Αποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 18-29), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τήν Ἐκκλησία των Θυατείρων, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 29-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ (Ιω. 6,33). Διότι ὁ ἀληθινός ἄρτος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, πού κατεβαίνει ἀπό τόν οὐρανόν καί δίδει ζωήν ἀτελεύτητον καί αἰωνίαν εἰς ὅλον τόν κόσμον", Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 29-4-2026, Ἱερομ. Σάββα ἉγιορείτουἹ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Μονή της Παναγίας στο Μαρτκόπι.Από την ιστορία του πατέρα Γαβριήλ.Έμαθα για τη Μονή της Παναγίας όταν ήμουν ήδη έφηβος. Ξεκίνησα με τα πόδια. Πείναγα και ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς. Περπάτησα χωρίς καν να φάω ψωμί. Ήταν φθινόπωρο, τα αμπέλια είχαν μόλις τρυγηθεί και σκέφτηκα: «Μακάρι να έβρισκα έστω και ένα μούρο κάπου!» Αλλά φοβόμουν ότι θα θεωρούνταν κλοπή. Συγκρατήθηκα και συνέχισα. Η πείνα με έκανε να σκοτείνω το όραμά μου. Ονειρεύτηκα ψωμί και ένα κομμάτι τυρί. Αφού περπάτησα αρκετή απόσταση, ξαφνικά είδα δύο άντρες ντυμένους με μοναχικά ρούχα ανάμεσα στα αμπέλια. Μου έκαναν νόημα, με κάλεσαν και μου είπαν: «Εσύ, ταξιδιώτη, έχεις διανύσει πολύ δρόμο και μάλλον πεινάς. Έλα να φας μαζί μας!» Τους πλησίασα και με κέρασαν ακριβώς το ψωμί και το τυρί που ονειρευόμουν. Μου πρόσφεραν ακόμη και λίγο κόκκινο κρασί. Μετά με ρώτησαν πού πήγαινα. Τους το είπα. Τότε με ευλόγησαν και μου είπαν: «Ήρθε η ώρα να συνεχίσεις το ταξίδι σου. Υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος και πρέπει να φτάσεις εκεί πριν νυχτώσει».Τους αποχαιρέτησα και βγήκα στον δρόμο. Σκέφτηκα: «Τι θα μπορούσε να φέρει τους μοναχούς εκεί; Γιατί να φάνε στη μέση ενός αμπελώνα;» Κοίταξα πίσω, αλλά κανείς δεν ήταν εκεί.
Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;– Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία προσεκτικά;– Οχι!– Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου…Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.λ…Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής:
Απαγόρευση social media: Λογοκρισία και μαζικό φακέλωμα – Η κυβέρνηση γίνεται ψηφιακός «χωροφύλακας» με επαλήθευση ηλικίας για όλουςΗ απαγόρευση των social media στα παιδιά κάτω των 15 είναι μόνο η βιτρίνα - Ξεκάθαρος στόχος η καθολική ψηφιακή επιτήρηση όλων των πολιτώνΣυντάκτης: Ελευθέριος ΑνδρώνηςΑπό την πρώτη στιγμή προειδοποιούσαμε γι’ αυτό και δυστυχώς επαληθευθήκαμε: H απαγόρευση πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών λειτουργεί ως εύσχημη βιτρίνα για την ψηφιακή παγίδευση όλων των πολιτών και την απόλυτη φίμωση του ελεύθερου λόγου.Από το περασμένο Δεκέμβριο του 2025 αναφέραμε από αυτή εδώ τη στήλη ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρισκόταν σε επαφές με την αυστραλιανή κυβέρνηση που πρώτη εφάρμοσε το μοντέλο καθολικής απαγόρευσης των ΜΚΔ σε παιδιά κάτω των 16 ετών, με τον ύπουλο σκοπό να επικρατήσει τελικά η ψηφιακή ταυτότητα ως μοναδικό μέσο επαλήθευσης ηλικίας για όλους.Ο αποκλεισμός των παιδιών από τα ΜΚΔ παρουσιάστηκε από τα ελληνικά μέσα σαν το… απαύγασμα της κοινωνικής πρόνοιας, την ίδια ώρα που νέα παιδιά (όπως πρόσφατα η 19χρονη Μυρτώ στο Αργοστόλι) πεθαίνουν από χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ ή επιδεικνύουν απίστευτα ξεσπάσματα βίας και μηδενισμού.
Από την ΙΣΤΟΡΙΑ των λέξεων: ❝ Πάσχα ❞ ~Η εορτή τού "Πάσχα"Το "Πάσχα", η μεγαλύτερη χριστιανική εορτή, εορτάζεται προς τιμήν τής "Αναστάσεως" τού Χριστού. Είναι όμως και η μεγάλη εορτή τού ιουδαϊσμού σε ανάμνηση τής Εξόδου των Εβραίων από τη δουλεία τής "Αιγύπτου".Ετυμολογία και προέλευσηΑΠό πού προήλθε η λέξη; Δεν συνδέεται με το ρ. πάσχα (αν και παρασυνδέθηκε με αυτό). Η λέξη "Πάσχα" είναι ελληνιστική και χρησιμοποιήθηκε αρχικώς για την εβραϊκή και κατόπιν για τη χριστιανική εορτή.Πρωτοαπαντά στην Π.Δ. (Εβδομήκοντα) και ειδικά στο κεφάλαιο 12 τής Εξόδου, όπου περιγράφεται ο τρόπος εορτασμού. Το όνομα είναι εξελληνισμένος (αλλά άκλιτος) τύπος της αραμαϊκής λέξης "pasḥa", η οποία ανάγεται στο εβραϊκό "pesaḥ" «πέρασμα, παρέλευση» και στο ρήμα "pesaḥ" «προσπερνώ – γλυτώνω, απαλλάσσω».Η λέξη αναφέρεται στη Βιβλική αφήγηση τής δεκάτης πληγής κατά των Αιγυπτίων και προσδιορίζει το γεγονός ότι ο άγγελος τού Θεού «προσπερνούσε» τις εβραϊκές κατοικίες των οποίων οι παραστάδες είχαν ραντιστεί με αίμα αρνιού και έτσι δεν θανάτωνε τα πρωτότοκά τουςΠ.Δ., Ο΄, Έξοδος 12, 23: ‟καὶ παρελεύσεται Κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ὄψεται τὸ αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν, καὶ παρελεύσεται Κύριος τὴν θύραν καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλεθρεύοντα εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι”.
Τὸ " Τετέλεσται "ποὺ εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸ σταυρό, τὸ εἶπε ,ὄχι γιὰ νὰ μᾶς δηλώσει ὅτι τελείωσε ἡ ζωή του ,ἀλλὰ ὅτι τελείωσε ὅλο τὸ ἔργο του πάνω στὴ γῆ.
Γέροντας Ἐφραίμ , Σκήτη Ἁγίου Ἀνδρέα Ἁγίου Ὅρους +
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_338.html
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἀποστόλου, Σαββάτου δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 1-11).
Πραξ. 12,1 Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.
Πραξ. 12,1 Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.
Πραξ. 12,2 ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.
Πραξ. 12,2 Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου.