίωξη παράνομου κέρδους από ανθρώπους που, σε δεινή θέση, αναγκάζονται να συμφωνήσουν σε οποιονδήποτε όρο, να αγοράσουν ό,τι χρειάζονται σε οποιαδήποτε τιμή.

Ἐμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς.

Εμφάνιση τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς

Τήν ἐποχή ἐκείνη ἐμφανίστηκε στα χωριά τῶν Φαρσάλων ἡ ἁγία Παρασκευή σε σχῆμα μοναχῆς καί ζητοῦσε λίγο λάδι γιά τό μοναστήρι της. (Ἔλεγαν πώς κοντά στην Αθήνα ἦταν ἕνα μοναστήρι τῆς Ἁγίας,πού στα χρόνια τῆς Κατοχῆς δέν τοῦ ἔλειψε τό λάδι). Οἱ κάτοικοι, νομίζοντας ὅτι εἶναι καλογριά, ἄλλοι τῆς ἔδιναν καί ἄλλοι τήν ἔδιωχναν.

«Πέρασε καί ἀπό τό σπίτι μας», διηγεῖται ἡ ἀδελφή Εφραιμία. «Ανυποψίαστη ἡ μητέρα μου τήν φιλοξένησε με χαρά καί τῆς ἔδωσε καί ἀρκετό λάδι. Κατόπιν τῆς λέγει ἡ Ἁγία: “Φέρε μου τα κοριτσάκια σου νά τά σταυρώσω.

Μα τί εὐλογία ἦταν αὐτή! Την πλησιάσαμε καί μᾶς σταύρωσε στο κεφαλάκι. Το τί χάρη αἰσθανθήκαμε δέν λέγεται!»

Ένας ἄλλος ἔμπορος, ὅπως ξεγελοῦσε τούς ἄλλους, πῆγε να ξεγελάσει στο ζύγι καί τήν Ἁγία. Τήν ἴδια στιγμή ἔγινε τοπικός σεισμός καί τό πάτωμα ἔφυγε ἀπό τή θέση του. Έκτοτε το κατάστημα αὐτό ἔκλεισε καί δέν μπόρεσε να ξανανοίξει.

Μία γυναίκα πῆγε να δώσει λάδι στήν Ἁγία, ἀλλά ἐκείνη δέν τό δέχτηκε: «Δέν παίρνω ἀπό σένα, εἶπε, γιατί εἶσαι φόνισσα». Πράγματι, ἡ γυναίκα αὐτή, χωρίς νά τό γνωρίζει κανείς, είχε δηλητηριάσει το μικρό παιδάκι της, ἐπειδή νόμιζε πώς δέν θά μποροῦσε νά τό θρέψει.

Ἡ σταυροαναστάσιμη ἀγωνιστικὴ πορεία πρὸς τὸ Πάσχα.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 25η Φεβρουαρίου 2026

Ήδη από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, η αγία μας Εκκλησία μας εισήγαγε σε μιά νέα περίοδο του εορτολογίου της, την περίοδο του Τριωδίου. Μας δίδει έτσι την αφορμή να στρέψουμε και πάλι την προσοχή μας προς το νόημα και το περιεχόμενό της και να προσεγγίσουμε κάποιες πτυχές της, που μπορούν να μας βοηθήσουν σε μιά βαθύτερη κατανόηση της σημασίας της στην πνευματική μας ζωή.

Είναι μια πένθιμη και κατανυκτική περίοδος που αρχίζει, όπως είναι γνωστό, από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φθάνει μέχρι τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου. Αυτήν διαδέχεται κατόπιν η χαρμόσυνη περίοδος του Πεντηκοσταρίου, που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και φθάνει μέχρι την Κυριακή των αγίων Πάντων.

Είναι περίοδος εντονωτέρου πνευματικού αγώνος, στην οποία η Εκκλησία, με τα τροπάρια, τους ύμνους, τα αναγνώσματα, τις κατανυκτικές Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες, με την νηστεία και με την όλη κατάλληλη ατμόσφαιρα των ημερών αυτών μας καλεί σε μιά ακριβέστερη και βαθύτερη βίωση του μυστηρίου της μετανοίας, μας καλεί να παλαίψουμε και να σταυρώσουμε τα πάθη και τον παλαιόν άνθρωπον, που φέρουμε μέσα μας, έτσι ώστε συσταυρωμένοι και συναναστημένοι με τον Χριστό, να εορτάσουμε τα άγια Πάθη και την Ανάστασή του.

Ἡγεμὼν μελῶν καὶ αἰσθήσεων. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

Τελεῖται, ἀγαπητοί μου, ἡ λειτουργία τῶν προηγιασμένων δώρων. Γιατί ἡ λειτουργία αὐτὴ ὀνομάζεται ἔτσι; ποιός εἶνε ὁ λόγος;

Ὅλοι γνωρίζουμε, ὅτι τὸ μυστήριο τῆς θείας εὐχαριστίας ἢ θείας κοινωνίας ἢ θείας μεταλήψεως, τὸ ἀνώτερο ἀπ᾿ ὅλα τὰ μυστήρια, ὁ Κύριος τὸ ἵδρυσε τὴ νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης στὸ ὑπερῷο, ὅπου συνήχθη μὲ τοὺς μαθητάς του γιὰ νὰ τελέσουν τὸ πάσχα. Ἐκεῖ ἔλαβε στὰ πανάχραντά του χέρια τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασί, τὰ εὐλόγησε, καὶ ὤ τοῦ θαύματος! τὸ ψωμὶ ἔγινε σῶμα Χριστοῦ καὶ τὸ κρασὶ ἔγινε αἷμα Χριστοῦ. Ἔδωσε δὲ ἐντολή, νὰ τελῆται αὐτὸ «εἰς ἀνάμνησίν» του (Λουκ. 22,19). Καὶ πράγματι οἱ μαθηταὶ τελοῦσαν πάντοτε τὸ μυστήριο τῆς θείας εὐχαριστίας, μὲ τρόπο ἀπέριττο στὴν ἀρχή, χωρὶς πολλὰ ψάλματα καὶ ὄχι σὲ μεγαλοπρεπεῖς ναοὺς σὰν αὐτοὺς ποὺ ἔχουμε τώρα· μὲ κίνδυνο κατέβαιναν στὶς κατακόμβες.

Σιγὰ – σιγὰ διαμορφώθηκαν τρεῖς λειτουργίες· τοῦ ἁγίου Ἰακώβου, ποὺ εἶνε ἐκτεταμένη, τοῦ μεγάλου Βασιλείου ποὺ τελεῖται καὶ τὶς Κυριακὲς τῆς μεγάλης Σαρακοστῆς, καὶ τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ποὺ τελεῖται συνήθως.

Πῶς ἔγινε ὅμως ἡ λειτουργία τῶν προηγιασμένων; Δημιουργήθηκε ἀπὸ τὴν ἑξῆς ἀνάγκη. Τὴ μεγάλη Σαρακοστὴ τελεία λειτουργία τελεῖται μόνο Σάββατο καὶ Κυριακή· τὶς ἄλλες ἡμέρες οἱ πιστοὶ δὲν μποροῦσαν νὰ κοινωνήσουν. Καλά, θὰ πῆτε, δὲν μποροῦσαν νὰ περιμένουν ὣς τὴν Κυριακή; Εἶχαν, ἀγαπητοί μου, πόθο νὰ κοινωνοῦν συχνά, εἰ δυνατὸν καθημερινῶς.

Τί σχέση ἔχει ὁ Μητσοτάκης μὲ τὴν Ἐκκλησία;

σ.σ. Στο ερώτημα του αρθρογράφου να απαντήσουμε, για να μην σκανδαλίζεται, ότι ο Μητσοστάκης δεν έχει καμμία σχέση με την Εκκλησία του Χριστού, πόσο μάλλον όταν είναι και αφορισμένος. Έχει με εκείνους που διοικούν την Εκκλησία, αρκετοί των οποίων δείχνουν με τις πράξεις τους ότι ούτε κι εκείνοι θέλουν να έχουν σχέση με την Εκκλησία. Στο αποκρουστικό θέαμα της φωτογραφίας φαίνεται η ολοκλήρωση μίας «συνδιαλλαγής». Ο Μητσοτάκης έκανε κατά πάσα πιθανότητα μία οικονομική «εξυπηρέτηση» στον Μακάριο, ίσως και κάτι άλλο, και ο Μακάριος με την σειρά του εξφασφαλίζει που θα πάει η επιστολική ψήφος των ομογενών της Αυστραλίας. Το συνεχόμενο λερωμένο φλέρτ μεταξύ ιεραρχίας και πολιτικών έχει εδώ και πολύ καιρό ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής, αντοχής και πρόκλησης. Αρκετοί ιεράρχες (πιστεύουμε και ελπίζουμε όχι όλοι) έχουν διαφθαρεί από τους πολιτικούς και αντί να έχουν τον Χριστό στο κεφάλι, έχουνε την καρέκλα και τον μαμωνά.

Του Μάνου Λαμπράκη

Ποιον αγκαλιάζει η Εκκλησία σήμερα και γιατί;

Κοιμήθηκε ὁ γέροντας Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος (1931-2026)

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος (καί Ἱερομόναχος 20/6/2023) Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος τοῦ Κων/νου γεννήθηκε στὴ Δράμα τό 1931 ἀπό Ἕλληνα πατέρα καὶ Ρουμάνα μητέρα. Ἔλαβε δημοτικὴ καὶ γυμνασιακὴ ἐκπαίδευσι στὴ Δράμα, περνώντας τὰ παιδικά του χρόνια μὲ φτώχεια καὶ πολλὲς στερήσεις. Ὑπηρέτησε στὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ γιά 30 μῆνες ὡς ἔφεδρος Ἀνθυπολοχαγός. Μετὰ τὴν ἀποστράτευσί του ἐργάστηκε ὡς βοηθὸς Λογιστοῦ. Τό 1957 ἐνυμφεύθη τὴν Ἑλένη Λιασκοπούλου τοῦ Δημητρίου ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη. Ἀπὸ τὸ γάμο τους ἕως καὶ τό 2018 ἀπέκτησαν 7 παιδιά, 18 ἐγγόνια καί 19 δισέγγονα.

Ἀπορρίπτοντας σημαντικὴ ὑποτροφία στὴ Γαλλία γιὰ σπουδὲς στὴν κλασσικὴ φανητικὴ μουσική (1952), τό 1958 ἀνταποκρινόμενος στὴν Ἱερατική του κλήση εἰσάγεται στὸ τότε Ἀνώτερο Ἐκκλησιαστικὸ Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης. Στίς 22-08-1959 χειροτονεῖται Διάκονος καὶ στίς 26-03-1961 Πρεσβύτερος, μὲ ὀργανικὴ θέσι στὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο Εὐόσμου, ἀπὸ τὸν τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Παπαγεωργίου. Τό 1973 φοίτησε στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.«Ἀπὸ ὅλες τὶς ὁμιλούμενες γλῶσσες, ἡ πιὸ δύσκολη εἶναι .......»

 ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.«Ἀπὸ ὅλες τὶς ὁμιλούμενες γλῶσσες, ἡ πιὸ δύσκολη εἶναι ἡ σιωπή.» 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_6149.html

16 Μαρτίου. Σαββίνου τοῦ Αἰγυπτίου (†287). Ἰουλιανοῦ μάρτυρος (γ΄ αἰ.), Χριστοδούλου ὁσίου τοῦ ἐν Πάτμῳ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΙΔ´ 24-32).

Ησ. 14,24          τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· ὃν τρόπον εἴρηκα, οὕτως ἔσται, καὶ ὃν τρόπον βεβούλευμαι, οὕτως μενεῖ,

Ησ. 14,24                  Αυτά λέγει Κυριος των δυνάμεων, ο παντοκράτωρ· όπως είπα και όπως απεφάσισα, έτσι και θα γίνη και έτσι θα μείνη.

Ησ. 14,25          τοῦ ἀπολέσαι τοὺς Ἀσσυρίους ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἐμῆς καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἔσονται εἰς καταπάτημα, καὶ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ ζυγὸς αὐτῶν, καὶ τὸ κῦδος αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὤμων ἀφαιρεθήσεται.

Ησ. 14,25                  Θα καταστρέψω τους Ασσυρίους από την χώραν μου την Ιουδαίαν και από τα ιδικά μου όρη· θα νικηθούν και θα καταπατηθούν με περιφρόνησιν από τους ανθρώπους, θα αφαιρεθή από τον λαόν μου ο ζυγός της δουλείας των. Ο εξευτελισμός και το όνειδός των, που ώσαν βαρύ φορτίον εβαρυνε τους ώμους των, θα αφαιρεθή”.