Ἀποκάλυψη Ἰωάννου, Ὁ ἀριθμός τῶν ἐσφραγισμένων- σωζομένων 144.000, 9-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
❈ Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει κάνει πολιτικό γάμο, γιά τήν Ἐκκλησία καί γιά τόν Θεό δέν εἶναι ἔγγαμος, εἶναι ἄγαμος. Καί ὄχι μόνο εἶναι ἄγαμος, εἶναι καί πόρνος. Κάνει μία ἐπίσημη πορνεία μέ τή σφραγίδα τῆς Πολιτείας. Αὐτός ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά γίνει ἀνάδοχος, ὅταν ἡ ζωή του εἶναι κραυγαλέα ἀντίθετη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Δέν ἐπιτρέπεται νά γίνει ἀνάδοχος, νά γίνει νονός δηλαδή. Γιατί τί θά διδάξει στόν ὑποψήφιο πιστό; Βέβαια τότε εἶναι νήπιο, ἀλλά μετά θά γίνει μεγάλος ἄνθρωπος. Οὔτε μπορεῖ νά γίνει κουμπάρος σ' ἕναν γάμο. Τί νά παντρέψει;..
❈ Οἱ Ἅγιοί μας, πού εἶναι τό στόμα τοῦ Χριστοῦ, λένε ὅτι δέν ἐπιτρέπεται νά χορεύουμε. Κάποιοι λένε, ὅτι δέν εἶναι κακό νά χορεύουμε δημοτικούς χορούς. Καί ὅμως, οὔτε δημοτικούς χορούς πρέπει νά χορεύουμε. Τρεῖς χοροί ἐπιτρέπονται.Ὁ ἕνας χορός εἶναι ὁ χορός τῆς μετανοίας μας. Ἄν κάνουμε τίς μετάνοιές μας, τότε κάνουμε τόν χορό πού ἀρέσει στόν Χριστό.Ἕνας ἀκόμα χορός πού κάνουμε εἶναι ὁ χορός γύρω ἀπό τήν κολυμβήθρα τήν ὥρα πού κάποιος βαφτίζεται.
❈ Λέει ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης: "διαβάζοντας τήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη, ποιοί βλέπουμε ὅτι ἔφθασαν στήν θέωση (δηλ. ὅρασις τοῦ ἀκτίστου Φωτός);Στήν Παλαιά Διαθήκη ἦταν οἱ Προφῆτες καί στήν Καινή Διαθήκη ἦταν οἱ Ἀπόστολοι. Πρῶτα ὅμως στήν Καινή Διαθήκη ἔφθασε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Μετά ὁρισμένοι Ἀπόστολοι. Ὄχι ὅλοι μαζί οἱ Ἀπόστολοι".Οἱ πρῶτοι πού θεώθηκαν ἦταν οἱ τρεῖς κορυφαῖοι, ὁ Ἅγιος Πέτρος, ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης. Στό ὄρος Θαβώρ εἶδαν τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, θεώθηκαν.
Ὁμιλία τοῦ Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 11-12-2013Λέγαμε τήν προηγούμενη φορά, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅτι οἱ χριστιανοί μπερδεύουν -κάποιοι χριστιανοί- τίς ἀρετές μέ τόν σκοπό τῆς χριστιανικῆς ζωῆς καί νομίζουν ὅτι ἡ τελειότητα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς εἶναι νά κάνει κανείς κάποιες ἀσκήσεις, ὅπως εἶναι ἡ νηστεία, ὅπως εἶναι ἡ ἀγρυπνία, ἀκόμα καί ἡ προσευχή καί ἐξαπατῶνται ἀπό αὐτό καί ὑπερηφανεύονται καί, ὅπως λέει ἐδῶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος, κατακρίνουν τούς ἄλλους καί χάνουν καί οἱ ἴδιοι τόν σκοπό τους.Καί μᾶς λέει λοιπόν -γιά νά κάνουμε μία σύνδεση μέ τά προηγούμενα- τώρα πού κατάλαβες, πού γνώρισες πολύ καλά, ὅτι ἡ πνευματική ζωή καί τελειότητα δέν βρίσκονται σ’ αὐτές οἱ ἀρετές, γιατί αὐτές οἱ ἀρετές εἶναι ἁπλῶς τά μέσα γιά νά πετύχουμε τόν σκοπό, μᾶς λέει καί τόν σκοπό. Ποιός εἶναι ὁ σκοπός; Ἡ τελειότητα γνώριζε ὅτι δέν βρίσκεται σ’ αὐτές οἱ ἀρετές ἀλλά στή γνώση τῆς ἀγαθότητας καί τῆς μεγαλειότητας τοῦ Θεοῦ∙ στό νά γνωρίσει κανείς τόν Θεό, ὄχι ἐγκεφαλικά, ἔτσι σάν μία γνώση, ὅπως τά μαθηματικά, ἡ φυσική, ἀλλά βιωματικά, ὅταν ζήσει τόν Θεό. Αὐτό εἶναι λοιπόν ἡ τελειότητα. Καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά, νά γνωρίσεις τήν δική σου μηδαμινότητα, τό μηδέν καί τήν κλίση πού ἔχεις σέ κάθε κακό. Ἀκόμα ἡ τελειότητα εἶναι τό ν’ ἀγαπήσεις τόν Θεό καί νά μισήσεις τόν ἑαυτό σου, τόν κακό ἑαυτό σου, τά πάθη σου. Ἐπίσης, εἶναι ἡ ὑποταγή, καί μάλιστα ὄχι μόνο στόν Θεό ἀλλά καί σέ ὅλα τά κτίσματα γιά χάρη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ ἀποστροφή κάθε δικοῦ μας θελήματος καί ἡ τέλεια ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ μάλιστα κατεξοχήν φαίνεται ἄν ὁ ἄνθρωπος ἔχει προοδεύσει πνευματικά, στό μέτρο πού δέχεται ὅλα ὅσα τοῦ συμβαίνουν μέ χαρά, ὡς θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὡς παραχώρηση τοῦ Θεοῦ. Γιατί τίποτα δέν γίνεται ἀθεΐ, δηλαδή χωρίς ὁ Θεός νά τό εὐδοκεῖ ἤ νά τό παραχωρεῖ. Καί ἀκόμα, ἀπό τό νά θέλουμε ὅλα αὐτά καί νά τά κάνουμε ξεκάθαρα γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὅ,τι κάνουμε καί θέλουμε, νά τό θέλουμε μόνο γιά τόν Θεό καί γιά τήν δόξα Του. «Μόνο καί μόνο γιά νά ἀρέσουμε σέ Αὐτόν, καί γιατί ἔτσι θέλει Αὐτός καί γιατί ἔτσι πρέπει νά Τόν ἀγαπᾶμε καί νά Τόν ὑπηρετοῦμε.Αὐτός εἶναι ὁ νόμος τῆς ἀγάπης, αὐτός πού ἔχει γραφτεῖ ἀπό τό χέρι τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ στίς καρδίες τῶν πιστῶν δούλων Του. Αὐτή εἶναι ἡ ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας, τήν ὁποία ζητεῖ ἀπό ἐμᾶς ὁ Θεός»[1]. Ἡ αὐταπάρνηση, αὐτό πού λέγει, «ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθήσει, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν»[2]. Οὐσιαστικά εἶναι νά ἀρνηθεῖ κανείς τήν φιλαυτία του καί τό θέλημά του, τήν ἀγάπη πού ἔχει τήν ἄρρωστη στόν ἑαυτό του καί τήν ὑποταγή πού ἔχει στά θελήματά του, στίς ἐπιθυμίες του. Καί ὅταν τά ἀρνηθεῖ κανείς αὐτά καί πεῖ, ἐγώ δέν θέλω τίποτα, θέλω ὅ,τι θέλεις ἐσύ Χριστέ μου, αὐτός ἔχει τήν αὐταπάρνηση τήν ἀληθινή πού ζητάει ὁ Κύριος.
Πόσες φορές κάνουμε σχέδια ἐπί σχεδίων καί μακροχρόνια καί πενταετή προγράμματα καί δεκαετή προγράμματα καί ἀνακοινώνουν προγράμματα ἀναπτύξεως καί ἕνα σωρό τέτοια πράγματα... καί αὔριο... Ἄ! Ξέρεις πέθανε! Πέθανε! Δέν ξέρουμε τί θά γίνει τήν αὐριανή ἡμέρα.Καί ἄν πεθάνεις αὔριο; Τζάμπα καί ἡ φαιά οὐσία πού κατανάλωσες, γιά ὅλα αὐτά τά σχέδια! Ἀντί νά κάνεις λίγη προσευχή νά σέ ἐλεήσει ὁ Θεός γιατί μπορεῖ νά εἶναι ἡ τελευταία σου νύχτα ἀπόψε, ἐσύ κατατρωγόσουν μέ ὅλες αὐτές τίς ἱστορίες, τούς ἀνθρώπινους λογισμούς.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης β΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. δ΄ 13-25).
Ρωμ. 4,13 οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως.
Ρωμ. 4,13 Διότι η υπόσχεσις, που εδόθη στον Αβραάμ, ότι με την πνευματικήν βασιλείαν του κατά σάρκα απογόνος του Ιησού Χριστού, θα γίνη αυτός κληρονόμος του κόσμου, δεν του εδόθη δια μέσου κανενός νόμου, αλλά δια μέσου της δικαιώσεως, που έλαβε από την πίστιν.
❈ Οἱ νόμοι δέν εἶναι καί πάντοτε νόμιμοι. Εἶναι ἄνομοι νόμοι. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε ἐντολή νά κάνουμε ὑπακοή στούς νόμους, αὐτούς πού δέν εἶναι ἀντίθετοι μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί κάνουμε, γιά χάρη τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Καί ἐπειδή, εἴπαμε, δέν εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σωστοί, χρειάζεται νά ὑπάρχει καί αὐτή - ἄς τό ποῦμε - ἡ ἔννομη τάξη.
❈ Παντοῦ καί πάντοτε πρέπει νά εἴμαστε ἀγωνιστές; Εἴτε εἶσαι διακοπές καί ἔχεις ἀργία ἀπό τήν ἐργασία σου, εἴτε εἶσαι στήν ἐργασία σου, δέν πρέπει νά ἀφήνεις τόν προσωπικό σου κανόνα.